Adhyaya 5

Verse 1

स्कंद उवाच । अन्येपि ये गणास्तत्र काश्यां लिंगानि चक्रिरे । तांश्च ते कथयिष्यामि कुंभयोने निशामय

ស្កន្ទៈមានព្រះវាចា៖ «នៅកាសី កណៈផ្សេងៗក៏បានស្ថាបនាលិង្គដែរ។ ឱ កុម្ភយោនី ខ្ញុំនឹងប្រាប់អំពីពួកគេផង—សូមស្តាប់»។

Verse 2

गणेन पिंगलाख्येन पिंगलाख्येशसंज्ञितम् । लिंगं प्रतिष्ठितं शंभोः कपर्दीशादुदग्दिशि

ដោយកណៈមួយឈ្មោះ ពិង្គលៈ បានស្ថាបនាលិង្គរបស់សម្ភូ ដែលល្បីថា «ពិង្គលាខ្យេឝ»; វាស្ថិតនៅទិសជើងពីកបរទីឝ។

Verse 3

तस्य दर्शनमात्रेण पापानां जायते क्षयः । वीरभद्रो महाप्रीतो देवदेवस्य शूलिनः

ដោយគ្រាន់តែបានឃើញប៉ុណ្ណោះ អំពើបាបទាំងឡាយក៏រលាយអស់។ វីរភទ្រ ពេញព្រះហឫទ័យយ៉ាងខ្លាំងចំពោះព្រះសូលិន ព្រះជាម្ចាស់លើទេវទាំងអស់ អ្នកកាន់ត្រីសូល។

Verse 4

वीरभद्रेश्वरं लिंगं ध्यायेदद्यापि निश्चलः । तस्य दर्शनमात्रेण वीरसिद्धिः प्रजायते

សូម្បីតែសព្វថ្ងៃ ក៏គួរតែធ្វើសមាធិដោយចិត្តមាំមួនលើលិង្គ វីរភទ្រេស្វរ។ ដោយគ្រាន់តែបានឃើញប៉ុណ្ណោះ សិទ្ធិភាពនៃវីរភាពក៏កើតឡើង។

Verse 5

अविमुक्तेश्वरात्पश्चाद्वीरभद्रेश्वरं नरः । समर्च्य न रणे भंगं कदाचिदपि चाप्नुयात्

បន្ទាប់ពីបូជាព្រះអវិមុកតេស្វរហើយ បុរសគួរបូជាព្រះវីរភទ្រេស្វរតាមវិធីត្រឹមត្រូវ; ដូច្នេះ គាត់មិនជួបការបរាជ័យក្នុងសង្គ្រាមឡើយ នៅពេលណាក៏ដោយ។

Verse 6

वीरभद्रः स्वयं साक्षाद्वीरमूर्तिधरो मुने । संहरेद्विप्रसंघातमविमुक्तनिवासिनाम

ឱ មុនី, វីរភទ្រ ព្រះអង្គផ្ទាល់ជាសក្ខីពិត ប្រកបដោយរូបវីរភាព; ព្រះអង្គនឹងបំផ្លាញកងទ័ពដែលវាយប្រហារលើព្រហ្មណ៍អ្នកស្នាក់នៅអវិមុកត។

Verse 7

भद्रया भद्रकाल्या च भार्यया शुभया युतम् । वीरभद्रं नरोभ्यर्च्य काशीवासफलं लभेत्

បុរសណាដែលបូជាវីរភទ្រ ដែលរួមជាមួយព្រះភរិយាមង្គល គឺ ភទ្រា និង ភទ្រកាលី នោះគាត់ទទួលបានផលនៃការស្នាក់នៅកាសី។

Verse 8

किरातेन किरातेशं लिंगं काश्यां प्रतिष्ठितम् । केदाराद्दक्षिणे भागे भक्तानामभयप्रदम्

នៅកាសី កិរាតៈបានស្ថាបនាលិង្គនាម «កិរាតេឝ»។ វាស្ថិតនៅខាងត្បូងនៃកេដារៈ ហើយប្រទានអភ័យដល់អ្នកសក្ការៈ។

