Adhyaya 71

Verse 1

[वेर्सेस् २,७०।३ - ४९ नोत् अवैलब्ले अत् प्रेसेन्त्] सूत उवाच सात्त्वताज्जज्ञिरे पुत्राः कौशल्यायां महाबलाः / भजमानो भजिर्द्दिव्यो वृष्णिर्देवावृधो ऽन्धकः

[ខគម្ពីរ 2.70.3–49 មិនមាននៅពេលនេះ] សូតបាននិយាយថា៖ ពីសាត្តវត ក្នុងគភ៌របស់ កៅសល្យា បានកើតកូនប្រុសមានកម្លាំងធំៗ គឺ ភជមាន, ភជិ, ទិវ្យ, វ្រឹෂ្ណិ, ទេវាវૃធ និង អន្ធក។

Verse 2

महाभोजश्च विख्यातो ब्रह्मण्यस्सत्यसंगरः / तेषां हि सर्गाश्चत्वारः शृणुध्वं विस्तरेण वै

មហាភោជៈល្បីល្បាញ ជាអ្នកគោរពព្រះព្រាហ្មណ៍ និងមាំមួនក្នុងសង្គ្រាមសច្ចៈ។ រឿងរបស់ពួកគេមាន៤សರ್ಗ—សូមស្តាប់ដោយលម្អិត។

Verse 3

भजमानस्य सृंजय्यो बाह्यका चोपवाह्यका / सृंज यस्य सुते द्वे तु बाह्यके ते उदावहत्

ភរិយារបស់ភជមាន គឺ ស្រឹញ្ជយ្យា បាហ្យកា និង ឧបវាហ្យកា។ កូនស្រីពីររបស់ស្រឹញ្ជយ ត្រូវបានបាហ្យកា ប្រគល់ក្នុងពិធីអាពាហ៍ពិពាហ៍។

Verse 4

तस्य भार्ये भगिन्यौ ते प्रसूते तु सुतान्बहून् / निम्लोचिः किङ्कणश्चैव धृष्टिः पर पुरञ्जयः

ភរិយាទាំងពីរដែលជាបងប្អូនស្រីនោះ បានប្រសូតកូនប្រុសជាច្រើន៖ និម្លោចិ កិង្កណ ធ្រឹଷ្ដិ និង បរបុរ័ញ្ជយ។

Verse 5

ते बाह्यकाया सृंजय्या भजमानाद्विजज्ञिरे / अयुताजित्सहस्राजिच्छताजिदिति नामतः

ពួកគេកើតពី បាហ្យកា និង ស្រឹញ្ជយ្យា តាមរយៈ ភជមាន; តាមនាមគឺ អយុតាជិត សហស្រាជិត និង សតាជិត។

Verse 6

बाह्यकायां भगिन्यां ते भजमानाद्विजज्ञिरे / तेषां देवावृधो राजा चचार परमं तपः / पुत्रः सर्वगुणोपेतो मम भूयादिति स्म ह

ពីបាហ្យកា ដែលជាបងប្អូនស្រីនោះផង ពួកគេក៏កើតតាមរយៈ ភជមាន។ ក្នុងចំណោមពួកគេ ព្រះរាជា ទេវាវૃធ បានប្រតិបត្តិតបស្យាដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ ដោយប្រាថ្នា៖ «សូមឲ្យខ្ញុំមានកូនប្រុសពេញលេញដោយគុណធម៌ទាំងអស់»។

Verse 7

संयोज्या त्मानमेवं स पर्णाशजलमस्पृशत्

ដូច្នេះដោយសម្រួលខ្លួនឯង គាត់បានប៉ះទឹកនៃទន្លេបរណាសា​ដ៏បរិសុទ្ធ។

Verse 8

सा चोपस्पर्शनात्तस्य चकार प्रियमापगा / कल्याणत्वान्नरपतेस्तस्य सा निम्नगोत्तमा

ដោយសារការប៉ះរបស់គាត់ ទន្លេអបគា​បានរីករាយ ហើយបានប្រទានមង្គលដែលព្រះរាជាចូលចិត្ត; ទន្លេដ៏ប្រសើរនោះក្លាយជាអ្នកនាំពរ​ដល់ស្តេច។

Verse 9

चिन्तयाभिपरीताङ्गी जगामाथ विनिश्चयम् / नाभिगच्छामि तां नारीं यस्यामेवंविधः सुतः

ដោយចិត្តតានតឹងនឹងការគិត នាងបានសម្រេចថា៖ «ខ្ញុំមិនទៅរកស្ត្រីដែលមានកូនប្រុសបែបនេះទេ»។

Verse 10

भवेत्सर्वगुणोपेतो राज्ञो देवावृधस्य हि / तस्मादस्य स्वयं चाहं भवाम्यद्य सहव्रता

សូមព្រះរាជា ទេវាវ្រឹធ មានគុណធម៌គ្រប់ប្រការ; ដូច្នេះថ្ងៃនេះ ខ្ញុំនឹងក្លាយជាសហវ្រតា​របស់ព្រះองค์ ដៃគូស្មោះត្រង់ក្នុងធម៌។

Verse 11

जज्ञे तस्याः स्वयं हृत्स्थो भावस्तस्य यथेरितः / अथ भूत्वा कुमारी तु सा चिन्तापरमेव च

ក្នុងបេះដូងនាង អារម្មណ៍បានកើតឡើងដោយខ្លួនឯង ដូចដែលបាននិយាយ; បន្ទាប់មក ទោះជានាងនៅជាកុមារី ក៏នៅតែជ្រួលជ្រាបក្នុងក្តីព្រួយបារម្ភយ៉ាងខ្លាំង។

Verse 12

वरयामास राजानं तामियेष स पार्थिवः / तस्यामाधत्त गर्भे स तेजस्विनमुदा रधीः

ព្រះរាជាបានជ្រើសនាងជាមហេសី ហើយនាងក៏ទៅរកព្រះមហាក្សត្រនោះ។ ដោយសេចក្តីរីករាយ នាងបានមានគភ៌កូនប្រុសដ៏មានតេជៈភ្លឺរលោង។

Verse 13

अथ सा नवमे मासि सुषुवे सरिता वरा / पुत्रं सर्वगुणोपेतं बभ्रुं देवावृधत्तदा

បន្ទាប់មក នៅខែទី៩ សរីតាដ៏ប្រសើរ បានប្រសូតកូនប្រុសមួយឈ្មោះ បភ្រុ ដែលពេញលេញដោយគុណធម៌ទាំងឡាយ; នៅពេលនោះ ពួកទេវតាបានលើកតម្កើង ទេវាវૃធ ឲ្យរុងរឿង។

Verse 14

तत्र वंशे पुराणज्ञा गाथां गायन्ति वै द्विजाः / गुणान्देवावृधस्यापि कीर्तयन्तो महात्मनः

ក្នុងវង្សនោះ ព្រះព្រាហ្មណ៍ដែលចេះពុរាណៈ ច្រៀងបទកាថា ហើយក៏សរសើរគុណធម៌របស់មហាត្មា ទេវាវૃធ ផងដែរ។

Verse 15

यथैव शृणुमो दूरात्सपंश्यामस्तथान्तिकात् / बभ्रुः श्रेष्ठो मनुष्याणां देवैर्देवावृथः समः

ដូចដែលយើងឮពីចម្ងាយ យើងក៏ឃើញជិតៗដូចគ្នា—បភ្រុ ជាអ្នកប្រសើរបំផុតក្នុងចំណោមមនុស្ស ហើយស្មើ ទេវាវૃធ ក្នុងចំណោមទេវតា។

Verse 16

पुरुषाः पञ्चषष्टिश्च सहस्राणि च सप्ततिः / येमृतत्वमनुप्राप्ता बब्रोर्देवावृधादपि

បុរស៦៥,០៧០នាក់—ពួកគេបានឈានដល់អមតភាព ដោយព្រះគុណរបស់ បភ្រុ និងទេវាវૃធ ផងដែរ។

Verse 17

यज्वा दानपतिर्धीरो ब्रह्मण्यः सत्यवाग्बुधः / कीर्त्तिमांश्च महाभोजः सात्त्वतानां महारथः

គាត់ជាអ្នកប្រតិបត្តិយញ្ញៈ ជាម្ចាស់នៃទាន មានចិត្តមាំមួន គោរពព្រះព្រាហ្មណ៍ និយាយសច្ចៈ និងមានប្រាជ្ញា។ គាត់មានកេរ្តិ៍ឈ្មោះ ជាមហាភោជៈ និងជាមហារថីក្នុងចំណោមសាត្វវតៈ។

Verse 18

तस्यान्ववायः सुमहान्भोजा ये भुवि विश्रुताः / गान्धारी चैव माद्री च धृष्टैर्भार्ये बभूवतुः

វង្សរបស់គាត់អស្ចារ្យយ៉ាងខ្លាំង; ពួកភោជៈដែលល្បីលើផែនដីបានកើតមាន។ ចំពោះ ធ្រឹଷ្ដៈ នោះ គន្ធារី និង មាទ្រី បានក្លាយជាព្រះមហេសីទាំងពីរ។

Verse 19

गान्धारी जनयामास सुमित्रं मित्रनन्दनम् / साद्री युधाजितं पुत्रं ततो मीढ्वांसमेव च

គន្ធារីបានប្រសូត្រ សុមិត្រៈ អ្នកជាក្តីរីករាយរបស់មិត្ត។ មាទ្រីបានប្រសូត្រ កូនប្រុសឈ្មោះ យុធាជិត ហើយបន្ទាប់មកក៏មាន មីឌ្វាំសៈ ផងដែរ។

Verse 20

अनमित्रं शिनं चैव ताबुभौ पुरुषोत्तमौ / अनमित्रसुतो निघ्नो निघ्नस्य द्वौ बभूवतुः

អនមិត្រ និង សិនៈ—ទាំងពីរជាបុរសដ៏ប្រសើរ។ កូនប្រុសរបស់អនមិត្រគឺ និឃ្នៈ; ហើយនិឃ្នៈមានកូនប្រុសពីរនាក់។

Verse 21

प्रसेनश्च महाभागः सत्राजिच्च सुताबुभौ / तस्य सत्राजितः सूर्यः सखा प्राणसमो ऽभवत्

ប្រសេនៈដ៏មានភាគល្អ និង សត្រាជិត—ទាំងពីរជាព្រះរាជបុត្រ។ ចំពោះសត្រាជិត ព្រះសូរ្យទេវៈបានក្លាយជាមិត្តស្និទ្ធ ដែលស្រឡាញ់ដូចជាជីវិត។

Verse 22

स कदाचिन्निशापाये रथेन रथिनां वरः / तोयं कूलात्समुद्धर्तुमुपस्थातुं ययौरविम्

ម្តងមួយ នៅពេលរាត្រីជិតផុត ព្រះរាជាដែលល្អឥតខ្ចោះក្នុងចំណោមអ្នកជិះរថ បានចេញដំណើរដោយរថ ដើម្បីយកទឹកពីច្រាំង ហើយទៅបូជាព្រះសូរ្យទេវ។

Verse 23

तस्योपतिष्ठतः सूर्यं विवस्वानग्रतः स्थितः / सुस्पष्टमूर्त्तिर्भगवांस्तेजोमण्डलवान्विभुः

នៅពេលគាត់កំពុងបូជា ព្រះសូរ្យ វិវស្វាន បានឈរនៅមុខ—មានរូបកាយច្បាស់លាស់ ជាព្រះភគវាន មានវង់ពន្លឺរុងរឿង និងជាព្រះអធិរាជសព្វគ្រប់។

Verse 24

अथ राजा विवस्वन्तमुवाच स्थितमग्रतः / यथैव व्योम्नि पश्यामि त्वामहं ज्योतिषां पते

បន្ទាប់មក ព្រះរាជាបានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់វិវស្វានដែលឈរនៅមុខថា «ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃពន្លឺទាំងឡាយ ដូចដែលខ្ញុំឃើញព្រះองค์នៅលើមេឃ ដូច្នោះឥឡូវនេះខ្ញុំក៏ឃើញនៅទីនេះដែរ»។

Verse 25

तेजोमण्डलिनं चैव तथैवाप्यग्रतः स्थितम् / को विशेषो विवस्वंस्ते सख्येनोपगतस्य वै

ហើយខ្ញុំក៏ឃើញព្រះองค์ឈរនៅមុខ ដោយមានវង់ពន្លឺដូចដើម; ឱ វិវស្វាន កាលព្រះองค์មកដោយមិត្តភាពនេះ មានអ្វីពិសេសដូចម្តេច?

