Adhyaya 125

Verse 1

।सूत उवाच । ततः कर्णोत्पलातीर्थं विख्यातं चास्ति शोभनम् । यत्र स्नातो नरः सम्यङ्न वियोगमवाप्नुयात्

スータは語った。次いで、名高く麗しいカルノートパラーのティールタがある。そこに正しく沐浴した者は、愛するものや吉祥なる繁栄から離別することがない。

Verse 2

कथंचिदपि चेष्टेन धनेनालिजनेन च । पराक्रमेण धर्मेण कलत्रेण विशेषतः

いかなる努力によっても、財によっても、縁者や人々の助けによっても、武勇によっても、ダルマによっても、そしてとりわけ配偶者によって——

Verse 3

सत्यसंध इति ख्यातः पुरासीत्पृथिवीपतिः । इक्ष्वाकुकुलसंभूतः सर्वरूपगुणैर्युतः

昔、サティヤサンダと名高い地上の王がいた。イークシュヴァーク族に生まれ、あらゆる麗しき姿と徳を具えていた。

Verse 4

तस्य कर्णोत्पलानाम जाता कन्या सुशोभना । बहुपुत्रस्य चैका सा सर्वलक्षणलक्षिता

彼にはカルノートパラーと名づけられた、ひときわ輝く娘が生まれた。多くの息子がいたが、彼女こそただ一人の際立つ娘で、あらゆる吉祥の相を具えていた。

Verse 5

अथ तस्याः पिता नाम चक्रे द्वादशमे दिने । संमंत्र्य ब्राह्मणैः सार्धं भृत्यामात्यैर्मुहुर्मुहुः

そして父王は十二日目に命名の儀を行い、ブラーフマナたちとともに、また家臣や大臣たちとも幾度となく相談した。

Verse 6

यस्मात्कर्णोत्पला चेयं जाता मम कुमारिका । तस्मात्कर्णोत्पलानाम जाता कन्या सुशोभना

「このわが乙女はカルノートパラーとして生まれたゆえ、ゆえにこの輝ける少女を『カルノートパラー』と名づけよ。」

Verse 7

बहु पुत्रस्य चैका सा सर्वलक्षणलक्षिता । तस्मात्कर्णोत्पलानाम जायतां द्विजसत्तमाः

「わが子に多くの息子があろうとも、娘はただこの一人、あらゆる吉祥の相を具えたり。ゆえに、ああ最勝の二度生まれの者たちよ、彼女の名を『カルノートパラー』とせよ。」

Verse 8

कृतनामाऽथ सा बाला वृद्धिं याति दिनेदिने । आह्लादकारिणी नित्यं कला चांद्रमसी यथा

名を授けられるや、その幼き娘は日ごとに成長し、常に歓喜をもたらした――月の光が日々満ちゆく一分のごとく。

Verse 9

अथ सा क्रमशः प्राप्ता यौवनं बंधुलालिता । हस्ताद्धस्तं प्रगच्छंती सर्वेषां द्विजसत्तमाः

やがて親族に慈しまれつつ、彼女は次第に青春へと至った。ああ最勝の婆羅門たちよ、その名声は万人の間に手から手へと伝わった。

Verse 10

अथ तां यौवनोपेतां दृष्ट्वा स पृथिवीपतिः । चिंतयामास चित्तेन कस्येमां प्रददाम्यहम्

彼女がすでに青春の徳を具えたのを見て、地上の王は心中に思案した。「この乙女を、いかなる者に授けようか。」

Verse 11

न तस्याः सदृशः कश्चिद्वरोऽत्र धरणीतले । न स्वर्गे न च पाताले किं कृत्यं मेऽधुना भवेत्

この地上に、彼女に比肩する花婿は誰もいない――天にもなく、パーターラにもない。では今、私は何をなすべきか。

Verse 12

स एवं बहुधा ध्यात्वा तदर्थं पृथिवीपतिः । निश्चयं प्राकरोच्चित्ते प्रष्टव्योऽत्र पितामहः

