Adhyaya 134

Verse 1

ऋषय ऊचुः । यदा दक्षेण क्रुद्धेन पुरा शप्तो हिमद्युतिः । तत्सर्वं भवता प्रोक्तं सोमनाथकथानकम्

聖仙たちは言った。「昔、怒れるダクシャが光輝くソーマを呪ったとき——その一切を、あなたはすでに語られた。すなわちソーマナータの聖なる物語である。」

Verse 2

सांप्रतं वद कामस्य यथा कुष्ठोऽभवत्पुरा । येन दोषेण शापश्च केन तस्य नियोजितः

いま、カーマについて語ってください。いにしえに彼はいかにして癩病（らいびょう）を受けたのか——いかなる過失によって、また誰がその呪いを課したのですか。

Verse 3

शिलाखंडा च या देवी तथा सौभाग्यकूपिका । यथा तत्र समुत्पन्ना तथाऽस्माकं प्रकीर्तय

また、女神シラークハンダーと、「サウバ―ギャ・クーピカー」と呼ばれる井戸が、いかにしてその地に生じたのか——そのままの次第で私たちに語ってください。

Verse 4

सूत उवाच । पुरासीद्ब्राह्मणो नाम हारीत इति विश्रुतः । स तपस्तत्र संतेपे वानप्रस्थाश्रमे वसन्

スータは語った。昔、ハーリタと名高いバラモンがいた。彼は林住期（ヴァーナプラスタ）の住まいにあって、その地で苦行（タパス）を修した。

Verse 5

तस्य भार्याऽभवत्साध्वी रूपौदार्यसमन्विता । त्रैलोक्यसुन्दरी साक्षाल्लक्ष्मीरिव मधुद्विषः

その妻は貞淑なる淑女で、美と高貴な寛大さを備えていた。三界に比類なく麗しく、まさにマドゥを討つ者（ヴィシュヌ）の傍らのラクシュミーそのものであった。

Verse 6

ख्याता पूणकलानाम सर्वैः समुदितागुणैः । तां दृष्ट्वा पद्मजोऽप्याशु कामस्य वशगोऽभवत्

彼女はプーニャカラー（Pūṇakalā）として名高く、あらゆる徳と美を具えていた。彼女を見たとき、蓮華生（パドマジャ、梵天ブラフマー）さえもたちまちカーマの支配に落ちた。

Verse 7

कदाचिदपि स प्राप्तस्तस्मिन्क्षेत्रे मनोभवः । सह रत्या तथा प्रीत्या कामेश्वरदिदृक्षया

ある時、マノーバヴァ（カーマ）はラティーとプリーティーを伴い、カーメーシュヴァラ（Kāmeśvara）を拝見せんとして、その聖なる地に来た。

Verse 8

एतस्मिन्नंतरे सापि स्नानार्थं तत्र चागता । कृत्वा वस्त्रपरित्यागं विवेश जलाशयम्

その折、彼女も沐浴のためにそこへ来た。衣を脱ぎ置き、水のたたえへと身を入れた。

Verse 9

अथ तां कामदेवोपि समालोक्य शुभाननाम् । आत्मीयैरपि निर्विद्धो हृदये पुष्पसायकैः

そのときカーマデーヴァも、彼女の瑞々しく麗しい顔を見て、己が放つ花の矢により、みずから心を射抜かれた。

Verse 10

ततो रतिं परित्यक्त्वा प्रीतिं च शरपीडितः । विजनं कंचिदासाद्य प्रसुप्तः स तरोरधः

それから矢の苦しみに責められ、ラティーもプリーティーも捨てて、ひとけなき場所に至り、木の下で眠りに落ちた。

Verse 11

गात्रैः पुलकितैः सर्वैर्निःश्वासान्निःश्वसन्मुहुः । अग्निवर्णान्सुदीर्घांश्च बाष्प पूर्णविलोचनः

全身の毛が逆立ち、彼は何度もため息をついた。目は涙で満たされ、火のように熱く長い息を吐き出した。

Verse 12

तिष्ठन्स दर्शने तस्या एकदृष्ट्या व्यलोकयत् । योगीव सुसमाधिस्थो ध्यायंस्तद्ब्रह्म संस्थितम्

