Adhyaya 51

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे सगरस्यौर्वाश्रमगमनं नाम पञ्चशत्तमो ऽध्यायः // ५०// सगर उवाच कुशलं मम सर्वत्र महर्षे नात्र संशयः / यस्य मे त्वमनुध्याता शमं भार्गवसत्तमः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಮಹಾಪುರಾಣದ ವಾಯುಪ್ರೋಕ್ತ ಮಧ್ಯಮಭಾಗದ ತೃತೀಯ ಉಪೋದ್ದಾತಪಾದದಲ್ಲಿ ‘ಸಗರನ ಔರ್ವಾಶ್ರಮಗಮನ’ ಎಂಬ ಐವತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯ. ಸಗರನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಮಹರ್ಷೇ, ನನಗೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕ್ಷೇಮವೇ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ; ಹೇ ಭಾರ್ಗವಶ್ರೇಷ್ಠ, ನೀವು ನನ್ನ ಹಿತವನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುವವರು।

Verse 2

यस्तथा शिक्षितः पूर्वमस्त्रे शस्त्रे च सांप्रतम् / सो ऽहं कथमशक्तः स्यां सकलारिविनिग्रहे

ಹಿಂದೆ ನನಗೆ ಅಸ್ತ್ರ‑ಶಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡಿರುವಾಗ, ಈಗ ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದಮನಿಸುವಲ್ಲಿ ನಾನು ಹೇಗೆ ಅಶಕ್ತನಾಗಿರಬಹುದು?

Verse 3

त्वं मे गुरुः सुहृद्दैवं बन्धुर्मित्रं च केवलम् / न ह्यन्यमभिजानामि त्वामृते पितरं च मे

ನೀನೇ ನನ್ನ ಗುರು, ಸುಹೃದ್-ದೈವ, ಬಂಧು ಮತ್ತು ಏಕೈಕ ಮಿತ್ರ. ನಿನ್ನನ್ನೂ ನನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನೂ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನೂ ನಾನು ಅರಿಯೆನು.

Verse 4

त्वयोपदिष्टेनास्त्रेण सकला भूभृतो मया / विजिता यदनुस्मृत्या शक्तिः सा तपसस्तव

ನೀನು ಉಪದೇಶಿಸಿದ ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ನಾನು ಎಲ್ಲ ರಾಜರನ್ನು ಜಯಿಸಿದೆ. ಅದನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಉದಯಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ನಿನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನ ಪ್ರಭಾವವೇ.

Verse 5

तपसा त्वं जगत्सर्वं पुनासि परिपासि च / स्रष्टुं संहर्त्तुमपि च शक्नोष्येव न संशयः

ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನೀನು ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೀಯ. ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಮತ್ತು ಸಂಹರಿಸಲು ಸಹ ನೀನು ಸಮರ್ಥ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 6

महाननन्यसामान्यप्रभावस्तपसश्च ते / इह तस्यैकदेशो ऽपि दृश्यते विस्मयप्रदः

ನಿನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನ ಪ್ರಭಾವ ಮಹಾನ್, ಯಾರಿಗೂ ಸಮಾನವಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಅದರ ಒಂದು ಅಂಶವೂ ಕಾಣಿಸಿದರೂ ಅದು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.

Verse 7

पश्यसिंहासने बाल्यादुपेत्य मृगपोतकः / पिबत्यंभः शनैर्ब्रह्मन्निःशङ्कं ते तपोवने

ಹೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್, ನೋಡು—ನಿನ್ನ ತಪೋವನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಜಿಂಕೆಮರಿ ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ಸಿಂಹಾಸನದ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ನೀರು ಕುಡಿಯುತ್ತದೆ.