この件をさまざまに思案したのち、地を治める王は心に堅き決意を定めた。「この事はピターマハ（梵天ブラフマー）にお伺いせねばならぬ。」

Verse 13

मयाद्य विषये चास्मिन्स देवः प्रेरयिष्यति । तस्मै पुत्रीं प्रदास्यामि नान्यस्मै वै कथंचन

「今日、この我が国において、この件において、神は必ずや我を導かれる。神が示されるその者にのみ娘を与え、他の誰にも決して与えぬ。」

Verse 14

स एवं निश्चयं कृत्वा तामादाय ततः परम् । ब्रह्मलोकं जगामाथ प्रष्टुं तस्याः कृते वरम्

かくして決意を固めると、王は彼女を伴い、そののち梵天界ブラフマローカへ赴き、彼女のためにふさわしい花婿を（梵天に）問うた。

Verse 15

अथ यावत्स संप्राप्तो ब्रह्मलोकं नरेश्वरः । तावत्संध्या समुत्पन्ना ब्राह्मी ब्राह्मणसत्तमाः

そして人王が梵天界ブラフマローカに到着したその時、まさに同時に、梵天のサンディヤーたるブラーフミーの黄昏が起こった。おお、最勝のバラモンよ。

Verse 16

एतस्मिन्नंतरे ब्रह्मा सायंतनक्रियोत्सुकः । उपविष्टः समाधिस्थस्तत्कालं समपद्यत

その間、夕刻の儀礼を行わんと願う梵天ブラフマーは座し、三昧（サマーディ）に入り、定められた時に安住した。

Verse 17

सत्यसंधोऽपि तं दृष्ट्वा समाधिस्थं पितामहम् । समाध्यंतं प्रतीक्षन्स उपविष्टः समीपतः

志に真実でありながらも、三昧に没するピターマハ（梵天）を見て、その三昧の終わりを待ち、傍らに坐した。

Verse 18

ततो विलोक्य चात्मानमात्मनि प्रपितामहः । पद्मे प्रवर्तिते सम्यगष्टपत्रे हृदि स्थिते

次いで祖父神ブラフマーは、自己の内に自己を観じ、心臓に住することを見た――よく整った八弁の蓮華が完全に顕現したその中に。

Verse 19

कर्णिकामध्यगं दीप्तं बहुवर्णमतिस्थिरम् । आनंदाश्रुपरिक्लिन्नवदनः पुलकांकितः

蓮華の中心、花房のただ中に、彼は光り輝く臨在を見た――多彩にして、まったく揺るがぬもの。歓喜の涙が顔を濡らし、身には毛が逆立つほどの法悦が刻まれた。

Verse 20

तत आचम्य प्रक्षाल्य चरणौ सर्वतोदिशम् । अपश्यत्प्रणतः सर्वैर्ब्रह्मलोकनिवासिभिः

それから彼はアーチャマナ（浄めの啜水）を行い、四方に向かって足を洗った。すると梵天界（ブラフマローカ）の住人すべてが、敬虔にひれ伏しているのを見た。

Verse 21

एतस्मिन्नंतरे राजा तामादाय शुभाननाम् । नमस्कृत्य तया सार्धं ततः प्रोवाच सादरम्

その間、王は吉祥なる面差しの乙女を伴い、彼女とともに礼拝してから、敬虔な真心をもって語りかけた。

Verse 22

अहं देव समायातो मर्त्यलोकात्तवांतिकम् । सत्यसंधो महीपाल आनर्त भुवि विश्रुतः

「主よ、私は人界より御前へ参りました。私は大地を護る王サティヤサンダ、アーナルタの国に名高き者でございます。」

Verse 23

इयं कर्णोत्पलानाम मम कन्या सुशोभना । अस्या भुवि मया लब्धो न समोऽत्र पतिः क्वचित्

「こちらは我が娘、名をカルノートパラーと申します。麗しく輝く姫ですが、この地上にて彼女に比肩する夫となる者を、どこにも見いだせませんでした。」

Verse 24

सदृशस्तेन चायातस्तव पार्श्वे सुरोत्तम । तस्मान्मे ब्रूहि भर्त्तारमस्या येन ददाम्यहम्

