Adhyaya 174

Verse 1

सूत उवाच । तथान्यदपि वो वच्मि लिंगं यत्तत्र संस्थितम् । स्थापितं पिप्पलादेन कंसारेश्वरमित्यहो

スータは語った。「さらに汝らに告げよう。そこに安置されている別のリンガがある。ピッパラーダによって स्थापित され、まことに『カンサーレーシュヴァラ（Kaṃsāreśvara）』と呼ばれる。」

Verse 3

यस्मिन्दृष्टे तु लोकानां पापं याति दिनोद्भवम् । नते षाण्मासिकं चैव पूजिते वर्षसंभवम् । ऋषय ऊचुः । पिप्पलादेन यल्लिंगं स्थापितं सूतनन्दन । कंसारेश्वरमित्युक्तं कस्मात्तच्च ब्रवीहि नः

これをただ見るだけで、人々に日々生じる罪は滅する。これに礼拝すれば、半年に積もった罪は除かれ、これを供養すれば、一年に生じた罪もまた消え去る。仙人たちは言った。「スータの子よ、ピッパラーダが स्थापित したリンガが『カンサーレーシュヴァラ』と呼ばれるのはなぜか。我らに語れ。」

Verse 4

क एष पिप्पलादस्तु कस्य पुत्रो वदस्व नः । किमर्थं स्थापितं लिंगं क्षेत्रे तत्र महात्मना

このピッパラーダとはいかなる者で、誰の子なのか。われらに告げよ。いかなる理由により、その大いなる魂は、あの聖なるクシェートラにリンガを स्थापित したのか。

Verse 5

सूत उवाच । प्रश्नभारो महानेष भवद्भिः समुदाहृतः । तथापि कथयिष्यामि नमस्कृत्वा स्वयंभुवम्

スータは言った。「あなたがたが提起した質問の重荷は偉大である。それでも、自ら生まれた主（スヴァヤンブー）に礼拝した後、私はそれを語ろう。」

Verse 6

याज्ञवल्क्यस्यभगिनी कंसारीति च विश्रुता । कुमारब्रह्मचर्येण तप स्तेपे सुदारुणम्

ヤージュニャヴァルキヤの妹は、カムサーリーという名で知られ、少女時代からブラフマチャリヤ（梵行）を守り、極めて過酷な苦行を行った。

Verse 7

याज्ञवल्क्याश्रमे पुण्ये बांधवेन समन्विता । कस्यचित्त्वथ कालस्य याज्ञवल्क्यस्य भो द्विजाः

おお、二度生まれた者たち（バラモン）よ。しばらくして、ヤージュニャヴァルキヤの聖なる庵に、ある女性が親族を伴ってヤージュニャヴァルキヤのもとへやって来た。

Verse 8

चस्कन्द रेतः स्वप्नांते दृष्ट्वा कांचिद्वराप्सराम् । तारुण्यभावसंस्थस्य तपोयुक्तस्य सद्द्विजाः

おお、高貴な二度生まれた者たちよ。夢の終わりに彼がある優れたアプサラス（天女）を見たとき、青春の只中にありながら苦行に打ち込んでいたその修行者の精液が放出された。

