Adhyaya 166

Verse 1

सूत उवाच । ऋचीकोऽपि समादाय पुरुषैराप्तकारिभिः । तानश्वान्प्रजगामाथ यत्र गाधिर्व्यवस्थितः

សូត្រាបាននិយាយថា៖ «ឫចីកៈក៏បានយកសេះទាំងនោះ ដោយមានអ្នកបម្រើមានសមត្ថភាពជួយ ហើយបន្ទាប់មកបានធ្វើដំណើរទៅកាន់ទីកន្លែងដែលព្រះរាជា កាធិ ស្នាក់នៅ»។

Verse 2

तस्मै निवेदयामास कन्यार्थं तान्हयोत्तमान् । गाधिस्तु तान्प्रगृह्याथ योग्यान्वाजिमखस्य च

ដើម្បីសុំកូនស្រីជាគូស្រករ គាត់បានថ្វាយសេះដ៏ល្អឥតខ្ចោះទាំងនោះ។ ព្រះរាជា កាធិ ទទួលយកវា ហើយចាត់ទុកថាសមស្របសម្រាប់ពិធីអស្វមេធ (បូជាសេះ) ផងដែរ។

Verse 3

एकैकं परमं तेषां स जगामाथ पार्थिवः । ततस्तां प्रददौ तस्मै कन्यां त्रैलोक्यसुन्दरीम्

ព្រះរាជាបានពិនិត្យមើលសេះទាំងនោះ មួយៗសុទ្ធតែប្រសើរបំផុត។ បន្ទាប់មក ព្រះអង្គបានប្រគល់កូនស្រីនោះឲ្យគាត់ នាងមានសោភ័ណភាពល្បីលើទាំងបីលោក។

Verse 4

विप्राग्निसाक्षिसंभूतां गृह्योक्तविधिना न्वितः । ततो विवाहे निर्वृत्त ऋचीको मुनिसत्तमः

ដោយមានព្រះព្រាហ្មណ៍ និងភ្លើងបរិសុទ្ធជាសាក្សី ហើយអនុវត្តតាមវិធីដែលបានបង្រៀនក្នុងគ្រឹហ្យសូត្រ ពិធីអាពាហ៍ពិពាហ៍បានបញ្ចប់ដោយសព្វគ្រប់។ បន្ទាប់មក ឫចីកៈ មុនីដ៏ប្រសើរ បានពេញចិត្តសម្រេចក្នុងអាពាហ៍ពិពាហ៍នោះ។

Verse 5

तस्याः संवेशने चैव निष्कामः समपद्यत । अथाब्रवीन्निजां भार्यां निष्कामः संस्थितो मुनिः

សូម្បីតែពេលរួមស្នេហា ក៏ទ្រង់នៅតែឥតក្តីប្រាថ្នា។ បន្ទាប់មក មុនីនោះ—ឈរមាំ និងឥតតណ្ហា—បានមានព្រះវាចនាទៅកាន់ភរិយារបស់ខ្លួន។

Verse 6

अहं यास्यामि सुश्रोणि काननं तपसः कृते । त्वं प्रार्थय वरं कंचिद्येनाभीष्टं ददामि ते

«ឱ ស្ត្រីចង្កេះស្រស់ស្អាត អញនឹងចូលព្រៃ ដើម្បីធ្វើតបស្យា។ អ្នកចូរអង្វរ​ពរ​មួយណា ដោយពរនោះ អញនឹងប្រទានអ្វីដែលអ្នកប្រាថ្នា»។

Verse 7

सा श्रुत्वा तस्य तद्वाक्यं निष्कामस्य प्रजल्पितम् । वाष्पपूर्णेक्षणा दीना जगाम जननीं प्रति

នាងបានឮពាក្យនោះ ដែលប្តីឥតតណ្ហាបាននិយាយ។ នាងសោកសៅ ភ្នែកពេញទឹកភ្នែក ហើយទៅរកម្តាយរបស់នាង។

