Adhyaya 2

Verse 1

सूत उवाच । अगस्त्यमुनिरित्युक्त्वा चक्रतीर्थाश्रयां कथाम् । विभोर्विष्णुहरेश्चापि पुनराह द्विजोत्तमाः

សូត្រាបានមានព្រះវាចា៖ បន្ទាប់ពីបានពោលរឿងរ៉ាវអំពីចក្រាទីរថ និងអំពីព្រះវិṣṇុ-ហរិដ៏មានអานุភាពហើយ ព្រះឥសីអគស្ត្យា បានថ្លែងឡើងវិញទៅកាន់ព្រះទ្វិជជនដ៏ប្រសើរ។

Verse 2

अगस्त्य उवाच । पुरा ब्रह्मा जगत्स्रष्टा विज्ञाय हरिमच्युतम् । अयोध्यावासिनं देवं तत्र चक्रे स्थितिं स्वयम्

អគស្ត្យាបានមានព្រះវាចា៖ កាលពីបុរាណ ព្រះព្រហ្មា អ្នកបង្កើតលោកទាំងឡាយ បានដឹងច្បាស់អំពីព្រះហរិ អច្យុតៈ ហើយដោយព្រះឆន្ទៈរបស់ព្រះអង្គ បានបង្កើតការស្ថិតនៅទីនោះសម្រាប់ព្រះទេវៈដែលស្នាក់នៅអយោធ្យា។

Verse 3

आगत्य कृतवांस्तत्र यात्रां ब्रह्मा यथाविधि । यज्ञं च विधिवच्चक्रे नानासंभारसंयुतम्

អញ្ជើញទៅដល់ទីនោះ ព្រះព្រហ្មា បានអនុវត្តពិធីយាត្រាតាមរបៀបត្រឹមត្រូវ ហើយក៏បានធ្វើយជ្ញតាមវិន័យ ដោយមានសម្ភារៈពិធីជាច្រើនប្រភេទគ្រប់គ្រាន់។

Verse 4

ततः स कृतवांस्तत्र ब्रह्मा लोकपितामहः । कुण्डं स्वनाम्ना विपुलं नानादेवसमन्वितम्

បន្ទាប់មក ព្រះព្រហ្មា ព្រះបិតាមហាលោកទាំងឡាយ បានបង្កើតនៅទីនោះ អាងទឹកបរិសុទ្ធដ៏ធំមួយ ដាក់ឈ្មោះតាមព្រះនាមរបស់ព្រះអង្គ ហើយមានទេវតាជាច្រើនមកអមគាំ។

Verse 5

विस्तीर्णजलकल्लोलकलितं कलुषापहम् । कुमुदोत्पलकह्लारपुंडरीककुलाकुलम्

អាងទឹកនោះទូលាយ មានរលកទឹករំភើបល្អឥតខ្ចោះ និងបំបាត់មលសៅហ្មង។ ក្នុងនោះពោរពេញដោយផ្កាលីលីទឹកជាច្រើនប្រភេទ—កុមុទៈ ឧត្បលៈ កហ្លារៈ និងបុណ្ឌរីកៈ—បន្ថែមសោភ័ណភាពដល់ទីបរិសុទ្ធ។

Verse 6

हंससारसचक्राह्व विहंगममनोहरम् । तटांतविटपोल्लासि पतत्त्रिगणसंकुलम्

ពោរពេញដោយបក្សីដ៏រីករាយ—ហង្ស សារស និងចក្រាហ្វ—គួរឲ្យចិត្តរីករាយដោយហ្វូងសត្វមានស្លាប។ តាមមាត់ទឹក សាខាដើមឈើលាតសន្ធឹងភ្លឺរលោង ហើយឆ្នេរពោរពេញដោយបក្សីជាច្រើន។

Verse 7

तत्र कुण्डे सुराः सर्वे स्नाताः शुद्धिसमन्विताः । बभूवुरद्धा विगतरजस्का विमलत्विषः

នៅទីនោះ ក្នុងអាងទឹកបរិសុទ្ធនោះ ព្រះទេវទាំងអស់បានងូតទឹក ហើយទទួលបានភាពបរិសុទ្ធ។ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកគេបានរួចផុតពីធូលីនៃមលទោស ហើយភ្លឺរលោងដោយពន្លឺស្អាតឥតខ្ចោះ។

Verse 8

तदाश्चर्य्यं महद्दृष्ट्वा ते सर्वे सहसा सुराः । ब्रह्माणं प्रणिपत्योचुर्भक्त्या प्रांजलयस्तदा

ពេលបានឃើញអ чуд្យធំដ៏អស្ចារ្យនោះ ព្រះទេវទាំងអស់បានភ្ញាក់ផ្អើលភ្លាមៗ។ ពួកគេបានក្រាបបង្គំចំពោះព្រះព្រហ្មា ហើយនិយាយដោយសេចក្តីស្រឡាញ់សទ្ធា ដោយដៃប្រណម្យគោរពនៅពេលនោះ។

Verse 9

देवा ऊचुः । भगवन्ब्रूहि तत्त्वेन माहात्म्यं कमलासन । अस्य कुण्डस्य सकलं खातस्य विमलत्विषः

ព្រះទេវទាំងអស់បាននិយាយថា៖ «ឱ ព្រះមានព្រះភាគ! ឱ ព្រះកមលាសន (ព្រះព្រហ្មា)! សូមប្រាប់យើងដោយសេចក្តីពិត អំពីមហិមាទាំងស្រុងនៃអាងទឹកនេះ—គុណ្ឌដែលបានជីកឡើងនេះ ដែលមានពន្លឺស្អាតឥតខ្ចោះ»។

Verse 10

अत्र स्नानेन सर्वेषामस्माकं विगतं रजः । महदाश्चर्यमेतस्य दृष्ट्वा कुंडस्य विस्मिताः । सर्वे वयं सुरश्रेष्ठ कृपया त्वमतो वद

«ដោយការងូតទឹកនៅទីនេះ មលទោសរបស់ពួកយើងទាំងអស់បានរលាយបាត់។ ពេលឃើញអ чуд្យដ៏ធំនៃគុណ្ឌនេះ ពួកយើងភ្ញាក់ផ្អើលខ្លាំង។ ឱ ព្រះដ៏ប្រសើរបំផុតក្នុងចំណោមទេវតា សូមមានមេត្តា ហើយប្រាប់យើងចុះ»។