Verse 9

रेतसा तस्य महता परिधानं परिप्लुतम् । तच्च तेन परित्यक्तं प्रभाते समुपस्थिते

彼の衣服はその大量の精液によってすっかり濡れてしまった。そして朝が来たとき、彼はその布を捨てた。

Verse 10

कंसारिकाऽथ जग्राह स्नानार्थं वसनं च तत् । अमोघरेतसा क्लिन्नमजानन्ती द्विजोत्तमाः

そのときカンサ―リカーは沐浴のためにまさにその布を手に取った。おお、最勝の二度生まれよ、それが不失の精によって濡れていたとは知らずに。

Verse 11

कुर्वन्त्या यजनं तस्या जलं वीर्यसमन्वितम् । प्रविष्टं भगमध्ये तु ऋतुकाल उपस्थिते

彼女が祭儀を行っている最中、精を宿した水がその胎内へと入り、しかもそれは受胎の時節が到来していた折であった。

Verse 12

ततो गर्भः समभवत्तस्यास्तूदरमध्यगः । वृद्धिं चाप्यगमन्नित्यं शुक्लपक्षे यथोडुराट्

その後、彼女の腹の中央に胎が宿り、日ごとに増していった。あたかも白分の半月に月が満ちゆくように。

Verse 13

साऽपि तं गर्भमादाय स्वोदरस्थं तपस्विनी । दुःखेन महता युक्ता लज्जयाऽथ तदाऽवृता

その苦行の女もまた、自らの胎内にその胚を宿し、大いなる悲苦に苛まれ、やがて羞恥に覆われた。

Verse 14

चिन्तयामास सुचिरं विस्मयेन समन्विता । गोपायन्ती तदाऽत्मानं दर्शनं याति नो नृणाम्

彼女は驚嘆に満ちて久しく思い巡らし、自らを守って、その時は人々の目に触れるところへ出なかった。

Verse 15

व्रतचर्यामिषं कृत्वा सदा रहसि संस्थिता । संप्राप्ते दशमे मासि निशीथे समुपस्थिते । तस्याः कुमारको जातो वालार्कसदृशद्युतिः

誓戒の行を守り、常にひそかに身を置いていた彼女は、第十の月が満ち、真夜中が訪れたとき、昇る太陽のように輝く男児を産んだ。

Verse 16

अथ सा तं समा दाय सूक्ष्मवस्त्रेण वेष्टितम् । कृत्वा जगाम चारण्यं मनुष्यपरिवर्जितम् । अश्रुपूर्णेक्षणा दीना रुदन्ती गुप्तमेव च

それから彼女はその子を抱き、薄く柔らかな布で包み、人の寄りつかぬ森へと向かった。涙に満ちた目で、哀れに泣きながらも、すべてを秘していた。

Verse 17

ततो गत्वा च साऽश्वत्थं विजने सुमहत्तरम् । तस्याधस्ताद्विमुच्याथ वाक्यमेतदुवाच ह

やがて彼女は、人けのない場所にそびえる大いなるアシュヴァッタ（聖なる菩提樹）へと赴いた。その下に（子を）置き、次の言葉を告げた。

Verse 18

अश्वत्थ विष्णुरूपोऽसि त्वं देवेषु प्रतिष्ठितः । तस्माद्रक्षस्व मे पुत्रं सर्वतस्त्वं वनस्पते

アシュヴァッタよ、汝はヴィシュヌの御姿にして、神々の中に安立せられる。ゆえに、樹々の主よ、我が子を四方より守り給え。

Verse 19

एष ते शरणं प्राप्तो मम पुत्रस्तु बालकः । पापाया निर्दयायाश्च तस्माद्रक्षां समाचर

この幼子—我が子—は汝を頼み、庇護を求めて来た。ゆえに、罪深く無慈悲なるものより、彼に護りを施し給え。

Verse 20

एवमुक्त्वा रुदित्वा च सुचिरं सा तपस्विनी । जगाम स्वाश्रमं पश्चाद्वाष्पव्याकुललोचना

かく語りて久しく泣きしのち、その苦行の女は後に自らの庵へ帰りゆき、涙に乱れた眼をしていた。

Verse 21

यावद्रोदिति सा माता तस्याधस्ताद्वनस्पतेः । तावदाकाशजा वाणी संजाता मेघनिःस्वना

その母が大樹の下で泣いている間、雲鳴りのごとく轟く、天より生じた声が起こった。

Verse 22

मा त्वं शोकं कुरुष्वास्य बालकस्य कृते शुभे । एष शापादुतथ्यस्य ज्येष्ठभ्रातुर्बृहस्पतिः । अवतीर्णो धरापृष्ठे योग्यतां समवाप्स्यति

吉祥なる者よ、この幼子のために嘆くな。彼はウタティヤ（Utathya）の兄、ブリハスパティ（Bṛhaspati）である。呪いにより地上に降り、ここにおいて定められた相応の力と卓越を得るであろう。

Verse 23

एष चाथर्वणं वेदं शतकल्पं सुविस्तरम् । शतभेदं च नवधा पंचकल्पं करिष्यति

また彼はアタルヴァ・ヴェーダ（Atharva-Veda）を整序し、百のカルパにわたり広大に展開して、百の分派に分かち、九種および五種の分類として編成するであろう。

