
Aśauca-vidhi — Rules of Birth/Death Impurity, Sapinda Circles, and Śrāddha Sequence
ಉತ್ತರಭಾಗದ ಗೃಹಸ್ಥಧರ್ಮೋಪದೇಶದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಸರು ಜನನಜನ್ಯ ಸೂತಕ ಮತ್ತು ಮರಣಜನ್ಯ ಶಾವಕ ಆಶೌಚದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಕ್ರಮಬದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ವರ್ಣ, ಗುಣ/ಅಧಿಕಾರಸ್ಥಿತಿ ಹಾಗೂ ಬಂಧುತ್ವದ ಸಮೀಪತೆ—ಸಪಿಂಡ, ಸಮಾನೋದಕ/ಏಕೋದಕ ಮತ್ತು ಗೃಹಸಾನ್ನಿಧ್ಯ—ಇವುಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಆಶೌಚದ ಅವಧಿಭೇದ ನಿರ್ಣಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಆಶೌಚಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅನುಮತಿಸಲ್ಪಡುವ ನಿತ್ಯಕರ್ಮಗಳು, ಕಾಮ್ಯಕರ್ಮಗಳ ವರ್ಜನೆ, ಶುದ್ಧ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನಿಯಂತ್ರಿತ ಆತಿಥ್ಯ, ಸ್ಪರ್ಶ-ಗ್ರಹಣ ನಿಯಮಗಳು, ಅನೇಕ ಜನನ-ಮರಣಗಳ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಕೆ, ದೂರವಾರ್ತೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಆಪತ್ತು, ಯಜ್ಞ, ಯುದ್ಧಮರಣ, ಶಿಶುಮರಣ ಮತ್ತು ಸನ್ಯಾಸಿಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸದ್ಯಃಶೌಚದ ಅಪವಾದಗಳು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಸಪಿಂಡಸೀಮೆ ಏಳು ತನಕ ಮತ್ತು ವಿವಾಹಪೂರ್ವ/ಪಶ್ಚಾತ್ ಸ್ತ್ರೀಯರ ವಂಶಸಂಬಂಧ ಸ್ಪಷ್ಟಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ನಂತರ ದಾಹಸಂಸ್ಕಾರ (ದೇಹ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಪ್ರತಿಮಾದಾಹ), ದಶಾಹ ಆಚರಣೆ, ಪ್ರತಿದಿನ ಪಿಂಡದಾನ, ಅಸ್ಥಿಸಂಚಯ, ನವಶ್ರಾದ್ಧ ಭೋಜನ, ವರ್ಷಪೂರ್ತಿ ಮಾಸಿಕ ಕರ್ಮಗಳು, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಪಿಂಡೀಕರಣ ಮತ್ತು ವಾರ್ಷಿಕ ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ರಮ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಉಪಸಂಹಾರದಲ್ಲಿ ಸ್ವಧರ್ಮಾಚರಣೆ ಮತ್ತು ಈಶ್ವರಶರಣಾಗತಿಯೇ ಈ ಬಾಹ್ಯಕರ್ಮಗಳ ಅಂತರ್ಲಕ್ಷ್ಯವೆಂದು ಪುನರುಚ್ಚರಿಸಲಾಗಿದೆ.
Verse 1
इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे द्वाविशो ऽध्यायः इन् रेए निछ्त् ज़ुल्äस्सिगे ज़ेइछेन्: व्यास उवाच दशाहं प्राहुराशौचं सपिण्डेषु विपश्चितः / मृतेषु वाथ जातेषु ब्राह्मणानां द्विजोत्तमाः
ವ್ಯಾಸರು ಹೇಳಿದರು—ಸಪಿಂಡರಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ, ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರಿಗೆ, ಮರಣವಾದಾಗಲೂ ಜನನವಾದಾಗಲೂ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಆಶೌಚವನ್ನು ವಿಧಿಸುತ್ತಾರೆ।
Verse 2
नित्यानि चैव कर्माणि काम्यानि च विशेषतः / नकुर्याद् विहितं किञ्चित् स्वाध्यायं मनसापिच
ನಿತ್ಯಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಅವಶ್ಯ ಮಾಡಬೇಕು; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಾಮ್ಯಕರ್ಮಗಳನ್ನು ದೂರವಿಡಬೇಕು. ವಿಧಿಸಿದ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಯಾವುದನ್ನೂ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸದೆ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ ಮಾಡಬೇಕು।
Verse 3
शुचीनक्रोधनान् भूम्यान् शालाग्नौ भावयेद् द्विजान् / शुष्कान्नेन फलैर्वापि वैतानं जुहुयात् तथा
ಶುದ್ಧರೂ ಕ್ರೋಧರಹಿತರೂ ಆದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಗೃಹಾಗ್ನಿಯ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ ಗೌರವದಿಂದ ಆಹ್ವಾನಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಒಣ ಧಾನ್ಯಗಳಿಂದಲೋ ಅಥವಾ ಫಲಗಳಿಂದಲೋ ವೈತಾನ ಹೋಮದಲ್ಲಿ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।
Verse 4
न स्पृशेयुरिमानन्ये न च तेभ्यः समाहरेत् / चतुर्थे पञ्चमे वाह्नि संस्पर्शः कथितो बुधैः
ಇತರರು ಈ (ಆಶೌಚಸ್ಥ) ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಾರದು, ಅವರಿಂದ ಏನನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಬಾರದು. ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುವಂತೆ ನಾಲ್ಕನೇ ಮತ್ತು ಐದನೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶ-ಶುದ್ಧಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ।
Verse 5
सूतके तु सपिण्डानां संस्पर्शो न प्रदुष्यति / सूतकं सूतिकां चैव वर्जयित्वा नृणां पुनः
ಸೂತಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಪಿಂಡರ ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಪರ್ಶ ದೋಷಕಾರಕವಲ್ಲ. ಮನುಷ್ಯರು ಸೂತಕ ಮತ್ತು ಸೂತಿಕಾ (ಪ್ರಸವಾಶೌಚ) ಇವೆರಡನ್ನೇ ವರ್ಜಿಸಬೇಕು.
Verse 6
अधीयानस्तथा यज्वा वेदविच्च पिता भवेत् / संस्पृश्याः सर्व एवैते स्नानान्माता दशाहतः
ವೇದಾಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ, ಯಜ್ಞಕರ್ತನಾಗಿ, ವೇದವಿದನಾಗಿರುವ ತಂದೆ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಸ್ಪರ್ಶ್ಯರು; ಆದರೆ ತಾಯಿ ಹತ್ತು ರಾತ್ರಿಗಳು ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ಸ್ನಾನದಿಂದಲೇ ಶುದ್ಧಳಾಗುತ್ತಾಳೆ.
Verse 7
दशाहं निर्गुणे प्रोक्तमशौचं चातिनिर्गुणे / एकद्वित्रिगुणैर्युक्तं चतुस्त्र्येकदिनैः शुचिः
ನಿರ್ಗುಣನಿಗೆ ಅಶೌಚ ಹತ್ತು ದಿನವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಅತಿನಿರ್ಗುಣನಿಗೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಆದರೆ ಒಂದು, ಎರಡು, ಮೂರು ಗುಣಯುಕ್ತನಿಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ನಾಲ್ಕು, ಮೂರು, ಒಂದು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
Verse 8
दशाहात् तु परं सम्यगधीयीत जुहोति च / चतुर्थे तस्य संस्पर्शं मनुराह प्रजापतिः
ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಅವನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವೇದಾಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲಿ, ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮವೂ ಮಾಡಲಿ. ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕನೇ ದಿನ ಅವನ ಸ್ಪರ್ಶ ಅನುಮತಿತ—ಎಂದು ಪ್ರಜಾಪತಿ ಮನು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.