Verse 8

प्रोवाच वचनं तस्य सा निष्कामपते स्तदा । वरदानं तथा तेन यथोक्तं द्विजसत्तमाः

បន្ទាប់មក នាងបានប្រាប់ម្តាយអំពីពាក្យរបស់ប្តីឥតតណ្ហារបស់នាង និងអំពីពរដែលគាត់បានសន្យា ដូចដែលគាត់បាននិយាយ—ឱ ពួកទ្វិជសត្តមៈ។

Verse 9

अथ श्रुत्वैव सा माता यथा तज्जल्पितं तया । सुतया ब्राह्मणश्रेष्ठास्ततो वचनमब्रवीत्

ម្តាយនោះបានឮដូចដែលកូនស្រីបាននិយាយទាំងអស់ហើយ—ឱ ព្រះព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរ—បន្ទាប់មកនាងបាននិយាយពាក្យទាំងនេះ។

Verse 10

यद्ययं पुत्रि ते भर्ता वरं यच्छति वांछितम् । तत्प्रार्थय सुतं तस्माद्ब्राह्मण्येन समन्वितम्

«បើស្វាមីរបស់អ្នក កូនស្រីអើយ ប្រទានពរដែលអ្នកប្រាថ្នា នោះចូរសូមពីគាត់ឲ្យបានកូនប្រុសមួយ ដែលពោរពេញដោយគុណធម៌ព្រះព្រាហ្មណ៍ពិតប្រាកដ»។

Verse 11

मदर्थं चैकपुत्रं च निःशेषक्षात्त्रतेजसा । संयुक्तं याचय शुभे विपुत्राऽहं यतः स्थिता

«ហើយសម្រាប់ខ្ញុំផងដែរ ឱ អ្នកមានមង្គល ចូរសូមកូនប្រុសតែមួយ ដែលពោរពេញដោយពន្លឺអំណាចក្សត្រិយ៍ទាំងស្រុង ព្រោះខ្ញុំនៅស្ថិតក្នុងភាពគ្មានកូនប្រុស»។

Verse 12

सा श्रुत्वा जननीवाक्यमृचीकं प्राप्य सुव्रता । अब्रवीज्जननी वाक्यं सर्वं विस्तरतो द्विजाः

នាងបានស្តាប់ពាក្យម្តាយហើយ នារីមានវ្រតៈល្អនោះ បានទៅជួបឥសី ឫចីកៈ ហើយបានប្រាប់ពាក្យម្តាយទាំងអស់ ដោយលម្អិតទាំងស្រុង ឱ ព្រះព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយ។

Verse 13

स तस्याश्च वचः श्रुत्वा चकाराथ चरुद्वयम् । पुत्रेष्टिं विधिवत्कृत्वा नमस्कृत्य स्वयंभुवम्

គាត់បានស្តាប់ពាក្យនាងហើយ បន្ទាប់មកបានរៀបចំ ចរុ (caru) ពីរផ្នែក។ ក្រោយធ្វើពិធី បុត្រេṣṭិ (putreṣṭi) តាមវិធីដ៏ត្រឹមត្រូវ គាត់បានគោរពបង្គំ ស្វយಂಭូវ (Svayaṃbhū) ព្រះអម្ចាស់កើតដោយខ្លួនឯង។

Verse 14

एकस्मिन्योजयामास ब्राह्म्यं तेजोऽखिलं च सः । क्षात्रं तेजस्तथान्यस्मिन्सकलं द्विजसत्तमाः

ក្នុងចំណែកមួយ គាត់បានបញ្ចូលពន្លឺអំណាចព្រះព្រាហ្មណ៍ទាំងមូល; ក្នុងចំណែកមួយទៀត គាត់ក៏បានបញ្ចូលពន្លឺអំណាចក្សត្រិយ៍ទាំងស្រុងដែរ ឱ ព្រះទ្វិជសត្តមៈ (អ្នកកើតពីរដង) ដ៏ប្រសើរ។

Verse 15

भार्यायै प्रददौ पूर्वं ब्राह्म्यं च चरुमुत्त मम् । अब्रवीत्प्राशयित्वैनमश्वत्थालिंगनं कुरु

មុនដំបូង គាត់បានប្រគេន «ចារុ» ដ៏ប្រសើរ មានអានុភាពព្រហ្មណ៍ ដល់ភរិយា ហើយមានពាក្យថា៖ «ក្រោយឲ្យនាងទទួលទានវា សូមអោបដើមអស្វត្ថ»។