Verse 11

ब्रह्मोवाच । शृण्वन्तु सर्वे त्रिदशाः सावधानाः सविस्मयाः । कुण्डस्यैतस्य माहात्म्यं नानाफलसमन्वितम्

ព្រះព្រហ្មមានព្រះបន្ទូល៖ «សូមឲ្យទេវតាទាំងសាមសិបអង្គទាំងអស់ ស្តាប់ដោយប្រុងប្រយ័ត្ន និងពោរពេញដោយអស្ចារ្យចិត្ត ចំពោះមហិមារបស់កុណ្ឌនេះ ដែលប្រកបដោយផលបុណ្យវិញ្ញាណជាច្រើនប្រភេទ»។

Verse 12

अत्र स्नानेन विधिवत्पापात्मानोऽपि जंतवः । विमानं हंससंयुक्तमास्थाय रुचिरांबराः । निवसंति ब्रह्मलोके यावदाभूतसंप्लवम्

ដោយការងូតទឹកនៅទីនេះតាមពិធីវិធីត្រឹមត្រូវ សត្វលោកទោះមានចិត្តបាបក៏ដោយ នឹងឡើងជិះវិមានទេវលោកដែលភ្ជាប់ដោយហង្ស; ស្លៀកពាក់អាវពណ៌ភ្លឺរលោង ហើយស្នាក់នៅក្នុងលោកព្រហ្ម រហូតដល់ការលាយបាត់សកលនៃសត្វលោក។

Verse 13

अत्र दानेन होमेन यथाशक्त्या सुरोत्तमाः । तुलाश्वमेधयोः पुण्यं प्राप्नुयुर्मुनिसत्तम

នៅទីនេះ ឱ ព្រះមុនីដ៏ប្រសើរ ដោយការធ្វើទាន និងការបូជាហូមក្នុងភ្លើងបរិសុទ្ធ តាមសមត្ថភាពរបស់ខ្លួន សូម្បីទេវតាដ៏ឧត្តមក៏ទទួលបានបុណ្យស្មើនឹងពិធីទូលាទាន និងយজ্ঞអស្វមេធ។

Verse 14

ममास्मिन्सरसि श्रीमाञ्जायते स्नानतो नरः । तस्मादत्र विधानेन स्नानं दानं जपादिकम्

ក្នុងស្រះទឹករបស់ខ្ញុំនេះ មនុស្សម្នាក់ក្លាយជាមានសិរីមង្គល និងសម្បូរបែប ដោយសារការងូតទឹក។ ដូច្នេះ នៅទីនេះគួរធ្វើតាមវិន័យ៖ ការងូតទឹក ការធ្វើទាន ការសូត្រជប៉ា និងវត្តប្រតិបត្តិផ្សេងៗទៀត។

Verse 15

सर्वयज्ञसमं स्याद्वै महापातकनाशनम् । ब्रह्मकुण्डमिति ख्यातिमितो यास्यत्यनुत्तमाम्

ទីរថនេះនឹងមានបុណ្យស្មើនឹងយজ্ঞទាំងអស់ ហើយនឹងបំផ្លាញមហាបាបដ៏ធំបំផុត។ ចាប់ពីពេលនេះទៅ វានឹងទទួលបានកេរ្តិ៍ឈ្មោះអស្ចារ្យឥតប្រៀប ដោយនាមថា «ព្រហ្មកុណ្ឌ»។

Verse 16

अस्मिन्कुण्डे च सांनिध्यं भविष्यति सदा मम । कार्त्तिके शुक्लपक्षस्य चतुर्दश्यां सुरोत्तमाः

នៅក្នុងកុណ្ឌនេះ ការស្និទ្ធស្នាលនៃវត្តមានរបស់ខ្ញុំនឹងស្ថិតស្ថេរជានិច្ច; ហើយឱ ព្រះទេវតាអធិឧត្តម នៅថ្ងៃទីដប់បួន នៃពាក់កណ្ដាលខែភ្លឺ ក្នុងខែការត្តិក…

Verse 17

यात्रा भविष्यति सदा सुराः सांवत्सरी मम । शुभप्रदा महापापराशिनाशकरी तदा

…នៅពេលនោះ ឱព្រះទេវតាទាំងឡាយ នឹងមានយាត្រាប្រចាំឆ្នាំរបស់ខ្ញុំជានិច្ច—ផ្តល់សុភមង្គល និងបំផ្លាញគំនរបាបធំៗនៅកាលនោះ។

Verse 18

स्वर्णं चैव सदा देयं वासांसि विविधानि च । निजशक्त्या प्रकर्तव्या सुरास्तृप्तिर्द्विजन्मनाम्

មាសត្រូវផ្តល់ជានិច្ច ហើយសម្លៀកបំពាក់នានាក៏ដូចគ្នា; តាមកម្លាំងរបស់ខ្លួន គួរធ្វើទានបូជា ដើម្បីឲ្យទេវតាពេញចិត្ត និងឲ្យព្រះទ្វិជជនបានសុខសាន្តត្រឹមត្រូវ។

Verse 19

अगस्त्य उवाच । इत्युक्त्वा देवदेवोऽयं ब्रह्मा लोकपितामहः । अन्तर्दधे सुरैः सार्द्धं तीर्थं दृष्ट्वा तपोधन

អគស្ត្យៈបាននិយាយ៖ «ពេលបានមានព្រះបន្ទូលដូច្នេះ ព្រះទេវទេវ—ព្រះព្រហ្មា ជាបិតាមហា និងជាបិតានៃលោកទាំងឡាយ—បានលាក់ខ្លួនបាត់ទៅជាមួយទេវតាទាំងឡាយ បន្ទាប់ពីបានឃើញទីរថៈ ឱអ្នកសម្បត្តិតបៈ»។

Verse 20

तदाप्रभृति तत्कुण्डं विख्यातं परमं भुवि । चक्रतीर्थाच्च पूर्वस्यां दिशि कुण्डं स्थितं महत्

