Adhyaya 6

Verse 1

देव्युवाच । अत्यद्भुतं महादेव माहात्म्यं कथितं मम । अपूर्वं देवदेवेश कदाचिन्न श्रुतं मया

ព្រះនាងទេវីមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ មហាទេវា អ្នកបានពោលប្រាប់ខ្ញុំអំពីមហិមាដ៏អស្ចារ្យយ៉ាងក្រៃលែង មិនធ្លាប់មានពីមុន ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតាទាំងឡាយ ខ្ញុំមិនដែលបានឮដូចនេះឡើយ»។

Verse 2

ब्रह्मांडे यानि लिंगानि कीर्तितानि त्वया मम । तेषां प्रभावेनाधिक्यं सोमेशे तत्कथं वद

«លិង្គទាំងឡាយនៅក្នុងព្រហ្មណ្ឌទាំងមូល ដែលអ្នកបានពោលប្រាប់ខ្ញុំ អំពីអំណាចនិងមហិមា តើសោមេស្វរៈលើសលប់ពួកវាដោយរបៀបណា? សូមប្រាប់ខ្ញុំនោះ»។

Verse 3

किं प्रभावो महादेव क्षेत्रस्य च सुरेश्वर । तन्मे ब्रूहि सुरेशान याथातथ्यं ममाग्रतः

«ឱ មហាទេវា ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតាទាំងឡាយ អំណាចពិតប្រាកដនៃក្សេត្របរិសុទ្ធនេះជាអ្វី? ឱ សុរេសាន សូមប្រាប់ខ្ញុំតាមពិត ដោយច្បាស់លាស់នៅមុខខ្ញុំ»។

Verse 4

ईश्वर उवाच । अतः परं प्रवक्ष्यामि रहस्यं परमं तव । प्रभासक्षेत्रमाहात्म्यं सोमेशस्य वरानने

ព្រះឥશ્વរ​មានព្រះបន្ទូល៖ ចាប់ពីនេះទៅ ខ្ញុំនឹងប្រកាសដល់អ្នក នូវអាថ៌កំបាំងដ៏អធិម—មហិមារបស់ព្រាភាសក្សេត្រ និងព្រះសោមេឝ្វរា ឱ ស្រីមុខស្រស់។

Verse 5

तीर्थानां परमं तीर्थं व्रतानां परमं व्रतम् । जाप्यानां परमं जाप्यं ध्यानानां ध्यानमुत्तमम्

«ក្នុងចំណោមទីរថទាំងអស់ វាជាទីរថអធិម; ក្នុងចំណោមវ្រតទាំងអស់ វាជាវ្រតអធិម; ក្នុងចំណោមជបៈទាំងអស់ វាជាជបៈខ្ពស់បំផុត; ក្នុងចំណោមធ្យានទាំងអស់ វាជាធ្យានល្អឥតខ្ចោះ»។

Verse 6

योगानां परमो योगो रहस्यं परमं महत् । तत्तेहं संप्रवक्ष्यामि शृणु ह्येकमना प्रिये

«ក្នុងចំណោមយោគទាំងអស់ វាជាយោគអធិម—អាថ៌កំបាំងដ៏ធំ និងអធិម។ នោះហើយ ខ្ញុំនឹងពន្យល់ដល់អ្នកឥឡូវនេះ; សូមស្តាប់ ឱ ស្រីស្នេហា ដោយចិត្តមួយចំណុច»។

Verse 7

सोमेशं परमं स्थानं पंचवक्त्रसमन्वितम् । एतल्लिंगं न मुंचामि सत्यंसत्यं मयोदितम्

«ព្រះសោមេឝ្វរា ជាស្ថានដ៏អធិម ប្រកបដោយមុខប្រាំ។ ខ្ញុំមិនបោះបង់លិង្គនេះឡើយ—នេះជាសច្ចៈ សច្ចៈ ដូចដែលខ្ញុំបាននិយាយ»។

