Adhyaya 4

Verse 1

स्कंद उवाच । कुंभसंभव वक्ष्यामि शृणोत्ववहितो भवान् । कपर्दीशस्य लिंगस्य महामाहात्म्यमुत्तमम्

スカンダは言った。「壺より生まれし者（クンバサンバヴァ、アガスティヤ）よ、われは語ろう。心を澄ませて聞け。カパルディーシャのリンガの、最上の大いなる功徳を。」

Verse 2

कपर्दी नाम गणपः शंभोरत्यंतवल्लभः । पित्रीशादुत्तरे भागे लिंगं संस्थाप्य शांभवम्

シャンブ（シヴァ）にことのほか愛された、カパルディーという名のガナがいた。彼はピトリーシャの祠の北に、シヴァのリンガを स्थापित（安置）した。

Verse 3

कुंडं चखान तस्याग्रे विमलोदक संज्ञकम् । यस्य तोयस्य संस्पर्शाद्विमलो जायते नरः

その前に彼は「ヴィマローダカ（清浄の水）」と名づけられた池を掘った。その水に触れるだけで、人は清らかとなる。

Verse 4

इतिहासं प्रवक्ष्यामि तत्र त्रेतायुगे पुरा । यथावृत्तं कुंभयोने श्रवणात्पातकापहम्

いま、トレーター・ユガの昔に起こった聖なる由来を、ありのままに語ろう、クンバヨーニ（アガスティヤ）よ。これを聞くだけで罪は滅する。

Verse 5

एकः पाशुपत श्रेष्ठो वाल्मीकिरिति संज्ञितः । तपश्चचार स मुनिः कपर्दीशं समर्चयन्

パーシュパティ（Paśupati）の最勝の帰依者で、ヴァールミーキ（Vālmīki）と名高い者がいた。その聖仙は苦行を修し、カパルディーシャ（Kapardīśa、シヴァ）を敬って礼拝した。

Verse 6

एकदा स हि हेमंते मार्गे मासि तपोधनः । स्नात्वा तत्र महातीर्थे मध्याह्ने विमलोदके

あるとき冬の季節、マールガ月（マールガシールシャ）に、その苦行に富む修行者は、正午に大ティールタにて、清浄なるヴィマローダカの水で沐浴した。

Verse 7

चकार भस्मना स्नानमापादतलमस्तकम् । लिंगस्य दक्षिणेभागे कृतमाध्याह्निकक्रियः

彼は足の裏から頭頂に至るまで聖灰の沐浴を行い、リンガ（liṅga）の南側にて正午の作法を成就した。

Verse 8

न्यस्तमस्तकपांसुश्च संध्यामाध्यात्मिकीं स्मरन् । जपन्पंचाक्षरीं विद्यां ध्यायन्देवं कपर्दिनम्

頭を深く垂れ、内なる（霊的な）サンディヤーを念じつつ、五字真言（パンチャークシャリー）を誦し、神なる主カパルディン（シヴァ）を観想した。

Verse 9

कृत्वा संहारमार्गेण सप्रमाणं प्रदक्षिणाम् । हुडुंकृत्य हुडुंकृत्य हुडुंकृत्य त्रिरुच्चकैः