Verse 26

एतच्छ्रुत्वा स भगवान्मणिरत्नं स्यमन्तकम् / स्वकण्ठादवमुच्याथ बबन्ध नृपतेस्तदा

ពេលបានឮដូច្នោះ ព្រះសូរ្យទេវជាព្រះភគវាន បានដោះមណីរត្ន ‘ស្យមន្តក’ ចេញពីករបស់ព្រះองค์ ហើយភ្ជាប់ឲ្យព្រះរាជានៅពេលនោះតែម្តង។

Verse 27

ततो विग्रहवन्तं तं ददर्श नृपतिस्तदा / प्रीतिमानथ तं दृष्ट्वा मुहूर्त्तं कृतवान्कथाम्

បន្ទាប់មក ព្រះមហាក្សត្របានឃើញបុរសនោះដែលមានរូបកាយច្បាស់។ ព្រះអង្គមានព្រះហឫទ័យរីករាយ ហើយបានសន្ទនាជាមួយគាត់មួយស្របក់។

Verse 28

तमभिप्रस्थितं भूयो विवस्वन्तं स सत्रजित् / प्रोवाचाग्निसवर्णं त्वां येन लोकः प्रपश्यति

ចំពោះវិវស្វានដែលកំពុងចេញដំណើរវិញ សត្រាជិតបាននិយាយថា «ឱ អ្នកមានពណ៌ដូចភ្លើង! ដោយសារអ្នកនេះហើយ លោកទាំងឡាយបានឃើញ»។

Verse 29

तदेतन्मणिरत्नं मे भगवन्दातुमर्हसि / स्यमं तकं नाममणिं दत्तवांस्तस्य भास्करः

ឱ ព្រះអម្ចាស់! សូមប្រទានមណីរត្ននេះដល់ខ្ញុំ។ មណីឈ្មោះ «ស្យមន្តក» នេះ ត្រូវបានភាស្ករ ប្រទានដល់គាត់។

Verse 30

स तमामुच्य नगरीं प्रविवेश महीपतिः / विस्मापयित्वाथ ततः पुरीमन्तःपुरं ययौ

ក្រោយពេលលាអ្នកនោះ ព្រះមហាក្សត្របានចូលទៅក្នុងទីក្រុង។ ព្រះអង្គធ្វើឲ្យមនុស្សទាំងឡាយភ្ញាក់ផ្អើល ហើយបន្ទាប់មកទៅកាន់អន្តៈបុរៈក្នុងព្រះរាជវាំង។

Verse 31

स प्रसेनाय तद्दिव्यं मणिरत्नं स्यमन्तकम् / ददौ भ्रात्रे नरपतिः प्रेम्णा सत्राजिदुत्तमम्

ព្រះនរបតិសត្រាជិត បានប្រទានមណីរត្នទិព្វ «ស្យមន្តក» នោះ ដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ ដល់ប្អូនប្រុសរបស់ព្រះអង្គ គឺ ប្រសេន។

Verse 32

स्यमन्तको नाम मणिर्यस्मिन्राष्ट्रे स्थितो भवेत् / कामवर्षी च पर्जन्यो न च व्याधिभयं तथा

នៅក្នុងនគរណាដែលមានមណីឈ្មោះ «ស្យមន្តក» ស្ថិតនៅទីនោះ ព្រះបរជញ្ញៈបង្អួតភ្លៀងតាមបំណង ហើយក៏គ្មានភ័យខ្លាចជំងឺដែរ។

Verse 33

लिप्सां चक्रे प्रसेनात्तु मणिरत्नं स्यमन्तकम् / गोविन्दो न च तं लेभे शक्तो ऽपि न जहार च

ប្រសេនាបានកើតលោភចង់បានមណីរតនៈ «ស្យមន្តក» ប៉ុន្តែគោវិន្ទមិនបានទទួលវា ហើយទោះមានអំណាចក៏មិនបានលួចយកដែរ។

Verse 34

कधाचिन्मृगयां यातः प्रसेनस्तेन भूषितः / स्यमन्तककृते सिंहाद्वधं प्राप सुदारुणम्

ម្តងមួយ ប្រសេនាដែលតុបតែងដោយមណីនោះ បានចេញទៅប្រមាញ់; ដោយហេតុស្យមន្តក គាត់បានទទួលមរណភាពដ៏សាហាវពីសត្វសിംហា។

Verse 35

जांबवानृक्षराजस्तु तं सिंहं निजघान वै / आदाय च मणिं दिव्यं स्वबिलं प्रविवेश ह

បន្ទាប់មក ជាំបវាន ព្រះរាជានៃសត្វឃ្មុំ (ឫក្ស) បានសម្លាប់សിംហានោះពិតប្រាកដ; ហើយយកមណីដ៏ទេវីយ៍នោះចូលទៅក្នុងរូងរបស់ខ្លួន។

Verse 36

तत्कर्म कृष्णस्य ततो वृष्ण्यन्धकमहत्तराः / मणिं गृध्नोस्तु मन्वानास्तमेव विशशङ्किरे

បន្ទាប់ពីហេតុនោះ មហាជនជាន់ខ្ពស់នៃវង្ស វ្រឹෂ್ಣិ និង អន្ធកៈ គិតថាព្រះក្រឹષ્ણលោភមណី ដូច្នេះបានសង្ស័យព្រះองค์ចំពោះអំពើនោះ។

Verse 37

मिथ्यापवादं तेभ्यस्तं बलवानरिसूदनः / अमृष्यमाणो भगवान्वनं स विचचार ह

ព្រះភគវាន អរិសូទន អ្នកមានពលានុភាព មិនអាចអត់ទ្រាំនឹងពាក្យបង្កាច់បង្ខូចក្លែងក្លាយរបស់ពួកគេបាន ទើបដើរវិលវល់ក្នុងព្រៃ។

Verse 38

स तु प्रोसेनो मृगयामचरद्यत्र चाप्यथ / प्रसेनस्य पदं ग्राह्यं पुरं पौराप्तकारिभिः

នៅពេលនោះ ប្រូសេន ដើរលេងប្រមាញ់សត្វទៅគ្រប់ទីកន្លែង ហើយស្នាមជើងរបស់ប្រូសេន អាចឲ្យប្រជាជនក្នុងក្រុងតាមដានបាន។

Verse 39

ऋक्षवन्तं गिरिवरं विन्ध्यं च नगमुत्तमम् / अन्वेषयत्परिश्रान्तः स ददर्श महामनाः

គាត់មានចិត្តធំ ទោះនឿយហត់ពីការស្វែងរក ក៏បានឃើញភ្នំឫក្សវន្តដ៏ប្រសើរ និងភ្នំវិន្ធ្យដ៏ឧត្តម។

Verse 40

साश्वं हतं प्रसेनं तं नाविन्दत्तत्र वै मणिम् / अथ सिंहः प्रसेनस्य शरीरस्याविदूरतः

គាត់បានឃើញប្រូសេនត្រូវសម្លាប់ជាមួយសេះ ប៉ុន្តែមិនបានឃើញមណីនោះនៅទីនោះទេ; ហើយមានសត្វតោនៅជិតសពរបស់ប្រូសេន។

Verse 41

ऋक्षेण निहतो दृष्टः पदैरृक्षस्य सूचितः / पदैरन्वेषयामास गुहामृक्षस्य यादवः

គេឃើញថាគាត់ត្រូវខ្លាឃ្មុំសម្លាប់ ហើយស្នាមជើងខ្លាឃ្មុំបានបង្ហាញសញ្ញា; ដូច្នេះយាទវៈបានតាមស្នាមជើង ដើម្បីស្វែងរករូងខ្លាឃ្មុំ។

Verse 42

महत्यन्तर्बिले वाणीं शश्राव प्रमदेरिताम् / धात्र्या कुमारमादाय सुतं जांबवतो द्विजाः / क्रीडयन्त्याथ मणिना मारोदीरित्युदीरितम्

នៅក្នុងរូងធំខាងក្នុង គាត់បានឮសំឡេងដែលស្ត្រីម្នាក់ជំរុញឲ្យនិយាយ។ អ្នកថែទាំ抱កុមារបុត្ររបស់ជាំបវន្ត លេងជាមួយមណី ហើយអំពាវនាវថា «វាយទៅ! ឲ្យមក!» ឱ ទ្វិជៈទាំងឡាយ។

Verse 43

धात्र्युवाच प्रसेनमवधीत्सिंहः सिंहो जांबवता हतः

អ្នកថែទាំនិយាយថា «សត្វសിംហាបានសម្លាប់ប្រសេន ហើយសിംហានោះត្រូវជាំបវន្តសម្លាប់»។

Verse 44

सुकुमारक मारो दीस्तव ह्यें स्यमन्तकः / व्यक्तीकृतश्च शब्दः स तूर्णं चापि ययौ बिलम्

«កុមារតូចទន់ភ្លន់ អូសវាយ—ឲ្យមក; ស្យមន្តកនេះជារបស់អ្នក»។ ពេលឮពាក្យច្បាស់ៗដូច្នោះ គាត់ក៏ប្រញាប់ទៅកាន់រូងភ្លាម។

Verse 45

अपश्यच्च बिलाभ्याशे प्रसेन मवदारितम् / प्रविश्य चापि भगवान्स ऋक्षबिलमञ्जसा

នៅជិតមាត់រូង គាត់ឃើញប្រសេនត្រូវបានហែកខ្ទេច។ បន្ទាប់មក ព្រះភគវានបានចូលទៅក្នុងរូងរបស់សត្វឃ្មុំដោយងាយ។

Verse 46

ददर्श ऋक्षराजानं जांबवन्तमुदारधीः / युयुधे वासुदेवस्तु बिले जांबवता सह

ដោយប្រាជ្ញាធំទូលាយ គាត់បានឃើញជាំបវន្ត ព្រះរាជានៃសត្វឃ្មុំ។ បន្ទាប់មក វាសុទេវៈបានប្រយុទ្ធជាមួយជាំបវន្តនៅក្នុងរូង។

Verse 47

बाहुभ्यामेव गोविन्दो दिवसानेकविंशतिम् / प्रविष्टे च बिलं कृष्णे वसुदेवापुरस्सराः

គោវិន្ទប្រយុទ្ធដោយកម្លាំងដៃរបស់ខ្លួនអស់រយៈពេលម្ភៃមួយថ្ងៃ; ពេលក្រឹෂ្ណចូលទៅក្នុងរូងភ្នំ វសុទេវ និងពួកគេបានដើរនាំមុខតាមទៅ។

Verse 48

पुनर्द्वारवतीं चैत्य हतं कृष्णं न्यवेदयन् / वासुदेवस्तु निर्जित्य जांबवन्तं महाबलम्

ត្រឡប់ទៅទ្វារវតីវិញ ពួកគេបានជូនដំណឹងនៅចៃត្យថា «ក្រឹෂ្ណត្រូវបានសម្លាប់»; ប៉ុន្តែវាសុទេវបានឈ្នះជាំបវាន់អ្នកមានកម្លាំងមហិមា។

Verse 49

लेभे जांबवन्तीं कन्यामृक्षराजस्य सम्मनाम् / भगवत्तेजसा ग्रस्तो जांबवांन्प्रसभं मणिम्

ព្រះអង្គបានទទួលជាំបវតី កូនស្រីជាទីស្រឡាញ់របស់ស្តេចខ្លាឃ្មុំ; ជាំបវាន់ដែលត្រូវពន្លឺទេវភាពរបស់ព្រះអម្ចាស់គ្របដណ្ដប់ បានប្រគល់មណីដែលធ្លាប់យកដោយបង្ខំផងដែរ។