「神々の中の最勝者よ、いま彼女にふさわしく等しき者が御前に参りました。ゆえに、誰を彼女の夫とすべきかお告げください。私はその御言葉のままに嫁がせましょう。」

Verse 25

सूत उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा ततः प्रोवाच पद्मजः । विहस्य सर्वदेवानां समाजे द्विजसत्तमाः

スータは語った。彼の言葉を聞くや、蓮華より生まれし者（梵天ブラフマー）は、すべての神々の集会の中で微笑みつつ答えた――おお、二度生まれの最勝者よ。

Verse 26

यदि पृच्छसि मे भूप कन्याधर्मपतिं प्रति । तन्नैषा कस्यचिद्देया सांप्रतं शृणु कारणम्

王よ、もし汝が娘の正しき夫について我に問うなら、知れ。今は彼女を誰にも与えるべきではない。いまその理由を聞け。

Verse 27

आत्मश्रेणिप्रसूताय वयोज्येष्ठाय भूपते । कन्या देया च धर्माय यशसे कुलवृद्धये

王よ、娘はふさわしく誉れ高き家系に生まれ、年齢も成熟した者に嫁がせるべきである。そうしてダルマは保たれ、名声は得られ、家門は栄える。

Verse 28

सेयं तव सुता मर्त्ये ज्येष्ठभावं समाश्रिता । सर्वेषां भूमिपालानां यत्तत्त्वं कारणं शृणु

汝のこの娘は、人の世において長女の位を帯びた。いま聞け、すべての王たちの運命を定める真理、その根本の因を。

Verse 29

ममांतिकं प्रपन्नस्य तव जातं युगत्रयम् । अतीता भूतले मर्त्या ये दृष्टाः प्राक्त्वया नृप

王よ、汝が我がもとに来て庇護を求めてより、汝には三つのユガが過ぎ去った。かつて地上で汝が見た人々は、すでに逝き去ったのだ。

Verse 30

अन्या सृष्टिः समुत्पन्ना सांप्रतं धरणीतले । न त्वं जानासि माहात्म्यान्मम लोकसमुद्भवात्

いま地上には別の創造が起こっている。汝がそれを識らぬのは、汝が出で来た我が世界の大いなる威光ゆえである。

Verse 31

न देवा मानुषीं भार्यां कुर्वन्ति च कथंचन । श्लेष्ममूत्रपुरीषाणां संस्थानं या विगर्हिता

神々は決して人間の女を妻とはしない——その身は痰・尿・糞より成ると非難される者である。

Verse 32

तस्मादत्रैव तिष्ठ त्वं सुतया सहितो नृप । हस्त्यश्वादि च यत्किंचित्तत्सर्वं ते क्षयं गतम्

ゆえに、王よ、娘とともにここに留まれ。象や馬など、そなたの持ち物はすべて尽き果て、滅びに至った。

Verse 33

पुत्राः पौत्रास्तथा भृत्या ये चान्ये बांधवास्तव । ते सर्वे निधनं प्राप्ता ये चान्ये भवतेक्षिताः

そなたの息子たち、孫たち、従者、その他の親族は皆、死を迎えた。かつてそなたが見た他の者たちもまた同じである。

Verse 34

स तथेति प्रतिज्ञाय स्थितः पार्थिवसत्तमः । यावत्तावत्सुदुःखार्ता रुदतीसाऽब्रवीत्सुता

「そのとおりに」と誓って、最上の王は同意し、そこに留まった。ほどなくして、深い悲嘆に打ちひしがれた娘は泣きながら語り出した。

Verse 35

नाहं तात वसिष्यामि स्थानेस्मिन्ब्रह्मसंभवे । सखीजनपरित्यक्ता बंधुवर्गविनाकृता

父上、私はこの場所には住めません——梵天より生まれし御方よ——友に捨てられ、親族の群れも失いました。

Verse 36

तस्माद्यास्यामि तत्रैव यत्र सा जननी मम । ताश्च सख्यः कृतानंदा याभिः संक्रीडितं मया

それゆえ私は行こう——まさにその場所へ——わが母のいるところへ。そこには、かつて私とともに喜び、私が共に戯れた友らもいる。

Verse 37

भर्त्रा विनाकृता नाहं नयिष्ये कालसंस्थितिम् । तस्मात्तत्र द्रुतं गच्छ यत्र मे जननी स्थिता