ចាប់តាំងពីពេលនោះមក កុណ្ឌនោះបានល្បីល្បាញយ៉ាងអធិឧត្តមលើផែនដី; នៅទិសខាងកើតនៃចក្រទីរថៈ មានកុណ្ឌធំមួយនេះស្ថិតនៅ។

Verse 21

सूत उवाच । इत्युक्त्वा स तपोराशिरगस्त्यः कुंभसंभवः । पुनः पृष्टो मुनिवरो व्यासायावीवदत्कथाम्

សូត្រាបាននិយាយ៖ «ពោលដូច្នេះហើយ អគស្ត្យៈ អ្នកសន្សំតបស្យា កើតពីកុម្ភៈ—ពេលត្រូវសួរឡើងវិញ មុនិវរៈបានរៀបរាប់កថាទៅកាន់វ្យាសៈ»។

Verse 22

अगस्त्य उवाच । अन्यच्छृणु महाभाग तीर्थं दुष्कृतिदुर्ल्लभम् । ऋणमोचनसंज्ञं तु सरयूतीरसंगतम्

អគស្ត្យៈបាននិយាយ៖ «សូមស្តាប់បន្ថែមទៀត ឱ មហាភាគៈ អំពីទីរថៈមួយ ដែលអ្នកមានអំពើអាក្រក់ពិបាកបាន—មាននាមថា “ឥណមោចន” ស្ថិតជាប់ច្រាំងទន្លេសរយូ»។

Verse 23

ब्रह्मकुण्डान्मुनिवर धनुःसप्तशतेन च । पूर्वोत्तरदिशाभागे संस्थितं सरयूजले

ឱ មុនិវរៈ វាស្ថិតឆ្ងាយពីព្រះមកុណ្ឌព្រាហ្មកុណ្ឌ ប្រវែងធ្នូប្រាំពីររយ នៅទិសឦសាន ស្ថិតក្នុងទឹកទន្លេសរយូ។

Verse 24

तत्र पूर्वं मुनिवरो लोमशो नाम नामतः । तीर्थयात्राप्रसंगेन स्नानं चक्रे विधानतः

កាលមុន នៅទីនោះមានមហាមុនិមួយ មាននាមថា លោមសៈ។ ក្នុងឱកាសធ្វើទីរថយាត្រា លោកបានងូតទឹកពិធីតាមវិធានត្រឹមត្រូវ។

Verse 25

ततः स ऋणनिर्मुक्तो बभूव गतकल्मषः । तदाश्चर्यं महद्दृष्ट्वा मुनीन्सानन्दमब्रवीत्

បន្ទាប់មក លោកបានរួចផុតពីបំណុល និងសាបសូន្យបាបកម្ម។ ឃើញអ чуд្ឆរិយៈដ៏អស្ចារ្យនោះ លោកបាននិយាយទៅកាន់មុនីទាំងឡាយដោយសេចក្តីរីករាយ។

Verse 26

पश्यन्त्वेतस्य महतो गुणांस्तीर्थवरस्य वै । भुजावूर्ध्वं तथा कृत्वा हर्षेणाहाऽश्रुलोचनः

«ចូរមើលគុណធម៌ដ៏អស្ចារ្យនៃទីរថៈដ៏ប្រសើរនេះ!» គាត់បានអំពាវនាវ; ហើយលើកដៃឡើងខ្ពស់ ដោយសេចក្តីរីករាយ ភ្នែកពោរទឹកភ្នែក។

Verse 27

लोमश उवाच । ऋणमोचनसंज्ञं तु तीर्थमेतदनुत्तमम् । यत्र स्नानेन जंतूनामृणनिर्यातनं भवेत्

លោមសៈបាននិយាយ៖ «ទីរថៈដ៏អនุต្តមនេះ មាននាមថា ឋ្រិណមោចន (អ្នកដោះស្រាយបំណុល)។ អ្នកមានកាយទាំងឡាយ ងូតទឹកនៅទីនេះ នឹងទទួលការដោះលែងពីបំណុល។»

Verse 28

ऐहिकं पारलौकिक्यं यदृणत्रितयं नृणाम् । तत्सर्वं स्नानमात्रेण तीर्थेऽस्मिन्नश्यति क्षणात्

បំណុលបីប្រភេទដែលមនុស្សទទួល—ទាំងលោកិយ និងបរលោក—ទាំងអស់នោះ នឹងរលាយបាត់ភ្លាមៗ ដោយគ្រាន់តែងូតទឹកនៅទីរថៈនេះ។

Verse 29

सर्वतीर्थोत्तमं चैतत्सद्यः प्रत्ययकारकम् । मया चास्य फलं सम्यगनुभूतमृणादिह

«នេះពិតជាទីរថៈល្អបំផុតក្នុងទីរថៈទាំងអស់ ហើយផ្តល់ភស្តុតាងភ្លាមៗ។ ខ្ញុំផ្ទាល់បានសាកល្បងឃើញផលរបស់វានៅទីនេះយ៉ាងច្បាស់—ការដោះលែងពីបំណុល។»

Verse 30

तस्मादत्र विधानेन स्नानं दानं च शक्तितः । कर्त्तव्यं श्रद्धया युक्तैः सर्वदा फलकांक्षिभिः

ដូច្នេះ នៅទីនេះ គួរធ្វើការងូតទឹក និងការធ្វើទាន តាមវិធានត្រឹមត្រូវ តាមសមត្ថភាព—ជានិច្ច ដោយអ្នកដែលប្រាថ្នាផលធម៌ និងមានសទ្ធា។

Verse 31

स्नातव्यं च सुवर्णं च देयं वस्त्रादि शक्तितः

គួរងូតទឹក ហើយគួរបរិច្ចាគមាស និងសម្លៀកបំពាក់ជាដើម តាមសមត្ថភាពរបស់ខ្លួន។

Verse 32

अगस्त्य उवाच । इत्युक्त्वा तीर्थमाहात्म्यं लोमशो मुनिसत्तमः । अन्तर्दधे मुनिश्रेष्ठः स्तुवंस्तीर्थगुणान्मुदा

