मन्त्रसिद्ध्यर्थं गुरुपूजा–आज्ञा–पौरश्चर्यविधिः / Guru-Authorization, Offerings, and Puraścaraṇa for Mantra-Siddhi

Verse 1

ईश्वर उवाच । आज्ञाहीनं क्रियाहीनं श्रद्धाहीनं वरानने । आज्ञार्थं दक्षिणाहीनं सदा जप्तं च निष्फलम् । आज्ञासिद्धं क्रियासिद्धं श्रद्धासिद्धं ममात्मकम् । एवं चेद्दक्षिणायुक्तं मंत्रसिद्धिर्महत्फलम्

イーシュヴァラは言った。「麗しき面貌の者よ、師（グル）の許可なく、定められた行法なく、信（シュラッダー）なく行うジャパは、たとえ常に誦しても実りを結ばない。また師命を果たすための儀礼であっても、相応のダクシナー（供養）がなければ無果である。だが許可が成り、行法が成り、信が成るとき、マントラは我が自性そのものとなる。さらにそのようにダクシナーを伴えば、マントラ成就は大いなる果をもたらす。」

Verse 3

उपगम्य गुरुं विप्रमाचार्यं तत्त्ववेदिनम् । जापितं सद्गुणोपेतं ध्यानयोगपरायणम् । तोषयेत्तं प्रयत्नेन भावशुद्धिसमन्वितः । वाचा च मनसा चैव कायेन द्रविणेन च

真理（タットヴァ）を知る成就の婆羅門アーチャーリヤたる師に近づき、弟子は努めて師を歓ばせるべきである。師はジャパに確立し、善き徳を具え、禅定のヨーガに専心する。意の清浄をもって、言葉により、心により、身の奉仕により、また財物の供養によって、精励して師を満足させよ。

Verse 5

आचार्यं पूजयेद्विप्रः सर्वदातिप्रयत्नतः । हस्त्यश्वरथरत्नानि क्षेत्राणि च गृहाणि च । भूषणानि च वासांसि धान्यानि च धनानि च । एतानि गुरवे दद्याद्भक्त्या च विभवे सति

絶えず真摯に努めて、二度生まれの者（ドヴィジャ）の信者は、アーチャーリヤ（霊的導師）を敬い供養すべきである。力の及ぶときは、信愛（バクティ）をもって、象・馬・車、宝玉、田畑と家屋、装身具と衣、穀物と財宝などを師（グル）に捧げよ。

Verse 7

वित्तशाठ्यं न कुर्वीत यदीच्छेत्सिद्धिमात्मनः । पश्चान्निवेद्य स्वात्मानं गुरवे सपरिच्छदम् । एवं संपूज्य विधिवद्यथाशक्तित्ववंचयन् । आददीत गुरोर्मंत्रं ज्ञानं चैव क्रमेण तु

真の成就（シッディ）を自らに求める者は、財に関して欺きをなしてはならない。その後、自身を所持の品々とともにグル（師）に捧げ、力を偽らず、規定にかなって師を礼拝供養する。かくして順次に、師よりマントラと解脱の智慧とを受けるべきである。

Verse 9

एवं तुष्टो गुरुः शिष्यं पूजकं वत्सरोषितम् । शुश्रूषुमनहंकारं स्नातं शुचिमुपोषितम् । स्नापयित्वा विशुद्ध्यर्थं पूर्णकुंभघृतेन वै । जलेन मन्त्रशुद्धेन पुण्यद्रव्ययुतेन च

かくして師は満足し、一年にわたり奉仕し、礼拝に励み、仕えに専心し、我慢なく、沐浴して清浄で、斎戒を守る弟子を見て、浄化のために沐浴させた。満たされた儀礼の壺（プールナ・クンバ）よりのギーと、マントラで清められ、吉祥の聖なる物を混ぜた水とを用いてである。

Verse 11

अलंकृत्य सुवेषं च गंधस्रग्वस्त्रभूषणैः । पुण्याहं वाचयित्वा च ब्राह्मणानभिपूज्य च । समुद्रतीरे नद्यां च गोष्ठे देवालये ऽपि वा । शुचौ देशे गृहे वापि काले सिद्धिकरे तिथौ