夫を失った私は、定められた生の道をもはや歩み続けられぬ。ゆえに急ぎ、母の留まるところへ行きなさい。

Verse 38

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा स्नेहार्द्रेण स चेतसा । तामादाय ततः प्राप्तः स्वं देशं पार्थिवोत्तमः

彼女の言葉を聞くや、愛情に潤んだ心はやわらいだ。彼は彼女を伴い、最勝の王はやがて自国へと帰還した。

Verse 39

यावत्पश्यति तावत्स स्थलस्थाने जलाशयान् । जलस्थानेषु संजाताः स्थलसंघाः सुदुर्गमाः

見渡すかぎり、陸であるべき所に水のたまりがあり、また水のあるべき所には陸の塊が生じて、渡りがたく険しかった。

Verse 40

अन्ये लोकास्तथा धर्मास्तेषां मध्ये व्यवस्थिताः । पृच्छन्नपि न जानाति संबंधं केनचित्सह

そこには別の世界、別のダルマの規範が彼らの間に定められていた。問いかけても、誰とも結びつく縁を理解できなかった。

Verse 41

तथा मर्त्यानिलस्पृष्टन्द्यतत्त्कणात्स महीपतिः । सा च कन्या जराग्रस्ता संजाता श्वेतमूर्द्धजा

同じく、死すべき者の風が触れた刹那、その王はたちまち変じた。かの乙女もまた老いにとらわれ、髪は白くなった。

Verse 42

वलिभिः पूर्णितांगी च शीर्णदंता कुचच्युता । अमनोज्ञा विरूपांगी चिपिटाक्षी द्विजोत्तमाः

その四肢は皺に満ち、歯は欠け、乳房は垂れ下がった。見るに堪えず、身は醜く歪み、眼は平たくなった——おお、最勝の二度生まれよ。

Verse 43

सोपि राजा तथाभूतो वेपमानः पदेपदे । पप्रच्छ भूपतिः कोत्र देशः कोयं पुरं च किम्

その王もまたかく変じ、歩むごとに震えつつ問うた。「ここはどの国か。これはいかなる都か。」

Verse 44

अथ प्रोचुर्जनास्तस्य देश आनर्त इत्ययम् । अयं भूपोत्र विख्यातः सुधर्मज्ञो बृहद्बलः

すると人々は彼に告げた。「この国土はアーナルタ（Ānarta）と呼ばれる。こちらは名高き王の孫で、善きダルマに通じ、大いなる力を備える者である。」

Verse 46

यत्रैते मुनयः शांता दांताश्चाष्टगुणे रताः । तपरता महाभागाः स्नानजप्ययपरायणाः

そこには、これらの牟尼たちが静謐にして自制し、八つの徳に親しむ。苦行（tapas）に励み、福徳に恵まれ、沐浴の作法とジャパ（聖名誦持）の規律に専心している。

Verse 47

ततः स तु समाकर्ण्य रुरोद कृतनिःस्वनः । स्वसुतां तां समालिंग्य दुःखशोकसमन्वितः

それを聞くや、彼は声をあげて泣き崩れた。わが娘を抱きしめ、悲嘆と憂いに打ちひしがれた。

Verse 48

तौ च वृद्धतमौ दृष्ट्वा रुदतौ कृपयान्विताः । सर्वे लोकाः समाजग्मुः पप्रच्छुश्च सुदुःखिताः

二人が—いまやひどく老い—ともに泣いているのを見て、人々は憐れみに動かされ、皆集まり、深く胸を痛めつつ何が起きたのかと問い始めた。

Verse 49

एतत्प्राप्तिपुरंनाम एषा साभ्रमती नदी । गर्तातीर्थमिदं पुण्यमेतस्याः परिकीर्तितम्

この地はプラープティプラと呼ばれ、これがサーブラマティー川である。ここには、彼女にまつわる功徳満ちた聖なる渡し場、ガルターティールタが宣説されている。

Verse 50

किं ते नष्टः प्रियः कश्चित्किं वा जातो धनक्षयः । पराभूतोसि वा किं त्वं केनापि वद मा चिरम्