Verse 50

सुतां जांबवतीमाशु विष्वक्सेनाय दत्तवान् / मणिं स्यमन्तकं चैव जग्रहात्मविशुद्धये

ព្រះអង្គបានប្រគល់កូនស្រីជាំបវតីឲ្យវិṣ្វក្សេនដោយឆាប់រហ័ស; ហើយបានទទួលមណីស្យមន្តកៈ ដើម្បីសម្អាតព្រះហឫទ័យ។

Verse 51

अनुनीयर्क्षराजं तं निर्ययौ च तदा बिलात् / एवं स मणिमाहृत्य विशोध्यात्मानमात्मना

ក្រោយពេលធ្វើឲ្យស្តេចខ្លាឃ្មុំនោះពេញចិត្ត ព្រះអង្គបានចេញពីរូងភ្នំ; ដូច្នេះដោយនាំមណីមកវិញ ព្រះអង្គបានសម្អាតព្រះអង្គដោយព្រះអង្គផ្ទាល់។

Verse 52

ददौ सत्राजिते रत्नं मणिं सात्त्वतसन्निधौ / कन्यां पुनर्जांबवतीमुवाह मधुसूदनः

នៅចំពោះមុខពួកសាត្វវតៈ សត្រាជិតបានប្រគល់រតនមណីនោះ; បន្ទាប់មក ព្រះមធុសូទនៈ ព្រះក្រឹស្ណៈ បានអភិសេកជាមួយកញ្ញា ជាំបវតី។

Verse 53

तस्मान्मिथ्याभिशापात्तु व्यशुध्यन्मधुसूदनः / इमां मिथ्याभिशप्तिं यः कृष्णस्येह व्यपोहिताम्

ដោយសារពាក្យសាបសែនក្លែងក្លាយនោះ ព្រះមធុសូទនៈ ព្រះក្រឹស្ណៈ បានបង្ហាញថាបរិសុទ្ធឥតទោស; អ្នកណាដែលដឹងថាពាក្យសាបក្លែងក្លាយដែលគេដាក់លើព្រះក្រឹស្ណៈនៅទីនេះ ត្រូវបានបំបាត់។

Verse 54

वेद मिथ्याभिशप्तिं स नाभिस्पृशति कर्हिचित् / दश त्वासन्सत्रजितो भार्यास्तस्यायुतं सुताः

អ្នកណាដែលដឹងអំពីពាក្យសាបក្លែងក្លាយនេះ នឹងមិនត្រូវវាប៉ះពាល់ឡើយ; សត្រាជិតមានភរិយា១០នាក់ ហើយមានបុត្រា១ម៉ឺននាក់។

Verse 55

ख्यातिमन्तस्त्रयस्तेषां भङ्गकारस्तु पूर्वजः / वीरो वातपतिश्चैव तपस्वी च बहुप्रियः

ក្នុងចំណោមពួកគេ មានបីនាក់ល្បីល្បាញខ្លាំង; អ្នកច្បងគឺ ភង្គការៈ—ជាវីរបុរស វាតបតិ ជាតបស្វី និងជាទីស្រឡាញ់របស់មនុស្សជាច្រើន។

Verse 56

अथ वीरमती नाम भङ्गकारस्य तु प्रसूः / सुषुवे सा कुमारीस्तु तिस्रो रूपगुणान्विताः

បន្ទាប់មក ភរិយារបស់ភង្គការៈ មាននាមថា វីរមតី; នាងបានសម្រាលកូនស្រីបីនាក់ ដែលពេញលេញដោយរូបសម្រស់ និងគុណធម៌។

Verse 57

सत्यभामोत्तमा स्त्रीणां व्रतिनी च दृढव्रता / तथा तपस्विनी चैव पिता कृष्णय तां ददौ

សត្យភាមា ជាស្ត្រីដ៏ប្រសើរ មានវ្រតដ៏មាំមួន និងជាអ្នកតបៈ; ឪពុកបានប្រគល់នាងដល់ព្រះស្រីក្រឹស្ណ។

Verse 58

न च सत्राजितः कृष्णो मणिरत्नं स्यमन्तकम् / आदत्त तदुपश्रुत्य भोजेन शतधन्वना

សត្រាជិត មិនបានប្រគល់មណីរត្នៈ ស្យមន្តក ដល់ព្រះស្រីក្រឹស្ណទេ; ពេលឮដូច្នោះ អ្នកភោជៈឈ្មោះ សតធន្វា ក៏កើតកំហឹង។

Verse 59

तदा हि प्रार्थयामास सत्यभामामनिन्दिताम् / अक्रूरो धनमन्विच्छन्मणिं चैव स्यमन्तकम्

នៅពេលនោះ អក្រូរ ប្រាថ្នាទ្រព្យ និងមណីស្យមន្តក ដូច្នេះបានសុំសត្យភាមា ដែលគ្មានទោស។

Verse 60

सत्राजितं ततो इत्वा शतधन्वा महाबलः / रात्रौ तं मणिमादाय ततो ऽक्रूराय दत्तवान्

បន្ទាប់មក សតធន្វា អ្នកមានកម្លាំងធំ បានទៅរកសត្រាជិត; នៅពេលយប់ គាត់យកមណីនោះ ហើយបន្ទាប់មកប្រគល់ឲ្យអក្រូរ។

Verse 61

अक्रूरस्तु तदा रत्नमादाय स नरर्षभः / समयं कारयाञ्चक्रे बोध्यो नान्यस्य चेत्युत

ពេលនោះ អក្រូរ ជាបុរសប្រសើរ បានទទួលយករត្នៈ ហើយកំណត់កិច្ចព្រមព្រៀងថា «កុំឲ្យអ្នកដទៃដឹងឡើយ»។

Verse 62

वयमभ्युपयोत्स्यामः कृष्णेन त्वां प्रधर्षितम् / मम वै द्वारका सर्वा वेशे तिष्ठत्य संशयम्

យើងនឹងការពារអ្នក ដែលត្រូវព្រះក្រឹស្នាប្រមាថ; ទ្វារការបស់ខ្ញុំទាំងមូល ស្ថិតក្នុងសម្លៀកបំពាក់នៃទុក្ខ ដោយគ្មានសង្ស័យ។

Verse 63

हते पितरि दुःखार्त्ता सत्यभामा यशस्विनी / प्रययौ रथमारुह्य नगरं वारणावतम्

ពេលឪពុកត្រូវសម្លាប់ សត្យភាមា អ្នកមានកិត្តិយស ក៏ពោរពេញដោយទុក្ខ ឡើងលើរទេះ ហើយចេញទៅកាន់ទីក្រុងវារណាវត។

Verse 64

सत्यभामा तु तद्वृत्तं भोजस्य शतधन्वनः / भर्तुर्निवेद्य दुःखार्त्ता पार्श्वस्थाश्रूण्यवर्त्तयत्

សត្យភាមា បានទូលប្រាប់ព្រឹត្តិការណ៍នោះអំពី ភោជៈ សតធន្វា ដល់ស្វាមី; នាងពោរពេញដោយទុក្ខ ហើយធ្វើឲ្យអ្នកនៅជិតខាងស្រក់ទឹកភ្នែក។

Verse 65

पाण्डवानां तु दग्धानां हरिः कृत्वोदकक्रियाम् / कल्यार्थे चैव भ्रातॄणां न्ययोजयत सात्यकिम्

សម្រាប់បណ្ឌវៈដែលត្រូវដុតឆេះ ព្រះហរិបានធ្វើពិធីឧទកក្រិយា ហើយដើម្បីសេចក្តីសុខមង្គលរបស់បងប្អូន បានតែងតាំងសាត្យគី។

Verse 66

ततस्त्वरितमागत्य द्वारकां मधुसूदनः / पूर्वजं हलिनं श्रीमानिदं वचनमब्रवीत्

បន្ទាប់មក មធុសូទនៈ បានមកដល់ទ្វារកាដោយរហ័ស; ព្រះអង្គដ៏រុងរឿងបានមានព្រះបន្ទូលនេះទៅកាន់បងប្រុស ហលិន (បលរាម)។

Verse 67

हतः प्रसेनः सिंहेन सत्राजिच्छतधन्वना / स्यमन्तको मार्गणीयस्तस्य प्रभुरहं प्रभो

ប្រសេនត្រូវសត្វសិង្ហសម្លាប់ ហើយសតធន្វាបានសម្លាប់សត្រាជិតផងដែរ។ ត្រូវស្វែងរកមណីស្យមន្តក; ឱ ព្រះអម្ចាស់ ខ្ញុំជាម្ចាស់វា។

Verse 68

तहारोह रथं शीघ्रं भोजं हत्वा महाबलम् / स्यमन्तकं महाबाहो सामान्यं वो भविष्यति

បន្ទាប់មក ចូរឡើងរទេះឲ្យរហ័ស ហើយសម្លាប់ភោជៈអ្នកមានកម្លាំងមហិមា។ ឱ មហាបាហូ មណីស្យមន្តកនឹងក្លាយជារបស់ងាយស្រួលសម្រាប់អ្នក។

Verse 69

ततः प्रवृत्ते युद्धे तु तुमुले भोजकृष्णयोः / शतधन्वा तमक्रूरमवैक्षत्सर्वतो दिशम्

បន្ទាប់មក សង្គ្រាមដ៏សន្ធឹកសន្ធាប់រវាងភោជៈ និងក្រឹෂ្ណៈបានផ្ទុះឡើង។ នៅពេលនោះ សតធន្វាបានមើលទៅគ្រប់ទិស ហើយឃើញអក្រូរ។

Verse 70

अनालब्धावहारौ तु कृत्वा भोजजनार्द्दनौ / शक्तो ऽपि शाठ्याद्धार्दिक्यो नाक्रूरो ऽभ्युपपद्यत

ដោយបង្កើតស្ថានភាពឲ្យភោជៈ និងជនារទនៈមិនអាចទទួលបាន (មណី) ទោះអក្រូរ ហារទិក្យ មានសមត្ថភាពក៏ដោយ ក៏មិនបានចេញមុខ ដោយសារល្បិចកល។

Verse 71

अपयोते ततो बुद्धिं भूयश्चक्रे भयान्वितः / योजनानां शतं साग्रं हृदया प्रत्यपद्यत

បន្ទាប់មក ដោយភ័យខ្លាច គាត់បានសម្រេចចិត្តរត់គេចម្តងទៀត; ក្នុងចិត្តគាត់គិតថានឹងទៅឲ្យឆ្ងាយលើសមួយរយយោជន។

Verse 72

विख्याता हृदया नाम शतयोजनगामिनी / भोजस्य वडवा दिव्या यया कृष्णमयोधयत्

សេះញីទេវីយ៍របស់ភោជៈ មាននាម “ហ្រឹទយា” ល្បីល្បាញ អាចរត់បានមួយរយយោជន៍; ដោយសេះនោះ ព្រះក្រឹષ્ણបានប្រយុទ្ធ។

Verse 73

क्षीणां जवेन त्दृदयामध्वनः शतयोजने / दृष्ट्वा रथस्य तां वृद्धिं शतधन्वा समुद्रवत्

នៅលើផ្លូវមួយរយយោជន៍ ‘ហ្រឹទយា’ អស់កម្លាំងដោយល្បឿន; ពេលឃើញរទេះមានការរីកលឿនដូច្នោះ សតធន្វា ក៏រំភើបវឹកវរ ដូចសមុទ្រ។

Verse 74

ततस्तस्या हयायास्तु श्रमात्खेदाच्च वै द्विजाः / खमुत्पेतुरथ प्राणाः कृष्णो राममथाब्रवीत्

បន្ទាប់មក ឱទ្វិជៈទាំងឡាយ ដោយសារការនឿយហត់ និងទុក្ខលំបាករបស់សេះនោះ ព្រលឹងវាបានហោះឡើងទៅមេឃ; បន្ទាប់មក ព្រះក្រឹષ્ણបានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ព្រះរាម។

