Adhyaya 44

Verse 1

। मेनकोवाच । नूनं हि कामधर्मे त्वं न प्रवीणो महाद्युते । तेन मामीदृशैर्वाक्यैर्निवारयसि रागिणीम्

メーナカーは言った。「おお大いなる光輝の者よ、あなたは恋の法（ダルマ）に通じてはいないのでしょう。だからこそ、欲情（ラ―ガ）に満ちたこの私を、そのような言葉で制するのです。」

Verse 2

सूत उवाच । एवमुक्तस्ततो भूयो विश्वामित्रोऽब्रवीदिदम् । कोपेन महता युक्तो निःस्पृहस्तत्परिग्रहे

スータは語った。彼女がそのように言い終えると、ヴィシュヴァーミトラは再び答えた――大いなる怒りに満ち、彼女を受け入れることに無関心であった。

Verse 3

विश्वामित्र उवाच । त्वं जीव गच्छ वा मृत्युं नाहं कर्तास्मि ते वचः । व्रतनाशात्तु यत्पापमधिकं स्त्रीवधाद्भवेत्

ヴィシュヴァーミトラは言った。「生きて去れ—あるいは死へ赴け。私は汝の言葉どおりにはしない。誓戒（ヴラタ）を破ることから生じる罪は、女を殺す罪よりも重いと説かれている。」

Verse 4

प्रायश्चित्तं बुधैरुक्तं व्रतिनां स्त्रीवधे कृते । न संगात्तु पुनस्तासां तस्मात्त्वं गन्तुमर्हसि

賢者たちは説く。誓戒を守る者であっても、もし女を殺すことが起こったなら、贖罪（プラーヤシュチッタ）は定められている。だが彼女らと再び交わることには、もはや救いの法がない。ゆえに汝は去るべきである。

Verse 5

न केवलं व्रतोपेताः स्त्रीसंगात्पापमाप्नुयुः । व्रतबाह्या अपि नराः सक्ताः स्त्रीषु पतंत्यधः

誓戒に縛られた者だけが、女との交わりによって罪を得るのではない。誓戒の外にある男であっても、女に執着すれば下へと堕ちる。

Verse 6

संसारभ्रमणं नारी प्रथमेपि समागमे । वह्निप्रदक्षिणा व्याजन्यायेनैव प्रदर्शयेत्

初めての出会いにおいてさえ、女は世の輪廻のさすらいの輪を動かし得る――あたかも「プラダクシナー（右繞の礼拝）」を口実に、人を火の周りへ巡らせるように。

Verse 7

तस्मात्स्त्रीभिः समं प्राज्ञः संभाषामपि वर्जयेत् । आस्तां तावत्समासंगं य इच्छेच्छ्रेय आत्मनः

ゆえに、賢者は女性との会話すら避けるべきである。ましてや長き交わりはなおさら—自らの最高の善を求めるなら。

Verse 8

अंगार सदृशा नारी घृतकुंभसमः पुमान् । अस्पर्शाद्दृढतामेति तत्संपर्काद्विलीयते

女性は燃える炭火のごとく、男性はギーの壺のごとし。触れねば堅固となり、触れれば溶け失せる。

Verse 9

स्त्रियो मूलमनर्थानां सर्वेषां प्राणिनां भुवि । तस्मात्त्याज्या सुदूरेण ताः स्वर्गस्य निरोधकाः

女性は地上のあらゆる生きものにとって災いの根であると説かれる。ゆえに遠く離れて避けよ。彼女らは天界への妨げと称される。

Verse 10

कुलीना वित्तवत्यश्च नाथवत्योऽपि योषितः । एकस्मिन्नंतरे रागं कुर्वंत्येताः सुचञ्चलाः

名門の家に生まれ、財を持ち、夫に守られている女性でさえ—きわめて移ろいやすく—ひとたびの間に他所へ情を結ぶ。

Verse 12

न स्त्रीभ्यः किंचिदन्यद्धि पापाय विद्यते भुवि । यासां संगसमासाद्य संसारे भ्रमते जनः । नीचोऽपि कुरुते सेवां यस्तासां विजनेष्वथ । विरूपं वापि नीचं वा तं सेवन्ते हि ताः स्त्रियः

この地上において、女性との交わりほど罪へ導くものは他にないと説かれる。彼女らの伴に至れば、人は輪廻（サンサーラ）に迷い巡る。卑しき男でさえ人目なき所で彼女らに仕え、女性はまたそのような者と交わる—醜くとも卑しくとも。

Verse 13

अनर्थत्वान्मनुष्याणां भयात्परिजनस्य च । मर्यादायाममर्यादाः स्त्रियस्तिष्ठन्ति भर्तृषु

男たちに害ある結果が及ぶゆえ、また一族への畏れゆえに、節度を欠く女でさえ、夫のもとで礼法の境界にとどまる。

Verse 14

सूत उवाच । एवं संभर्त्सिता तेन मेनका कोपसंयुता । शशाप तं मुनिश्रेष्ठं स्फुरमाणोष्ठसंपुटा

スータは言った。「彼にそのように叱責され、メーナカーは怒りに満ち、唇を震わせつつ、あの最勝の聖仙を呪った。」

Verse 15

यस्मात्त्वया परित्यक्ता सकामाहं सुदुर्मते । त्यजता कामजं धर्मं तस्माच्छापं गृहाण मे