Verse 9

चतुर्मुखो गणः श्रीमान्वृद्धकालेश सन्निधौ । चतुर्मुखेश्वरं लिंगं ध्यायेदद्यापि निश्चलः

នៅស្និទ្ធស្នាលនៃ វ្រឹទ្ធកាលេឝៈ កណៈដ៏រុងរឿងនាម «ចតុរមុខ» សូម្បីតែឥឡូវនេះ ក៏នៅតែសមាធិដោយមិនរអាក់រអួលលើលិង្គ «ចតុរមុខេឝ្វរ»។

Verse 10

भक्ताश्चतुर्मुखेशस्य चतुराननवद्दिवि । पूज्यंते सुरसंघातैः सर्वभोगसमन्विताः

នៅស្ថានសួគ៌ អ្នកសក្ការៈចំពោះ ចតុរមុខេឝៈ ត្រូវបានគោរពដូចព្រះព្រហ្មមានបួនមុខ; ត្រូវបានបូជាដោយក្រុមទេវតា ហើយពេញលេញដោយភោគសម្បត្តិទាំងអស់។

Verse 11

निकुंभेश्वरमालोक्य निकुंभगणपूजितम् । पूजयित्वा व्रजन्ग्रामं कार्यसिद्धिमवाप्नुयात् । कुबेरेश समीपेतु शिवलोके महीयते

ក្រោយបានឃើញ និកុម្ភេឝ្វរ ដែលត្រូវបានបូជាដោយកណៈនិកុម្ភៈ ហើយបានធ្វើបូជា រួចត្រឡប់ទៅភូមិរបស់ខ្លួន នោះមនុស្សនឹងទទួលបានសិទ្ធិផលក្នុងកិច្ចការទាំងឡាយ។ ហើយនៅជិត គុបេរេឝៈ គេត្រូវបានលើកតម្កើងនៅក្នុងលោករបស់ព្រះឝិវៈ។

Verse 12

पंचाक्षेशं महालिंगं महादेवस्य दक्षिणे । समभ्यर्च्य नरः काश्यां जातिस्मृतिमवाप्नुयात्

នៅកាសី បើមនុស្សអធិស្ឋានបូជាតាមវិធីលើ មហាលិង្គ «បញ្ចាក្សេឝ» ដែលស្ថិតនៅខាងត្បូងនៃ មហាទេវៈ នោះគេនឹងទទួលបានការចងចាំអំពីជាតិមុនៗ។

Verse 13

भारभूतेश्वरं लिंगं भारभूतगणार्चितम् । अंतर्गृहोत्तरद्वारि ध्यात्वा शिवपुरे वसेत्

ដោយសមាធិលើលិង្គ «ភារភូតេស្វរ» ដែលត្រូវបានគណៈ (gaṇa) របស់ភារភូតាបូជា នៅទ្វារខាងជើងនៃបន្ទប់បរិសុទ្ធខាងក្នុង អ្នកនោះនឹងបានស្នាក់នៅក្នុងទីក្រុងព្រះសិវៈ គឺ «សិវបុរ»។

Verse 14

भारभूतेश्वरं लिंगं यैः काश्यां न विलोकितम् । भारभूताः पृथिव्यास्तेऽवकेशिन इव द्रुमाः

អ្នកណាមិនបានឃើញលិង្គ «ភារភូតេស្វរ» នៅកាសី នោះជាបន្ទុកលើផែនដី—ដូចដើមឈើទទេក្នុងខ្លួន និងគ្មានតម្លៃ។

Verse 15

गणेन त्र्यक्षसंज्ञेन लिंगं त्र्यक्षेश्वरं परम् । त्रिलोचनपुरोभागे शील्येताद्यापि कुंभज

ដោយគណៈមួយមាននាម «ត្រ្យក្ស» បានប្រតិស្ឋាលិង្គដ៏ប្រសើរ «ត្រ្យក្សេស្វរ»។ ឱ កុម្ភជ (អគស្ត្យ) នៅមុខលាននៃ «ត្រីលោកន» មកទល់សព្វថ្ងៃ ក៏នៅតែមានការចូលទៅគោរពបូជាដោយសក្ការៈ។

