Adhyaya 225

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततोगच्छेन्महादेवि देवं चाऽनरकेश्वरम् । तस्मादुत्तरदिग्भागे सर्वपातकनाशनम् । तन्माहात्म्यं प्रवक्ष्यामि शृणु ह्येकमनाः प्रिये

ព្រះឥશ્વរ​មានព្រះបន្ទូល៖ «បន្ទាប់មក ឱ មហាទេវី អ្នកគួរទៅកាន់ទេវតា អនរកេឝ្វរ។ ខាងជើងពីទីនោះ មានទីសក្ការៈបំផ្លាញបាបទាំងអស់។ ឥឡូវនេះ ខ្ញុំនឹងប្រកាសមហិមារបស់វា—សូមស្តាប់ដោយចិត្តតែមួយ ឱ ស្រីជាទីស្រឡាញ់»។

Verse 2

मथुरानाम विख्याता नगरी धरणीतले । तत्र विप्रोऽभवत्पूर्वं देवशर्मेति विश्रुतः । अगस्त्यगोत्रो विद्वान्वै स तु दारिद्र्यपीडितः

នៅលើផែនដី មានក្រុងមួយល្បីឈ្មោះថា មថុរា។ នៅទីនោះ កាលពីមុន មានព្រាហ្មណ៍ម្នាក់ ល្បីថា ទេវសរម៉ា; ជាអ្នកប្រាជ្ញ នៃគោត្រ​អគស្ត្យ ប៉ុន្តែត្រូវទុក្ខដោយភាពក្រីក្រ។

Verse 3

अथापरोऽभवत्तत्र तादृग्रूपवयोऽन्वितः । तन्नाम गोत्रो देवेशि ब्राह्मणो वेदपारगः

បន្ទាប់មក នៅទីនោះក៏មានព្រាហ្មណ៍ម្នាក់ទៀត មានរូបរាង និងវ័យប្រហាក់ប្រហែលគ្នា។ ឱ ព្រះនារីនៃទេវតាទាំងឡាយ គាត់មានឈ្មោះ និងគោត្រដូចគ្នា ហើយជាអ្នកឈានដល់ចុងវេទៈ ជាវេទបារ្គៈ។

Verse 4

अथ प्राह यमो दूतं रौद्रमूर्धशिरोरुहम् । गच्छ भो मथुरां शीघ्रं देवशर्माणमानय

បន្ទាប់មក ព្រះយម បានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ទូតរបស់ព្រះអង្គ ដែលក្បាល និងសក់គួរឱ្យខ្លាចថា៖ «ចូរទៅកាន់មថុរា ឲ្យលឿន ហើយនាំទេវសរម៉ាមក»។

Verse 5

अथागत्य ततो दूतो गृहीत्वा तत्र वै गतः । तं दृष्ट्वाथ यमो नत्वा प्राह दूतं क्रुधान्वितः

បន្ទាប់មក ទូតនោះបានទៅដល់ទីនោះ ចាប់យក (បុគ្គលនោះ) ហើយត្រឡប់មកវិញ។ ព្រះយមឃើញគាត់ហើយ ក៏គោរពជូនពរ បន្ទាប់មកដោយកំហឹង បានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ទូតនោះ។

Verse 6

नायमानेतुमादिष्टो देवशर्मां मया तव । अन्योस्ति देवशर्मा यस्त मानय गतायुषम् । एनं विप्रं च दीर्घायुं नय तत्राविलंबितम्

«នេះមិនមែនជា ទេវសរម៉ា ដែលខ្ញុំបានបង្គាប់ឲ្យអ្នកនាំមកទេ។ មានទេវសរម៉ាម្នាក់ទៀត—ចូរនាំមកនោះ ដែលអាយុកាលបានដល់ទីបញ្ចប់។ តែសូមនាំព្រះព្រាហ្មណ៍រូបនេះ ដែលមានអាយុវែង ត្រឡប់ទៅទីនោះដោយមិនពន្យាពេល»។