愛する者を失ったのか。あるいは財を失ったのか。もしくは誰かに打ち負かされたのか。告げよ—遅らせるな。

Verse 51

धर्मज्ञो दुष्टहंता च साधूनां पालने रतः । राजा बृहद्बलोस्माकं येन ते कुरुते सुखम्

我らの王ブリハッドバラはダルマを知り、悪しき者を滅し、善き人々を守ることを喜びとする。その御力により、汝の安寧は保たれている。

Verse 54

ततो भूयः समायातो यावत्पश्यामि भूतलम् । तावद्विलोमतां प्राप्तं सर्वं नो वेद्मि किञ्चन

それから再び戻って地上を見渡すと、万事が逆さまになっていた。私は何ひとつ理解できなかった。

Verse 55

तच्छ्रुत्वा ते जना गत्वा विस्मयोत्फुल्ललोचनाः । बृहद्बलाय तत्सर्वमाचख्युस्तुष्टिसंयुताः

それを聞くと人々は、驚きに目を見開きつつ出立し、満ち足りた心で一切をブリハドバラに報告した。

Verse 56

सोऽपि तत्सर्वमाकर्ण्य ततः शीघ्रतरं गतः । पद्भ्यामेव स्थितो यत्र सत्यसन्धो महीपतिः

彼もまた一切を聞き終えると、さらに急いで赴いた。そこには大地を護る王サティヤサンダが、自らの足で立っていた。

Verse 57

ततस्तं प्रणिपत्योच्चैः कृतांजलिपुटः स्थितः । स्वागतं ते महीपाल भूयः सुस्वागतं च ते

それから彼は王にひれ伏して礼拝し、合掌して立ち、高らかに言った。「ようこそ、王よ。重ねて、心よりようこそ。」

Verse 58

इदं राज्यं निजं भूयो मया भृत्येन सादरम् । कुरुष्व स्वेच्छया देहि दानानि विविधानि च

この王国は再びあなたのもの—しもべである私が敬ってお返しします。御心のままに治め、さまざまな布施の施しもお与えください。

Verse 59

ततस्तं च समालिंग्य शिरस्याधाय चासकृत् । उवाचाश्रुपरिक्लिन्नवदनो गद्गदाक्षरम्

それから彼はその人を抱きしめ、幾度も頭上にいただいて、涙に濡れた顔のまま、感極まって言葉を詰まらせつつ語った。

Verse 62

बृहद्बल उवाच । पारंपर्येण राजेंद्र मयैतत्सकलं श्रुतम् । सत्यसंधो महीपालः कन्यामादाय निर्गतः

ブリハッドバラは言った。「王よ、これら一切は、代々の伝承によって私は聞き知りました。真実に誓う王サティヤサンダは、その乙女を伴い、旅立たれたのです。」

Verse 63

कुत्रचिन्न समायातः स भूयोऽपि पुरोत्तमे । ततस्तत्सचिवै राज्यं प्रतिपाल्य चिरं नृप । अभिषिक्तस्ततः पुत्रः सुहयोनाम विश्रुतः

しかし彼は、最勝の都へ再び戻ることはなかった。そこで王よ、家臣たちは久しく国を治め、のちにその子—スハヤと名高い者—が灌頂の儀により即位した。

Verse 64

तस्याहं क्रमशो जातः सप्तसप्ततिमो विभो । पुरुषस्तव वंशस्य समुद्भूतो महापतिः

その方より、しかるべき継承の順に、私は七十七代目として生まれました、力ある御方よ。あなたの王統に現れ、人々の中の大いなる主となったのです。

Verse 65

तस्मादत्रैव कल्याणे स्थानेऽस्मिन्मेध्यतां गते । गर्तातीर्थे कुरु विभो तपस्त्वमनया सह

ゆえに、この吉祥なる場所—いまや清浄となり聖なる儀礼にふさわしいこの地—において、力ある御方よ、この女性とともにガルター・ティールタで苦行（タパス）を修めなさい。