Verse 16

तस्य लिंगस्य ये भक्तास्ते तु देहावसानतः । त्र्यक्षा एव प्रजायंते नात्र कार्या विचारणा

អ្នកដែលជាភក្តិជននៃលិង្គនោះ ពេលដល់ទីបញ្ចប់នៃរាងកាយ នឹងកើតជាត្រ្យក្សពិតប្រាកដ; មិនចាំបាច់សង្ស័យឡើយ។

Verse 17

क्षेमको नाम गणपः काश्यां मूर्तिधरः स्वयम् । विश्वेश्वरं सर्वगतं ध्यायेदद्यापि निश्चलः

គណៈមួយមាននាម «ក្សេមក» ដែលខ្លួនឯងកាន់រូបកាយនៅកាសី មកទល់សព្វថ្ងៃ ក៏នៅតែសមាធិដោយមិនរអាក់រអួលលើ «វិશ્વេស្វរ» ព្រះអម្ចាស់ដែលសព្វទីសព្វកន្លែង។

Verse 18

क्षेमकं पूजयेद्यस्तु वाराणस्यां महागणम् । विघ्नास्तस्य प्रलीयंते क्षेमं स्याच्च पदेपदे

អ្នកណាដែលបូជាព្រះគណៈដ៏មហិមា “ក្សេមក” នៅវារាណសី ឧបសគ្គរបស់គាត់រលាយបាត់ ហើយសេចក្តីសុខសាន្តកើតមានរាល់ជំហាន។

Verse 19

देशांतरं गतो यस्तु तस्यागमनकाम्यया । क्षेमकं पूजनीयोत्र क्षेमेणाशु स आव्रजेत्

បើអ្នកណាទៅប្រទេសផ្សេង ហើយប្រាថ្នាចង់ត្រឡប់មកវិញ នៅទីនេះគួរបូជា “ក្សេមក”; ដោយការការពារដ៏មង្គលនោះ គាត់ត្រឡប់មកឆាប់រហ័ស និងសុវត្ថិភាព។

Verse 20

लांगलीश्वरमालोक्य लिंगं लांगलिनार्चितम् । विश्वेशादुत्तरेभागे न नरो रोगभाग्भवेत्

ដោយបានទស្សនាលិង្គមាននាម “ឡាំហ្គលីឥស្វរ” ដែល “ឡាំហ្គលិន” បានបូជា ស្ថិតនៅខាងជើងនៃវិស្វេឥស; មនុស្សមិនក្លាយជាអ្នកមានចំណែកក្នុងជំងឺឡើយ។

Verse 21

लांगलीशं सकृत्पूज्य पंचलांगलदानजम् । फलं प्राप्नोत्यविकलं सर्वसंपत्करं परम्

ការបូជា “ឡាំហ្គលីឥស” សូម្បីតែម្តង ក៏ទទួលបានផលដ៏ពេញលេញ មិនខូចខាត ដែលកើតពីការបរិច្ចាគនង្គ័លប្រាំ—ជាអធិម និងបង្កើតសម្បត្តិគ្រប់យ៉ាង។

Verse 22

विराधेश्वरमाराध्य विराधगणपूजितम् । सर्वापराधयुक्तोपि नापराध्यति कुत्रचित्

ដោយអារាធនា “វិរាធេឥស្វរ” ដែលគណៈមាននាម “វិរាធ” បានបូជា សូម្បីតែអ្នកដែលពោរពេញដោយកំហុសទាំងឡាយ ក៏មិនធ្លាក់ចូលក្នុងកំហុសនៅទីណាមួយឡើយ។

Verse 23

दिनेदिनेपराधो यः क्रियते काशिवासिभिः । स याति संक्षयं क्षिप्रं विराधेश समर्चनात्

កំហុសដែលអ្នកស្នាក់នៅកាសីប្រព្រឹត្តរៀងរាល់ថ្ងៃ នឹងរលាយបាត់យ៉ាងឆាប់រហ័ស ដោយការបូជាព្រះវិរាធេឝៈតាមវិធីត្រឹមត្រូវ។