Verse 7

ईश्वर उवाच । अथाब्रवीद्ब्राह्मणो वै नाहं यास्ये गृहं विभो । दारिद्र्येणातिनिर्विण्णो यावज्जीवं सुरेश्वर । इहैव क्षपयिष्यामि शेषमायुस्तवांतिके

ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូល។ បន្ទាប់មក ព្រះព្រាហ្មណ៍បាននិយាយថា៖ «ឱ ព្រះអម្ចាស់ដ៏អធិរាជ ខ្ញុំមិនទៅផ្ទះទេ។ ត្រូវទុក្ខដោយភាពក្រីក្ររហូតមួយជីវិត ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតា ខ្ញុំនឹងចំណាយអាយុដែលនៅសល់ នៅទីនេះឯង ជិតព្រះអង្គ»។

Verse 8

यम उवाच । अकाले नात्र चायाति कश्चिद्ब्राह्मणसत्तम । मुहूर्तमपि नो जीवेत्पूर्णकालेन वै भुवि

យមមានព្រះបន្ទូល៖ «ឱ ព្រះព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរ គ្មាននរណាមកទីនេះមុនពេលកំណត់ទេ។ ពិតប្រាកដ នៅលើផែនដី គ្មានសត្វណាអាចរស់លើសពីមួយមូហូរត្រា សូម្បីតែបន្តិច ក្រោយពេលអាយុកាលដែលបានកំណត់បានពេញលេញ»។

Verse 9

अत एव हि मे नाम धर्मराजेति विश्रुतम्

«ហេតុនេះហើយ ឈ្មោះរបស់ខ្ញុំបានល្បីថា ធម្មរាជ—ព្រះរាជានៃធម៌»។

Verse 10

न मे सुहृन्न मे द्वेष्यः कश्चिदस्ति धरातले । विद्धः शरशतेनापि नाऽकाले म्रियते यतः

«នៅលើផែនដី ខ្ញុំមិនមានមិត្ត មិនមានសត្រូវនរណាម្នាក់ទេ។ ព្រោះសូម្បីតែមនុស្សម្នាក់ត្រូវព្រួញមួយរយដើមចាក់ ក៏មិនស្លាប់មុនពេលកំណត់របស់ខ្លួនឡើយ»។

Verse 11

कुशाग्रेणापि विद्धः सन्काले पूर्णे न जीवति । तस्माद्गच्छ द्विजश्रेष्ठ यावद्गात्रं न दह्यते

ទោះបីជាត្រូវមុតដោយចុងស្មៅកុសៈក៏ដោយ កាលបើអស់អាយុហើយ គេមិនអាចរស់នៅបានឡើយ។ ហេតុនេះ ចូរអ្នកទៅចុះ ឱព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរ អំឡុងពេលដែលរាងកាយរបស់អ្នកមិនទាន់ត្រូវភ្លើងឆេះ។

Verse 12

अथाब्रवीद्ब्राह्मणोऽसौ यदि प्रेषयसे प्रभो । प्रश्नमेकं मया पृष्टो यथावद्वक्तुमर्हसि

លុះ​នោះ ព្រាហ្មណ៍​នោះ​ពោល​ថា៖ «បពិត្រ​ព្រះអង្គ​ដ៏​ចម្រើន ប្រសិន​បើ​ព្រះអង្គ​បញ្ជូន​ទូលបង្គំ​ឲ្យ​ទៅ សូម​ព្រះអង្គ​ឆ្លើយ​នូវ​សំណួរ​មួយ​ដែល​ទូលបង្គំ​សួរ​ឲ្យ​បាន​ត្រឹមត្រូវ​ផង​ចុះ»។

Verse 13

न वृथा जायते देव साधूनां दर्शनं क्वचित् । युष्माकं च विशेषेण तस्मादेतद्ब्रवीम्यहम्

