Adhyaya 212

Verse 1

ऋषय ऊचुः । श्रुतं तीर्थत्रयं पुण्यं हाटकेश्वरसंज्ञिते । क्षेत्रेऽत्र यत्त्वया प्रोक्तमस्माकं सूतनंदन

聖仙たちは言った。「ハータケーシュヴァラと称されるこの聖なる地にある三つの功徳あるティールタについて、あなたが私たちに語ってくださったとおり、私たちはすでに聞きました。おお、スータの子よ。」

Verse 2

विश्वामित्रीयमाहात्म्यं श्रोतुमिच्छामहे वयम् । सांप्रतं तत्समाचक्ष्व परं कौतूहलं हि नः

私たちはヴィシュヴァーミトラにまつわるマーハートミヤを聞きたいのです。どうか今、それをお語りください――私たちの求める心はきわめて大きいのです。

Verse 3

सूत उवाच । समुद्रस्यापि पारोऽत्र लक्ष्यते च क्षितेरपि । तारकाणां मुनेस्तस्य न गुणानां द्विजोत्तमाः

スータは言った。「おお、二度生まれの最勝者たちよ。ここでは海の彼方の岸や大地の果てさえ見定められる。しかし、星々をも凌ぐその牟尼の徳は、量り知れない。」

Verse 4

लक्ष्यते केनचित्पारो गाधेः पुत्रस्य धीमतः । क्षत्रियोऽपि द्विजत्वं यः संप्राप्तो द्विजसत्तमाः

「ある者は、ガーディの賢き子の『限り』を見定め得ると言うかもしれぬ。だが彼は、クシャトリヤとして生まれながら、ブラーフマナの境地に到達したのだ。おお、二度生まれの最勝者たちよ。」

Verse 5

अंत्यजत्वं गतस्यापि त्रिशंकोः पृथिवीपतेः । यज्ञभागभुजो देवाः प्रत्यक्षेण विनिर्मिताः

「たとえアウトカーストの境遇に堕ちた地上の王トリシャンクであっても、供犠（ヤジュニャ）の分け前を受け取る神々は、まさに眼前に顕現した。」

Verse 6

ब्रह्मणः स्पर्धया येन पुरा सृष्टिर्द्विजोत्तमाः । प्रारब्धा च ततो देवैः प्रणिपत्य निवारितः

梵天に競い、かつて彼は創造を始めた、ああ最勝の再生者よ。すると諸天は彼に礼拝してひれ伏し、その行いを制止した。

Verse 7

तस्य तीर्थस्य माहात्म्यं साप्रतं वदतो मम । श्रूयतां ब्राह्मणश्रेष्ठाः सर्वपातकनाश नम्

いま我より、そのティールタの大いなる功徳を聞け、ああ最上のバラモンたちよ――一切の罪を滅する聖なる渡り場である。

Verse 8

तेन तत्र कृतं कुण्डं स्वहस्तेन महात्मना । शस्त्रं विनापि भूपृष्ठं प्रविदार्य समंततः

そこにて、その大いなる魂は自らの手で聖なるクンダ（池）を造った――武器なくしても、四方より地の表を裂き開いたのである。

Verse 9

तत्र ध्यात्वा समानीता पातालाज्जाह्नवी नदी । मर्त्यलोके समायातं यस्यास्तोयं सुनिर्मलम्

そこにて、禅定によってジャーフナヴィー河（ガンガー）がパーターラより引き上げられ、人界においてその水はこの上なく清浄に現れた。

Verse 10

सुस्वादु च तथा स्नानात्सर्वपातकनाशनम् । तेनापि स्थापितस्तत्र भास्करो वारितस्करः

その水は甘美であり、そこで沐浴すれば一切の罪は滅する。さらに彼は、バースカラ（太陽神）を「ヴァーリタスカラ」――盗賊と諸悪を退ける者――としてそこに安置した。

Verse 11

यः सप्तम्यां सूर्यवारे स्नात्वा तस्य हृदे शुभे । माघमासे सिते पक्षे नमस्यति दिवाकरम् । स कुष्ठैर्मुच्यते सर्वैस्तथा पापैर्द्विजो त्तमाः