អគស្ត្យៈបានមានព្រះវាចា៖ បន្ទាប់ពីពោលអំពីមហិមាទីរថៈដូច្នេះ លោមសៈ មុនិសត្តមៈ បានលាក់ខ្លួនបាត់ពីទិដ្ឋភាព ដោយសេចក្តីរីករាយ សរសើរគុណធម៌នៃទីរថៈបរិសុទ្ធនោះ។

Verse 33

इत्येतत्कथितं विप्र ऋणमोचनसंज्ञकम् । यत्र स्नानेन जन्तूनामृणं नश्यति तत्क्षणात् । ऋणमोचनतीर्थं तु पूर्वतः सरयूजले

ដូច្នេះ ឱ ព្រាហ្មណៈ បានពណ៌នាហើយអំពីទីកន្លែងឈ្មោះ «ឥណមោចន» ដែលដោយការងូតទឹកនៅទីនោះ បំណុលរបស់សត្វលោករលាយបាត់ភ្លាមៗ។ ឥណមោចនទីរថៈនេះ ស្ថិតនៅខាងកើត ក្នុងទឹកទន្លេសរយូ។

Verse 34

धनुर्द्विशत्या तीर्थं च पापमोचनसंज्ञकम् । सर्वपापविशुद्धात्मा तत्र स्नानेन मानवः । जायते तत्क्षणादेव नात्र कार्या विचारणा

ហើយនៅចម្ងាយពីររយធ្នូ មានទីរថៈមួយឈ្មោះ «បាបមោចន»។ មនុស្សណាដែលងូតទឹកនៅទីនោះ នឹងក្លាយជាព្រលឹងបរិសុទ្ធពីបាបទាំងអស់ភ្លាមៗ—មិនចាំបាច់សង្ស័យឬពិចារណាទេ។

Verse 35

मया तत्र मुनिश्रेष्ठ दृष्टं माहात्म्यमुत्तमम्

នៅទីនោះ ឱ មុនិស្រេឋៈ ខ្ញុំបានឃើញដោយភ្នែកខ្លួនឯង នូវមហិមាដ៏អុត្តម។

Verse 36

पांचालदेशसंभूतो नाम्ना नरहरिर्द्विजः । असत्संगप्रभावेन पापात्मा समजायत

មានព្រាហ្មណ៍ (ទ្វិជៈ) ម្នាក់ឈ្មោះ នរៈហរិ កើតនៅដែនបាញ្ចាល; ដោយឥទ្ធិពលនៃការសេពគប់ជាមួយមនុស្សអាក្រក់ គាត់ក្លាយជាមនុស្សមានបាប។

Verse 37

नाना विधानि पापानि ब्रह्महत्यादिकानि च । कृतवान्पापिसंगेन त्रयीमार्गविनिन्दकः

ដោយសេពគប់ជាមួយអ្នកមានបាប គាត់បានប្រព្រឹត្តបាបជាច្រើនប្រភេទ ទាំងបាបធំដូចជា ប្រាហ្មហត្យា ជាដើម ហើយក្លាយជាអ្នកបង្ខូចផ្លូវត្រៃវេទ។

Verse 38

स कदाचित्साधुसंगात्तीर्थयात्राप्रसंगतः । अयोध्यामागतो विप्र महापातककृद्द्विजः

ពេលមួយ ដោយបានប៉ះពាល់នឹងសាធុ និងដោយឱកាសនៃការធ្វើធម្មយាត្រាទៅទីរថីរថា ទ្វិជៈនោះ—ទោះជាអ្នកប្រព្រឹត្តមហាបាតក—ក៏បានមកដល់អយោធ្យា ឱ ព្រាហ្មណ៍។

Verse 39

पापमोचनतीर्थे तु स्नातः सत्संगतो द्विजः । पापराशिर्विनष्टोऽस्य निष्पापः समभूत्क्षणात्

ទ្វិជៈនោះបានងូតទឹកនៅទីរថីរថា បាបមោចនៈ ហើយសេពគប់ជាមួយសត្ដបុរស; គំនរបាបរបស់គាត់ត្រូវបានបំផ្លាញ ហើយភ្លាមៗគាត់ក្លាយជានិស្បាប។

Verse 40

दिवः पपात तन्मूर्ध्नि पुष्पवृष्टिर्मुनीश्वर । दिव्यं विमानमारुह्य विष्णुलोके गतो द्विजः

ឱ មុនីឥស្វរៈ ផ្កាបានធ្លាក់ជាភ្លៀងពីស្ថានសួគ៌លើក្បាលគាត់; ឡើងជិះវិមានទិវ្យ ព្រាហ្មណ៍នោះបានទៅដល់លោកវិષ્ણុ។

Verse 41

तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यं मया च द्विजपुंगव । श्रद्धया परया तत्र कृतं स्नानं विशेषतः

ពេលខ្ញុំបានឃើញអស្ចារ្យដ៏មហិមានោះ ឱ ព្រះព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរ ខ្ញុំក៏បានងូតទឹកនៅទីនោះដោយសទ្ធាខ្ពង់ខ្ពស់ ជាពិសេសដោយការអនុវត្តពិសេស។

Verse 42

माघकृष्णचतुर्दश्यां तत्र स्नानं विशेषतः । दानं च मनुजैः कार्य्यं सर्वपापविशुद्धये

នៅថ្ងៃចន្ទ្រាទីដប់បួន នៃកន្លះខ្មៅខែម៉ាឃា ការងូតទឹកនៅទីនោះមានអានុភាពពិសេស ហើយមនុស្សគួរធ្វើទានផង ដើម្បីសម្អាតបាបទាំងអស់ឲ្យបរិសុទ្ធពេញលេញ។

Verse 43

अन्यदा तु कृते स्नाने सर्वपापक्षयो भवेत्

ហើយទោះបីងូតទឹកនៅពេលផ្សេងទៀតក៏ដោយ ការបំផ្លាញបាបទាំងអស់ក៏កើតមានដែរ។

Verse 44

पापमोचनतीर्थे तु पूर्वं तु सरयूजले । धनुःशतप्रमाणेन वर्त्तते तीर्थमुत्तमम्

នៅទីរមណីយដ្ឋានបរិសុទ្ធបាបមោចនៈ (Pāpamocana Tīrtha) ខាងកើត ក្នុងទឹកទន្លេសរាយូ មានទីរមណីយដ្ឋានដ៏ឧត្តមនេះលាតសន្ធឹងប្រវែងស្មើររយធ្នូ។