Verse 16

ततः प्राप्स्यसि सत्पुत्रं ब्राह्म्यतेजःसमन्वितम् । द्वितीयश्चरुको यश्च तं त्वं मात्रे निवे दय

បន្ទាប់មក អ្នកនឹងទទួលបានកូនប្រុសល្អ ប្រកបដោយពន្លឺតេជៈព្រហ្មណ៍។ ចំពោះ «ចារុ» ទីពីរ នោះ អ្នកគួរប្រគេនឲ្យម្តាយរបស់អ្នក។

Verse 17

अब्रवीच्च ततस्तां तु ऋचीको मुनिसत्तमः । त्वमेनं चरुकं प्राश्य न्यग्रोधालिंगनं कुरु

បន្ទាប់មក ឥឈីក មុនិសត្តមៈ បានមានពាក្យទៅនាងថា៖ «អ្នក ក្រោយទទួលទានចារុនេះ សូមអោបដើមញក្រោធ (ដើមប៉ោ)»។

Verse 18

ततः प्राप्स्यसि सत्पुत्रं संयुक्तं क्षात्रतेजसा । निःशेषेण महाभागे न मे स्याद्वचनं वृथा

បន្ទាប់មក អ្នកនឹងទទួលបានកូនប្រុសល្អ រួមបញ្ចូលដោយពន្លឺតេជៈក្សត្រិយៈ។ ដោយពេញលេញទាំងស្រុង ឱ ស្ត្រីមានភាគ្យ—ពាក្យរបស់ខ្ញុំ នឹងមិនឥតប្រយោជន៍ឡើយ។

Verse 19

एवमुक्त्वा ऋचीकस्तु स विसृज्य च तेजसी । सुहृष्टो ब्राह्मणश्रेष्ठः स्वयं च महितोऽभवत्

ឥឈីក បាននិយាយដូច្នេះហើយ បញ្ចេញ (ប្រទាន) អានុភាពទាំងពីរ។ ព្រហ្មណ៍ឧត្តមនោះ មានចិត្តរីករាយ ហើយខ្លួនគាត់ផ្ទាល់ ក៏បានទទួលកិត្តិយសយ៉ាងខ្លាំង។

Verse 20

ते चैव तु गृहे गत्वा प्रहृष्टेनांतरात्मना । ऊचतुश्च मिथस्ते च सत्यमेतद्भविष्यति

ហើយពួកគេត្រឡប់ទៅផ្ទះ ដោយចិត្តខាងក្នុងរីករាយពេញលេញ ហើយនិយាយគ្នាទៅវិញទៅមកថា «ពិតប្រាកដណាស់ នេះនឹងកើតមានជាសច្ចៈ»។

Verse 21

ततो माता सुतां प्राह आत्मार्थे सकलो जनः । विशेषं कुरुते कृत्ये सामान्ये च व्यवस्थिते

បន្ទាប់មក ម្តាយបាននិយាយទៅកូនស្រីថា «ដើម្បីប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន មនុស្សទាំងអស់តែងធ្វើការបែងចែកពិសេសក្នុងការប្រព្រឹត្ត—even នៅពេលរឿងនោះជារឿងទូទៅ ហើយបានកំណត់រួចហើយ»។

Verse 22

तत्तवार्थं कृतोऽनेन यश्चरुश्चारुलोचने । यस्तस्मिन्विहितोऽनेन मन्त्रग्रामो भविष्यति । विशेषेण महाभागे सत्यमेतन्मयोदितम्

ឱ នារីភ្នែកស្រស់ស្អាត ការបូជាអាហារ (ចរុ) នេះ ត្រូវបានរៀបចំឡើង ដើម្បីសម្រេចគោលបំណងពិត; ហើយក្រុមមន្តទាំងមូល ដែលត្រូវប្រើសម្រាប់វា ក៏ត្រូវបានគាត់កំណត់ត្រឹមត្រូវ។ ឱ នារីមានភាគល្អ ខ្ញុំប្រាប់អ្នកដោយលម្អិត—នេះជាសច្ចៈដែលខ្ញុំបាននិយាយ។

