Adhyaya 18

Verse 1

श्रीप्रह्लाद उवाच । पूजयेद्गणनाथं तं रुक्मिणं रुक्मभूषितम् । दुर्वाससं च कृष्णं च बलभद्रं च भक्तितः

ព្រះប្រាហ្លាទមានព្រះវាចា៖ «ដោយភក្តី គួរគោរពបូជាព្រះគណនាថនោះ និងរុក្មីដែលតុបតែងដោយមាស; ហើយក៏បូជាទុរវាសស៍ ព្រះក្រឹષ્ણ និងព្រះបលភទ្រផងដែរ»។

Verse 2

यजत्येको महायज्ञैः संपूर्णवरदक्षिणैः । एकः पश्यति देवेशं कृष्णं तुल्यफलौ हि तौ

មនុស្សម្នាក់ធ្វើមហាយជ្ញ ដោយទានដល់ព្រះបូជាចារ្យពេញលេញ និងល្អឥតខ្ចោះ; មនុស្សម្នាក់ទៀតបានឃើញព្រះក្រឹષ્ણ ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតា—ផលបុណ្យទាំងពីរស្មើគ្នាដែរ។

Verse 3

वापीकूपतडागानि करोत्येकः समाहितः । एकः पश्यति देवेशं कृष्णं तुल्यफलौ हि तौ

មនុស្សម្នាក់ដោយចិត្តផ្តោតអារម្មណ៍ សង់អណ្តូង អណ្តូងជណ្តើរ និងស្រះទឹក; មនុស្សម្នាក់ទៀតបានឃើញព្រះក្រឹષ્ણ ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតា—ផលបុណ្យទាំងពីរស្មើគ្នាដែរ។

Verse 4

गोभूतिलहिरण्यादि ददात्येको दिनेदिने । एकः पश्यति देवेशं कृष्णं तुल्यफलौ हि तौ

មនុស្សម្នាក់ប្រគេនគោ ដី ល្ង មាស និងអ្វីៗដូច្នេះរៀងរាល់ថ្ងៃ; មនុស្សម្នាក់ទៀតបានឃើញព្រះក្រឹષ્ણ ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតា—ផលបុណ្យទាំងពីរស្មើគ្នាដែរ។

Verse 5

प्राणायामादिसंयुक्तो जपध्यानपरायणः । एकः पश्यति देवेशं कृष्णं तुल्यफलौ हि तौ

មនុស្សម្នាក់អនុវត្តវិន័យចាប់ពីប្រាណាយាមា ហើយឧទ្ទិសខ្លួនដល់ជបៈ និងសមាធិ; មនុស្សម្នាក់ទៀតបានឃើញព្រះក្រឹષ્ણា ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតា—ផលបុណ្យទាំងពីរនេះស្មើគ្នាពិត។

Verse 6

जाह्नव्यादिषु तीर्थेषु सुस्नात्वैकः समाहितः । एकः पश्यति देवेशं कृष्णं तुल्यफलौ हि तौ

មនុស្សម្នាក់មានចិត្តស្ងប់សមាធិ ងូតទឹកយ៉ាងបរិសុទ្ធនៅទីរហូតបរិសុទ្ធចាប់ពីជាហ្នវី (គង្គា); មនុស្សម្នាក់ទៀតបានឃើញព្រះក្រឹષ્ણា ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតា—ផលបុណ្យទាំងពីរនេះស្មើគ្នាពិត។

Verse 7

त्रिभिर्विक्रमणैर्येन विक्रांतं भुवनत्रयम् । त्रिविक्रमं च तं दृष्ट्वा मुच्यते पातकत्रयात्

ព្រះអង្គដែលបានគ្របដណ្តប់លោកទាំងបីដោយជំហានដ៏អស្ចារ្យបី—ដោយឃើញព្រះអង្គនោះជាត្រីវិក្រាមា មនុស្សនោះរួចផុតពីបាបបីប្រភេទ។

Verse 8

ऋषय ऊचुः । कथं त्रैविक्रमी मृर्त्तिरागतेयं धरातले । कलान्यासाच्च कृष्णत्वं कदेयं प्राप्तवत्यथ

ព្រះឥសីទាំងឡាយបាននិយាយថា៖ «រូបត្រីវិក្រាមានេះបានបង្ហាញលើផ្ទៃផែនដីដូចម្តេច? ហើយដោយការដាក់ឬផ្ទេរផ្នែកទេវភាព (កលាន្យាស) យ៉ាងណា ទើបវាបានឈានដល់សភាពជាព្រះក្រឹષ્ણា?»