Verse 9
क्रियाहीनस्य मूर्खस्य महारोगिण एव च / यथेष्टाचरणस्याहुर्मरणान्तमशौवकम्
ಕ್ರಿಯಾಹೀನ, ಮೂರ್ಖ, ಮಹಾರೋಗಗ್ರಸ್ತ, ಮತ್ತು ಇಷ್ಟಾನುಸಾರವಾಗಿ ನಡೆಯುವವ—ಇವರ ಅಶೌಚ ಮರಣಾಂತವರೆಗೆ ಇರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
Verse 10
त्रिरात्रं दशरात्रं वा ब्राह्मणानामशौचकम् / प्राक्संस्कारात् त्रिरात्रं स्यात् तस्मादूर्ध्वं दशाहकम्
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಅಶೌಚಕಾಲವು ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳು ಅಥವಾ ಹತ್ತು ರಾತ್ರಿಗಳು. ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಿಗಿಂತ ಮುಂಚೆ ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳು; ಅದರ ನಂತರ ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಆಚರಣೆ ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ.
Verse 11
ऊनद्विवार्षिके प्रेते मातापित्रोस्तदिष्यते / त्रिरात्रेण शुचिस्त्वन्यो यदि ह्यत्यन्तनिर्गुणः
ಎರಡು ವರ್ಷ ಪೂರ್ಣವಾಗುವ ಮೊದಲು ಮಗು ಮೃತನಾದರೆ ಅಶೌಚವು ತಾಯಿ-ತಂದೆಗೆ ಮಾತ್ರ ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ. ಇತರ ಬಂಧುಗಳು ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಆಸಕ್ತಿರಹಿತರಾದರೆ.
Verse 12
अदन्तजातमरणे पित्रोरेकाहमिष्यते / जातदन्ते त्रिरात्रं स्याद् यदि स्यातां तु निर्गुणौ
ಹಲ್ಲುಗಳು ಮೂಡುವ ಮೊದಲು ಮಗು ಸತ್ತರೆ ಪೋಷಕರಿಗೆ ಅಶೌಚ ಒಂದು ದಿನ. ಹಲ್ಲುಗಳು ಬಂದಿದ್ದರೆ ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳು—ಅವರು ಇತರ ದೋಷಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿದ್ದರೆ.
Verse 13
आदन्तजननात् सद्य आचौलादेकरात्रकम् / त्रिरात्रमौपनयनात् सपिण्डानामुदाहृतम्
ಸಪಿಂಡ ಬಂಧುಗಳಿಗೆ ಮೊದಲ ಹಲ್ಲು ಮೂಡಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅಶೌಚ ತಕ್ಷಣ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಮೊದಲ ಚೌಲ (ಚೂಡಾಕರ್ಮ)ದಲ್ಲಿ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ; ಉಪನಯನದಲ್ಲಿ ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
Verse 14
जातमात्रस्य बालस्य यदि स्यान्मरणं पितुः / मातुश्च सूतकं तत् स्यात् पिता स्यात् स्पृश्य एव च
ಮಗು ಹುಟ್ಟಿದ ತಕ್ಷಣ ತಂದೆ ಮೃತನಾದರೆ ತಾಯಿಗೆ ಸೂತಕ (ಜನನಾಶೌಚ) ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಗೃಹಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ತಂದೆಯೂ ‘ಸ್ಪೃಶ್ಯ’ ಅಂದರೆ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಅಶುದ್ಧನೆಂದು ಗಣ್ಯನು.
Verse 15
सद्यः शौचं सपिण्डानां कर्तव्यं सोदरस्य च / ऊर्ध्वं दशाहादेकाहं सोदरो यदि निर्गुणः
ಸಪಿಂಡ ಬಂಧುಗಳಿಗೂ ಸಹೋದರನಿಗೂ ತಕ್ಷಣವೇ ಶೌಚ-ಶುದ್ಧಿ ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ದಶಾಹದ ನಂತರ ಸಹೋದರನು ‘ನಿರ್ಗುಣ’ (ಅರ್ಹತೆಯಿಲ್ಲದವನು) ಆಗಿದ್ದರೆ, ಒಂದು ದಿನ ಮಾತ್ರ ಅಶೌಚ ಇರುತ್ತದೆ.
Verse 16
अथोर्ध्वं दन्तजननात् सपिण्डानामशौचकम् / एकरात्रं निर्गुणानां चैलादूर्ध्वं त्रिरात्रकम्
ಅನಂತರ—ಮಗುವಿಗೆ ಹಲ್ಲು ಮೂಡುವುದರಿಂದ ಮೇಲಾಗಿ—ಸಪಿಂಡರಿಗೆ ಅಶೌಚ ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ. ‘ನಿರ್ಗುಣ’ (ಅರ್ಹತೆಯಿಲ್ಲದ)ವರಿಗೆ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ; ವಸ್ತ್ರಗ್ರಹಣ (ಚೈಲ) ನಂತರ ಮೂರು ರಾತ್ರಿ.
Verse 17
अदन्तजातमरणं संभवेद् यदि सत्तमाः / एकरात्रं सपिण्डानां यदि ते ऽत्यन्तनिर्गुणाः
ಹೇ ಸತ್ತಮರೇ! ಹಲ್ಲು ಮೂಡದ ಶಿಶುವಿನ ಮರಣ ಸಂಭವಿಸಿದರೆ, ಸಪಿಂಡರಿಗೆ ಅಶೌಚ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಮಾತ್ರ—ಅವರು ಅತ್ಯಂತ ‘ನಿರ್ಗುಣ’ (ಅರ್ಹತೆಯಿಲ್ಲದವರು) ಆಗಿದ್ದರೆ.
Verse 18
व्रतादेशात् सपिण्डानामर्वाक् स्नानं विधीयते / सर्वेषामेव गुणिनामूर्ध्वं तु विषमं पुनः
ವ್ರತದ ಆದೇಶದಿಂದ ಸಪಿಂಡರಿಗೆ ಒಂದು ಮಿತಿವರೆಗೆ ಸ್ನಾನ ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಎಲ್ಲ ಗುಣವಂತರಿಗೂ ಅರ್ಹರಿಗೂ ಅದರ ಮೇಲಾಗಿ ನಿಯಮ ಮತ್ತೆ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲ; ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಭಿನ್ನವಾಗುತ್ತದೆ.
Verse 19
अर्वाक् षण्मासतः स्त्रीणां यदि स्याद् गर्भसंस्त्रवः / तदा माससमैस्तासामशौचं दिवसैः स्मृतम्
ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಆರು ತಿಂಗಳಿಗಿಂತ ಮುಂಚೆ ಗರ್ಭಸ್ರಾವ ಸಂಭವಿಸಿದರೆ, ಅವರ ಅಶೌಚ ಗರ್ಭಧಾರಣೆಯ ತಿಂಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಸಮಾನವಾದ ದಿನಗಳಷ್ಟು ಇರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
Verse 20
तत ऊर्ध्वं तु पतने स्त्रीणां द्वादशरात्रिकम् / सद्यः शौचं सपिण्डानां गर्भस्त्रावाच्च वा ततः
ಅನಂತರ ಸ್ತ್ರೀಯ ಮರಣ (ಪತನ) ಸಂಭವಿಸಿದರೆ ದ್ವಾದಶರಾತ್ರಿಗಳ ಆಶೌಚ ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಸಪಿಂಡ ಬಂಧುಗಳಿಗೆ ಶೌಚ ತಕ್ಷಣವೇ; ಗರ್ಭಸ್ರಾವವಾದರೂ ಇದೇ ನಿಯಮ.