Verse 45

सहस्रधारासंज्ञं तु सर्वकिल्बिषनाशनम् । यस्मिन्रामाज्ञया वीरो लक्ष्मणः परवीरहा । प्राणानुत्सृज्य योगेन ययौ शेषात्मतां पुरा

ទីរមណីយដ្ឋានបរិសុទ្ធនោះហៅថា សហស្ស្រធារា (Sahasradhārā) ជាអ្នកបំផ្លាញអំពើបាបទាំងអស់។ នៅទីនោះ កាលពីបុរាណ វីរបុរសលក្ខ្មណៈ អ្នកសម្លាប់វីរបុរសសត្រូវ តាមព្រះបញ្ជារបស់ព្រះរាម បានលះបង់ជីវិតដោយយោគៈ ហើយបានឈានដល់សភាពជាព្រះសេសៈ (អនន្ត)។

Verse 46

सार्द्धंहस्तत्रयेणैव प्रमाणं धनुषो विदुः । चतुर्भिर्हस्तकैः संख्या दण्ड इत्यभिधीयते

បណ្ឌិតទាំងឡាយដឹងថា មាត្រដ្ឋានហៅថា «ធនុស» មានប្រវែងបីហត្ថកន្លះ។ ចំនួនបួនហត្ថ ត្រូវហៅថា «ដណ្ឌ»។

Verse 47

सूत उवाच । इत्थं तदा समाकर्ण्य कुम्भयोनिमुनेस्तदा । कृष्णद्वैपायनो व्यासः पुनः पप्रच्छ कौतुकात्

សូត្រាបាននិយាយថា៖ ដោយបានស្តាប់ដូច្នេះនូវពាក្យរបស់មុនីកុម្ភយោនិ (អគស្ត្យ) នោះ ក្រឹષ્ણទ្វៃបាយន វ្យាស បានសួរឡើងវិញ ដោយចិត្តក្តីចង់ដឹង។

Verse 48

व्यास उवाच । सहस्रधारामाहात्म्यं विस्तराद्वद सुव्रत । शृण्वंस्तीर्थस्य माहात्म्यं न तृप्यति मनो मम

វ្យាសបាននិយាយថា៖ ឱ អ្នកមានវ្រតល្អ សូមពណ៌នាឲ្យលម្អិតអំពីមហិមារបស់សហស្រធារា។ ខណៈខ្ញុំស្តាប់កិត្តិយសនៃទីរថនេះ ចិត្តខ្ញុំមិនដែលឆ្អែតឡើយ។

Verse 49

अगस्त्य उवाच । सावधानः शृणु मुने कथां कथयतो मम । सहस्रधारातीर्थस्य समुत्पत्तिं महोदयात्

អគស្ត្យបាននិយាយថា៖ ឱ មុនី សូមស្តាប់ដោយប្រុងប្រយ័ត្ន នូវរឿងដែលខ្ញុំនឹងប្រាប់។ ខ្ញុំនឹងពោលអំពីកំណើតដ៏មង្គល និងអស្ចារ្យនៃទីរថសហស្រធារា។

Verse 50

पुरा रामो रघुपतिर्देवकार्यं विधाय वै । कालेन सह संगम्य मंत्रं चक्रे नरेश्वरः

កាលពីបុរាណ ព្រះរាម ជាព្រះអម្ចាស់នៃវង្សរគ្ខុ បានបំពេញកិច្ចការរបស់ទេវតា។ បន្ទាប់មក ទ្រង់បានជួបជាមួយកាលៈ ហើយស្តេចនៃមនុស្សបានចូលទៅពិគ្រោះសម្ងាត់។

Verse 51

मया त्याज्यो भवेत्क्षिप्रमित्थं चक्रे स संविदम्

«គាត់ត្រូវឲ្យខ្ញុំបោះបង់ភ្លាមៗ»—ដូច្នេះ ព្រះរាម បានធ្វើសន្ធិសញ្ញា (ជាច្បាប់នៃការជួបសម្ងាត់នោះ)។

Verse 52

तस्मिन्मंत्रयमाणे हि द्वारे तिष्ठति लक्ष्मणे । आगतः स तपोराशिर्दुर्वासास्तेजसां निधिः

នៅពេលកំពុងពិគ្រោះយោបល់នោះ ហើយព្រះលក្ខ្មណៈឈរនៅទ្វារ ព្រះឥសីទុរវាសា—សមាសនៃតបស្យា និងជាគំនរពន្លឺតេជៈ—បានមកដល់ទីនោះ។

Verse 53

आगत्य लक्ष्मणं शीघ्रं प्रीत्योवाच क्षुधाऽकुलः

ទុរវាសា បានមកដល់ព្រះលក្ខ្មណៈយ៉ាងរហ័ស ហើយទោះបីរងទុក្ខដោយឃ្លាន ក៏និយាយដោយមុខមាត់រីករាយ។

Verse 54

दुर्वासा उवाच । सौमित्रे गच्छ शीघ्रं त्वं रामाग्रे मां निवेदय । कार्यार्थिनमिदं वाक्यं नान्यथा कर्तुमर्हसि

ទុរវាសា បានមានព្រះវាចា៖ «ឱ កូនសុមិត្រា (សោមិត្រេ) ចូរទៅឆាប់ៗ ហើយជម្រាបខ្ញុំចំពោះព្រះរាម។ ខ្ញុំមកដោយកិច្ចការ; ចំពោះសំណើនេះ អ្នកមិនគួរធ្វើបែបផ្សេងទេ»។

Verse 55

अगस्त्य उवाच । शापाद्भीतः स सौमित्रिर्द्रुतं गत्वा तयोः पुरः । मुनिं निवेदयामास रामाग्रे दर्शनार्थिनम् । दुर्वाससं तपोराशिमत्रिनन्दनमागतम्