サンハーラ・マールガ（解体・滅尽に関わる儀礼の道）に従って、しかるべき完全なプラダクシナーを行い、「フドゥン」と幾度も—大声で三度—叫んだ。

Verse 10

प्रणवं पुरतः कृत्वा षड्जादिस्वरभेदतः । गीतं विधाय सानंदं सनृत्यं हस्तकान्वितम्

プラナヴァ（オーム）を先頭に置き、シャドジャに始まる音の差異を織りなしつつ、歓喜して歌い、さらに手の印（ムドラー）を添えて舞った。

Verse 11

अंगहारैर्मनोहारि चारी मंडलसंयुतम् । क्षणं तत्र सरस्तीरे उपविष्टो महातपाः

心を奪うアṅガハーラ（舞の連なり）に、歩みと円環の動きを合わせ、偉大なる苦行者はその湖のほとりにしばし坐した。

Verse 12

अद्राक्षीद्राक्षसं घोरमतीव विकृताकृतिम् । शुष्कशंखकपोलास्यं निमग्ना पिंगलोचनम्

彼は、恐るべき羅刹を見た。姿は甚だしく歪み、頬と顔は乾いた法螺貝の殻のようで、黄褐の眼は深く落ち窪んでいた。

Verse 13

रूक्षस्फुटितकेशाग्रं महालंब शिरोधरम् । अतीव चिपिट घ्राणं शुष्कौष्ठमतिदंतुरम्

その髪先は荒れて裂け、頭と首は重々しく垂れ下がっていた。鼻は極端に押しつぶされ、唇は乾き、歯は異様に突き出ていた。

Verse 14

महाविशालमौलिं च प्रोर्ध्वीभूतशिरोरुहम् । प्रलंबकर्णपालीकं पिंगलश्मश्रुभीषणम्

彼は巨大な頭を持ち、髪は逆立っていた。耳たぶは長く垂れ下がり、黄褐色の荒々しい髭を蓄え、恐ろしい姿をしていた。

Verse 15

प्रलंबित ललज्जिह्वमत्युत्कट कृकाटिकम् । स्थूलास्थि जत्रु संस्थानं दीर्घस्कंधद्वयोत्कटम्

舌はだらりと垂れ下がり、首は異様に突き出ていた。鎖骨と胸の上部は太い骨でできており、両肩は長く、不気味なほど巨大であった。

Verse 16

निमग्नकक्षाकुहरं शुष्कह्रस्व भुजद्वयम् । विरलांगुलिहस्ताग्रं नतपीन नखावलिम्

脇の下のくぼみは深く落ち込み、両腕は干からびて短かった。指先にはまばらで細い指があり、爪は曲がって分厚くなっていた。

Verse 17

विशुष्क पांसुलोत्क्रोडं पृष्ठलग्नोदरत्वचम् । कटीतटेन विकटं निर्मांसत्रिकबंधनम्

腰は完全に干からびて埃っぽく、腹の皮は背中に張り付いていた。腰回りは異形で恐ろしく、背中の関節は肉のない骨の結び目で繋がれていた。

Verse 18

प्रलंब स्फिग्युगयुतं शुष्कमुष्काल्पमेहनम् । दीर्घनिर्मांसलोरूकं स्थूलजान्वस्थिपंजरम्

尻は垂れ下がり、睾丸は萎び、陰茎は小さかった。太腿は長く肉がなく、膝は恐ろしい骨の檻のように重々しかった。

Verse 19

अस्थिचर्मावशेषं च शिराजालितविग्रहम् । शिरालं दीर्घजंघं च स्थूलगुल्फास्थिभीषणम्

彼は骨と皮ばかりで、体は浮き出た血管の網で覆われていた。血管が隆起し、脛は長く、太い足首の骨が恐ろしく見えた。

Verse 20

अतिविस्तृत पादं च दीर्घवक्रकृशांगुलिम् । अस्थिचर्मावशेषेण शिराताडितविग्रहम्

足は極端に幅広く、足指は長く、曲がりくねり、細かった。骨と皮だけであるため、全身が打ちのめされ、膨れ上がった血管の筋が走っているように見えた。

Verse 21

विकटं भीषणाकारं क्षुत्क्षाममतिलोमशम् । दावदग्धद्रुमाकारमति चंचललोचनम्

その姿は奇怪で恐ろしく、飢えで衰弱し、過度の体毛に覆われていた。山火事で焦げた木のようで、その目は落ち着きなく動いていた。

Verse 22

मूर्तं भयानकमिव सर्वप्राणिभयप्रदम् । हृदयाकंपनं दृष्ट्वा तं प्रेतं वृद्धतापसः । अतिदीनाननं कस्त्वमिति धैर्येण पृष्टवान्

そのプレータ（餓鬼）を見て――まるで恐怖が具現化したようで、あらゆる生き物に恐怖を与え、心を震わせる存在――老いた苦行者は、揺るぎない勇気を持って尋ねた。「おお、最も哀れな顔をした者よ、お前は誰だ？」

Verse 23

कुतस्त्वमिह संप्राप्तः कस्मात्ते गतिरीदृशी । अनुक्रोशधियारक्षः पृच्छामि वद निर्भयम्