បពិត្រ​ទេវៈ ការ​បាន​ជួប​ពួក​សប្បុរស​មិន​ដែល​ឥត​ប្រយោជន៍​ឡើយ។ ជាពិសេស​ចំពោះ​ព្រះអង្គ ហេតុនេះ​ហើយ​បាន​ជា​ទូលបង្គំ​ពោល​ពាក្យ​នេះ​ចំពោះ​ព្រះអង្គ។

Verse 14

एते ये नरका रौद्रा दृश्यन्ते च सुदारुणाः । कर्मणा केन कं गच्छेन्मानवो नरकं यम

បពិត្រ​យមរាជ នរក​ទាំងឡាយ​ដែល​ឃើញ​នេះ គួរ​ឲ្យ​ខ្លាច និង​គួរ​ឲ្យ​រន្ធត់​ក្រៃលែង តើ​មនុស្ស​ទៅ​កាន់​នរក​ណា​មួយ ដោយ​អំពើ​អ្វី?

Verse 15

कति संख्याः स्युरेते च नरकाः किंप्रमाणतः । एतत्सर्वं सुरश्रेष्ठ यथावद्वक्तुमर्हसि

តើ​នរក​ទាំង​នេះ​មាន​ចំនួន​ប៉ុន្មាន ហើយ​មាន​ទំហំ​ប៉ុណ្ណា? បពិត្រ​ទេវៈ​ដ៏​ប្រសើរ សូម​ព្រះអង្គ​បកស្រាយ​រឿង​ទាំង​អស់​នេះ​ឲ្យ​បាន​ត្រឹមត្រូវ​ផង។

Verse 16

यम उवाच । शृणु देव प्रवक्ष्यामि यावन्तो नरकाः स्थिताः । कर्मणा येन गच्छेत मानवो द्विजसत्तम । एकविंशत्समाख्याता नरका मम मन्दिरे

យមរាជមានព្រះបន្ទូល៖ «សូមស្តាប់ ឱ មហាបុរស; ខ្ញុំនឹងប្រាប់អំពីចំនួននរកទាំងឡាយ និងអំពីកម្មណាដែលធ្វើឲ្យមនុស្សទៅដល់នោះ ឱ ព្រះព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរ។ ក្នុងអាសនៈរបស់ខ្ញុំ នរកត្រូវបានប្រកាសថាមានចំនួនម្ភៃមួយ»។

Verse 17

यानेतान्प्रेक्षसे विप्र यंत्र मध्ये व्यवस्थितान् । पीड्यमानान्किंकरैर्मे कृतघ्नान्पा पसंयुतान्

«ឱ ព្រះព្រាហ្មណ៍ អ្នកទាំងឡាយដែលអ្នកឃើញត្រូវដាក់នៅកណ្ដាលឧបករណ៍ទារុណកម្ម—ត្រូវទណ្ឌកម្មដោយអ្នកបម្រើរបស់ខ្ញុំ—គឺជាអ្នកអកតញ្ញូ និងត្រូវចងព័ទ្ធដោយបាប»។

Verse 18

लोहास्यवायसा येषां नेत्रोद्धारं प्रकुर्वते । एतैर्निरीक्षितान्येव कलत्राणि दुरात्मभिः

អ្នកអាក្រក់ទាំងនោះ ដែលបានបោះភ្នែកដោយចិត្តបាបទៅលើភរិយារបស់អ្នកដទៃ—កាកមានចំពុះដែកនឹងចឹកហែកយកភ្នែករបស់ពួកគេ ជាការសងវិបាក។

Verse 19

परेषां द्विजशार्दूल सरागैः पापि भिः सदा । कुम्भीपाकगतानेतानथ पश्यसि पापिनः

ឱ ព្រាហ្មណ៍ដូចខ្លា អ្នកឥឡូវឃើញអ្នកមានបាបទាំងនេះ—ជានិច្ចជាប់ចិត្តនឹងកាមរាគ និងអំពើអាក្រក់—ធ្លាក់ចូលនរកដែលហៅថា កុម្ភីបាក។

Verse 20

कूटसाक्ष्यरता ह्येते कटुवाङ्निरतास्तथा । एते लोहमयास्तम्भान्संतप्तान्पावकप्र भान्

