Adhyaya 27

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे षड्विंशो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः कृतं त्रेता द्वापरं च कलिश्चेति चतुर्युगम् / एषां स्वभावं सूताद्य कथयस्व समासतः

ដូច្នេះ ក្នុង «គូರ್ಮបុរាណ» ព្រះស្រីគូರ್ಮបុរាណ ក្នុង សំហិតា «ឥតសាហស្រី» ផ្នែកបុរ្វ—(ចាប់ផ្តើម) ជំពូក។ ពួកឥសីបាននិយាយថា៖ «ក្រឹត, ត្រេតា, ទ្វាបរ និង កលិ—ជាយុគទាំងបួន (ចតុរយុគ)។ ឱ សូតា សូមប្រាប់យើងដោយសង្ខេបអំពីលក្ខណៈធម្មជាតិនៃយុគនីមួយៗ»។

Verse 2

सूत उवाच गते नारायणे कृष्णे स्वमेव परमं पदम् / पार्थः परमधर्मात्मा पाण्डवः शत्रुतापनः

សូតាបាននិយាយថា៖ នៅពេលដែល នារាយណៈ—គ្រឹෂ್ಣ—បានចាកចេញទៅកាន់ទីស្ថានដ៏អធិឋានខ្ពស់បំផុតរបស់ព្រះអង្គផ្ទាល់ នោះ បារថៈ (អរជុន) បណ្ឌវៈអ្នកមានធម៌ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ អ្នកដុតបំផ្លាញសត្រូវ (ក៏បាន… )។

Verse 3

कृत्वा चेवोत्तरविधिं शोकेन महतावृतः / अपश्यत् पथि गच्छन्तं कृष्णद्वैपायनं मुनिम्

បន្ទាប់ពីបានអនុវត្តពិធីបញ្ចប់តាមរបៀបត្រឹមត្រូវ ហើយត្រូវគ្របដណ្ដប់ដោយទុក្ខសោកដ៏ធំធេង គាត់បានឃើញតាមផ្លូវ ព្រះមុនី ក្រឹෂ್ಣទ្វៃបាយន (វ្យាស) កំពុងដើរឆ្ពោះទៅមុខ។

Verse 4

शिष्यैः प्रशिष्यैरभितः संवृतं ब्रह्मवादिनम् / पपात दण्डवद् भूमौ त्यक्त्वा शोकं तदार्ऽजुनः

ពេលនោះ អរជុន—បោះចោលទុក្ខសោក—បានដួលគោរពដូចដំបងលើដី ចំពោះអ្នកបកស្រាយព្រះព្រហ្មនោះ ដែលត្រូវបានព័ទ្ធជុំវិញដោយសិស្ស និងសិស្សសិស្សគ្រប់ទិស។

Verse 5

उवाच परमप्रीतः कस्माद् देशान्महामुने / इदानीं गच्छसि क्षिप्रं कं वा देशं प्रति प्रभो

ដោយចិត្តរីករាយយ៉ាងខ្លាំង គាត់បាននិយាយថា៖ «ឱ មហាមុនី ព្រះអង្គមកពីដែនណា? ហើយឥឡូវនេះ ហេតុអ្វីបានជាព្រះអង្គចាកចេញយ៉ាងរហ័ស—ទៅកាន់ប្រទេសណា ឱ ព្រះអម្ចាស់ដ៏គួរគោរព?»

Verse 6

संदर्शनाद् वै भवतः शोको मे विपुलो गतः / इदानीं मम यत् कार्यं ब्रूहि पद्मदलेक्षण

ពិតប្រាកដណាស់ ដោយបានឃើញព្រះអង្គ ទុក្ខសោកដ៏ធំធេងរបស់ខ្ញុំបានរលាយបាត់។ ឥឡូវនេះ សូមប្រាប់ខ្ញុំថា ខ្ញុំគួរធ្វើអ្វីទៅ ឱ ព្រះនេត្រដូចស្លឹកផ្កាឈូក។

Verse 7

तमुवाच महायोगी कृष्णद्वैपायनः स्वयम् / उपविश्य नदीतिरे शिष्यैः परिवृतो मुनिः

បន្ទាប់មក មហាយោគី ក្រឹෂ្ណទ្វៃបាយនៈ (វ្យាស) ដោយខ្លួនឯង បានមានព្រះវាចាទៅកាន់គាត់។ ព្រះមុនីអង្គនោះអង្គុយលើច្រាំងទន្លេ ហើយមានសិស្សជុំវិញ។