香を塗り、花鬘を掛け、清らかな衣と装身具をまとって端正に身を飾り、吉祥の儀礼プンヤーハを誦させ、バラモンたちをしかるべく供養せよ。ついで海辺、河畔、牛舎、あるいは寺院—または家であっても清浄な場所—において、成就をもたらす時とティティ（月日）に、霊的成就のためシヴァの礼拝を開始すべきである。

Verse 13

नक्षत्रे शुभयोगे च सर्वदोषविवर्जिते । अनुगृह्य ततो दद्याज्ज्ञानं मम यथाविधि । स्वरेणोच्चारयेत्सम्यगेकांते ऽतिप्रसन्नधीः । उच्चार्योच्चारयित्वा तमावयोर्मंत्रमुत्तमम्

星宿と吉祥のヨーガが相応しく、あらゆる瑕疵を離れるとき、まず恩寵を授け、そののち規定の作法に従って、わがこの智を授けるべきである。正しい抑揚をもって、独り静まる処にて、心をことのほか澄み安らかにし、正しく誦すべし。かく誦し、また誦せしめたのち、師と弟子の二者に属する最上の真言を伝授すべきである。

Verse 15

शिवं चास्तु शुभं चास्तु शोभनो ऽस्तु प्रियो ऽस्त्विति । एवं दद्याद्गुरुर्मंत्रमाज्ञां चैव ततः परम् । एवं लब्ध्वा गुरोर्मंत्रमाज्ञां चैव समाहितः । संकल्प्य च जपेन्नित्यं पुरश्चरणपूर्वकम्

「シヴァたれ、吉祥たれ、輝かしきものたれ、愛しきものたれ」—かく唱えて、師は真言を授け、さらにその権威ある教令を与えるべきである。師より真言と命を得た修行者は、心を統一し、荘厳なるサンカルパ（誓願）を立て、定められたプラシャラナ（puraścaraṇa）の行を先として、日々ジャパを修すべし。このように師の導きのもと規矩正しくジャパを行えば、パシュ（束縛された魂）は、清浄と解脱を授ける主宰パティたるシヴァへと導かれる。

Verse 17

यावज्जीवं जपेन्नित्यमष्टोत्तरसहस्रकम् । अनन्यस्तत्परो भूत्वा स याति परमां गतिम् । जपेदक्षरलक्षं वै चतुर्गुणितमादरात् । नक्ताशी संयमी यस्स पौरश्चरणिकः स्मृतः

命あるかぎり、日々（シヴァの）マントラを千八回ジャパすべし。心を一つにしてただ主シヴァに帰依する者は、最高の境地に至る。また敬虔に、マントラの音節を十万（ラク）満たし、それを四倍に成就すべし。夜のみ食し、節制を守る者は、プラシャラナ（puraścaraṇa）—マントラ修習の完全なる前行—を正しく果たした者と記憶される。

Verse 19

यः पुरश्चरणं कृत्वा नित्यजापी भवेत्पुनः । तस्य नास्ति समो लोके स सिद्धः सिद्धदो भवेत् । स्नानं कृत्वा शुचौ देशे बद्ध्वा रुचिरमानसम् । त्वया मां हृदि संचिंत्य संचिंत्य स्वगुरुं ततः

プラシャラナ（puraścaraṇa）を成就してのち、再び常にマントラをジャパする者となれば、世に比類なき者である。彼はシッダ（成就者）となり、さらに他者にシッディを授ける者ともなる。沐浴して清浄の地に坐し、心を澄明に定めて、汝は胸中に我を観想せよ。次いで、さらに観想して、自らのグル（師）を念ぜよ。

Verse 21

उदङ्मुखः प्राङ्मुखो वा मौनी चैकाग्रमानसः । विशोध्य पञ्चतत्त्वानि दहनप्लावनादिभिः । मन्त्रन्यासादिकं कृत्वा सफलीकृतविग्रहः । आवयोर्विग्रहौ ध्यायन्प्राणापानौ नियम्य च