Verse 9

दैत्य संशयमस्माकं छेत्तुमर्हस्यशेषतः । दुर्वाससश्च कृष्णस्य संभवः कथ्यतामिति

«សូមព្រះអង្គបំបាត់សង្ស័យរបស់យើងអំពីដៃត្យឲ្យអស់សព្វ; ហើយសូមប្រាប់រឿងកំណើតរបស់ទុរវាសា និងរបស់ព្រះក្រឹષ્ણា» ដូច្នេះពួកគេបានអង្វរ។

Verse 10

प्रह्लाद उवाच । तच्छ्रूयतां द्विजश्रेष्ठा यथा मूर्त्तिस्त्रिविक्रमी । दुर्वाससा समायुक्ता संभूता धरणीतले

ព្រះប្រាហ្លាទបានមានព្រះវាចា៖ «ឱ ព្រះទ្វិជជនដ៏ប្រសើរ សូមស្តាប់ថា ព្រះត្រីវិក្រាមមూర్తិ ដែលភ្ជាប់ជាមួយមហាមុនី ទុរវាសា បានបង្ហាញខ្លួនលើផែនដីដូចម្តេច»។

Verse 11

पूर्वं कृतयुगस्यांते बलिना च पुरंदरः । निर्जित्य भ्रंशितः स्थानात्तदर्थं मधुसूदनः

កាលពីមុន នៅចុងកាលក្រឹតយុគ ព្រះឥន្ទ្រៈ (អ្នកបំផ្លាញបុរី) ត្រូវព្រះបលិឈ្នះ ហើយត្រូវបណ្តេញចេញពីតំណែង; ដើម្បីហេតុនោះ ព្រះមធុសូទនៈ បានចូលមកអន្តរាគមន៍។

Verse 12

कश्यपाद्वामनो जज्ञे ततोऽभूच्च त्रिविक्रमः । त्रिभिः क्रमैर्मितांल्लोकानाक्रम्य मधुहा हरिः

ពីព្រះកശ്യបៈ បានកើតព្រះវាមនៈ; បន្ទាប់មកទ្រង់ក្លាយជាព្រះត្រីវិក្រាម។ ព្រះហរិ (អ្នកសម្លាប់មធុ) បានឆ្លងលើលោកទាំងឡាយដែលត្រូវវាស់កំណត់ ដោយជំហានបី។

Verse 13

बलिं चकार भगवान्पातालतलवासि नम् । भक्त्या त्वनन्यया कृष्णो दैत्येन परितोषितः

ព្រះភគវាន បានធ្វើឲ្យព្រះបលិ ក្លាយជាអ្នកស្នាក់នៅក្នុងបាតាល (លោកក្រោម)។ ទោះយ៉ាងណា ព្រះក្រឹෂ್ಣ ពេញព្រះហឫទ័យដោយសេចក្តីភក្តីតែមួយរបស់ដៃត្យនោះ ក៏បានពេញចិត្តយ៉ាងពេញលេញចំពោះគាត់។

Verse 14

स्वयं चैवाऽवसत्तत्र भक्त्या क्रीतो हरिस्तदा । अनुग्रहाय भगवान्द्वारपालो बभूव ह

ហើយនៅទីនោះ ព្រះហរិផ្ទាល់ ក៏បានស្នាក់នៅ ដូចជាត្រូវ «ទិញ» ដោយសេចក្តីភក្តី។ ដើម្បីប្រទានព្រះគុណ ព្រះភគវាន បានក្លាយជាអ្នកយាមទ្វារ (របស់បលិ)។

Verse 15

दुर्वासाश्चापि भगवानात्रेयो मुनिसत्तमः । अटंस्तीर्थानि मोक्षार्थं मुक्तिक्षेत्रमचिंतयत्