Verse 8

यच्च तत्परमं देवि ध्रुवमक्षयमव्ययम् । सोमेशं तद्विजानीहि मा विकल्पमना भव

«ហើយអ្វីៗណាដែលអធិម ឱ ទេវី—មាំមួន មិនអស់ មិនប្រែប្រួល—សូមដឹងថា នោះគឺព្រះសោមេឝ្វរា។ កុំឲ្យចិត្តអ្នកធ្លាក់ចូលក្នុងសង្ស័យ»។

Verse 9

निर्भयं निर्मलं नित्यं निरपेक्षं निराश्रयम् । निरंजनं निष्प्रपंचं निःसंगं निरुपद्रवम्

ឥតភ័យ ឥតមលិន និច្ចកាល មិនពឹងអ្វី មិនអាស្រ័យអ្វី; ឥតស្នាមកខ្វក់ លើសលប់ពិភពបាតុភូត; មិនជាប់ពាក់ និងឥតរំខាន។

Verse 10

तल्लिंगमिति जानीहि प्रभासे संव्यवस्थितम् । अपवर्गमविज्ञेयं मनोरम्यमनामयम्

ចូរដឹងថា នោះហៅថា «លិង្គ» ដែលបានតាំងនៅព្រះភាសា (Prabhāsa)។ វាជាមោក្ខៈផ្ទាល់—លើសពីការដឹងធម្មតា—ផ្អែមល្ហែមដល់ចិត្ត និងឥតរោគាភាព។

Verse 11

नित्यं च कारणं देवं मखघ्नं सर्वतोमुखम् । शिवं सर्वात्मकं सूक्ष्ममनाद्यं यच्च दैवतम्

ចូរដឹងថា ព្រះទេវតានោះជានិច្ច និងជាមូលហេតុដ៏ដើម; ព្រះសិវៈ អ្នកបំផ្លាញយញ្ញាដ៏អួតអាង មុខទៅគ្រប់ទិស; ជាអាត្មានៃសព្វសត្វ ស្រទន់ ល្មមលាក់ និងគ្មានដើមកំណើត—ព្រះទេវតាពិតដែលគេបូជានៅព្រះភាសា។

Verse 12

आत्मोपलब्धिविज्ञेयं चित्तचिंताविवर्जितम् । गमागमविनिर्मुक्तं बहिरंतश्च केवलम्

សច្ចធម៌នោះ គួរដឹងដោយការយល់ឃើញអាត្មាដោយផ្ទាល់; វាឥតមានការបង្កើតនិងកង្វល់របស់ចិត្ត; លើសពីការមកនិងទៅ; មានតែវាប៉ុណ្ណោះនៅសល់—សុទ្ធសាធ ទាំងក្រៅទាំងក្នុង។

Verse 13

आत्मोपलब्धिविषयं स्तुतिगोचरवर्जितम् । निष्कलं विमलात्मानं प्रकटं ज्ञानदीपकम्

វាជាវិស័យនៃការយល់ឃើញអាត្មា លើសពីពាក្យសរសើរទាំងឡាយ; ឥតផ្នែក ឥតកខ្វក់ ជាអាត្មាសុទ្ធ; បង្ហាញខ្លួនជាចង្កៀងនៃចំណេះដឹងពិត។

Verse 14

तल्लिंगमिति जानीहि प्रभासे सुरसुंदरि । निरावकाशरहितं शब्दं शब्दांतगोचरम्

ឱ នាងស្រស់ស្អាតក្នុងចំណោមទេវតា ចូរដឹងថា នៅប្រាភាសា នោះហៅថា «លិង្គ»—លើសពីវិសាលភាពនៃទីកន្លែង ប៉ុន្តែអាចដឹងបានជាអត្ថន័យខាងក្នុងនៃសំឡេង ដល់ចុងបញ្ចប់ និងលើសពាក្យទាំងឡាយ។