Verse 75

तिष्ठस्वेह महाबाहो दृष्टदोषा मया हयी / पद्भ्यां गत्वा हरिष्यामि मणिरत्नं स्यमन्तकम्

ឱមហាបាហូ អ្នកសូមឈរនៅទីនេះ; ខ្ញុំបានឃើញកំហុសនៅក្នុងសេះហើយ។ ខ្ញុំនឹងដើរជើងទៅយកមណីរត្នៈ ស្យមន្តក មកវិញ។

Verse 76

पद्भ्यामेव ततो गत्वा शतधन्वानमच्युतः / मिथिलोपवने तं वै जघान परमास्त्रवित्

បន្ទាប់មក ព្រះអច្យុត ដើរជើងទៅ ហើយជាអ្នកជំនាញអាវុធអស្ចារ្យបំផុត បានសម្លាប់សតធន្វា នៅក្នុងឧទ្យាននៃមិថិលា។

Verse 77

स्यमन्तकं न चापश्यद्धत्वा भोजं महाबलम् / निवृत्तं चाब्र वीत्कृष्णं रत्नं देहीति लाङ्गली

មិនឃើញរតនៈ ស្យាមន្តកៈ ទេ។ ពេលឃើញព្រះក្រឹષ્ણត្រឡប់មកក្រោយសម្លាប់ភោជាអ្នកមានកម្លាំងធំ លាង្គលី (ព្រះបលរាម) បាននិយាយថា «សូមប្រគល់រតនៈមក»។

Verse 78

नास्तीति कृष्णश्चोवाच ततो रामो रुषान्वितः / धिक्छब्दपूर्वमसकृत्प्रत्युवाच जनार्द्दनम्

ព្រះក្រឹષ્ણមានព្រះបន្ទូលថា «មិនមានទេ»។ តែព្រះរាមដែលពោរពេញដោយកំហឹង បានបញ្ចេញពាក្យ «ធិក!» ហើយឆ្លើយតបព្រះជនារទនៈម្តងហើយម្តងទៀត។

Verse 79

भातृत्वान्मर्षयाम्वेष स्वस्ति ते ऽस्तु व्रजाम्यहम् / कृत्यं न मे द्वारकया न त्वया न च वृष्णिभिः

ដោយសារជាបងប្អូន ខ្ញុំអត់ទោស; សូមសេចក្តីមង្គលមានដល់អ្នក ខ្ញុំនឹងទៅហើយ។ ខ្ញុំមិនមានកិច្ចការជាមួយទ្វារកា ទាំងជាមួយអ្នក និងជាមួយពួកវ្រឹષ્ણិទេ។

Verse 80

प्रविवेश ततो रामो मिथिलामरिमर्द्दनः / सर्वकामैरुपहृतैर्मैथिलेनैव पूजितः

បន្ទាប់មក ព្រះរាមអ្នកបំបាក់សត្រូវ បានចូលទៅកាន់មិថិលា។ ព្រះរាជាមៃថិលាបានគោរពបូជាព្រះองค์ដោយអំណោយគ្រប់ប្រការដោយខ្លួនឯង។

Verse 81

एतस्मिन्नेव काले तु बभ्रुर्मतिमतां वरः / नानारूपान्क्रतून्सर्वा नाजहार निरर्गलान्

នៅពេលនោះដែរ បភ្រុ អ្នកប្រសើរបំផុតក្នុងចំណោមអ្នកប្រាជ្ញ បានរៀបចំក្រតុ (យជ្ញ) នានាប្រភេទទាំងអស់ ដោយគ្មានឧបសគ្គ។

Verse 82

दीक्षामयं सकवचं रक्षार्थं प्रविवेश ह / स्यमन्तककृते प्राज्ञो कान्दिनीजो महामनाः

ដើម្បីការពារ ស្យមន្តកៈ កាន់ទិនីជៈ អ្នកប្រាជ្ញមានចិត្តធំ បានចូលទៅក្នុងកវចៈការពារដែលជាទីក្សា។

Verse 83

अकूर यज्ञा इति ते ख्यातास्तस्य महात्मनः / बह्वन्नदक्षिणाः सर्वे सर्वकामप्रदायिनः

យជ្ញៈរបស់មហាត្មានោះ ត្រូវបានគេស្គាល់ថា «អកូរ-យជ្ញៈ»; ទាំងអស់មានអាហារច្រើន និងទក្ខិណា ហើយប្រទានបំណងទាំងពួង។

Verse 84

अथ दुर्योधनो राजा गत्वाथ मिथिलां प्रभुः / गदाशिक्षां ततो दिव्यां बलभद्रादवाप्तवान्

បន្ទាប់មក ព្រះរាជា ទុរយោធនៈ បានទៅមិថិលា ហើយទទួលបានការបង្រៀនគទាដ៏ទិព្វពី បលភទ្រៈ។

Verse 85

प्रसाद्य तु ततो रामो वृष्ण्यन्धकमहारथैः / आनीतो द्वारकामेव कृष्णेन च महात्मना

បន្ទាប់មក មហារថីវ្រឹෂ್ಣិ និងអន្ធកៈ បានធ្វើឲ្យ រាមៈ ពេញព្រះហឫទ័យ; ហើយក្រឹષ્ણៈ មហាត្មា បាននាំព្រះองค์ទៅទ្វារកា។

Verse 86

अक्रूरश्चान्धकैः सार्द्धमथायात्पुरुषर्षभः / युद्धे हत्वा तु शत्रुघ्नं सह बन्धुमता बली

បន្ទាប់មក អកូរៈ អ្នកប្រសើរនៅក្នុងមនុស្ស បានមកជាមួយអន្ធកៈ; ហើយអ្នកក្លាហាននោះ ជាមួយ បន្ធុមតា បានសម្លាប់ សត្រុឃ្នៈ ក្នុងសង្គ្រាម។

Verse 87

सुयज्ञतनयायां तु नरायां नरसत्तमौ / भङ्गकारस्य तनयौ विश्रुतौ सुमहाबलौ

ពីគភ៌នរា កូនស្រីសុយជ្ញៈ បានកើតបុរសឧត្តមពីររូប; ពួកគេជាព្រះបុត្ររបស់ភង្គការណ៍ ល្បីល្បាញ និងមានមហាកម្លាំង។

Verse 88

जज्ञातेंऽधकमुख्यस्य शक्रघ्नो बन्धुमांश्च तौ / वधे च भङ्गकारस्य कृष्णो न प्रीतिमानभूत्

ពួកគេទាំងពីរ កើតក្នុងវង្សអន្ធកមុខ្យ ដោយនាមថា សក្រឃ្ន និង បន្ធុមាន; ហើយក្នុងការសម្លាប់ភង្គការណ៍ ព្រះក្រឹෂ្ណមិនបានពេញព្រះហฤទ័យ។

Verse 89

ज्ञातिभेदभयाद्भीतस्तमुबेक्षितवानथ / अपयाते ततो ऽक्रूरे नावर्षत्पाकशासनः

ដោយភ័យខ្លាចការបែកបាក់ក្នុងចំណោមញាតិ គាត់បានមើលរំលងគាត់; ហើយក្រោយអក្រូរ ចាកចេញទៅ បាកសាសនៈ (ឥន្ទ្រ) មិនបានបង្អួតភ្លៀងទេ។

Verse 90

अनावृष्ट्या हतं राष्ट्रमभवद्बहुधा यतः / ततः प्रसादयामासुरक्रूरं कुकुरान्धकाः

ដោយសារខ្វះភ្លៀង នគរបានរងគ្រោះជាច្រើនប្រការ; ដូច្នេះពួកកុកុរ និង អន្ធក បានព្យាយាមបន្ធូរព្រះហឫទ័យអក្រូរ។

Verse 91

पुनर्द्वारवतीं प्राप्ते तदा दानपतौ तथा / प्रववर्ष सहस्राक्षः कुक्षौ जलनिधेस्ततः

ពេលអក្រូរ អ្នកមានទាន បានត្រឡប់មកដល់ទ្វារវតីវិញ សហស្រាក្សៈ (ឥន្ទ្រ) ក៏បង្អួតភ្លៀងយ៉ាងសម្បូរលើអង្គុយនៃសមុទ្រ។

Verse 92

कन्यां वै वासुदेवाय स्वसारं शीलसंमताम् / अक्रूरः प्रददौ श्रीमान्प्रीत्यर्थं मुनिपुङ्गवाः

អក្រូរៈ មុនីដ៏ប្រសើរ និងមានសិរី បានប្រគេនកញ្ញា ដែលជាប្អូនស្រីមានសីលធម៌ ដល់វាសុទេវ ដើម្បីបង្កើតព្រះហឫទ័យរីករាយ។

Verse 93

अथ विज्ञाय योगेन कृष्णो बभ्रुगतं मणिम् / सभामध्ये तदा प्राह तमक्रूरं जनार्द्दनः

បន្ទាប់មក ព្រះក្រឹષ્ણ ដោយអំណាចយោគៈ បានដឹងអំពីមណីដែលទៅដល់បភ្រុ ហើយក្នុងកណ្តាលសភា ព្រះជនារទនៈ បានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់អក្រូរៈ។

Verse 94

यत्तद्रत्नं मणिवरं तव हस्तगतं प्रभो / तत्प्रयच्छ स्वमानार्ह मयि मानार्यकं कृथाः

ឱ ព្រះអម្ចាស់! មណីដ៏ប្រសើរដែលស្ថិតនៅក្នុងព្រះហស្តរបស់ព្រះអង្គ សូមប្រគេនមក; ព្រះអង្គសមគួរទទួលកិត្តិយស—សូមកុំធ្វើឲ្យខ្ញុំអាម៉ាស់។

Verse 95

षष्टिवर्षगते काले यद्रोषो ऽभूत्तदा मम / सुसंरूढो ऽसकृत्प्राप्तस्तदा कालात्ययो महान्

ពេលកាលកន្លងទៅហុកសិបឆ្នាំ កំហឹងដែលកើតក្នុងខ្ញុំកាលនោះ បានត្រឡប់មកម្តងហើយម្តងទៀត រឹងមាំជ្រៅជ្រះ; នៅពេលនោះ មានការប្រែប្រួលកាលដ៏ធំ។

Verse 96

ततः कृष्णस्य वचनात्सर्वसात्त्वतसंसदि / प्रददौ तं मणिं बभ्रुरक्लेशेन महामतिः

បន្ទាប់មក តាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះក្រឹષ્ણ ក្នុងសភានៃសាត្វវតទាំងអស់ បភ្រុអ្នកមានបញ្ញាធំ បានប្រគល់មណីនោះដោយមិនលំបាក។

Verse 97

ततस्तमार्जवप्राप्तं बभ्रोर्हस्तादरिन्दमः / ददौ हृष्टमनास्तुष्टस्तं मणिं बभ्रवे पुनः

បន្ទាប់មក អ្នកបង្ក្រាបសត្រូវបានទទួលមណីដែលបានមកដោយសេចក្តីសុចរិតពីដៃបភ្រុ ហើយដោយចិត្តរីករាយនិងពេញចិត្ត ក៏ប្រគល់មណីនោះត្រឡប់ទៅឲ្យបភ្រុវិញ។

Verse 98

स कृष्णहस्तात्संप्राप्य मणिरत्नं स्यमन्तकम् / आबध्य गान्दिनीपुत्रो विरराजांशुमानिव

ក្រោយទទួលបានមណីរត្នៈ ស្យមន្តក ពីដៃព្រះក្រឹෂ್ಣ បុត្ររបស់គាន្ទិនីបានចងពាក់វា ហើយគាត់ភ្លឺរលោងដូចព្រះអាទិត្យ។

Verse 99

इमां मिथ्याभिशाप्तिं यो विशुद्धिमपि चोत्तमाम् / वेद मिथ्याभिशप्तिं स न लभेत कथञ्चन