ទុರ್ವាសា ព្រះមហាមុនី កូនអត្រី អ្នកប្រាជ្ញលើសគេ បានដើរតាមទីរមណីយ៍បូជាទឹក ដើម្បីស្វែងរកមោក្សៈ ហើយបានសមាធិគិតលើក្សេត្រមុក្តិ (មុក្តិក្សេត្រ)។

Verse 16

एवं चितयमानः स ज्ञानदृष्ट्या महामुनिः । गोमत्या संगमो यत्र चक्रतीर्थेन भो द्विजाः

ដូច្នេះ ខណៈពេលកំពុងសមាធិគិត ព្រះមហាមុនីនោះ ដោយភ្នែកនៃជ្ញានទស្សនៈ បានឃើញកន្លែងដែលទន្លេគោមតីជួបប្រសព្វជាមួយចក្រ-ទីរថ—ឱ ព្រះព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយ។

Verse 17

तन्मुक्तिक्षेत्रमाज्ञाय गमनाय मतिं दधे । सोतीत्य नगरग्रामानुद्यानानि वनानि च

ព្រះមហាមុនីបានដឹងថា នោះជាមុក្តិក្សេត្រ ប្រោសប្រទានមោក្សៈ ហើយបានដាក់ចិត្តចេញដំណើរ។ គាត់បានឆ្លងកាត់ទីក្រុង និងភូមិ សួនច្បារ និងព្រៃឈើទាំងឡាយ ហើយបន្តដំណើរទៅមុខ។

Verse 18

आनर्त्तविषयं प्राप्य दैत्यभूमिं विवेश ह । निःस्वाध्यायवषट्कारां वेदध्वनिविवर्ज्जिताम्

ព្រះមហាមុនីបានទៅដល់ដែនអានរត្ត ហើយចូលទៅក្នុងដីដែនរបស់ដៃត្យៈ ដែលគ្មានការសិក្សាវេដៈ និងគ្មានសូរស័ព្ទ “វសាត់” ហើយក៏គ្មានសំឡេងវេដៈឡើយ។

Verse 19

कुशेन दैत्यराजेन सेवितां पालितां तथा । बहुम्लेच्छ समाकीर्णामधर्मोपार्जकैर्जनैः

ដីដែននោះត្រូវបានបម្រើ និងគ្រប់គ្រងដោយគុសៈ ស្តេចដៃត្យៈ; វាពោរពេញដោយម្លេច្ឆៈជាច្រើន និងមនុស្សដែលរកជីវិតដោយអធម្ម។

Verse 20

प्रत्यासन्नामिति ज्ञात्वा चक्रतीर्थमगाद्द्विजः । स्नात्वा च संगमे पुण्ये मोक्ष्येऽहं च कृताह्निकः

ដោយដឹងថា «ជិតមកដល់ហើយ» ព្រះព្រាហ្មណ៍បានទៅកាន់ ចក្រាទីរថៈ។ «បានងូតទឹកនៅសង្គមបរិសុទ្ធ ហើយបំពេញកិច្ចនិច្ចប្រចាំថ្ងៃរួច ខ្ញុំនឹងបានសេចក្តីមោក្ខ» ដូច្នេះគាត់គិត។

Verse 21

इति कृत्वा स नियमं ययौ शीघ्रं मुनिस्तदा । स्नात्वा शीघ्रं प्रयास्यामि दैत्यभूमिं विहाय च

ដូច្នេះបានដាក់ចិត្តលើវិន័យនិងសច្ចៈនោះ មុនីបានប្រញាប់ទៅ។ «បានងូតទឹកហើយ ខ្ញុំនឹងចាកចេញឆាប់ៗ បោះបង់ដែនដៃត្យៈនេះចោល» គាត់បានសម្រេចចិត្ត។

Verse 22

इत्येवं चिंतयन्मार्गे शीघ्रमेव जगाम सः । दृष्ट्वा च संगमं पुण्यं गोमत्या सागरस्य च

គាត់គិតដូច្នេះតាមផ្លូវ ហើយដើរទៅយ៉ាងលឿន។ ហើយគាត់បានឃើញសង្គមបរិសុទ្ធ នៃទន្លេគោមតី និងសមុទ្រ។

