Adhyaya 152

Verse 1

ऋषय ऊचुः । असंख्यातानि तीर्थानि त्वयोक्ता न्यत्र सूतज । देवमानुषजातानि देवतायतनानि च । तथा वानरजातानि राक्षसस्थापितानि च

仙人たちは言った。「おおスータの子よ、汝は他の所において、数えきれぬほどのティールタ（聖なる沐浴の地）を説いた。神々と人々に関わるもの、また神々の聖所も。さらに、ヴァーナラの系統に関わるもの、羅刹が建立したものも。」

Verse 2

सूतपुत्र वदास्माकं यैर्दृष्टैः स्पर्शितैरपि । सर्वेषां लभ्यते पूर्णं फलं चेप्सितमत्र च

「スータの子よ、我らに告げよ。いかなるティールタは、ただ見るだけで—いや触れるだけでも—万人が完全なる果報を得、またここにて望む恩寵をも得るのか。」

Verse 3

सूत उवाच । सत्यमेतन्महाभागास्तत्र संख्या न विद्यते । तीर्थानां चैव लिंगानामाश्र माणां तथैव च

スータは言った。「まことにそのとおりだ、幸いなる仙人たちよ。そこでは数え尽くせぬ—ティールタの数々、シヴァ・リンガの数々、そしてアーシュラマ（修行庵）もまた同様である。」

Verse 4

तत्र यः कुरुते स्नानं शंखतीर्थे समाहितः । एकादश्यां विशेषेण सर्वेषां लभते फलम्

心を統一して彼の地のシャṅカ・ティールタにて沐浴する者は—とりわけエーカーダシーの日には—一切のティールタの果報を得る。

Verse 5

यः पश्यति नरो भक्त्या तत्रैकादशरुद्रकम् । सिद्धेश्वरसमं तेन दृष्टाः सर्वे महेश्वराः

信愛をもってその地にて、シッデーシュヴァラに等しき「エーカーダシャ・ルドラカ」（十一ルドラ）を拝する者は、その一見によって、マヘーシュヴァラのあらゆる御相を見たも同然である。

Verse 6

यः पश्यति वटादित्यं षष्ठ्यां चैत्रे विशेषतः । भास्कराकृत्स्नशो दृष्टास्तेन तत्रहि संस्थिताः

ヴァターディティヤ（Vaṭāditya）を拝する者、ことにチャイトラ月（Caitra）の第六日（ṣaṣṭhī）においては、そこに日輪の諸相が悉く安住するゆえ、太陽神を全きままに見たも同然である。

Verse 7

माहित्थां पश्यति तथा ये देवीं श्रद्धयाविताः । तेन दुर्गाः समस्तास्ता वीक्षिता नात्र संशयः

信を具してマーヒットター（Māhitthā）にて女神を拝する者は、その行いによってドゥルガー（Durgā）のあらゆる顕現を見たとみなされる。疑いはない。

Verse 8

यः पश्यति गणेशं च स्वर्गद्वारप्रदं नृणाम् । सर्वे विनायकास्तेन दृष्टाः स्युर्नात्र संशयः

人々に天界の門を授けるガネーシャ（Gaṇeśa）を拝する者は、その者によって一切のヴィナーヤカ（Vināyaka）を見たとされる。疑いはない。

Verse 9

शर्मिष्ठास्थापितां गौरीं यो ज्येष्ठां तत्र पश्यति । तेन गौर्यः समस्तास्ता वीक्षिता द्विजसत्तमाः

おお、二度生まれの中の最勝者よ。そこにてシャルミシュター（Śarmiṣṭhā）が安置した年長のガウリー（Jyeṣṭhā Gaurī）を拝する者は、まことにガウリーのあらゆる御相を見たとされる。

Verse 10

चक्रपाणिं च यः पश्येत्प्रातरुत्थाय मानवः । वासुदेवा समस्ताश्च तेन तत्र निरीक्षिताः

夜明けに起きて円盤を持つチャクラパーニを拝する者は、その場において、ヴァースデーヴァのあらゆる御姿を拝したものと見なされる。

Verse 11

ऋषय ऊचुः । त्वयासूत तथाऽस्माकं चक्रपाणिश्च यः स्थितः । नाख्यातः स कथं तत्र विस्मृतः किं वदस्व नः । कस्मिन्काले विशेषेण स द्रष्टव्यो मनीषिभिः

仙人たちは言った。「おおスータよ、あなたはそのように語ったが、我らのためにそこに住する円盤の持ち主チャクラパーニを説き明かしていない。なぜ言及されずに忘れられたのか、我らに告げよ。賢者はいつ、とりわけいかなる時に、その主を拝すべきか。」