彼女の視界の中に立ち、彼は瞬きもせずに彼女を見つめた。それはまるで深いサマーディ（三昧）に入り、心に定まったブラフマンを瞑想するヨーガ行者のようであった。

Verse 13

सापि कामं समालोक्य सानुरागं पुरः स्थितम् । जृंभाभंगकृतास्यं च वेपमानशरीरकम्

彼女もまた、切望を抱いて目の前に立つカーマ（愛神）を見て、あくびの途中のように歪んだ口と、震える体とに気づいた。

Verse 14

सापि तद्बाणनिर्भिन्ना साभिलाषा बभूव ह । कामं प्रति विशेषेण तस्य रूपेण मोहिता

彼女もまた、それらの矢に射抜かれ、渇望に満たされた。特にカーマに対して、彼の姿に魅了され、心を奪われたのである。

Verse 15

अथ तस्माज्जलात्कृच्छ्राद्विनिष्क्रम्य शुचिस्मिता । तीरोपांतं समासाद्य स्थिता तद्दृष्टिगोचरे

そして、彼女はようやくその水から上がり、優しく微笑みながら岸辺に着くと、彼の視線の届く範囲に立った。

Verse 16

ततः कामः समुत्थाय शनैस्तदंतिकं ययौ । कृतांजलिपुटो भूत्वा ततः प्रोवाच सादरम्

そのときカーマは立ち上がり、ゆるやかに彼女のもとへ近づいた。合掌して敬意を表し、丁重に語りかけた。

Verse 17

का त्वमत्र विशालाक्षि प्राप्ता स्नातुं जलाशये । मम नाशाय चार्वंगि तस्माच्छृणु वचो मम

「そなたは誰だ、広き眼の乙女よ。この池に沐浴しに来たのか。ああ、肢体うるわしき女よ――そなたが我が破滅の因となったゆえ、我が言葉を聞け。」

Verse 18

अहं पुष्पशरो लोके प्रसिद्धश्चारुहासिनि । विडंबनां मया नीता देवा अपि निजैः शरैः

「ああ、麗しく微笑む者よ。我は世に『花の矢』として名高きカーマ。わが矢によって、神々すら恥と迷いへと導かれてきた。」

Verse 19

मद्बाणेनाहतो रुद्रः स्वशरीरे नितंबिनीम् । अर्द्धेन धारयामास त्यक्त्वा लज्जां सुदूरतः

「我が矢に射られてルドラは、艶やかな腰の女を自らの身に抱き留め――己の半身として保ち――羞恥をはるか遠くへ捨て去った。」

Verse 20

ब्रह्मा मच्छरनिर्भिन्नः स्वसुतां चकमे ततः । जनयामास तान्विप्रान्वालखिल्यांस्तथाविधान्

「我が矢に貫かれたブラフマーは、ついに自らの娘を欲した。さらにその後、ヴァーラキリヤらのごとき婆羅門の聖仙たちを生み出した。」

Verse 21

अहिल्यां चकमे शक्रो गौतमस्य प्रियां सतीम् । मद्बाणैः पीडितोऽतीव स्वर्गादेत्य धरातलम्

シャクラ（インドラ）は、ガウタマの愛妻にして貞淑なるアハリヤーを欲した。わが矢に甚だしく苦しめられ、天界より地上へと降り来たった。

Verse 22

एवं देवा अपि क्षुण्णा मच्छरैर्ये महत्तराः । किं पुनर्मानवाः सुभ्रूः कृमिप्रायाः सुचंचलाः

かくのごとく、いかに大いなる神々といえども、わが矢に打ち砕かれる。ましてや人間は、ああ美しき眉の者よ、虫のごとく卑小で、性は移ろいやすい。

Verse 23

आकीटांतं जगत्सर्वमाब्रह्मांतं तथैव च । विडंबनां परां प्राप्तं मच्छरैश्चारुहासिनि

虫けらの域より梵天に至るまで、この世のすべては、わが矢によって同じく極みの嘲弄へと堕した、ああ麗しく微笑む者よ。

Verse 24

अहं पुनस्त्वया भीरु नीतोऽवस्थामिमां शुभे

されど我は、ああ怯えやすき者よ、ああ吉祥なる淑女よ、汝によってまさにこの有様へと導かれた。

Verse 25

तस्माद्देहि महाभागे ममाद्य रतदक्षिणाम् । यावन्न यांति संत्यज्य मम प्राणाः कलेवरात्