Verse 15

निष्कलं विमलं देवं देवदेवं सुरात्मकम् । हेतुप्रमाणरहितं कल्पनाभाववर्जितम्

ព្រះនោះ គ្មានផ្នែក និងបរិសុទ្ធឥតមល—ជាព្រះនៃព្រះទាំងឡាយ ជាសារសំខាន់នៃទេវតា—ឥតពឹងលើហេតុផល ភស្តុតាង ឬមាត្រដ្ឋាន ហើយមិនត្រូវប៉ះពាល់ដោយការស្រមៃ ឬការបង្កើតគំនិតឡើយ។

Verse 16

चित्तावलोकविषयं बहिरंतरसंस्थितम् । प्रभासे तं विजानीहि प्रणवं लिंगरूपिणम्

ចូរដឹងព្រះអង្គនៅប្រាភាសា ជាវត្ថុនៃការសមាធិខាងក្នុង ស្ថិតទាំងក្រៅទាំងក្នុង—ជាប្រាណវ (អោម) ផ្ទាល់ ដែលទទួលរូបជាលិង្គ។

Verse 17

अनिष्पंदं महात्मानं निरानंदावलोकनम् । लोकावलोकमार्गस्थं विशुद्धज्ञानकेवलम्

ព្រះអាត្មាធំ នោះអស្ចារ្យឥតចលនា—ត្រូវបានឃើញលើសពីល្បែងនៃសុខ; ស្ថិតលើមាគ៌ាដែលលោកទាំងឡាយត្រូវបានសង្កេតឃើញ វាជាចំណេះដឹងបរិសុទ្ធតែមួយគត់។

Verse 18

विद्याविशेषमार्गस्थमनेकाकारसंज्ञितम् । स्वभावभावनाग्राह्यं भावातीतमलक्षणम्

ស្ថិតលើមាគ៌ានៃវិជ្ជាដ៏ពិសេស វាត្រូវបានហៅដោយរូបរាងជាច្រើន; អាចចាប់យកបានតែដោយការសមាធិលើសភាពធម្មជាតិរបស់វា ហើយវាលើសពីស្ថានភាពនៃការក្លាយជា និងគ្មានសញ្ញាកំណត់ឡើយ។

Verse 19

वाक्प्रपंचादिरहितं निष्प्रपञ्चात्मकं शिवम् । ज्ञानज्ञेयावलोकस्थं हेत्वाभासविवर्जितम्

ព្រះសិវៈឥតមានការពង្រីកនៃពាក្យសម្តី និងការបង្ហាញទាំងឡាយ; សភាពរបស់ព្រះលើសពីពហុភាពទាំងមូល។ ទ្រង់ស្ថិតជាអ្នកឃើញទាំងចំណេះដឹង និងអ្វីដែលត្រូវដឹង ហើយឥតមានសូម្បីតែស្រមោលនៃកំណត់ដោយហេតុ។

Verse 20

अनाहतं शब्दगतं शब्दादिगणसंभवम् । एवं सोमेश्वरं विद्धि प्रभासे लिंगरूपिणम्

ចូរយល់ដឹងថា ព្រះសោមេស្វរ នៅព្រហ្មាស—មានរូបជាលិង្គ—គឺជា «សំឡេងមិនត្រូវប៉ះ» (អនាហត) ស្ថិតនៅក្នុងសំឡេងផ្ទាល់ ហើយជាប្រភពដែលក្រុមប្រភេទចាប់ពីសំឡេងកើតឡើង។

Verse 21

शब्दब्रह्मगतं शान्तं स शब्दांतगमास्पदम् । सर्वातिरिक्त विषयं सर्वध्यानपदे स्थितम्

ទ្រង់ស្ងប់ស្ងាត់ ស្ថិតក្នុងព្រះព្រហ្មដែលដឹងបានតាមសំឡេងបរិសុទ្ធ (សប្ដព្រហ្ម) ហើយជាទីជ្រកចុងក្រោយដែលពាក្យទាំងអស់ស្ងប់ចប់។ លើសពីវត្ថុបទពិសោធន៍ទាំងមូល ទ្រង់ស្ថិតជាគោលដៅ និងមូលដ្ឋាននៃសមាធិទាំងអស់។

