Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 77
इति रत्नावली श्रुत्वा ससंदेहां च तद्गिरम् । वयस्यास्तदवाप्तौ मे यूयं कुंठि मुमूर्छ ह
iti ratnāvalī śrutvā sasaṃdehāṃ ca tadgiram | vayasyāstadavāptau me yūyaṃ kuṃṭhi mumūrcha ha
ពេលបានឮពាក្យនោះ រត្នាវលីដែលនៅមានសង្ស័យ បាននិយាយទៅកាន់មិត្តស្រីថា៖ «ក្នុងការជួយឲ្យខ្ញុំបានគាត់ អ្នកទាំងឡាយកំពុងស្ទាក់ស្ទើរ» ហើយនាងក៏សន្លប់ទៅ។
Narrator (contextual); Ratnāvalī speaks within the verse
Scene: Ratnāvalī, pale and trembling, speaks with doubt to her friends; mid-sentence she swoons, attendants reaching to support her.
FAQs
Worldly anxiety and doubt can overwhelm the mind; the narrative prepares the ground for divine remedy beyond ordinary effort.
Kāśī is the overarching sacred geography; this verse itself narrates Ratnāvalī’s distress rather than naming a specific tīrtha.
None; it describes doubt, speech, and fainting.