Verse 24

नैरृते दंढपाणस्तु विराधेशं प्रयत्नतः । नत्वा सर्वापराधेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः

នៅទិសនិរតី ដណ្ឌបាណីកាន់ដំបង បើគោរពក្បាលទាបបូជាព្រះវិរាធេឝៈដោយការខិតខំ និងភក្តី នោះនឹងរួចផុតពីកំហុសទាំងអស់—គ្មានសង្ស័យឡើយ។

Verse 25

सुमुखेशं महालिंगं सुमुखाख्यगणार्चितम् । पश्चिमाभिमुखं लिंगं दृष्ट्वा पापैः प्रमुच्यते

ដោយបានឃើញមហាលិង្គឈ្មោះ សុមុខេឝៈ ដែលត្រូវបានគណៈឈ្មោះ សុមុខ បូជាអរចនា—លិង្គបែរទៅទិសលិចនោះ ធ្វើឲ្យរួចផុតពីបាប។

Verse 26

स्नात्वा पिलिपिला तीर्थे सुमुखेशं विलोक्य च । सदैव सुमुखं पश्येद्धर्मराजं न दुर्मुखम्

បន្ទាប់ពីងូតទឹកបរិសុទ្ធនៅទីរថៈ ពិលិពិលា ហើយបានទស្សនាសុមុខេឝៈ នោះមនុស្សនឹងឃើញធម្មរាជមានមុខមេត្តាជានិច្ច មិនមែនមុខកាចឡើយ។

Verse 27

आषाढिनार्चितं लिंगमाषाढीश्वरसंज्ञकम् । दृष्ट्वाषाढयां नरो भक्त्या सर्वैः पापैः प्रमुच्यते

នៅខែអាសាឍៈ ដោយភក្តីបានទស្សនាលិង្គឈ្មោះ អាសាឍីឝ្វរៈ ដែលអាសាឍិនបានបូជាអរចនា នោះមនុស្សនឹងរួចផុតពីបាបទាំងអស់។

Verse 28

उदीच्यां भारभूतेशादाषाढीशं समर्चयन् । आषाढ्यां पंचदश्यां वै न पापैः परितप्यते

អ្នកណាបូជា «អាសាឍីស» ព្រះអម្ចាស់ ដោយចាប់ផ្តើមពី «ភារភូតេស» នៅទិសខាងជើង ក្នុងថ្ងៃទី១៥ (តិថិ) នៃខែអាសាឍៈ នោះមិនត្រូវទុក្ខទោសបាបរំខានឡើយ។

Verse 29

शुचिशुक्लचतुर्दश्यां पंचदश्यामथापि वा । कृत्वा सांवत्सरीं यात्रामनेना जायते नरः

នៅថ្ងៃទី១៤ ឬក៏ថ្ងៃទី១៥ នៃពាក់កណ្តាលខែភ្លឺ (សុក្លបក្ស) ក្នុងខែសុចិ បើបានធ្វើយាត្រាប្រចាំឆ្នាំនេះ នរណាម្នាក់នឹងទទួលបានផលវិញ្ញាណដែលបានសន្យា តាមរយៈវា។

Verse 30

स्कंद उवाच । मुने गणेषु चैतेषु वाराणस्यां स्थितेष्विति । स्वनाम्ना स्थाप्य लिंगानि विश्वेशपरितुष्टये

ស្កន្ទៈបានមានព្រះវាចា៖ ឱ មុនី! ពេលដែលក្រុមគណៈអ្នកបម្រើ (នៃព្រះសិវៈ) ទាំងនេះបានស្នាក់នៅក្នុងវារាណសីដូច្នេះហើយ ពួកគេបានស្ថាបនាលិង្គដែលមានឈ្មោះតាមខ្លួន ដើម្បីឲ្យ «វិશ્વេស» ពេញព្រះហឫទ័យ។

Verse 31

विश्वेशश्चिंतयां चक्रे पुनः काशीप्रवृत्तये । कं वा हितं प्रहित्याद्य निर्वृतिं परमां भजे

«វិશ્વេស» បានពិចារណាម្តងទៀត ដោយមានបំណងបន្តឡើងវិញនូវលំដាប់បរិសុទ្ធនៃកាសី៖ «ឥឡូវនេះ ខ្ញុំនឹងធ្វើប្រយោជន៍ដល់អ្នកណា ហើយផ្ញើអ្នកណាទៅ ដើម្បីឲ្យខ្ញុំបានចូលរួមក្នុងសន្តិភាពដ៏អតិបរមា?»