Verse 8

धयत्यत्रातिविस्रंभात् कृशापि हरिणी स्तनम् / करोति मृगशृङ्गाग्रे गण्डकण्डूयनं रुरुः

ಇಲ್ಲಿ ಅತಿವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಕೃಶವಾದ ಹರಿಣಿಯೂ ಹಾಲು ಕುಡಿಸುತ್ತದೆ; ರುರು ಮೃಗವು ಮೃಗಶೃಂಗದ ಅಗ್ರದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಗಂಡವನ್ನು ಕೆರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 9

नवप्रसूतां हरिणीं हत्वा वृत्त्यै वनान्तरे / व्याघ्री त्वत्तपसावासे सैव पुष्णाति तच्छिशून्

ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಜೀವನಾರ್ಥವಾಗಿ ನವಪ್ರಸೂತ ಹರಿಣಿಯನ್ನು ಕೊಂದರೂ, ನಿನ್ನ ತಪೋವನ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ ಅದೇ ವ್ಯಾಘ್ರಿಯೇ ಆ ಮರಿಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 10

गजं द्रुतमनुद्रुत्य सिंहो यस्मादिदं वनम् / प्रविष्टो ऽनुसरन्तौ त्वद्भयादेकत्र तिष्ठतः

ವೇಗವಾಗಿ ಓಡುವ ಗಜವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ಸಿಂಹವು ಈ ಕಾಡಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು; ಆದರೂ ನಿನ್ನ ಭಯದಿಂದ ಹಿಂಬಾಲಿಸುವವನು ಮತ್ತು ಹಿಂಬಾಲಿಸಲ್ಪಡುವವನು—ಇಬ್ಬರೂ ಒಂದೇ ಕಡೆ ನಿಂತಿರುತ್ತಾರೆ।

Verse 11

नकुलस्त्वाशुमार्जारमयूरशशपन्नगाः / वृकसूकरशार्दूलशरभर्क्षप्लवङ्गमाः

ಇಲ್ಲಿ ನಕುಲ, ಬೆಕ್ಕು, ನವಿಲುಗಳು, ಮೊಲಗಳು, ಹಾವುಗಳು; ಹಾಗೆಯೇ ತೋಳಗಳು, ಕಾಡುಹಂದಿಗಳು, ಹುಲಿಗಳು, ಶರಭಗಳು, ಕರಡಿಗಳು, ವಾನರಗಳು ಇವೆ।

Verse 12

सृगाला गवयागावो हरिणा महिषास्तथा / वने ऽत्र सहजं वैरं हित्वा मैत्रीमुपागताः

ಈ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನರಿ, ಗವಯ, ಹಸುಗಳು, ಹರಿಣಗಳು, ಮಹಿಷಗಳು—ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ವೈರವನ್ನೆಲ್ಲ ಬಿಟ್ಟು ಮೈತ್ರಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿವೆ।

Verse 13

एवंविधा तपःशक्तिर्लोकविस्मयदायिनी / न क्वापि दृश्यते ब्रह्मंस्त्वामृते भुवि दुर्लभा

ಇಂತಹ ತಪಶ್ಶಕ್ತಿ ಲೋಕವಿಸ್ಮಯಕಾರಿಣಿ; ಹೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್! ನಿನ್ನಿಲ್ಲದೆ ಭುವಿಯಲ್ಲಿ ಅದು ದುರ್ಲಭ, ಎಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 14

अहं तु त्वत्प्रसादेन विजित्य वसुधामि माम् / रिपुभिः सह विप्रर्षे स्वराज्यं समुपागतः

ಹೇ ವಿಪ್ರರ್ಷಿ! ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನಾನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಶತ್ರುಗಳೊಡನೆ, ನನ್ನ ಸ್ವರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ.

Verse 15

वश्यामात्यस्त्रिवर्गे ऽपि यथायोग्यकृतादरः / त्वयोपदिष्टमार्गेण सम्यग्राज्यमपालयम्

ನನ್ನ ಅಮಾತ್ಯರು ವಶದಲ್ಲಿದ್ದರು; ಧರ್ಮ-ಅರ್ಥ-ಕಾಮ ಎಂಬ ತ್ರಿವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಗೌರವ ತೋರಿದೆ; ನೀನು ಉಪದೇಶಿಸಿದ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಪಾಲಿಸಿದೆ.

Verse 16

एवं प्रवर्त्तमानस्य मम राज्ये ऽवतिष्ठतः / भवद्दिदृक्षा संजाता सापेक्षा भृगुपुङ्गव

ಹೇ ಭೃಗುಪುಂಗವ! ಹೀಗೆ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರತನಾಗಿರುವಾಗ, ನಿಮ್ಮ ದರ್ಶನದ ಆಸೆ ನನಗೆ ಹುಟ್ಟಿದೆ; ಅದು ಇನ್ನೂ ನಿರೀಕ್ಷೆಯೊಂದಿಗೆ ಇದೆ.