北または東に面し、沈黙（マウナ）を守って一心にして、内なる「焼却」や「灌流」などにより五大を浄めるべし。マントラ・ニヤーサ（mantra-nyāsa）等の作法を行い、聖なる身を成就させたのち、礼拝において一つとなる二つの神聖なる形相（礼拝者と主）を観想し、同時にプラーナとアパーナ（生命の気流）を調御せよ。

Verse 23

विद्यास्थानं स्वकं रूपमृषिञ्छन्दो ऽधिदैवतम् । बीजं शक्तिं तथा वाक्यं स्मृत्वा पञ्चाक्षरीं जपेत् । उत्तमं मानसं जाप्यमुपांशुं चैवमध्यमम् । अधमं वाचिकं प्राहुरागमार्थविशारदाः

聖なる知識の座、自らの姿、聖仙、韻律、そして主宰神を思い起こし、その種子音、力、真言の言葉とともに、五文字の真言（パンチャークシャリー）を唱えるべきである。最高の唱え方は心の中での念誦であり、中位は囁き、そして下位は声に出して唱えることである。アーガマの真意に精通した者たちはそのように説いている。

Verse 25

उत्तमं रुद्रदैवत्यं मध्यमं विष्णुदैवतम् । अधमं ब्रह्मदैवत्यमित्याहुरनुपूर्वशः । यदुच्चनीचस्वरितैःस्पष्टास्पष्टपदाक्षरैः । मंत्रमुच्चारयेद्वाचा वाचिको ऽयं जपस्स्मृतः

彼らは順序に従って、最高の唱え方はルドラを本尊とし、中位はヴィシュヌを本尊とし、下位はブラフマーを本尊とするものであると説いている。高低や抑揚のある声を用い、音節や言葉を明瞭に、あるいは不明瞭に声に出して唱えるとき、これは「ヴァーチカ・ジャパ（口唱念誦）」として記憶される。

Verse 27

जिह्वामात्रपरिस्पंदादीषदुच्चारितो ऽपि वा । अपरैरश्रुतः किंचिच्छ्रुतो वोपांशुरुच्यते । धिया यदक्षरश्रेण्या वर्णाद्वर्णं पदात्पदम् । शब्दार्थचिंतनं भूयः कथ्यते मानसो जपः

舌のわずかな動きだけでかすかに唱え、他人には聞こえず、自らにも微かにしか聞こえないジャパは、ウパーンシュ（upāṃśu・囁きのジャパ）と呼ばれる。だが心中において、音節の連なりを文字ごと・語ごとに繰り返し追い、音と意味の双方を観想するなら、それはマーナサ・ジャパ（mānasa japa・心念の反復）と宣言される。

Verse 29

वाचिकस्त्वेक एव स्यादुपांशुः शतमुच्यते । साहस्रं मानसः प्रोक्तः सगर्भस्तु शताधिकः । प्राणायामसमायुक्तस्सगर्भो जप उच्यते । आद्यंतयोरगर्भो ऽपि प्राणायामः प्रशस्यते

ジャパにおいて、声に出すヴァーチカ（vācika）は一と数えられ、囁きのウパーンシュ（upāṃśu）は百と説かれ、心念のマーナサ（mānasa）は千と宣言される。プラーナーヤーマとともに行うジャパはサガルバ（sa-garbha、真言を内に保持するもの）と呼ばれ、百を超えて勝れる。また、ジャパの初めと終わりに行うアガルバ（a-garbha）のプラーナーヤーマも称賛される。

Verse 31

चत्वारिंशत्समावृत्तीः प्राणानायम्य संस्मरेत् । मंत्रं मंत्रार्थविद्धीमानशक्तः शक्तितो जपेत् । पञ्चकं त्रिकमेकं वा प्राणायामं समाचरेत् । अगर्भं वा सगर्भं वा सगर्भस्तत्र शस्यते

