Adhyaya 39

Verse 1

। सूत उवाच । तस्यैवोत्तरदिग्भागे धुन्धुमारेश्वरस्य च । ययातिना नरेंद्रेण स्थापितं लिंगमुत्तमम्

សូត្រាបាននិយាយថា៖ នៅភាគខាងជើងនៃទីនោះ ជិតធុន្ធុម៉ារេស្វរៈ ព្រះមហាក្សត្រ យយាតិ បានបង្កើតលិង្គព្រះសិវៈដ៏ប្រសើរមួយ។

Verse 2

देवयान्या तथान्यच्च तथा शर्मिष्ठया द्विजाः । भार्यया भूपतेस्तस्य सर्वकामफलप्रदम्

ឱ ព្រះទ្វិជៈទាំងឡាយ លិង្គនោះក៏ត្រូវបានបង្កើតដោយ ទេវយានី និងដោយ សර්មិષ્ઠា ផងដែរ—ជាព្រះមហេសីរបស់ព្រះមហាក្សត្រ—ដែលប្រទានផលនៃបំណងទាំងអស់។

Verse 3

स यदा सर्वभोगानां तृप्तिं प्राप्तो द्विजोत्तमाः । तदा पुत्रस्य राज्यं स्वं वपुश्चैव न्यवेदयत्

ឱ ព្រះទ្វិជៈដ៏ប្រសើរ ពេលដែលព្រះអង្គបានពេញចិត្តដោយសុខសម្បទាទាំងអស់ហើយ នោះព្រះអង្គបានប្រគល់រាជ្យរបស់ខ្លួនឲ្យព្រះរាជបុត្រា ហើយសូម្បីតែរាងកាយក៏បានលះបង់ទៅតាមផ្លូវនៃការបោះបង់ (សន្យាស)។

Verse 4

जरामादाय तद्गात्राद्भार्याभ्यां सहितस्तदा । पप्रच्छ विनयोपेतो मार्कंडं मुनिसत्तमम्

បន្ទាប់មក ព្រះអង្គទទួលយកភាពចាស់លើអវយវៈរបស់ព្រះអង្គ ហើយមានព្រះមហេសីទាំងពីររួមដំណើរ ដោយក្តីគោរពបានសួរព្រះមុនីមារកណ្ឌេយៈ អ្នកប្រសើរបំផុតក្នុងចំណោមឥសី។

Verse 5

भगवन्सर्वतीर्थानां क्षेत्राणां च वदस्व मे । यत्प्रधानं पवित्रं यत्तदस्माकं प्रकीर्तय

ឱ ព្រះមានព្រះភាគ សូមប្រាប់ខ្ញុំអំពីទីរហូតទឹកបរិសុទ្ធទាំងអស់ និងក្សេត្របរិសុទ្ធទាំងឡាយ; សូមប្រកាសដល់យើងថា ក្នុងចំណោមនោះ មួយណាជាប្រធាន មួយណាបរិសុទ្ធបំផុត។

Verse 6

श्रीमार्कंडेय उवाच । क्षेत्राणामिह सर्वेषां तीर्थैः सर्वैरलंकृतम् । चमत्कारपुरं क्षेत्रं सांप्रतं प्रतिभाति नः

ព្រះមារកណ្ឌេយៈដ៏រុងរឿងមានព្រះវាចា៖ ក្នុងចំណោមក្សេត្រទាំងអស់នៅទីនេះ ដែលត្រូវបានអលង្ការដោយទីរហូតទឹកបរិសុទ្ធទាំងមូល ក្សេត្រដែលហៅថា ចមត្ការពុរៈ បច្ចុប្បន្នភ្លឺរលោងដល់យើងថាជាប្រធាន។