Verse 12

सूत उवाच । अर्जुनेनैष विप्रेन्द्राः क्षेत्रेऽत्रैव प्रतिष्ठितः । शयने बोधने चैव प्रातरुत्थाय मानवः

スータは言った。「おお婆羅門の最勝者たちよ、このチャクラパーニは、この聖なる地においてアルジュナによって安置された。臥す時と目覚める時、また暁に起き上がる時にも、人は彼を拝すべきである。」

Verse 13

स्नानं कृत्वा सुभक्त्या च यः पश्येच्चक्रपाणिनम् । ब्रह्महत्यादिपापानि तस्य नश्यंति तत्क्षणात्

沐浴を終え、清らかな信愛をもってチャクラパーニを拝する者は、梵殺（ブラフマハティヤー）をはじめとする罪が、その瞬間に滅び去る。

Verse 14

भूभारोत्तारणार्थाय धर्मसंस्थापनाय च । ब्रह्मणावतारितौ विप्रा नरनारायणावुभौ

婆羅門たちよ、大地の重荷を取り除き、ダルマを再び確立するために、梵天はナーラとナーラーヤナ、その二者をこの世に降臨させた。

Verse 15

कृष्णार्जुनौ तदा मर्त्ये द्वापरांते द्विजोत्तमाः । अवतीर्णो धरापृष्ठे मिथः स्नेहानुगौ तदा । नरनारायणावेतौ स्वयमेव व्यवस्थितौ

最勝のバラモンたちよ、ドヴァーパラの世の終わりに、クリシュナとアルジュナは人界へと、地の面に降臨し、互いの愛情に結ばれていた。かの二者――ナラとナーラーヤナ――は自らのままに顕現して立ち現れた。

Verse 16

यथा रक्षोविनाशाय रामो दशरथात्मजः । अवतीर्णो धरापृष्ठे तद्वत्कृष्णोऽपि चापरः

ダシャラタの子ラーマが羅刹を滅ぼすため地上に降臨したように、同じくクリシュナもまた――もう一つの神の降下として――この世に降り立った。

Verse 17

यदा पार्थः समायातस्तीर्थयात्रां प्रति द्विजाः । युधिष्ठिरसमादेशाच्छक्रप्रस्थात्पुरोत्तमात्

バラモンたちよ、パールタ（アルジュナ）が聖なるティールタへの巡礼（ティールタ・ヤートラー）に赴こうとしたとき、ユディシュティラの命により、最上のインドラプラスタ（シャクラプラスタ）を発った。

Verse 19

द्रौपद्या सहितं दृष्ट्वा रहसि भ्रातरं द्विजम् । प्रोवाच प्रणतो भूत्वा विनयावनतोऽर्जुनः

ドラウパディーと共に密かに兄を見たアルジュナは、敬って身をかがめ、礼節によりいっそう謙り、兄に向かって言葉を述べた。

Verse 20

युधिष्ठिर उवाच । गच्छार्जुन द्रुतं तत्र नीयन्ते यत्र तस्करैः । धेनवो द्विजवर्यस्य ता मोक्षय धनंजय

ユディシュティラは言った。「アルジュナよ、急いでそこへ行け。盗賊どもが、あの最勝のバラモンの牝牛を追い立てている所だ。ダナンジャヤよ、彼女らを解き放て。」

Verse 21

तीर्थयात्रां ततो गच्छ यावद्द्वादशवत्सरान् । ततः पापविनिर्मुक्तः समेष्यसि ममांतिकम्

それから諸ティールタ（聖地）へ十二年の巡礼に赴け。のちに罪より解き放たれ、汝は再び我が御前へ帰り来るであろう。

Verse 22

यः सदारं नरं पश्येदेकांतस्थं तु बुद्धिमान् । अपि चात्यंतपापः स्यात्किं पुनर्निजबांधवम्

賢き者といえど、女と人目を避けて独り居る男を見れば重き罪を招く。ましてそれが己が親族であるなら、なおさらである。

Verse 23

तस्मान्न वीक्षयेत्कञ्चिदेकांतस्थं सभार्यकम् । बांधवं च विशेषेण य इच्छेच्छुभमात्मनः

ゆえに、自らの安寧を願う者は、妻と人目を避けている者を誰であれ見てはならぬ。とりわけ己が親族においてはなおさらである。

Verse 24

स तथेति प्रतिज्ञाय रथमारुह्य सत्वरम् । धनुरादाय बाणांश्च जगाम तदनन्तरम्

彼は「そのとおりに」と誓い、急ぎ戦車に乗り、弓と矢を取り、ただちにその後出立した。

Verse 25

येन मार्गेण ता गावो नीयन्ते तस्करैर्बलात् । तिरस्कृत्य द्विजान्सर्वाञ्छितशस्त्रधरैर्द्विजाः