日曜日に当たる第七月日（サプタミー）に、このティールタの吉祥なる「心の地」で沐浴し、マーガ月の白分に太陽神ディヴァーカラに礼拝する者は、ああ最勝の二度生まれよ、あらゆる癩病と同様に諸罪から解き放たれる。

Verse 12

पश्चिमोत्तरदिग्भागे तस्यास्ति जलसंभवा । धन्वंतरिकृता वापी सर्वरोगविनाशिनी

その北西の方角には水の湧く所がある。ダンヴァンタリが造った井（い）・池であり、あらゆる病を滅する。

Verse 13

तत्र पूर्वं तपस्तेपे धन्वं तरिरुदारधीः । ववन्दे तपसा युक्तो ध्यायमानः समाहितः

そこにおいて昔、心高きダンヴァンタリは苦行（タパス）を修した。タパスにより律せられ、禅想に没し、心を一つに収めて、恭しく礼拝を捧げた。

Verse 14

ततः कालेन महता संतुष्टस्तस्य भास्करः । उवाच वरदोऽस्मीति प्रार्थयस्व महामते

やがて長い時を経て、バースカラ（太陽神）は彼を嘉し、「我は授願者なり。おお大いなる心の者よ、望むものを求めよ」と告げた。

Verse 15

धन्वंतरिरुवाच । अत्र कुण्डे नरो भक्त्या यः स्नानं कुरुते विभो । तस्य स्यात्सर्वरोगाणां संक्षयः सुरसत्तम

ダンヴァンタリは言った。「おお主よ、神々の中の最勝者よ。このクンダに信愛（バクティ）をもって沐浴する者は、その一切の病が滅び去りましょう。」

Verse 16

श्रीभगवानुवाच । अद्य शस्ते दिने योऽत्र सप्तम्यां रविवासरे । सूर्योदये नरः स्नानं करिष्यति समाहितः । व्याधिग्रस्तः स नीरोगस्तत्क्षणात्संभविष्यति

世尊は仰せになった。「今日という吉祥の日—第七日（サプタミー）であり日曜日にあたる日に—日の出の時、この地で心を静かに定めて沐浴する者は、たとえ病に悩まされていても、その瞬間に病より解き放たれる。」

Verse 18

एवमुक्त्वा सुरश्रे ष्ठोंऽतर्धानं स गतो रविः । धन्वन्तरिः प्रहृष्टात्मा स्वस्थानं च गतस्ततः

かく語り終えると、神々の中の最勝者ラヴィ（太陽神）は姿を隠して見えなくなった。ついでダンヴァンタリは、心に歓喜を満たし、自らの住処へと帰っていった。

Verse 19

कस्यचित्त्वथ कालस्य रत्नाक्षोऽथ महीपतिः । अयोध्याधि पतिः ख्यातः सूर्यवंशसमुद्भवः

やがて時が経ち、ラトナークシャという名の王が現れた。彼はアヨーディヤーの主として名高く、太陽王統（スーリヤ・ヴァンシャ）に生まれた者であった。

Verse 20

कृतज्ञश्च वदान्यश्च स्वदारनिरतः सदा । शूरः परमतेजस्वी सर्वशत्रुनिषूदनः

彼は恩を知り施しに富み、つねに正妻に専心して仕えた。勇士にして赫々たる光威を備え、あらゆる敵を滅ぼす者であった。

Verse 21

पूर्वकर्मविपाकेन तस्य भूमिपतेर्द्विजाः । कुष्ठव्याधिरभूद्रौद्रो दुश्चिकित्स्यो जगत्त्रये

おお、二度生まれし者たちよ。前世の業の熟した報いによって、その王には猛き癩病（クシュタ）が起こった。三界においても治し難い病であった。

Verse 22

तदस्ति नौषधं लोके यत्तेन न कृतं द्विजाः । कुष्ठग्रस्तेन वा दानं यत्र दत्तं महात्मना