Verse 24

पिप्पलस्य तरोरेष रसं संभक्षयिष्यति । पिप्पलाद इति ख्यातस्ततो लोके भविष्यति

彼はピッパラ樹（pippala）の樹液・精髄を食して養われる。ゆえに世において「ピッパラーダ（Pippalāda）」と名高くなる。

Verse 25

या त्वं विस्मयमापन्ना पुरुषेण विना शिशुः । संजातोऽयं मम प्रांशुस्ततस्तत्कारणं शृणु

男性なしにこの子が生まれたことに驚いているのなら、その理由を聞きなさい。

Verse 26

स्नानवस्त्रं च ते भ्रातू रेतसा यत्परिप्लुतम् । तत्त्वया ऋतुकाले तु परिधानं कृतं शुभे

吉祥なる女性よ、精液で濡れたあなたの兄の沐浴着を、あなたは受胎可能な時期に身に着けたのです。

Verse 27

स्नानकाले तु तोयानि रेतोदकमथास्पृशन् । अमोघरेतसा तेन पुत्रोऽयं तव संस्थितः

沐浴の時、水がその種子（精液）に触れました。その確実なる生殖力によって、あなたのこの息子は宿ったのです。

Verse 28

एवं ज्ञात्वा महाभागे यद्युक्तं तत्समाचर

幸運なる女性よ、このように事情を知った上で、適切になすべきことを行いなさい。

Verse 29

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा देवलोकस्यवज्रपातोपमं वचः । हाहाकारपरा भूत्वा निपपात धरातले

スータは言った。神々の世界に落ちる雷のようなその言葉を聞いて、彼女は嘆き悲しみ、地面に倒れ伏した。

Verse 30

छिन्नवृक्षलता यद्वत्पतिता सा तपस्विनी

その苦行の女は、木から断たれた蔓のように倒れ伏した。

Verse 31

चिरायन्त्यां तु तस्यां स याज्ञवल्क्यो महामुनिः । शून्यं तमाश्रमं दृष्ट्वा पप्रच्छान्यान्मुनीश्वरान्

彼女の帰りが久しく遅れると、大聖ヤージ्ञヴァルキヤは空のアーシュラマを見て、他の尊き仙人たちに問いただした。

Verse 32

क्व च मे भगिनी याता कंसारी सुतपस्विनी । तया विनाऽद्य मे सर्वं शून्यमाश्रममंडलम्

「わが妹はどこへ行ったのか――カンサ―リー、気高き苦行者よ。彼女なくしては、今日このアーシュラマの一郭すべてが空しく感じられる。」

Verse 33

आचख्यौ तापसः कश्चिद्भगिनी ते यवीयसी । निश्चेष्टा पतिता भूमावश्वत्थस्य समीपतः

ある修行者が告げた。「あなたの年若い妹君は、アシュヴァッタ樹のそばで地に倒れ、身動きせずにおります。」

Verse 34

मया दृष्टा मुनिश्रेष्ठ तां त्वं भावय मा चिरम् । अथासौ त्वरया युक्तः संभ्रांतस्तु प्रधावितः

「わたしは彼女を見ました、最上の聖仙よ――遅れずただちにお心を向けてください。」そう言うと彼は、焦りと驚きに駆られて、急ぎ足で駆け出した。

Verse 35

यत्र सा कथिता तेन तापसेन तपस्विनी । वीक्षते यावत्तत्रस्था श्वसमाना व्यवस्थिता

その苦行者が「彼女はここにいる」と告げた場所で、苦行の女はそこに留まり—横たわったまま、なお息づいているのが見て取れた。

Verse 36

अथ तोयेन शीतेन सेचयित्वा मुहुर्मुहुः । दत्त्वा भूयोऽपि वातं च यावच्चक्रे सचेतनाम् । तावत्कात्यायनी प्राप्ता मैत्रेयी च ससंभ्रमम्

そこで彼は冷たい水を幾度も注ぎかけ、さらに風を送って扇ぎ、彼女を意識へと戻した。ちょうどその時、カーティヤーヤニーが到着し、マイトレーヤーもまた大いに取り乱して駆けつけた。