អគស្ត្យ បានមានព្រះវាចា៖ ព្រះសោមិត្រី (លក្ខ្មណៈ) ខ្លាចព្រះសាប ដូច្នេះបានប្រញាប់ទៅមុខព្រះរាម និងកាលៈ ហើយជម្រាបថា ព្រះមុនីទុរវាសា—កូនអត្រី ជាគំនរតបស្យាដ៏ធំ—បានមកដល់ សុំចូលគាល់។

Verse 56

रामोऽपि कालमामंत्र्य प्रस्थाप्य च बहिर्ययौ । दृष्ट्वा मुनिं तं प्रणतः संभोज्य प्रभुरादरात्

ព្រះរាមក៏បានសុំអនុញ្ញាតពីកាលៈ ហើយបញ្ជូនគាត់ទៅ រួចចេញទៅខាងក្រៅ។ ព្រះអម្ចាស់ឃើញមុនីនោះ ក៏ក្រាបបង្គំ ហើយទទួលបម្រើដោយការគោរពយ៉ាងខ្ពង់ខ្ពស់។

Verse 57

दुर्वाससं मुनिवरं प्रस्थाप्य स्वयमादरात् । सत्यभंगभयाद्वीरो लक्ष्मणं त्यक्तवांस्तदा

ព្រះរាមបានដឹកនាំបញ្ជូនមហាមុនី ទុរវាសា ដោយខ្លួនឯង និងដោយការគោរព។ បន្ទាប់មក វីរបុរសព្រះរាម ដោយភ័យថានឹងបំពានសច្ចៈ ក៏បានបោះបង់ព្រះលក្ខ្មណៈនៅពេលនោះ។

Verse 58

लक्ष्मणोऽपि तदा वीरः कुर्वन्नवितथं वचः । भ्रातुर्ज्येष्ठस्य सुमतिः सरयूतीरमाययौ

ព្រះលក្ខ្មណៈវីរបុរសនោះផងដែរ ដើម្បីឲ្យព្រះបន្ទូលរបស់បងច្បងមិនក្លាយជាមោឃៈ ដោយចិត្តល្អប្រសើរ បានទៅដល់ច្រាំងទន្លេសរាយូ។

Verse 59

तत्र गत्वाथ च स्नात्वा ध्यानमास्थाय सत्वरम् । चिदात्मनि मनः शान्तं संगम्यावस्थितस्तदा

ទៅដល់ទីនោះហើយ គាត់បានងូតទឹក រួចប្រញាប់ចូលសមាធិ។ ចិត្តស្ងប់ស្ងាត់ រួមជាមួយអាត្មាចិត្តដ៏ដឹងច្បាស់ ហើយស្ថិតនៅទីនោះយ៉ាងមាំមួន។

Verse 60

ततः प्रादुरभूत्तत्र सहस्रफणमण्डितः । शेषश्चक्षुःश्रवाः श्रेष्ठः क्षितिं भित्त्वा सहस्रधा । सुरलोकात्सुरेन्द्रोऽपि समागादमरैः सह

បន្ទាប់មក នៅទីនោះបានបង្ហាញខ្លួន ព្រះសេសៈ ដែលតុបតែងដោយរង្វង់ក្បាលពស់មួយពាន់ កិត្តិយសថា «ភ្នែកនិងត្រចៀក» (ឃើញឮគ្រប់យ៉ាង) ជាអ្នកល្អឥតខ្ចោះ។ ព្រះអង្គបានបំបែកផែនដីចេញជាពាន់ផ្លូវ ហើយលេចឡើង។ ពីសួគ៌លោក ព្រះឥន្ទ្រក៏បានមកដល់ជាមួយទេវតាអមតៈទាំងឡាយ។

Verse 61

ततः शेषात्मतां यातं लक्ष्मणं सत्यसंगरम् । उवाच मधुरं शक्रः सुराणां तत्र पश्यताम्

បន្ទាប់មក ព្រះឥន្ទ្រ (សក្រក) បានឃើញព្រះលក្ខ្មណៈ ដែលបានឈានដល់សភាពជាព្រះសេសៈ មាំមួនក្នុងសច្ចៈ ហើយបានមានព្រះវាចាផ្អែមល្ហែម ខណៈព្រះទេវតាទាំងឡាយកំពុងមើល។

Verse 62

इन्द्र उवाच । लक्ष्मणोत्तिष्ठ शीघ्रं त्वमारोह स्वपदं स्वकम् । देवकार्यं कृतं वीर त्वया रिपुनिषूदन

ព្រះឥន្ទ្រ មានព្រះវាចា៖ «ព្រះលក្ខ្មណៈ ចូរក្រោកឡើងឆាប់ៗ ហើយឡើងទៅកាន់តំណែងដ៏ត្រឹមត្រូវរបស់អ្នក។ ឱ វីរបុរស អ្នកសម្លាប់សត្រូវ—កិច្ចការរបស់ព្រះទេវតា ត្រូវបានអ្នកបំពេញរួចហើយ»។

Verse 63

वैष्णवं परमं स्थानं प्राप्नुहि त्वं सनातनम् । भवन्मूर्तिः समायातः शेषोऽपि विलसत्फणः

«ចូរឈានដល់ទីស្ថានវៃષ્ણវៈដ៏អធិឧត្តម និងអនន្តកាល។ រូបកាយរបស់អ្នកបានបង្ហាញចេញហើយ—ព្រះសេសៈផ្ទាល់ ដោយមានក្បាលពស់ជាច្រើនភ្លឺរលោងពង្រីក»។

Verse 64

सहस्रधा क्षितिं भित्त्वा सहस्रफणमण्डलैः । क्षितेः सहस्रच्छिद्रेषु यस्माद्भित्त्वा समुद्गताः

ដោយបំបែកផែនដីជាពាន់ដង ដោយរង្វង់ក្បាលពស់ពាន់ក្បាលរបស់ទ្រង់ ទ្រង់បានលេចឡើង—បានផ្ទុះចេញតាមរន្ធពាន់រន្ធនៃផែនដី។

Verse 65

फणसाहस्रमणिभिर्दग्धाः शेषस्य सुव्रत । तस्मादेतन्महातीर्थं सरयूतीरगं शुभम् । ख्यातं सहस्रधारेति भविष्यति न संशयः