Verse 22

अनादिमच्युतं दिव्यं प्रमाणातीत गोचरम् । अधश्चोर्ध्वं गतं नित्यं जीवाख्यं देहसंस्थितम्

ទ្រង់គ្មានដើមកំណើត មិនរលាយ មហិមាទេវ; លើសពីដែនកំណត់នៃការវាស់វែង និងភស្តុតាងទាំងអស់។ ទ្រង់ពេញលេញទាំងក្រោមទាំងលើជានិច្ច ហើយជាព្រះអមតៈដែលក្នុងនាម «ជីវៈ» ស្ថិតនៅក្នុងរាងកាយ។

Verse 23

हृदादिद्वादशांतस्थं प्राणापानोदयास्तगम् । अग्राह्यमिन्द्रियात्मानं निष्कलंकात्मकं विभुम्

ទ្រង់ស្ថិតនៅ «ចុងទីដប់ពីរ» ដ៏ល្អិតល្អន់ ចាប់ពីបេះដូងជាដើម; ទ្រង់ជាការកើតឡើង និងការលិចចុះនៃប្រាណ និងអបាណ។ មិនអាចចាប់យកដោយអារម្មណ៍ទាំងឡាយ ទ្រង់ជាអាត្មានខាងក្នុងនៃឥន្ទ្រីយៈ—បរិសុទ្ធឥតមន្ទិល និងពេញលេញទាំងអស់។

Verse 24

स्वरादिव्यंजनातीतं वर्णादिपरिवर्जितम् । वाचामवाच्यविषयमहंकारार्द्धरूपिणम्

លើសលប់ស្រៈនិងព្យញ្ជនៈ លើសអក្សរទាំងឡាយ និងរូបរាងរបស់វា ព្រះអង្គជាវត្ថុ “មិនអាចនិយាយបាន” ដែលពាក្យមិនអាចចាប់យកបាន ទោះយ៉ាងណា ព្រះអង្គជាមូលដ្ឋានល្អិត ដែលអហង្គារៈកើតមានជាផ្នែក។

Verse 25

अप्रतर्क्यमनुच्चार्यं कलनाकालवर्जितम् । निःशब्दं निश्चलं सौम्यं देहातीतं परात्परम्

មិនអាចគិតវែកញែកបាន មិនអាចបញ្ចេញសំឡេងហៅបាន លើសការគណនា និងពេលវេលា គ្មានសំឡេង មិនរវើរវាយ សុភាពស្ងប់ស្ងាត់ លើសរាងកាយ ជាព្រះអធិបតីលើសសូម្បីតែអធិបតី។

Verse 26

भूतावग्रहरहितं भावाभावविवर्जितम् । अविज्ञेयं परं सूक्ष्मं पञ्चपञ्चादिसंभवम्

គ្មានការចាប់កាន់កម្រិតដោយទម្រង់ធាតុទាំងឡាយ លើសទាំងមាន និងមិនមាន ព្រះអង្គមិនអាចដឹងបាន ជាល្អិតល្អន់ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ ប៉ុន្តែជាប្រភពដែលក្រុមប្រាំៗ និងគោលការណ៍ផ្សេងៗកើតឡើង។

Verse 27

अप्रमेयमनंताख्यमक्षयं कामरूपिणम् । प्रभवं सर्वभूतानां बीजांकुरसमुद्भवम्

មិនអាចវាស់បាន មាននាមថា “អនន្ត” មិនខូចខាត ទទួលរូបតាមព្រះឆន្ទៈ ព្រះអង្គជាប្រភពនៃសត្វទាំងអស់ ដូចគ្រាប់ពូជ និងពន្លក ដែលជីវិតរីកចម្រើនចេញមក។

Verse 28

व्यापकं सर्वकामाख्यमक्षरं परमं महत् । स्थूलसूक्ष्मविभागस्थं व्यक्ताव्यक्तं सनातनम्