汝はいずこよりここに来たのか。なぜそのような有様なのか。おお霊よ、慈悲の心をもって問う—恐れずに語れ。

Verse 24

अस्माकं तापसानां च न भयं त्वद्विधान्मनाक् । शिवनामसहस्राणां विभूतिकृतवर्मणाम्

我ら修行者には、汝のような者を恐れる心は微塵もない。聖灰を鎧とし、シヴァの千の御名の誦持により守られているからだ。

Verse 25

तापसोदीरितमिति तद्रक्षः प्रीतिपूवर्कम् । निशम्य प्रांजलिः प्राह तं कृपालुं तपोधनम्

苦行者の言葉を聞くと、その羅刹は喜び、合掌して礼拝し、慈悲深く苦行の功徳に富む聖仙に語りかけた。

Verse 26

राक्षस उवाच । अनुक्रोशोस्ति यदि ते भगवंस्तापसोत्तम । स्ववृत्तांतं तदा वच्मि शृणुष्वावहितः क्षणम्

羅刹は言った。「尊き最上の修行者よ、もし慈悲をお持ちなら、我が身の由来を語ろう。しばし心して聞いてほしい。」

Verse 27

प्रतिष्ठानाभिधानोस्ति देशो गोदावरी तटे । तीर्थप्रतिग्रहरुचिस्तत्रासं ब्राह्मणस्त्वहम्

ゴーダーヴァリー河のほとりに、プラティシュターナと呼ばれる地がある。そこで私はバラモンとして暮らし、巡礼の儀礼に結ばれた供物を受け取ることを喜びとしていた。

Verse 28

तेन कर्मविपाकेन प्राप्तोस्मि गतिमीदृशीम् । मरुस्थले महाघोरे तरुतोयविवर्जिते

その業の果報が熟して、私はこのような境遇に至った——樹も水もない、恐ろしい荒れ野の砂漠へと投げ出されたのだ。

Verse 29

गतो बहुतरः कालस्तत्र मे वसतो मुने । क्षुधितस्य तृषार्तस्य शीततापसहस्य च

聖仙よ、そこで私が住み続けているうちに、実に長い時が過ぎた——飢え、渇きに責められ、寒さと暑さに耐えながら。

Verse 30

वर्षत्यपि महामेघे धारासारैर्दिवानिशम् । प्रावृट्कालेऽनिले वाति किंचित्प्रावरणं न मे

大いなる雲が昼夜にわたり激しい雨を注ぎ、雨季の風が吹きすさぶときでさえ、私にはわずかな覆いすらない。

Verse 31

पर्वण्यदत्तदाना ये कृततीर्थप्रतिग्रहाः । त इमां योनिमृच्छंति महादुःख निबंधनीम्

祭日の布施を怠りながら、聖地参詣の供物を受け取る者は、この胎生の境涯へと堕ちる——大いなる苦を結ぶ束縛である。

Verse 32

गते बहुतिथे काले मरुभूमौ मुने मया । दृष्टो ब्राह्मणदायाद एकदा कश्चिदागतः

聖仙よ、その砂漠で久しい時が過ぎたのち、ある時、ひとりのバラモンの子孫がそこへ来るのを私は見た。

Verse 33

सूर्योदयमनुप्राप्य संध्याविधिविवर्जितः । कृत्वा मूत्रपुरीषे तु शौचाचमनवर्जितः

日の出を迎えても、彼は定められたサンディヤーの儀礼を怠り、排泄の後も清めやアチャマナ（浄化の水飲み）を行わなかった。

Verse 34

मुक्तकच्छमशौचं च संध्याकर्मविवर्जितम् । तं दृष्ट्वा तच्छरीरेहं संक्रांतो भोगलिप्सया

そのバラモンが身なりに無頓着で不浄であり、朝夕の儀礼を捨てているのを見て、私は快楽への渇望から彼の体に入り込んだ。

Verse 35

स द्विजो मंदभाग्यान्मे केनचिद्वणिजा सह । अर्थलोभेन संप्राप्तः पुरीं पुण्यामिमां मुने

そのバラモンは、私にとっては不運なことに、富への欲望に駆られて商人と共にこの聖なる都に到着したのです、おお賢者よ。

Verse 36

अंतःपुरि प्रविष्टोभूत्स द्विजो मुनिसत्तम । तच्छरीराद्बहिर्भूतस्त्वहं पापैः समं क्षणात्

そのバラモンが都の内部に入ったとき、おお最高の賢者よ、私は罪と共に即座に彼の体から追い出されました。

Verse 37

प्रवेशो नास्ति चास्माकं प्रेतानां तपसां निधे । महतां पातकानां च वाराणस्यां शिवाज्ञया