Verse 37

किमिदं किमिदं जातं ननांदर्वद मा चिरम्

「これは何事だ、何が起こったのだ。早く告げよ、ためらうな。」

Verse 38

किं वा भूतगृहीताऽसि माहेंद्रेण ज्वरेण वा

「それとも何か—霊に取り憑かれたのか、あるいはマーヘーンドラの熱病に苦しむのか。」

Verse 39

अथ सा चेतनां लब्ध्वा याज्ञ वल्क्यं पुरः स्थितम् । भार्यया सहितं दृष्ट्वा व्रीडयाऽसून्मुमोच ह

そのとき彼女は意識を取り戻し、ヤージ्ञヴァルキヤが妻とともに自分の前に立つのを見た。激しい羞恥に圧され、彼女はついに命の息を手放した。

Verse 40

अथ तां च मृतां दृष्ट्वा रुदित्वा च चिरं द्विजाः । याज्ञवल्क्यः सभार्यस्तु दत्त्वा वह्निं च शोकधृक् । जगाम स्वाश्रमं पश्चाद्दत्त्वा च सलिलाञ्जलिम्

彼女が死しているのを見て、二度生まれし者たちは久しく泣き悲しんだ。ついでヤージュニャヴァルキヤは妻とともに、胸に憂いを抱きつつ、遺体を聖火に託して葬送の儀を行い、さらに水の供養（サリラ・アンジャリ）を捧げて、自らの庵へ帰って行った。

Verse 41

सोऽपि बालोऽथ ववृधे पिप्पलास्वादपुष्टिधृक् । अश्वत्थस्य तले तस्य वृद्धिं याति शनैःशनैः

その少年もまた、ピッパラの実を味わって養われ、成長していった。かのアシュヴァッタ樹の下で、彼は少しずつ、ゆるやかに背丈を伸ばしていった。

Verse 42

कस्यचित्त्वथ कालस्य नारदो मुनिसत्तमः । तीर्थयात्राप्रसंगेन तेन मार्गेण चागतः

やがて時が過ぎ、聖地ティールタ巡礼の途上にあった賢者中の最勝、ナーラダ仙が、その道を通ってやって来た。

Verse 43

स दृष्ट्वा बालकं तत्र द्वादशार्कसमप्रभम् । एकाकिनं वने शून्ये पिप्पलास्वादतत्परम् । पप्रच्छ विस्मयाविष्ट एकाकी को भवानिह

そこに、十二の太陽にも等しい光を放つ少年が、人気なき森の中でただ一人、ピッパラの実を味わうことに心を向けているのを見て、驚嘆して問うた。「そなたは誰だ、ここに独りで？」

Verse 44

वने शून्ये महारौद्रे सिंहव्याघ्रसमाकुले । क्व ते माता पिता चैव किमर्थं चेह तिष्ठसि

「この人気なき、ひどく恐ろしい森は、獅子や虎が群れ集う。そなたの母と父はどこにいるのか。いかなる理由で、ここに留まっているのだ？」

Verse 45

निवससि कथं चैव सर्वं मे विस्तराद्वद

「ここでどのように暮らしているのか。すべてを詳しく語ってくれ。」

Verse 46

पिप्पलाद उवाच । नाहं जानामि पितरं मातरं न च बांधवम् । नापि त्वां कोऽत्र चा यातो मम पार्श्वे तु सांप्रतम्

ピッパラーダは言った。「私は父も母も、いかなる親族も知らない。あなたのことも知らぬ——いまこの時、私の傍らに来たあなたは誰なのか。」

Verse 47

सूत उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा चिरं ध्यात्वा मुनीश्वरः । ततस्तं प्रहसन्प्राह ज्ञात्वा दिव्येन चक्षुषा

スータは語った。彼の言葉を聞くと、尊き聖仙は久しく思惟した。やがて微笑み、天眼によって事の真相を悟り、彼に語りかけた。

Verse 48

नारद उवाच । मया ज्ञातोऽसि वत्स त्वं याज्ञवल्क्यस्य रेतसा । दैवयोगात्समुत्पन्नो भगिन्या उदरे ह्यृतौ

ナーラダは言った。「愛しき子よ、私は汝を見定めた。汝はヤージュニャヴァルキヤの精より生まれたのだ。神なる因縁の結びにより、しかるべき時に、彼の姉妹の胎内に現れた。」