その牛らが盗賊に力ずくで追い立てられて行く道—抜き身の武器を携えた者どもにより、すべての二度生まれ（ドヴィジャ）が侮られ押し退けられたのち—彼はその路を追って進んだ。

Verse 26

अथ हत्वा क्षणाच्चौरान्गाः सर्वाः स्वयमाहृताः । स्वाः स्वा निवेदयामास ब्राह्मणानां महात्मनाम्

そののち、刹那のうちに盗賊を討ち、みずからすべての牛を取り戻して、それぞれを本来の大心のバラモンの主に奉献した。

Verse 27

ततस्तीर्थान्यनेकानि स दृष्ट्वायतनानि च । क्षेत्रेऽत्रैव समायातः स्नानार्थं पांडुनन्दनः

その後、数多のティールタを巡り、多くの聖なる社を拝したのち、パーンドゥの子は儀礼の沐浴のために、まさにこの聖域へと来た。

Verse 28

तेन पूर्वमपि प्रायस्तत्क्षेत्रमवलोकितम् । दुर्योधनसमायुक्तो यदा तत्र समागतः

以前にも、彼はその聖なる地をほとんど見尽くしていた。だがドゥルヨーダナを伴ってそこに到来したとき、再びその清浄なる聖域へと入った。

Verse 29

अथ संपूजयामास यल्लिंगं स्थापितं पुरा । अर्जुनेश्वर संज्ञं तु पुष्पधूपानुलेपनैः

そして彼は、古より安置されたリンガ—「アルジュネーシュヴァラ」と称されるそれ—を、花と香、芳香の塗香を捧げて、しかるべく礼拝した。

Verse 30

अन्येषां कौरवेन्द्राणां पांडवानां विशेषतः

—また彼は、ほかのクル族の諸王のためにも、ことにパーンドゥ族（パーンダヴァ）を殊更に念じて、そのように行った。

Verse 31

अथ संचिंतयामास मनसा पांडुनंदनः । अहं नरः स्वयं साक्षात्कृष्णो नारायणः स्वयम्

そのときパーンドゥの子は心中に思惟した。「我はまさしくナーラ（Nara）そのもの、そしてクリシュナ（Kṛṣṇa）はまさしくナーラーヤナ（Nārāyaṇa）そのものである。」

Verse 32

तस्मादत्र करिष्यामि चक्रपाणिं सुरेश्वरम् । प्रासादो मानवश्चैव यादृङ्नास्ति धरातले

「ゆえにここに、諸天の主たるチャクラパーニ（Cakrapāṇi）を安置し、地上のいずこにも無きほどの壮麗なる寺院宮殿を建立しよう。」

Verse 33

कल्पांतेऽपि न नाशः स्यादस्य क्षेत्रस्य कर्हिचित् । प्रासादोऽपि तथाप्येवमत्र क्षेत्रे भविष्यति

「たとえカルパ（kalpa）の終末に至ろうとも、この聖なるクシェートラ（kṣetra）は決して滅びない。しかもこの寺院もまた、この地に存続し続けるであろう。」

Verse 34

एवं स निश्चयं कृत्वा स्वचित्ते पांडवानुजः । प्रासादं निर्ममे पश्चाद्वैष्णवं द्विजसत्तमाः

かくしてパーンダヴァの末弟は、自らの心にこの決意を固め、のちにヴァイシュナヴァ（Vaiṣṇava）の寺院を建立した――おお、二度生まれし者（dvija）の中の最勝者よ。

Verse 35

ततो विप्रान्समाहूय चमत्कारपुरोद्भवान् । प्रतिष्ठां कारयामास मतं तेषां समाश्रितः

ついで彼は、聖都チャマトカーラ（Camatkāra）より出でた卓越なるバラモン祭司たちを招集し、彼らの教示に従って、プラティシュター（pratiṣṭhā：奉安・開眼の聖儀）を執り行わせた。

Verse 36

दत्त्वा दानान्यनेकानि शासनानि बहूनि च । अन्यच्च प्रददौ पश्चात्स तेषां तुष्टिदायकम्

彼は多くの施しを与え、さらに数多の勅許・寄進・施入を授けたのち、なお別の供物をも捧げた――それらは彼らを満ち足らせるものであった。

Verse 37

ततः प्रोवाच तान्सर्वान्कृतांजलिपुटः स्थितः । नरोऽहं ब्राह्मणाज्जातः पाण्डोर्भूमिं प्रपेदिवान्

