Adhyaya 39

Verse 1

ईश्वर उवाच । अथ संपूज्य विधिना देवदेवं कपर्द्दिनम् । ततो गच्छेन्महादेवि लिगं केदारसंस्थितम्

ព្រះឥશ્વរៈមានព្រះបន្ទូល៖ «បន្ទាប់ពីបូជាព្រះទេវទេវ កបរទិន (សិវៈ) តាមវិធីពិធីក្រមដ៏ត្រឹមត្រូវហើយ នោះឯង មហាទេវី អ្នកគួរធ្វើដំណើរទៅកាន់លិង្គដែលបានស្ថាបនាថា កេដារ»។

Verse 2

तस्यैवाग्नेयभागस्थं भीमेश्वरसमीपगम् । स्वयंभूतं महादेवि कल्पलिंगं मम प्रियम्

«នៅទីនោះឯង ក្នុងទិសអាគ្នេយ៍ ជិតព្រះភីមេស្វរៈ មានលិង្គស្វយಂಭូត មហាទេវី—កល្បលិង្គ ដែលជាទីស្រឡាញ់របស់ខ្ញុំ»។

Verse 3

मया संपूजितं देवि वृद्धिलिंग महाप्रभम् । निराहारस्तु यस्तत्र करोत्येकं प्रजागरम्

«វ្រឹទ្ធិលិង្គដ៏មានព្រះតេជៈ និងអំណាចធំនោះ ខ្ញុំបានបូជារួចហើយ មហាទេវី។ អ្នកណាអត់អាហារ ហើយនៅទីនោះ ធ្វើការយាមភ្ញាក់មួយយប់…»

Verse 4

चतुर्दश्यां विशेषेण तस्य लोकाः सनातनाः । रुद्रेश्वरेति देवस्य त्वासीन्नाम पुरा युगे

ជាពិសេសនៅថ្ងៃចន្ទ្រាទី១៤ (ចតុર્દશី) លោកធម៌របស់ព្រះអង្គគឺអស់កាលជានិច្ច។ នៅយុគបុរាណ ព្រះទេវតានេះមាននាមថា «រុទ្រេស្វរ»។

Verse 5

तिष्येस्मिंस्तु पुनः प्राप्ते म्लेच्छस्पर्शभयातुरः । अस्मिंल्लिंगे लयं यातः केदारश्चाब्धिसंनिधौ

ប៉ុន្តែពេលសម័យ «តិស្យ» វិលត្រឡប់មកវិញ កេដារ ដែលភ័យខ្លាចការប៉ះពាល់នឹងម្លេច្ឆៈ បានចូលទៅស្ថិតក្នុងល័យនៅក្នុងលិង្គនេះ ក្បែរសមុទ្រ។

Verse 6

तेन केदारनामेति तस्य ख्यातं धरातले । माघे मासि यताहारः स्नात्वा तु लवणोदधौ

ហេតុនេះហើយ វាបានល្បីលើផែនដីថា «កេដារ»។ នៅខែមាឃ ដោយអាហារតាមវិន័យ ហើយងូតទឹកក្នុងសមុទ្រអំបិល…

Verse 7

पद्मके तु महाकुंडे मध्येस्य लवणांभसः । रुद्रेशाद्दक्षिणे भागे धनुषां दशके स्थिते

នៅក្នុងអាងធំ «បដ្មក» កណ្ដាលទឹកអំបិលទាំងនេះ នៅផ្នែកខាងត្បូងពីរុទ្រេសា ស្ថិតនៅចម្ងាយដប់ធនុ (ប្រវែងធ្នូ)…

Verse 8

स्नात्वा विधानतो देवि रुद्रेशं चार्चयिष्यति । सम्यक्केदारया त्रायाः फलं तस्य भविष्यति

ឱ ទេវី! បន្ទាប់ពីងូតទឹកតាមវិន័យ គេគួរបូជារុទ្រេសា; ដូច្នោះហើយ ផលពេញលេញនៃព្រះគុណសង្គ្រោះ (ត្រា) របស់កេដារ នឹងកើតមានដល់គាត់។