Verse 32

योगिन्यस्तिग्मगुर्वेधाः शंकुकर्णमुखागणाः । व्यावृत्त्यनागताः काश्याः सिंधुगा इव सिंधवः

យោគិនី និងក្រុមគណៈ—«ទីគ្មគុរវេធា» និងពួកដែលមាន «សង្គុកណ្ណ» ជាមុខ—បានត្រឡប់ក្រោយ ហើយមិនបានត្រឡប់មកកាសីវិញទេ ដូចទន្លេដែលហូរចូលសមុទ្រ។

Verse 33

धुवं काश्यां प्रविष्टा ये ते प्रविष्टा ममोदरे । तेषां विनिर्गमो नास्ति दीप्तेग्नौ हविषामिव

ពិតប្រាកដ អ្នកណាដែលចូលទៅកាន់ កាសី គឺបានចូលទៅក្នុងពោះរបស់ខ្ញុំផ្ទាល់; សម្រាប់ពួកគេ មិនមានការចេញវិញទេ—ដូចអាហូតិដែលបោះចូលក្នុងភ្លើងកំពុងឆេះរលោង។

Verse 34

येषां हि संस्थितिः काश्यां लिंगार्चनरतात्मनाम् । त एव मम लिंगानि जंगमानि न संशयः

អ្នកណាដែលស្ថិតនៅកាសី ហើយចិត្តរីករាយក្នុងការបូជាលិង្គ—ពួកគេនោះហើយជាលិង្គចល័តរបស់ខ្ញុំ; គ្មានសង្ស័យឡើយ។

Verse 35

स्थावरा जंगमाः काश्यामचेतनसचेतनाः । सर्वे ममैव लिंगानि तेभ्यो द्रुह्यंति दुर्धियः

នៅកាសី ទាំងអចល និងចល ទាំងអសចេតន និងសចេតន—សុទ្ធតែជាលិង្គរបស់ខ្ញុំទាំងអស់។ អ្នកមានបញ្ញាអាក្រក់ ប្រព្រឹត្តអំពើល្មើសចំពោះពួកវា។

Verse 36

वाचि वाराणसी येषां श्रुतौ वैश्वेश्वरी कथा । त एव काशी लिंगानि वराण्यर्च्यान्यहं यथा

អ្នកណាដែលមានពាក្យ ‘វារាណសី’ លើបបូរមាត់ និងមានកថាពិសិដ្ឋអំពី វិស្វេស្វរ នៅក្នុងការស្តាប់—ពួកគេនោះហើយជាលិង្គដ៏ប្រសើររបស់កាសី គួរឲ្យបូជា ដូចខ្ញុំ។

Verse 37

वाराणसीति काशीति रुद्रावास इति स्फुटम् । मुखाद्विनिर्गतं येषां तेषां न प्रभवेद्यमः

សម្រាប់អ្នកណាដែលពីមាត់បានបញ្ចេញយ៉ាងច្បាស់ថា ‘វារាណសី’, ‘កាសី’, ‘ទីស្នាក់របស់ រុទ្រ’—យមរាជមិនអាចមានអំណាចលើពួកគេបានឡើយ។

Verse 38

आनंदकाननं प्राप्य ये निरानंदभूमिकाम् । अन्यां हृदापि वांछंति निरानंदाः सदात्र ते

ទោះបានទៅដល់ អានន្ទកានន (កាសី ព្រៃនៃសុភមង្គល) ក៏ដោយ អ្នកណាដែលនៅតែប្រាថ្នា​ក្នុងចិត្តទៅកាន់ដីដទៃដែលគ្មានសេចក្តីអានន្ទ នោះពិតជានៅទីនេះជានិច្ចគ្មានសុភមង្គល។