おお婆羅門たちよ、彼が試さなかった薬はこの世に無く、また癩病に苦しみながらも、その大いなる心の人が施さなかった布施は無かった。

Verse 23

यथायथौषधान्येव स करोति ददाति च । तथातथा तस्य कायो व्याधिना क्षामितो भृशम्

いかなる薬を用い、いかなる施しを行っても、そのたびごとに彼の身体は病によってひどく衰え、やせ細っていった。

Verse 24

ततो वैराग्यमापन्नः स नृपो द्विजसत्तमाः । पुत्रं राज्येऽथ संस्थाप्य वांछयामास पावकम् । निषिद्धोऽपि हि तैः सर्वैः कलत्रैराप्तसेवकैः

そのとき王は、ああ最勝の再生者たちよ、ヴァイラーギャ（離欲）に至った。子を王位に据え、火—すなわち薪の火葬壇—へ入ることを望んだ。妃たちや忠実な従者らすべてに制止されても、なお彼はその火を慕い求めた。

Verse 25

दत्त्वा दानानि विप्रेभ्यः पूजयित्वा सुरोत्तमान् । संभाष्य च सुहृद्वर्गं शासयित्वा निजं सुतम्

婆羅門たちに布施を施し、最上の神々を礼拝し、友の一団と語り合ったのち、彼はわが子に統治の務めを諭し教えた。

Verse 26

एतस्मिन्नेव काले तु भ्रममाणे यदृच्छया । कश्चित्कार्पटिकः प्राप्तो दिव्यरूपवपुर्धरः

まさにその時、彼が偶然にさまよっていると、一人のカールパティカ（托鉢の行者）が到来した。その身は神々しき相を帯びていた。

Verse 27

अथासौ व्याकुलं दृष्ट्वा तत्सर्वं नृपतेः पुरम् । अपृच्छद्विस्मयाविष्टो दृष्ट्वा कञ्चिन्नरं द्विजाः

そのとき彼は、王の都のすべてが騒然としているのを見て驚嘆に満たされ、そこにある一人の男を見とめて問いかけた。おお、バラモンたちよ。

Verse 28

कार्पटिक उवाच । किमेषा व्याकुला भद्रे सर्वा जाता महापुरी । निरानन्दाऽश्रुपूर्णाक्षैर्बालवृद्धैर्निषेविता

カールパティカは言った。「貴き御方よ、なぜこの大都はことごとく乱れ、喜びを失い、涙に満ちた目の子らと老人たちであふれているのですか。」

Verse 29

सोऽब्रवीन्नृपतिश्चायं कुष्ठव्याधिसमन्वितः । साधयिष्यति सन्दीप्तं सुनिर्विण्णो हुताशनम्

彼は答えた。「この王は癩（らい）の病に苦しんでいる。深い厭世の思いに沈み、燃えさかる火の中へ入ろうとしているのだ。」

Verse 30

तेनेयं नगरी कृत्स्ना परं दुःखमुपागता । गुणैरस्य समाविष्टा नूनं मृत्युं प्रयास्यति

そのゆえに都はことごとく甚だしい悲嘆に沈んだ。王の徳に結ばれて、人々はきっと死に至るまで王に従ってしまうかのようである。

Verse 31

तच्छ्रुत्वा सत्वरं गत्वा नृपं कार्पटिकोऽब्रवीत्

それを聞くや、カールパティカは急ぎ王のもとへ赴き、王に語りかけた。

Verse 32

सर्वं जनं नरेन्द्रस्य मृतं जीवापयन्निव । मा नृपानेन दुःखेन व्याधिजेन हुताशनम् । प्रविश त्वं स्थिते तीर्थे सर्वव्याधिक्षयावहे