Verse 9

ब्रह्महत्यादिपापानां पूजनान्नाशनं महत् । अथ तस्यैव देवस्य इतिहासं पुरातनम्

ការបូជានាំមកនូវការបំផ្លាញអំពើបាបយ៉ាងធំ ដូចជា បាបព្រហ្មហត្យា។ ឥឡូវនេះ នឹងពោលប្រវត្តិបុរាណនៃទេវតានោះឯង។

Verse 10

सर्वकामप्रदं नृणां कथ्यते ते सुरप्रिये । आसीद्राजा पुरा देवि शशबिंदुरिति श्रुतः

ឱ អ្នកជាទីស្រឡាញ់របស់ទេវតា ខ្ញុំនឹងប្រាប់អំពីអ្វីដែលប្រទានបំណងទាំងអស់ដល់មនុស្ស។ កាលពីបុរាណ ឱ ទេវី មានព្រះរាជាឈ្មោះ សសបិន្ទុ ដូចដែលបានលឺ។

Verse 11

सार्वभौमो महीपालो विपक्षगणसूदनः । कलिद्वापरयोः संधौ सभूतः पृथिवीपतिः

មានព្រះមហាក្សត្រជាសកលសេនាបតី ជាអ្នកការពារផែនដី និងអ្នកបំផ្លាញកងសត្រូវ។ ព្រះអង្គបានកើតឡើងនៅចំណុចប្រសព្វរវាងយុគទ្វាបរ និងកលិយុគ។

Verse 12

तस्य भार्याऽभवत्साध्वी प्राणेभ्योऽपि गरीयसी । न देवी न च गन्धर्वी नासुरी न च पन्नगी

ភរិយារបស់ព្រះអង្គជាស្ត្រីសុចរិត ធំជាងជីវិតសម្រាប់ព្រះអង្គ។ នាងមិនមែនជាទេវី មិនមែនជាគន្ធರ್ವី មិនមែនជាអសុរី ហើយក៏មិនមែនជាកញ្ញានាគដែរ។

Verse 13

तादृग्रूपा वरारोहे यथाऽस्य शुभलोचना । तस्य हेममयं पद्मं शतपत्रं मनोरमम्

ឱ ស្ត្រីចង្កេះស្រស់ស្អាត នាងមានរូបសម្បត្តិដូច្នោះ—ភ្នែករបស់នាងជាមង្គល។ ហើយព្រះអង្គមានផ្កាឈូកមាសមួយ មានស្លឹករយ ស្រស់ស្អាតគួរឱ្យចិត្តរីករាយ។

Verse 14

खेचरं वेगि नित्यं च तस्य राज्ञो महात्मनः । स तेन पर्यटंल्लोकान्सर्वान्देवि स्वकामतः

ព្រះមហាក្សត្រមហានោះ មានយានខេចរ ធ្វើដំណើរតាមមេឃ លឿន និងត្រៀមជានិច្ច។ ដោយយាននោះ ឱ ទេវី ព្រះអង្គបានទស្សនាលោកទាំងអស់ តាមព្រះបំណង។

Verse 15

एकदा फाल्गुने मासि शुक्लपक्षे वरानने । चतुर्द्दश्यां तु संप्राप्तः प्रभासक्षेत्रमुत्तमम्

ម្តងមួយ ក្នុងខែផាល់គុនា នៅពាក់កណ្តាលខែភ្លឺ ឱ ស្រីមុខស្រស់ នៅថ្ងៃទីដប់បួននៃចន្ទគតិ ព្រះអង្គបានមកដល់ព្រះក្សេត្រព្រហ្មាសា ដ៏ប្រសើរ។

Verse 16

अथापश्यदृषीन्सर्वाञ्छ्रीसोमेशपुरःस्थितान् । रात्रौ जागरणार्थाय जपहोमपरायणान्

បន្ទាប់មក ព្រះអង្គបានឃើញឥសីទាំងអស់ ឈរនៅមុខទីក្រុងបរិសុទ្ធសោមេស្វរៈ។ ពួកគេប្តេជ្ញាចិត្តធ្វើការយាមរាត្រី ហើយឧស្សាហ៍ក្នុងជប និងហោម។