ពេញលេញគ្របដណ្តប់ទាំងអស់ គេស្គាល់ថា ជាអ្នកបំពេញបំណងទាំងអស់ មិនរលាយ ជាព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ និងធំទូលាយ ព្រះអង្គស្ថិតនៅក្នុងការបែងចែករវាងធំ និងល្អិត ជានិរន្តរ៍ ទាំងបង្ហាញ និងមិនបង្ហាញ។

Verse 29

कल्पकल्पान्तरहितमनादिनिधनं महत् । महाभूतं महाकायं शिवं निर्वाणभैरवम्

លើសពីវដ្តកាលបន្ដបន្ទាប់នៃកល្ប និងការបញ្ចប់ទាំងឡាយ—គ្មានដើម គ្មានចុង ធំទូលាយ; ជាមហាភូតៈ ជារូបកាយសកល—ព្រះសិវៈផ្ទាល់ ព្រះភៃរវៈ ដែលសភាពជានិර්វាណ (សន្តិភាពដោះលែង)។

Verse 30

एवं सदाशिवं विद्धि प्रभासे लिंगरूपिणम् । योगक्रिया विनिर्मुक्तं मृत्युंजयमनादिमत्

ដូច្នេះ ចូរដឹងថា សដាសិវៈ—នៅព្រះភាសា ស្ថិតក្នុងរូបលិង្គ; លើសពីគ្រប់យោគក្រិយា និងកិច្ចពិធីទាំងឡាយ—ជាព្រះជ័យលើមរណៈ អនាទិមាន។

Verse 31

सर्वोपसर्गरहितं सर्वतोव्यापकं शिवम् । अव्यक्तं परतो नित्यं केवलं द्वैतवर्जितम्

ព្រះសិវៈ គ្មានគ្រប់ទុក្ខវេទនា និងឧបសគ្គទាំងអស់; ពេញលេញគ្រប់ទិសទាំងឡាយ។ អវ្យក្តៈ លើសលប់ ឋិតថេរ អនន្ត; បរិសុទ្ធ តែមួយ និងគ្មានទ្វ័យ។

Verse 32

अनन्यतेजसाक्रांतं प्रभासक्षेत्रवासिनम् । भूरिस्वयंप्रभप्रख्यं सर्वतेजोऽधिकं हरम्

នៅព្រះភាសក្សេត្រ ស្ថិតព្រះហរៈ—គ្របដណ្តប់ដោយពន្លឺមិនមានអ្វីប្រៀបបាន; ល្បីល្បាញដោយពន្លឺចេញពីខ្លួនយ៉ាងបរិបូរណ៍ ហើយលើសលប់ពន្លឺទាំងអស់។

Verse 33

शरण्यंदेवमीशानमोंकारं शिवरूपिणम् । देवदेवं महादेवं पंचवक्त्रं वृषध्वजम्

ព្រះអម្ចាស់ជាទីពឹងពាក់ ព្រះឥសាន—អោំការជារូបសិវៈ; ព្រះទេវទេវ មហាទេវ មានប្រាំមុខ មានទង់សញ្ញាគោ (វೃಷ)។

Verse 34

निर्मलं मानसातीतं भावग्राह्यमनूपमम् । सदा शांतं विरूपाक्षं शूलहस्तं जटाधरम्

ព្រះអង្គបរិសុទ្ធឥតមល ស្ថិតលើស្មារតីលើសចិត្ត យល់បានដោយភក្តីភាពខាងក្នុងដ៏បរិសុទ្ធ មិនមានអ្វីប្រៀបបាន—ស្ងប់ស្ងាត់ជានិច្ច; ព្រះអម្ចាស់ភ្នែកទូលាយ កាន់ត្រីសូលក្នុងដៃ ពាក់សក់ជតា។

Verse 35

हृत्पद्मकोशमध्यस्थं शून्यरूपं निरञ्जनम् । एवं सदाशिवं विद्धि प्रभासे लिङ्गरूपिणम्