អ្នកណាដែលដឹងអំពីបណ្តាសាក្លែងក្លាយនេះ និងដឹងអំពីភាពបរិសុទ្ធដ៏ប្រសើរផងដែរ អ្នកនោះទោះត្រូវគេសាបដោយមិនពិត ក៏មិនទទួលទោសឬគ្រោះថ្នាក់ណាមួយឡើយ។

Verse 100

अनमित्राच्छिनिर्जज्ञे कनिष्ठाद्वृष्णिनन्दनात् / सत्यवान्सत्यसंपन्नः सत्यकस्तस्य चात्मजः

ពីអនមិត្រ បុត្រក្មេងបំផុតនៃវೃಷ್ಣិនន្ទនៈ បានកើតមានសិនិ; ហើយសិនិមានបុត្រឈ្មោះសត្យកៈ ជាអ្នកសច្ចៈ និងពេញដោយសេចក្តីពិត។

Verse 101

सात्यकिर्युयुधानश्च तस्य भूतिः सुतो ऽभवत् / भूतेर्युगन्धरः पुत्र इति भौत्यः प्रकीर्त्तितः

សត្យកៈក៏មាននាមថា យុយុធានៈ; បុត្ររបស់គាត់គឺ ភូតិ។ បុត្ររបស់ភូតិគឺ យុគន្ធរៈ ហេតុនេះហើយគាត់ត្រូវបានគេសរសើរថា ‘ភៅត្យ’។

Verse 102

माड्याः सुतस्य जज्ञे तु सुतो वृष्णिर्युधाजितः / जज्ञाते तनयौ वृष्णेः श्वफल्कश्चित्रकश्च यः

ពីកូនប្រុសរបស់ ម៉ាឌ្យា បានកើតកូនប្រុសនៃវង្ស វ្រឹෂ្ណិ ឈ្មោះ យុធាជិត។ ហើយវ្រឹષ្ណិមានកូនប្រុសពីរនាក់ គឺ ស្វផល្ក និង ចិត្រក។

Verse 103

श्वफल्कस्तु महाराजो धर्मात्मा यत्र वर्तते / नास्ति व्याधिभयं तत्र न चावृष्टिभयं तथा

ស្វផល្ក ជាមហារាជមានចិត្តធម៌; កន្លែងណាដែលគាត់ស្ថិតនៅ ទីនោះគ្មានភ័យជំងឺ ហើយក៏គ្មានភ័យអត់ភ្លៀងដែរ។

Verse 104

कादाचित्काशिराजस्य विभोस्तु द्विजसत्तमाः / त्रीणि वर्षाणि विषये नावर्षत्पाकशासनः

ឱ ព្រះទ្វិជសត្តមៈ! ម្តងមួយ នៅក្នុងដែនរបស់ព្រះរាជាកាសី អិន្ទ្រៈ (បាកសាសន) មិនបានបង្អួតភ្លៀងអស់រយៈពេលបីឆ្នាំ។

Verse 105

स तत्रवासयामास श्वफल्कं परमार्चितम् / श्वफल्कपरिवासेन प्रावर्षत्पाकशासनः

ព្រះរាជានោះបានអញ្ជើញស្វផល្ក ដែលគេគោរពយ៉ាងខ្ពង់ខ្ពស់ ឲ្យស្នាក់នៅទីនោះ; ដោយសារការស្នាក់នៅរបស់ស្វផល្ក អិន្ទ្រៈ (បាកសាសន) ក៏បានបង្អួតភ្លៀង។

Verse 106

श्वफल्कः काशिराजस्य सुतां भार्यामविन्दत / गान्दिनींनाम गां सा हि ददौ विप्राय नित्यशः

ស្វផល្ក បានទទួលព្រះកញ្ញារបស់ព្រះរាជាកាសីជាព្រះមហេសី; នាងមាននាមថា កាន្ទិនី ហើយនាងបានប្រគេនគោមួយក្បាលជាទានដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍រៀងរាល់ថ្ងៃ។

Verse 107

सा मातुरुदरस्था वै बहून्वर्षशातान्किल / निवसंती न वै जज्ञे गर्भस्थां तां पिताब्रवीत्

នាងស្នាក់នៅក្នុងផ្ទៃម្តាយពិតប្រាកដជាច្រើនរយឆ្នាំ ប៉ុន្តែមិនទាន់កើតឡើយ; ពេលនោះឪពុកបាននិយាយទៅកាន់កូនស្រីដែលនៅក្នុងគភ៌។

Verse 108

जायस्व शीघ्रं भद्रं ते किमर्थं वापि तिष्ठसि / प्रोवाच चैनं गर्भस्था सा कन्या गां दिने दिने

“ចូរកើតឆាប់ៗ សូមសេចក្តីមង្គលមានដល់កូន; ហេតុអ្វីកូននៅតែស្នាក់?” ពេលនោះកូនស្រីនៅក្នុងគភ៌បានឆ្លើយគាត់រៀងរាល់ថ្ងៃ។

Verse 109

यदि दद्यास्ततो गर्भाद्बहिः स्यां हायनैस्त्रिभिः / तथेत्युवाच तां तस्याः पिता काममपूरयत्

កូនស្រីបាននិយាយថា “បើលោកអនុញ្ញាត ខ្ញុំនឹងចេញពីគភ៌ក្នុងរយៈបីឆ្នាំ” ឪពុកបាននិយាយថា “ដូច្នោះហើយ” ហើយបានបំពេញបំណងរបស់នាង។

Verse 110

दाता यज्वा च शुरश्च श्रुतवानतिथिप्रियः / तस्याः पुत्रः स्मृतो ऽक्रूरः श्वाफल्को भूरिदक्षिणः

គាត់ជាអ្នកឧបត្ថម្ភទាន អ្នកប្រតិបត្តិយជ្ញា វីរបុរស អ្នកចេះស្រុតិ និងស្រឡាញ់ភ្ញៀវ; កូនប្រុសរបស់នាងត្រូវបានគេចងចាំថា អក្រૂરៈ ជាវង្សស្វាផល្កៈ និងជាអ្នកផ្តល់ទក្ខិណាដ៏ច្រើន។

Verse 111

उपमङ्गुस्तथा मङ्गुर्मृदुरश्चारिमेजयः / गिरिरक्षस्ततो यक्षः शत्रुघ्नो ऽथारिमर्दनः

ឧបមង្គុ មង្គុ ម្រឹទុរ និង ចារិមេជយៈ; បន្ទាប់មក គិរិរក្សៈ យក្សៈ សត្រុឃ្នៈ និង អរិមរទនៈ—ទាំងនេះត្រូវបាននិយាយថាជា (កូនប្រុស) ផ្សេងទៀត។

Verse 112

धर्मवृद्धः सुकर्मा च गन्धमादस्तथापरः / आवाहप्रतिवाहौ च वसुदेवा वराङ्गना

ធម្មវృద్ధៈ សុកರ್ಮា និង គន្ធមាទៈ ព្រមទាំងម្នាក់ទៀត; ហើយមាន អាវាហ និង ប្រតិវាហ; និង វសុទេវា នារីដ៏ប្រសើរ។

Verse 113

अक्रूरादौग्रसेन्यां तु सुतौ द्वौ कुलनन्दिनौ / देववानुपदेवश्च जज्ञाते देवसंनिभौ

ពី អក្រૂર និងភរិយា ឱគ្រសេនី បានកើតកូនប្រុសពីរនាក់ ជាកុលនន្ទិនៈ គឺ ទេវវាន និង ឧបទេវ ដូចទេវតា។

Verse 114

चित्रकस्याभवन्पुत्राः पृथुर्विपृथुरेव च / अश्वग्रीवो ऽश्ववाहश्च सुपार्श्वकगवेषणौ

កូនប្រុសរបស់ ចិត្រកៈ មាន ព្រឹថុ និង វិព្រឹថុ; អស្វគ្រីវ និង អស្វវាហ; និង សុបារស្វកៈ និង គវេษណៈ។

Verse 115

अरिष्टनेमिरश्वास्यः सुवार्मा वर्मभृत्तथा / अभूमिर्बहुभूमिश्च श्रविष्ठाश्रवणे स्त्रियौ

មាន អរិଷ្ដនេមិ, អស្វាស្យ, សុវារមា និង វර්មភ្រឹត; អភូមិ និង បហុភូមិ; ហើយស្ត្រីពីរនាក់គឺ ស្រវិષ્ઠា និង ស្រវណា។

Verse 116

सत्यकात्काशिदुहिता लेभे या चतुरः सुतान् / कुकुरं भजमानं च शुचिं कंबल बर्हिषम्

ពី សត្យកៈ កូនស្រីកាសី បានទទួលកូនប្រុសបួននាក់៖ កុកុរ, ភជមាន, សុចិ, កំបល និង បរហិષ។

Verse 117

कुकुरस्य सुतो वृष्णिर्वृष्णेस्तु तनयो ऽभवत् / कपोतरोमा तस्याथ विलोमाभवदात्मजः

កូនប្រុសរបស់ កុកុរៈ គឺ វ្រឹṣṇិ; ហើយ វ្រឹṣṇិ ក៏មានកូនប្រុសម្នាក់កើតឡើង។ កូនរបស់គាត់ឈ្មោះ កបោតរោមា ហើយបន្ទាប់មកមានកូនឈ្មោះ វិលោមា។

Verse 118

तस्यासीत्तुंबुरुसखा विद्वान्पुत्रोंऽधकः किल / ख्यायते यस्य नामान्यच्चन्दनोदकदुन्दुभिः

គាត់មានកូនប្រុសប្រាជ្ញា ឈ្មោះ ទុម្ពុរុសខា; ហើយពិតប្រាកដ កូនរបស់គាត់ត្រូវបានគេហៅថា អន្ធកៈ។ នាមរបស់គាត់ត្រូវបានប្រកាសជាមួយទឹកចន្ទន៍ និងសំឡេងស្គរពិសិដ្ឋ (ទុន្ទុភិ)។

Verse 119

तस्याभिजित्ततः पुत्र उत्पन्नस्तु पुनर्वसुः / अश्वमेधं तु पुत्रार्थमाजहार नरोत्तमः

គាត់មានកូនប្រុសឈ្មោះ អភិជិត; ហើយពីគាត់បានកើត ពុនរវសុ។ បុរសដ៏ប្រសើរនោះបានធ្វើយជ្ញ អશ્વមេធ ដើម្បីសុំកូនប្រុស។

Verse 120

तस्य मध्ये ऽतिरात्रस्य सदोमध्यात्ससुच्छ्रितः / ततस्तु विद्वान्धर्मज्ञो दाता यज्वा पुनर्वसुः

នៅកណ្ដាលយជ្ញ អតិរាត្រ នោះ គាត់បានបង្ហាញខ្លួនយ៉ាងមង្គលពីកណ្ដាលសាលាពិធី (សដោ)។ បន្ទាប់មក ពុនរវសុ ក្លាយជាអ្នកប្រាជ្ញ អ្នកដឹងធម៌ អ្នកឧបត្ថម្ភ និងអ្នកធ្វើយជ្ញ។

Verse 121

तस्याथ पुत्रमिथुनं बभूवाभिजितः किल / आहुकश्चाहुकी चैव ख्यातौ मतिमतां वरौ

បន្ទាប់មក អភិជិត មានកូនភ្លោះ។ អាហុកៈ និង អាហុកី—ទាំងពីរល្បីថាជាអ្នកប្រសើរនៅក្នុងចំណោមអ្នកមានប្រាជ្ញា។

Verse 122

इमांश्चोदा हरन्त्यत्र श्लोकान्प्रति तमाहुकम् / सोपासांगानुकर्षाणां सध्वजानां वरूथिनाम्

នៅទីនេះ ចោដា បានសូត្រគាថាទាំងនេះចំពោះ តមាហុក—អំពីកងទ័ពដែលមានគ្រឿងប្រដាប់ អ្នកអម និងទង់ជ័យព្រមพร้อม។

