Adhyaya 334

Verse 1

ईश्वर उवाच । भगवन्देवदेवेश संसारार्णवतारक पृच्छामि त्वामहं भक्त्या किञ्चित्कौतूहलात्पुनः

イーシュヴァラは言った。「世尊よ、神々の主よ、輪廻（サンサーラ）の大海を渡らせる渡し守よ。私は信愛（バクティ）をもって、ある小さな好奇心に促され、再びあなたにお尋ねいたします。」

Verse 2

यत्त्वया कथितं देव तलस्वामिमहोदयम् । किं तत्र कारणं देव तलो येन निपातितः

主よ、あなたがタラ・スヴァーミの大いなる顕現として語られたことについて伺います。 देवよ、そこでタラが打ち倒された原因は何であったのですか。

Verse 3

कोऽसौ तलः समाख्यातः किंवीर्यः किंपरायणः । कस्मात्स्थानात्समुत्पन्नः कथं जातश्च मे वद

その「タラ」と呼ばれる者は誰なのですか。いかなる力を持ち、何をよりどころとして帰依しているのですか。どこから現れ、どのように生まれたのか、私にお語りください。

Verse 4

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि रहस्यं पापनाशनम् । यन्न कस्यचिदाख्यातं तत्ते वक्ष्याम्य शेषतः

イーシュヴァラは言われた。「聞きなさい、女神よ。罪を滅する秘奥を語ろう。これは誰彼かまわず明かすものではない。汝に余すところなく説き示そう。」

Verse 5

देवा अपि न जानंति तलसोत्पत्तिकारणम् । पूर्वं कृतयुगे देवि गोविन्देति प्रकीर्तितः

神々でさえタラの起源の因を知らぬ。かつてクリタ・ユガにおいて、女神よ、彼は「ゴーヴィンダ」との名で称えられていた。

Verse 6

त्रेतायां वामनः स्वामी स्तुतिस्वामी तृतीयके । कलौ युगे महादेवि तलस्वामी प्रकीर्तितः

大女神よ、トレーター・ユガにおいてこの主は「ヴァーマナ・スヴァーミン」として名高い。第三の時代（ドヴァーパラ）には「ストゥティ・スヴァーミン」と讃えられ、カリ・ユガには「タラ・スヴァーミン」として称揚される。

Verse 7

तथा तप्तोदकस्वामी तस्य नामांतरं प्रिये । अधुना संप्रवक्ष्यामि तलोत्पत्तिं तव प्रिये

また、愛しき者よ、「タプトーダカ・スヴァーミン」はその主の別名である。いま、愛しい者よ、タラの起こりを汝に余すところなく語ろう。

Verse 8

आसीन्महेन्द्रनामा च दानवो रौद्ररूपधृक् । कोटिवर्षाणि तेनैव तपस्तप्तं पुरा प्रिये

遠い昔、愛しき者よ、マヘーンドラという名のダーナヴァがいて、猛々しい相を帯びていた。彼は幾百万年にもわたり、苛烈な苦行（タパス）を修した。

Verse 9

स तपोबलमाविष्टो जिग्ये देवान्सवासवान् । जित्वा देवांस्ततः सर्वांस्ततः काले समागतः

苦行（タパス）より生じた力に満ち、彼は神々を—インドラをも含めて—打ち破った。すべてのデーヴァを征服し終えると、時至って次なる対決のために到来した。

Verse 10

युद्धं स प्रार्थयामास मया सार्द्धं सुभीषणम् । ततोऽभवन्महायुद्धं ब्रह्माण्डक्षयकारकम्