Verse 39

अद्यैव वास्तुमरणं बहुकालांतरेपि वा । कलिकाल भिया पुंसां काशी त्याज्या न कर्हिचित्

មរណភាពមកថ្ងៃនេះឯងក៏ដោយ ឬមកក្រោយយូរណាស់ក៏ដោយ ដោយភ័យខ្លាចកាលីយុគ មនុស្សមិនគួរបោះបង់កាសីឡើយ។

Verse 40

अवश्यंभाविनो भावा भविष्यंति पदेपदे । सलक्ष्मीनिलयां काशीं ते त्यजंति कुतो धियः

ហេតុការណ៍ដែលជៀសមិនរួចកើតឡើងគ្រប់ជំហាន; ដូច្នេះអ្នកប្រាជ្ញនឹងបោះបង់កាសីបានដូចម្តេច ខណៈកាសីជាទីស្ថិតនៃព្រះលក្ខ្មីដ៏មង្គល?

Verse 41

वरं विघ्नसहस्राणि सोढव्यानि पदेपदे । काश्यां नान्यत्र निर्विघ्नं वांछेद्राज्यमपि क्वचित्

ប្រសើរជាងគេគឺអត់ធ្មត់ឧបសគ្គរាប់ពាន់នៅគ្រប់ជំហានក្នុងកាសី ជាងនៅទីផ្សេងៗទៅប្រាថ្នារាជ្យដែលគ្មានឧបសគ្គ។

Verse 42

कियन्निमेषसंभोग्याः संति लक्ष्म्याः पदेपदे । परं निरंतरसुखाऽमुत्राप्यत्रापि का शिका

សម្បត្តិលក្ខ្មីដែលអាចរីករាយបានត្រឹមព្រិចភ្នែកនៅគ្រប់ជំហាន នឹងមានប៉ុន្មានទៅ? តែកាសិកា ប្រទានសុខមិនដាច់ខាត ទាំងក្នុងលោកនេះ និងក្នុងលោកក្រោយ។

Verse 43

विश्वनाथो ह्यहं नाथः काशिकामुक्तिकाशिका । सुधातरंगा स्वर्गंगा त्रय्येषा किन्न यच्छति

ខ្ញុំជាវិស្វនាថ ព្រះអម្ចាស់; កាសិកា​ជា​អ្នកប្រទាន​មោក្សៈ។ គង្គាសួគ៌នេះមានរលកដូចអម្រឹត—ត្រីសក្ការៈនេះមានអ្វីមិនប្រទានទេ?

Verse 44

पंचक्रोश्यापरिमिता तनुरेषा पुरी मम । अविच्छिन्नप्रमाणर्धिर्भक्तनिर्वाणकारणम्

ទីក្រុងរបស់ខ្ញុំ ដែលវាស់ថា «បញ្ចក្រូសី» នេះ ជារូបកាយរបស់ខ្ញុំផ្ទាល់។ ព្រំដែនបរិសុទ្ធរបស់វាមិនដាច់ខាត ហើយជាមូលហេតុនៃការរំដោះសម្រាប់ភក្តា។

Verse 45

संसारभारखिन्नानां यातायातकृतां सदा । एकैव मे पुरी काशी ध्रुवं विश्रामभृमिका

សម្រាប់អ្នកដែលនឿយហត់ដោយភារៈសំសារ និងតែងតែរវល់នឹងការទៅមកជានិច្ច មានតែកាសី—ទីក្រុងរបស់ខ្ញុំ—ជាដីសម្រាកដ៏ប្រាកដ។

Verse 46

मंडपः कल्पवल्लीनां मनोरथफलैरलम् । फलितः काशिकाख्योयं संसाराध्वजुषां सदा

កាសិកានេះ សម្រាប់អ្នកដើរតាមផ្លូវសំសារ ជានិច្ចដូចមណ្ឌបនៃវល្លិកាល់បៈ—ពេញបរិបូរដោយផ្លែផលនៃបំណងក្នុងចិត្ត។