Verse 17

स दृष्ट्वा सोमनाथं तु प्रणिपत्य विधानतः । पूजयामास सर्वां स्तान्यथार्हं भक्तिसंयुतः

ព្រះអង្គបានឃើញសោមនាថ ហើយក្រាបបង្គំតាមវិធីសមរម្យ។ ដោយពោរពេញដោយភក្តី ព្រះអង្គបានបូជាពួកគេទាំងអស់ តាមសមគួរ និងត្រឹមត្រូវ។

Verse 18

ततः केदारमासाद्य संस्नाप्य विधिवत्प्रिये । पूजयित्वा विचित्राभिः पुष्पमालाभिरीश्वरम्

បន្ទាប់មក ព្រះអង្គបានទៅដល់កេដារា ឱ ស្រីជាទីស្រឡាញ់ ហើយបានស្នានព្រះអម្ចាស់តាមវិធីកំណត់។ បន្ទាប់ពីនោះ ព្រះអង្គបានបូជាឥស្វរៈ ដោយកម្រងផ្កាចម្រុះអស្ចារ្យ។

Verse 19

नैवेद्यैर्विविधैर्वस्त्रैर्भूषणैश्च मनोहरैः । ततोऽत्र कारयामास जागरं सुसमाहितः

ដោយនៃវេទ្យជាច្រើនប្រភេទ ព្រមទាំងសម្លៀកបំពាក់ និងគ្រឿងអលង្ការដ៏រីករាយ គាត់បានគោរពបូជាយ៉ាងសមរម្យ; បន្ទាប់មក ដោយចិត្តស្ងប់ស្ងាត់ គាត់បានរៀបចំឲ្យមានការយាមរាត្រីនៅទីនោះ។

Verse 20

ततस्ते मुनयः सर्वे कुतूहलसमन्विताः । च्यवनो याज्ञवल्क्यश्च शांडिल्यः शाकटायनः

បន្ទាប់មក ព្រះមុនីទាំងអស់នោះ ដែលពោរពេញដោយក្តីចង់ដឹង—ច្យវណៈ យាជ្ញវល្ក្យៈ សណ្ឌិល្យៈ និងសាកតាយនៈ—បានមកប្រមូលផ្តុំគ្នានៅទីនោះ។

Verse 21

रैभ्योऽथ जैमिनिः क्रौंचो नारदः पर्वतः शिलः । मार्कंडं पुरतः कृत्वा जग्मुस्तस्य समीपतः

បន្ទាប់មក រៃភ្យៈ ជៃមិនិៈ ក្រោញ្ចៈ នារទៈ បរវតៈ និងសិលៈ—ដោយដាក់មារកណ្ឌេយៈឲ្យនៅមុខ—បានដំណើរទៅជិតគាត់។

Verse 22

चक्रुः कथाः सुविचित्रा इतिहासानि भूरिशः । कीर्त्तयंतः स्थितास्तत्र पप्रच्छू राजसत्तमम्

ពួកគេបាននិយាយរឿងរ៉ាវដ៏អស្ចារ្យជាច្រើន និងប្រវត្តិកថាបុរាណជាបន្តបន្ទាប់; ហើយនៅទីនោះ ខណៈពេលកំពុងសរសើរនិងរំលឹករឿងទាំងនោះ ពួកគេបានសួរព្រះរាជាដ៏ប្រសើរបំផុត។

Verse 23

ऋषय ऊचुः । कस्मात्सोमेश्वरं देवं परित्यज्य नराधिप । केदारस्य पुरोऽकार्षीर्जागरं तद्ब्रवीहि नः । नूनं वेत्सि फलं चास्य लिंगस्य त्वं महोदयम्

ព្រះឥសីទាំងឡាយបាននិយាយថា៖ «ឱ ព្រះអធិរាជនៃមនុស្ស! ហេតុអ្វីបានជាព្រះអង្គលះបង់ព្រះសោមេស្វរៈ ហើយមកយាមរាត្រីនៅមុខកេដារ? សូមប្រាប់យើង។ ពិតប្រាកដណាស់ ឱ ព្រះអង្គដ៏ថ្លៃថ្នូរ! ព្រះអង្គដឹងផលបុណ្យនៃការបូជាលិង្គនេះ»។