彼は私に、恐るべき戦いを求めた。すると、宇宙卵（ブラフマーンダ）さえ滅ぼし得る大戦が起こった。

Verse 11

ततः कोपान्महायुद्धे मम देहाद्वरानने । ज्वाला तत्र समुत्पन्ना तन्मध्ये स तलोऽभवत्

そしてその大戦において、ああ麗しき顔の者よ、怒りによって我が身より炎が立ち上がった。その炎のただ中に、タラ（Tala）が生じた。

Verse 12

तेन दृष्टो महेन्द्रोऽसौ गर्जन्गिरिगुहाश्रयः

タラ（Tala）に見とがめられると、マヘーンドラ（インドラ）は咆哮し、山中の洞窟に身を寄せた。

Verse 13

कथं गर्जसि हे मूढ युद्धं कुरु मया सह । इत्युक्ते तत्र देवेशि तेन युद्धमवर्तत

「なぜ吠える、愚か者よ。私と戦え！」—そうその場で告げられると、ああ神々の女主よ、彼は戦いに身を投じた。

Verse 14

तत्र प्रवर्त्तिते युद्धे तलमाहेन्द्रयोस्तयोः

その場で戦いが起こり、かの二者――タラとマヘーンドラ――の間にて、

Verse 15

रुद्रवीर्यस्य युक्तेन तलेनोदारकर्मणा । मल्लयुद्धेन बलिना महेन्द्रो विनिपातितः

そのときマヘーンドラは、ルドラの威力を帯び、行い高雅なる剛勇タラにより、力強きマッラ（組み討ち）の戦いで打ち倒された。

Verse 16

ततस्तं पतितं दृष्ट्वा विस्मयं स तलो गतः । गतप्राणं तदा ज्ञात्वा हर्षान्नृत्यमथाकरोत्

ついでタラは、彼が倒れたのを見て驚嘆し、すでに息絶えたと知るや、歓喜して舞い始めた。

Verse 17

तस्मिन्संनृत्यमाने तु सर्वे स्थावरजंगमम् । चकंपे तु वरारोहे प्रभावात्तस्य वीर्यतः

彼がそのように舞っているとき、麗しき女よ、動かぬものも動くものもことごとく、彼の力と武勇の勢いによって震え動いた。

Verse 18

ततो भारभराकान्ता धरणी तलपीडिता । अतीवभयसंत्रस्ताः सदेवासुरमानुषाः

そのとき大地は、タラの踏み鳴らしに圧され打ち砕かれて、重荷に耐えかね、天・阿修羅・人のすべてが甚だしく恐れおののいた。

Verse 19

क्षुभिता गिरयः सर्वे विद्रुताश्च महार्णवाः । तरवो निधनं जग्मुर्नद्यो वाहांश्च तत्यजुः

あらゆる山々は揺れ動き、大海はうねり狂って荒れさわいだ。樹々は滅びに至り、河川はその流れを捨て去った。

Verse 20

गतप्रभावाः सूर्याद्या ज्योतींषि न विरेजिरे । त्रैलोक्यं व्याकुलीभूतं तलनृत्यप्रभावतः

太陽をはじめとする光明の星々は威光を失い、もはや輝かなかった。タローの舞の力によって三界は騒然となった。

Verse 21

ततो देवगणाः सर्वे शरणं रुद्रमाययुः । वृत्तं यथावत्कथितं ततो रुद्र उवाच तान्

そのとき神々の一切の群れは、ルドラを避難所として赴いた。事の次第がありのままに語られると、ルドラは彼らに告げた。

Verse 22

अवध्यो मे तलो देवाः पुत्रत्वे हि प्रतिष्ठितः । एवमुक्त्वा हृषीकेशं प्रभासक्षेत्रवासिनम्

「神々よ、タローは我が手で討たれるべきではない。彼は我が子としての位に確立しているのだ。」そう告げてルドラは、プラバーサの聖域に住まう主、フリシーケーシャへと心を向けた。

Verse 23

स्तुतिस्वामीतिनामानं स्थितं दुर्वाससः पुरः । प्रभासक्षेत्रसामीप्ये पूर्वभागे प्रतिष्ठितम्