Verse 23

तस्माच्च चरुकं मह्यं त्वं गृहाण शुचिस्मिते । आत्मीयं मम यच्छस्व वृक्षाभ्यां च विपर्ययः । क्रियतां च महाभागे येन मे स्यात्सुतोत्तमः

ដូច្នេះ ឱ នារីញញឹមបរិសុទ្ធ សូមយកចរុនេះសម្រាប់ខ្ញុំ។ សូមផ្តល់អ្វីដែលជារបស់អ្នកមកឲ្យខ្ញុំ ហើយសូមឲ្យការប្រែប្រួល/ការផ្លាស់ប្តូរដែលត្រូវធ្វើ ជាមួយដើមឈើទាំងពីរ ត្រូវបានអនុវត្ត។ ឱ នារីមានភាគល្អ សូមធ្វើឲ្យសម្រេច ដើម្បីឲ្យខ្ញុំបានកូនប្រុសដ៏ប្រសើរ។

Verse 24

राज्यकर्मणि दक्षश्च शूरः परबलार्दनः । त्वदीयो द्विजमात्रोऽपि तव तुष्टिं करिष्यति

គាត់នឹងមានជំនាញក្នុងកិច្ចការរដ្ឋ និងភារកិច្ចនៃរាជ្យ ជាវីរបុរស និងបំបាក់កម្លាំងសត្រូវ។ ទោះបីជាគាត់ជាទ្វិជាតតែម្តង (កើតជាព្រហ្មណ៍) ក៏ដោយ គាត់នឹងនាំមកនូវការពេញចិត្តដល់អ្នក។

Verse 25

अथ सा विजने प्रोक्ता तया मात्रा यशस्विनी । अकरोद्व्यत्ययं वृक्षे चरौ च द्विजसत्तमाः

បន្ទាប់មក នាងត្រូវបានមាតាដ៏មានកិត្តិយស ប្រាប់បង្រៀនដោយសម្ងាត់ ហើយនាងបានអនុវត្តការប្តូរតាមពិធី—ទាក់ទងនឹងដើមឈើ និងចារុ—ជាមួយព្រះព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរ។

Verse 26

ततः पुंस वने स्नाते ते शुभे चारुलोचने । दधाते गर्भमेवाथ भर्तुः संयोगतः क्षणात्

បន្ទាប់មក ឱ នាងភ្នែកស្រស់ដ៏មានមង្គល ពេលបុរសបានងូតទឹកក្នុងព្រៃ នាងបានមានគភ៌ភ្លាមៗ ដោយសារការរួមស្នេហ៍ជាមួយស្វាមី នៅក្នុងខណៈនោះឯង។

Verse 27

ततस्तु गर्भमासाद्य सा च त्रैलोक्यसुन्दरी । क्षात्त्रेण तेजसा युक्ता तत्क्षणात्समपद्यत । मनो राज्ये ततश्चक्रे हस्त्यश्वारोहणोद्भवे

តែពេលនាងមានគភ៌ នាងដ៏ស្រស់ស្អាតលើសបីលោក ក៏ត្រូវបានពោរពេញដោយពន្លឺដូចក្សត្រិយៈភ្លាមៗ។ បន្ទាប់មក ចិត្តនាងបែរទៅរករាជ្យ និងសកម្មភាពកើតពីការជិះដំរី និងសេះ។

Verse 28

युद्धवार्त्तास्तथा चक्रे देवासुरगणोद्भवाः । शृणोति च तथा नित्यं विलासेषु मनो दधे । अनुष्ठानं ततश्चक्रे मनोराज्यसमुद्भवम्

នាងក៏បាននិយាយអំពីសង្គ្រាម ដូចជាការប្រយុទ្ធរវាងក្រុមទេវតា និងអសុរ ហើយនាងស្តាប់រឿងទាំងនោះជានិច្ច ដោយដាក់ចិត្តលើសេចក្តីរីករាយនៃរាជ្យ។ បន្ទាប់មក នាងបានអនុវត្តវត្តពិធី ដែលកើតពីសុបិនរាជ្យក្នុងចិត្ត។