Verse 123

रथानां मेघघोषाणां महस्राणि दशैव तु / नासत्यवादी चासीत्तु नायज्ञो नासहस्रदः

រថសង្គ្រាមដែលសូរស័ព្ទដូចមេឃគ្រហឹមមានដល់ដប់ពាន់; គាត់មិនមែនជាអ្នកនិយាយមិនពិត មិនមែនជាអ្នកបោះបង់យជ្ញា ហើយក៏មិនមែនជាអ្នកមិនឲ្យទានរាប់ពាន់ដែរ។

Verse 124

नाशुचिर्नाप्यधर्मात्मा नाविद्वान्न कृशो ऽभवत् / आर्द्रकस्य धृतिः पुत्र इत्येवमनुशुश्रुम्

គាត់មិនមែនជាអ្នកមិនបរិសុទ្ធ មិនមែនជាអ្នកមានចិត្តអធម៌; មិនមែនជាអ្នកអវិជ្ជា ហើយក៏មិនស្គមស្គាំងឡើយ។ យើងបានឮថា “ធ្រឹតិ ជាកូនប្រុសរបស់ អារទ្រក”។

Verse 125

स तेन परिवारेण किशोरप्रतिमान्हयान् / अशीतिमश्वनियुतान्याहुको ऽप्रतिमो व्रजन्

គាត់ជាមួយបរិវារនោះ នាំសេះដូចយុវវ័យ—សេះចំនួន៨០ និយុត—ហើយ អាហុក ដែលគ្មានអ្នកប្រៀបបាន ក៏ចេញដំណើរ។

Verse 126

पूर्वस्यां दिशि नागानां भोजस्य त्वतिभावयन् / रूप्यकाञ्चनकक्षाणां स्रहस्राण्येकविंशतिः

នៅទិសខាងកើត ដើម្បីបង្កើនសិរីរុងរឿងរបស់ ភោជ ក្នុងចំណោមពួកនាគ មានខ្សែក្រវាត់ប្រដាប់ប្រាក់ និងមាស ចំនួនម្ភៃមួយពាន់។

Verse 127

तावन्त्येव सहस्राणि उत्तरस्यां तथादिशि / भूमिपालस्य भोजस्य उत्तिष्टेत्किङ्कणी किल

នៅទិសខាងជើងក៏មានរាប់ពាន់ដូចគ្នា; គេនិយាយថា កិង្គិណី (កណ្ដឹងខ្សែកជើង) របស់ព្រះបូជា អធិរាជក្សត្រកាន់ដី បានលាន់ឡើង។

Verse 128

आहुकश्चाप्यवन्तीषु स्वसारं त्वाहुकीं ददौ / आहुकात्काश्यदुहितुर्द्वै पुत्रौ संबभूवतुः

នៅអវន្តី អាហុកបានប្រគល់ប្អូនស្រីឈ្មោះ អាហុកី ជាទានក្នុងពិធីអាពាហ៍; ពីអាហុក និងកូនស្រីរបស់ កាស្យៈ បានកើតកូនប្រុសពីរនាក់។

Verse 129

देवकश्चोग्रसेनश्च देवगर्भसमावुभौ / देवकस्य सुता वीरा जज्ञिरे त्रिदशोपमाः

ទេវក និង អុគ្រសេន—ទាំងពីរជាកូនប្រុសរបស់ ទេវគರ್ಭា; កូនស្រីដ៏ក្លាហានរបស់ទេវក កើតមកដូចទេវតា។

Verse 130

देववानुपदेवश्च सुदेवो देवरक्षितः / तेषां स्वसारः सप्तासन्वसुदेवाय ता ददौ

មាន ទេវវាន អុបទេវ សុទេវ និង ទេវរក្សិត; ហើយមានបងប្អូនស្រីប្រាំពីរនាក់ ដែលគេបានប្រគល់ឲ្យ វាសុទេវ។

Verse 131

धृतदेवोपदेवा च तथान्या देवरक्षिता / श्रीदेवा शान्तिदेवा च सहदेवा तथापरा

មាន ធ្រឹតទេវា អុបទេវា និងម្នាក់ទៀតឈ្មោះ ទេវរក្សិតា; ហើយក៏មាន ស្រីទេវា សាន្តិទេវា និង សហទេវា ម្នាក់ទៀត។

Verse 132

सप्तमी देवकी तासां सानुजा चारुदर्शना / नवोग्रसेनस्य सुताः कंसस्तेषां तु पूर्वजः

ក្នុងចំណោមពួកនាង នាងទី៧ គឺ ទេវគី មានអនុជាសហ និងមានរូបសោភា។ ពួកគេទាំងអស់ជាព្រះរាជបុត្ររបស់ នវោគ្រាសេនៈ ហើយ កំសៈ ជាបងច្បង។

Verse 133

न्यग्रो दश्च सुनामा च कङ्कशङ्कुसुभूमयः / सुतनू राष्ट्रपालश्च युद्धतुष्टश्च तुष्टिमान्

ន្យគ្រោ, ទស, សុនាមា, កង្គ, សង្គុ, សុភូមិ; ហើយក៏មាន សុតនូ, រាស្ត្របាល, យុទ្ធទុស្ត, និង ទុស្តិមាន។

Verse 134

तेषां स्वसारः पञ्चैव कंसा कंसवती तथा / सुतनू राष्ट्रपाली च कङ्का चैव वराङ्गना

ពួកគេមានបងប្អូនស្រីប្រាំនាក់—កំសា, កំសវតី, សុតនូ, រាស្ត្របាលី និង កង្គា—សុទ្ធតែជានារីសោភា។

Verse 135

उग्रसेनो महापत्यो व्याख्यातः कुकुरोद्भवः / कुकुराणामिमं वंशं धारयन्नमितौजसाम्

បានពណ៌នាអំពី អុគ្រាសេនៈ មហាវីរបុរស កើតក្នុងវង្ស កុកុរៈ; គាត់ជាអ្នកថែរក្សាវង្សនេះរបស់កុកុរៈដែលមានតេជៈអសীম។

Verse 136

आत्मनोविपुलं वंशं प्रजावांश्च भवेन्नरः / भजमानस्य पुत्रस्तु रथिमुख्यो विदूरथः

មនុស្សអាចទទួលបានវង្សធំទូលាយ និងសម្បត្តិកូនចៅច្រើន។ កូនប្រុសរបស់ ភជមានៈ គឺ វិទូរថៈ ជាអ្នកល្អឯកក្នុងចំណោមអ្នកជិះរថ។

Verse 137

राजाधिदेवः शूरश्च विदूरथसुतो ऽभवत् / तस्य शूरस्य तु सुता जज्ञिरे बलवत्तराः

ព្រះរាជបុត្រ​នៃ វិទូរថៈ គឺ រាជាធិទេវៈ និង សូរៈ បានកើតមាន។ សូរៈនោះមានកូនចៅដ៏មានកម្លាំងខ្លាំងក្លា។

Verse 138

वातश्चैव निवातश्च शोणितः श्वेतवाहनः / शमी च गदवर्मा च निदान्तः खलु शत्रुजित्

វាតៈ និវាតៈ សោណិតៈ ស្វេតវាហនៈ សមី កដវර්មា និដាន្តៈ និង សត្រុជិត—ទាំងនេះបានកើតមានក្នុងវង្សនោះ។

Verse 139

शमीपुत्रः प्रतिक्षत्रः प्रतिक्षत्रस्य चात्मजः / स्वयंभोजः स्वयंभोजाद्धृदिकः संबभूव ह

កូនប្រុសរបស់ សមី គឺ ប្រតិក្សត្រៈ ហើយកូនប្រុសរបស់ ប្រតិក្សត្រៈ គឺ ស្វយំភោជៈ។ ពី ស្វយំភោជៈ បានកើត ហ្រឹទិកៈ។

Verse 140

हृदिकस्य सुतास्त्वासन्दश भीमपराक्रमाः / कृतवर्माग्रजस्तेषां शतधन्वा तु मध्यमः

ហ្រឹទិកៈ មានកូនប្រុសដប់នាក់ ដ៏មានវីរភាពដូច ភីមៈ។ ក្នុងចំណោមពួកគេ ក្រឹតវර්មា ជាបងធំ ហើយ សតធន្វា ជាកូនកណ្ដាល។

Verse 141

देवबाहुस्सुबाहुश्च भिषक्श्वेतरथश्च यः / सुदान्तश्चाधिदान्तश्च कनकः कनकोद्भवः

ទេវបាហុ សុបាហុ ភិសក ស្វេតរថៈ សុដាន្តៈ អធិដាន្តៈ កនកៈ និង កនកោទ្ភវៈ—ទាំងនេះក៏ជា (អ្នកដទៃ) ដែរ។

Verse 142

देवबाहोस्सुतो विद्वाञ्जज्ञे कंबलबर्हिषः / असमौजाः सुतस्तस्य सुसमौजाश्च विश्रुतः

កំបលបរហិṣ ជាបុត្រដ៏ប្រាជ្ញារបស់ទេវបាហុ បានប្រសូត។ កូនប្រុសរបស់គាត់គឺ អសមោជា និង សុសមោជា ដែលល្បីល្បាញ។

Verse 143

अजातपुत्राय ततः प्रददावसमौजसे / सुचन्द्रं वसुरूपं च कृष्ण इत्यन्धकाः स्मृताः

បន្ទាប់មក ដល់អសមោជា ដែលមិនទាន់មានកូន បានប្រទានកូនប្រុសឈ្មោះ សុចន្ទ្រ និង វសុរូប; ហើយពួកអន្ធក ត្រូវបានចងចាំថា «ក្រឹෂ្ណ»។

Verse 144

अन्धकानामिमं वंशं कीर्त्तयेद्यस्तु नित्यशः / आत्मनो विपुलं वंशं लभते नात्र संशयः

អ្នកណាដែលសូត្ររំលឹកវង្សអន្ធកនេះជានិច្ច នោះនឹងទទួលបានវង្សត្រកូលដ៏ធំទូលាយសម្រាប់ខ្លួន; គ្មានសង្ស័យឡើយ។

Verse 145

अश्मक्यां जनयामास शूरं वै देव मीढुषम् / मारिष्यां जज्ञिरे शूराद्भोजायां पुरुषा दश

ទេវមីឌុṣ បានបង្កើតសូរៈពីអស្មកី។ បន្ទាប់មក ពីសូរៈ ក្នុងស្ត្រីភោជា ឈ្មោះ ម៉ារិṣយា បានកើតកូនប្រុសដប់នាក់។

Verse 146

वसुदेवो महाबाहुः पूर्वमानकदुन्दुभिः / जज्ञे तस्य प्रसूतस्य दुन्दुभिः प्राणदद्दिवि

វសុទេវៈ អ្នកមានដៃខ្លាំងធំ មុននេះមាននាមថា អានកទុន្ទុភិ។ ពេលគាត់ប្រសូត សូរស្គរទុន្ទុភិបានលាន់នៅលើមេឃ។

Verse 147

आनकानां च संह्नादः सुमहानभवद्दिवि / पपात पुष्पवर्षं च शरस्य भवने महत्

នៅលើមេឃ មានសំឡេងស្គរអានកៈកងរំពងយ៉ាងមហិមា ហើយនៅគេហដ្ឋានរបស់ សរៈ មានភ្លៀងផ្កាធំធេងធ្លាក់ចុះ។

Verse 148

मनुष्यलोके कृत्स्ने ऽपि रूपे नास्ति समो भुवि / यस्यासीत्पुरुषाग्र्यस्य कान्तिश्चन्द्रमसो यथा

ក្នុងលោកមនុស្សទាំងមូល គ្មានអ្នកណាស្មើគាត់ក្នុងរូបសោភានៅលើផែនដី; ពន្លឺរបស់បុរសដ៏ប្រសើរនោះដូចព្រះច័ន្ទ។

Verse 149

देवभागस्ततो जज्ञे ततो देवश्रवाः पुनः / अनाधृष्टिवृकश्चैव नन्दनश्चैव सृंजयः

បន្ទាប់មក ទេវភាគៈ បានកើតឡើង បន្ទាប់មក ទេវស្រវា; ហើយ អនាធ្រឹෂ្ដិវೃក, នន្ទន និង ស្រឹញជយ ក៏កើតឡើងដែរ។