Verse 23

निधाय वाससी तत्र मृदमालभ्य गोमयम् । शिखां च बद्ध्वा करयोः कृत्वा च नियतः कुशान्

នៅទីនោះ គាត់បានដាក់សម្លៀកបំពាក់ចោលមួយខាង យកដី និងលាមកគោសម្រាប់ការបរិសុទ្ធ។ គាត់ចងសិខា ហើយដោយមានវិន័យ បានរៀបចំស្មៅកុសៈនៅក្នុងដៃទាំងពីរ សម្រាប់ពិធី។

Verse 24

यावत्स्नाति च विप्रोऽसौ दृष्टो दैत्यैर्दुरात्मभिः । ब्रुवंतः कोऽयमित्येवं हन्यतांहन्यतामिति

ខណៈព្រាហ្មណ៍នោះកំពុងងូតទឹក គាត់ត្រូវបានដៃត្យៈអាក្រក់ឃើញ។ ពួកវានិយាយថា «អ្នកនេះជានរណា?» ហើយស្រែកថា «សម្លាប់វា—សម្លាប់វា!»

Verse 25

अस्माभिः पालिते देशे कः स्नाति मनुजाधमः । ब्रुवंत इति जघ्नुस्ते जानुभिर्मुष्टिभिस्तथा

«នៅក្នុងដែនដីដែលយើងបានការពារ តើមនុស្សទាបបំផុតណាហ៊ានចុះងូត?»—ពួកគេស្រែកឡើង ហើយវាយគាត់ ដោយបុកជង្គង់ និងកណ្ដាប់ដៃ។

Verse 26

ब्राह्मणोऽहं न हंतव्यः श्रुत्वा चाऽतीव पीडितः । तं दृष्ट्वा हन्यमानं तु ब्राह्मणं तैर्दुरात्मभिः

«ខ្ញុំជាព្រាហ្មណ៍ មិនគួរត្រូវសម្លាប់ទេ!»—ទោះគាត់អំពាវនាវដូច្នោះ ក៏ត្រូវទារុណយ៉ាងខ្លាំង។ ពេលឃើញព្រាហ្មណ៍នោះកំពុងត្រូវវាយដោយមនុស្សអាក្រក់ទាំងនោះ…

Verse 27

निवारयामास च तान्रुरुर्नाम महासुरः । जगृहुस्तस्य वस्त्राणि कुशांस्ते चिक्षिपुर्जले

បន្ទាប់មក អសុរាធំឈ្មោះ រុរុ បានរារាំងពួកគេ។ ពួកអាក្រក់ទាំងនោះចាប់យកសម្លៀកបំពាក់របស់គាត់ ហើយបោះស្មៅគុសៈចូលទៅក្នុងទឹក។

Verse 28

चकर्षुश्चरणौ गृह्य शपंतो दुष्टचेतसः । पदे गृहीत्वा तमृषिं नीत्वा सीम्नि व्यसर्जयन्

ពួកមានចិត្តអាក្រក់ ចាប់ជើងគាត់ ហើយអូសទៅ ខណៈពេលសាបសែន។ ចាប់ឥសីនោះតាមជើង នាំទៅដល់ព្រំដែន ហើយបោះចោលនៅទីនោះ។

Verse 29

तं तदा मूर्छितप्रायं दृष्ट्वोचुः कुपिताश्च ते । अत्रागतो यदि पुनर्हनिष्यामो न संशयः । आनर्त्तविषयांस्तान्वै दृष्ट्वा तत्र जलाशयम्

ពេលឃើញគាត់ស្ទើរតែសន្លប់ ពួកគេខឹងហើយនិយាយថា៖ «បើគាត់មកទីនេះម្ដងទៀត យើងនឹងសម្លាប់—មិនមានសង្ស័យទេ»។ បន្ទាប់មក គាត់បានមើលឃើញដែនអានរត្ត និងអាងទឹកនៅទីនោះ ហើយបន្តដំណើរ។

Verse 30

प्राणसंशयमापन्नस्ततश्चिंतापरोऽभवत् । शप्येहं यदि दैतेयांस्तपसः किं व्ययेन मे

ធ្លាក់ចូលក្នុងគ្រោះថ្នាក់ដល់ជីវិត គាត់ក៏ជ្រួលជ្រាបក្នុងការព្រួយបារម្ភថា៖ «បើខ្ញុំដាក់បណ្តាសាលើពួកដៃត្យា តើការតបស្យា (តបៈ) របស់ខ្ញុំដែលបានចំណាយ នឹងមានប្រយោជន៍អ្វីទៀត?»