Verse 17

किं त्वद्य मयि पर्याप्तमनपत्यतयैव मे / पितृपिण्डप्रदानेन सह संरक्षणं भुवः

ಆದರೆ ಇಂದು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಏನು ಸಾಕು? ನನಗೆ ಸಂತಾನವಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಪಿಂಡಪ್ರದಾನ ಮಾಡುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?

Verse 18

तदिदं दुःशमत्यर्थमनिवार्यं मनोगतम् / नानयो ऽपहर्त्तां लोकंऽस्मिन् ममेति त्वामुपागतः

ಇದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಸಹ ಹಾಗೂ ತಡೆಯಲಾಗದ ಸಂಕಲ್ಪ. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ‘ಇದು ನನ್ನದು’ ಎಂಬ ಹಕ್ಕನ್ನು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಲಾರರು; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಶರಣಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.

Verse 19

इत्युक्तः सगरेणाथ स्थित्वा सो ऽतर्मनाः क्षणम् / उवाच भगवानौर्वः सनिदेशमिदं वचः

ಸಗರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಅವನು ಕ್ಷಣಕಾಲ ಅಂತರ್ನಿಮಗ್ನನಾಗಿ ನಿಂತನು. ನಂತರ ಭಗವಾನ್ ಔರ್ವರು ಉಪದೇಶಸಹಿತ ಈ ವಚನವನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

Verse 20

नियम्य सह भार्याभ्यां किञ्चित्कालमिहावस / अवाप्स्यति ततो ऽभीष्टं भवान्नात्र विचारमा

ನೀನು ನಿನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ ನಿಯಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ ಸ್ವಲ್ಪಕಾಲ ಇಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸು. ನಂತರ ನೀನು ಬಯಸಿದುದನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯ ಬೇಡ.

Verse 21

स च तत्रावसत्प्रीतस्तच्छुश्रूषापरायमः / पत्नीभ्यां सह धर्मात्मा भक्तियुक्तश्चिरं तदा

ಅವನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿ, ಅವರ ಸೇವೆಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೊಡಗಿದನು. ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ರಾಜನು ತನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯುತವಾಗಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಅಲ್ಲಿ ಉಳಿದನು.

Verse 22

राजपत्न्यौ च ते तस्य सर्वकालमतन्द्रिते / मुनेरतनुतां प्रीतिं विनयाचारभक्तिभिः

ಆ ಇಬ್ಬರು ರಾಜಪತ್ನಿಯರೂ ಸದಾಕಾಲ ಅಲಸದೆ, ವಿನಯ, ಸದಾಚಾರ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ಮುನಿಯ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

Verse 23

भक्त्या शुश्रूषया चैव तयोस्तुष्टो महामुनिः / राजपत्न्यौ समाहूय इदं वचनम ब्रवीत्

ಅವರ ಭಕ್ತಿ ಹಾಗೂ ಸೇವೆಯಿಂದ ಮಹಾಮುನಿ ತೃಪ್ತನಾಗಿ, ರಾಜಪತ್ನಿಯರಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಕರೆಯಿಸಿ ಈ ವಚನವನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

Verse 24

भवत्यौ वरमस्मत्तो व्रियतां काममीप्सितम् / दास्यामि तं न संदेहो यद्यपि स्यात्सुदुर्ल्लभम्

ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ನನ್ನಿಂದ ಇಷ್ಟವಾದ ವರವನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಿರಿ; ಅದು ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭವಾದರೂ ನಾನು ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ನೀಡುವೆನು.