ゆえに、ああ大いに幸いなる女よ、我が命の息がこの身を捨て去る前に、今日、愛の交わりの「ダクシナー（供施）」を我に授けよ。

Verse 26

सूत उवाच । सापि तद्वचनं श्रुत्वा पतिव्रतपरायणा । हन्यमाना विशेषेण तद्बाणैर्हृदये भृशम्

スータは語った。彼の言葉を聞くや、夫への貞節の誓い（パティヴラタ）にひたすら生きる彼女は、その矢によって激しく打たれ、とりわけ心臓を強く射抜かれた。

Verse 27

अनभिज्ञा च सा साध्वी कामधर्मस्य केवलम् । तापसैः सह संवृद्धा नान्यं जानाति किंचन

その貞淑な女は、欲愛（カーマ）の道をまったく知らなかった。苦行者たちの中で育てられ、ほかのことを何一つ知らなかったのである。

Verse 28

वक्तुं तद्विषये यच्च प्रोच्यते कामपीडितैः । अधोमुखाऽलिखद्भूमिमंगुष्ठेन स्थिता चिरम्

欲に苦しむ者たちがそのことについて語るいかなる言葉にも、彼女はうつむいたまま久しく立ち、親指で地面に線を描いていた。

Verse 29

एतस्मिन्नन्तरे भानुः प्राप्तश्चास्तं गिरिं प्रति । विहारसमये प्राप्त आहिताग्निर्निवेशने

その間に太陽は没する山へと至り、夕べの憩いの時、聖火を守るアーヒターグニ（Āhitāgni）は自らの住まいに帰り着いた。

Verse 30

हारीतोऽपि चिरं वीक्ष्य तन्मार्गं चाकृताशनः । ततः स चिंतयामास कस्मात्सा चात्र नागता

ハーリタもまた、食事も取らずにその道を久しく見守り、やがて思い巡らした。「なぜ彼女はここへ来ないのだろうか。」

Verse 31

स्नात्वा तीर्थवरे तस्मिन्दृष्ट्वा तां चन्द्रकूपिकाम् । कामेश्वरं च देवेशं कामदं सुखदं नृणाम्

その最上のティールタで沐浴し、チャンドラ・クーピカーを拝したのち、彼は神々の主カーメーシュヴァラを拝見した――人々に望みを成就させ、安楽を授ける御方を。

Verse 32

ततः शिष्यसमायुक्तो वीक्षमाण इतस्ततः । तं देशं समनुप्राप्तो यत्र तौ द्वावपि स्थितौ

それから弟子たちを伴い、あちらこちらを見回しつつ、彼は二人が並び立つその場所へと到った。

Verse 33

आलपन्बहुधा कामो हन्यमानो निजैः शरैः । सापि चैव विशेषेण व्रीडयाऽधोमुखी स्थिता

カーマはさまざまに語った。自らの矢に射られつつも。彼女もまた、とりわけ羞恥に包まれ、うつむいて立っていた。

Verse 34

स गुल्मांतरितः सर्वं तच्छ्रुत्वा कामजल्पितम् । तस्याश्च तद्गतं भावं ततः कोपादुवाच सः

茂みの陰に身を潜め、彼はカーマの語るすべてを聞いた。さらに彼女の心がそれに囚われているのを見て、怒りをもって言葉を発した。

Verse 35

यस्मात्पाप त्वया पत्नी ममैवं शरपीडिता । अनभिज्ञा तथा साध्वी पतिधर्मपरायणा । कुष्ठव्याधिसमायुक्तस्तस्माद्विप्रियदर्शनः