王よ、まるで死せる民すべてに命を戻すかのように、あなたは彼らにとってかけがえのないお方である。病より生じた悲しみによって火中に入ってはならぬ。代わりに、あらゆる病を滅する、ここに定まれる聖なるティールタ（聖地）へ入られよ。

Verse 33

मदीयो भूपते देह ईदृगासीद्यथा तव । तत्र स्नातस्य सद्योऽथ जात ईदृक्पुनः प्रभो

王よ、わが身もかつてはあなたの御身と同じであった。だが、あの地で沐浴すると、ただちにこのように元の姿へと回復したのだ、主よ。

Verse 34

सप्तम्यां सूर्यवारेण भास्करस्योदयं प्रति । यस्तत्र कुरुते स्नानं व्याधिग्रस्तो नरो भुवि

月の第七日（サプタミー）にして日曜日、太陽神の昇る刻に――その地で沐浴する者は、この世で病に悩む人であっても、

Verse 35

स व्याधिना विनि र्मुक्तस्तत्क्षणात्कल्पतां व्रजेत् । तथा पापविनिर्मुक्तो यथाहं नृपसत्तम

その者は瞬時に病より解き放たれ、健やかな充足へと至る。さらに罪からも解放されるのだ、王の中の最勝者よ――まさにこの私がそうであったように。

Verse 36

राजोवाच । कस्मिन्देशे महातीर्थं तादृशं वद मे द्रुतम्

王は言った。「そのような大いなるティールタは、いずれの国土にあるのか。速やかに我に告げよ。」

Verse 37

कार्पटिकौवाच । अस्ति भूमितले ख्यातं नागरं क्षेत्रमुत्तमम् । कुष्ठव्याधिसमाक्रांतो गतोऽहं तत्र भूपते

カールパティカは言った。「この地上には『ナーガラ』と呼ばれる、名高く最上の聖なる地がある。私は癩（くすた）の病に侵され、その地へ赴いた、王よ。」

Verse 38

तस्य सन्दर्शनार्थाय तीर्थयात्रापरायणः । तत्र मां दीनमालोक्य व्याधिग्रस्तं सुदुःखितम् । कश्चित्तत्राश्रयः प्राह तपस्वी कृपयान्वितः

その聖地を拝見せんとティールタ巡礼に心を定め、私はそこへ到った。病に苦しみ、深い悲嘆に沈む哀れな私を見て、そこに住む慈悲深い苦行者が私に語りかけた。

Verse 39

पश्चिमोत्तरदिग्भागे देवस्य जलशायिनः । तीर्थमस्ति महापुण्यं विश्वामित्रजलावहम्

北西の方角、ジャラシャーインと呼ばれる神の傍らに、功徳きわめて大いなるティールタがある。名をヴィシュヴァーミトラ・ジャラーヴァハという。

Verse 40

तत्र गत्वा कुरु स्नानं सप्तम्यां रविवासरे । माघमासे तु संप्राप्ते शुक्लपक्षे विशेषतः

そこへ赴き、日曜日に当たるサプタミーの日に沐浴せよ。とりわけマ―ガ月に入り、殊に白分（シュクラ・パクシャ）の時がよい。

Verse 41

येन निर्याति ते कुष्ठो भास्करस्योदयं प्रति । तच्छ्रुत्वाऽहं च तत्प्राप्तः सप्तम्यां सूर्यसंयुजि । ततश्च कृतवान्स्नानं निर्झरे तत्र शांभवे

「これによって汝の癩は去る。太陽の昇る時に。」そう聞いて私は、太陽の日（主日）に当たるサプタミーにその地へ至り、そこでシャンバヴァの泉流にて沐浴を行った。

Verse 42

ततस्तस्माद्विनिष्क्रांतो यावत्पश्याम्यहं तनुम् । तावन्नृपेदृशी जाता सत्यमेतत्तवोदितम्

それから私はその水から出て自らの身を見たところ、まさにその刹那にこのようになったのです、王よ。あなたに告げられたことはまことに真実です。

Verse 43

तस्मात्त्वमपि राजेंद्र तत्र स्नानं समाचर । सप्तम्यां सूर्यवारेण भास्करस्योदयं प्रति