我々プレータ（餓鬼）には、ヴァーラーナシーへの立ち入りは許されていません。大罪も同様です。おお苦行の宝庫よ、これはシヴァ神の命令によるものです。

Verse 38

अद्यापि तानि पापानि तद्बहिर्निर्गमेच्छया । बहिरेव हि तिष्ठंति सीम्नि प्रमथसाध्वसात्

今なお、その罪どもは彼を外へ出そうと願いながら、境界の外にのみ留まっている。まことにシヴァのプラマタたちを恐れてである。

Verse 39

अद्य श्वो वा परश्वो वा स बहिर्निर्गमिष्यति । इत्याशया स्थिताः स्मो वै यावदद्य तपोधन

「今日か、明日か、明後日には、彼は外へ出るだろう」—この望みを抱いて、今に至るまで待ち続けてきた、苦行に富む者よ。

Verse 40

नाद्यापि स बहिर्गच्छेन्नाद्याप्याशा प्रयाति नः । इत्यास्महे निराधारा आशापाश नियंत्रिताः

それでも今なお彼は外へ出ず、今なお我らの望みも去らない。かくして我らは頼るものなく、希望の縄に固く縛られている。

Verse 41

चित्रमद्यतनं वच्मि तपस्विंस्तन्निशामय । अतीव भावि कल्याणमिति मन्येऽधुनैव हि

今日の不思議を語ろう—聞け、苦行者よ。今まさに、きわめて大いなる吉祥が起ころうとしていると私は思う。

Verse 42

आप्रयागं प्रतिदिनं प्रयामः क्षुधिता वयम् । आहारकाम्यया क्वापि परं नो किंचिदाप्नुमः

飢えた我らは、食を求めて日ごとにプラヤーガまでさまようが、それでも何一つ得られない。

Verse 43

संति सर्वत्र फलिनः पादपाः प्रतिकाननम् । जलाशयाश्च स्वच्छापाः संति भूम्यां पदेपदे

至るところ、あらゆる林苑に実り豊かな樹々があり、大地の一歩ごとに、澄みきった水をたたえる池や水場がある。

Verse 44

अन्यान्यपि च भक्ष्याणि सर्वेषां सुलभान्यहो । पानान्यपि विचित्राणि संति भूयांसि सर्वतः

また他の食もあり、まことに誰にでも容易に得られる。さらに四方には、さまざまな飲み物が豊かに満ちている。

Verse 45

परं नो दृग्गतान्येव दूरे दूरे व्रजंत्यहो । दैवादद्यैकमायांतं दृष्ट्वा कार्पटिकं मुने

しかし、我らの視界に入るものはことごとく、遠くへ遠くへと逃れ去る—ああ、嘆かわしい！だが今日、宿縁の導きにより、ぼろ衣の一人の托鉢者が近づくのを見て、聖仙よ…

Verse 46

तस्यांतिकमहं प्राप्तः क्षुधया परिपीडितः । प्रसह्य भक्षयाम्येनमिति मत्वा त्वरान्वितः

飢えに責められて、私は彼の近くへ駆け寄った。そして「力ずくで押さえ、喰らってしまおう」との思いに囚われ、急いで突進した。

Verse 47

यावत्तं तु जिघृक्षामि तावत्तद्वदनांबुजात् । शिवनामपवित्रा वाङ्निरगाद्विघ्नहारिणी

だが、まさに掴もうとしたその時、彼の口の蓮華より、シヴァの御名によって清められた言葉がほとばしり、あらゆる障碍を取り除いた。

Verse 48

शिवनामस्मरणतो मदीयमपि पातकम् । मंदीभूतं ततस्तेन प्रवेशं लब्धवानहम्

シヴァの聖なる御名を憶念することによって、わが罪さえも衰えた。ゆえに私は（彼とともに）入ることを得た。

Verse 49

सीमस्थैः प्रमथैर्नाहं सद्यो दृग्गोचरीकृतः । शिवनामश्रुतौ येषां तान्न पश्येद्यमोपि यत्

境界に立つプラマタたちにも、私はただちに姿を現さなかった。シヴァの御名を聞いた者は、ヤマでさえ見ることがないからである。

Verse 50

अंतर्गेहस्य सीमानं प्राप्तस्तेन सहाधुना । स तु कार्पटिको मध्यं प्रविष्टोहमिहस्थितः