その後、合掌して恭しく立ち、彼ら一同に告げた。「我はナラ、バラモンより生まれし者。パーンドゥの国土へと来たりぬ。」

Verse 38

मानुषेणैव रूपेण त्यक्त्वा तां बदरीं शुभाम् । प्रसिद्ध्यर्थं मया चात्र प्रासादोऽयं विनि र्मितः । मन्नाम्ना नरसंज्ञश्च श्रद्धापूतेन चेतसा

「吉祥なるバダリーを離れ、人の姿を取って、この地を世に知らしめんがため、我はここにこの殿堂を建立せしめた。さらに信により清められた心をもって、我が名にちなみ『ナラ』と称されるべし。」

Verse 39

तस्मादेष भवद्भिश्च चक्रपाणिरिति द्विजाः । कीर्तनीयः सदा येन मम नाम प्रकाश्य ताम्

「ゆえに、汝ら二度生まれし者よ、汝らも常に彼を『チャクラパーニ（輪を執る者）』と称えて讃嘆すべし。かくして我が名も顕れ、世に知られん。」

Verse 40

विष्णुलोके ध्वनिर्याति यावच्चंद्रदिवाकरौ

「その名声はヴィシュヌの世界にまで響き渡る。月と太陽が存するかぎり。」

Verse 41

तथा महोत्सवः कार्यः शयने बोधने हरेः । चैत्रमासे विशेषेण संप्राप्ते विष्णुवासरे

同様に、ハリの「眠り」と「目覚め」の時には大祭を執り行うべきである。とりわけチャイトラ月に、ヴィシュヌの日（木曜日）が到来したときに。

Verse 42

एतेषु त्रिषु लोकेषु त्यक्त्वेमां बदरीमहम् । पूजामस्य करिष्यामि स्वयं विष्णोर्द्विजोत्तमाः

おお、最勝の二度生まれよ。三界にあるこのバダリーを去ったのち、わたし自らがヴィシュヌのこの御姿を礼拝し奉ろう。

Verse 43

यस्तत्र दिवसे मर्त्यः पूजामस्य विधा स्यति । सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोकं स यास्यति

その日に、この御神体への礼拝を法にかなって行う者は、あらゆる罪より解き放たれ、ヴィシュヌの世界へ赴くであろう。

Verse 44

तथा ये वासुदेवस्य क्षेत्रे केचिद्व्यवस्थिताः । तेषां प्रदर्शनं श्रेयो नित्यं दृष्ट्वा च लप्स्यते

同様に、ヴァースデーヴァの聖域に住まう者たちを拝することは吉祥である。常に見奉れば、絶えず霊的な安寧を得る。

Verse 45

सूत उवाच । बाढमित्येव तैरुक्तो दाशार्हः पांडुनंदनः । तेषां तद्भारमावेश्य प्रशांतेनांतरात्मना । ययौ तीर्थानि चान्यानि कृतकृत्यस्ततः परम्

スータは語った。「『そのとおりである』と彼らに告げられると、ダーシャールハ、すなわちパーンドゥの子は、その任を引き受けた。内なる心を静め、なすべきことを成し遂げたのち、彼はさらに他のティールタ（聖なる渡し場）へと旅立った。」

Verse 46

एवं तत्र स्थितो देवश्चक्रपाणिवपुर्द्धरः । स्वयमेव हृषीकेशो जंतूनां पापनाशनः

かくしてその神はそこに安住し、チャクラパーニ（円盤を持つ者）の御姿を帯びた。まさにフリシーケーシャ御自身、衆生の罪を滅する御方である。

Verse 47

अद्याऽपि च कला विष्णोः प्राप्ते चैकादशीत्रये । पूर्वोक्तेन विधानेन तस्माच्छ्रद्धासमन्वितैः । सदैव पूजनीयश्च वन्दनीयो विशेषतः

今日に至るまで、ヴィシュヌの神威はここに現存する。三度のエーカーダシーが到来する時、先に説かれた作法に従い、信心具わる者は常に供養し、とりわけ恭しく礼拝して敬礼すべきである。

Verse 152

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये चक्रपाणिमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विपञ्चाशदुत्तरशततमोऽध्यायः

かくして、聖なる『スカンダ・マハープラーナ』—八万一千頌のサンヒター—第六巻ナ―ガラ・カンダ、ハータケーシュヴァラ聖域のティールタ・マーハートミャにおける「チャクラパーニの功徳の叙述」と題する第百五十二章はここに結了する。