ゆえに、王たちの主よ、あなたもまたそこで沐浴の行をなさい——サプタミーの七日目、日曜日に当たるとき、太陽の昇る刻に。

Verse 44

येन ते नश्यति व्याधिर्विशेषमपि पातकम् । तच्छ्रुत्वा स नृपस्तूर्णं तेनैव सहितो ययौ

その方法によって自らの病、さらには重い罪さえも滅すると聞くや、王はただちに出立し、その男を伴って行った。

Verse 45

चकार स तथा स्नानं सप्तम्यां सूर्यवासरे । माघमासे तु संप्राप्ते विश्वामित्रजले शुभे

かくして彼はサプタミーの七日目、日曜日に沐浴の儀を行い、マーガ月の到来にあたり、ヴィシュヴァーミトラの吉祥なる水に身を浸した。

Verse 46

ततः कुष्ठविनिर्मुक्तस्तत्क्षणात्समपद्यत । दिव्यरूपवपुर्द्धारी कामदेव इवापरः

すると彼はその瞬間に癩病より解き放たれ、ただちに変容した——光り輝く天なる姿を帯び、まるで別のカーマデーヴァのようであった。

Verse 47

अथ तुष्टो नरेंद्रस्तु तस्मै कार्पटिकाय च । ददौ कोटित्रयं हेम्नः प्रोवाच स ततो वचः

そのとき王は満悦し、その托鉢の行者に黄金三倶胝を施し、ついで次の言葉を述べた。

Verse 48

त्वत्प्रसादाद्विमुक्तोऽस्मि रोगादस्मात्सुदारुणात् । तस्मात्त्वं गच्छ गेहं स्वं स्थास्येऽहं चात्र निर्भरम्

「あなたの御加護により、この恐るべき病より解き放たれた。ゆえに汝は己が家へ帰れ。われはここに安らかに留まろう。」

Verse 49

करिष्यामि तपो नित्यं स्वकलत्रसम न्वितः । राज्ये संस्थापितः पुत्रः समर्थो राज्यकर्मणि

「われは王妃とともに、日々たゆまず苦行を修する。国政はすでに我が子に委ねた。彼は統治の務めに堪える者である。」

Verse 50

इत्युक्त्वा प्रेरयामास तं तथान्यान्समागतान् । सेवकास्वगृहायैव स्वयं तत्रैव संस्थितः

こう言い終えると、彼を帰らせ、また集まった他の者たちも従者とともにそれぞれの家へ遣わした。王自身はその地に留まった。

Verse 51

कृत्वाऽश्रमपदं रम्यं स्वकलत्रसमन्वितः । संप्राप्तश्च परां सिद्धिं कालेन द्विजसत्तमाः

おお、最勝の両生者よ。王は王妃とともに麗しき庵（アーシュラマ）を設け、時の熟すに従い、ついに最高の成就に到達した。

Verse 52

तस्य नाम्ना ततः ख्यातं तीर्थ मेतत्त्रिविष्टपे । सर्वव्याधिहरं रम्यं सर्वपातकनाशनम्

その後、この聖なる渡し場は彼の名によって三界に名高くなった。麗しく、あらゆる病を除き、すべての罪を滅する。

Verse 53

तेन संस्थापितस्तत्र देवदेवो दिवाकरः । रत्नादित्य इति ख्यातो निजनाम्ना महा त्मना

そこにおいて、彼は神々の神たる太陽（ディヴァーカラ）を安置した。そしてその大いなる魂は、自らの名により「ラトナーディティヤ」として知られた。

Verse 54

सप्तम्यां सूर्यवारेण तत्र स्नात्वा प्रपश्यति । यस्तु पापविनिर्मुक्तः सूर्यलोकं स गच्छति