Verse 29

पितुर्गृहात्समानीय जात्यानश्वांस्तथा गजान् । रक्तानि चैव वस्त्राणि काश्मीराद्यं विलेपनम्

នាងនាំមកពីផ្ទះឪពុក នូវសេះពូជល្អ និងដំរីផងដែរ ព្រមទាំងសម្លៀកបំពាក់ពណ៌ក្រហម និងគ្រឿងលាបតុបតែង ដូចជាគ្រឿងក្រអូបកេសរ (សាហ្វ្រុង) និងអ្វីៗដទៃទៀត។

Verse 30

तद्दृष्ट्वा चेष्टितं तस्या राज्यार्हं बहुभोगधृक् । ब्राह्मणार्हैः परित्यक्तं समाचारैश्च कृत्स्नशः

ព្រះអង្គឃើញអាកប្បកិរិយារបស់នាង ដែលសមស្របនឹងអំណាចរាជ្យ និងពោរពេញដោយសុខសម្បទា ជាអ្វីដែលបានបោះបង់ចោលទាំងស្រុងនូវទំនៀមទម្លាប់សមរម្យសម្រាប់ព្រះព្រាហ្មណ៍ និងក្រមប្រពៃណីល្អ។

Verse 31

अब्रवीच्च ततः क्रुद्धो धिक्पापे किमिदं कृतम् । व्यत्ययो विहितो नूनं चरुकस्य नगस्य च

បន្ទាប់មក គាត់ខឹងហើយនិយាយថា៖ «អូ អ្នកមានបាប! នេះជាអ្វីដែលអ្នកបានធ្វើ? ពិតប្រាកដណាស់ មានការប្រែប្រួលបញ្ច្រាសត្រូវបានធ្វើឡើង—ទាំងចំពោះចារុ (caru) និងចំពោះ ‘នាគ’ (ដើមឈើ) ផងដែរ»។

Verse 32

क्षत्रियार्हं द्विजाचारैः सकलैः परिवर्जितम्

«(សញ្ញា/ចំណង់) នេះសមស្របនឹងក្សត្រីយៈ ប៉ុន្តែបានបោះបង់ចោលទាំងស្រុងនូវអាចារ្យធម៌ និងវិន័យទាំងអស់របស់ទ្វិជៈ (អ្នកកើតពីរដង)»។

Verse 33

चीरवल्कलसंत्यक्तं स्नानजाप्यविवर्जितम् । संयुक्तं विविधैर्गन्धैर्मृगनाभिपुरःसरैः

«(វា) បានបោះបង់ចោលសម្លៀកបំពាក់ចាស់រឹង និងសំពត់សំបកឈើ; ហើយមិនបោះបង់ការងូតទឹក និងការសូត្រមន្ត្រាទេ។ វាត្រូវបានភ្ជាប់ជាមួយក្លិនក្រអូបជាច្រើន ដោយមានក្លិនមូស្គ (ម្រឹគនាភិ) ជាមុខដឹកនាំ»។

Verse 34

तव माता शमस्था सा जपहोमपरायणा । तीर्थयात्रापरा चैव वेदश्रवणलालसा

«ម្តាយរបស់អ្នក នាងបានឈរជាប់ក្នុងសមាធិ និងសេចក្តីស្ងប់; នាងឧស្សាហ៍ក្នុងជប (japa) និងហោម (homa)។ នាងផ្តោតលើការធ្វើធម្មយាត្រាទៅទីរថ (tīrtha) ហើយប្រាថ្នាស្តាប់ព្រះវេទ»។

Verse 35

तस्मात्ते क्षत्रियः पुत्रो भविष्यति न संशयः

ដូច្នេះ កូនប្រុសរបស់អ្នក នឹងក្លាយជា ក្សត្រីយៈ (វណ្ណអ្នកសង្គ្រាម) ដោយគ្មានសង្ស័យឡើយ។

Verse 36

मातुश्च ब्राह्मणश्रेष्ठो ब्रह्मचर्यकथापरः । भविष्यति सुतश्चिह्नैर्गर्भलक्षणसंभवैः