Verse 21
गर्भच्युतावहोरात्रं सपिण्डे ऽत्यन्तनिर्गुणे / यथेष्टाचरणे ज्ञातौ त्रिरात्रमिति निश्चयः
ಗರ್ಭಚ್ಯುತಿ (ಗರ್ಭಪಾತ) ಸಂಭವಿಸಿದರೆ ಒಂದು ಅಹೋರಾತ್ರ ಆಶೌಚ. ಹಾಗೆಯೇ ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ಗುಣನಾದ ಸಪಿಂಡ ಬಂಧು ಮತ್ತು ಇಷ್ಟಾಚಾರಿಯಾಗಿ (ಅನುಶಾಸನರಹಿತವಾಗಿ) ನಡೆಯುವ ಜ್ಞಾತಿ—ಇವರಿಗೆ ತ್ರಿರಾತ್ರ ಆಶೌಚವೆಂದು ನಿಶ್ಚಯ.
Verse 22
यदि स्यात् सूतके सूतिर्मरणे वा मृतिर्भवेत् / शेषेणैव भवेच्छुद्धिरहः शेषे त्रिरात्रकम्
ಸೂತಕದಲ್ಲೇ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಸವ ಸಂಭವಿಸಿದರೆ, ಅಥವಾ ಮರಣಾಶೌಚದಲ್ಲೇ ಮತ್ತೊಂದು ಮರಣ ಸಂಭವಿಸಿದರೆ, ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಆಶೌಚದ ಉಳಿದ ಭಾಗವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಎಣಿಸಿದರೆ ಶುದ್ಧಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ದಿನದ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಾಗ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ತ್ರಿರಾತ್ರವೆಂದು ಗಣಿಸಬೇಕು.
Verse 23
मरणोत्पत्तियोगे तु मरणाच्छुद्धिरिष्यते / अघवृद्धिमदाशौचमूर्घ्वं चेत् तेन शुध्यति
ಮರಣ ಮತ್ತು ಜನನ ಒಂದೇ ವೇಳೆ ಸೇರಿದಾಗ ಶುದ್ಧಿ ಮರಣಾಶೌಚದಿಂದಲೇ ಇಷ್ಟವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅಘವೃದ್ಧಿ ಮುಂತಾದ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಆಶೌಚ ಹೆಚ್ಚಾಗಬೇಕಾದರೂ, ಆ ಮರಣಸಂಬಂಧಿತ ಅವಧಿಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದರೆ ಶುದ್ಧಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
Verse 24
अथ चेत् पञ्चमीरात्रिमतीत्य परतो भवेत् / अघवृद्धिमदाशौचं तदा पूर्वेण शुध्यति
ಮತ್ತೆ ಐದನೇ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ದಾಟಿದ ನಂತರ (ಮರಣ) ಸಂಭವಿಸಿದರೆ, ಮರಣಜನ್ಯ ಆಶೌಚ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ; ಆಗ ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ನಿಯಮದಂತೆ ಶುದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
Verse 25
देशान्तरगतं श्रुत्वा सूतकं शावमेव तु / तावदप्रयतो मर्त्यो यावच्छेषः समाप्यते
ದೂರದೇಶದಲ್ಲಿ ಸೂತಕ ಅಥವಾ ಶಾವಾಶೌಚ ಸಂಭವಿಸಿದೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದರೆ, ಉಳಿದ ಅಶೌಚಕಾಲ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಮನುಷ್ಯನು ಅಪ್ರಯತ (ಅಶುದ್ಧ)ನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ।
Verse 26
अतीते सूतके प्रोक्तं सपिण्डानां त्रिरात्रकम् / तथैव मरणे स्नानमूर्ध्वं संवत्सराद् यदि
ಸೂತಕಕಾಲ ಕಳೆದ ಬಳಿಕ ಸಪಿಂಡರಿಗೆ ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳ ಆಚರಣೆ ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಮರಣದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ವಿಳಂಬವಾದರೆ ಸ್ನಾನದಿಂದ ಶುದ್ಧಿ ಸಾಧಿಸಬೇಕು।
Verse 27
वेदान्तविच्चाधीयानो यो ऽग्निमान् वृत्तिकर्षितः / सद्यः शौचं भवेत् तस्य सर्वावस्थासु सर्वदा
ವೇದಾಂತವಿದ್ ಆಗಿ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿರುವ, ಅಗ್ನಿಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವ, ಜೀವನೋಪಾಯದ ಒತ್ತಡದಿಂದ ಬಂಧಿತನಾದವನಿಗೆ—ಎಲ್ಲ ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸದಾ ತಕ್ಷಣ ಶೌಚ (ಶುದ್ಧಿ) ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।
Verse 28
स्त्रीणामसंस्कृतानां तु प्रदानात् पूर्वतः सदा / सपिण्डानां त्रिरात्रं स्यात् संस्कारे भर्तुरेव हि
ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಪಡೆಯದ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ವಿಧಿ ಸದಾ ವಿವಾಹಪೂರ್ವ ಕುಲದಂತೆ. ಸಪಿಂಡರಿಗೆ ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳ ಅಶೌಚ; ಏಕೆಂದರೆ ಸಂಸ್ಕಾರಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಆಧಾರ ಭರ್ತನಲ್ಲಿಯೇ ಎಂದು ಗಣ್ಯ.
Verse 29
अहस्त्वदत्तकन्यानामशौचं मरणे स्मृतम् / ऊनद्विवर्षान्मरणे सद्यः शौचमुदाहृतम्
ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಕೊಡದ (ಅದತ್ತ) ಕನ್ಯೆಯ ಮರಣದಲ್ಲಿ ಅಶೌಚವಿಲ್ಲವೆಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಎರಡು ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಗುವಿನ ಮರಣದಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಣ ಶೌಚವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।
Verse 30
आदन्तात् सोदरे सद्य आचौलादेकरात्रकम् / आप्रदानात् त्रिरात्रं स्याद् दशरात्रमतः परम्
ಸಹೋದರ (ಸೋದರ) ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅಶೌಚವು ತಕ್ಷಣವೇ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ದಂತೋದ್ಭವಕ್ಕೂ ಮುನ್ನದ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಚೂಡಾಕರ್ಮದವರೆಗೆ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ; ಪ್ರದಾನ-ಸಂಸ್ಕಾರವರೆಗೆ ಮೂರು ರಾತ್ರಿ; ಅದರ ನಂತರ ಹತ್ತು ರಾತ್ರಿ.
Verse 31
मातामहानां मरणे त्रिरात्रं स्यादशौचकम् / एकोदकानां मरणे सूतके चैतदेव हि
ಮಾತಾಮಹರು (ನಾನಾ-ನಾನಿ) ಮರಣಿಸಿದರೆ ಮೂರು ರಾತ್ರಿ ಅಶೌಚ. ಏಕೋದಕರು (ಒಂದೇ ಜಲ-ತರ್ಪಣ ಪರಂಪರೆಯ ಬಂಧುಗಳು) ಮರಣದಲ್ಲಿಯೂ, ಸೂತಕದಲ್ಲಿ (ಜನ್ಮಾಶೌಚ) ಕೂಡ ಇದೇ ನಿಯಮವೇ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ.
Verse 32
पक्षिणी योनिसम्बन्धे बान्धवेषु तथैव च / एकरात्रं समुद्दिष्टं गुरौ सब्रह्मचारिणि
ಪಕ್ಷಿಣಿ (ಪಕ್ಷಿ-ಸಂಬಂಧ ಕಾರಣ) ಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ, ಜನ್ಮಸಂಬಂಧಿಗಳಿಗೂ ಬಂಧುಗಳಿಗೂ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಅಶೌಚವೆಂದು ನಿಗದಿಯಾಗಿದೆ. ಗುರು ಮತ್ತು ಸಹಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗೂ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಎಂದೇ ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ.