Verse 8

इदं कलियुगं घोरं संप्राप्तं पाण्डुनन्दन / ततो गच्छामि देवस्य वाराणसीं महापुरीम्

«កលិយុគដ៏សាហាវនេះ បានមកដល់ហើយ ឱ កូនបណ្ឌុ។ ដូច្នេះ ខ្ញុំនឹងចាកទៅកាន់ វារាណសី មហាបុរីដ៏បរិសុទ្ធ របស់ព្រះអម្ចាស់»។

Verse 9

अस्मिन् कलियुगे घोरे लोकाः पापानुवर्तिनः / भविष्यन्ति महापापा वर्णाश्रमविवर्जिताः

ក្នុងកលិយុគដ៏សាហាវនេះ មនុស្សលោកនឹងដើរតាមផ្លូវបាប; ពួកគេនឹងក្លាយជាមហាបាបី ដោយបោះបង់វិន័យវណ្ណា និងអាស្រាម (របៀបបំពេញកាតព្វកិច្ចបរិសុទ្ធ)។

Verse 10

नान्यत् पश्यामि जन्तूनांमुक्त्वा वाराणसीं पुरीम् / सर्वपापप्रशमनं प्रायश्चित्तं कलौ युगे

សម្រាប់សត្វមានជីវិតទាំងឡាយ ខ្ញុំមិនឃើញការប្រាយស្ចិត្តផ្សេងទៀតឡើយ លើកលែងតែទីក្រុងវារាណសី ដែលអាចបន្ធូរបាបទាំងអស់ ក្នុងកលិយុគ។

Verse 11

कृतं त्रेता द्वापरं च सर्वेष्वेतेषु वै नराः / भविष्यन्ति महात्मानो धार्मिकाः सत्यवादिनः

នៅក្នុងយុគក្រឹត ត្រេតា និងទ្វាបរ ក្នុងយុគទាំងនេះទាំងអស់ នឹងមានមនុស្សមហាត្មា ពោរពេញដោយធម៌ និងនិយាយតែសច្ចៈ។

Verse 12

त्वं हि लोकेषु विख्यातो धृतिमाञ् जनवत्सलः / पालयाद्य परं धर्मं स्वकीयं मुच्यसे भयात्

អ្នកមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះល្បីលើលោកទាំងឡាយ មានសេចក្តីអត់ធ្មត់ និងស្រឡាញ់ប្រជាជន។ ដូច្នេះ សូមការពារធម៌ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ ដែលជាកាតព្វកិច្ចរបស់អ្នក; ដោយធ្វើដូច្នេះ អ្នកនឹងរួចផុតពីភ័យ។

Verse 13

एवमुक्तो भगवता पार्थः परपुरञ्जयः / पृष्टवान् प्रणिपत्यासौ युगधर्मान् द्विजोत्तमाः

ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលដូច្នេះហើយ បារថៈ អ្នកឈ្នះទីក្រុងសត្រូវ បានក្រាបបង្គំ ហើយសួរអំពីធម៌តាមយុគទាំងឡាយ ឱ ព្រះទ្វិជោត្តម។

Verse 14

तस्मै प्रोवाच सकलं मुनिः सत्यवतीसुतः / प्रणम्य देवमीशानं युगधर्मान् सनातनान्

បន្ទាប់មក មុនី សុតសត្យវតី (វ្យាស) បានក្រាបបង្គំដល់ព្រះអម្ចាស់ឥសាន ហើយបកស្រាយយ៉ាងពេញលេញអំពីធម៌សនាតនៈ តាមយុគនានា។

Verse 15

वक्ष्यामि ते समासेन युगधर्मान् नरेश्वर / न शक्यते मया पार्थ विस्तरेणाभिभाषितुम्

ឱ ព្រះមហាក្សត្រនៃមនុស្សទាំងឡាយ ខ្ញុំនឹងប្រាប់អ្នកដោយសង្ខេបអំពីធម៌តាមយុគ។ ឱ កូនព្រឹថា ខ្ញុំមិនអាចពន្យល់លម្អិតបានទេ។