Verse 47

चक्रवर्तेरियं छत्रं विचित्रं सर्वतापहृत् । काशीनिर्वाणराजस्य ममशूलोच्च दंडवत्

ឆត្រដ៏អស្ចារ្យរបស់ចក្រវត្តិនេះ បំបាត់ទុក្ខក្តៅគគុកទាំងអស់។ សម្រាប់ «ព្រះរាជានៃមោក្សៈ» គឺកាសី វាឈរខ្ពស់ដូចដំបងលើកឡើង ដូចត្រីសូលរបស់ខ្ញុំ។

Verse 48

निर्वाणलक्ष्मीं ये पुण्याः परिवांछंति लीलया । निरंतरसुखप्राप्त्यै काशी त्याज्या न तै नृभिः

ព្រះវិញ្ញាណមានបុណ្យទាំងឡាយ ដែលប្រាថ្នា “លក្ខ្មីនៃនិវាន” ដូចជាលីឡា ដើម្បីទទួលបានសុខមិនដាច់ខាត មនុស្សទាំងនោះមិនគួរបោះបង់កាសីឡើយ។

Verse 49

ममानंदवने ये वै निरं तर वनौकसः । मोक्षलक्ष्मीफलान्यत्र सुस्वादूनि लभंति ते

អ្នកណាដែលស្នាក់នៅជានិច្ចក្នុងអានន្ទវនរបស់យើង ជាអ្នករស់នៅព្រៃមិនដាច់ខាត អ្នកនោះនៅទីនោះឯង ទទួលបានផ្លែឈើផ្អែមឆ្ងាញ់នៃព្រះគុណ “លក្ខ្មីនៃមោក្ខ”។

Verse 50

निर्ममं चापि निर्मोहं या मामपि विमोहयेत् । कैर्न संस्मरणीया सा काशी विश्वविमोहिनी

នាងដែលអាចធ្វើឲ្យសូម្បីតែអ្នកគ្មានការកាន់កាប់ និងគ្មានមោហៈ—សូម្បីតែខ្ញុំ—ត្រូវមន្តស្នេហ៍ នោះកាសី អ្នកមន្តស្នេហ៍ពិភពលោកទាំងមូល តើនរណាមិនគួរចងចាំ?

Verse 51

नामापि मधुरं यस्याः परानंदप्रकाशकम् । काश्याः काशीति काशीति सा कैः पुण्यैर्न जप्यते

សូម្បីតែព្រះនាម “កាសី” ក៏ផ្អែមល្ហែម បំភ្លឺអានន្ទដ៏ប្រសើរ។ តើដោយបុណ្យអ្វីបានជាមនុស្សណាមិនសូត្រព្រះនាមនាងថា “កាសី កាសី”?

Verse 52

काशीनामसुधापानं ये कुर्वंति निरंतरम् । तेषां वर्त्म भवत्येव सुधाम वसुधामयम्

អ្នកណាដែលផឹក “អម្រឹតនៃព្រះនាមកាសី” ជានិច្ច ផ្លូវរបស់អ្នកនោះក្លាយជាអម្រឹតមយ ដូចជាធ្វើឲ្យផែនដីផ្ទាល់ក្លាយជាដែនដីនៃភាពផ្អែមល្ហែម។

Verse 53

ममतारहितस्यापि मम सर्वात्मनो ध्रुवम् । त एव मामका लोके ये काशीनाम जापकाः

ទោះបីខ្ញុំគ្មានមមតា និងជាអាត្មានៃសត្វទាំងអស់ក៏ដោយ ក៏ជាការប្រាកដថា ក្នុងលោកនេះ អ្នកដែលជបនាម “កាសី” ពិតជាជារបស់ខ្ញុំ ជាអ្នករបស់ខ្ញុំ។

Verse 54

रहस्यमिति विज्ञाय वाराणस्या गणेश्वरैः । सब्रह्मयोगिनी ब्रध्रैः स्थितं तत्रैव नान्यथा

ដោយដឹងថា វាជារឿងសម្ងាត់ដ៏បរិសុទ្ធ ព្រះអធិការនៃគណៈ (gaṇa) នៃវារាណសី—ជាមួយព្រះព្រហ្ម និងយោគិនីជាន់ចាស់—ស្ថិតមាំនៅទីនោះតែមួយ មិននៅទីផ្សេងឡើយ។

Verse 55

अन्यथा ताश्च योगिन्यः सरविः सपितामहः । ते गणा मां परित्यज्य कथं तिष्ठेयुरन्यतः

បើមិនដូច្នោះទេ យោគិនីទាំងនោះ—សូម្បីព្រះអាទិត្យ និងព្រះព្រហ្មបិតាមហៈ—គណៈទាំងនោះ នឹងបោះបង់ខ្ញុំ ហើយទៅស្ថិតនៅទីផ្សេងបានដូចម្តេច?