「汝、罪ある者よ。汝が矢によって我が妻はこのように苦しめられた。彼女は無垢にして貞淑、夫のダルマに専心する者である。ゆえに汝は癩病に罹り、見るに堪えぬ姿となるであろう。」

Verse 36

त्वं भविष्यसि पापात्मन्मुक्तो दारैः स्वकैरपि । साऽपि चैव विशेषेण व्रीडयाऽधोमुखी स्थिता

「汝、罪深き心の者よ、汝は己が妻たちからさえ離別するであろう。」彼女もまた、とりわけ羞恥に圧され、うつむいて立っていた。

Verse 37

एषापि च शिलाप्राया भविष्यति विचेतना । त्वां दृष्ट्वा या सरागाऽभून्निजधर्मबहिष्कृता

「彼女もまた、ほとんど石のごとく、意識を失うであろう。」汝を見て欲情に染まり、自らのダルマより外れたゆえである。

Verse 38

ततः प्रसादयामास तं कामः प्रणिपत्य च । न ज्ञातेयं मया विप्र तव भार्येति सुन्दरी

そこでカーマはひれ伏して宥めようとし、こう言った。「おお、ブラーフマナよ、この麗しき女があなたの妻であるとは、私は知らなかった。」

Verse 39

तेन प्रोक्ता विरुद्धानि वाक्यानि विविधानि च । एतस्या नास्ति दोषोऽत्र मद्बाणैः पीडिता भृशम्

「矛盾し、また不相応な言葉をさまざまに口にしたのは私である。このことにおいて彼女に罪はない。彼女は我が矢により甚だしく苦しめられたのだ。」

Verse 40

सानुरागा परं जाता नोक्तं किंचिद्वचो मुने । तस्मान्नार्हसि शापं त्वं दातुमस्याः कथंचन

「たとえ深く恋慕に染まったとしても、聖仙よ、彼女は一言も口にしなかった。ゆえに、いかなる形であれ彼女に呪詛を与えるべきではない。」

Verse 41

ममास्त्येषो ऽपराधोऽत्र तस्मान्मे निग्रहं कुरु । भूयोऽपि ब्राह्मणश्रेष्ठ अस्याः शापसमुद्भवम्

ここでの罪はまさに我がもの。ゆえに我を制し、罰してください。おお最勝のバラモンよ、その呪詛より生じた報いは、彼女ではなく私に降りかかりますように。

Verse 42

अपि रुद्रादयो देवा मद्बाणेभ्यो द्विजोत्तम । सोढुं शक्ता न ते यस्मात्तत्कथं स्यादियं शिला

おお最勝の二度生まれよ、ルドラを首とする神々でさえ我が矢に耐えられぬ。ましてこの女人が、ただの石と化すなど、どうしてあり得ようか。

Verse 43

तथात्र त्रिविधं पापं प्रवदंति मनीषिणः । मानसं वाचिकं चैव कर्मजं च तृतीयकम् । तदस्माकं द्विधा जातमेकं चास्या मुनीश्वर

さらに賢者たちは、罪は三種であると説く。心によるもの、言葉によるもの、そして第三に身の行いによるもの。これらのうち二つは我に起こり、彼女には一つのみが起こったのです、聖仙の主よ。

Verse 44

भार्यायास्ते सुरूपायास्तस्मात्संपूर्णनिग्रहम् । करिष्यसि न ते भीतिः काचिदस्ति परत्रजा

ゆえに、姿麗しき汝の妻に関しては、その呪いの力を完全に抑えなさい。恐れることはない—このゆえに来世で汝に災いは及ばぬ。

Verse 45

मनस्तापाद्व्रजेत्पापं मानसं वाचिकं च यत् । तस्य प्रसादनेनैव यस्योपरि विजल्पितम्

心と語による罪は、胸の悔いの熱によって去る。また、過ちの言葉を向けた相手を慰め、和解することによって、まさにその罪は除かれる。

Verse 46

प्रायश्चित्तैर्यथोक्तैश्च कर्मजं पातकं व्रजेत् । धर्मशास्त्रैः परिप्रोक्तं यतः सर्वैर्महामुने