（彼は示した）ドゥルヴァーサの住まいの前に立ち、プラバーサクシェートラの近く、その東方に安置された「ストゥティスヴァーミン」と名づけられた御方を。

Verse 24

तप्तोदकुंडसामीप्ये तत्र गच्छत भोः सुराः । कल्पेकल्पे तु तेनैव विध्यतेऽसौ हि दानवः

タプトーダカの池の近くへ—そこへ行け、神々よ。あらゆる劫ごとに、まさにその御方（ストゥティスヴァーミン）によってこのダーナヴァは討ち滅ぼされる。

Verse 25

एवमुक्ते तदा देवाः प्रभासं क्षेत्रमागताः । तत्र ते विबुधा जग्मुर्यत्र तप्तोदकाधिपः

そう告げられると、神々は聖地プラバーサのクシェートラに来た。そこで賢き者たちは、タプトーダカの主が住まう所へと赴いた。

Verse 26

दृष्ट्वा नारायणं तत्र देवाः श्रद्धासमन्विताः । तुष्टुवुः परया भक्त्या देवदेवं जनार्द्दनम्

そこでナーラーヤナを拝した神々は、信心に満ち、神々の神ジャナールダナを至上の帰依をもって讃嘆した。

Verse 27

वैकुंठ त्राहि नो देवांस्तलेनोच्चाटिता वयम् । महेन्द्रक्रोधसंभूतरुद्रतेजोद्भवेन वै

「ヴァイクンタよ、我ら神々を救いたまえ。われらは一撃によって座を追われた—マヘーンドラの怒りより生まれ、ルドラの燃える威光から現れた者によって。」

Verse 28

अस्माभी रुद्रसामीप्ये कार्यं सर्वं निवेदितम् । ततः प्रस्थापिताः सर्वे रुद्रेण परमेष्ठिना । तव पार्श्वे महादेव नस्त्वं देव गतिर्भव

「ルドラの御前にて、われらは事のすべてを申し上げた。すると至上の主ルドラは、われら一同をここへ遣わされた。いま御身の傍らにて、マハーデーヴァよ—われらの帰依処となり、進むべき道となりたまえ、デーヴァよ。」

Verse 29

इति श्रुत्वा वचस्तेषां देवदेवो जनार्द्दनः । दानवस्यवधार्थाय देवानां रक्षणाय च । चक्रे यत्नं महाबाहुः प्रभासक्षेत्रवल्लभः

彼らの言葉を聞くや、神々の神ジャナールダナは、ダーナヴァを討ち、デーヴァたちを守護するために、みずからの働きを整えた。大いなる腕をもつ主、プラバーサ聖域に愛される御方は、その務めに取りかかった。

Verse 30

समाहूय तदा दैत्यं प्रभासक्षेत्रमध्यतः । युद्धं चक्रे ततो देवि विश्वप्रलयकारकम्

ついで彼はダイティヤをプラバーサ聖域のただ中へ召し寄せ、戦いを始めた——おおデーヴィーよ——それは大地を震わせ、まるで世界滅亡をもたらすかのごとき戦であった。

Verse 31

ततस्तु देवाः सर्वे च स्वसैन्यपरिवारिताः । चक्रुर्युद्धं च दैत्येन सुमहल्लोमहर्षणम्

そのとき、すべての神々は自らの軍勢に囲まれ、ダイティヤと戦った——まことに巨大で、身の毛もよだつ戦であった。

Verse 32

ततः पर्वतसंकाशं दृष्ट्वा दैत्यं महाबलम् । उवाच चपलापांगो गरुडकृतवाहनः

そして、山のごとき姿の、力きわめて強大なダイティヤを見て、素早い眼差しの主——ガルダを乗り物とする御方——が語った。

Verse 33

अहो दैत्य महाबाहो मल्लयुद्धं ददस्व मे । त्वद्बाहुयुगलं दृष्ट्वा न युद्धे वांछितं मम