Verse 31

अथवा नियमभ्रष्टस्त्यक्ष्ये चेदं कलेवरम् । मम पक्षं च कः कुर्य्यात्को मे दास्यति जीवितम्

«ឬបើខ្ញុំបាត់បង់វិន័យនៃវ្រតៈ (ពិធីសច្ចៈ) ខ្ញុំអាចបោះបង់កាយនេះទៅ។ តើនរណានឹងឈរជាភាគីខ្ញុំ? តើនរណានឹងប្រទានជីវិតឲ្យខ្ញុំ?»

Verse 32

चक्रतीर्थे च कः स्नानं कारयिष्यति मामिह । को वा दैत्यगणानेताञ्छक्तो जेतुं महामृधे । तं विना पुण्डरीकाक्षं भक्तानामभयप्रदम्

«ហើយនៅចក្រាទីរថ (Cakratīrtha) នរណានឹងជួយឲ្យខ្ញុំងូតទឹកនៅទីនេះ? ឬនរណាមានសមត្ថភាពឈ្នះកងពួកដៃត្យាទាំងនេះក្នុងសង្គ្រាមធំ—ដោយគ្មានពុន្ឌរីកាក្ស (Puṇḍarīkākṣa) ព្រះអម្ចាស់ភ្នែកដូចផ្កាឈូក ដែលប្រទានអភ័យដល់អ្នកស្រឡាញ់បូជា?»

Verse 33

ब्रह्मादीनां च नेतारं शरणागतवत्सलम् । चक्रहस्तं विना मेद्य कोन्यः शर्म्मप्रदो भवेत्

«ដោយគ្មានព្រះអម្ចាស់ជាមេដឹកនាំសូម្បីតែព្រះព្រហ្មា និងទេវតាផ្សេងៗ—ព្រះដែលស្រឡាញ់អ្នកសុំជ្រកកោន—ដោយគ្មានព្រះអម្ចាស់កាន់ចក្រ (សុទರ್ಶನចក្រ) តើអ្នកណាផ្សេងទៀតអាចប្រទានសុខសាន្ត និងសេចក្តីសុខមង្គលដល់ខ្ញុំបាន?»

Verse 34

इति ध्यात्वा च सुचिरं ज्ञात्वा पातालवासि नम् । आत्रेयो विष्णुशरणं जगाम धरणीतलम्

គាត់បានគិតពិចារណាយូរណាស់ ហើយបានដឹងច្បាស់អំពីអ្នកស្នាក់នៅបាតាល (Pātāla)។ បន្ទាប់មក អាត្រេយ (Ātreya) បានទៅលើផ្ទៃផែនដី ដោយយកព្រះវិṣṇu ជាទីជ្រកកោន។

Verse 35

उपवासैः कृशो दीनो भूतलं प्रविवेश ह । स दैत्त्यराजभवनं गन्धर्वाप्सरसावृतम्

ដោយការតមអាហារ គាត់ស្គមស្គាំង និងទុក្ខទ្រាំ បានចូលទៅកាន់ភូមិភពផែនដី។ បន្ទាប់មក គាត់បានទៅដល់ព្រះរាជវាំងនៃស្តេចដៃត្យ ដែលមានគន្ធರ್ವ និងអប្សរា ព័ទ្ធជុំវិញ។

Verse 36

शोभितं सुरमुख्येन विष्णुना प्रभविष्णुना । दुर्वासाः प्रविवेशाथ प्रहृष्टेनांतरात्मना

វាំងនោះត្រូវបានតុបតែងដោយព្រះវិṣṇu ព្រះអាទិទេវក្នុងចំណោមទេវតា ពន្លឺរុងរឿង។ បន្ទាប់មក ឌុរវាសា បានចូលទៅ ដោយចិត្តខាងក្នុងពោរពេញដោយសេចក្តីរីករាយ។