Verse 24

राजोवाच । शृण्वंतु ब्राह्मणाः सर्वे अन्यदेहोद्भवं मम । पुराऽहं शूद्रजातीय आसं ब्राह्मणपूजकः

ព្រះរាជាទ្រង់មានព្រះបន្ទូល៖ «សូមព្រះព្រាហ្មណ៍ទាំងអស់ស្តាប់រឿងរ៉ាវរបស់ខ្ញុំពីកាយមុន។ កាលពីមុន ខ្ញុំកើតជាវណ្ណៈសូទ្រ ប៉ុន្តែមានសទ្ធាគោរពបូជាព្រះព្រាហ្មណ៍»។

Verse 25

सौराष्ट्रविषये शुभ्रे धनधान्यसमाकुले । अथ कालांतरे तत्र अनावृष्टिरभूद्द्विजाः

នៅក្នុងដែនសૌរាស្ត្រ ដ៏ភ្លឺបរិសុទ្ធ សម្បូរទ្រព្យសម្បត្តិ និងស្រូវអង្ករ។ ប៉ុន្តែក្រោយមកមួយរយៈ ឱ ព្រះទ្វិជៈ ទីនោះកើតមានគ្រោះរាំងស្ងួត មិនមានភ្លៀង។

Verse 26

ततोऽहं क्षुधयाविष्टः प्रभासं क्षेत्रमास्थितः । अथापश्यं सरः शुभ्रं हरिणीमूलसंस्थितम्

បន្ទាប់មក ខ្ញុំរងទុក្ខដោយភាពឃ្លាន បានមកស្នាក់នៅក្នុងក្សេត្រព្រះព្រាភាស ដ៏បរិសុទ្ធ។ នៅទីនោះ ខ្ញុំបានឃើញស្រះទឹកភ្លឺចែងចាំង មួយ ស្ថិតជិតឫសក្តាន់ញី។

Verse 27

तच्च रामसरोनाम पद्मिनीषण्डमंडितम् । क्षीरोदांबुधिसंकाशं दृष्ट्वा स्नातः क्लमान्वितः

ស្រះនោះមាននាមថា «រាមសរៈ» តុបតែងដោយក្រុមដើមផ្កាឈូកជាច្រើន។ ពេលឃើញវាស្រស់ភ្លឺដូចសមុទ្រទឹកដោះ ខ្ញុំបានងូតទឹកនៅទីនោះ ទោះបីនឿយហត់ក៏ដោយ។

Verse 28

संतर्प्य च पितॄन्देवान्पीत्वा स्वच्छमथोदकम् । ततोऽहं भार्यया प्रोक्तो गृहाणेमान्सरोरुहान्

ខ្ញុំបានបំពេញបូជាឲ្យបិត្ដរៈ និងទេវតាទាំងឡាយ ហើយបានផឹកទឹកស្អាតថ្លា។ បន្ទាប់មក ខ្ញុំត្រូវភរិយានិយាយថា «សូមយកផ្កាឈូកទាំងនេះទៅ»។

Verse 29

एतत्समीपतो रम्यं दृश्यते स्थानमुत्तमम् । विक्रीणीमोऽत्र गत्वा तु येन स्याद्भोजनं विभो

នៅជិតទីនេះ មានទីកន្លែងស្រស់ស្អាត និងប្រសើរបំផុតមួយកំពុងបង្ហាញ។ យើងទៅទីនោះ ហើយលក់ផ្កាឈូកទាំងនេះ ដើម្បីឲ្យមានអាហារ ព្រះអម្ចាស់។

Verse 30

अथावतीर्य सलिलं गृहीतानि मया द्विजाः । कमलानि सुभू रीणि प्रस्थितश्च पुरं प्रति

បន្ទាប់មក ខ្ញុំចុះទៅក្នុងទឹក ឱ ព្រះទ្វិជៈទាំងឡាយ ហើយយកផ្កាឈូកល្អៗជាច្រើន រួចចេញដំណើរទៅកាន់ទីក្រុង។