អ្នកទាំងនេះជាអ្នករីករាយនឹងសក្ខីក្លែងក្លាយ ហើយជាប់ចិត្តនឹងពាក្យសម្តីរឹងមាំដ៏ជូរចត់; ពួកគេត្រូវឲ្យអោបសសរដែក ដែលក្តៅក្រហម រលោងភ្លឺដូចភ្លើង។

Verse 21

आलिंगंति दुरात्मानः परदाररतास्तु ये । एते वैतरणीमध्ये पूयशोणितसंकुले

បុរសចិត្តអាក្រក់ ដែលលង់លៀមក្នុងភរិយារបស់អ្នកដទៃ ត្រូវបង្ខំឲ្យឱបកាន់ក្នុងទុក្ខវេទនា; ពួកគេស្ថិតនៅកណ្ដាលទន្លេវៃតរានី ដែលពោរពេញដោយខ្ទុះ និងឈាម។

Verse 22

ये तिष्ठंति द्विजश्रेष्ठ सर्वे विश्वासघातकाः । असिपत्रवने घोरे भिद्यन्ते ये तु खण्डशः । ते नष्टाः स्वामिनं त्यक्त्वा संग्रामे समुपस्थिते

ឱ ព្រះព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរ អ្នកទាំងអស់ដែលក្បត់សេចក្តីទុកចិត្ត ត្រូវបែកជាបំណែកៗ ក្នុងព្រៃអសិបត្រ ដ៏គួរភ័យ; ដូចគ្នានេះ អ្នកដែលបោះបង់ម្ចាស់ឬមេដឹកនាំ នៅពេលសង្គ្រាមបានចាប់ផ្តើម ក៏វិនាសដែរ។

Verse 23

अंगारराशीन्वै दीप्तान्ये गाहन्ते नराधमाः । स्वामिद्रोहरता ह्येते तथा हेतुप्रवादकाः

អ្នកអាក្រក់បំផុតក្នុងមនុស្ស ដែលលោតចូលក្នុងគំនរអង្ការក្តៅភ្លើង គឺអ្នកដែលស្មោះត្រង់ក្នុងការក្បត់ម្ចាស់របស់ខ្លួន ហើយអ្នកដែលបង្កើតលេសក្លែងក្លាយ និងពាក្យបង្ខូចដោយហេតុផលក្លែង។

Verse 24

लोहशंकुभिराकीर्णमाक्रमन्ति नराधमाः । क्रन्दमाना द्विजश्रेष्ठ उपानद्दानवर्जिताः

ឱ ព្រះព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរ អ្នកទាបជាងគេក្នុងមនុស្ស ទ្រហោរយំ ត្រូវបង្ខំឲ្យដើរលើដីដែលពោរពេញដោយដែកមុត—ព្រោះពួកគេបានបដិសេធការបរិច្ចាគស្បែកជើងជាធម្មទាន។

Verse 25

अधोमुखा निबद्धा ये वृक्षाग्रे पावकोपरि । ब्रह्महत्यान्विताः सर्व एते चैव नराधमाः

អ្នកដែលត្រូវចងក្បាលចុះ ក្រោមជើងឈើនៅកំពូលដើមឈើ លើភ្លើងឆេះ—អ្នកទាបជាងគេក្នុងមនុស្សទាំងនេះ សុទ្ធតែប្រឡាក់ដោយបាបសម្លាប់ព្រាហ្មណ៍ (ព្រហ្មហត្យា)។

Verse 26

मशकैर्मत्कुणैः काकैर्ये भक्ष्यंते विहंगमैः । व्रतभंगरता ह्येते व्रतिना चैव हिंसकाः

អ្នកដែលត្រូវមូស កណ្ដុរគ្រែ ក្អែក និងបក្សីផ្សេងៗចឹកស៊ី គឺជាអ្នករីករាយក្នុងការបំបែកវ្រត និងធ្វើហិង្សាចំពោះអ្នកកាន់វ្រត។