いま彼とともに内なる聖域の境に至った。だが、ぼろ衣の托鉢者は中央へ入ってゆき、私はここに立ち尽くしている。

Verse 51

आत्मानं बहुमन्येहं त्वां विलोक्याधुना मुने । मामुद्धर कृपालो त्वं योनेरस्मात्सदारुणात्

いまあなたを拝して、聖者よ、私はこの上なく幸いだと思います。慈悲深きお方よ、この常に恐ろしい「胎内の境涯」から私を救い上げてください。

Verse 52

इति प्रेतवचः श्रुत्वा स कृपालुस्तपोधनः । मनसा चिंतयामास धिङ्निजार्थोद्यमान्नरान्

プレータのこの言葉を聞いて、慈悲深き苦行の宝たるその修行者は心に思った。「ああ、己の利のみを求めて励む人々よ、恥ずべきかな。」

Verse 53

स्वोदरं भर यः सर्वे पशुपक्षिमृगादयः । स एव धन्यः संसारे यः परार्थोद्यतः सदा

あらゆる生きもの—家畜、鳥、獣など—はただ己の腹を満たすのみ。されどこの世で真に福ある者とは、常に他者の安寧のために励む人である。

Verse 54

तपसाद्य निजेनाहं प्रेतमेतमघातुरम् । मामेव शरणं प्राप्तमुद्धरिष्याम्यसंशयम्

我が自らの苦行（タパス）によって、ただ我にのみ帰依して来たこの苦悩のプレータを、疑いなく救い上げよう。

Verse 55

विमृश्येति स वै चित्ते पिशाचं प्राह सत्तमः । विमलोदे सरस्यस्मिन्स्नाहि रे पापनुत्तये

心中にて熟慮し、その勝れた者はピシャーチャに告げた。「このヴィマローダの池で沐浴せよ。罪を払い除くために。」

Verse 56

पिशाच ते पिशाचत्वं तीर्थस्यास्य प्रभावतः । कपर्दीशेक्षणादद्य क्षणात्क्षीणं विनंक्ष्यति

「ピシャーチャよ、このティールタの霊威と、カパルディーシャ（Kapardīśa）のただ一瞥によって、汝のピシャーチャの性は今日たちまち削がれ、瞬時に消え失せる。」

Verse 57

श्रुत्वेति स मुनेर्वाक्यं प्रेतः प्राह प्रणम्य तम् । प्रीतात्मा प्रीतमनसं प्रबद्धकरसंपुटः

牟尼の言葉を聞くと、プレータは彼に礼拝してから語った。心は喜び、思いは満ち、両手を合掌して恭敬した。

Verse 58

पानीयं पातुमपि नो लभेयं मुनिसत्तम । स्नानस्य का कथा नाथ रक्षेयुर्जलदेवताः

「最勝の牟尼よ、私は飲む水さえ得られません。まして沐浴など、主よ、どうしてできましょう。水の神々が私を制止するでしょう。」

Verse 59

पानस्याप्यत्र का वार्ता जलस्पर्शोपि दुर्लभः । इति प्रेतोक्तमाकर्ण्य स भृशं प्रीतिमानभूत्

「ここでは、飲む望みなどどこにありましょう。水に触れることさえ得難いのです。」そうプレータが語るのを聞いて、彼は大いに喜んだ。

Verse 60

उवाच च तपस्वी तं जगदुद्धरणक्षमः । गृहाणेमां विभूतिं त्वं ललाटफलके कुरु

そのとき、世界を救い上げる力ある苦行者は彼に言った。「この聖灰（ヴィブーティ）を受け取り、額に塗りなさい。」

Verse 61

अस्माद्विभूतिमाहात्म्यात्प्रेत कोपि न कुत्रचित् । बाधा करोति कस्यापि महापातकिनोप्यहो

「この聖灰（ヴィブーティ）の大いなる功徳により、いかなる地のプレータも誰一人害することはできない。驚くべきことに、大罪人でさえもだ。」

Verse 62

भालं विभूतिधवलं विलोक्य यमकिंकराः । पापिनोपि पलायंते भीताः पाशुपतास्त्रतः

聖灰（ヴィブーティ）で白くされた額を見るや、ヤマの使者たちは逃げ去る――罪人でさえ――まるでパーシュパタの武器に打たれたかのように恐れおののいて。

Verse 63

अस्थिध्वजांकितं दृष्ट्वा यथा पांथा जलाशयम् । दूरं यंति तथा भस्म भालांकं यमकिंकराः