Verse 16

आद्यं कृतयुगं प्रोक्तं ततस्त्रेतायुगं बुधैः / तृतीयं द्वापरं पार्थ चतुर्थं कलिरुच्यते

យុគដំបូងត្រូវបានប្រកាសថា ក្រឹតយុគ; បន្ទាប់មក បណ្ឌិតទាំងឡាយពណ៌នាថា ត្រេតាយុគ។ យុគទីបីគឺ ទ្វាបរា ឱ បារថ; និងយុគទីបួនត្រូវហៅថា កលិយុគ។

Verse 17

ध्यानं परं कृतयुगे त्रेतायां ज्ञानमुच्यते / द्वापरे यज्ञमेवाहुर्दानमेव कलौ युगे

នៅក្រឹតយុគ ការអនុវត្តដ៏ឧត្តមគឺ សមាធិ/ធ្យាន; នៅត្រេតា គេនិយាយថា ជ្ញាន (ចំណេះដឹងវិញ្ញាណ)។ នៅទ្វាបរា គេប្រកាសថា យជ្ញ (ពិធីបូជា) ជាសំខាន់បំផុត; ហើយនៅកលិយុគ ការធ្វើទាន (ដាន) តែមួយគត់ត្រូវបង្រៀនថា ជាវិន័យចម្បង។

Verse 18

ब्रह्मा कृतयुगे देवस्त्रेतायां भगवान् रविः / द्वापरे दैवतं विष्णुः कलौ रुद्रो महेश्वरः

នៅក្រឹតយុគ ព្រះព្រហ្មា ជាទេវតាអធិបតី; នៅត្រេតាយុគ ព្រះអាទិត្យដ៏ព្រះគុណ (រាវិ) ជាព្រះអម្ចាស់។ នៅទ្វាបរាយុគ ព្រះវិષ્ણុ ជាទេវតាដែលគួរបូជា; ហើយនៅកលិយុគ ព្រះរុទ្រ—មហេស្វរៈ—ជាព្រះអម្ចាស់អធិបតី។

Verse 19

ब्रह्मा विष्णुस्तथा सूर्यः सर्व एव कलिष्वपि / पूज्यते भगवान् रुद्रश्चतुर्ष्वपि पिनाकधृक्

ព្រះព្រហ្មា ព្រះវិષ્ણុ និងព្រះសូរ្យ—ពិតប្រាកដថា ទេវតាទាំងអស់—ត្រូវបានបូជានៅក្នុងយុគទាំងបួន; ហើយក្នុងយុគទាំងបួនដែរ ព្រះរុទ្រ​ដ៏ព្រះគុណ អ្នកកាន់ធ្នូពិនាក (Pināka) ក៏ត្រូវបានបូជាផងដែរ។

Verse 20

आद्ये कृतयुगे धर्मश्चतुष्पादः सनातनः / त्रेतायुगे त्रिपादः स्याद् द्विपादो द्वापरे स्थितः / त्रिपादहीनस्तिष्ये तु सत्तामात्रेण तिष्ठति

នៅយុគដំបូង ក្រឹតយុគ ធម៌ដ៏សនាតនៈឈរលើជើងទាំងបួន។ នៅត្រេតាយុគ វាមានតែបីជើង; នៅទ្វាបរា វាស្ថិតលើពីរជើង។ តែក្នុងយុគទីស្យ (កលិ) វាខ្វះបីជើង ហើយនៅសល់តែការរស់នៅដោយសភាពមានតែប៉ុណ្ណោះ។

Verse 21

कृते तु मिथुनोत्पत्तिर्वृत्तिः साक्षाद् रसोल्लसा / प्रजास्तृप्ताः सदा सर्वाः सदानन्दाश्च भोगिनः

នៅក្នុងយុគក្រឹត ការរួមគ្នារវាងបុរសនិងស្ត្រីកើតឡើងដោយធម្មជាតិ ហើយរបៀបរស់នៅពោរពេញដោយ «រស» ដោយផ្ទាល់។ សត្វលោកទាំងអស់តែងតែពេញចិត្ត ហើយជាអ្នករីករាយ ក៏ស្ថិតក្នុងអានន្ទជានិច្ច។