Verse 150

श्यामः शमीको गण्डूषः स्वसारस्तु वरागनाः / पृथा च श्रुतदेवा च श्रुतकीर्तिः श्रुत श्रवाः

ស្យាមៈ សមីកៈ និង កណ្ឌូษៈ; ហើយបងប្អូនស្រីរបស់ពួកគេ—វរាង្គនា, ព្រឹថា, ស្រុតទេវា, ស្រុតកីរតិ, និង ស្រុតស្រវា។

Verse 151

राजाधिदेवी च तथा पञ्चैता वीरमातरः / पृथां दुहितरं शूरः कुन्तिभोजाय वै ददौ

រួមទាំង រាជាធិទេវី; ស្ត្រីទាំងប្រាំនេះជាមាតានៃវីរបុរស។ សូរៈបានប្រគល់កូនស្រី ព្រឹថា ទៅឲ្យ កុន្តិភោជ។

Verse 152

तस्मात्सा तु स्मृता कुन्ती कुन्तिभोजात्मजा पृथा / कुरुवीरः पाण्डुमुख्यस्तस्माद्भार्यामविन्दत

ដូច្នេះ នាងត្រូវបានចងចាំថា “គុនទី” គឺ ព្រឹថា កូនស្រីរបស់ គុនទីភោជ; វីរកុរុ ពណ្ឌុ បានទទួលនាងជាព្រះមហេសីតាមធម៌។

Verse 153

पुथा जज्ञे ततः पुत्रांस्त्रीनग्निसमतेजसः / लोके प्रतिरथान्वीराञ्छक्रतुल्यपराक्रमान्

បន្ទាប់មក ព្រឹថា បានប្រសូតព្រះរាជបុត្រាបីអង្គ មានពន្លឺដូចភ្លើង; ជាវីរបុរសដែលអាចទប់ទល់សត្រូវក្នុងលោក និងមានកម្លាំងដូចព្រះឥន្ទ្រ។

Verse 154

धर्माद्युधिष्टिरं पुत्रं मारुताच्च वृकोदरम् / इन्द्राद्धनञ्जयं चैव पृथा पुत्रानजीचनत्

ពីធម៌ បានកើតយុធិષ્ઠិរ; ពីមារុត បានកើត វ្រឹកោទរ (ភីម); និងពីឥន្ទ្រ បានកើត ធនញ្ជយ (អរជុន) — ព្រឹថា បានប្រសូតព្រះរាជបុត្រទាំងនេះ។

Verse 155

माद्रवत्या तु जनितावश्विनाविति विश्रुतम् / नकुलः सहदेवश्च रुपसत्त्वगुणान्वितौ

គេល្បីថា ពីមាទ្រី អស្វិនទេវទាំងពីរ បានបង្កើត នកុល និង សហទេវ; ពួកគេពេញលេញដោយរូបសម្បត្តិ សត្តវៈ និងគុណធម៌។

Verse 156

जज्ञे तु श्रुतदेवायां तनयो वृद्धशर्मणः / करूषाधिपतेर्ंवीरो दन्तवक्रो महाबलः

ក្នុងស្រ៊ុតទេវា បានកើតកូនប្រុសរបស់ វ្រឹទ្ធសර්មា គឺ ដន្តវក្រា វីរបុរសអធិបតីនៃ ករូષៈ មានកម្លាំងមហិមា។

Verse 157

कैकयाच्छ्रुतिकीर्त्यं तु जज्ञे संतर्दनो बली / चेकितानबृहत्क्षत्रौ तथैवान्यौ महाबलौ

ពីនាង ស្រុតិកីរតិ នៃដែន កៃកយៈ បានប្រសូត សន្តរទនៈ អ្នកមានកម្លាំង; ដូចគ្នានោះ ចេកិតានៈ និង ព្រឹហត្ក្សត្រៈ ហើយអ្នកដទៃទៀតពីរនាក់ក៏មហាបល។

Verse 158

विन्दानुविन्दावावन्त्यौ भ्रातरौ सुमहाबलौ / श्रुतश्रवायां चैद्यस्तु शिशुपालो बभूव ह

វិន្ទ និង អនុវិន្ទ ជាបងប្អូនពីដែន អវន្តី មានកម្លាំងមហា; ហើយពីនាង ស្រុតស្រវា ក៏បានប្រសូត សិសុបាលៈ នៃដែន ចេទី។

Verse 159

दमघोषस्य राजर्षेः पुत्रो विख्यातपौरुषः / यः पुरा सदशग्रीवः संबभूवारिमर्दनः

ព្រះរាជបុត្រានៃរាជឫសី ដមឃោសៈ មានវីរភាពល្បីល្បាញ; អ្នកដែលកាលមុនបានកើតជា ទសគ្រីវៈ (រាវណៈ) អ្នកបំបាក់សត្រូវ។

Verse 160

वैश्रवाणानुजस्तस्य कुंभकर्णो ऽनुजस्तथा पत्न्यस्तु वसुदेवस्य त्रयोदश वराङ्गनाः

អនុជរបស់គាត់គឺ វៃស្រវណៈ (កុបេរៈ); ហើយ កុម្ភករណៈ ក៏ជាអនុជដែរ។ ចំណែកភរិយារបស់ វសុទេវៈ មានដប់បីនាង ជាវរាង្គនា។

Verse 161

पौरवी रोहिणी चैव मदिरा चापरा तथा / तथैव भद्रवैशाखी सुनाम्नी पञ्चमी तथा

ពൗរវី, រោហិណី, មទិរា និង អបរា; ដូចគ្នានោះ ភទ្រវៃសាខី និង សុនាម្នី—នាងទីប្រាំផងដែរ។

Verse 162

सहदेवा शान्तिदेवा श्रीदेवा देवरक्षिता / धृतदेवोपदेवा च देवकी सप्तमी तथा

សហទេវា សាន្តិទេវា ស្រីទេវា និងទេវរក្សិតា; ហើយធ្រឹតទេវា ឧបទេវា និងទេវគី—នាងជាទី៧ផងដែរ។

Verse 163

सुगन्धा वनराजी च द्वेचान्ये परिचारिके / रोहिणी पौरवी चैव बाह्लीकस्यानुजाभवत्

សុគន្ធា និងវនរាជី ជាបរិចារិកាផ្សេងទៀតពីរនាក់; រីឯ រោហិណី និងបោរវី ជាប្អូនស្រីរបស់បាហ្លីក។

Verse 164

ज्येष्ठा पत्नी महाभागदयिताऽनकदुन्दुभेः / ज्येष्ठे लेभे सुतं रामं सारणं हि शठं तथा

ជ្យេឋា ជាព្រះភរិយាជាទីស្រឡាញ់ និងមានភាគ្យធំរបស់ អនកទុន្ទុភិ; ពីជ្យេឋា បានកូនប្រុស រួមមាន រាម សារណ និង សឋ។

Verse 165

दुर्दमं दमनं शुभ्रं पिण्डारककुशीतकौ / चित्रां नाम कुमारीं च रोहिण्यष्टौ व्यजायत

រោហិណី បានប្រសូតកូនចំនួនប្រាំបី៖ ទុរទម, ទមន, សុភ្រ, ពិណ្ឌារក, កុសីតក និងកូនស្រីឈ្មោះ ចិត្រា—សរុបប្រាំបី។

Verse 166

पुत्रौ रामस्य जज्ञाते विज्ञातौ निशठोल्मुकौ / पार्श्वी च पार्श्वमर्दी च शिशुः सत्यधृतिस्तथा

របស់រាម មានកូនប្រុសពីរដែលល្បីឈ្មោះ គឺ និឝឋ និង ឧល្មុក; ហើយក៏មាន បារស្វី បារស្វមរទី សិឝុ និង សត្យធ្រឹតិ ផងដែរ។

Verse 167

मन्दबाह्यो ऽथ रामणाङ्गिरिको गिरिरेव च / शुल्कगुल्मो ऽतिगुल्मश्च दरिद्रान्तक एव च

មន្ទបាហុ រាមណាង្គិរិក និង គិរិរេវ; ព្រមទាំង ស៊ុលកគុល្ម អតិគុល្ម និង ដរិទ្រាន្តក—ទាំងនេះជានាមបរិសុទ្ធដែលបានរៀបរាប់។

Verse 168

कुमार्यश्चापि पञ्जान्या नामतस्ता निबोधत / अर्चिष्मती सुनन्दा च सुरसा सुवचास्तथा

សូមស្តាប់នាមកូនស្រីរបស់បញ្ចាន្យា—អរចិષ្មតី សុនន្ទា សុរសា និង សុវចា។

Verse 169

तथा शतबला चैव सारणस्य सुतास्त्विमाः / भद्राश्वो भद्रगुप्तिश्च भद्रविष्टस्तथैव च

ដូចគ្នានេះដែរ សតបលា; ទាំងនេះជាកូនប្រុសរបស់សារណៈ—ភទ្រាស្វ ភទ្រគុប្តិ និង ភទ្រវិષ્ટ។

Verse 170

भद्रबाहुर्भद्ररथो भद्रकल्पस्तथैव च / सुपार्श्वकः कीर्त्तिमांश्च रोहिताश्वः शठात्मजाः

ភទ្របាហុ ភទ្ររថ ភទ្រកល្ប; ព្រមទាំង សុបារស្វក កីរត្តិមាន និង រោហិតាស្វ—ទាំងនេះជាកូនប្រុសរបស់សឋ។

Verse 171

दुर्मदस्याभिभूतश्च रोहिण्याः कुलजाः स्मृताः / नन्दोपनन्दौ मित्रश्च कुक्षिमित्रस्तथा बलः

អភិភូត អ្នកបានគ្រប់គ្រងទុរមទ ក៏ត្រូវបានចងចាំថាជាកូនចៅក្នុងវង្សរោហិណី; នន្ទ ឧបនន្ទ មិត្រ កុក្សិមិត្រ និង បល។

Verse 172

चित्रोपचित्रौ कृतकस्तुष्टिः पुष्टिरथापरः / मदिरायाः सुता एते वसुदेवाद्धिजज्ञिरे

ចិត្រូបចិត្រ ក្រឹតក តុស្តិ ពុស្តិ និង អបរ—ទាំងនេះជាព្រះបុត្ររបស់ មទិរា កើតពី វសុទេវ ដោយពិត។

Verse 173

उपबिंबो ऽथ बिंबश्च सत्त्वदन्तमहौजसौ / चत्वार एते विख्याता भद्रापुत्रा महाबलाः

ឧបបិមប និង បិមប ព្រមទាំង សត្តវទន្ត និង មហោជស—ទាំងបួននេះល្បីល្បាញ ជាព្រះបុត្ររបស់ ភទ្រា និងមានកម្លាំងមហិមា។

Verse 174

वैशाल्यामदधाच्छौरिः पुत्रं कौशिकमुत्तमम् / देवक्यां जज्ञिरे सौरेः सुषेणः कीर्त्तिमानपि

សោរីបានបង្កើតបុត្រដ៏ប្រសើរឈ្មោះ កៅសិក ក្នុងគភ៌ វៃសាល្យា; ហើយក្នុងគភ៌ ទេវគី ក៏មាន សុសេណ បុត្រដ៏ល្បីរបស់សោរី កើតឡើងផងដែរ។

Verse 175

उदर्षिर्भद्रसेनश्च ऋजुदायश्च पञ्चमः / षष्ठो हि भद्रदेवश्च कंसः सर्वाञ्जघान तान्

ឧទර්ឥសិ ភទ្រសេន ប្រាំមួយគឺ ឫជុដាយ (ទីប្រាំ) និង ភទ្រទេវ (ទីប្រាំមួយ)—កংসបានសម្លាប់ពួកគេទាំងអស់។

Verse 176

अथ तस्या मवस्थाया आयुष्मान्संबभूव ह / लोकनाथः पुनर्विष्णुः पूर्वं कृष्णः प्रजापतिः