Verse 33
प्रेते राजनि सज्योतिर्यस्य स्याद् विषये स्थितिः / गृहे मृतासु दत्तासु कन्यकासु त्र्यहं पितुः
ಸಜ್ಯೋತಿ (ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ) ಅಗ್ನಿ-ಪರಂಪರೆ ಇರುವ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ರಾಜನು ಮರಣಿಸಿದರೆ ಮೂರು ದಿನಗಳ ಅಶೌಚ. ತಂದೆಗೆ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಅಥವಾ ವಿವಾಹದಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ಪುತ್ರಿಯರು ಮರಣಿಸಿದರೂ ಮೂರು ದಿನಗಳ ಅಶೌಚವೇ.
Verse 34
परपूर्वासु भार्यासु पुत्रेषु कृतकेषु च / त्रिरात्रं स्यात् तथाचार्ये स्वभार्यास्वन्यगासु च
ಹಿಂದೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಪತ್ನಿಯಾಗಿದ್ದ ಪತ್ನಿಯ ವಿಷಯದಲ್ಲೂ, ಕೃತಕ (ದತ್ತಕ) ಪುತ್ರರ ವಿಷಯದಲ್ಲೂ ಮೂರು ರಾತ್ರಿ ಅಶೌಚ. ಆಚಾರ್ಯನಿಗೂ ಮೂರು ರಾತ್ರಿ; ತನ್ನ ಪತ್ನಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದರೂ ಮೂರು ರಾತ್ರಿ ಎಂದೇ ವಿಧಿ.
Verse 35
आचार्यपुत्रे पत्न्यां च अहोरात्रमुदाहृतम् / एकाहं स्यादुपाध्याये स्वग्रामे श्रोत्रिये ऽपि च
ಆಚಾರ್ಯನ ಪುತ್ರನಿಗೂ ಆಚಾರ್ಯಪತ್ನಿಗೂ ಒಂದು ದಿನ ಒಂದು ರಾತ್ರಿಯ ಅಶೌಚವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಸ್ವಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿರುವ ಉಪಾಧ್ಯಾಯನಿಗೂ ಶ್ರೋತ್ರಿಯನಿಗೂ ಸಹ ಒಂದು ದಿನವೇ ವಿಧಿ.
Verse 36
त्रिरात्रमसपिण्डेषु स्वगृहे संस्थितेषु च / एकाहं चास्ववर्ये स्यादेकरात्रं तदिष्यते
ಅಸಪಿಂಡ ಬಂಧುಗಳಿಗೂ, ಸ್ವಗೃಹದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರ ಮರಣಕ್ಕೂ ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳ ಅಶೌಚ ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಸ್ವವರ್ಯನಿಗೆ ಒಂದು ದಿನ; ಇತರರಿಗೆ ಒಂದು ರಾತ್ರಿಯೇ ಯುಕ್ತವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
Verse 37
त्रिरात्रं श्वश्रूमरणे श्वशुरे वै तदेव हि / सद्यः शौचं समुद्दिष्टं सगोत्रे संस्थिते सति
ಅತ್ತೆಯ ಮರಣದಲ್ಲಿ ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳ ಅಶೌಚ; ಮಾವನ ಮರಣದಲ್ಲಿಯೂ ಅದೇ. ಆದರೆ ಸ್ವಗೋತ್ರಸ್ಥನು ಇದ್ದು ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರೆ ತಕ್ಷಣದ ಶೌಚ (ಶುದ್ಧಿ) ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ.
Verse 38
शुद्ध्येद् विप्रो दशाहेन द्वादशाहेन भूमिपः / वैश्यः पञ्चदशाहेन शूद्रो मासेन शुद्यति
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹತ್ತು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಕ್ಷತ್ರಿಯನು (ರಾಜನು) ಹನ್ನೆರಡು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ. ವೈಶ್ಯನು ಹದಿನೈದು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ; ಶೂದ್ರನು ಒಂದು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.
Verse 39
क्षत्रविट्शूद्रदायादा ये स्युर्विप्रस्य बान्धवाः / तेषामशौचे विप्रस्य दशाहाच्छुद्धिरिष्यते
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಬಂಧುಗಳು ಕ್ಷತ್ರಿಯ/ವೈಶ್ಯ/ಶೂದ್ರ ವರ್ಗದ ದಾಯಾದರು (ವಾರಸರು) ಆಗಿದ್ದರೆ, ಅವರ ಅಶೌಚದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಶುದ್ಧಿ ಎಂದು ಅಂಗೀಕರಿಸಲಾಗಿದೆ.
Verse 40
राजन्यवैश्यावप्येवं हीनवर्णासु योनिषु / स्वमेव शौचं कुर्यातां विशुद्ध्यर्थमसंशयम्
ಓ ರಾಜನೇ, ಕ್ಷತ್ರಿಯರೂ ವೈಶ್ಯರೂ ಹೀನವರ್ಣದ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರೆ, ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ತಾವೇ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಶೌಚಕರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು।
Verse 41
सर्वे तूत्तरवर्णानामशौचं कुर्युरादृताः / तद्वर्णविधिदृष्टेन स्वं तु शौचं स्वयोनिषु
ಎಲ್ಲರೂ ಉನ್ನತ ವರ್ಣಗಳಿಗೆ ವಿಧಿಸಲಾದ ಅಶೌಚಕಾಲವನ್ನು ಆದರದಿಂದ ಪಾಲಿಸಬೇಕು; ಆದರೆ ತಮ್ಮದೇ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವರು ತಮ್ಮ ವರ್ಣವಿಧಿಯಂತೆ ತಮ್ಮ ಶೌಚವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು।
Verse 42
षड्रात्रं वा त्रिरात्रं स्यादेकरात्रं क्रमेण हि / वैश्यक्षत्रियविप्राणां शूद्रेष्वाशौचमेव तु
ಕ್ರಮವಾಗಿ ವೈಶ್ಯನಿಗೆ ಆರು ರಾತ್ರಿಗಳು, ಕ್ಷತ್ರಿಯನಿಗೆ ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳು, ವಿಪ್ರನಿಗೆ (ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ) ಒಂದು ರಾತ್ರಿಯ ಅಶೌಚಕಾಲವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ಶೂದ್ರನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅಶೌಚವನ್ನು ಮಾತ್ರ (ಅಲ್ಪ ನಿಯಮದಿಂದ) ಅಂಗೀಕರಿಸಲಾಗಿದೆ।
Verse 43
अर्धमासो ऽथ षड्रात्रं त्रिरात्रं द्विजपुङ्गवाः / शूद्रक्षत्रियविप्राणां वैश्येष्वाशौचमिष्यते
ಓ ದ್ವಿಜಪುಂಗವರೇ, ಶೂದ್ರನಿಗೆ ಅರ್ಧಮಾಸ, ಕ್ಷತ್ರಿಯನಿಗೆ ಆರು ರಾತ್ರಿಗಳು, ವಿಪ್ರನಿಗೆ ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳ ಅಶೌಚವೆಂದು ಉಪದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ; ವೈಶ್ಯನಿಗೆ ಮಧ್ಯಮ ನಿಯಮವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಲಾಗಿದೆ।
Verse 44
षड्रात्रं वै दशाहं च विप्राणां वैश्यशूद्रयोः / अशौचं क्षत्रिये प्रोक्तं क्रमेण द्विजपुङ्गवाः