Verse 22

अधमोत्तमत्वं नास्त्यासां निर्विशेषाः पुरञ्जय / तुल्यमायुः सुखं रूपं तासां तस्मिन् कृते युगे

ឱ ពុរञ्जយ ក្នុងចំណោមពួកគេ មិនមានការគិតថា «ទាប» ឬ «ខ្ពស់» ទេ; ពួកគេគ្មានភាពខុសគ្នា។ នៅក្នុងយុគក្រឹតនោះ អាយុកាល សុខ និងរូបកាយរបស់ពួកគេស្មើគ្នាទាំងអស់។

Verse 23

विशोकाः सत्त्वबहुला एकान्तबहुलास्तथा / ध्याननिष्ठास्तपोनिष्ठा महादेवपरायणाः

គ្មានទុក្ខសោក ពោរពេញដោយសត្តវៈ ស្រឡាញ់ភាពឯកោ មាំមួនក្នុងសមាធិ និងតបៈ—មនុស្សដូច្នេះសុទ្ធតែឧទ្ទិសខ្លួនទាំងស្រុងចំពោះមហាទេវ។

Verse 24

ता वै निष्कामचारिण्यो नित्यं मुदितमानसाः / पर्वतोदधिवासिन्यो ह्यनिकेतः परन्तप

ពួកនាងពិតជាដើរទៅមកដោយគ្មានបំណងប្រាថ្នាផ្ទាល់ខ្លួន ចិត្តតែងរីករាយជានិច្ច។ រស់នៅលើភ្នំ និងជិតសមុទ្រ ពួកនាងគ្មានផ្ទះថេរ—ឱ អ្នកដុតបំផ្លាញសត្រូវ។

Verse 25

रसोल्लासा कालयोगात् त्रेताख्ये नश्यते ततः / तस्यां सिद्धौ प्रणष्टायामन्या सिद्धिरवर्तत

ដោយការប្រសព្វគ្នានៃឥទ្ធិពលកាលៈ «រសោល្លាសា» ដែលជាសិទ្ធិមួយ នោះបាត់បង់ទៅក្នុងយុគត្រេតា។ ពេលសិទ្ធិនោះរលាយបាត់ សិទ្ធិមួយផ្សេងទៀតក៏កើតឡើងដើម្បីគ្រប់គ្រងជំនួស។

Verse 26

अपां सौक्ष्म्ये प्रतिहते तदा मेघात्मना तु वै / मेघेभ्यः स्तनयित्नुभ्यः प्रवृत्तं वृष्टिसर्जनम्

នៅពេលសភាពល្អិតដូចអ័ព្ទនៃទឹកត្រូវបានរារាំង នោះទឹកបានក្លាយជារូបមេឃ ហើយការបញ្ចេញភ្លៀងចាប់ផ្តើមពីមេឃដែលមានផ្គរលាន់។

Verse 27

सकृदेव तया वृष्ट्या संयुक्ते पृथिवीतले / प्रादुरासंस्तदा तासां वृक्षा वै गृहसंज्ञिताः

ពេលភ្លៀងនោះប៉ះដល់ផ្ទៃផែនដីភ្លាមៗ នោះបានលេចឡើងដើមឈើជាច្រើន ដែលគេហៅថា «ផ្ទះ» ជាទីស្នាក់នៅធម្មជាតិ។

Verse 28

सर्वप्रत्युपयोगस्तु तासां तेभ्यः प्रजायते / वर्तयन्ति स्म तेभ्यस्तास्त्रेतायुगमुखे प्रजाः

ពីដើមឈើទាំងនោះ និងដោយអាស្រ័យលើវា កើតមានការប្រើប្រាស់គ្រប់យ៉ាង និងការជួយគ្នាទៅវិញទៅមក; នៅដើមយុគត្រេតា ប្រជាជនបានដឹកនាំជីវិត និងរបៀបសង្គមតាមវិន័យនោះ។

Verse 29

ततः कालेन महता तासामेव विपर्यतात् / रागलोभात्मको भावस्तदा ह्याकस्मिको ऽभवत्

បន្ទាប់ពីកាលយូរច្រើន ដោយសារការប្រែប្រួលធ្លាក់ចុះនៃសភាពរបស់ពួកគេ នោះអារម្មណ៍ដែលពោរពេញដោយការចងចិត្ត និងលោភលន់ បានកើតឡើងភ្លាមៗ។