Verse 25

ततः प्रणम्यशिरसा ते ऽप्युभे तं महामुनिम् / ऊचतुर्भगवान्पुत्रान्कामयावेति सादरम्

ಆಮೇಲೆ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ತಲೆಯೊಗ್ಗಿಸಿ ಮಹಾಮುನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ—“ಭಗವನ್, ನಮಗೆ ಪುತ್ರರು ಬೇಕು” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

Verse 26

ततस्ते भगवानाह भवतीभ्यां मया पुनः / राज्ञश्चप्रियकामेन वरो दत्तो ऽयमीप्सितः

ಆಗ ಭಗವಂತನಂತೆ ಇರುವ ಮುನಿ ಹೇಳಿದರು—“ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ, ಹಾಗೆಯೇ ರಾಜನ ಪ್ರಿಯ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ, ಈ ಬಯಸಿದ ವರವನ್ನು ನಾನು ನೀಡಿದ್ದೇನೆ.”

Verse 27

पुत्रवत्यौ महाभागे भवत्यौ मत्प्रसादतः / भवेतां ध्रुवमन्यच्च श्रूयतां वचनं मम

ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿಯರೇ, ನನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪುತ್ರವತಿಯರಾಗುವಿರಿ; ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷಯ—ನನ್ನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ.

Verse 28

पुत्रो भविष्यत्येकस्यामेकः सो ऽनतिधार्मिकः / तथापि तस्य कल्पान्तं संभूतिश्च भविष्यति

ಒಬ್ಬ ರಾಣಿಯಿಂದ ಒಬ್ಬನೇ ಪುತ್ರನು ಹುಟ್ಟುವನು; ಅವನು ಅತಿಧಾರ್ಮಿಕನಲ್ಲ. ಆದರೂ ಕಲ್ಪಾಂತದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೂ ಶುಭಸಂಭವ ಉಂಟಾಗುವುದು.

Verse 29

षष्टिः पुत्रसहस्राणामपरस्यां च जायते / अकृतार्थाश्च ते सर्वे विनङ्क्ष्यन्त्यचिरादिव

ಮತ್ತೊಂದು ರಾಣಿಯಿಂದ ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರ ಪುತ್ರರು ಹುಟ್ಟುವರು. ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಕೃತಾರ್ಥರಾಗದೆ, ಅಲ್ಪಕಾಲದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುವರು.

Verse 30

एवंविधगुणेपेतो वरौ दत्तौ मया युवाम् / अभीप्सितं तु यद्यस्याः स्वेच्छया तत्प्रकीर्त्यताम्

ಇಂತಹ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ವರಗಳನ್ನು ನಾನು ನಿಮಿಬ್ಬರಿಗೆ ನೀಡಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ಆಕೆಗೆ ಏನು ಅಭೀಷ್ಟವೋ, ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಅದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಲಿ.

Verse 31

एवमुक्ते तु मुनिना वैदर्भ्यान्वयवर्द्धनम् / वरयामास तनयं पुत्रानन्यास्तथा परा

ಮುನಿಯು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ವೈದರ್ಭಿಯು ವಂಶವರ್ಧಕನಾದ ಪುತ್ರನನ್ನು ವರಿಸಿಕೊಂಡಳು; ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು ಹಾಗೆಯೇ ಇತರ ಪುತ್ರರನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಳು.

Verse 32

इति दत्त्वा वरं राज्ञे सगराय महामुनिः / सभार्यामनुमान्यैनं विससर्ज पुरीं प्रति

ಈ ರೀತಿ ಮಹಾಮುನಿಯು ಸಾಗರರಾಜನಿಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿ, ಅವನನ್ನು ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಅನುಮತಿಸಿ ನಗರಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು.

Verse 33

मुनिना समनुज्ञातः कृत कृत्यो महीपतिः / रथमारुह्य वेगेन सप्रियः प्रययौ पुरीम्

ಮುನಿಯ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ಕೃತಕೃತ್ಯನಾದ ಮಹೀಪತಿ, ಪ್ರಿಯಜನರೊಂದಿಗೆ ರಥಾರೂಢನಾಗಿ ವೇಗದಿಂದ ನಗರಿಯತ್ತ ಹೊರಟನು।

Verse 34

स प्रविश्य पुरीं रम्यां त्दृष्टपुष्टजनावृताम् / आनन्दितः पौरजनै रेमे परमया मुदा

ಅವನು ಸಮೃದ್ಧ ಹಾಗೂ ಪುಷ್ಟ ಜನರಿಂದ ಆವರಿತವಾದ ಆ ರಮ್ಯ ನಗರಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಪೌರಜನರಿಂದ ಆನಂದಿತನಾಗಿ ಪರಮ ಮುದೆಯಿಂದ ವಿಹರಿಸಿದನು।