四十の定まった回数で息（プラーナ）を調えたのち、（主を）憶念すべきである。真言の義を知る賢者は、たとえ力が十分でなくとも、己の分に応じて真言を反復せよ。プラーナーヤーマは五回・三回、あるいは一回でも行ってよい。アガルバ（agarbha・真言なし）であれサガルバ（sagarbha・真言あり）であれ、この文脈ではサガルバがとりわけ推奨される。

Verse 33

सगर्भादपि साहस्रं सध्यानो जप उच्यते । एषु पञ्चविधेष्वेकः कर्तव्यः शक्तितो जपः । अङ्गुल्या जपसंख्यानमेकमेवमुदाहृतम् । रेखयाष्टगुणं विद्यात्पुत्रजीवैर्दशाधिकम्

内なる没入（真言を内に保持すること）をもって千回反復しても、それは禅観を伴うジャパであると言われる。これら五種のうち、力に応じて一つを行うべきである。ジャパの数え方はこう説かれる――指で数えるのは一つの基準、線を引いて数えるのは八倍、プトラジーヴァ（putrajīva）の珠で数えるのはそれよりさらに十多い。

Verse 35

शतं स्याच्छंखमणिभिः प्रवालैस्तु सहस्रकम् । स्फटिकैर्दशसाहस्रं मौक्तिकैर्लक्षमुच्यते । पद्माक्षैर्दशलक्षन्तु सौवर्णैः कोटिरुच्यते । कुशग्रंथ्या च रुद्राक्षैरनंतगुणितं भवेत्

法螺の宝珠の数珠なら百と宣言され、珊瑚なら千と言われる。水晶（スファティカ）なら一万、真珠（マウクティカ）なら一ラク（十万）と称される。蓮の種（パドマークシャ）なら十ラク、黄金なら一クロール（一千万）と説かれる。だがクシャ草で結び、ルドラークシャの珠を用いる数珠では、功徳は無量に増大する――一切衆生の主宰パティたるシヴァの恩寵によって。

Verse 37

त्रिंशदक्षैः कृता माला धनदा जपकर्मणि । सप्तविंशतिसंख्यातैरक्षैः पुष्टिप्रदा भवेत् । पञ्चविंशतिसंख्यातैः कृता मुक्तिं प्रयच्छति । अक्षैस्तु पञ्चदशभिरभिचारफलप्रदा

三十珠のマーラーは、ジャパに用いれば財を授ける。二十七珠は滋養と繁栄を与え、二十五珠は解脱（モークシャ）を授ける。だが十五珠のマーラーは、アビチャーラ（害をなす強制の呪法）の果をもたらす。

Verse 39

अंगुष्ठं मोक्षदं विद्यात्तर्जनीं शत्रुनाशिनीम् । मध्यमां धनदां शांतिं करोत्येषा ह्यनामिका । अष्टोत्तरशतं माला तत्र स्यादुत्तमोत्तमा । शतसंख्योत्तमा माला पञ्चाशद्भिस्तु मध्यमा

親指は解脱を授けるもの、示指は怨敵を滅するものと知るべし。中指は財を与え、薬指はまことに安寧をもたらす。この修法において、百八珠のマーラーは最上中の最上、百珠は優品、五十珠は中品とされる。

Verse 41

चतुः पञ्चाशदक्षैस्तु हृच्छ्रेष्ठा हि प्रकीर्तिता । इत्येवं मालया कुर्याज्जपं कस्मै न दर्शयेत् । कनिष्ठा क्षरिणी प्रोक्ता जपकर्मणि शोभना । अंगुष्ठेन जपेज्जप्यमन्यैरंगुलिभिस्सह

五十四珠のマーラーは、心に最も愛される最勝と説かれる。そのマーラーでジャパを行い、みだりに人に見せてはならない。小指は「クシャリニー」（功徳を漏らすもの）と呼ばれ、ジャパにはふさわしくない。ゆえに、親指で、他の指とともに（小指を除いて）真言を数えて唱えるべし。

Verse 43

अंगुष्ठेन विना जप्यं कृतं तदफलं यतः । गृहे जपं समं विद्याद्गोष्ठे शतगुणं विदुः । पुण्यारण्ये तथारामे सहस्रगुणमुच्यते । अयुतं पर्वते पुण्ये नद्यां लक्षमुदाहृतम्