Verse 31

तत्र गत्वा च रथ्यासु चत्वरेषु त्रिकेषु च । प्रफुल्लकमलान्येव क्रेतुं वै मुनिसत्तमाः

ទៅដល់ទីនោះហើយ ឱ មុនិសត្តមៈ ខ្ញុំដើរតាមផ្លូវ តាមទីលាន និងតាមចំណុចប្រសព្វបីផ្លូវ ដើម្បីស្វែងរកអ្នកទិញតែផ្កាឈូកដែលរីកពេញលេញប៉ុណ្ណោះ។

Verse 32

न कश्चित्प्रति गृह्णाति अस्तं प्राप्तो दिवाकरः । प्रासादं कंचिदासाद्य सुप्तोहं सह भार्यया

គ្មាននរណាម្នាក់ទទួលយកឡើយ ព្រោះព្រះអាទិត្យបានលិចទៅហើយ។ ដូច្នេះ ខ្ញុំទៅដល់វិមានមួយ ហើយដេកលក់ជាមួយភរិយារបស់ខ្ញុំ។

Verse 33

तत्र सुप्तस्य मे बुद्धिः श्रुत्वा गीतध्वनिं तदा । समुत्पन्ना सभा र्यस्य क्षुधार्तस्य विशेषतः । नूनं जागरणं ह्येतत्कस्मिंश्चिद्विबुधालये

នៅទីនោះ ខណៈខ្ញុំកំពុងដេកលក់ ចិត្តខ្ញុំត្រូវរំញ័រឡើង ពេលឮសំឡេងច្រៀង។ ខ្ញុំជាមួយភរិយា—ជាពិសេសព្រោះយើងឃ្លានខ្លាំង—គិតថា៖ «ប្រាកដណាស់ នេះជាពិធីយាមរាត្រី នៅក្នុងវិហាររបស់ទេវតាណាមួយ»។

Verse 34

सरोरुहाणि चादाय व्रजाम्यत्र सुरालये । यदि कश्चित्प्रगृह्णाति प्राणयात्रा ततो भवेत्

«យកផ្កាឈូកទាំងនេះទៅជាមួយខ្ញុំ ខ្ញុំនឹងទៅកាន់វិមានទេវតានៅទីនេះ។ ប្រសិនបើមានអ្នកណាម្នាក់ទទួលយក ឬជួយទទួល នោះជីវភាព—មធ្យោបាយរក្សាជីវិត—របស់យើងនឹងបានធានា»។

Verse 35

अथोत्थाय समायातो ह्यत्राहं मुनिपुंगवाः । अपश्यं लिंगमेतत्तु पूजितं कुसुमैः शुभैः

បន្ទាប់មក ខ្ញុំបានក្រោកឡើង ហើយមកដល់ទីនេះ ឱ មុនីដ៏ប្រសើរបំផុត។ ខ្ញុំបានឃើញលិង្គនេះផ្ទាល់ ត្រូវបានបូជាដោយផ្កាល្អប្រសើរ និងជាមង្គល។

Verse 36

रुद्रेश्वराभिधमिदं वृद्धलिंगं स्वयंभुवम् । वेश्यानंगवतीनाम्नी शिवरात्रिपरायणा

លិង្គបុរាណ ដែលបង្ហាញខ្លួនដោយខ្លួនឯងនេះ មាននាមថា រុទ្រេស្វរ (Rudreśvara)។ មាននារីវេស្យាម្នាក់ឈ្មោះ អនង្គវតី (Anaṅgavatī) ដែលស្មោះត្រង់ចំពោះវ្រតៈសិវរាត្រី (Śivarātri) បានបូជានៅទីនេះ។

Verse 37

जागर्त्ति पुरतस्तस्य गीतनृत्योत्सवादिना । ततः कश्चिन्मया दृष्टः किमेतद्रात्रिजागरम्

នៅមុខលិង្គនោះ នាងបានភ្ញាក់មិនដេក ដោយពិធីបុណ្យមានចម្រៀង របាំ និងការអបអរសាទរ។ បន្ទាប់មក ខ្ញុំបានឃើញមនុស្សម្នាក់ ហើយសួរថា៖ «ការភ្ញាក់យប់នេះជាអ្វី?»