「おお、強大な腕をもつダイティヤよ、我にマッラ・ユद्ध（組み討ちの勝負）を授けよ。汝の両腕を見た今、他の戦いは望まぬ。」

Verse 34

नारायणवचः श्रुत्वा करमुद्यम्य दानवः । अभ्यधावत्तदा दैत्यः कालान्तकसमप्रभः

ナーラーヤナの御言葉を聞くや、ダーナヴァは手を挙げて突進した。するとそのダイティヤは、時の終わりの滅ぼし手カールāンタカに等しく輝きつつ襲いかかった。

Verse 35

ततः प्रवर्तितं युद्धमन्योन्यं जयकांक्षिणोः । जंघाभ्यां पादबन्धेन बाहुभ्यां बाहुबंधनम्

かくして互いに勝利を望む二者の戦いが始まった。脛に脛を絡めて足を封じ、腕に腕をからめて、密着した組み討ちとなった。

Verse 36

कंठेन बन्धयन्कंठमुदरेणोदरं तथा एतस्मिन्नन्तरे देवाः सभयाः संबभूविरे

首に首を絡め、腹に腹を押し当てての密着した組み合いとなった。そのさなか、神々は恐れに包まれた。

Verse 37

ततः पीडासमाक्रांतो विष्णुः संस्मरते हरम् । तत्क्षणादागतो रुद्रः किं करोमि महाबलः

そのときヴィシュヌは苦圧に迫られ、ハラ（シヴァ）を念じた。すると刹那にルドラが来臨し、「大いなる力ある者よ、何をなさりましょうか」と言った。

Verse 38

विष्णुरुवाच । श्रांतोऽहं देवदेवेश मल्लयुद्धेन शंकर । तप्तोदकं कुरुष्वेह श्रमनाशाय सांप्रतम्

ヴィシュヌは言った。「神々の主よ、シャṅカラよ、私はこの組み討ちの戦いで疲れ果てた。今ここに、我が疲労を除くための熱き湯をお作りください。」

Verse 39

ततस्तलं हनिष्यामि क्षण मात्रेण भैरवम्

それから刹那のうちに、我は大地を打ち、バイラヴァ（Bhairava）の威力を顕現させよう。

Verse 40

ईश्वर उवाच । आदौ कृतयुगे कृष्ण उमया यत्कृतं पुरा । ऋषीणां श्रमनाशार्थं तप्तोदं तत्र निर्मितम्

イーシュヴァラは言われた。「おおクリシュナよ、初めのクリタ・ユガに、かつてウマーがなしたことにより、そこに仙人（ṛṣi）たちの疲れを除くための温泉の泉が造られた。」

Verse 41

तद्दैत्यपापमाहात्म्यात्पुनः शीतलतां गतम् । पुनस्तदुष्णतां नीतं ततः कल्पांतसंस्थितौ

あるダイティヤの罪の力によって、それは再び冷たくなった。のちにまた熱へと戻され、劫の終わりに至るまでそのまま保たれた。

Verse 42

एवमुक्त्वा तदा देवं वीक्षांचक्रे महेश्वरः । तृतीय लोचनेनैव ज्वालामालोपशोभिना

かく語り終えると、マヘーシュヴァラはその神格を見据えた。炎の花鬘に飾られ輝く第三の眼によって。

Verse 43

तेन ज्वालासमूहेन व्याप्तं कुण्डं चतुर्दिशम् । तप्तोदकुण्डमभवत्तेन ख्यातं धरातले

その炎の群れによって、池は四方に満ち広がった。かくしてそれはタプトーダクンダ（Taptodakuṇḍa）となり、その名は地上に広く知られた。

Verse 44

ततो नारायणेनेह क्षालितं गात्रसुत्तमम् । क्षालनात्तस्य देवस्य श्रमो नाशमुपागमत्

そのときナーラーヤナはそこで沐浴し、みずからの最上の御身を洗い清めた。その洗いによって、その神の疲れは滅び去った。

Verse 45

ततस्तुष्टमना देवस्तीर्थानां दशकोटिकाः । स स्मृत्वा तत्र विधिवत्क्षिप्त्वा स्नात्वा वरानने