ಓ ದ್ವಿಜಪುಂಗವರೇ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ಕ್ಷತ್ರಿಯನಿಗೆ ಆರು ರಾತ್ರಿಗಳು, ಮತ್ತು ವಿಪ್ರನಿಗೂ ವೈಶ್ಯ-ಶೂದ್ರರಿಗೂ ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಅಶೌಚವೆಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ।
Verse 45
शूद्रविट्क्षत्रियाणां तु ब्राह्मणे संस्थिते सति / दशरात्रेण शुद्धिः स्यादित्याह कमलोद्भवः
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ದೇಹತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದಾಗ ಶೂದ್ರ, ವೈಶ್ಯ, ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಗೆ ದಶರಾತ್ರಿಗಳ ನಂತರ ಶುದ್ಧಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ—ಎಂದು ಕಮಲೋದ್ಭವ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ।
Verse 46
असपिण्डं द्विजं प्रेतं विप्रो निर्हृत्य बन्धुवत् / अशित्वा च सहोषित्वा दशरात्रेण शुध्यति
ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತನ್ನ ಸಪಿಂಡ ವಲಯಕ್ಕೆ ಸೇರದ ದ್ವಿಜ ಮೃತನ ಅಂತ್ಯಕರ್ಮವನ್ನು ಬಂಧುವಿನಂತೆ ನೆರವೇರಿಸಿ, ಅವರೊಂದಿಗೆ ಊಟಮಾಡಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ವಾಸಿಸಿದರೆ, ಅವನು ದಶರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ।
Verse 47
यद्यन्नमत्ति तेषां तु त्रिरात्रेण ततः शुचिः / अनदन्नन्नमह्नैव न च तस्मिन् गृहे वसेत्
ಅವರ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿಂದರೆ ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳ ನಂತರ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಅವರ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿನ್ನದಿದ್ದರೆ ಅದೇ ದಿನವೇ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಮತ್ತು ಆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬಾರದು।
Verse 48
सोदकेष्वेतदेव स्यान्मातुराप्तेषु बन्धुषु / दशाहेन शवस्पर्शे सपिण्डश्चैव शुध्यति
ಸೋದಕರು—ಅಂದರೆ ತಾಯಿಪಕ್ಷದ ಬಂಧುಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಆಪ್ತರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ವಿಧಿ: ಶವಸ್ಪರ್ಶವಾದರೆ ಸಪಿಂಡನೂ ದಶ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ।
Verse 49
यदि निर्हरति प्रेतं प्रोलभाक्रान्तमानसः / दशाहेन द्विजः शुध्येद् द्वादशाहेन भूमिपः
ಭಯ ಮತ್ತು ಅಶಾಂತಿಯಿಂದ ಆವರಿತ ಮನಸ್ಸಿನವನು ಶವವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿದರೆ, ದ್ವಿಜನು ದಶ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ; ರಾಜನು ದ್ವಾದಶ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ।
Verse 50
अर्धमासेन वैश्यस्तु शूद्रो मासेन शुध्यति / षड्रात्रेणाथवा सर्वे त्रिरात्रेणाथवा पुनः
ವೈಶ್ಯನು ಅರ್ಧಮಾಸದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಶೂದ್ರನು ಒಂದು ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅಥವಾ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಆಚರಣೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಆರು ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ, ಮತ್ತೆ ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ.
Verse 51
अनाथं चैव निर्हृत्य ब्राह्मणं धनवर्जितम् / स्नात्वा संप्राश्य तु घृतं शुध्यन्ति ब्राह्मणादयः
ಧನವಿಲ್ಲದ ಅನಾಥ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ/ಪೋಷಿಸಿ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಘೃತವನ್ನು ಪ್ರಾಶನ ಮಾಡಿದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾದಿ ದ್ವಿಜರು ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ.
Verse 52
अवरश्चेद् वरं वर्णमवरं वा वरो यदि / अशौचे संस्पृशेत् स्नेहात् तदाशौचेन शुध्यति
ಕೀಳ್ವರ್ಣದವನು ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಅಶೌಚಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ವರ್ಣದವನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೂ, ಅಥವಾ ಮೇಲ್ವರ್ಣದವನು ಹಾಗೆಯೇ ಕೀಳ್ವರ್ಣದವನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೂ—ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದವನು ಆ ಅಶೌಚವನ್ನೇ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಆಚರಿಸಿ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.
Verse 53
प्रेतीभूतं द्विजं विप्रो यो ऽनुगच्छत कामतः / स्नात्वा सचैलं स्पृष्ट्वाग्निं घृतं प्राश्य विशुध्यति
ಕಾಮವಶದಿಂದ (ತಿಳಿದು) ಪ್ರೇತೀಭೂತ ದ್ವಿಜನನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಅನುಸರಿಸಿದರೆ, ಅವನು ವಸ್ತ್ರಸಹಿತ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಘೃತವನ್ನು ಪ್ರಾಶನ ಮಾಡಿ ವಿಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.
Verse 54
एकाहात् क्षत्रिये शुद्धिर्वैश्ये स्याच्च द्व्यहेन तु / शूद्रे दिनत्रयं प्रोक्तं प्राणायामशतं पुनः
ಕ್ಷತ್ರಿಯನ ಶುದ್ಧಿ ಒಂದು ದಿನದಲ್ಲಿ; ವೈಶ್ಯನ ಶುದ್ಧಿ ಎರಡು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಶೂದ್ರನಿಗೆ ಮೂರು ದಿನಗಳು ನಿಗದಿಯಾಗಿದೆ; ಮತ್ತೆ (ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಶೋಧನೆಗಾಗಿ) ಪ್ರಾಣಾಯಾಮವನ್ನು ನೂರು ಬಾರಿ ಮಾಡುವುದೂ ಉಪದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ.