Verse 30

विपर्ययेण तासां तु तेन तत्कालभाविना / प्रणश्यन्ति ततः सर्वे वृक्षास्ते गृहसंज्ञिताः

ប៉ុន្តែពេលសភាពរបស់ពួកគេប្រែទៅផ្ទុយ ដោយការប្រែប្រួលនៃកាលនោះ ដើមឈើទាំងអស់ដែលគេហៅថា «ផ្ទះ-ដើមឈើ» នោះបានវិនាសអស់ទាំងស្រុង។

Verse 31

ततस्तेषु प्रनष्टेषु विभ्रान्ता मैथुनोद्भवाः / अभिध्यायन्ति तां सिद्धिं सत्याभिध्यायिनस्तदा

បន្ទាប់មក ពេលអាស្រ័យទាំងនោះបានរលាយបាត់ សត្វដែលកើតពីការរួមភេទ ក៏វង្វេងច្រឡំ ហើយចាប់ផ្តើមសមាធិលើសិទ្ធិដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់នោះ; នៅពេលនោះ ពួកគេក្លាយជាអ្នកសមាធិលើសច្ចៈ។

Verse 32

प्रादुर्बभूवुस्तासां तु वृक्षास्ते गृहसंज्ञिताः / वस्त्राणि ते प्रसूयन्ते फलान्याभरणानि च

បន្ទាប់មក សម្រាប់ពួកគេ មានដើមឈើបានលេចឡើង ដែលគេហៅថា «ដើមឈើផ្ទះ»; ពីវា កើតមានសម្លៀកបំពាក់ ហើយផ្លែរបស់វាក៏ក្លាយជាគ្រឿងអលង្ការផងដែរ។

Verse 33

तेष्वेव जायते तासां गन्धवर्णरसान्वितम् / अमाक्षिकं महावीर्यं पुटके पुटके मधु

ពីវត្ថុសារធាតុនៃផ្កា និងរុក្ខជាតិនោះឯង ក៏កើតមានទឹកឃ្មុំ មានក្លិនក្រអូប ពណ៌ និងរសជាតិ—ទឹកឃ្មុំគ្មានឃ្មុំ មានអានុភាពខ្លាំង—លេចឡើងក្នុងរន្ធតូចៗគ្រប់កន្លែងនៃរុក្ខា។

Verse 34

तेन ता वर्तयन्ति स्म त्रेतायुगमुखे प्रिजाः / हृष्टपुष्टास्तया सिद्ध्या सर्वा वै विगतज्वराः

ដោយធម៌/វិន័យនោះ ប្រជាជនបានរស់នៅ និងប្រព្រឹត្តខ្លួន នៅពេលព្រឹកដំបូងនៃត្រេតាយុគ; ហើយដោយសិទ្ធិដ៏សម្រេចនោះ ពួកគេទាំងអស់ក្លាយជាសប្បាយរីករាយ សម្បូរបែប និងពិតប្រាកដថា គ្មានក្តៅក្រហាយ ឬទុក្ខវេទនា។

Verse 35

ततः कालान्तरेणैव पुनर्लोभावृतास्तदा / वृक्षांस्तान् पर्यगृह्णन्त मधु चामाक्षिकं बलात्

បន្ទាប់មក កាលកន្លងទៅមួយរយៈ ពួកគេត្រូវលោភលន់គ្របដណ្តប់ម្ដងទៀត; ពួកគេបានព័ទ្ធជុំវិញដើមឈើទាំងនោះ ហើយដោយកម្លាំងបានយកទឹកឃ្មុំ និងឃ្លាំងទឹកឃ្មុំទៅ។

Verse 36

तासां तेनापचारेण पुनर्लोभकृतेन वै / प्रणष्टामधुना सार्धं कल्पवृक्षाः क्वचित् क्वचित्

ដោយអំពើល្មើសចំពោះពួកនាង ហើយម្តងទៀតដោយលោភលន់ ដើមកាល់បវೃក្ស (ដើមប្រាថ្នាសម្រេច) ព្រមទាំងទឹកឃ្មុំរបស់វា បានបាត់បង់ទៅទីនេះទីនោះ។