Verse 35

एतस्मिन्नेव काले तु राजपत्न्यावुभे नृप / राज्ञे प्रावोचतां गर्भं मुदा परमया युते

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಹೇ ನೃಪ, ಎರಡೂ ರಾಜಪತ್ನಿಯರು ಪರಮ ಮುದೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತರಾಗಿ ರಾಜನಿಗೆ ತಮ್ಮ ಗರ್ಭಧಾರಣೆಯ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರು।

Verse 36

ववृधे च तयोर्गर्भः शुक्लपक्षे यथोडुराट् / सह संतोषसंपत्त्या पित्रोः पौरजनस्य च

ಅವರಿಬ್ಬರ ಗರ್ಭವು ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಚಂದ್ರನಂತೆ ವೃದ್ಧಿಯಾಯಿತು; ಪಿತೃಮಾತೃಗಳಿಗೂ ಪೌರಜನರಿಗೂ ಸಂತೋಷಸಂಪತ್ತು ಸಹ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು।

Verse 37

संपूर्णे तु ततः काले मुहूर्ते केशिनीशुभे / असूयताग्निगर्भाभं कुमारममितद्युतिम्

ಕಾಲವು ಪೂರ್ಣವಾದಾಗ, ಕೇಶಿನಿಯ ಶುಭ ಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ, ಅವಳು ಅಗ್ನಿಗರ್ಭದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ, ಅಮಿತ ದ್ಯುತಿಯ ಕುಮಾರನನ್ನು ಜನ್ಮ ನೀಡಿದಳು।

Verse 38

जातकर्मादिकं तस्य कृत्वा चैव यथाविधि / असमञ्चस इत्येव नाम तस्या करोन्नृपः

ಅವನ ಜಾತಕರ್ಮಾದಿ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿ, ರಾಜನು ಅವನಿಗೆ ‘ಅಸಮಂಚಸ’ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನೇ ಇಟ್ಟನು.

Verse 39

सुमतिश्चापि तत्काले गर्भालाबमसूयत / संप्रसूतं तु तं त्यक्तं दृष्ट्वा राजाकरोन्मनः

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸುಮತಿಯೂ ಗರ್ಭಾಲಾಬನನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸಿದಳು; ಜನಿಸಿದವನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ರಾಜನ ಮನಸ್ಸು ಕಳವಳಗೊಂಡಿತು.

Verse 40

तज्ज्ञात्वा भगवानौर्वस्तत्रागच्छद्यदृच्छया / सम्यक् संभावितो राज्ञा तमुवाच त्वरान्वितः

ಅದನ್ನು ತಿಳಿದು ಭಗವಾನ್ ಔರ್ವರು ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದರು; ರಾಜನು ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ ಗೌರವಿಸಿದಾಗ ಅವರು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.

Verse 41

गर्भालाबुरयं राजन्न त्यक्तुं भवतार्हति / पुत्राणां षष्टिसाहस्रबीजभूतो यतस्तव

ಓ ರಾಜನೇ, ಈ ಗರ್ಭಾಲಾಬನನ್ನು ನೀವು ತ್ಯಜಿಸಬಾರದು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನೇ ನಿಮ್ಮ ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರ ಪುತ್ರರ ಬೀಜಸ್ವರೂಪನು.

Verse 42

तस्मात्तत्सकलीकृत्य घृतकुंभेषु यत्नतः / निःक्षिप्य सपिधानेषु रक्षणीयं पृथक्पृथक्

ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ತುಂಡುಮಾಡಿ, ಯತ್ನದಿಂದ ತುಪ್ಪದ ಕುಂಭಗಳಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಮುಚ್ಚಳ ಹಾಕಿ, ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಕಾಪಾಡಬೇಕು.

Verse 43

सम्यगेवं कृते राजन्भवतो मत्प्रसादतः / यथोक्तसंख्या पत्राणां भविष्यति न संशयः

ಓ ರಾಜನೇ, ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ ನನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಎಲೆಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಆಗುವುದು; ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ.