ហើយសម្រាប់ម្តាយរបស់អ្នក ក៏នឹងមានកូនប្រុសកើតមក—ជាព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរ ឧស្សាហ៍ពិភាក្សាអំពី ព្រហ្មចរិយៈ—ដែលត្រូវបានបង្ហាញដោយសញ្ញានានា ជាលក្ខណៈនៃការមានផ្ទៃពោះ។

Verse 37

यस्मादुदीरितः पूर्वं श्लोकोऽयं शास्त्रचिन्तकैः । यादृशा दोहदाः सन्ति सगर्भाणां च योषिताम्

ព្រោះស្លោកនេះ ត្រូវបានអ្នកគិតគូរអំពីសាស្ត្រ បានបញ្ចេញមុននេះ ដើម្បីពណ៌នាអំពី បំណងប្រាថ្នា (ដោហដៈ) ប្រភេទណាខ្លះ ដែលកើតឡើងក្នុងស្ត្រីមានផ្ទៃពោះ។

Verse 38

तादृगेव स्वभावेन तासां पुत्रोऽत्र जायते । सैवमुक्ता भयत्रस्ता वेपमाना कृतांजलिः

ដូច្នេះហើយ តាមសភាពដូចនោះ កូនប្រុសកើតមកសមស្របតាមវា។ ពេលត្រូវបាននិយាយដូច្នេះ នាងភ័យខ្លាច ញ័រខ្លួន ហើយឈរដោយបត់ដៃគោរព។

Verse 39

बाष्पपूर्णेक्षणा दीना वाक्यमेतदुवाच ह । सत्यमेतत्प्रभो वाक्यं यत्त्वया समुदाहृतम्

នាងមានភ្នែកពេញដោយទឹកភ្នែក ទុក្ខសោក ហើយនិយាយពាក្យនេះថា៖ «ព្រះអម្ចាស់អើយ ពាក្យដែលអ្នកបានប្រកាស នោះពិតប្រាកដមែន»។

Verse 40

अतीतानागतं वेत्ति विना लिंगैर्भवानिह । तस्मात्कुरु प्रसादं मे यथा स्याद्ब्राह्मणः सुतः । क्षत्रियस्य तु पुत्रस्य भवान्नार्हः कथंचन

នៅទីនេះ ព្រះអង្គជ្រាបអតីត និងអនាគត ទោះគ្មានសញ្ញាខាងក្រៅក៏ដោយ។ ដូច្នេះ សូមប្រទានព្រះគុណដល់ខ្ញុំ ដើម្បីឲ្យកូនប្រុសខ្ញុំក្លាយជាព្រាហ្មណ៍។ តែព្រះអង្គមិនសមពាក់ព័ន្ធនឹងកូនប្រុសក្សត្រីយៈឡើយ។

Verse 41

ऋचीक उवाच । यत्किंचिद्ब्रह्मतेजः स्यात्तन्न्यस्तं ते चरौ मया । क्षात्त्रं तेजश्च ते मातुर्व्यत्ययं च कथंचन । करोमि वाधमो लोके शास्त्र स्य च व्यतिक्रमम्

ឫចីកៈបាននិយាយថា៖ «ពន្លឺព្រាហ្មណ៍ណាដែលមាន ខ្ញុំបានដាក់វាទៅក្នុងចារុ (អាហុតិ) របស់អ្នក។ ហើយពន្លឺក្សត្រីយៈរបស់ម្តាយអ្នក—ខ្ញុំនាំឲ្យមានការប្រែប្រួលវិលត្រឡប់។ ដូច្នេះ ខ្ញុំក្លាយជាមនុស្សគួរត្រូវទោសក្នុងលោក និងលើសលប់បញ្ញត្តិនៃសាស្ត្រ»។

Verse 42

पत्न्युवाच । यद्येवं भृगुशार्दूल मम पौत्रोऽत्र यो भवेत् । क्षात्त्रं तेजोऽखिलं तस्य गात्रे भूया त्त्वयाऽहृतम्

ភរិយាបាននិយាយថា៖ «បើដូច្នោះ ឱ ព្រៃគុសីហៈក្នុងពួកភೃគុ ទៅហើយ សូមឲ្យចៅប្រុសដែលនឹងកើតក្នុងវង្សខ្ញុំ មានពន្លឺក្សត្រីយៈទាំងមូល ត្រូវបានអ្នកទាញយកត្រឡប់ចេញពីរាងកាយរបស់គាត់»។