Verse 38

केयं स्त्री दृश्यतेऽत्यर्थं गीतनृत्योत्सवे रता । सोऽब्रवीच्छिवधर्मोक्ता शिवरात्रिः सुधर्मदा

«នារីនេះជានរណា ដែលមើលទៅស្រឡាញ់ខ្លាំងចំពោះពិធីចម្រៀង និងរបាំ?» គាត់ឆ្លើយថា៖ «នេះហើយជាសិវរាត្រី (Śivarātri) ដែលបានបង្រៀនក្នុងធម៌របស់ព្រះសិវៈ ជាអ្នកប្រទានធម៌ពិត»។

Verse 39

तां चानंगवतीनाम्नी वेश्येयं धर्मसंयुता । जागर्त्ति परमं श्रेयः शिवरात्रिव्रतं शुभम्

នាងនោះជាវេស្យានាម អនង្គវតី មានធម៌ជាគ្រឿងគាំទ្រ។ នាងភ្ញាក់យាមរកព្រះសុខកំពូល ដោយវ្រតៈសិវរាត្រីដ៏មង្គល។

Verse 40

शिवरात्रिव्रतं ह्येतद्यः सम्यक्कुरुते नरः । न स दुःखमवाप्नोति न दारि द्र्यं न बंधनम्

ពិតប្រាកដណាស់ បុរសណាធ្វើវ្រតៈសិវរាត្រីនេះដោយត្រឹមត្រូវ គេមិនជួបទុក្ខទេ មិនជួបភាពក្រីក្រ និងមិនជាប់ចំណងបន្ទាប់។

Verse 41

दुष्टं चारिष्टयोगं वा न रोगं न भयं क्वचित् । सुखसौभाग्यसंपन्नो जायते सत्कुले नरः

គ្មានឥទ្ធិពលអាក្រក់ ឬសញ្ញាអមង្គលណាមួយ មិនមានជំងឺ និងមិនមានភ័យណាដែលរំខានគេឡើយ។ មានសុខ និងសំណាងល្អ បុរសនោះកើតក្នុងត្រកូលខ្ពង់ខ្ពស់—នេះជាផលដែលប្រកាសក្នុងមហិមាព្រហ្មាស។

Verse 42

तेजस्वी च यशस्वी च सर्वकल्याणभाजनम् । भवेदस्य प्रसादेन एवमाहुर्मनीषिणः

ដោយព្រះអនុគ្រោះរបស់ព្រះអង្គ គេក្លាយជាមានពន្លឺ និងមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះ ជាភាជន៍នៃពរ​គ្រប់ប្រការ—ដូច្នេះបណ្ឌិតទាំងឡាយបានប្រកាស។

Verse 43

राजोवाच । अथ मे बुद्धिरुत्पन्ना तद्व्रतं प्रति निश्चला । चिंतितं मनसा ह्येतन्मयाब्राह्मणसत्तमाः

ព្រះរាជាបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «បន្ទាប់មក ការសម្រេចចិត្តរបស់ខ្ញុំបានកើតឡើង មាំមួនមិនរអិល ចំពោះវ្រតៈនោះ។ ខ្ញុំបានគិតពិចារណានេះក្នុងចិត្ត ឱ ព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរបំផុត»។

Verse 44

अन्नाभावान्ममोत्पन्न उपवासो बलाद्यतः । तदहं पद्मके तीर्थेस्नात्वा च लवणांभसि

ដោយខ្វះអាហារ ការតមអាហារបានកើតឡើងលើខ្ញុំដោយមិនអាចជៀសវាងបាន។ បន្ទាប់មក ខ្ញុំបានងូតទឹកនៅទីរថៈបដ្មកៈ ហើយក៏បានងូតក្នុងទឹកប្រៃនៃសមុទ្រផងដែរ។