Verse 44

काले पूर्णे ततः कुम्भान्भित्त्वा निर्यान्ति ते पृथक् / एवं ते षष्टिसाहस्रं पुत्राणां जायते नृप

ಕಾಲ ಪೂರ್ಣವಾದ ಮೇಲೆ ಅವರು ಕುಂಭಗಳನ್ನು ಒಡೆದು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಹೊರಬರುವರು; ಹೀಗೆ, ಓ ನೃಪನೇ, ನಿನಗೆ ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರ ಪುತ್ರರು ಜನಿಸುವರು.

Verse 45

इत्युक्त्वा भगवानौर्वस्तत्रैवान्तरधाद्विभुः / राजा च तत्तथा चक्रे यथौर्वेण समीरितम्

ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ ಭಗವಾನ್ ಔರ್ವನು ಅಲ್ಲೀಯೇ ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು; ರಾಜನೂ ಔರ್ವನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಹಾಗೆಯೇ ನೆರವೇರಿಸಿದನು.

Verse 46

ततः संवत्सरे पूर्णे घृतकुंभात्क्रमेण ते / भित्त्वाभित्त्वा पुनर्जज्ञुः सहसैवानुवासरम्

ನಂತರ ಒಂದು ವರ್ಷ ಪೂರ್ಣವಾದಾಗ ಅವರು ತುಪ್ಪದ ಕುಂಭಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಒಡೆದು ಒಡೆದು, ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ, ಅಚಾನಕವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಜನಿಸಿದರು.

Verse 47

एवं क्रमेण संजातास्तनयास्ते महीपते / ववृधुः संघशो राजन्षष्टिसाहस्रसंख्याया

ಓ ಮಹೀಪತೇ, ಹೀಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಜನಿಸಿದ ಆ ಪುತ್ರರು, ಓ ರಾಜನೇ, ಗುಂಪು ಗುಂಪಾಗಿ ಬೆಳೆದರು; ಅವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರವಾಗಿತ್ತು.

Verse 48

अपृथग्धर्मचरणा महाबलपराक्रमाः / बभूवुस्ते दुराधर्षाः क्रूरात्मानो विशेषतः

ಅವರು ಧರ್ಮಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಭೇದವಿಲ್ಲದವರು, ಮಹಾಬಲ-ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳು; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅವರು ದುರಾಧರ್ಷರು, ಕ್ರೂರಹೃದಯರು ಆದರು।

Verse 49

स नातिप्रीतिमांस्तेषु राजा मतिमतां वरः / केशिनीतनयं त्वेकं बहुमान सुतं प्रियम्

ಬುದ್ಧಿವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಆ ರಾಜನು ಅವರ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರೀತಿ ತೋರಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಕೇಶಿನಿಯ ಪುತ್ರನನ್ನೇ ಪ್ರಿಯ ಪುತ್ರನೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ವಿಶೇಷ ಗೌರವ ನೀಡಿದನು।

Verse 50

विवाहं विधिवत्तस्मै कारयामास पार्थिवः / सचाप्यानन्दयामास स्वगुणैः सुहृदो ऽखिलान्

ಆ ಪಾರ್ಥಿವನು ಅವನಿಗೆ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ವಿವಾಹವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು; ಅವನೂ ತನ್ನ ಸದುಗುಣಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನೂ ಆನಂದಪಡಿಸಿದನು।

Verse 51

एवं प्रवर्त मानस्य केशिनीतनयस्य तु / अजायत सुतः श्रीमानंशुमानिति विश्रुतः

ಹೀಗೆ ಕೇಶಿನಿಯ ಪುತ್ರನ ಜೀವನ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನಿಗೆ ಶ್ರೀಮಂತನಾದ ಒಬ್ಬ ಪುತ್ರನು ಜನ್ಮಿಸಿದನು; ಅವನು ‘ಅಂಶುಮಾನ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು।