ついでその神は心満ち足り、十倶胝のティールタを想起した。そしてそこで、麗しき面影の者よ、法にかなって供物を捧げ、沐浴して、定めの順序のままに儀礼を成し遂げた。

Verse 46

ततश्चक्रे महायुद्धं तलेनातिभयंकरम् । जघान स तलं दैत्यं मुष्टिघातेन मस्तके

そののち、タラとの間に、きわめて恐るべき大戦が起こった。彼は拳でその魔族タラの頭を打ち、これを討ち倒した。

Verse 47

तस्मिन्प्रवृत्ते तुमुले तु युद्धे चकंपिरे भूभिसमेतलोकाः । वित्रस्तदेवा न दिशो विरेजुर्महांधकारावृतमूर्छितं जगत्

その轟然たる戦いが始まるや、地を伴う諸世界は震え動いた。神々はおびえ、方角はもはや輝かず、宇宙は大いなる闇に覆われて気を失うかのようであった。

Verse 48

नष्टाश्च सिद्धा जगतोऽस्य शांतिं करोतु वै पापविनाशनो हरिः । त्राहीति देवेशि महर्षिसंघा भूतानि भीतानि तथा वदन्ति

シッダたちは散り散りとなり、叫んだ。「罪を滅するハリよ、この世界に安寧をもたらしたまえ。われらを救いたまえ、神々の主よ！」――かくして大聖仙の群れと、恐れおののく衆生は語った。

Verse 49

ततो वै मल्लयुद्धेन पातितो भुवि दानवः । कंठमाक्रम्य पादेन खङ्गेन परिपीडितः

そのとき、組み討ちの戦いにより、魔は地に投げ倒された。喉は足で踏み押さえられ、剣によって激しく圧せられた。

Verse 50

हास्यं चकार दैत्योऽथ विष्णुनाऽक्रांतकंधरः । तमाह पुण्डरीकाक्ष किमेतद्धास्यकारणम्

そのとき、ヴィシュヌに首を踏みつけられたダイティヤは笑った。蓮華眼の主プンダリーカークシャは言われた。「この笑いの理由は何か。」

Verse 51

वृद्धौ हर्षमवाप्नोति क्षये भवति दुःखितः । इत्येषा लौकिकी गाथा तत्ते दैत्य विपर्ययः

「栄えるときは喜びを得、衰えるときは悲しむ」—これが世の常の言い伝えである。だが汝、ダイティヤよ、それは逆である。

Verse 52

इत्युक्तस्तु तदा दैत्यः प्रत्युवाच जनार्द्दनम् । अग्निष्टोमादिभिर्यज्ञैवेदाभ्यासैरनेकधा

そう告げられると、そのダイティヤはジャナールダナに答えた。「アグニシュトーマなどの祭祀によって、また多様にヴェーダを繰り返し修習することによって…」

Verse 53

नित्योपवासनियमैः स्नानदानैर्जपादिभिः । निर्मलैर्योगयुक्तैश्च प्राप्यते यत्परं पदम्

「日々の斎戒と戒律、沐浴と布施、ジャパ（真言誦持）などによって—清らかな行をヨーガと結び—その最上の境地が得られる。」

Verse 54

तन्मया दुष्टभावेन प्राप्तं विष्णोः परं पदम् । इत्युक्ते भगवान्विष्णुर्वरदानपरोऽभवत्