Verse 55
अनस्थिसंचिते शूद्रे रौति चेद् ब्राह्मणः स्वकैः / त्रिरात्रं स्यात् तथाशौचमेकाहं त्वन्यथा स्मृतम्
ಅಸ್ಥಿ-ಸಂಚಯವಾಗದ ಶೂದ್ರನಿಗಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತನ್ನ ಸ್ವಜನರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಅಳಲು-ವಿಲಾಪ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನ ಆಶೌಚ ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳವರೆಗೆ ಇರುತ್ತದೆ; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಒಂದು ದಿನವೆಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಾಗಿದೆ।
Verse 56
अस्थिसंचयनादर्वागेकाहं क्षत्रवैश्ययोः / अन्यथा चैव सज्योतिर्ब्राह्मणे स्नानमेव तु
ಅಸ್ಥಿ-ಸಂಚಯಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಮತ್ತು ವೈಶ್ಯರಿಗೆ ಆಶೌಚ ಒಂದು ದಿನ; ಇತರಥಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ತಕ್ಷಣ ಶುದ್ಧಿ ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ।
Verse 57
अनस्थिसंचित् विप्रे ब्राह्मणो रौति चेत् तदा / स्नानेनैव भवेच्छुद्धिः सचैलेन न संशयः
ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ! ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಅಸ್ಥಿ-ಸಂಚಯದ ಸಂಪರ್ಕವಿಲ್ಲದೆ ಅತ್ತರೆ, ಬಟ್ಟೆಯೊಡನೆ ಸ್ನಾನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಶುದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ—ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।
Verse 58
यस्तैः सहाशनं कुर्याच्छयनादीनि चैव हि / बान्धवो वापरो वापि स दशाहेन शुध्यति
ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಊಟ ಮಾಡುವವನು ಅಥವಾ ಮಲಗುವಿಕೆ ಮೊದಲಾದ ವರ್ತನೆಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವವನು—ಬಂಧುವಾಗಲಿ ಅಬಂಧುವಾಗಲಿ—ಹತ್ತು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ।
Verse 59
यस्तेषामन्नमश्नाति सकृदेवापि कामतः / तदाशौचे निवृत्ते ऽसौ स्नानं कृत्वा विशुध्यति
ಯಾರು ಅವರ (ಆಶೌಚದಲ್ಲಿರುವವರ) ಅನ್ನವನ್ನು ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಒಂದೇ ಸಲವಾದರೂ ತಿನ್ನುತ್ತಾನೋ, ಆ ಆಶೌಚ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ।
Verse 60
यावत्तदन्नमश्नाति दुर्भिक्षोपहतो नरः / तावन्त्यहान्यशौचं स्यात् प्रायश्चित्तं ततश्चरेत्
ದುರ್ಭಿಕ್ಷದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಮನುಷ್ಯನು ಎಷ್ಟು ದಿನಗಳು ಆ (ಅನುಚಿತ) ಅನ್ನವನ್ನು ಭುಜಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅಷ್ಟು ದಿನಗಳು ಅವನಿಗೆ ಅಶೌಚ ಇರುತ್ತದೆ; ನಂತರ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಆಚರಿಸಬೇಕು।
Verse 61
दाहाद्यशौचं कर्तव्यं द्विजानामग्निहोत्रिणाम् / सपिण्डानां तु मरणे मरणादितरेषु च
ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವ ದ್ವಿಜ ಗೃಹಸ್ಥರು ದಾಹಕರ್ಮಾದಿಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಅಶೌಚವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಸಪಿಂಡ ಬಂಧುಗಳ ಮರಣದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೂ ಇತರ ಮರಣಸಂಬಂಧ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ವಿಧಿ।
Verse 62
सपिण्डता च पुरुषे सप्तमे विनिवर्तते / समानोदकभावस्तु जन्मनाम्नोरवेदने
ಸಪಿಂಡತ್ವವು ಏಳನೇ ಪುರುಷನಲ್ಲಿ ನಿವೃತ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಜನ್ಮವೂ ಹೆಸರೂ ತಿಳಿಯದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಸಮಾನೋದಕ ಸಂಬಂಧವು ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ।
Verse 63
पिता पितामहश्चैव तथैव प्रपितामहः / लेपभाजस्त्रयश्चात्मा सापिण्ड्यं साप्तपौरुषण्
ತಂದೆ, ತಾತ, ಮುತ್ತಾತ—ಈ ಮೂವರು ಪಿಂಡ-ಲೇಪದ ಭಾಜಕರು; ಸಾಪಿಂಡ್ಯ ಸಂಬಂಧವು ಏಳು ತಲೆಮಾರುಗಳವರೆಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತದೆ।
Verse 64
अप्रत्तानां तथा स्त्रीणां सापिण्ड्यं साप्तपौरुषम् / ऊढानां भर्तुसापिण्ड्यं प्राह देवः पितामहः
ಅವಿವಾಹಿತ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಸಾಪಿಂಡ್ಯ ಸಂಬಂಧವು ಏಳು ತಲೆಮಾರುಗಳವರೆಗೆ; ಆದರೆ ವಿವಾಹಿತರಿಗೆ ಪತಿಯ ವಂಶದ ಸಾಪಿಂಡ್ಯವನ್ನೇ ತಿಳಿಯಬೇಕು—ಎಂದು ದೇವ ಪಿತಾಮಹನು ಹೇಳಿದನು।
Verse 65
ये चैकजाता बहवो भिन्नयोनय एव च / भिन्नवर्णास्तु सापिण्ड्यं भवेत् तेषां त्रिपूरुषम्
ಒಂದೇ ಮೂಲದಿಂದ ಜನಿಸಿದವರು ಅನೇಕರಾಗಿದ್ದರೂ, ವಿಭಿನ್ನ ಯೋನಿಗಳ ಮೂಲಕ ಹುಟ್ಟಿದವರಾಗಿದ್ದರೂ, ವಿಭಿನ್ನ ವರ್ಣದವರಾಗಿದ್ದರೂ—ಅವರಲ್ಲಿ ಸಾಪಿಂಡ್ಯ (ಪಿಂಡ-ಸಂಬಂಧ) ತ್ರಿಪುರುಷ, ಅಂದರೆ ಮೂರು ತಲೆಮಾರುಗಳವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಇರುತ್ತದೆ।
Verse 66
कारवः शिल्पिनो वैद्या दासीदासास्तथैव च / दातारो नियमी चैव ब्रह्मविद्ब्रह्मचारिणौ
ಕಾರವರು (ಕಾರ್ಮಿಕರು), ಶಿಲ್ಪಿಗಳು, ವೈದ್ಯರು, ದಾಸಿ-ದಾಸರು—ಹಾಗೆಯೇ ದಾನಿಗಳು, ನಿಯಮಪಾಲಕರು, ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ (ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳು) ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳು (ವೇದಾಧ್ಯಯನಶೀಲರು) ಕೂಡ ಇಲ್ಲಿ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾರೆ।
Verse 67
सत्रिणो व्रतिनस्तावत् सद्यः शौचा उदाहृताः / राजा चैवाभिषिक्तश्च प्राणसत्रिण एव च
ಸತ್ರಯಾಗದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ ಸತ್ರಿಣರು ಮತ್ತು ವ್ರತಧಾರಿಗಳು ‘ಸದ್ಯಃ-ಶೌಚ’ (ತಕ್ಷಣ ಶುದ್ಧಿ) ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಅಭಿಷಿಕ್ತ ರಾಜನು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣ-ಸತ್ರ ಆಚರಿಸುವವನು ಕೂಡ ತಕ್ಷಣ ಶುದ್ಧನೆಂದು ಗಣ್ಯನು.