ឱ អ្នកមានវ្រតដ៏ល្អឥតខ្ចោះ នៅទីនេះ មណីនៃក្បាលពស់ពាន់ក្បាលរបស់ព្រះសេសៈ ត្រូវបានឆេះក្តៅ; ដូច្នេះ ទីរមណីយដ្ឋានទេវតា (ទីរថ) ដ៏មហិមា និងមង្គលនេះ នៅលើច្រាំងទន្លេសរយូ នឹងល្បីឈ្មោះថា «សហស្រធារា»—មានស្ទ្រីមពាន់—ដោយមិនមានសង្ស័យ។

Verse 66

एतत्क्षेत्रप्रमाणं तु धनुषां पञ्चविंशतिः । अत्र स्नानेन दानेन श्राद्धेन श्रद्धयान्वितः । सर्वपापविशुद्धात्मा विष्णुलोकं व्रजेन्नरः

វិសាលភាពនៃក្សេត្របរិសុទ្ធនេះ មានប្រវែង២៥ ធនុស។ អ្នកណាដែលដោយសទ្ធា ងូតទឹកនៅទីនេះ បរិច្ចាគទាន និងធ្វើស្រាទ្ធៈ នោះចិត្តនឹងបរិសុទ្ធពីបាបទាំងអស់ ហើយទៅដល់លោកព្រះវិṣṇu។

Verse 67

अत्र स्नातो नरो धीमाञ्छेषं संपूज्य चाव्ययम् । तीर्थं संपूज्य विधिवद्विष्णुलोकमवाप्नुयात्

បុរសប្រាជ្ញា ងូតទឹកនៅទីនេះហើយ គួរបូជាព្រះសេសៈ (Śeṣa) អមតៈមិនរលាយ; ហើយបូជាទីរថៈនេះតាមពិធីវិធីត្រឹមត្រូវ នឹងទទួលបានលោកព្រះវិṣṇu។

Verse 68

तस्मादत्र प्रकर्तव्यं स्नानं विधिपुरःसरम् । शेषरूपाहिवद्ध्येयाः पूज्या विप्रा विशेषतः

ដូច្នេះ ការងូតទឹកនៅទីនេះ គួរធ្វើជាចាំបាច់ ដោយមានការប្រតិបត្តិពិធីវិធីជាមុន។ គួរធ្វើសមាធិលើពស់ស័ក្តិសិទ្ធិដែលជារូបសេសៈ ហើយជាពិសេស ត្រូវគោរពបូជាព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយ។

Verse 69

स्वर्णं चान्नं च वासांसि देयानि श्रद्धयान्वितैः । स्नानं दानं हरेः पूजा सर्वमक्षयतां व्रजेत्

អ្នកមានសទ្ធា គួរបរិច្ចាគមាស អាហារ និងសម្លៀកបំពាក់។ ការងូតទឹក ការធ្វើទាន និងការបូជាព្រះហរិ (Hari) ទាំងអស់នេះ នឹងក្លាយជាបុណ្យមិនអស់មិនហួស។

Verse 70

तस्मादेतन्महातीर्थं सर्वकामफलप्रदम् । क्षितौ भविष्यति सदा नात्र कार्या विचारणा

ដូច្នេះ ទីរថៈដ៏មហិមានេះ ដែលប្រទានផលនៃបំណងទាំងអស់ នឹងស្ថិតនៅលើផែនដីជានិច្ច; នៅទីនេះ មិនចាំបាច់សង្ស័យ ឬពិចារណាទៀតឡើយ។

Verse 71

श्रावणे शुद्धपक्षस्य या तिथिः पञ्चमी भवेत् । तस्यामत्र प्रकर्तव्यो नागानुद्दिश्य यत्नतः

នៅខែស្រាវណៈ ក្នុងពាក់កណ្តាលខែភ្លឺ ថ្ងៃទីប្រាំ (បញ្ចមី) គួរធ្វើពិធីនៅទីនេះដោយប្រុងប្រយ័ត្ន ដើម្បីឧទ្ទិសបូជាព្រះនាគ។

Verse 72

उत्सवो विपुलः सद्भिः शेषपूजापुरःसरम् । उत्सवे तु कृते तत्र तीर्थे महति मानवैः

ពិធីបុណ្យដ៏អធិកអធម គួរឲ្យអ្នកមានធម៌រៀបចំ ដោយដាក់ការបូជាព្រះសេសៈជាមុខ។ នៅពេលពិធីបុណ្យនោះត្រូវបានធ្វើនៅទីនោះ ដោយមនុស្សនៅទីរមណីយដ្ឋានបរិសុទ្ធដ៏ធំ…

Verse 73

सन्तोष्य च द्विजान्भक्त्या नागपूजापुरस्सरम् । सन्तुष्टाः फणिनः सर्वे पीडयन्ति न मानुषान्

ហើយដោយសេចក្តីភក្តី បំពេញចិត្តព្រះទ្វិជៈ (ព្រះព្រាហ្មណ៍) រួមជាមួយការបូជាព្រះនាគ; ពេលពស់មានពពួកក្បាលពហុ (ផណិន) ពេញចិត្តហើយ ពួកវាមិនបង្កទុក្ខដល់មនុស្សទេ។

Verse 74

वैशाखमासे ये स्नानं कुर्वंत्यत्र समाहिताः । न तेषां पुनरावृत्तिः कल्पकोटिशतैरपि

អ្នកណាដែលក្នុងខែវៃសាខៈ ងូតទឹកនៅទីនេះដោយចិត្តប្រមូលផ្តុំ នោះមិនមានការត្រឡប់មកកំណើតវិញទេ ទោះបីជាកន្លងកាលប៉ុន្មានរយកោដិកល្បក៏ដោយ។

Verse 75

तस्मादत्र प्रकर्तव्यं माधवे यत्नतो नरैः । स्नानं दानं हरिः पूज्यो ब्राह्मणाश्च विशेषतः । तीर्थे कृतेऽत्र मनुजैः सर्वकामफलप्रदः