しかし、行為より生じた罪は、定められた贖罪（プラーヤシュチッタ）によって除かれる。これはすべてのダルマ・シャーストラにおいて詳しく説かれている、ああ大聖仙よ。

Verse 47

हारीत उवाच । अन्यत्र विषये तस्याः पातकं कामदेवते । एतस्य तव धर्मस्य प्राधान्यं मनसः स्मृतम्

ハーリタは言った。「別の面では、ああカーマデーヴァよ、彼女には過失がある。だが、汝が述べたこのダルマにおいては、決定的なのは心の優位であると伝えられている。」

Verse 48

तस्मादेवंविधा चेयं सदा स्थास्यति चाधम । किं पुनः कुरु यत्कृत्यं नाहं वक्ष्यामि किंचन

それゆえ、ああ卑しき者よ、彼女は常にそのような状態にとどまるであろう。もはや何をなすべきか。なすべきことをなせ。私はこれ以上何も語らぬ。

Verse 49

प्रथमं मनसा सर्वं चिंत्यते तदनंतरम् । ततः प्रजल्पते वाचा क्रियते कर्मणा ततः

まず、すべては心において思惟される。次いで声によって語られ、そしてその後、行為として実行される。

Verse 50

प्रमाणं हि मनस्तस्मात्सर्वकृत्येषु सर्वदा । एतस्मात्कारणात्पूर्णो मयाऽस्या निग्रहः कृतः

ゆえに、あらゆる営みにおいて常に心こそが決定の尺度である。この理由により、私は彼女に完全な抑制を課した。

Verse 51

सूत उवाच । एवमुक्त्वा मुनिश्रेष्ठो हारीतः स्वाश्रमं ययौ । सापि पूर्णकला जाता शिलारूपा च तत्क्षणात्

スータは語った。「かく告げ終えると、最勝の牟尼ハーリタは自らのアーシュラマへ帰った。彼女もまた、その瞬間に円満に成り、石の姿となった。」

Verse 52

कामदेवोऽपि कुष्ठेन ग्रस्तो रौद्रेण च द्विजाः । शीर्णनासांघ्रिपाणिश्च नेत्राणामप्रियोऽभवत्

「カーマデーヴァもまた、ああ二度生まれし者たちよ、恐るべき癩病にとらわれた。鼻も足も手も朽ち、見るに堪えぬ姿となった。」

Verse 53

अथ कामे निरुत्साहे संजाते द्विजसत्तमाः । व्याधिग्रस्ते जगत्यस्मिन्सृष्टिरोधो व्यजायत

「そののち、欲（カーマ）が衰え、ああ最勝の二度生まれし者たちよ、この世が病に侵されると、創造のはたらきは停滞した。」

Verse 54

केवलं क्षीयते लोको नैव वृद्धिं प्रगच्छति । स्वेदजा येऽपि जीवाः स्युस्तेपि याताः परिक्षयम्

「世はただ衰えゆき、少しも増えなかった。汗より生まれる命あるものさえ、ことごとく尽き果てた。」

Verse 55

एतस्मिन्नंतरे देवाः सर्वे चिंतासमाकुलाः । किमिदं क्षीयते लोको जलस्थैः स्थलजैः सह

「その折、神々はみな憂い（チンター）に乱れ、『なぜ世界はこのように衰え、水の生きものも陸の生きものも共に減りゆくのか』と案じた。」

Verse 56

न दृश्यते क्वचिद्बालः कोऽपि कश्चित्कथंचन । न च गर्भवती नारी कच्चित्क्षेमं स्मरस्य च

いずこにも童は見えず—いかなる仕方でも、誰ひとりとしていない。身ごもる女もまたいない。スメーラ（カーマデーヴァ）は安泰であろうか。

Verse 57

ततस्तं व्याधिना ग्रस्तं ज्ञात्वात्र क्षेत्रसंश्रयम् । आजग्मुस्त्वरिताः सर्वे व्याकुलेनांतरात्मना