Verse 68
यज्ञे विवाहकाले च देवयागे तथैव च / सद्यः शौचं समाख्यातं दुर्भिक्षे चाप्युपद्रवे
ಯಜ್ಞದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ವಿವಾಹಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ದೇವಯಾಗದಲ್ಲಿ (ದೇವಾರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ) ‘ಸದ್ಯಃ-ಶೌಚ’ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ದುರ್ಭಿಕ್ಷ (ಅಕಾಲ) ಮತ್ತು ಉಪದ್ರವ (ವಿಪತ್ತು) ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೂ ಅದೇ ತಕ್ಷಣ ಶುದ್ಧಿ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ।
Verse 69
डिम्बाहवहतानां च विद्युता पार्थिवैर्द्विजैः / सद्यः शौचं समाख्यातं सर्पादिमरणे तथा
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತರಾದವರು, ಅಲ್ಪಾಯು ಶಿಶುಗಳು (ಡಿಂಬ), ಮಿಂಚಿನಿಂದ ಮೃತರಾದವರು, ಹಾಗೆಯೇ ರಾಜನಿಂದ ಹತರಾದ ದ್ವಿಜರು—ಇವರಿಗೆ ‘ಸದ್ಯಃ-ಶೌಚ’ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ; ಸರ್ಪಾದಿ ಕಾರಣಗಳಿಂದಾದ ಮರಣದಲ್ಲಿಯೂ ಅದೇ ತಕ್ಷಣ ಶುದ್ಧಿ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ।
Verse 70
अग्नौ मरुप्रपतने वीराध्वन्यप्यनाशके / ब्राह्मणार्थे च संन्यस्ते सद्यः शौचं विधीयते
ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಮರಣವಾದರೂ, ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ಪ್ರಾಣ ಹೋದರೂ, ವೀರಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ದೇಹ ಸಿಗದಿದ್ದರೂ; ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾರ್ಥವಾಗಿ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಮೃತನೆಂದು ವಿಧಿವತ್ ಸಮರ್ಪಿಸಿದರೂ—ತಕ್ಷಣ ಶೌಚ (ಶುದ್ಧಿ) ವಿಧಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ।
Verse 71
नैष्ठिकानां वनस्थानां यतीनां ब्रह्मचारिणाम् / नाशौचं कीर्त्यते सद्भिः पतिते च तथा मृते
ನೈಷ್ಠಿಕ ಸಂನ್ಯಾಸಿಗಳು, ವನಸ್ಥರು, ಯತಿಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳು—ಇವರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸಜ್ಜನರು ‘ಆಶೌಚವಿಲ್ಲ’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಪತಿತನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ, ಮರಣದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ।
Verse 72
पतितानां न दाहः स्यान्नान्त्येष्टिर्नास्थिसंचयः / न चाश्रुपातपिण्डौ वा कार्यं श्राद्धादि कङ्क्वचित्
ಪತಿತರಿಗಾಗಿ ದಹನಸಂಸ್ಕಾರವಿಲ್ಲ, ಅಂತ್ಯೇಷ್ಟಿಯಿಲ್ಲ, ಅಸ್ಥಿಸಂಚಯವೂ ಇಲ್ಲ. ಅಶ್ರುಪಾತ ತರ್ಪಣ ಅಥವಾ ಪಿಂಡದಾನ ಮಾಡಬಾರದು; ಯಾವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ ಶ್ರಾದ್ಧಾದಿ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು।
Verse 73
व्यापादयेत् तथात्मानं स्वयं यो ऽग्निविषादिभिः / विहितं तस्य नाशौचं नाग्निर्नाप्युदकादिकम्
ಅಗ್ನಿ, ವಿಷ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ತಾನೇ ತನ್ನ ಜೀವವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿಕೊಂಡವನಿಗೆ ಆಶೌಚ ವಿಧಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ ಅಗ್ನಿ, ಉದಕ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅಂತ್ಯಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ಮಾಡಬಾರದು।
Verse 74
अथ कश्चित् प्रमादेन म्रियते ऽग्निविषादिभिः / तस्याशौचं विधातव्यं कार्यं चैवोदकादिकम्
ಆದರೆ ಯಾರಾದರೂ ಅಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಅಗ್ನಿ, ವಿಷ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಮರಣ ಹೊಂದಿದರೆ, ಅವನಿಗೆ ಆಶೌಚವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಉದಕದಾನ ಮೊದಲಾದ ರೂಢಿ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ತಪ್ಪದೆ ಮಾಡಬೇಕು।
Verse 75
जाते कुमारे तदहः कामं कुर्यात् प्रतिग्रहम् / हिरण्यधान्यगोवासस्तिलान्नगुडसर्पिषाम्
ಕುಮಾರನು ಜನಿಸಿದ ಅದೇ ದಿನ, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಧರ್ಮವಿಧಿಯನುಸಾರ, ಚಿನ್ನ, ಧಾನ್ಯ, ಗೋವುಗಳು, ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಎಳ್ಳು, ಬೇಯಿಸಿದ ಅನ್ನ, ಬೆಲ್ಲ ಮತ್ತು ತುಪ್ಪವನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಬಹುದು।
Verse 76
फलानि पुष्पं शाकं च लवणं काष्ठमेव च / तोयं दधि घृतं तैलमौषधं क्षीरमेव च / आशौचिनां गृहाद् ग्राह्यं शुष्कान्नं चैव नित्यशः
ಹಣ್ಣುಗಳು, ಹೂಗಳು, ಸೊಪ್ಪು/ತರಕಾರಿ, ಉಪ್ಪು ಮತ್ತು ಕಟ್ಟಿಗೆ; ನೀರು, ಮೊಸರು, ತುಪ್ಪ, ಎಣ್ಣೆ, ಔಷಧ ಮತ್ತು ಹಾಲು ಕೂಡ—ಇವು ಆಶೌಚದಲ್ಲಿರುವವರ ಮನೆಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಬಹುದು. ಹಾಗೆಯೇ ಒಣ ಆಹಾರವೂ ನಿತ್ಯವೂ ಪಡೆಯಬಹುದು।
Verse 77
आहिताग्निर्यथान्यायं दग्धव्यस्त्रिभिरग्निभिः / अनाहिताग्निर्गृह्येण लौकिकेनेतरो जनः
ಆಹಿತಾಗ್ನಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದವನು ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಮೂರು ಅಗ್ನಿಗಳಿಂದ ದಹನಗೊಳ್ಳಬೇಕು. ಸ್ಥಾಪಿಸದವನು ಗೃಹ್ಯ ಅಥವಾ ಲೌಕಿಕ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ದಹನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ—ಇತರರ ಆಚರಣೆ ಇದೇ.
Verse 78
देहाभावात् पलाशैस्तु कृत्वा प्रतिकृतिं पुनः / दाहः कार्यो यथान्यायं सपिण्डैः श्रद्धयान्वितैः
ದೇಹ ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಪಲಾಶ ಮರದಿಂದ ಪ್ರತಿಕೃತಿಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ವಿಧಿಯನುಸಾರ, ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳ ಸಪಿಂಡ ಬಂಧುಗಳು ಪುನಃ ದಹನಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು।
Verse 79
सकृत्प्रसिञ्चन्त्युदकं नामगोत्रेण वाग्यताः / दशाहं बान्धवैः सार्धं सर्वे चैवार्द्रवाससः
ಮೌನವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ಹೆಸರು ಮತ್ತು ಗೋತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಅವರು ಒಮ್ಮೆ ನೀರನ್ನು ಛಿಂಡುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ಹತ್ತು ದಿನ ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ತೇವವಾದ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ಇರುತ್ತಾರೆ।
Verse 80
पिण्डं प्रतिदिनं दद्युः सायं प्रातर्यथाविधि / प्रेताय च गृहद्वारि चतुर्थे भोजयेद् द्विजान्
ಪ್ರತಿದಿನ ವಿಧಿಯಂತೆ ಸಂಜೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾತಃಕಾಲ ಪಿಂಡದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತಾರ್ಥವೂ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ನಾಲ್ಕನೇ ದಿನ ದ್ವಿಜರನ್ನು (ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು) ಭೋಜನಗೊಳಿಸಬೇಕು.
Verse 81
द्वितीये ऽहनि कर्तव्यं क्षुरकर्म सबान्धवैः / चतुर्थे बान्धवैः सर्वैरस्थनां संचयनं भवेत् / पूर्वं तु भोजयेद् विप्रानयुग्मान् श्रद्धया शुचीन्
ಎರಡನೇ ದಿನ ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಕ್ಷೌರಕರ್ಮ (ಮುಂಡನ) ಮಾಡಬೇಕು. ನಾಲ್ಕನೇ ದಿನ ಎಲ್ಲ ಬಂಧುಗಳು ಸೇರಿ ಅಸ್ಥಿಸಂಚಯ ಮಾಡಬೇಕು. ಆದರೆ ಮೊದಲು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಶುದ್ಧರಾಗಿ, ಅಯುಗ್ಮ (ಬೆಸ) ಸಂಖ್ಯೆಯ ಶುದ್ಧ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಭೋಜನಗೊಳಿಸಬೇಕು.