Verse 27

कुठारकण्ठिता ह्येते भूयः संति तथाविधाः । गोहन्तारो दुरात्मानो देवब्राह्मणानिंदका

ពួកនេះមានពូថៅដាក់លើក ដូចជាអ្នកប្រភេទនោះមានច្រើន—ចិត្តអាក្រក់ សម្លាប់គោ និងប្រមាថទេវតា និងព្រះព្រាហ្មណ៍។

Verse 28

ये भक्ष्यंते शृगालैश्च वृकैर्लोहमयैर्मुखैः । परस्वानां च हर्तारः परस्त्रीणां च हर्तृकाः । आत्ममांसानि ये पापा भक्षयंति बुभुक्षिताः

អ្នកបាបដែលលួចទ្រព្យអ្នកដទៃ និងចាប់យកភរិយាអ្នកដទៃ ត្រូវសត្វចចក និងចចកព្រៃមាត់ដូចដែកស៊ី; ដោយឃ្លាន ពួកគេត្រូវបង្ខំឲ្យស៊ីសាច់ខ្លួនឯង។

Verse 29

न दत्तमन्नमेतैस्तु कदाचिद्वै द्विजोत्तम । रुधिरं ये पिबंत्येते वसापूयपरिप्लुतम् । ब्राह्मणानां विनाशाय गवामेते सदा स्थिताः

ឱ ព្រះព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរ ពួកនេះមិនដែលបរិច្ចាគអាហារឡើយ; ពួកគេត្រូវឲ្យផឹកឈាមដែលលិចលង់ដោយខ្លាញ់ និងខ្ទុះ—អ្នកដែលតែងឈរចិត្តចង់បំផ្លាញព្រះព្រាហ្មណ៍ និងគោ។

Verse 30

कूटशाल्मलिबद्धाश्च तीक्ष्णकण्टकपीडिताः । छिद्रान्वेषणसंयुक्ताः परेषां नित्यसंस्थिताः

ពួកគេត្រូវចងនឹងដើមសាល្មលីមានបន្លា និងរងទុក្ខដោយមុតបន្លា; ពួកគេស្ថិតជានិច្ចក្នុងការស្វែងរករន្ធកំហុស ដោយចិត្តជាប់លើចំណុចខ្សោយរបស់អ្នកដទៃ។

Verse 31

क्रकचेन तु छिद्यन्ते य इमे द्विजसत्तम । अभक्ष्यनिरता ह्येते स्वधर्मस्य विदूषकाः

ឱ​ព្រាហ្មណ៍​ដ៏​ប្រសើរ​អើយ ពួក​អ្នក​ដែល​ត្រេកអរ​នឹង​អាហារ​ហាមឃាត់ និង​អ្នក​ដែល​ប្រមាថ​ធម៌​របស់​ខ្លួន ត្រូវ​គេ​អារ​ដោយ​រណារ។

Verse 32

कन्याविक्रयकर्त्तारः कन्यानां जीवभंजकाः । पुरीषमध्यगा ह्येते पच्यंते मम किंकरैः

អ្នក​ដែល​លក់​ស្ត្រី​ក្រមុំ និង​អ្នក​ដែល​បំផ្លាញ​ជីវិត​ស្ត្រី​ក្រមុំ ត្រូវ​គេ​ដាំ​ស្ល​នៅ​កណ្តាល​លាមក ដោយ​ពួក​បម្រើ​របស់​យើង​ធ្វើ​ទារុណកម្ម។

Verse 33

संदेशैर्दारुणैर्जिह्वा येषामुत्पाट्यते मुहुः । वाग्लोपनिरता ह्येते मृषावादपरायणाः

អណ្តាត​របស់​ពួក​គេ​ត្រូវ​បាន​គេ​ដក​ចេញ​ជា​ញឹក​ញាប់​ដោយ​បញ្ជា​ដ៏​គួរ​ឱ្យ​ខ្លាច ពួក​គេ​គឺ​ជា​អ្នក​ដែល​បំផ្លាញ​ពាក្យ​សម្តី និង​ជា​អ្នក​ដែល​ពោល​ពាក្យ​កុហក។