第七月日（サプタミー）が日曜日に当たる日に、そこで沐浴し拝観する者は、罪より解き放たれ、太陽界（スーリヤローカ）へ赴く。

Verse 55

यदन्यत्तत्र संवृत्तं क्षेत्रजातं द्विजो त्तमाः । तदहं कीर्तयिष्यामि शृणुध्वं सुसमाहिताः

おお、最勝の二度生まれの者たちよ。今、彼の地でさらに起こったこと—その聖域（クシェートラ）より生じた出来事—を語ろう。心を澄ませて聞け。

Verse 56

आसीत्तत्र पुमान्कश्चिद्देशे ग्राम्यो जरात्मकः । कुष्ठी तथापि नित्यं स करोति पशु रक्षणम्

その地方に、ある村人の男がいた。老いて衰え、しかも癩病（らい）を患っていたが、それでも日々、家畜を守り養っていた。

Verse 57

एकदा रक्षतस्तस्य पशूंस्तत्र गिरेरधः । एकः पशुर्विनिष्क्रांतः सत्पथात्तृणलोभतः

ある時、彼が山の麓で家畜を守っていたところ、草への欲に誘われて一頭が正しい道から外れてしまった。

Verse 58

सप्तम्यां रविवारेण पतितस्तस्य निर्झरे । न च संलक्षितस्तेन गच्छमानः कथंचन

サプタミー（第七日）で日曜日に当たる日に、その獣は山の流れ（あるいは滝壺）へ落ちたが、彼は歩みながら少しも気づかなかった。

Verse 59

अथ यावद्गृहे सोऽथ भोजनाथं समुद्यतः । तावत्तस्य पशोः स्वामी भर्त्सयन्समुपागतः

それから、彼が食事のため家へ向かおうとした時、その獣の持ち主が来て、彼を叱りつけた。

Verse 60

नायातः स पशुः कस्मान्मदीयो मामके गृहे । तस्मादानय तं शीघ्रं नो चेत्प्राणान्हरामि ते

「なぜ私の獣は我が家に戻らぬのだ。ゆえに急いで連れて来い。さもなくば、お前の命を奪うぞ！」

Verse 61

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा भय संत्रस्तः स कुष्ठी सत्वरं ययौ । तेन मार्गेण येनैव दिवा भ्रांतो महीतले

スータは語った。これを聞くや、恐怖に震えた癩病の者は、昼に地上をさまよったその同じ道を、急ぎ足で立ち去った。

Verse 62

अथ दूरात्स शुश्राव तस्य रावं पशोस्तदा । पतितस्य महागर्ते निशांते तमसि स्थिते

そのとき彼は遠くから、その獣の叫び声を聞いた――大きな穴に落ちたまま――夜の終わり、なお闇が残る頃に。

Verse 63

ततो गत्वाऽथ तं गर्तं प्रविश्य जलमध्यतः । चकर्ष तं पशुं कृच्छ्रात्पंकमध्यात्सुदारुणात् । समादायाथ तं हर्म्यं प्रजगाम शनैःशनैः

それから彼はその穴へ赴き、水の中ほどへ踏み入り、恐ろしい泥のただ中から、その獣を大いなる苦労の末に引きずり出した。抱え上げて、彼はゆっくりと家へ戻った。

Verse 64

अर्पयित्वाथ तं तस्य स्वकीयं त्वाश्रमं गतः

それをその者に引き渡すと、彼は自らのアーシュラマへと帰っていった。

Verse 65

ततः सुप्तो महाभागाः स प्रबुद्धः पुनर्यदा । प्रभाते वीक्षते गात्रं यावत्कुष्ठविवर्जितम्