Verse 7

यत्र विष्णुपदी गंगा जंतूनां पापनाशिनी । स्वयं स्थिता नृपश्रेष्ठ तथा देवा हरादयः

ឱ ព្រះរាជាដ៏ប្រសើរ នៅទីនោះមានទន្លេគង្គា វិស្ណុបទី—កើតពីព្រះបាទព្រះវិស្ណុ—ស្ថិតដោយខ្លួនឯង ដើម្បីបំផ្លាញបាបរបស់សត្វលោក; ហើយនៅទីនោះផងដែរ ព្រះទេវទាំងឡាយស្នាក់នៅ ដោយមានហរៈ (ព្រះសិវៈ) ជាបឋម។

Verse 8

तथान्यानि च तीर्थानि यानि संति धरातले । तेषां यत्र च सांनिध्यं सर्वदा नृपसत्तम

ឱ ព្រះរាជាដ៏ប្រសើរ ទីរហូតទឹកបរិសុទ្ធផ្សេងៗទាំងអស់ ដែលមាននៅលើផែនដី ក៏មានវត្តមានជិតស្និទ្ធនៅទីនោះជានិច្ចដែរ។

Verse 9

शिला यत्र द्विपञ्चाशद्धस्तानां परिसंख्यया । पितामहेन निर्मुक्ता प्रमोदाय द्विजन्मनाम्

នៅទីនោះមានថ្មមួយ ប្រវែងស្មើហាសិបពីរហត្ថ ដែលពិតាមហា ព្រះព្រហ្ម បានបញ្ចេញ ដើម្បីអំណរ​ដល់ពួកទ្វិជៈ។

Verse 10

यदन्यत्र शुभं कर्म वर्षेणैकेन सिध्यति । तत्तत्र दिवसेनापि सिद्धिं याति क्षितीश्वर

ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃផែនដី កុសលកម្មណាដែលនៅទីផ្សេង សម្រេចដោយមួយឆ្នាំ នៅទីនោះ សូម្បីតែមួយថ្ងៃ ក៏សម្រេចបានដែរ។

Verse 11

तस्मात्तत्र द्रुतं गत्वा तपः कुरु महीपते । येन प्राप्स्यसि चित्तस्थांल्लोकान्भार्यासमन्वितः

ដូច្នេះ ឱ មហីបតេ ចូរទៅទីនោះឲ្យរហ័ស ហើយប្រតិបត្តិតបស្យា ដោយអំណាចនោះ អ្នកនឹងបានដល់លោកដែលស្ថិតក្នុងចិត្ត រួមជាមួយភរិយា។

Verse 12

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा स राजा नहुषात्मजः । चमत्कारपुरे क्षेत्रे भार्याभ्यां सहितो ययौ

ព្រះរាជា នហុសបុត្រ នោះ លឺពាក្យនោះហើយ ក៏ធ្វើដំណើរទៅកាន់ក្សេត្របរិសុទ្ធនៅចមត្ការពុរៈ ជាមួយភរិយាទាំងពីរ។

Verse 13

ततः संस्थाप्य तल्लिंगं देवदेवस्य शूलिनः । सम्यगाराधयामास श्रद्धया परया युतः

បន្ទាប់មក ព្រះអង្គបានដំឡើងលិង្គនោះ នៃព្រះសូលិន ព្រះទេវទេវៈ ហើយបូជាដោយពិធីត្រឹមត្រូវ ដោយសទ្ធាខ្ពស់បំផុត។

Verse 14

ततस्तस्य प्रभावेन भार्याभ्यां सहितो नृपः । विमानवरमारूढो जगाम त्रिदिवालयम्

ដោយអานุភាពនៃកិច្ចបូជានោះ ព្រះរាជា​ជាមួយព្រះមហេសីទាំងពីរ ឡើងលើរថវិមានដ៏ប្រសើរ ហើយទៅដល់ទីលំនៅសួគ៌។

Verse 15

किन्नरैर्गीयमानश्च स्तूयमानश्च चारणैः । स्पर्द्धमानः समं देवैर्द्वादशार्कसमप्रभः

ត្រូវបានកិន្នរាច្រៀងសរសើរ និងចារណាច្រៀងស្តូត្រ ព្រះអង្គភ្លឺរលោងដូចព្រះអាទិត្យដប់ពីរ ប្រកួតប្រជែងស្មើទេវតាទាំងឡាយ។