Verse 34

ये शीतेन प्रबाध्यंते वेप माना मुहुर्मुहुः । देवस्वानां च हर्तारो ब्राह्मणानां विशेषतः

អ្នក​ដែល​ត្រូវ​បាន​បៀតបៀន​ដោយ​ភាព​ត្រជាក់​ខ្លាំង ញ័រ​ខ្លួន​ជា​ញឹក​ញាប់ គឺ​ជា​ចោរ​លួច​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​របស់​ទេវៈ និង​ជា​ពិសេស​គឺ​ចោរ​ប្លន់​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​របស់​ពួក​ព្រាហ្មណ៍។

Verse 35

तेषां शिरसि निक्षिप्तो भूरिभारो द्विजोत्तम । अतोऽमी ब्राह्मणश्रेष्ठ पूत्का रयन्ति भैरवम्

ឱ​ព្រាហ្មណ៍​ដ៏​ប្រសើរ​អើយ ពួក​គេ​ត្រូវ​បាន​ដាក់​បន្ទុក​ដ៏​ធ្ងន់​នៅ​លើ​ក្បាល ហេតុ​នេះ​ហើយ ឱ​ព្រាហ្មណ៍​ដ៏​ឧត្តម​អើយ ពួក​គេ​ស្រែក​ថ្ងូរ​ដោយ​ការ​ឈឺ​ចាប់​យ៉ាង​គួរ​ឱ្យ​ខ្លាច។

Verse 36

यम उवाच । एवमेतत्समाख्यातं तव सर्वं द्विजोत्तम । नरकाणां स्वरूपं तु कर्मणां वै यथाक्रमम्

យមៈមានព្រះវាចា៖ ដូច្នេះហើយ អ្វីៗទាំងអស់នេះបានពន្យល់ដល់អ្នកហើយ ឱ ព្រហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរបំផុត—អំពីសភាពនៃនរកទាំងឡាយ និងអំពីកម្មដែលនាំទៅកាន់វា តាមលំដាប់។

Verse 37

गच्छ शीघ्रं महाभाग यावत्कायो न दह्यते

ចូរទៅឲ្យរហ័ស ឱ មហាភាគៈ មុនពេលរាងកាយនេះត្រូវភ្លើងបុណ្យសពដុតឆេះ។

Verse 38

ब्राह्मण उवाच । कथय त्वं सुरश्रेष्ठ मम सर्वं समाहितः । न गच्छेत्कर्मणा येन नरकं मानवः क्वचित्

ព្រហ្មណ៍មានព្រះវាចា៖ ឱ ទេវៈដ៏ប្រសើរបំផុត សូមប្រាប់ខ្ញុំទាំងអស់ ខណៈខ្ញុំផ្តោតចិត្តស្តាប់—ដោយអាកប្បកិរិយាណា មនុស្សមិនធ្លាក់ចូលនរកដោយកម្មរបស់ខ្លួន ទោះពេលណាក៏ដោយ?

Verse 39

सतां सप्तपदं मैत्रमित्याहुर्बुद्धिकोविदाः । मित्रतां च पुरस्कृत्य समासाद्वक्तुमर्हसि

អ្នកប្រាជ្ញមានបញ្ញាខ្ពស់ថា ក្នុងចំណោមសតបុរស មិត្តភាពត្រូវបានបិទត្រាដោយ ‘ជំហានប្រាំពីរ’ រួមគ្នា។ ដូច្នេះ ដោយគោរពចំណងមិត្តភាពនោះ សូមលោកមេត្តានិយាយជាមួយខ្ញុំដោយសម្ងាត់។

Verse 40

यम उवाच । प्रभासं क्षेत्रमासाद्या नरकेश्वरमुत्तमम् । यः पश्यति नरो भक्त्या नरकं स न पश्यति