やがてその幸いなる人は眠りにつき、暁に再び目覚めると、自らの身体を見て、癩病がすっかり消え失せているのを知った。

Verse 66

शोभया परया युक्तं विस्मयोत्फुल्ललोचनः । चिंतयामास किं ह्येतदकस्माद्रोगसंक्षयः

比類なき光輝に飾られ、驚きに目を見開きつつ、彼は思い巡らした。「いかにして、この病が忽ち滅したのか。」

Verse 67

नूनं तस्य प्रभावोऽयं तीर्थस्याद्य निशागमे । मयावगाहितं यच्च पशोरर्थं सुकर्द्दमम्

まことに、今宵あらわれたのは、かの聖なるティールタの威力である。われは一匹の獣のために、心地よき泥水にさえ身を浸したのだから。

Verse 68

ततश्च वीक्षयामास तेन गत्वा सुकौतुकात् । यावत्कंडूविनिर्मुक्तस्तेजसा परिवारितः

ついで強い好奇心に駆られてそこへ赴き、場所を確かめたところ、かゆみは消え、まるで光り輝く霊力に包まれているかのようであった。

Verse 69

तत्र स्थाने स्वयं गत्वा ज्ञात्वा च तीर्थमुत्तमम् । तपस्तेपे स तत्रैव ध्यायमानो दिवाकरम्

彼は自らその地へ赴き、これぞ最上のティールタと悟った。そこでただちに苦行に入り、太陽神ディヴァーカラを念じて瞑想した。

Verse 70

अरण्यवासिनं सम्यग्दिवारात्रमतंद्रितः । गतश्च परमां सिद्धिं दुर्लभां त्रिदशैरपि

森に住む行者として正しく暮らし、昼夜たゆまず励んだ結果、彼は至上のシッディを得た。それは神々にさえ得難い成就である。

Verse 71

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तत्र स्नानं समाचरेत्

ゆえに、あらゆる努力を尽くして、その聖地にて沐浴の行を修すべきである。

Verse 72

पूजयेच्चापि तं देवं भास्करं वारितस्करम् । अद्यापि कलिकालेऽपि तत्र स्नातो नरः शुचिः

また、その神バースカラ（太陽神）—「水を盗む者」すなわち罪と苦悩を取り除く御方—を礼拝すべきである。今日においても、カリの時代でさえ、そこで沐浴する人は清浄となる。

Verse 73

तत्र पुण्यजले कुण्डे सप्तम्यां सूर्यवासरे । यस्तं पूजयते भक्त्या सोऽपि पापैः प्रमुच्यते

そこにある功徳の聖水のクンダにて、サプタミー（第七日）が日曜日に当たるとき、信愛をもって彼を礼拝する者は、やはり罪より解き放たれる。

Verse 74

गायत्र्यष्टसहस्रं यो जपेत्तत्पुरतः स्थितः । सोऽपि रोगविनिर्मुक्तो मुच्यते सर्वपातकैः

その聖なる御前に立ち、ガーヤトリーを八千遍唱える者は、また病より解き放たれ、あらゆる重罪からも救われる。

Verse 76

एतद्वः सर्वमाख्यातं मयादित्यस्य संभवम् । माहात्म्यं श्रवणाद्यस्य नरः पापाद्विमुच्यते

かくして私は、アーディティヤ（太陽神）の起源を汝らに余すところなく語った。この偉大さを聞くこと、また同様に（誦し、念じること）によって、人は罪より解放される。

Verse 117

नीरोगश्चेप्सितान्कामान्निष्कामो मोक्षमेष्यति

世の果を望む者は無病となり、求める享楽を得る。だが欲を離れた者は、モークシャ（解脱）に至る。

Verse 212

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्र माहात्म्ये रत्नादित्यमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वादशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः

かくして、『吉祥スカンダ・マハープラーナ』八万一千頌の集成に属する第六ナ―ガラカンダの「ハータケーシュヴァラ聖域功徳章」において、「ラトナーディティヤの大威徳の叙述」と名づけられた第212章はここに終わる。

Verse 785

तस्योद्देशेन यो दद्याद्धेनुं श्रद्धासमन्वितः । न तस्यान्वयजातोऽपि व्याधिना परिगृह्यते

信をもって、その聖なる御方のためにその名により雌牛を布施する者は——その家系に生まれた者でさえ、病に捕らわれることがない。