そのとき、彼が病に取り憑かれ、この聖なるクシェートラに身を寄せたと知り、皆は内心の憂いに乱れつつ、急ぎそこへ赴いた。

Verse 58

कामेश्वरपुरस्थं च तं दृष्ट्वा कुसुमायुधम् । अत्यंतविकृताकारं चिंतयानं महेश्वरम्

カーメーシュヴァラプラに在すクスumāyudha（カーマ）を見、さらに、ひどく姿を損ない不安の思いに沈むマヘーシュヴァラを目の当たりにして、彼らは悲嘆と驚異に打たれた。

Verse 59

ततः प्रोचुः सुदुःखार्ताः किमिदं कुसुमायुध । निरुत्साहः समुत्पन्नः कुष्ठव्याधिसमाकुलः

そのとき、深い悲しみに打たれて彼らは言った。「これはいかなることか、クスumāyudhaよ。気力は失せ、クシュṭha（癩）の病に悩まされているではないか。」

Verse 60

ततश्चाधोमुखो जातो लज्जया परया वृतः । प्रोवाच शापजं सर्वं हारीतस्य विचेष्टितम्

すると彼は、深い羞恥に包まれてうつむき、これらすべては呪詛によって起こったこと、すなわちハーリタに関わる不正の振る舞いが招いたのだと告げた。

Verse 61

तत्तस्याराधनात्सर्वं संक्षयं यात्यसंशयम्

その聖なる御姿を礼拝すれば、これら一切はことごとく滅し去る――疑いはない。

Verse 62

तस्मादेतां शिलारूपां त्वमाराधय चित्तज । येन कुष्ठः क्षयं याति ततस्तेजोऽभिवर्धते

それゆえ、チッタジャ（カーマ）よ、心をこめてこの石の姿を取られた聖なる御方を礼拝せよ。そうすれば癩は滅し、その後、汝の光輝は再び増大する。

Verse 63

जगति स्यान्महासृष्टिर्देवकृत्यं कृतं भवेत् । न तेऽस्ति कायजं पापं यतो मुक्त्वा प्रवाचिकम्

そのとき世には大いなる生成が起こり、神々の務めは成就する。汝には身より生ずる罪はない。言の過ちのみを捨て（告白し）たからである。

Verse 64

अत्र कुण्डे त्वदीयेऽन्यो यः स्नात्वा श्रद्धयान्वितः । एनां पापविनिर्मुक्तां शिलां वै मानवः स्पृशेत्

汝のこのクンダにおいて、ほかのいかなる人であれ、信をもって沐浴し、その後、この罪を離れ清浄となった石に触れるなら――

Verse 65

कुष्ठव्याधिसमोपेतः कायोत्थेनापि कर्मणा । सोऽपि व्याधिविनिर्मुक्तो भविष्यति गतज्वरः

――たとえ身の業によって癩を患っていても、その者もまた病より解き放たれ、熱は去るであろう。

Verse 66

एतत्सौभाग्यकूपं च लोके ख्यातं जलाशयम् । भविष्यति न संदेहः सर्वरोगक्षयावहम्

この水のたまりは世に「サウバ―ギャ・クーパ（福徳の井）」として名高くなるであろう。疑いなく、あらゆる病を滅するものなり。

Verse 67

दद्रूणि दुर्विभूतानि तथान्याश्च विचर्चिकाः । अत्र स्नातस्य यास्यंति दृष्ट्वैतां सद्य एव हि

白癬や治り難き発疹、その他の皮膚の悩みも、ここで沐浴する者より去りゆく。まことに、このティールタを拝するや、ただちに。

Verse 68

एवमुक्त्वाथ ते देवाः प्रजग्मुस्त्रिदशालयम् । कामदेवोऽपि तत्रस्थस्तस्याः पूजामथ व्यधात्

かく語り終えて、神々は三十三天の住処へと去った。そこに居合わせたカーマデーヴァもまた、彼女への供養礼拝を行った。

Verse 69

ततश्च समतिक्रांते मासमात्रे द्विजोत्तमाः । तादृग्रूपः स संजातो यादृगासीत्पुरा स्मरः

そして、ただ一月が過ぎたとき、ああ最勝の両生者よ、彼は昔のスマラ（カーマ）と同じ御姿を得た。

Verse 70

ततश्चायतनं तस्याः कृत्वा श्रद्धासमन्वितः । जगाम वांछितं देशं सृष्ट्यर्थं यत्नमास्थितः