Verse 49

उतथ्यशापदोषेण देवाचार्यो बृहस्पतिः । देवकार्यस्य सिद्ध्यर्थं तस्मात्तच्छृणु कारणम्

ウタティヤの呪詛より生じた過失のゆえに、 देवाचार्य（神々の師）ブリハスパティは妨げを受けた。ゆえに、神々の御業を成就させるため、その理由を聞け。

Verse 51

नवशाखः पंचकल्पस्त्वया कार्यः सुखावहः

あなたは「九つの枝」と「五つの劫」と呼ばれる修行を行うべきです。それは幸福をもたらすでしょう。

Verse 52

तव मात्रा महाभाग रेतसा च परिप्लुतम् । यद्वस्त्रं याज्ञवल्क्यस्य परिधानं कृतं च यत्

幸運な者よ、あなたの母がヤージュニャヴァルキヤの衣服として手に取ったその布は、彼の種で濡れていました。

Verse 53

भगिन्या सुतपस्विन्या स्नानार्थं न च काम्यया । तद्रेतो जलमिश्रं तु भगमध्ये विनिर्गतम्

優れた苦行者であるその姉妹は、欲望からではなく沐浴のためにそれを行いました。その種は水と混ざり、胎内へと入りました。

Verse 54

अमोघं तेन संभूतस्त्वमत्र जगतीतले । माता वै मृत्युमापन्ना ज्ञात्वैवं लज्जया तया

こうしてあなたはこの地上に生まれました。あなたの誕生は無駄ではありませんでした。しかし、事態を悟った母は恥辱に打ちひしがれ、死を迎えました。

Verse 55

चमत्कारपुरे तुभ्यं मातुलो जनकस्तथा । संतिष्ठते महाभाग तत्पार्श्वे त्वमितो वज

チャマトカーラプラには、あなたの母方の叔父ジャナカが住んでいます。幸運な者よ、ここから行って彼のそばにいなさい。

Verse 56

सांप्रतं व्रतकालस्ते वर्षं चैवाष्टमं स्थितम् । तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य लज्जयाऽधोमुखः स्थितः

いま汝のヴラタ（聖なる誓戒）の時が到来し、また第八年も満ちた。その言葉を聞くや、彼は恥に打たれて顔を伏せ、立ち尽くした。

Verse 57

ततश्चिरेण दीनं स वाक्यमेतदुवाच तम् । किं मया पापमाख्याहि पूर्वदेहांतरे कृतम्

やがて久しくして、彼は悲しげにその者へこう言った。「告げてください——前の身において、私はいかなる罪を犯したのですか。」

Verse 58

येनेदं गर्हितं जन्म वियोगो मातृसंभवः । परित्यक्ष्यामि जीवं स्वं दुःखेनानेन सन्मुने

「いかなる因によって、この忌まわしき生がもたらされたのか——母と離れて生まれるとは。おお聖なる牟尼よ、この苦しみに責め立てられ、私はこの命さえ捨てましょう。」

Verse 59

नारद उवाच । न त्वया दुष्कृतं किंचित्पूर्वदेहांतरे कृतम् । परं येन सुसंजातं तवेदं व्यसनं शृणु

ナーラダは言った。「汝は前の身において、いかなる悪行もなしてはいない。むしろ、この災いが汝に生じた真の理由を聞きなさい。」

Verse 60

जन्मस्थेन भवाञ्जातः शनिना नाऽत्र संशयः । तेनावस्थामिमां प्राप्तो नान्यदस्ति हि कारणम्

「汝の誕生の時に位置したシャニ（サトゥルヌス）が、汝をこの境遇へと導いたのだ——疑いはない。それのみによって汝はこの状態に至った。ほかに原因はない。」

Verse 61

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य कोपसंरक्तलोचनः । ऊर्ध्वमालोकयामास समुद्दिश्य शनैश्चरम्

その言葉を聞くや、怒りに目を赤くして、彼は上方を仰ぎ—シャナイシュチャラ（土星）に視線を定めた。

Verse 62

तस्य दृष्टिनिपातेन न्यपतत्स तु तत्क्षणात् । विमानात्स्वाद्रवेः पुत्रो ययातिरिव नाहुषः