យមៈមានព្រះវាចា៖ អ្នកណាមកដល់ព្រៃសក្ការៈប្រភាសៈ ហើយមើលឃើញនរ​កេឝ្វរៈដ៏អធិក ដោយសេចក្តីភក្តី—មនុស្សនោះមិនឃើញនរកទេ គេរួចផុតពីទស្សនានរក។

Verse 41

स्थापितं यन्मया लिंगं शिवभक्त्या युतेन च । एतद्गुह्यं मया प्रोक्तं तव प्रीत्यै द्विजोत्तम

លិង្គដែលខ្ញុំបានបង្កើតឡើង ដោយភក្តីស្រឡាញ់ចំពោះព្រះសិវៈ—អាថ៌កំបាំងនេះ ខ្ញុំបានប្រាប់ ដើម្បីឲ្យអ្នកពេញចិត្ត ឱ ទ្វិជោត្តម។

Verse 42

गोपनीयं प्रयत्नेन मम वाक्यादसंशयम् । एवमुक्तस्तदा विप्रः स्वयमेवावनिं ययौ

ត្រូវរក្សាឲ្យសម្ងាត់ដោយការខិតខំយ៉ាងខ្លាំង តាមពាក្យខ្ញុំ ដោយគ្មានសង្ស័យ។ ដូច្នេះ ព្រះព្រាហ្មណ៍បានទទួលសេចក្តីណែនាំ ហើយត្រឡប់ទៅផែនដីដោយខ្លួនឯង។

Verse 43

लब्ध्वा कलेवरं सोऽथ विस्मयं परमं गतः । तत्स्मृत्वा वचनं सर्वं धर्मराजस्य धीमतः

ពេលបានទទួលកាយវិការវិញ គាត់មានអស្ចារ្យយ៉ាងខ្លាំង។ ហើយគាត់បានរំលឹកពាក្យទាំងអស់ របស់ធម្មរាជដ៏ប្រាជ្ញា។

Verse 44

गत्वा तत्र स नित्यं वै पूजयामास तं प्रभुम् । यावज्जीवं वरारोहे ततः सिद्धिं परां गतः

គាត់បានទៅទីនោះ ហើយពិតប្រាកដថាបូជាព្រះអម្ចាស់នោះរាល់ថ្ងៃ ដរាបណាមានជីវិត។ បន្ទាប់មក គាត់បានឈានដល់សិទ្ធិដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត។

Verse 45

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन भक्त्या तमवलोकयन् । अपि पातकयुक्तोऽपि न याति नरके नरः

ដូច្នេះ ត្រូវខិតខំគ្រប់យ៉ាង ដោយភក្តីស្រឡាញ់មើលឃើញព្រះអង្គ—សូម្បីតែអ្នកមានបាបក៏មិនទៅនរកឡើយ។

Verse 46

आश्वयुक्कृष्णपक्षे तु चतुर्दश्यां विधानतः । यस्तत्र कुरुते श्राद्धं सोऽश्वमेधफलं लभेत्

នៅក្នុងខែកាអាស្វយុជៈ ភាគងងឹត (ក្រឹષ્ણបក្ស) នៅថ្ងៃចតុទស្សី តាមវិធីបូជាដែលត្រឹមត្រូវ អ្នកណាធ្វើពិធីស្រាទ្ធនៅទីនោះ នឹងទទួលបានផលបុណ្យស្មើនឹងយញ្ញអશ્વមេធ។

Verse 47

कृष्णाजिनं तत्र देयं ब्राह्मणे वेदपारगे । यावत्तिलानां संख्यानं तावत्स्वर्गे महीयते

នៅទីនោះ គួរប្រគេនស្បែកក្តាន់ខ្មៅ (ក្រឹષ્ણាជិន) ដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍អ្នកចេះវេទៈ; ចំនួនគ្រាប់ល្ងដែលរាប់បានប៉ុន្មាន គេនឹងត្រូវគោរពលើស្ថានសួគ៌យូរប៉ុន្នោះ។