បន្ទាប់មក ក្នុងស្ថានភាពនោះ អាយុស្មានបានកើតឡើង; ព្រះវិស្ណុ ជាព្រះអម្ចាស់នៃលោក ដែលកាលមុនជាប្រជាបតិ ក្រឹស្ណៈ បានបង្ហាញខ្លួនឡើងវិញ។

Verse 177

अनुजाताभवकृष्णात्सुभद्रा भद्रभाषिणी / कृष्णा सुभद्रेति पुनर्व्याख्याता वृष्णिनन्दिनी

សុភទ្រា បានកើតជាប្អូនស្រីរបស់ព្រះក្រឹෂ್ಣៈ ជាអ្នកនិយាយពាក្យមង្គល។ នាងត្រូវបានពន្យល់ឡើងវិញថា ‘ក្រឹෂណា’ និង ‘សុភទ្រា’ ជានារីអភិមង្គលនៃវង្សវೃಷ್ಣិ។

Verse 178

सुभद्रायां रथी पार्थादभिमन्युरजायत / वसुदेवस्य भार्यासु महाभागासु सप्तसु

ពីសុភទ្រា ដោយព្រះបារថ អរជុន បានកើតអភិមន្យុ អ្នកយុទ្ធរថ។ (នេះត្រូវបាននិយាយក្នុងព្រះប្រវត្តិភរិយាទាំង៧ដ៏មានភាគ្យរបស់វសុទេវ)។

Verse 179

ये पुत्रा जज्ञिरे शुरा नामतस्तान्निबोधत / पूर्वाद्याः सहदेवायां शूराद्वै जज्ञिरे सुताः

ចូរដឹងឈ្មោះកូនប្រុសដែលកើតពីសូរា។ កូនប្រុសដំបូងៗ កើតក្នុងសហទេវា ដោយសូរានោះឯង។

Verse 180

शान्तिदेवा जनस्तम्बं शौरेर्जज्ञे कुलोद्वहम् / आगावहो महात्मा च वृकदेव्या मजायत

ពីសាន្តិទេវា បានកើត ‘ជនស្តម្ភ’ អ្នកគាំទ្រនិងលើកតម្កើងវង្សរបស់សៅរិ។ ពីវೃកទេវី បានកើត ‘អាគាវហ’ និងកូនប្រុសមហាត្មា​ម្នាក់។

Verse 181

श्रीदेवायां स्वयं जज्ञे मन्दको नाम नामतः / उपासंगं वसुं चापि तनयौ देवरक्षिता

ក្នុងស្រីទេវា បានកើតកូនប្រុសឈ្មោះ ‘មន្ទក’ ដោយខ្លួនឯង។ ពីទេវរក្សិតា ក៏បានកើតកូនប្រុសពីរនាក់គឺ ‘ឧបាសង្គ’ និង ‘វសុ’។

Verse 182

एवं दश सुतास्तस्य कंसस्तानप्यघातयत् / विजयं रोचनं चैव वर्द्धमानं च देवलम्

ដូច្នេះ កូនប្រុសទាំងដប់របស់គាត់ក៏ត្រូវកংসសម្លាប់; វិជយៈ រោចនៈ វឌ្ឍមានៈ និងទេវលៈក៏ត្រូវបំផ្លាញដែរ។

Verse 183

एतान्महात्मनः पुत्रान्सुषाव शिशिरावती / सप्तमी देवकी पुत्रं सुनामानमसूयत

កូនប្រុសរបស់មហាត្មានេះ ត្រូវបានសិសិរាវតីប្រសូត្រ; ហើយលើកទីប្រាំពីរ ទេវគីប្រសូត្រកូនប្រុសឈ្មោះ សុនាមៈ។

Verse 184

गवेषणं महाभागं संग्रामे चित्रयोधिनम् / श्राद्धदेव्यां पुरोद्याने वने तु विचरन्द्विजाः

គវេෂណៈ អ្នកមានភាគល្អ គឺជាយោធាអស្ចារ្យក្នុងសង្គ្រាម; ឱ ព្រះទ្វិជៈទាំងឡាយ គាត់បានដើរលេងក្នុងព្រៃសួនមុខរបស់ ស្រាទ្ធទេវី។

Verse 185

वैश्यायामदधाच्छौरिः पुत्रं कौशिकमव्ययम् / सुगन्धी वनराजी च शौरेरास्तां परिग्रहौ

សៅរិបានបង្កើតកូនប្រុសឈ្មោះ កៅសិកៈ ដែលមិនរលាយ នៅក្នុងស្ត្រីវៃស្យៈម្នាក់; ហើយ សុគន្ធី និង វនរាជី ជា បរិគ្រហៈ (គូសហធម៌) របស់សៅរិ។

Verse 186

पुण्डश्च कपिलश्चैव सुगन्ध्याश्चात्मजौ तु तौ / तयो राजाभवत्पुण्ड्रः कपिलस्तु वनं ययौ

កូនប្រុសពីររបស់សុគន្ធី គឺ ពុណ្ឌៈ និង កបិលៈ; ក្នុងចំណោមពួកគេ ពុណ្ឌ្រក្លាយជាស្តេច ខណៈកបិលៈទៅកាន់ព្រៃ។

Verse 187

अन्यस्यामभवद्वीरो वसुदेवात्मजो बली / जरा नाम निषादो ऽसौ प्रथमः स धनुर्द्धरः

ពីភរិយាផ្សេងទៀត បានកើតកូនប្រុសវាសុទេវៈ អ្នកក្លាហាន និងមានកម្លាំង។ គាត់ជានិષាទឈ្មោះ ‘ជរា’ ហើយល្បីថាជាអ្នកកាន់ធ្នូដំបូង។

Verse 188

विख्यातो देवभाग्यस्य महाभागः सुतो ऽभवत् / पण्डितानां मतं प्राहुर्देवश्रवसमुद्भवम्

ទេវភាគ្យៈមានកូនប្រុសមហាភាគ ដែលល្បីល្បាញ។ តាមមតិពណ្ឌិតទាំងឡាយ គាត់កើតចេញពីទេវស្រវស។

Verse 189

अश्मक्यां लभते पुत्रमनाधृष्टिर्यशास्विनम् / निवृत्तशत्रुं शत्रुघ्नं श्राद्धदेवं महाबलम्

ពីអស្មកី អនាធ្រឹෂ្ដិបានកូនប្រុសមានកិត្តិយស—អ្នកបណ្តេញសត្រូវ អ្នកសម្លាប់សត្រូវ គឺ ‘ស្រាទ្ធទេវៈ’ អ្នកមានកម្លាំងមហិមា។

Verse 190

व्यजायत श्राद्धदेवो नैषादिर्यः पारिश्रुतः / एकलव्यो महाभागो निषादैः परिवर्द्धितः

បានកើតនិષាទឈ្មោះ ‘ស្រាទ្ធទេវៈ’ ដែលគេហៅថា ‘បារិស្រុត’។ ឯកលវ្យៈអ្នកមានភាគធំ ត្រូវបាននិષាទទាំងឡាយចិញ្ចឹមលើកទឹកចិត្ត។

Verse 191

गण्डूषायानपत्याय कृष्णस्तुष्टो ऽददात्सुतौ / चारुदेष्णं च सांबं च कृतास्त्रौ शस्तलक्षणौ

ព្រោះកណ្ឌូษាមិនមានកូន ក្រឹෂ្ណៈបានពេញព្រះហឫទ័យ ហើយប្រទានកូនប្រុសពីរនាក់—ចារុទេෂ្ណ និង សាំបៈ; ទាំងពីរជំនាញវិជ្ជាអាវុធ និងមានលក្ខណៈអ្នកយុទ្ធ។

Verse 192

रन्तिश्च रन्तिपालश्च द्वौ पुत्रौ नन्दनस्य च / वृकाय वै त्वपुत्राय वसुदेवः प्रतापवान्

នន្ទនៈមានបុត្រពីរនាក់ គឺ រាន់ទី និង រាន់ទីបាលៈ។ ហើយព្រោះ វ្រឹកៈ គ្មានកូន វសុទេវៈដ៏មានអานุភាព ត្រូវបានប្រគល់ឲ្យជាកូនរបស់គាត់។

Verse 193

सौमिं ददौ सुत वीरं शौरिः कौशिकमेव च / सृंजयस्य धनुश्चैव विरजाश्च सुताविमौ

សៅរិ បានប្រគល់បុត្រវីរបុរសឈ្មោះ សោមិ និង កៅសិកៈ។ ទាំងពីរនេះជាកូនរបស់ ស្រឹញ្ជយៈ គឺ ធនុ និង វិរាជា។

Verse 194

अनपत्यो ऽभवच्छ्यामः शमीकस्तु वनं ययौ / जुगुप्समानो भोजत्वं राजर्षित्वमवाप्तवान्

ស្យាមៈគ្មានពូជពង្ស; តែ សមីកៈ ទៅកាន់ព្រៃ។ ដោយស្អប់ខ្ពើមភាពជា ភោជៈ គាត់បានទទួលស្ថានភាពជា រាជឫសី។

Verse 195

य इदं जन्म कृष्णस्य पठते नियतव्रतः / श्रावयेद्ब्राह्मणंवापि स महात्सुखमवाप्नुयात्

អ្នកណាដែលកាន់វត្ដយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ អានរឿងកំណើតព្រះក្រឹષ્ણនេះ ឬអានឲ្យព្រះព្រាហ្មណ៍ស្តាប់ នោះនឹងទទួលបានសុខដ៏មហិមា។

Verse 196

देवदेवो महातेजाः पूर्वं कृष्णः प्रजापतिः / विहारार्थं मनुष्येषु जज्ञे नारायणः प्रभुः

ព្រះទេវទេវៈដ៏មានពន្លឺមហិមា ដែលមុននេះជាប្រជាបតិឈ្មោះ ក្រឹષ્ણៈ បានកើតក្នុងមនុស្សជាព្រះនារាយណៈអម្ចាស់ ដើម្បីលីឡាវិហារ។

Verse 197

देवक्यां वसुदेवेन तपसा पुष्करेक्षणः / चतुर्बाहुस्तु संजज्ञे दिव्यरूपश्रियान्वितः

ក្នុងផ្ទៃទេវគី ដោយតបៈរបស់វសុទេវៈ ព្រះមានភ្នែកដូចផ្កាឈូក បានប្រសូតជាព្រះមានបួនព្រះហស្ត ពោរពេញដោយសិរីរូបទិព្វ។

Verse 198

प्रकाश्यो भगवान्योगी कृष्णो मानुषतां गतः / अव्यक्तो व्यक्तलिङ्गश्च स एव भगवान्प्रभुः

ព្រះភគវាន ជាយោគីដែលគួរឲ្យបង្ហាញ គឺក្រឹෂ្ណៈ បានចូលមកក្នុងសភាពមនុស្ស; ទោះអវ្យក្ត ក៏បង្ហាញដោយសញ្ញាប្រកាស—ព្រះអម្ចាស់នោះឯង។

Verse 199

नारायणो यतश्चक्रे व्ययं चैवाव्ययं हि यत् / देवो नारायणो भूत्वा हरिरासीत्सनातनः

នារាយណៈដែលបង្កើតទាំងអ្វីដែលរលាយ និងអ្វីដែលមិនរលាយ ព្រះអង្គនោះឯងបានជាទេវនារាយណៈ ដោយស្ថិតជាហរិសនាតនៈ។

Verse 200

यो ऽबुञ्जाच्चादिपुरुषं पुरा चक्रे प्रजापतिम् / अदितेरपि पुत्रत्वमेत्य यादवनन्दनः

ព្រះអង្គដែលកាលពីបុរាណបានតែងតាំងសូម្បីអាទិបុរុសឲ្យជាប្រជាបតិ ព្រះអង្គនោះឯង—យាទវនន្ទនៈ—ក៏ទទួលជាកូនរបស់អទិតិ ហើយអវតារចុះមក។