Verse 56

अतीव भद्रं संजातं काश्यां तिष्ठत्सु तेषु हि । एकोपि भेद प्रभवेद्राज्ये राज्यांतरं विना

ពិតប្រាកដណាស់ ពេលពួកគេស្ថិតនៅកាសី សេចក្តីមង្គលដ៏លើសលប់កើតឡើង; ព្រោះសូម្បីតែការបែកបាក់តែមួយ ក៏អាចបង្កើត ‘រាជ្យមួយទៀត’ នៅក្នុងរាជ្យ ដោយមិនចាំបាច់មានរាជ្យផ្សេងក្រៅឡើយ។

Verse 57

लब्धप्रवेशास्तावंतस्ते सर्वे मत्स्वरूपिणः । यतिष्यंति यतोवश्यं मदागमनहेतवे

ក្រោយបានចូលទៅទីនោះ ពួកគេទាំងអស់—ច្រើនប៉ុណ្ណោះ—ជារូបសភាពរបស់ខ្ញុំផ្ទាល់; ហើយដើម្បីជាមូលហេតុនៃការយាងមករបស់ខ្ញុំ ពួកគេនឹងខិតខំប្រឹងប្រែងតាមគ្រប់វិធីដែលអាចធ្វើបាន។

Verse 58

अन्यानपि प्रेषयामि मत्पार्श्वपरिवर्तिनः । ये ते तत्र स्थिताः श्रेष्ठा अपिगंतास्म्यहं ततः

ខ្ញុំនឹងផ្ញើអ្នកដទៃទៀតផង—អ្នកដែលចល័តនៅក្នុងព្រះបរិវារជិតស្និទ្ធរបស់ខ្ញុំ។ ហើយបណ្ឌិតដ៏ប្រសើរដែលស្ថិតនៅទីនោះ—បន្ទាប់ពីនោះ ខ្ញុំផ្ទាល់ក៏នឹងទៅដល់ទីនោះដែរ។

Verse 59

विचार्येति महादेवः समाहूय गजाननम् । प्राहिणोत्कथयित्वेति गच्छ काशीमितः सुत

ក្រោយពិចារណាដូច្នេះ មហាទេវៈបានហៅគជាននៈមក ហើយផ្ញើទៅ ដោយមានព្រះបន្ទូលថា «កូនអើយ ចូរចេញពីទីនេះទៅកាសី ហើយនាំសារនេះទៅប្រាប់»។

Verse 60

तत्रस्थितोपि संसिद्धयै यतस्व सहितो गणैः । निर्विघ्नं कुरु चास्माकं नृपे विघ्नं समाचर

ទោះបីស្ថិតនៅទីនោះក៏ដោយ ចូរខិតខំដើម្បីសម្រេចកិច្ចនេះ ជាមួយពួកគណៈរបស់អ្នក។ ចូរធ្វើឲ្យការងាររបស់យើងគ្មានឧបសគ្គ—ហើយចំពោះព្រះរាជានោះ ចូរបង្កឧបសគ្គឡើង។

Verse 61

आधाय शासनं मूर्ध्नि गणाधीशोथ धूर्जटेः । प्रतस्थे त्वरितः काशीं स्थितिज्ञः स्थितिहेतवे

ដោយដាក់ព្រះបញ្ជារបស់ធូរជដិលើក្បាលជាការគោរព ព្រះអធិការនៃពួកគណៈបានចេញដំណើរទៅកាសីដោយរហ័ស—ដឹងច្បាស់អំពីរបៀបដ៏ត្រឹមត្រូវ ដើម្បីធានា និងថែរក្សារបៀបនោះ។