Verse 52

स बाल्य एव मतिमानुदारैः स्वगुणैर्भृशम् / प्रीणयामास सुत्दृदः स्वपितामहमेव च

ಅವನು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲೇ ಬುದ್ಧಿವಂತನಾಗಿದ್ದನು; ತನ್ನ ಉದಾರ ಸದುಗುಣಗಳಿಂದ ಅವನು ಬಹಳವಾಗಿ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು—ತಂದೆಯನ್ನೂ, ಪಿತಾಮಹನನ್ನೂ ಸಹ।

Verse 53

एतस्मिन्नन्तरे राज्ञस्तस्य पुत्रो ऽसमञ्जसः / आविष्टो नष्टचेष्टो ऽभूत्स पिशाचेन केन चित्

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ರಾಜನ ಪುತ್ರ ಅಸಮಂಜಸನು ಯಾವುದೋ ಪಿಶಾಚದಿಂದ ಆವಿಷ್ಟನಾಗಿ, ಚೇಷ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡನು।

Verse 54

स तु कश्चिदभूद्वैश्यः पूर्वजन्मनि धर्मवित् / कस्याचिद्विषये राज्ञः प्रभूतधनधान्यवान्

ಅವನು ಪೂರ್ವಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವಿತನಾದ ಒಬ್ಬ ವೈಶ್ಯನು; ಯಾವುದೋ ರಾಜನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಧನಧಾನ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದನು।

Verse 55

स कदाचिदरण्येषु विचरन्निधिमुत्तमम् / दृष्ट्वा ग्रहीतुमारेभे वणिग्लोभवरिप्लुतः

ಒಮ್ಮೆ ಅರಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಿಧಿಯನ್ನು ಕಂಡು, ವ್ಯಾಪಾರಿಯ ಲೋಭದಿಂದ ಆವರಿತನಾಗಿ ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು।

Verse 56

ततस्तद्रक्षको ऽभ्येत्य पिशाचः प्राह तं तदा / क्षुधितो ऽहं चिरादस्मिन्निवसन्निधिपालकः

ಆಗ ಆ ನಿಧಿಯ ರಕ್ಷಕನಾದ ಪಿಶಾಚನು ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಹೇಳಿದನು—‘ನಾನು ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ನಿಧಿಪಾಲಕನು; ನನಗೆ ಹಸಿವು.’

Verse 57

तस्मात्तत्परिहाराय मम दत्त्वा गवामिषम् / कामतः प्रतिगृह्णीष्व निधिमेनं ममाज्ञया

ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ಅಡಚಣೆಯನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ನನಗೆ ಹಸುವಿನ ಮಾಂಸವನ್ನು ನೀಡಿ; ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಇಷ್ಟದಂತೆ ಈ ನಿಧಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು.

Verse 58

सतस्मै तत्परिश्रुत्य दास्यामीति गवामिषम् / आदत्त च निधिं तं तु पिशाचेनानुमोदितः

ಅವನ ಮಾತು ಕೇಳಿ “ನಾನು ನಿನಗೆ ಗೋಮಾಂಸ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಪಿಶಾಚನ ಅನುಮೋದನೆಯೊಂದಿಗೆ ಆ ನಿಧಿಯನ್ನು ಅವನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು।

Verse 59

न प्रादाच्च ततो मौढ्यात्तस्मै यत्तत्प्रतिश्रुतम् / प्रतिश्रुताप्रदानोत्थरोषं न श्रद्दधे नृप

ಆದರೆ ಮೂಢತನದಿಂದ ಅವನು ವಾಗ್ದಾನಿಸಿದುದನ್ನು ಕೊಡಲಿಲ್ಲ; ಓ ನೃಪ, ವಾಗ್ದಾನ ನೀಡದೆ ಉಂಟಾಗುವ ಕೋಪವನ್ನು ಅವನು ನಂಬಲಿಲ್ಲ।

Verse 60

तमेवं सुचिरं कालं प्रतीक्ष्याशनकाङ्क्षया / अपनीतधनः सो ऽपि ममार व्यथितः क्षुधा

ಆಹಾರದ ಆಸೆಯಿಂದ ಅವನು ಬಹುಕಾಲ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ; ಧನ ಕಸಿದುಕೊಂಡುಹೋಗಿದ್ದರಿಂದ ಅವನೂ ಹಸಿವಿನಿಂದ ವ್ಯಥಿತನಾಗಿ ಸತ್ತನು।