Verse 82
पञ्चमे नवमे चैव तथैवैकादशे ऽहनि / अयुग्मान् भोजयेद् विप्रान् नवश्राद्धं तु तद्विदुः
ಐದನೇ, ಒಂಬತ್ತನೇ ಹಾಗೂ ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನ ಬೆಸ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಭೋಜನಗೊಳಿಸಬೇಕು; ಇದನ್ನೇ ಪಂಡಿತರು ನವ-ಶ್ರಾದ್ಧವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
Verse 83
एकादशे ऽह्नि कुर्वोत प्रेतमुद्दिश्य भावतः / द्वादशे वाथ कर्तव्यमनिन्द्ये त्वथवाहनि / एकं पवित्रमेकोर्ऽघः पिण्डपात्रं तथैव च
ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನ ಪ್ರೇತವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಭಾವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕರ್ಮ ಮಾಡಬೇಕು. ಹನ್ನೆರಡನೇ ದಿನವೂ—ನಿಂದಾರಹಿತ ಶುಭದಿನದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಅದೇ ದಿನದಲ್ಲೇ—ಮಾಡಬೇಕು. ಒಂದು ಪವಿತ್ರ (ಕುಶವಲಯ), ಒಂದು ಅರ್ಘ್ಯ, ಹಾಗೆಯೇ ಒಂದು ಪಿಂಡಪಾತ್ರ ಮಾತ್ರ ಬಳಸಬೇಕು.
Verse 84
एवं मृताह्नि कर्तव्यं प्रतिमासं तु वत्सरम् / सपिण्डीकरणं प्रोक्तं पूर्णे संवत्सरे पुनः
ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಮೃತಾಹ್ನಿ (ಮರಣತಿಥಿ) ದಿನ ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ಒಂದು ವರ್ಷವರೆಗೆ ಈ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ವರ್ಷ ಪೂರ್ಣವಾದ ಮೇಲೆ ಪುನಃ ಸಪಿಂಡೀಕರಣ ವಿಧಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
Verse 85
कुर्याच्चत्वारि पात्राणि प्रेतादीनां द्विजोत्तमाः / प्रेतार्थं पितृपात्रेषु पात्रमासेचयेत् ततः
ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ಪ್ರೇತಾದಿ ಕರ್ಮಾರ್ಥ ನಾಲ್ಕು ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಪ್ರೇತಾರ್ಥವಾಗಿ ಆ ಅರ್ಪಣವನ್ನು ಪಿತೃಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸುರಿಯಬೇಕು.
Verse 86
ये समाना इति द्वाभ्यां पिण्डानप्येवमेव हि / सपिण्डीकरणं श्राद्धं देवपूर्वं विधीयते
“ಯೇ ಸಮಾನಾ…” ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಎರಡು ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಿ, ಅದೇ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಪಿಂಡಗಳನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ದೇವಾರ್ಚನೆ ಮೊದಲು ಮಾಡಿ ಸಪಿಂಡೀಕರಣ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.
Verse 87
पितॄनावाहयेत् तत्र पुनः प्रेतं च निर्दिशेत् / ये सपिण्डीकृताः प्रेतान तेषां स्यात् पृथक्क्रियाः / यस्तु कुर्यात् पृथक् पिण्डं पितृहा सो ऽभिजायते
ಅಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಆವಾಹನೆ ಮಾಡಿ, ಪ್ರೇತಕ್ಕೂ ಅರ್ಪಣವನ್ನು ಸೂಚಿಸಬೇಕು. ಸಪಿಂಡೀಕೃತರಾದ ಪ್ರೇತರಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಇರಬಾರದು. ಯಾರು ಅವರಿಗೆ ಬೇರೆ ಪಿಂಡವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಪಿತೃಹಂತಕನಾಗುತ್ತಾನೆ.
Verse 88
मृते पितरि वै पुत्रः पिण्डमब्दं समाचरेत् / दद्याच्चान्नं सोदकुम्भं प्रत्यहं प्रेतधर्मतः
ತಂದೆ ಮೃತನಾದಾಗ ಪುತ್ರನು ಒಂದು ವರ್ಷ ಪಿಂಡದಾನವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರೇತಧರ್ಮದಂತೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಜಲಕುಂಭದೊಂದಿಗೆ ಅನ್ನದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.
Verse 89
पार्वणेन विधानेन संवत्सरिकमिष्यते / प्रतिसंवत्सरं कार्यं विधिरेष सनातनः
ಸಂವತ್ಸರಿಕ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಪಾರ್ವಣ ವಿಧಾನದಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಪ್ರತಿವರ್ಷವೂ ಮಾಡುವುದು ಕರ್ತವ್ಯ; ಈ ವಿಧಿ ಸನಾತನವಾಗಿದೆ.
Verse 90
मातापित्रोः सुतैः कार्यं पिण्डदानादिकं च यत् / पत्नी कुर्यात् सुताभावे पत्न्य भावे सहोदहः
ತಾಯಿ–ತಂದೆಯ ಪಿಂಡದಾನಾದಿ ಪಿತೃಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪುತ್ರರೇ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. ಪುತ್ರರಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಪತ್ನಿ ಮಾಡಲಿ; ಪತ್ನಿಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಸಹೋದರನು ಆ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಲಿ.
Verse 91
अनेनैव विधाने जीवन् वा श्राद्धमाचरेत् / कृत्वा दानादिकं सर्वं श्रद्धायुक्तः समाहितः
ಈ ವಿಧಾನದಂತೆ ಜೀವಂತನಾಗಿದ್ದರೂ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ದಾನಾದಿ ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳವನಾಗಿ ಸಮಾಹಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಇರಬೇಕು.
Verse 92
एष वः कथितः सम्यग् गृहस्थानां क्रियाविधिः / स्त्रीणां तु भर्तृशुश्रूषा धर्मो नान्य इहेष्यते
ಗೃಹಸ್ಥರ ಕರ್ಮವಿಧಿಯನ್ನು ನಿಮಗೆ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಭರ್ತೃಶುಶ್ರೂಷೆಯೇ ಧರ್ಮ; ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆದು ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮಾಣವಲ್ಲ.
Verse 93
स्वधर्मपरमो नित्यमीश्विरार्पितमानसः / प्राप्नोति तत् परं स्थानं यदुक्तं वेदवादिभिः
ಯಾವನು ಸದಾ ಸ್ವಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಪರಮವಾಗಿ ನಿಂತು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಈಶ್ವರನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿರುವನೋ, ಅವನು ವೇದವಿದ್ವಾಂಸರು ಹೇಳಿದ ಆ ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
One continues obligatory daily duties while avoiding kāmya (desire-motivated) rites, maintains restraint in social exchange (no accepting/taking and restricted touch), and sustains svādhyāya even mentally; limited offerings and carefully regulated brāhmaṇa hospitality are permitted under purity constraints.
Sapinda status is said to end with the seventh person (seven-generation scope), while water-libation relations (samānodaka/ekodaka) apply beyond or where lineage identifiers are uncertain; these categories determine whether impurity is immediate, one night, three nights, ten nights, or otherwise.
It is granted in contexts where dharma’s public or sacrificial demands override extended impurity—e.g., during sacrifices, marriages, deity worship, famine/calamity, certain violent or extraordinary deaths (battle, lightning, snakes), and for renunciant/ascetic life-stages where āśauca is not observed.
It prescribes ten-day observances with daily piṇḍa offerings (including a doorway offering for the preta), shaving and bone-collection on specified days, brāhmaṇa feedings (nava-śrāddha pattern), monthly rites for a year, and then the sapiṇḍīkaraṇa that ritually joins the preta to the pitṛ line, followed by the annual śrāddha.
The chapter frames gṛhastha rites as svadharma offered to Īśvara: faithful performance, inner steadiness, and surrender transform social-ritual obligations into a path aligned with the Veda’s declared supreme abode.