その視線が落ちただけで、シャニはたちまち天のヴィマーナから墜ちた—ナーフシャの子ヤヤーティが堕ちたように。

Verse 63

अधोवक्त्रो द्विजश्रेष्ठाः पितुरादेशमाश्रितः । बालभावेऽपि तेनैव दग्धौ पादौ तदा रवेः

「おお、二度生まれの最勝者たちよ。彼はうつむき、父の命に依って行じた。だが幼き身でありながら、その行いによって、かの時ラヴィ（太陽神）の足は焼かれたのだ。」

Verse 64

अथ तं नारदः प्राह पतमानमधोमुखम् । बाल्यभावादनेन त्वं पातितोऽसि शनैश्चर

そのときナーラダは、うつ伏せに落ちゆく彼に告げた。「おおシャナイシュチャラよ、この幼稚な振る舞いゆえに、汝は落とされたのだ。」

Verse 65

तस्मान्मा वीक्षयस्वैनं भविष्यति प्रकोपभाक् । मा पतस्व तथा भूमौ बलान्मद्वाक्यसंभवात्

「ゆえに、彼を見つめてはならぬ。彼は怒りにとらわれよう。さらに、そのまま地に落ちてはならぬ—我が言葉より生じた力が汝を押しとどめるのだ。」

Verse 66

स्तंभयित्वा तथाप्येवं गगनस्थं शनैश्चरम् । ततः प्रोवाच तं बालं पिप्पलादं मुनीश्वरः

それでもなお、大聖仙は天空に留まるシャナイシュチャラを制して止め、ついで少年ピッパラーダに語りかけた。

Verse 67

मा कोपं कुरु बाल त्वमेष सूर्यसुतो ग्रहः । देवानामपि पीडां च कुरुतेऽष्टमराशिगः

「怒ってはならぬ、童よ。これは太陽の子なる ग्रह（惑星神）である。第八の宮に在るとき、神々にさえ苦難をもたらす。」

Verse 68

जन्मस्थस्तु विशेषेण द्वितीयस्तु तथापरः । यद्येष कुपितस्त्वां तु वीक्षयिष्यति कर्हिचित्

一つはとりわけ出生の位に据わり、もう一つもまた別の所にある。もしこの者が怒り、いつか汝にその眼差しを向けるなら——

Verse 69

करिष्यति न संदेहो भस्मराशिं ममाग्रतः । अनेन वीक्षितौ पादौ जातमात्रेण सूर्यकौ

彼は疑いなく、汝の目の前で我を灰の山と化すであろう。彼の眼差しによって、かの両足は生まれ落ちた瞬間に太陽のごとく輝いたのだ。

Verse 70

आयातस्य तु तुष्टस्य पुत्रदर्शनवाञ्छया । अन्तर्धानीकृते वस्त्रे ज्ञात्वा तं रौद्रचक्षुषम्

彼が来たとき、喜びつつ子を見んと願い、そして布が姿を消されたのを見て、彼はそれが猛き眼を持つ者であると悟った。

Verse 71

ततो दग्धावुभौ चापि तिष्ठतश्चर्म वेष्टितौ । दृश्येतेऽद्यापि मूर्त्तौ तौ घटितायां धरातले

そこで両者は、皮に包まれたまま立ち尽くし、焼かれました。今日でもその二つの姿は、大地に固定されて見ることができます。

Verse 72

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य नारदस्य स बालकः । भयेन महता युक्तस्ततः पप्रच्छ तं मुनिम्

スータは言った。「ナーラダの言葉を聞いて、その少年は大きな恐怖に襲われ、その賢者に尋ねました。」

Verse 73

कथं यास्यति मे तुष्टिं वदैष मम सन्मुने । अज्ञानात्पातितो व्योम्नः शक्तिं चास्याविजानता

高貴な賢者よ、教えてください。どうすれば彼は私に満足してくれるでしょうか？ 私は無知ゆえに、彼の力を知らず、彼を空から撃ち落としてしまったのです。

Verse 74

नारद उवाच । ग्रहा गावो नरेंद्राश्च ब्राह्मणाश्च विशेषतः । पूजिताः प्रतिपूज्यंते निर्दहंत्यपमानिताः