それから彼は信心（シュラッダー）をもって彼女のために社を建立し、創造のために努めつつ、望みの地へと赴いた。

Verse 71

सापि नम्रमुखी तादृक्तेन शप्ता तथैव च । संजाता खण्डकाकारा तेन खण्डशिला स्मृता

彼女もまた、うつむいた面持ちのまま、彼によって同じように呪詛され、砕けた断片のごとき姿となった。ゆえに「カンダシラー（砕けた石）」と記憶される。

Verse 72

यस्तां पूजयते भक्त्या त्रयोदश्यां तथैव च । नापवादो भवेत्तस्य परदारसमुद्भवः

彼女を信愛もって礼拝する者、ことに月の第十三日トラヨーダシーに供養する者には、他人の配偶者との関わりから生じる中傷は起こらない。

Verse 73

कामिन्याश्च विशेषेण प्राहैतच्छंकरात्मजः । कार्तिकेयो द्विजश्रेष्ठाः सत्यमेतन्मयोदितम्

これはとりわけ、欲望と切なる思慕を抱く女性のために、シャンカラの子カールッティケーヤが宣言したのである。おお、最勝の二度生まれよ、我が語るは真実である。

Verse 74

तथा कामेश्वरं देवं कामदेवप्रतिष्ठितम् । त्रयोदश्यां समाराध्य सर्वान्कामानवाप्नुयात्

また、トラヨーダシーに、カーマデーヴァによって安置された神・カーメーシュヴァラを正しく供養し奉れば、あらゆる望みを成就する。

Verse 75

रतिप्रीतिसमायुक्तः स्थितस्तत्र स्मरस्तथा । मूर्तो ब्राह्मणशार्दूलाः श्रेष्ठं प्रासादमाश्रितः

そこでもまた、スマラはラティとプリーティと結ばれて留まり、具現の身となって、その最勝の神殿宮殿に住した。おお、婆羅門の中の虎よ。

Verse 76

विरूपो दुर्भगो यो वा त्रयोदश्यां समाहितः । यस्तं कुंकुमजैः पुष्पैः संपूजयति मानवः

たとえ姿が醜く不運であっても――トラヨーダシー（十三日）に心を整え、クンクマの香りを帯びた花々で人がその御神を完全に供養し礼拝するなら、

Verse 77

स सौभाग्यसमायुक्तो रूपवांश्च प्रजायते । या नारी पतिना त्यक्ता सपत्नीजनसंवृता

その者は吉祥と美貌を具えて生まれる。また、夫に捨てられ、共妻たちに取り囲まれた女は――

Verse 78

तं देवं सुकलत्राढ्यं तथैव परिपूजयेत् । त्रयोदश्यां द्विजश्रेष्ठाः केसरैः कुंकुमोद्भवैः

おお、最勝の二度生まれよ、同じくその神格――吉祥なる伴侶を具える御神――をトラヨーダシーに礼拝し、ケーサラ（サフラン）とクンクマより生じた芳香の粉を供えよ。

Verse 79

सा सौभाग्यवती विप्रा जायते च प्रजावती । धनधान्यसमृद्धा च दुःखशोकविवर्जिता । दोषैः सर्वैर्विनिर्मुक्ता शंसिता धरणीतले

その婆羅門の女は夫婦の吉祥に恵まれ、また子をも授かる。財と穀物に満ち、憂いと悲しみを離れ、あらゆる過失から解き放たれて、地上にて称賛される。

Verse 134

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये खंडशिलासौभाग्यकूपिकोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनं नाम चतुस्त्रिंशदुत्तरशततमोध्यायः

かくして、聖なる『スカンダ・マハープラーナ』—八万一千頌より成るサンヒター—第六部ナーガラ・カーンダ、シュリーハータケーシュヴァラ聖域のマーハートミャにおいて、「カーンダシラーとサウバギャ・クーピカーの起源を讃える叙述」と題する章、すなわち第134章はここに終わる。