Verse 61

वैश्यो ऽपि बालो मरणं संप्राप्य सगरस्य तु / बभूव काले केशिन्यां तनयो ऽन्वयवर्द्धनः

ಆ ವೈಶ್ಯ ಬಾಲಕನೂ ಮರಣವನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸಾಗರನಿಗೆ ಕೇಶಿನಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪುತ್ರನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದನು—ವಂಶವರ್ಧಕನು।

Verse 62

अशरीरः पिशाचे ऽपि पूर्ववैरमनुस्मरन् / वायुभूतो ऽविशद्देहं राजपुत्रस्य भूपते

ಓ ಭೂಪತೇ, ದೇಹವಿಲ್ಲದ ಪಿಶಾಚನೂ ಹಿಂದಿನ ವೈರವನ್ನೆ ನೆನೆದು, ವಾಯುರೂಪನಾಗಿ ರಾಜಪುತ್ರನ ದೇಹವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು।

Verse 63

तेनाविष्टस्ततः सो ऽपि क्रूरचित्तो ऽभवत्तदा / मतिविभ्रंशमासाद्य मुहुस्तेन बलात्कृतः

அதனால் ஆட்கொள்ளப்பட்ட அவன், அப்போது கொடூரமான மனம் கொண்டவனானான். புத்தி பேதலித்து, அவன் மீண்டும் மீண்டும் அதனால் வற்புறுத்தப்பட்டான்.

Verse 64

असमञ्जसत्वं नगरे चक्रे सो ऽपि नृशंसवत् / बालांश्च यूनः स्थविरान्योषितश्च सदा खलः

ಅವನು ನಗರದಲ್ಲಿ ಕ್ರೂರಿಯಂತೆ ಅನುಚಿತ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದನು. ಆ ದುಷ್ಟನು ಯಾವಾಗಲೂ ಮಕ್ಕಳು, ಯುವಕರು, ವೃದ್ಧರು ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಪೀಡಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

Verse 65

हत्वाहत्वा प्रचिक्षेप सरय्वामतिनिर्दयः / ततः पौरजनाः सर्वे दृष्ट्वा तस्य कदर्यताम्

ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ದಯಿಯಾಗಿ ಅವನು ಅವರನ್ನು ಕೊಂದು ಸರಯೂ ನದಿಗೆ ಎಸೆಯುತ್ತಿದ್ದನು. ಆಗ ಪೌರರೆಲ್ಲರೂ ಅವನ ಆ ನೀಚತನವನ್ನು ಕಂಡು...

Verse 66

बहुशो निकृतास्तेन गत्वा राज्ञे व्यजिज्ञापन् / राजा च तदुपश्रुत्य तमाहूय प्रयत्नतः

ಅವನಿಂದ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಪೀಡಿತರಾದ ಅವರು ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗি ವಿಜ್ಞಾಪಿಸಿಕೊಂಡರು. ರಾಜನು ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಕರೆಸಿದನು.

Verse 67

वारयामास बहुधा दुःखेन महतान्वितः / बहुशः प्रतिषिद्धो ऽपि पित्रा तेन महात्मना

ಮತ್ತು ಮಹಾ ದುಃಖದಿಂದ ಕೂಡಿದವನಾಗಿ ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತಡೆದನು. ಆ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ತಂದೆಯಿಂದ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ನಿಷೇಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ...

Verse 68

जले तप्ते च संतप्ताः संबभूवुर्यथा यवाः / नाशकत्तं यदा पापाद्विनिवर्त्तयितुं नृपः

ಕುದಿಯುವ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಯವಗಳು ಹೇಗೆ ಸುಟ್ಟು ತಪ್ತವಾಗುವವೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಅವರು ದಗ್ಧಹೃದಯರಾದರು. ರಾಜನೂ ಅವನನ್ನು ಪಾಪದಿಂದ ತಿರುಗಿಸಲಾರದೆ ಹೋದನು.

Verse 69

लोकापवादभीरुत्वाद्विषयानत्यजत्तदा

ಲೋಕಾಪವಾದದ ಭಯದಿಂದ ಅವನು ಆಗ ವಿಷಯಭೋಗಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲಿಲ್ಲ.