「しかも私は、邪なる心を抱きながらも、ヴィシュヌの至上の住処に到った。」そう語られると、福徳なる主ヴィシュヌは恩寵（ヴァラ）を授けんと心を向けられた。

Verse 55

उवाच परमं वाक्यं तलं दैत्याधिनायकम् । वरं वरय दैत्येंद्र यत्ते मनसि संस्थितम्

主は、魔族の統率者タラに向かい至上の言葉を告げられた。「願い（ヴァラ）を選べ、ダイティヤの王よ。汝の心に宿るものをそのまま求めよ。」

Verse 56

इति विष्णोर्वचः श्रुत्वा प्रार्थयामास दानवः । ममाख्या वर्त्तते लोके तथा कुरु महीधर

ヴィシュヌの御言葉を聞くや、ダーナヴァは願い出た。「おおマヒーダラよ、我が名が世に存し、人々に語り継がれるように計らい給え。」

Verse 57

मार्गमासे तु शुक्लायामेकादश्यां समाहितः । यस्त्वां पश्यति भावेन तस्य पापं विनश्यतु

マールガシールシャ月の白分のエーカーダシーに、心を一つにして——信愛をもって汝を拝する者、その罪が滅せられんことを。

Verse 58

एवं भविष्यतीत्युक्त्वा देवो हर्षमुपागतः । नानादुंदुभयो नेदुः पुष्पवर्षं पपात च

「そのとおりになろう」と告げて、神は歓喜に満たされた。さまざまな天の太鼓が鳴り響き、花の雨が上空より降り注いだ。

Verse 59

विष्णोर्मूर्ध्नि महाभागे लोकाः स्वस्था बभूविरे । ततो देवगणाः सर्वे नृत्यंति च मुदान्विताः । वदंति हर्षसंयुक्ता नारायणपरायणाः

栄光あるヴィシュヌの御頭の上に、諸世界は安住し、安らぎを得た。すると歓喜に満ちたすべての神々の群れは舞い踊り、喜びの言葉を交わした――ただナーラーヤナに帰依して。

Verse 60

एतत्तीर्थं महातीर्थं सर्वपापप्रणाशनम् । श्रमापनोदनं विष्णोर्ब्रह्महत्यादिशोधनम्

この渡し場は大いなるティールタであり、あらゆる罪を滅し—また疲れをも払い去る。ヴィシュヌにより清められ、ブラフマハティヤー等の重い穢れさえ浄化する。

Verse 61

स्थितो नारायणस्तत्र भैरवस्तत्र शंकरः । क्षेत्रपालस्वरूपेण कालमेघेति विश्रुतः

そこにナーラーヤナは住し、またそこにはシャンカラがバイラヴァの姿として在す――聖域の守護者（クシェートラパーラ）の形にて名高く、「カーラメーガ」と称えられる。

Verse 62

तस्य यात्राविधिं वक्ष्ये गत्वा तत्र शुचिर्नरः । स्मरेद्विष्णुं महादेवि तलस्वामीति यः श्रुतः

我はその地への巡礼の作法を説こう。そこへ赴き身を清めた者は、ああマハーデーヴィーよ、そこで「タラスヴァーミン」と聞き伝えられるヴィシュヌを念じるべきである。

Verse 63

स्तुयाद्विष्णुं महादेवि इदं विष्णुऋचा प्रिये । सहस्रशीर्षामंत्रेण तर्पणादि प्रकारयेत्

彼はヴィシュヌを讃えるべきである、ああマハーデーヴィー、愛しき者よ――このヴィシュヌのリク（ṛc）をもって。さらに「サハスラシールシャー」の真言により、タर्पァナ（tarpaṇa）等の諸作法をしかるべく行うべきである。

Verse 64

एवं स्नात्वा विधानेन दत्त्वा चार्घ्यं जनार्द्दने । संपूज्य गंधपुष्पैश्च वस्त्रैः पुष्पानुलेपनैः

定めの作法に従って沐浴し、ジャナールダナ（Janārdana）にアルギャ（arghya）を捧げたのち、香と花、衣、そして花の香油をもって、余すところなく礼拝すべきである。