Verse 66

येन ते चरणौ नित्यं प्रणिपत्य त्रिसंधिजम् । श्रेयः प्राप्नोम्यसंदिग्धं प्रसादः क्रियतामिति

日に三度の節目ごとに、常にあなたの御足にひれ伏して礼拝し、疑いなく確かな福徳を得られますように——どうか慈悲の御加護をお授けください、と彼は申し上げた。

Verse 67

सत्यसंध उवाच । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे मयासीत्स्थापितं पुरा । लिंगं वृषभनाथस्य तावदस्ति सुपुत्रक

サティヤサンダは言った。「ハータケーシュヴァラの聖なるクシェートラに、私はかつてヴリシャバナータのリンガを स्थापितした。善き我が子よ、それは今もなおそこに在る。」

Verse 68

तत्तस्याराधनं नित्यं करिष्यामि दिवानिशम् । तस्मात्प्रापय मां तत्र अनया सुतया सह

私はその御方を、昼も夜も絶えず礼拝し続けよう。ゆえに、この娘とともに私をそこへ連れて行ってくれ。

Verse 69

एवं तयोः प्रवदतोरन्योन्यं भूमिपालयोः । गर्त्तातीर्थात्समायाता ब्राह्मणाः कौतुकान्विताः । श्रुत्वा भूमिपतिं प्राप्तं चिरंतनगुरुं शुभम्

そのように二人の王が互いに語り合っていると、好奇心に満ちたバラモンたちがガルター・ティールタからやって来た。王が来臨し、また吉祥なる古の尊師が到着したと聞いて、彼らはそこに集まった。

Verse 70

ततः स पार्थिवस्तेषां दत्त्वार्घं प्रांजलिः स्थितः । प्रोवाच स्वर्गवृत्तांतमास्यतामिति सादरम्

そこで王は彼らにアルギャを捧げ、合掌して立ち、敬意をもって言った。「どうぞお座りになり、天界の出来事の次第をお語りください。」

Verse 71

अथ ते ब्राह्मणाः सर्वे यथाज्येष्ठं यथासुखम् । उपविष्टा नरेंद्रस्य चतुर्दिक्षु सुविस्मिताः । पप्रच्छुस्तं च भूपालं वार्तां ब्रह्मगृहोद्भवाम्

そのとき、すべてのバラモンたちは年長の順と安楽に従って座し、四方から王を囲んで大いに驚嘆した。そして彼らは、梵天（ブラフマー）の住処より起こった知らせについて、王に問いただした。

Verse 72

यथा स तत्र निर्यात आगतश्च यथा पुरा । आलापाः पद्मयोनेश्च यथा जातास्त्वनेकशः

（彼らは問うた。）いかにしてそこを発ち、いかにして以前のごとく帰還したのか。また、蓮華より生まれし者（梵天ブラフマー）との対話が、さまざまに幾度となくいかに起こったのか。

Verse 73

ततः कथांतमासाद्य सत्यसंधो महीपतिः । किंचिदासाद्य तं प्राह समीपस्थं बृहद्बलम्

やがて物語が結びに至ると、真実の誓いに堅き王は少し近づき、傍らに立つブリハドバラ（Bṛhadbala）に語りかけた。

Verse 74

मया इष्टं मखैश्चित्रैरनेकैर्भूरिदक्षिणैः । दानानि च विचित्राणि येषां संख्या न विद्यते

「我は、豊かなダクシナー（布施）を伴う、さまざまに荘厳なる祭祀（ヤジュニャ）を数多く修した。また、種々の施しを与え、その数は数え尽くせぬほどである。」

Verse 75

एकदाहं गतः पुत्र चमत्कारपुरोत्तमे । दृष्टं मया पुरं तच्च समंताद्ब्राह्मणैवृतम्

「あるとき、わが子よ、我はカマトカーラと名づく最勝の都へ赴いた。するとその町は、四方ことごとくバラモンたちに囲まれているのを見た。」

Verse 76

जपस्वाध्यायसंपन्नैरग्निहोत्रपरायणैः । गृहस्थधर्मसंपन्नैर्लोकद्वयफलान्वितैः

そこは、ジャパと聖典の自習（スヴァーディヤーヤ）に具わり、アグニホートラに専心し、家住者の法を成就して—此世と彼世の両界の果を備える者たちで満ちていた。

Verse 77

ततश्च चिंतितं चित्ते स वन्यो मम पूर्वजः । येनैषोपार्जिता कीर्तिः शाश्वती क्षयवर्जिता