Verse 43

पुत्रस्तु ब्राह्मणश्रेष्ठो भूयादभ्यधिकस्तव

«តែសូមឲ្យកូនប្រុសរបស់អ្នក ក្លាយជាព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរបំផុត—មែនទែន លើសលប់ជាងអ្នក»។

Verse 44

ऋचीक उवाच । एवं भवतु मद्वाक्यात्पुत्रस्ते ब्राह्मणः शुभे । पौत्रः सुदुर्द्धरः संख्ये संयुक्तः क्षात्त्रतेजसा

ឫចីកៈបាននិយាយថា៖ «សូមឲ្យដូច្នោះកើតឡើង តាមពាក្យខ្ញុំ ឱ នារីដ៏មង្គល។ កូនប្រុសរបស់អ្នកនឹងជាព្រាហ្មណ៍; ហើយចៅប្រុសរបស់អ្នក នឹងមិនអាចទប់ទល់បានក្នុងសង្គ្រាម ដោយបានបំពាក់ពន្លឺក្សត្រីយៈ»។

Verse 45

ततः सत्यं वरं लब्ध्वा प्रसन्नवदना सती । मातुर्निवेदयामास तत्सर्वं कांत जल्पितम्

បន្ទាប់មក នាងស្ត្រីសុចរិត បានទទួលពរពិតប្រាកដ ហើយមុខស្រស់ស្រាយដោយសេចក្តីអំណរ ក៏បានប្រាប់ម្តាយអំពីពាក្យទាំងអស់ដែលស្វាមីជាទីស្រឡាញ់បាននិយាយ។

Verse 46

ततः सा दशमे मासि संप्राप्ते गुरुदैवते । नक्षत्रे जनयामास पुत्रं बालार्कसन्निभम्

បន្ទាប់មក នៅខែទីដប់ ពេលនក្ខត្រដែលមានព្រះគ្រូ (ព្រហស្បតិ/ព្រះព្រហស្បតិ) ជាអធិបតីមកដល់ នាងបានប្រសូតកូនប្រុសមួយ ដែលភ្លឺរលោងដូចព្រះអាទិត្យព្រឹកកំពុងរះ។

Verse 47

ब्राह्म्या लक्ष्म्या समोपेतं निधानं तपसां शुचि । जमदग्निरिति ख्यातो योऽसौ त्रैलोक्यविश्रुतः । तस्य पुत्रोभवत्ख्यातो रामोनाम महायशाः

គាត់ប្រកបដោយសិរីល្អបែបព្រាហ្មណ៍ សុចរិតបរិសុទ្ធ ហើយជាឃ្លាំងនៃតបស្យា ដូច្នេះបានល្បីឈ្មោះថា «ជមដគ្និ» ដែលល្បីល្បាញទាំងបីលោក។ កូនប្រុសរបស់គាត់ល្បីឈ្មោះថា «រាម» មានកិត្តិយសដ៏មហិមា។

Verse 48

एकविंशतिदा येन धरा निःक्षत्रिया कृता । क्षात्त्रतेजःप्रभावेन पितामहप्रसादतः

ដោយគាត់ និរន្តរ ២១ ដង ផែនដីត្រូវបានធ្វើឲ្យ «គ្មានក្សត្រីយៈ» ដោយអំណាចនៃតេជៈក្សត្រីយៈ និងដោយព្រះគុណប្រសាទពីបុព្វបុរសរបស់គាត់។

Verse 166

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्या संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये परशुरामोत्पत्तिवर्णनंनाम षट्षष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः

ដូច្នេះ នៅក្នុង «ស្កន្ទមហាពុរាណ» ដ៏បរិសុទ្ធ ក្នុង «ឯកាសីតិសាហស្ស្រី សំហិតា» នៃ «នាគរខណ្ឌ» ទី៦ ក្នុងមាហាត្ម្យានៃ «ហាតកេឝ្វរ ក្សេត្រ» ជំពូកឈ្មោះ «ការពិពណ៌នាកំណើតបរśុរាម» បានបញ្ចប់ នេះជាជំពូកទី ១៦៦។