「欲に満ちたままのこの私を捨てたゆえに、悪しき心の者よ、欲より生じたダルマを投げ捨てた者よ。ゆえに、我が呪詛を受けよ！」

Verse 16

अद्यैव भव दुबुर्द्धे वलीपलितसंयुतः । जराजर्ज्जरितांगश्च तुच्छदृष्टिर्विरंगितः

「まさに今日、愚か者よ、皺と白髪を帯びよ。老いが汝の肢体を砕き、視力を衰えさせ、容色を褪せさせよ。」

Verse 17

सूत उवाच । उक्तमात्रे तु वचने तत्क्षणान्मुनिसत्तमः । बभूव तादृशः सद्यस्तया यादृक्प्रकीर्तितः

スータは言った。「その言葉が語られたただちに、まさにその瞬間、最上の聖仙は彼女の告げたとおりの姿となった。」

Verse 18

ततः कोपपरीतात्मा सोऽपि तां शप्तुमुद्यतः । कमण्डलोर्जलं गृह्य संतापाद्रक्तलोचनः

そのとき、怒りに心を覆われた彼もまた彼女を呪わんとし、カマンダル（水瓶）より水を取り、灼けつく苦悩により眼は赤く染まった。

Verse 19

निर्दोषोऽपि त्वया यस्माच्छप्तोऽहं गणिकाधमे । तस्माद्भव त्वमप्याशु जराजर्जरितांगिका

たとえ我に咎なくとも、汝が我を呪ったゆえ、ああ最も卑しき遊女よ、されば汝もまた—たちまち—老いにより身の衰えた者となれ。

Verse 20

सापि तद्वचनात्सद्यस्तादृग्रूपा व्यजायत । यादृशोऽसौ मुनिश्रेष्ठो वलीपलितगात्रभृत्

その言葉のただちに、彼女はたちまち同じ姿となった—皺と白髪を身に帯びる最勝の牟尼そのもののように。

Verse 21

अथ तादृक्स्वरूपेण स्नाता तत्र जला शये । भूयोऽपि तादृशी जाता यादृशी संस्थिता पुरा

ついで彼女はその変じた姿のまま、そこなる湖水にて沐浴すると、再び以前のままの姿となり、元の状態に復した。

Verse 22

तद्दृष्ट्वा परमाश्चर्यमतीव त्वरयान्वितः । सोऽपि तत्राकरोत्स्नानं संजातश्च यथा पुरा

この上なく不思議なる出来事を見て、彼もまた大いに急ぎてそこで沐浴し、同じく以前のごとき姿へと戻った。

Verse 23

ततस्तौ तीर्थमाहात्म्याद्रूपौदार्यगुणान्वितौ । मिथ आमंत्र्य संहृष्टौ गतौ देशं यथेप्सितम्

その後、そのティールタの偉大なる功徳により、二人は美しさと高貴さと徳を具えた。喜びのうちに互いに別れを告げ、それぞれ望む地へと赴いた。

Verse 24

एवं तीर्थस्य माहात्म्यं विज्ञाय भगवानृषिः । लिंगं संस्थापयामास देवदेवस्य शूलिनः

かくしてティールタの偉大さを悟った尊き聖仙は、諸神の主・三叉戟を持つ者シュ―リン（シヴァ）のためにリンガを安置した。

Verse 25

तपश्चकार सुमहत्तस्मिंस्तीर्थवरे तदा । कुशस्तम्बेन कृतवांस्तत्सरो विपुलं विभुः

そのとき、その最勝のティールタにおいて彼は甚大なる苦行（タパス）を修した。さらにその大能者は、クシャ草の一束によって、そこに広大な湖を創り出した。

Verse 26

तत्र स्नात्वा नरो यस्तु पूजयेल्लिंगमुत्तमम् । विश्वामित्रेश्वरं ख्यातं स गच्छेच्छिवमंदिरम्

そこで沐浴し、至上のリンガ—「ヴィシュヴァーミトレーシュヴァラ」として名高い—を礼拝する者は、シヴァの御殿（住処）へと至る。

Verse 27

अद्यापि दृश्यते तत्र गंगोदकसमं जलम् । सर्वपापहरं पुण्यं सर्वकामप्रदायकम्

今なおそこには、ガンガーの水に等しい清らかな水が見られる。聖なるその水は一切の罪を除き、あらゆる正しき願いを成就させる。

Verse 28

यस्तत्र कुरुते स्नानं श्रद्धापूतेन चेतसा । स देवलोकमासाद्य पितृभिः सह मोदते

信（シュラッダー）によって心を清めてそこで沐浴する者は、神々の世界に至り、祖霊（ピトリ）とともに歓喜する。

Verse 29

ततःप्रभृति तत्तीर्थं ख्यातिं प्राप्तं महीतले । पाताले स्वर्गलोके च रूपौदार्यप्रदं नृणाम्

その時より、そのティールタは地上に名声を得、さらにパーターラと天界（スヴァルガ）にも知られ、人々に美と高貴さを授けた。

Verse 30

एतद्वः सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽस्मि द्विजोत्तमाः । विश्वामित्रेश माहात्म्यं सर्वपातकनाशनम्

おお、最勝の二度生まれ（ドヴィジャ）たちよ、汝らの問いに応じてすべてを語り尽くした——一切の罪を滅するヴィシュヴァーミトレーシャの大いなる功徳である。

Verse 44

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखंडे श्रीहाटकेवरक्षेत्रमाहात्म्ये विश्वामित्रकुण्डोत्पत्ति विश्वामित्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुश्चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः

かくして、聖なる『スカンダ・マハープラーナ』、八万一千頌のサンヒターにおける第六巻「ナーガラ・カーンダ」、聖地シュリーハータケーヴァラのマーハートミャの中で、「ヴィシュヴァーミトラの池の起源とヴィシュヴァーミトレーシュヴァラの大功徳の叙述」と題する第四十四章はここに終わる。