それから私は心に思い巡らした。「わが先祖はまことに高貴であった。彼によってこの名声は得られたのだ——常住にして、衰滅を免れている」と。

Verse 78

तस्मादहमपि स्थाप्य पुरमीदृक्समुच्छ्रितम् । ब्राह्मणेभ्यः प्रदास्यामि तत्कीर्तिपरिवृद्धये

ゆえに私もまた、このように高くそびえる都を建立し、それをブラーフマナたちに施して、あの名声をさらに増大させよう。

Verse 79

एवं चितयमानस्य मम नित्यं महीपते । अवांतरेण संजातं ब्रह्मलोकप्रयाणकम्

このように私は常に思い巡らしていた、王よ。その間に、私にはブラフマローカへ旅立つべき機縁が生じた。

Verse 80

एतदेकं हि मे चित्ते पश्चात्तापकरं स्थितम् । नान्यत्किंचिन्महीपाल कृतकृत्यस्य सर्वतः

ただこの一事のみが、悔いを生むものとして私の心に残っていた。これ以外には、地を護る王よ、あらゆる点で私は何一つやり残したものはなかった。

Verse 81

तस्मात्प्रार्थय विप्रेंद्रान्कांश्चिदेषां महात्मनाम् । येन यच्छामि सुस्थानं कृत्वा तेभ्यस्तवाज्ञया

それゆえ、これら大いなる魂をもつ最上のバラモンたちのうち幾人かに願い出てください。そうすれば—あなたのご命令により—私はふさわしい住処を整え、彼らに授けましょう。

Verse 82

ततः स प्रार्थयामास तदर्थं ब्राह्मणोत्तमान् । ममोपरि दयां कृत्वा क्रियतां भोः परिग्रहः

それから彼はその目的のために最上のバラモンたちに懇願した。「どうか私に慈悲を垂れ、諸賢よ、この供物をお受け取りください。」

Verse 83

अस्य भूपस्य सद्भक्त्या यच्छतः पुरमुत्तमम् । अहं वः पालयिष्यामि सर्वे मद्वंशजाश्च ते

「この王が真実の帰依をもって、あなたがたに優れた都を授けるゆえ、私はあなたがたを守護しよう。さらに、あなたがたは皆、わが系譜の子孫となるであろう。」

Verse 84

ततः कांश्चित्सुकृच्छ्रेण समानीय बृहद्बलः । राज्ञे निवेदयामास एतेभ्यो दीयतामिति

それからブリハドバラは、大いなる苦労の末に幾人かを集め、王に奏上した。「これをこの者たちにお与えください。」

Verse 85

ततः प्रक्षाल्य सर्वेषां पादान्स पृथिवीपतिः । सत्यसंधो ददौ तेभ्यः पुरार्थं भूमिमुत्तमाम्

それから大地の主サティヤサンダは、彼らすべての足を洗い清め、都を建てるための最上の土地を彼らに授けた。

Verse 86

बृहद्बलस्य चादेशं ददौ संप्रस्थितः स्वयम् । त्वयैतद्योग्यतां नेयं पुरं परपुरंजय

そして自ら出立するにあたり、ブリハドバラ（Bṛhadbala）に命じた。「汝によってこの都をふさわしき整えと秩序へ導け、敵の都を征する者よ。」

Verse 87

गत्वा च स तया सार्धं तत्क्षेत्रं हाटकेश्वरम् । तल्लिंगं प्राप्य संहृष्टश्चिरं तेपे तपस्ततः

そして彼は彼女とともに、ハータケーシュヴァラ（Hāṭakeśvara）の聖なるクシェートラへ赴いた。そのリンガに到りて歓喜し、そこで久しく苦行を修した。

Verse 88

सापि कर्णोत्पला प्राप्य किंचित्पुण्यं जलाशयम् । तपस्तेपे प्रतिष्ठाप्य गौरीं श्रद्धासमन्विता