親指を用いて数えずに行うジャパは、果を結ばない。家でのジャパは平常の果、牛舎では百倍と知られる。聖なる森、また霊苑では千倍と説かれる。功徳ある山では一万倍、川の岸辺、あるいは川の水中では十万倍と宣言される。

Verse 45

कोटिं देवालये प्राहुरनन्तं मम सन्निधौ । सूर्यस्याग्नेर्गुरोरिंदोर्दीपस्य च जलस्य च । विप्राणां च गवां चैव सन्निधौ शस्यते जपः । तत्पूर्वाभिमुखं वश्यं दक्षिणं चाभिचारिकम्

寺院（デーヴァーラヤ）においてはジャパの功徳は一倶胝（クロール）倍となり、我が近くにおいては無量であると説かれる。太陽、火、グル、月、灯明、水の前、またブラーフマナと牛の前で行うジャパは称賛される。（いくつかの下位の目的では）東面はヴァシュヤ（服従させる法）、南面はアビチャーリカ（害をなす呪法）のためとされる。

Verse 47

पश्चिमं धनदं विद्यादौत्तरं शातिदं भवेत् । सूर्याग्निविप्रदेवानां गुरूणामपि सन्निधौ । अन्येषां च प्रसक्तानां मन्त्रं न विमुखो जपेत् । उष्णीषी कुंचुकी नम्रो मुक्तकेशो गलावृतः

西の方角は繁栄を授け、北の方角は安寧を授けると知るべきである。太陽、火、ブラーフマナ、諸デーヴァ、そして師（グル）の御前において、また他の者が近くにいて何かしていても、背を向けて真言のジャパを捨ててはならない。頭を覆い、上衣をまとい、姿勢を謙虚にし、髪をほどき、喉を覆ってジャパを行え。

Verse 49

अपवित्रकरो ऽशुद्धो विलपन्न जपेत्क्वचित् । क्रोधं मदं क्षुतं त्रीणि निष्ठीवनविजृंभणे । दर्शनं च श्वनीचानां वर्जयेज्जपकर्मणि । आचमेत्संभवे तेषां स्मरेद्वा मां त्वया सह

身と行いが不浄な者は、嘆き泣きしながら、いかなる時もジャパをしてはならない。ジャパの最中は、怒り・酔い・くしゃみを避け、また唾を吐くこと、あくび、さらに犬や卑しい者どもの姿や交わりも避けよ。もしそれらが起こったなら、アーチャマナ（浄めのための儀礼的な啜水）を行い、そして「汝と共にある我がシャクティ」とともに、我を念じて再び続けよ。

Verse 51

ज्योतींषि च प्रपश्येद्वा कुर्याद्वा प्राणसंयमम् । अनासनः शयाने वा गच्छन्नुत्थित एव वा । रथ्यायामशिवे स्थाने न जपेत्तिमिरान्तरे । प्रसार्य न जपेत्पादौ कुक्कुटासन एव वा

聖なる光（灯火など）を見つめるか、あるいはプラーナの制御を修すべきである。適切な座を得ずしてジャパしてはならず、横になっても、歩きながらも、ただ立ったままでも行ってはならない。路上や不吉な場所、闇のただ中でジャパしてはならない。足を伸ばしても、またクックターサナ（鶏の坐法）に坐してもジャパしてはならない。

Verse 53

यानशय्याधिरूढो वा चिंताव्याकुलितो ऽथ वा । शक्तश्चेत्सर्वमेवैतदशक्तः शक्तितो जपेत् । किमत्र बहुनोक्तेन समासेन वचः शृणु । सदाचारो जपञ्छुद्धं ध्यायन्भद्रं समश्नुते

乗り物に座していようと、床に臥していようと、あるいは不安の思いに心乱されていようと——力があるなら、これらの行をすべて完全に修すべきである。力が及ばぬなら、せめて自らの分に応じてジャパ（真言の反復）を行え。多言は要らぬ、要約して聞け：正しい行いを守り、清浄なるジャパを修し、禅定して観ずる者は、吉祥を得る。