Verse 37

शीतवर्षातपैस्तीव्रै स्ततस्ता दुः खिता भृशम् / द्वन्द्वैः संपीड्यमानास्तु चक्रुरावरणानि च

ត្រូវទារុណដោយត្រជាក់ខ្លាំង ភ្លៀង និងកម្តៅថ្ងៃដុតឆេះ ពួកនាងទុក្ខព្រួយយ៉ាងខ្លាំង; ហើយត្រូវសង្កត់ដោយគូប្រឆាំងទាំងឡាយពីគ្រប់ទិស ពួកនាងក៏បានធ្វើគម្របការពារផងដែរ។

Verse 38

कृत्वा द्वन्द्वप्रतीघातान् वार्तोपायमचिन्तयन् / नष्टेषु मधुना सार्धं कल्पवृक्षेषु वै तदा

ក្រោយពេលទប់ទល់នឹងគូប្រឆាំងទាំងឡាយ ហើយពិចារណាវិធីរកជីវិត និងការជួញដូរ នៅពេលដើមកាល់បវೃក្សព្រមទាំងទឹកឃ្មុំបានវិនាសទៅ នោះគាត់បានដាក់ចិត្តលើផ្លូវអនុវត្តជាក់ស្តែង។

Verse 39

ततः प्रादुर्बभौ तासां सिद्धिस्त्रेतायुगे पुनः / वार्तायाः साधिका ह्यन्या वृष्टिस्तासां निकामतः

បន្ទាប់មក ក្នុងត្រេតាយុគ សិទ្ធិ (វិធីសម្រេច) របស់ពួកនាងបានលេចឡើងវិញ។ ជំនួយមួយទៀតសម្រាប់ជីវិតគឺ វារតា—ការជួញដូរ និងកសិកម្ម—ហើយភ្លៀងក៏ធ្លាក់មកតាមបំណងរបស់ពួកនាង។

Verse 40

तासां वृष्ट्यूदकानीह यानि निम्नैर्गतानि तु / अवहन् वृष्टिसंतत्या स्त्रोतः स्थानानि निम्नगाः

នៅទីនេះ ទឹកភ្លៀងនៃដែនទាំងនោះ ដែលហូរចុះទៅតំបន់ទាបៗ ត្រូវបាននាំបន្តទៅមុខដោយការធ្លាក់ភ្លៀងជាប់ជានិច្ច; ដូច្នេះ តំបន់ទាបៗបានក្លាយជាផ្លូវទន្លេ និងប្រឡាយហូរទឹក។

Verse 41

ये पुनस्तदपां स्तोका आपन्नाः पृथिवीतले / अपां भूणेश्च संयोगादोषध्यस्तास्तदाभवन्

ប៉ុន្តែដំណក់ទឹកនោះ ដែលធ្លាក់លើផ្ទៃផែនដី—ដោយការរួមបញ្ចូលរវាងទឹក និងសារធាតុសម្បូរបែបនៃដី—បានក្លាយជាឱសថស្មៅព្យាបាល នៅកាលនោះ។

Verse 42

अफालकृष्टाश्चानुप्ता ग्राम्यारण्याश्चतुर्दश / ऋतुपुष्पफलैश्चैव वृक्षगुल्माश्च जज्ञिरे

ដោយមិនបានភ្ជួរ មិនបានសាបព្រោះឡើយ រុក្ខជាតិដប់បួនប្រភេទ—ទាំងក្នុងស្រុក និងក្នុងព្រៃ—បានកើតមាន; ហើយដើមឈើនិងព្រៃព្រឹក្សាក៏កើតឡើង ដោយមានផ្កា និងផ្លែតាមរដូវ។

Verse 43

ततः प्रादुरभूत् तासां रागो लोभश्च सर्वशः / अवश्यं भाविनार्ऽथे न त्रेतायुगवशेन वै

បន្ទាប់មក ការចងចិត្ត និងលោភលន់ បានកើតឡើងក្នុងពួកគេគ្រប់ទិសទាំងអស់; ព្រោះអ្វីដែលវាសនាកំណត់ មិនអាចក្លាយជាផ្សេងទេ—វាបានកើតឡើងដោយឥទ្ធិពលនៃយុគត្រេតា។

Verse 44

ततस्ताः पर्यगृह्णन्त नदीक्षेत्राणि पर्वतान् / वृक्षगुल्मौषधीश्चैव प्रसह्य तु यथाबलम्