彼女もまた—カルノートパラー（Karṇotpalā）—功徳ある水のたまりに至り、そこにガウリー（Gaurī）を安置し、信心を具して苦行を修した。

Verse 89

एतस्मिन्नंतरे राजा कालधर्ममुपागतः । आनर्ताधिपतिर्युद्धे हतः पुत्रैः समन्वितः

その間に王は、時（カーラ）の法、すなわち死に至った。アーナルタ（Ānarta）の君主は戦にて、息子たちとともに討たれた。

Verse 90

ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे गर्तातीर्थसमुद्भवाः । सत्यसंधं समभ्येत्य प्रोचुर्दुःखसमन्विताः

それからガルター・ティールタ（Gartā-tīrtha）に縁ある婆羅門たちは皆、サティヤサンダ（Satyasaṃdha）に近づき、悲しみに満ちて語りかけた。

Verse 91

परिग्रहः कृतोऽस्माभिः केवलं पृथिवीपते । न च किंचित्फलं जातं वृत्तिजं नः पुरोद्भवम्

おお大地の主よ、我らはその施与をただ形の上でのみ受け取りました。されど何の果報も生ぜず、あの都に基づく扶持から我らの生計は一つも得られませんでした。

Verse 92

तस्मात्कुरु स्थितिं त्वं च स्वधर्मपरिवृद्धये । येन तद्वर्तनोपायो ह्यस्माकं नृपसत्तम

それゆえ、王の中の最勝者よ、汝自身のダルマを増長せしめるため、堅固なる取り決めを定め給え。そうすれば我らに生計の方途と正しき継続の道が生じよう。

Verse 93

सत्यसंध उवाच । आनर्त्ताधिपतिश्चाहं सत्यसंध इति स्मृतः । मम कर्णोत्पलानाम सुतेयं दयिता सदा । सोहमस्याः प्रदानार्थं ब्रह्मलोकमितो गतः । प्रष्टुं पितामहं देवं स्थितस्तत्र मुहूर्तवत्

サティヤサンダは言った。「我はアーナルタの主にして、サティヤサンダの名で知られる。カルノートパラーという愛しき娘が常に我にある。彼女を婚姻に授けんがため、ここより梵天界（ブラフマローカ）へ赴き、祖父神ピターマハ—梵天ブラフマー—に問い、そこに留まったのは、まるで一瞬のことのようであった。」

Verse 94

सत्यसन्ध उवाच । संन्यस्तोऽहं द्विजश्रेष्ठा वृत्तिं कर्तुं न च क्षमः । यदि मे स्यात्पुमान्कश्चिदन्वयेऽपि न संशयः

サティヤサンダは言った。「おお最勝の二度生まれよ、我は出家（サンニャーサ）しており、世俗の生計を営むことはできぬ。もし我が家系に男子の後継が一人でもあれば——そのことに疑いはないのだが。」

Verse 95

तस्माद्व्रजथ हर्म्यं स्वं प्रसादः क्रियतां मम । अभाग्यैर्भवदीयैश्च हतो राजा बृहद्बलः

それゆえ汝らは自らの館へ帰れ。我に恩寵を与えよ。汝らにまつわる不運—まことに汝らの民に結びつく凶運によって—ブリハドバラ王は討たれたのだ。

Verse 96

एवमुक्ताश्च ते विप्रा मत्वा तथ्यं च तद्वचः । स्वस्थानं त्वरिता जग्मुः सोऽपि चक्रे तपश्चिरम्

かく告げられると、かのバラモンたちはその言葉を真実と受けとめ、急ぎ自らの住処へ帰っていった。彼もまた、久しく苦行（タパス）を修した。

Verse 125

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये सत्यसन्धनृपतिवृत्तान्तवर्णनंनाम पंचविंशत्यधिकशततमोऽध्यायः

かくして、聖なる『スカンダ・マハープラーナ』八万一千頌のサンヒター、 第六「ナーガラ・カーンダ」、聖地シュリーハータケーシュヴァラ・クシェートラのマーハートミャにおいて、「サティヤサンダ王の事績」と題する第百二十五章はここに終わる。