ナーラダは言った。「惑星、牛、王、そして特にバラモンは、尊敬されれば尊敬を返すが、侮辱されれば（その者を）焼き尽くす。」

Verse 75

तस्मात्कुरु स्तुतिं चास्य स्वशक्त्या भास्करेः प्रभो । प्रसादं गच्छते येन कोपं त्यजति पातजम्

それゆえ、主よ、あなたの力の限りを尽くしてバースカラ（太陽神）に賛歌を捧げなさい。そうすれば彼は慈悲深くなり、過ちから生じた怒りを捨てるでしょう。

Verse 76

ततः कृतांजलिर्भूत्वा स्तुतिं चक्रे स बालकः । भयेन महता युक्तस्ततः संपृच्छ्य तं मुनिम्

そのとき少年は合掌して讃歌を唱えた。大いなる恐れに満たされ、さらにその牟尼（聖仙）に問いかけた。

Verse 77

पिप्पलादो द्विजश्रेष्ठाः प्रणिपत्य मुहुर्मुहुः । नमस्ते क्रोधसंस्थाय पिंगलाय नमोऽस्तु ते

ピッパラーダは言った。「おお、二度生まれの中の最勝者よ」と幾度もひれ伏して、「怒りに住する御方よ、礼拝します。黄褐の御色の御方よ、礼拝します。」

Verse 78

नमस्ते वसुरूपाय कृष्णाय च नमोऽस्तु ते । नमस्ते रौद्रदेहाय नमस्ते चांतकाय च

ヴァスたちの姿をとる御方よ、礼拝します。暗き御方クリシュナよ、礼拝します。ルドラのごとく猛き身をもつ御方よ、礼拝します。また、終わらせる者アンタカ（死）よ、礼拝します。

Verse 79

नमस्ते यमसंज्ञाय नमस्ते सौरये विभो । नमस्ते मन्दसंज्ञाय शनैश्चर नमोऽस्तु ते

ヤマと称される御方よ、礼拝します。威光あるスーリヤの御子よ、礼拝します。マンダと呼ばれる御方よ、礼拝します。おお、シャナイシュチャラよ、礼拝します。

Verse 81

शनैश्चर उवाच । परितुष्टोऽस्मि ते वत्स स्तोत्रेणानेन सांप्रतम् । वरं वरय भद्रं ते येन यच्छामि सांप्रतम्

シャナイシュチャラは言った。「愛しき子よ、今この讃歌によって汝を嘉した。願いを選べ。吉祥が汝にあらんことを。われはただちにそれを授けよう。」

Verse 82

पिप्पलाद उवाच । अद्यप्रभृति नो पीडा बालानां सूर्यनन्दन । त्वया कार्या महाभाग स्वकीया च कथंचन

ピッパラーダは言った。「今日より後、太陽神スーリヤの御子よ、子どもたちに苦しみを与えてはならぬ。わが子であれ他人の子であれ、いかなる仕方によっても、幸い大いなる者よ。」

Verse 83

यावद्वर्षाष्टमं जातं मम वाक्येन सूर्यज । स्तोत्रेणानेन योऽत्र त्वां स्तूयात्प्रातः समुत्थितः

太陽神スーリヤの御子よ、わが言葉によりて――八歳を満ちるまで、この地で朝に起き、この讃歌によって汝を讃える者は誰であれ――

Verse 84

तस्य पीडा न कर्तव्या त्वया भास्करनन्दन । तव वारे च संजाते तैलाभ्यंगं करोति यः

――その者を、バースカラの御子よ、汝は苦しめてはならぬ。また汝の日（土曜日）が来たとき、油をもって身を塗り清める者は――

Verse 85

दिनाष्टकं न कर्तव्या तस्य पीडा कथंचन । यस्त्वां लोहमयं कृत्वा तैलमध्ये ह्यधोमुखम्

その者には、八日間いかなる仕方によっても苦しみを与えてはならぬ。また、汝の鉄の像を作り、油の中ほどにうつ伏せに沈め置く者も――

Verse 88

स्वशक्त्या राति नो तस्य पीडा कार्या त्वया विभो । कृष्णां गां यस्तु विप्राय तवोद्देशेन यच्छति