旅人が水場を示す標を見て遠くからそこへ向かうように、同じくヤマの使者たちは、聖なる灰で印された額を見ると、はるか遠くへ退き去る。

Verse 64

कृतभूति तनुत्राणं शिवमंत्रैर्नरोत्तमम् । नोपसर्पंति नियतमपि हिंस्राः समंततः

人のうち最勝の者にとって、シヴァの真言によって力を帯びた聖灰（ヴィブーティ）は身を護る鎧となる。四方の凶暴なものどもでさえ、決して彼に近づかない。

Verse 66

सर्वेभ्यो दुष्टसत्त्वेभ्यो यतो रक्षेदहर्निशम् । रक्षत्येषा ततः प्रोक्ता विभूतिर्भूतिकृद्यतः

あらゆる悪しき存在から昼夜にわたり守り、みずから護りとなるがゆえに、それはヴィブーティと説かれる。福徳と吉祥なる成就を授けるからである。

Verse 67

भासनाद्भर्त्सनाद्भस्म पांसुः पांसुत्वदायतः । पापानां क्षारणात्क्षारो बुधेरेवं निरुच्यते

それは悪を照らし戒めるゆえに「バスマ」と呼ばれ、万物を塵とするゆえに「パーンス（塵）」と呼ばれ、罪を「削り落とす」ゆえに「クシャーラ（鹸）」と呼ばれる――賢者はこのようにその義を説く。

Verse 68

गृहीत्वा धारमध्यात्स भस्म प्रेतकरेऽर्पयत् । सोप्यादरात्समादाय भालदेशे न्यवेशयत्

彼は流れの中央から灰を取り、それを霊の手に授けた。霊もまた敬虔に受け取り、額のところに塗りつけた。

Verse 69

विभूतिधारिणं वीक्ष्य पिशाचं जलदेवताः । जलावगाहनपरं वारयांचक्रिरे न तम्

聖なるヴィブーティを身に帯びたピシャーチャを見て、水の神々は、彼が沐浴のために水へ入ろうとしていたにもかかわらず、これを妨げなかった。

Verse 70

स्नात्वा पीत्वा स निर्गच्छेद्यावत्तस्माज्जलाशयात् । तावत्पैशाच्यमगमद्दिव्यदेहमवाप च

沐浴して水を飲み、あの水場から出るやいなや、ピシャーチャの状態は去り、彼は天なる身体を得た。

Verse 71

दिव्यमालांबरधरो दिव्यगंधानुलेपनः । दिव्ययानं समारुह्य वर्त्म प्राप्तोथ पावनम्

天の花鬘と衣をまとい、天香を身に塗り、天の乗り物に乗って、やがて清めの道へと至った。

Verse 72

गच्छता तेन गगने स तपस्वी नमस्कृतः । प्रोच्चैः प्रोवाच भगवन्मोचितोस्मि त्वयानघ

天空を進む途中、彼は一人の苦行の聖者に礼拝し、声高く叫んだ。「世尊よ、罪なき御方よ、あなたによって私は解き放たれました！」

Verse 73

तस्मात्कदर्ययोनित्वादतीव परिनिंदितात् । अस्य तीर्थस्य माहात्म्याद्दिव्यदेहमवाप्तवान्

かくして、きわめて卑しく人々に蔑まれたその生の境涯から、このティールタの偉大なる功徳（マーハートミャ）によって、彼は天なる身体を得た。

Verse 74

पिशाचमोचनं तीर्थमद्यारभ्य समाख्यया । अन्येषामपि पैशाच्यमिदं स्नानाद्धरिष्यति

今日よりこの聖地は名により「ピシャーチャモーチャナ・ティールタ」と称されるであろう。ここで沐浴すれば、他の者にとってもピシャーチャの状態が除かれる。

Verse 75

अस्मिंस्तीर्थे महापुण्ये ये स्नास्यंतीह मानवाः । पिंडांश्च निर्वपिष्यंति संध्यातर्पणपूर्वकम्