Verse 37

दुर्वाससमथायांतं दृष्ट्वा दैत्यपतिस्तदा । प्रत्युत्थायार्हयांचक्रे स्वासने संन्यवेशयत्

ពេលឃើញឌុរវាសា កំពុងមកដល់ ស្តេចនៃដានវៈបានក្រោកឡើងភ្លាម ដើម្បីទទួលស្វាគមន៍។ គាត់បានគោរពបូជាតាមគួរ ហើយអញ្ជើញឲ្យអង្គុយលើបល្ល័ង្ករបស់ខ្លួន។

Verse 38

मधुपर्कं च गां चैव दत्त्वार्घ्यं पार्श्वतः स्थितः । प्रोवाच प्रणतो ब्रह्मन्कथमत्रागतो भवान्

គាត់បានថ្វាយមធុបរកៈ និងគោមួយ ព្រមទាំងអរឃ្យៈ ហើយឈរនៅជិតដោយក្តីគោរព។ បន្ទាប់មក គាត់បានកោតក្រាប ហើយនិយាយថា៖ «ឱ ព្រះព្រាហ្មណ៍ តើលោកបានមកទីនេះដោយរបៀបណា?»

Verse 39

सुखोपविष्टः स ऋषिस्तत्रापश्यत्त्रिविक्रमम् । दैत्येन्द्रद्वारदेशे तु तिष्ठन्तमकुतोभयम्

ព្រះឥសីអង្គុយដោយសុខសាន្ត នៅទីនោះបានឃើញត្រីវិក្រាម។ ព្រះអង្គឈរនៅច្រកទ្វាររបស់ស្តេចដៃត្យ ដោយគ្មានការភ័យខ្លាចអ្វីឡើយ។

Verse 40

तं दृष्ट्वा देवदेवेशं श्रीवत्सांकं चतुर्भुजम् । रुरोद स ऋषिश्रेष्ठस्त्राहित्राहीत्युवाच च

ពេលឃើញព្រះអម្ចាស់នៃទេវទាំងឡាយ មានសញ្ញា Śrīvatsa និងមានដៃបួន អ្នកឥសីដ៏ប្រសើរបំផុតបានយំ ហើយស្រែកថា «សូមសង្គ្រោះខ្ញុំ សូមសង្គ្រោះខ្ញុំ!»

Verse 41

संसारभयभीतानां दुःखितानां जनार्दन । शत्रुभिः परिभूतानां शरणं भव केशव

ឱ ជនារទនៈ សម្រាប់អ្នកដែលភ័យខ្លាចដោយភ័យនៃសំសារ សម្រាប់អ្នកទុក្ខព្រួយ និងអ្នកដែលត្រូវសត្រូវបង្ខិតបង្ខំ—សូមក្លាយជាទីពឹងជ្រក ឱ កេសវៈ។

Verse 42

मम दुःखाभितप्तस्य शत्रुभिः कर्षितस्य च । पराभूतस्य दीनस्य क्षुधया पीडितस्य च

ចំពោះខ្ញុំវិញ—ដែលត្រូវទុក្ខព្រួយដុតរំលាយ ត្រូវសត្រូវអូសទាញ បរាជ័យ និងក្រីក្រ ហើយត្រូវឃ្លានបង្ខំទារុណ—

Verse 43

अपूर्णनियमस्याऽथ क्लेशितत्य च दानवैः । ब्रह्मण्यदेव विप्रस्य शरणं भव केशव

ហើយខ្ញុំ—ដែលវត្តនិយមមិនបានបំពេញពេញលេញ និងត្រូវដានវៈរំខាន—ឱ ព្រះ Brahmaṇyadeva សូមក្លាយជាទីពឹងជ្រកដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍នេះ ឱ កេសវៈ។

Verse 44

इत्युक्त्वा दर्शयामास शरीरं दैत्यताडितम् । तद्ब्राह्मणावमानं च दृष्ट्वा चुक्रोध वामनः

និយាយដូច្នេះហើយ គាត់បានបង្ហាញរាងកាយដែលត្រូវដៃទីយៈវាយដំ។ ពេលឃើញការប្រមាថដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍នោះ វាមនៈបានខឹងក្រហម។