主よ、己の力に応じて施す者には、汝は苦しみを与えてはならぬ。また汝のために、黒き牝牛をブラーフマナに施す者は――

Verse 90

तथा कृष्णतिलैश्चैव कृष्णपुष्पानुलेपनैः । पूजां करोति यस्तुभ्यं धूपं वै गुग्गुलं दहेत् । कृष्णवस्त्रेण संवेष्ट्य त्याज्या तस्य व्यथा त्वया

また、黒胡麻をもって、黒き花の塗香をもって汝を供養し、グッグルを香として焚き、黒衣に身を包む者には——その苦痛を汝は捨て去らしめ、取り除くべし。

Verse 91

सूत उवाच । एवमुक्तः शनिस्तेन बाढमित्येव जल्प्य च । नारदं समनुज्ञाप्य जगाम निजसं श्रयम्

スータは語った。かく告げられると、シャニは「然り」と答え、ナーラダに暇乞いして、自らの住処へと帰って行った。

Verse 92

नारदोऽपि तमादाय वालकं कृपयान्वितः । चमत्कारपुरं गत्वा याज्ञवल्क्याय चार्पयत्

ナーラダもまた慈悲に満ちてその少年を伴い、チャマトカーラプラへ赴き、ヤージュニャヴァルキヤに託した。

Verse 93

कथयामास वृत्तांतं तस्य संभूति संभवम् । यद्दृष्टं ज्ञानदीपेन तस्मै सर्वं न्यवेदयत्

そしてその子の出生と来歴の一切を語り、霊的智慧の灯によって見定めたことを、余すところなく彼に告げ示した。

Verse 94

एष ते वीर्यसंभूतो बालको भगिनीसुतः । मयाऽश्वत्थतले लब्धः काननेऽश्वत्थसंनिधौ

「この子は汝自身の威力より生まれた、汝の姉妹の子である。われは森の中、まさにそのアシュヴァッタ樹の傍ら、アシュヴァッタの根元にて彼を見いだした。」

Verse 95

व्रतबंध कुरुष्वास्य सांप्रतं चाष्टवार्षिकः । नात्र दोषोस्ति विप्रेंद्र न भगिन्यास्तथा तव । तस्माद्गृहाण पुत्रं स्वं भागिनेयं विशेषतः

「今こそ彼に誓戒入門の儀（ヴラタ・バンダ）を行いなさい。彼は八歳である。婆羅門の中の最勝者よ、ここに過失はない――あなたにも、あなたの姉妹にも。ゆえに彼を自らの子として、ことさらに甥として受け入れなさい。」

Verse 96

धारयेत्तेन तैलेन ततः स्नानं समाचरेत् । तस्य पीडा न कर्तव्या देयो लाभो महीभुजः

「彼はその油を身に塗り、ついで法にかなって沐浴を行うべきである。彼を悩ませてはならない。むしろ王よ、相応の利得、扶助を授けよ。」

Verse 97

अध्यर्द्धाष्टमिकायोगे तावके संस्थिते नरः । तववारे तु संप्राप्ते यस्तिलांल्लोहसंयुतान्

「あなたの修行の期間に、アディヤルッダ・アーシュタミカー（Adhyarddhāṣṭamikā）という聖なる合（ヨーガ）が成立し、さらにあなた自身の曜日が巡り来るとき、鉄を交えた胡麻を供える者は……」

Verse 99

अध्यर्द्धाष्टमजा पीडा नाऽस्य कार्या त्वया विभो । शमी समिद्भिर्यो होमं तवोद्देशेन यच्छति

「主よ、アディヤルッダ・アーシュタミー（Adhyarddhāṣṭamī）より起こる苦患を、彼に課してはならない。なぜなら、シャミー（śamī）の薪でホーマ（火供）を行い、あなたの御名に捧げる者は……」

Verse 174

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्या संहितायां षष्ठे नागरखंडे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये पिप्पलादोत्पत्तिव र्णनंनाम चतुःसप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः

「かくして『聖スカンダ・マハープラーナ』、八万一千頌より成るサンヒターにおいて、第六部ナ―ガラ・カンダ、ハータケーシュヴァラ聖域のマーハートミヤの中、『ピッパラーダ出生の叙述』と題する第百七十四章はここに終わる。」