Verse 45

एतैः सरोरुहैर्देवं पूजयामि महेश्वरम् । ततो मया सभार्येण रुद्रेशः संप्रपूजितः

ដោយផ្កាឈូកទាំងនេះ ខ្ញុំគោរពបូជាព្រះមហេស្វរៈ អម្ចាស់ដ៏ទេវភាព។ បន្ទាប់មក ព្រះរុទ្រេសៈ ត្រូវបានខ្ញុំ និងភរិយា បូជាដោយគ្រប់គ្រាន់។

Verse 46

पद्मैश्च भक्तियुक्तेन सभार्येण विशेषतः । जाग्रत्स्थितस्तु देवाग्रे तां रात्रिं सह भार्यया

ហើយដោយផ្កាឈូកទាំងឡាយ ពោរពេញដោយភក្តី ជាពិសេសជាមួយភរិយា ខ្ញុំបាននៅភ្ញាក់មុខព្រះទេវតា ពេញមួយរាត្រីនោះ ជាមួយនាង។

Verse 47

ततः प्रभातसमय उदिते सूर्यमण्डले । सा वेश्या मामुवाचेदं कलधौतपलत्रयम्

បន្ទាប់មក នៅពេលព្រឹកព្រលឹម ពេលព្រះអាទិត្យឡើងលើមណ្ឌលរបស់វា នាងវេស្យានោះបាននិយាយមកខ្ញុំថា៖ «នេះជាមាសសុទ្ធបីបលៈ…»

Verse 48

गृहाणमूल्यं पद्मानां न गृहीतं मया हि तत् । सात्त्विकं भावमास्थाय सभार्येण द्विजोत्तमाः

«សូមទទួលយកតម្លៃផ្កាឈូក»—ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនទទួលយកវាទេ។ ដោយស្ថិតក្នុងចិត្តសាត្វវិកៈ ខ្ញុំជាមួយភរិយា ឱ ព្រះទ្វិជោត្តមៈ បានរក្សាចេតនាបរិសុទ្ធនោះ។

Verse 49

ततो भिक्षां समाहृत्य प्राणयात्रा मया कृता । कालेन महता प्राप्तः कालधर्मं मुनीश्वराः

បន្ទាប់មក ខ្ញុំប្រមូលទានភិក្ខា ហើយរក្សាជីវិតឲ្យដំណើរទៅបាន។ ក្រោយពេលយូរណាស់ ខ្ញុំបានឈានដល់ធម៌នៃកាលៈ គឺមរណភាព ឱ ព្រះមុនីឧត្តមទាំងឡាយ។

Verse 50

इयं मे दयिता साध्वी प्राणेभ्योऽपि गरीयसी । मम देहं समादाय प्रविष्टा हव्यवाहनम्

ភរិយាជាទីស្រឡាញ់របស់ខ្ញុំ នាងជាស្ត្រីសុចរិត និងមានតម្លៃលើសជីវិតផង។ នាងបានលើកយកសពខ្ញុំ ហើយចូលទៅក្នុងភ្លើងបូជាពិសិដ្ឋ (ភ្លើងបុណ្យសព)។

Verse 51

तत्प्रभावादहं जातः सर्वभौमो महीपतिः । जातिस्मरः सभार्यस्तु सत्यमेतद्द्विजोत्तमाः

ដោយអานุភាពនៃព្រះពិធី/ឥទ្ធិពលបរិសុទ្ធនោះ ខ្ញុំបានកើតជាស្តេចសកល អធិរាជលើផែនដី។ ហើយខ្ញុំក៏ចងចាំជាតិមុនបាន ដោយមានភរិយារួមផង។ នេះជាសេចក្តីពិត ឱ ព្រះទ្វិជឧត្តមទាំងឡាយ។

Verse 52

एतस्मात्कारणादस्य भक्तिर्लिंगस्य चोपरि । मम नित्यं सभार्यस्य सत्यमेतद्ब्रवीमि वः

ហេតុនេះហើយ ការស្រឡាញ់សទ្ធារបស់ខ្ញុំ តែងតែចងជាប់លើលិង្គនេះ។ ខ្ញុំ និងភរិយា ថែរក្សា និងបូជាវានិច្ចរៀងរាល់ថ្ងៃ។ ខ្ញុំប្រាប់អ្នកទាំងឡាយ នេះជាសេចក្តីពិត។