ដូច្នេះ ក្នុងខែមាធវៈ (វៃសាខៈ) មនុស្សគួរធ្វើនៅទីនេះដោយខិតខំ៖ ងូតទឹកបរិសុទ្ធ និងការធ្វើទាន; គួរបូជាព្រះហរិ និងគួរគោរពព្រះព្រាហ្មណ៍ជាពិសេស។ ពេលធ្វើនៅទីរមណីយដ្ឋានបរិសុទ្ធនេះ វាប្រទានផលនៃបំណងទាំងអស់ដល់មនុស្ស។

Verse 76

विष्णुमुद्दिश्य यो दद्यात्सालंकारां पयस्विनीम् । सवत्सामत्र सत्तीर्थे सत्पात्राय द्विजन्मने

អ្នកណា ដែលឧទ្ទិសទានដល់ព្រះវិṣṇុ ហើយនៅទីរមណីយទេរថៈដ៏ប្រសើរនេះ បរិច្ចាគគោបំបៅទឹកដោះ ដែលតុបតែងអលង្ការ ព្រមទាំងកូនគោ ដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍អ្នកសមគួរ—

Verse 77

तस्य वासो भवेन्नित्य विष्णुलोके सनातने । अक्षयं स्वर्गमाप्नोति तीर्थ स्नानेन मानवः

សម្រាប់គាត់ នឹងមានទីលំនៅអស់កល្បជានិច្ច ក្នុងលោកវិṣṇុដ៏សនាតនៈ។ ដោយងូតទឹកនៅទេរថៈ មនុស្សម្នាក់ទទួលបានសួគ៌អមតៈ មិនរលាយ។

Verse 78

अत्र पूज्यौ विशेषेण नरैः श्रद्धासमन्वितः । वैशाखे मास्यलंकारैर्वस्त्रैश्च द्विजदंपती

នៅទីនេះ មនុស្សទាំងឡាយដែលមានសទ្ធា គួរគោរពជាពិសេស ដល់គូស្វាមីភរិយាព្រះព្រាហ្មណ៍ ក្នុងខែវៃសាខៈ ដោយអលង្ការ និងសម្លៀកបំពាក់។

Verse 79

लक्ष्मीनारायणप्रीत्यै लक्ष्मीप्रात्यै विशेषतः । वैशाखे मासि तीर्थानि पृथिवीसंस्थितानि वै

ដើម្បីព្រះហឫទ័យរីករាយរបស់ព្រះលក្ខ្មី-នារាយណៈ ហើយជាពិសេស ដើម្បីព្រះលក្ខ្មី ក្នុងខែវៃសាខៈ ទេរថៈទាំងឡាយដែលស្ថិតលើផែនដី ពិតជាបង្ហាញអานุភាព។

Verse 80

सर्वाण्यपि च संगत्य स्थास्यंत्यत्र न संशयः । तस्मादत्र विशेषेण वैशाखे स्नानतो नृणाम् । सर्वतीर्थावगाहस्य भविष्यति फलं महत्

ទេរថៈទាំងអស់ នឹងមកប្រមូលផ្តុំ ហើយស្ថិតនៅទីនេះ—មិនមានសង្ស័យឡើយ។ ដូច្នេះ ក្នុងខែវៃសាខៈ ការងូតទឹកនៅទីនេះ ជាពិសេស នឹងផ្តល់ផលធំ ដូចជាការចុះងូតក្នុងទេរថៈទាំងអស់។

Verse 81

अगस्त्य उवाच । इत्युक्त्वा मुनिराजेंद्रो लक्ष्मणं सुरसं गतम् । शेषं संस्थाप्य तत्तीर्थे भूभारहरणक्षमम् । लक्ष्मणं यानमारोप्य प्रतस्थे दिवमादरात्

អគស្ត្យៈបានមានព្រះវាចា៖ បន្ទាប់ពីនិយាយដូច្នេះ មុនិរាជេន្ទ្រៈបានដំឡើងព្រះសេសៈនៅទីតីរថៈនោះ ព្រះសេសៈដែលអាចដកបន្ទុកផែនដី។ ហើយដាក់លក្ខ្មណៈឡើងលើយានទេវៈ ដោយក្តីគោរព ទ្រង់ចេញទៅសួគ៌។

Verse 82

तदाप्रभृति तत्तीर्थं विख्यातिं परमां ययौ । वैशाखे मासि तीर्थस्य माहात्म्यं परमं स्मृतम्

ចាប់តាំងពីពេលនោះមក តីរថៈនោះបានទទួលកេរ្តិ៍ឈ្មោះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់។ ក្នុងខែវៃសាខៈ មហាត្ម្យៈនៃតីរថៈនេះត្រូវបានចងចាំថា លើសលប់ជាពិសេស។

Verse 83

पञ्चम्यामपि शुक्लायां श्रावणस्य विशेषतः । अन्यदा पर्वणि श्रेष्ठं विशेषं स्नानमाचरेत् । सहस्रधारातीर्थे च नरः स्वर्गमवाप्नुयात्

ជាពិសេសនៅថ្ងៃបញ្ចមីក្នុងពាក់កណ្តាលខែភ្លឺ នៃខែស្រាវណៈ និងនៅថ្ងៃបុណ្យបវ៌ណៈដ៏ល្អឥតខ្ចោះផ្សេងៗទៀត គួរធ្វើស្នានពិសេស។ ហើយនៅសហស្រធារាតីរថៈ មនុស្សអាចទទួលបានសួគ៌។

Verse 84

विधिवदिह हि धीमान्स्नानदानानि तीर्थे नरवर इह शक्त्या यः करोत्यादरेण । स इह विपुलभोगान्निर्मलात्मा च भक्त्या भजति भुजगशायिश्रीपतेरात्मनैक्यम्

ពិតប្រាកដណាស់ បុរសប្រសើរ និងមានប្រាជ្ញា ដែលធ្វើស្នាន និងទាននៅតីរថៈនេះតាមវិធីត្រឹមត្រូវ តាមសមត្ថភាព និងដោយក្តីគោរព នឹងរីករាយនឹងសម្បត្តិធំទូលាយក្នុងជីវិតនេះ។ ហើយពេលព្រលឹងបរិសុទ្ធដោយភក្តី គាត់បានឈានដល់ឯកភាពជាមួយព្រះស្រីបតិ ព្រះអម្ចាស់ដែលសម្រាកលើព្រះនាគ។