Verse 55

आचारः परमो धर्म आचारः परमं धनं । आचारः परमा विद्या आचारः परमा गतिः । आचारहीनः पुरुषो लोके भवति निंदितः । परत्र च सुखी न स्यात्तस्मादाचारवान्भवेत्

正しい行い（アーチャーラ）は最上のダルマ、正しい行いは最大の財である。正しい行いは至高の智であり、正しい行いは最高の到達である。行いを欠く人はこの世で非難され、来世においても安楽を得ない。ゆえに正しい行いに確立せよ。

Verse 57

यस्य यद्विहितं कर्म वेदे शास्त्रे च वैदिकैः । तस्य तेन समाचारः सदाचारो न चेतरः । सद्भिराचरितत्वाच्च सदाचारः स उच्यते । सदाचारस्य तस्याहुरास्तिक्यं मूलकारणम्

ヴェーダと、ヴェーダの聖仙たちが説いたシャーストラにより、人それぞれに定められた務めがある。その定めに即して行うことのみが真のサダाचार（sadācāra）—正しき善き行い—であり、他ではない。善人が実践するゆえにサダाचारと呼ばれる。またそのサダाचारの根本原因は、アースティキヤ（āstikya）—ヴェーダとシャーストラの権威、そしてそれらの内なる意味である主（シヴァ、パティ）への信—であると説かれる。

Verse 59

आस्तिकश्चेत्प्रमादाद्यैः सदाचारादविच्युतः । न दुष्यति नरो नित्यं तस्मादास्तिकतां व्रजेत् । यथेहास्ति सुखं दुःखं सुकृतैर्दुष्कृतैरपि । तथा परत्र चास्तीति मतिरास्तिक्यमुच्यते

もし人がアースティカ（āstika）であり、不注意などがあってもサダाचार（sadācāra）から離れないなら、その人は常に汚れない。ゆえにアースティカター（āstikatā）—真の信念—に帰依すべきである。この世で楽と苦が善業と悪業から生じるように、彼岸においてもそれらは必ず存在する—この確定した理解をアースティキヤ（āstikya）という。

Verse 61

रहस्यमन्यद्वक्ष्यामि गोपनीयमिदं प्रिये । न वाच्यं यस्य कस्यापि नास्तिकस्याथ वा पशोः । सदाचारविहीनस्य पतितस्यान्त्यजस्य च । पञ्चाक्षरात्परं नास्ति परित्राणं कलौ युगे

愛しき者よ、さらに別の秘奥を語ろう—この教えは厳重に秘して守るべきである。誰彼かまわず語ってはならぬ。無信の者（ナースティカ）にも、獣のごとく生きる者にも、また正しい行いを欠く者、堕落した者、賤民にも語るべきではない。カリの世において、五音の真言（ナマハ・シヴァーヤ）より勝る帰依と救済はない。

Verse 63

गच्छतस्तिष्ठतो वापि स्वेच्छया कर्म कुर्वतः । अशुचेर्वा शुचेर्वापि मन्त्रो ऽयन्न च निष्फलः । अनाचारवतां पुंसामविशुद्धषडध्वनाम् । अनादिष्टो ऽपि गुरुणा मन्त्रो ऽयं न च निष्फलः

歩いていようと立っていようと、また自らの意のままに行為していようと—不浄であろうと清浄であろうと—この真言は決して無果とはならない。たとえ非行の者で、六道（ṣaḍadhvā）が未だ浄められておらず、しかも師（グル）から正式に授けられていなくとも、この真言はなお無駄にならない。

Verse 65

अन्त्यजस्यापि मूर्खस्य मूढस्य पतितस्य च । निर्मर्यादस्य नीचस्य मंत्रो ऽयं न च निष्फलः । सर्वावस्थां गतस्यापि मयि भक्तिमतः परम् । सिध्यत्येव न संदेहो नापरस्य तु कस्यचित्