この大いなる功徳のティールタにおいて、ここで沐浴する人々は、サンディヤーの儀礼とタルパナ（供水）を先に行い、その後ピンダ（祖霊供養の供物）を捧げる。

Verse 76

दैवात्पैशाच्यमापन्नास्तेषां पितृपितामहाः । तेपि पैशाच्यमुत्सृज्य यास्यंति परमां गतिम्

たとえ宿業により、その父祖・曾祖がピシャーチャのごとき境遇に堕していても、彼らもまたその状態を捨て、最高の帰趣へと至る。

Verse 77

अद्यशुक्लचतुर्दश्यां मार्गेमासि तपोनिधे । अत्र स्नानादिकं कार्यं पैशाच्यपरिमोचनम

苦行の宝よ、今日、マールガシールシャ月の白分第十四日に、ここで沐浴などの諸儀礼を行うべきである。これによりピシャーチャの苦患から解き放たれる。

Verse 78

इमां सांवत्सरीं यात्रां ये करिष्यंति मानवाः । तीर्थप्रतिग्रहात्पापान्निःसरिष्यंति ते नराः

この年ごとの巡礼を行う人々は、ティールタの加護を受けて、罪より抜け出し、それらを後に捨て去る。

Verse 79

पिशाचमोचने स्नात्वा कपर्दीशं समर्च्य च । कृत्वा तत्रान्नदानं च नरोन्यत्रापि निर्भयाः

ピシャーチャモーチャナの聖地で沐浴し、主カパルディーシャを礼拝し、そこで食の布施をなすなら、人は他の地にあっても無畏となる。

Verse 80

मार्गशुक्लचतुर्दश्यां कपर्दीश्वर संनिधौ । स्नात्वान्यत्रापि मरणान्न पैशाच्यमवाप्नुयुः

マールガシールシャ月の白分十四日、カパルディーシュヴァラの御前で沐浴するなら、たとえ他所で命終してもピシャーチャの災いに陥らない。

Verse 81

इत्युक्त्वा दिव्यपुरुषो भूयोभूयो नमस्य तम् । तपोधनं महाभागो दिव्यां गतिमवाप्तवान्

かく語り終えると、その天なる者はその大修行者に幾度も礼拝し、かの福徳ある者は神聖なる境地を得た。

Verse 82

तपोधनोपि तं दृष्ट्वा महाश्चर्यं घटोद्भव । कपर्दीश्वरमाराध्य कालान्निर्वाणमाप्तवान्

壺より生まれしアガスティヤよ、その修行者もまた大いなる奇瑞を見てカパルディーシュヴァラを礼拝し、やがて涅槃—究竟の解脱—に至った。

Verse 83

पिशाचमोचनं तीर्थं तदारभ्य महामुने । वाराणस्यां परां ख्यातिमगमत्सर्वपापहृत्

その時より、大聖者よ、ピシャーチャモーチャナのティールタはヴァーラーナシーにおいて至高の名声を得た。すべての罪を除き去るゆえである。

Verse 84

पैशाचमोचने तीर्थे संभोज्य शिवयोगिनम् । कोटिभोज्यफलं सम्यगेकैक परिसंख्यया

パイシャーチャモーチャナの聖地（ティールタ）において、シヴァのヨーギンに食を施せば、正しくは無数（クロール）の客を饗したのと等しい果報を得る――その功徳は一つ一つこのように数えられる。

Verse 85

श्रुत्वाध्यायमिमं पुण्यं नरो नियतमानसः । भूतैः प्रेतैः पिशाचैश्च कदाचिन्नाभिभूयते

心を律した人は、この功徳ある章を聞き終えるなら、いかなる時もブータ、プレータ、ピシャーチャに打ち負かされることがない。

Verse 86

बालग्रहाभिभूतानां बालानां शांतिकारकम् । पठनीयं प्रयत्नेन महाख्यानमिदं परम्

この最上の大いなる物語は努めて誦すべきである。バ―ラ・グラハに悩まされる子どもたちに鎮めと守護をもたらす。

Verse 87

इदमाख्यानमाकर्ण्य गच्छन्देशांतरं नरः । चोरव्याघ्रपिशाचाद्यैर्नाभिभूयेत कुत्रचित्

この聖なる物語を聞いた人は、他国へ旅する時でさえ、どこにおいても盗賊や虎やピシャーチャなどに屈することがない。