Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 41
ऋचीक उवाच । यत्किंचिद्ब्रह्मतेजः स्यात्तन्न्यस्तं ते चरौ मया । क्षात्त्रं तेजश्च ते मातुर्व्यत्ययं च कथंचन । करोमि वाधमो लोके शास्त्र स्य च व्यतिक्रमम्
ṛcīka uvāca | yatkiṃcidbrahmatejaḥ syāttannyastaṃ te carau mayā | kṣāttraṃ tejaśca te māturvyatyayaṃ ca kathaṃcana | karomi vādhamo loke śāstra sya ca vyatikramam
ឫចីកៈបាននិយាយថា៖ «ពន្លឺព្រាហ្មណ៍ណាដែលមាន ខ្ញុំបានដាក់វាទៅក្នុងចារុ (អាហុតិ) របស់អ្នក។ ហើយពន្លឺក្សត្រីយៈរបស់ម្តាយអ្នក—ខ្ញុំនាំឲ្យមានការប្រែប្រួលវិលត្រឡប់។ ដូច្នេះ ខ្ញុំក្លាយជាមនុស្សគួរត្រូវទោសក្នុងលោក និងលើសលប់បញ្ញត្តិនៃសាស្ត្រ»។
Ṛcīka
Listener: Satyavatī (wife)
Scene: Ṛcīka, austere and radiant, stands by a homa-kuṇḍa, confessing that he has placed brāhma-tejas into an oblation and caused a reversal of kṣātra-tejas; the fire glows with two-toned radiance, suggesting mixed destinies.
FAQs
Even powerful sages acknowledge śāstric limits; altering dhārmic order for personal requests is portrayed as a serious moral and scriptural breach.
No tīrtha-name is mentioned in this verse excerpt.
Caru (a cooked oblation) is referenced as a ritual medium through which tejas is symbolically ‘placed’ or transferred.