បន្ទាប់មក ពួកគេបានចាប់យក—ដោយកម្លាំង តាមសមត្ថភាពរបស់ខ្លួន—ទន្លេ ដីស្រែចម្ការ ភ្នំ និងដើមឈើ ព្រៃព្រឹក្សា ព្រមទាំងឱសថស្មៅផងដែរ។

Verse 45

विपर्ययेण तासां ता ओषध्यो विविशुर्महीम् / पितामहनियोगेन दुदोह पृथिवीं पृथुः

បន្ទាប់មក ឱសថស្មៅទាំងនោះ បានចូលត្រឡប់ទៅក្នុងដីវិញតាមលំដាប់បញ្ច្រាស; ហើយតាមព្រះបញ្ជារបស់ព្រះបិតាមហា (ព្រះព្រហ្មា) ព្រះបាទព្រឹថុ បានបូមទឹកដោះពីផែនដី (ព្រឹថិវី) ដើម្បីទាញយកផលផលិតរបស់នាង។

Verse 46

ततस्ता जगृहुः सर्वा अन्योन्यं क्रोधमूर्छिताः / वसुदारधनाद्यांस्तु बलात् कालबलेन तु

បន្ទាប់មក ពួកគេទាំងអស់—ស្រវឹងដោយកំហឹង—បានវាយប្រហារគ្នាទៅវិញទៅមក ហើយដោយអំណាចបានដណ្តើមយកដីធ្លី ភរិយា ទ្រព្យសម្បត្តិ និងអ្វីៗដទៃទៀត ដោយត្រូវបានជំរុញដោយពលកម្លាំងដ៏លើសលប់នៃកាលៈ (កាល)។

Verse 47

मर्यादायाः प्रतिष्ठार्थं ज्ञात्वैतद् भगवानजः / ससर्ज क्षत्रियान् ब्रह्मा ब्राह्मणानां हिताय च

ព្រះអជៈ ព្រះអម្ចាស់ដែលកើតដោយខ្លួនឯង (ព្រះព្រហ្មា) បានដឹងអំពីការនេះ ហើយបានបង្កើតវណ្ណៈក្សត្រិយៈ ដើម្បីបង្កើតសីមាធម៌ និងដើម្បីសុខុមាលភាព និងការការពាររបស់ព្រះព្រាហ្មណៈផងដែរ។

Verse 48

वर्णाश्रमव्यवस्थां च त्रेतायां कृतवान् प्रभुः / यज्ञप्रवर्तनं चैव पशुहिंसाविवर्जितम्

នៅសម័យត្រេតា ព្រះអម្ចាស់បានបង្កើតរបបរៀបចំវណ្ណៈ និងអាស្រាមឲ្យមានលំដាប់; ហើយបានចាប់ផ្តើមប្រពៃណីយញ្ញៈផងដែរ ដែលបរិសុទ្ធដោយមិនមានអំពើហិង្សាសម្លាប់សត្វ។

Verse 49

द्वापरेष्वथ विद्यन्ते मतिभेदाः सदा नृणाम् / रागो लोभस्तथा युद्धं तत्त्वानामविनिश्चयः

តែក្នុងសម័យទ្វាបរ មនុស្សមានការខុសគ្នានៃមតិជានិច្ច; ក្តីប្រាថ្នា និងលោភលន់កើតឡើង ព្រមទាំងសង្គ្រាម និងការមិនអាចសម្រេចច្បាស់លាស់អំពីតត្តវៈ (សច្ចធម៌)។

Verse 50

एको वेदश्चतुष्पादस्त्रेतास्विह विधीयते / वेदव्यासैश्चतुर्धा तु व्यस्यते द्वापरादिषु

នៅក្នុងលោកនេះ ក្នុងសម័យត្រេតា វេដៈត្រូវបានបង្កើតឲ្យជាវេដៈតែមួយ ប៉ុន្តែមានបួនជើង (បួនផ្នែក); តែក្នុងសម័យទ្វាបរ និងសម័យបន្ទាប់ៗ វេដៈត្រូវបានអ្នករៀបចំវេដៈ (វ្យាសៈ) ចែករៀបចំជាបួនភាគ។