ចូរដឹងថា សដាសិវៈដូច្នេះ៖ ស្ថិតនៅកណ្ដាលក្រពេញផ្កាឈូកនៃបេះដូង មានសភាពជាសូន្យភាពខាងក្នុង បរិសុទ្ធឥតមល និងមិនជាប់ពាក់—បង្ហាញនៅប្រភាសៈជារូបលិង្គ។

Verse 36

योऽसौ परात्परो देवो हंसाख्यः परिकीर्तितः । नादाख्यः सुव्रते देवि सोऽस्मिन्स्थाने स्थितः स्वयम्

ព្រះទេវតាដែលលើសពីលើសទៀត ត្រូវបានសរសើរថា «ហំសៈ» ហើយក៏ថា «នាទៈ» ផងដែរ—ឱ ទេវីអ្នកមានវ្រតល្អ—ព្រះអង្គនោះឯង ស្ថិតនៅទីនេះដោយព្រះអង្គផ្ទាល់។

Verse 37

एतदादिस्वरूपं च मया योगबलेन तु । विज्ञातं देवि गदितं दिव्यमात्मानमात्मना

សភាពដើមដ៏សំខាន់នេះ ខ្ញុំបានដឹងច្បាស់ដោយអំណាចយោគៈ; ឱ ទេវី ខ្ញុំបានប្រកាសវា—ដោយបានស្គាល់អាត្មាទេវៈដោយអាត្មា។

Verse 38

ऋग्वेदस्थस्तु पूर्वाह्णे मध्याह्ने यजुषि स्थितः । अपराह्णे तु सामस्थो ह्यथर्वस्थो निशागमे

ពេលព្រឹក ព្រះអង្គស្ថិតជារូបឫគ្វេទ; ពេលថ្ងៃត្រង់ ស្ថិតក្នុងយជុស; ពេលរសៀល ស្ថិតជាសាម; ហើយពេលយប់ចូលមក ស្ថិតជាអថರ್ವ។

Verse 39

वेदाहमेतं पुरुषं महांतमादित्यवर्णं तमसः परस्तात् । तमेव विदित्वा न भवेत्तु मृत्युर्नान्यः पंथा विद्यते वै जनानाम्

ខ្ញុំដឹងអំពីបុរសដ៏មហិមា នោះ ពន្លឺដូចព្រះអាទិត្យ លើសពីអន្ធការ។ ដោយដឹងតែព្រះអង្គតែមួយ មរណភាពមិនកើតឡើងទេ; សម្រាប់មនុស្ស ពិតប្រាកដគ្មានផ្លូវផ្សេងទៀតឡើយ។

Verse 40

इतीरितस्ते तु महाप्रभावः सोमेशलिंगस्य कृतैकदेशः । वृतं न चाब्दैर्बहुभिः सहस्रैर्वक्तुं च केनापि मुखैर्न शक्यम्

ដូច្នេះ ខ្ញុំបាននិយាយប្រាប់អ្នកតែផ្នែកតូចមួយប៉ុណ្ណោះ នៃសិរីល្អដ៏មហិមា របស់លិង្គសោមេឝ្វរ។ ទោះបីជាកន្លងទៅរាប់ពាន់ឆ្នាំជាច្រើន ក៏មិនអាចពណ៌នាឲ្យគ្រប់គ្រាន់បានទេ ហើយមិនអាចនរណាម្នាក់ពោលបាន ទោះមានមាត់ប៉ុន្មានក៏ដោយ។

Verse 41

ब्राह्मणः क्षत्रियो वैश्यः शूद्रोऽपीदं पठेद्यदि । निर्मुक्तः सर्वपापेभ्यः सर्वान्कामानवाप्नुयात्

បើជាព្រាហ្មណ៍ ក្សត្រីយៈ វៃស្យៈ ឬសូទ្រ ក៏ដោយ—អ្នកណាអានឬសូត្រនេះ នឹងរួចផុតពីបាបទាំងអស់ ហើយទទួលបានការសម្រេចនៃបំណងល្អទាំងមូល។