Verse 65

मधुनेक्षुरसेनैव कुंकुमेन विलेपयेत् । कर्पूरोशीरमिश्रेण मृगनाभियुतेन च

（神像を）蜂蜜と甘蔗の汁で、またサフランで塗香し、さらに樟脳とウシーラ（uśīra）を混ぜ、麝香を加えた香り高い मिश्र香で塗り清めるべきである。

Verse 66

वस्त्रैः संवेष्टयेत्पश्चाद्दद्यान्नैवेद्यमुत्तमम् । धर्मश्रवणसंयुक्तं कार्यं जागरणं ततः

その後、布で（聖なる供物または御神体を）包み、最上のナイヴェーディヤ（naivedya）—食の供養—を捧げるべきである。次いで、ダルマの説法を聴聞しつつ、夜の覚醒供養（ジャーガラナ）を行うべきである。

Verse 67

वृषभस्तत्र दातव्यः सुवर्णं वस्त्रयुग्मकम् । विप्राय वेदयुक्ताय श्रोत्रियाय प्रदापयेत्

その地において、牡牛を、黄金と一対の衣とともに布施すべきである。これらは、ヴェーダに通じ、正統の聞持者たるシュロートリヤ（śrotriya）として確立したバラモンに施与すべきである。

Verse 68

उपवासं ततः कुर्यात्तस्मिन्नहनि भामिनि । रुक्मिणीं च प्रपश्येत नमस्कृत्य जनार्द्दनम्

それから、麗しき者よ、その日にウパヴァーサ（斎戒・断食）を守るべきである。ジャナールダナ（Janārdana）に礼拝してから、ルクミニー（Rukmiṇī）をも拝観すべきである。

Verse 69

एवं कृत्वा नरो भक्त्या लभते जन्मजं फलम् । सर्वेषामेव यज्ञानां दानानां लभते फलम्

このように信愛（バクティ）をもって行う者は、生を越えて随う果報を得る。あらゆる供犠（ヤジュニャ）と布施の功徳をも得る。

Verse 70

तथा च सर्वतीर्थानां व्रतानां लभते फलम् । उद्धरेत्तु पितुर्वर्गं मातृवर्गं तथैव च

また同様に、あらゆる聖地（ティールタ）巡礼とあらゆる誓戒（ヴラタ）の果報を得る。さらに父方の家系を、そして母方の家系をも救い上げる。

Verse 71

जन्मप्रभृतिपापानां कृतानां नाशनं भवेत् । न दुःखं च न दारिद्र्यं दुर्भगत्वं न जायते

生まれて以来に犯した罪は滅び去る。悲しみも貧しさも起こらず、不運も生じない。

Verse 72

सप्त जन्मांतरं यावत्तलस्वामिप्रदर्शनात् । सुवर्णानां सहस्रेण ब्राह्मणे वेदपारगे । दत्तेन यत्फलं देवि तत्कुण्डे स्नानतो लभेत्

七生にわたり、ただタラスヴァーミを拝するだけで—おお女神よ—ヴェーダに通暁したブラーフマナへ黄金千を施すのと同じ果報を得る。その功徳は、この聖なるクンダで沐浴することによっても得られる。

Verse 73

एवं तलस्वामिचरित्रमुत्तमं श्रुतं पुरा सिद्धमहर्षिसंघैः । श्रुत्वा प्रभावं तलदेवसन्निधौ प्राप्नोति सर्वं मनसा यदीप्सितम्

かくしてタラスヴァーミのこの最上の霊跡は、古より成就した大聖仙の集いに聞かれてきた。その威徳をタラの神の御前で聞く者は、心に願うすべてを得る。

Verse 334

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये तलस्वामिमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुस्त्रिंशदुत्तरत्रिशततमो ऽध्यायः

かくして、『聖スカンダ・マハープラーナ』八万一千頌本のうち、第七部プラバーサ・カンダの第一篇「プラバーサ聖地功徳」における、「タラスヴァーミーの功徳を説く」と名づけられた第三百三十四章は終わる。