Verse 51

ऋषिपुत्रैः पुनर्भेदाद् भिद्यन्ते दृष्टिविभ्रमैः / मन्त्रब्राह्मणविन्यासैः स्वरवर्णविपर्ययैः

ម្តងទៀត ដោយការបែងចែកបន្ថែមដោយកូនប្រុសនៃឥសីៗ ប្រពៃណីទាំងឡាយត្រូវបានបែកបាក់ ដោយការយល់ច្រឡំ ដោយការរៀបចំផ្នែកមន្ត្រ និងប្រាហ្មណៈត្រូវបានបម្លែង និងដោយការប្រែប្រួលខុសឆ្គងនៃសូរ និងអក្សរសំឡេង។

Verse 52

संहिता ऋग्यजुः साम्नां संहन्यन्ते श्रुतर्षिभिः / सामान्याद् वैकृताच्चैवदृष्टिभेदैः क्वचित् क्वचित्

សំហិតា នៃឫគ យជុះ និងសាមន ត្រូវបានរៀបចំដោយឥសីបណ្ឌិតនៃស្រុតិ; ហើយនៅទីកន្លែងផ្សេងៗ វាប្រែប្រួលទៅតាមភាពខុសគ្នានៃទស្សនៈ ទាំងពីរពីអ្វីដែលទូទៅ និងពីអ្វីដែលត្រូវបានកែប្រែឲ្យពិសេស។

Verse 53

ब्राह्मणं कल्पसूत्राणि मन्त्रप्रवचनानि च / इतिहासपुराणानि धर्मशास्त्राणि सुव्रत

ឱ អ្នកមានវ្រតល្អប្រសើរ! ប្រាហ្មណៈ កល្បសូត្រ ការបកស្រាយមន្ត្រ អិតិហាស និងបុរាណ និងធម្មសាស្ត្រ—ទាំងនេះជាសាស្ត្រអធិការ ដែលគាំទ្រធម្មៈ។

Verse 54

अवृष्टिर्मरणं चैव तथैव वायाध्युपद्रवाः / वाङ्मनः कायजैर्दुः सैर्निर्वेदो जायते नृणाम्

ពីគ្រោះរាំងស្ងួត ពីមរណភាព ហើយដូចគ្នានេះពីគ្រោះមហន្តរាយដោយខ្យល់កាច និងពីទុក្ខវេទនាដែលកើតពីពាក្យ ស្មារតី និងកាយ—និរវេទ (ការធុញទ្រាន់ចំពោះលោក) កើតឡើងក្នុងមនុស្ស។

Verse 55

निर्वेदाज्जायते तेषां दुः खमोक्षविचारणा / विचारणाच्च वैराग्यं वैराग्याद् दोषदर्शनम्

ពីនិរវេទ កើតមានការពិចារណាអំពីទុក្ខ និងមោក្ស (ការរំដោះ) ក្នុងពួកគេ; ពីការពិចារណានោះ កើតវៃរាគ្យ (ការមិនជាប់ចិត្ត); ហើយពីវៃរាគ្យ កើតការមើលឃើញច្បាស់នៃទោស (ដោសទស្សន) ក្នុងជីវិតលោកិយ។

Verse 56

दोषाणां दर्शनाच्चैव द्वापरे ज्ञानसंभवः / एषा रजस्तमोयुक्ता वृत्तिर्वै द्वापरे स्मृता

ដោយសារការមើលឃើញកំហុសទាំងឡាយ ក្នុងយុគទ្វាបរ កើតមានប្រាជ្ញាចែកចាយ (វិវេក)។ របៀបរស់នេះ ដែលលាយបញ្ចូលដោយរាជស និងតមស ត្រូវបានចងចាំថាជាលក្ខណៈនៃទ្វាបរ។

Verse 57

आद्ये कृते तु धर्मो ऽस्ति स त्रेतायां प्रवर्तते / द्वापरे व्याकुलीभूत्वा प्रणश्यति कलौ युगे

នៅយុគដំបូង គឺក្រឹត ធម្មៈឈរមាំមួនពិតប្រាកដ; នៅត្រេតា វានៅបន្តដំណើរការ។ នៅទ្វាបរ វារអាក់រអួល មិនស្ថិតស្ថេរ ហើយនៅយុគកលិ វាស្ទើរតែវិនាសបាត់។