最も卑しい者であっても、愚か者、迷える者、堕ちた者であっても—いや、恥を知らぬ卑賤の者であっても—この真言は決して無果ではない。いかなる境地にある者であれ、もし我に対する至上の帰依（バクティ）を具えるなら、必ず成就する—疑いはない。だがそれ以外の者には成就しない。

Verse 67

न लग्नतिथिनक्षत्रवारयोगादयः प्रिये । अस्यात्यंतमवेक्ष्याः स्युर्नैष सप्तस्सदोदितः । न कदाचिन्न कस्यापि रिपुरेष महामनुः । सुसिद्धो वापि सिद्धो वा साध्यो वापि भविष्यति

愛しき者よ、この事においてはラグナ、ティティ、ナクシャトラ、曜日、ヨーガ等を詮索する必要はない。この大真言は常にその七つの考慮に縛られない。いかなる時も誰の敵ともならない。すでに完全に成就していようと、成就していようと、なお成就すべきであろうと、必ず成功をもたらす。

Verse 69

सिद्धेन गुरुणादिष्टस्सुसिद्ध इति कथ्यते । असिद्धेनापि वा दत्तस्सिद्धसाध्यस्तु केवलः । असाधितस्साधितो वा सिध्यत्वेन न संशयः । श्रद्धातिशययुक्तस्य मयि मंत्रे तथा गुरौ

成就した師より授けられた真言は「完全に成就した」と称される。たとえ未成就の者から授けられても、その本性により成就し得るのみである。未だ修されずとも、すでに修されても、成就へ導くことに疑いはない—とりわけ我に、真言に、師に対して篤い信を具える者において。

Verse 71

तस्मान्मंत्रान्तरांस्त्यक्त्वा सापायान् १ धिकारतः । आश्रमेत्परमां विद्यां साक्षात्पञ्चाक्षरीं बुधः । मंत्रान्तरेषु सिद्धेषु मंत्र एष न सिध्यति । सिद्धे त्वस्मिन्महामंत्रे ते च सिद्धा भवंत्युत

ゆえに賢き求道者は、欠陥を伴うものや自らの資格にそぐわぬ他の真言を捨て、最高の智、すなわち現前する五字真言（パンチャークシャリー）そのものに帰依すべきである。他の真言が成就していても、この真言はそれによって成就しない。だがこの大真言が成就すれば、他の真言もまた成就する。

Verse 73

यथा देवेष्वलब्धो ऽस्मि लब्धेष्वपि महेश्वरि । मयि लब्धे तु ते लब्धा मंत्रेष्वेषु समो विधिः । ये दोषास्सर्वमंत्राणां न ते ऽस्मिन्संभवंत्यपि । अस्य मंत्रस्य जात्यादीननपेक्ष्य प्रवर्तनात्

おおマヘーシュヴァリーよ、たとえ諸神を得たとしても、我は諸神によっては得られない。だが我が得られるとき、彼らすべても得られる。これらの真言についても規則は同じである。他の真言に属するいかなる欠陥も、この真言には生じない。なぜならこの真言は、カースト等の条件に依らず実践されるべきものだからである。

Verse 75

तथापि नैव क्षुद्रेषु फलेषु प्रति योगिषु । सहसा विनियुंजीत तस्मादेष महाबलः । उपमन्युरुवाच । एवं साक्षान्महादेव्यै महादेवेन शूलिना । हिता य जगतामुक्तः पञ्चाक्षरविधिर्यथा

それでも、ヨーギーは些細な果報のために、これを性急に用いてはならない。ゆえにこの修法／真言は大いなる力を具える。ウパマニュは言った――かくして三叉戟を執るマハーデーヴァは、諸世界の利益のため、マハーデーヴィーに直々に、五音（パンチャークシャラ）真言の正しい作法を、行ずべきとおりに説き示した。

Verse 77

य इदं कीर्तयेद्भक्त्या शृणुयाद्वा समाहितः । सर्वपापविनिर्मुक्तः प्रयाति परमां गतिम्

この教えを信愛をもって唱える者、あるいは心を一つにして聴聞する者は、あらゆる罪より解き放たれ、至上の境地—解脱を授ける主シヴァとの合一—に至る。