Verse 45

केनापमानितो ब्रह्मन्नियमः केन खण्डितः । कथयस्व महाभाग धर्मपाले मयि स्थिते

ឱ ព្រាហ្មណ៍ តើអ្នកណាបានប្រមាថការកាន់ត្រប័តរបស់អ្នក? តើអ្នកណាបានបំផ្លាញវា? ចូរប្រាប់ខ្ញុំមក ចុះឱអ្នកដ៏មានសំណាង ក្នុងខណៈដែលខ្ញុំជាអ្នកការពារធម៌កំពុងឈរនៅទីនេះ។

Verse 46

दुर्वासा उवाच । मुक्तितीर्थमहं ज्ञात्वा ज्ञानेन मधुसूदन । चक्रतीर्थं गतः स्नातुं यात्रायां हर्षसंयुतः

ទុរវាសា បានពោលថា៖ «ដោយដឹងតាមរយៈប្រាជ្ញាអំពី មុត្តិទីរ្ថ ឱ មធុសូទនៈ ខ្ញុំបានទៅធ្វើធម្មយាត្រាដោយក្ដីរីករាយ ដើម្បីងូតទឹកនៅ ចក្រទីរ្ថ»។

Verse 47

अकृतस्नान एवाऽहं दृष्टो दैत्यैर्दुरासदैः । गले गृहीतः कृष्णाहं मुष्टिभिस्ताडितस्तथा

នៅពេលដែលខ្ញុំមិនទាន់បានងូតទឹកផង ពួក Daityas ដ៏កាចសាហាវបានឃើញខ្ញុំ។ ពួកគេចាប់ករបស់ខ្ញុំ ឱ ព្រះគ្រឹស្នា ហើយបានវាយខ្ញុំដោយកណ្តាប់ដៃថែមទៀត។

Verse 48

बलाद्गृहीत्वा वासांसि कुशांश्चैवाक्षतैः सह । जले क्षिप्त्वा चरणयोर्गृहीत्वा मां समाकृषन्

ដោយដណ្តើមយកសម្លៀកបំពាក់ និងស្មៅកុសៈ ព្រមទាំងអង្ករសាររបស់ខ្ញុំដោយបង្ខំ ពួកគេបានបោះវាចូលទៅក្នុងទឹក រួចចាប់ជើងខ្ញុំអូសទៅ។

Verse 49

सीमांते मां तु प्रक्षिप्य प्रोचुस्ते दानवाधमाः । हनिष्यामो यदि पुनरागंतासि न संशयः

បន្ទាប់ពីបោះខ្ញុំទៅព្រំដែន ពួក Danavas ដ៏អាក្រក់ទាំងនោះបាននិយាយថា៖ «យើងនឹងសម្លាប់អ្នក ប្រសិនបើអ្នកត្រលប់មកវិញ ដោយគ្មានការសង្ស័យឡើយ»។

Verse 50

स्नातोऽहं चक्रतीर्थे तु करिष्ये भोजनं विभो । तस्मात्स्नापय गोविंद नियमं सफलं कुरु

ខ្ញុំបានងូតនៅទីរីថ៌ចក្រ (Cakra-tīrtha) ហើយនឹងទទួលភោជនាហារ ព្រះអម្ចាស់ដ៏មហិទ្ធិ។ ដូច្នេះ សូមព្រះគោវិន្ទ ឲ្យខ្ញុំបានងូត និងធ្វើឲ្យវ្រត (និយម) របស់ខ្ញុំទទួលផល។

Verse 51

तव प्रसादात्स्नात्वाऽहं भुक्त्वा च प्रीतमानसः । प्रतिज्ञां सफलां कृत्वा विचरिष्ये महीमिमाम्

ដោយព្រះគុណរបស់ព្រះអង្គ ខ្ញុំនឹងងូត ហើយបរិភោគដោយចិត្តរីករាយ។ ក្រោយធ្វើឲ្យពាក្យសច្ចា/វ្រតរបស់ខ្ញុំសម្រេចផល ខ្ញុំនឹងដើរលំហែវិញលើផែនដីនេះ។