Verse 53

मया क्रियाविहीनेन भक्तिबाह्येन सत्तमाः । व्रतमेतत्समाचीर्णं तस्येदं सुमहत्फ लम्

ឱ អ្នកមានគុណធម៌ទាំងឡាយ ទោះបីខ្ញុំខ្វះពិធីកិច្ចត្រឹមត្រូវ និងខ្វះសទ្ធាពិតក៏ដោយ ខ្ញុំបានអនុវត្តវ្រតនេះហើយ; នេះជាផលដ៏មហាសាលរបស់វា។

Verse 54

अधुना भक्तियुक्तस्य यथोपकरणान्मम । भविष्ये यत्फलं किंचिन्नो वेद्मि च मुनीश्वराः । येन सोमेशमुत्सृज्य अत्राहं भक्ति तत्परः

ឥឡូវនេះ ដោយសេចក្តីភក្តី និងដោយមានឧបករណ៍សមរម្យនៅក្នុងដៃខ្ញុំ ខ្ញុំមិនដឹងទេថា នៅអនាគត នឹងកើតមានផលអ្វីបន្ថែមទៀតឡើយ ឱ ព្រះមុនីជាអធិរាជ—ព្រោះខ្ញុំបានលះបង់សូមេឝ్వర ហើយបានឧទ្ទិសភក្តីទាំងស្រុងនៅទីនេះ។

Verse 55

ईश्वर उवाच । एवं श्रुत्वा तु ते विप्रा विस्मयोत्फुल्ललोचनाः । साधुसाध्विति जल्पंतो राजानं संप्रशंसिरे

ព្រះអីឝ್ವರ បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ ពេលព្រះព្រាហ្មណ៍ទាំងនោះបានស្តាប់ដូច្នេះ ភ្នែកពួកគេពង្រីកដោយអស្ចារ្យ ហើយនិយាយថា «ល្អណាស់ ល្អណាស់!» មិនឈប់សោះ ព្រមទាំងសរសើរព្រះរាជាដ៏ខ្លាំងក្លា។

Verse 56

पूजयामासुरनिशं लिंगं तत्र स्वयंभुवम् । ततोऽसौ पार्थिवश्रेष्ठो लिंगस्यास्यप्रसादतः । संसिद्धिं परमां प्राप्तो दुर्ल्लभां त्रिदशैरपि

ពួកគេបានបូជាលិង្គស្វ័យភូ នៅទីនោះ ដោយមិនឈប់សោះ។ បន្ទាប់មក ព្រះរាជាដ៏ប្រសើរនោះ ដោយព្រះគុណនៃលិង្គនេះ បានទទួលសិទ្ធិដ៏អតិបរមា ដែលសូម្បីតែទេវតាទាំងឡាយក៏ពិបាកទទួលបាន។

Verse 57

सा च वेश्या भगवती शिवरात्रिप्रभावतः । तस्य लिंगस्य माहात्म्याद्रंभानामाप्सराऽभवत्

ហើយនាងវេស្យានោះ ដោយអานุភាពនៃរាត្រីសិវៈ (Śivarātri) បានក្លាយជាពន្លឺរុងរឿង និងទេវីភាព; ហើយដោយមហិមារបស់លិង្គនោះ នាងបានក្លាយជាអប្សរា ដូចរំប្ហា។

Verse 58

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तल्लिंगं पूजयेद्बुधः । धर्मकामार्थमोक्षं च यो वांछत्यखिलप्रदम्

ដូច្នេះ អ្នកប្រាជ្ញគួរបូជាលិង្គនោះ ដោយខិតខំគ្រប់យ៉ាង—លិង្គដែលប្រទានអ្វីៗទាំងអស់—ប្រសិនបើបំណងចង់បាន ធម្មៈ កាមៈ អರ್ಥៈ និងមោក្ខៈផងដែរ។