Brahmavākya (Brahmā’s Pronouncement on Hari-nāma and the Non-punishability of Viṣṇu’s Devotees)

Verse 1

ब्रह्मोवाच । किमाश्चर्यं त्वया दृष्टं कथं वा खिद्यते भवान् । सद्गुणेषु च संतापः स तापो मरणांतिकः ॥ १ ॥

ブラフマーは言った。「汝は何の不思議を見て、なぜ憂い沈むのか。善き徳に関わって起こる苦悩でさえ——その灼けつく悲しみは——死の果てにのみ終息する。」

Verse 2

यस्योच्चारणमात्रेण प्राप्यते परमं पदम् । तमुपोष्य कथं सौरे न गच्छति नरस्त्विति ॥ २ ॥

「ただ御名を唱えるだけで至上の境地が得られるお方である。ゆえに、人がサウラ（太陽に関わる）の日に、その御方のために断食（ウパヴァーサ）を守るなら、どうしてその目的に到達しないことがあろうか。」

Verse 3

एको हि कृष्णस्य कृतः प्रणामो दशाश्वमेधावभृथेन तुल्यः । दशाश्वमेधी पुनरेति जन्म कृष्णप्रणामी न पुनर्भवाय ॥ ३ ॥

クリシュナにただ一度礼拝して頭を垂れることは、十回のアシュヴァメーダ祭の結願の沐浴（アヴァブリタ）に等しい。だが十回のアシュヴァメーダを行う者は再び生を受け、クリシュナに礼拝する者は再生に戻らない。

Verse 4

कुरुक्षेत्रेण किं तस्य किं काश्या विरजेन वा । जिह्वाग्रे वर्तते यस्य हरिरित्यक्षरद्वयम् ॥ ४ ॥

彼にとってクルクシェートラが何の要ろうか。カーシーや、まして聖なるヴィラジャー河が何の要ろうか。—その舌先に二音節の御名「ハリ」が常に宿る者には。

Verse 5

ब्राह्मणः श्वपचीं गच्छन् विशेषेण रजस्वलाम् । अन्नमश्नन्सुरापक्वं मरणे यो हरिं स्मरेत् ॥ ५ ॥

たとえバラモンが犬食いの階層の女のもとへ赴き—とりわけ月経中の女であっても—また酒で煮た食を口にしても、死の瞬間にハリ（ヴィシュヌ）を憶念するなら、彼は救われる。

Verse 6

अभक्ष्यागम्ययोर्जातं विहाय पापसंचयम् । स याति विष्णुसायुज्यं विमुक्तो भवबंधनैः ॥ ६ ॥

食してはならぬものを食し、赴いてはならぬところへ赴くことから生じた罪の積み重ねを捨て去れば、その者はヴィシュヌとのサーユジュヤ（合一）に至り、輪廻の束縛から解き放たれる。

Verse 7

यन्नामोच्चारणान्मोक्षः कथं न तदुपोषणे । यस्मिन्संगीयते सोऽपि चिंत्यते पुरुषोत्तमः ॥ ७ ॥

その御名を唱えるだけで解脱が生じるのなら、どうして御身のための断食（ウポーシャナ）で解脱が生じぬことがあろうか。さらに御名が歌われるとき、至上の御方プルショーत्तマもまた確かに念想される。

Verse 8

लीलया चोच्चरेद्देवं श्रृणुयाच्च जनार्दनम् । गंगांभः पूतपुण्यत्वे स नरः समतां व्रजेत् ॥ ८ ॥

たとえ戯れにでも神の御名を唱え、ジャナールダナ（Janārdana）の御徳を聴聞するなら、ガンガーの水がもつ浄化と福徳の力によって、その人は心の平等（平静）へと至る。

Verse 9

अस्माकं जगतांनाथो जन्मदः पुरुषोत्तमः । कथं शासति दुर्मेधास्तस्य वासरसेविनम् ॥ ९ ॥

われらにとって、プルショーत्तマ（至上の人格）は諸世界の主にして、生を授ける御方である。されば愚か者が、主の聖なる日々に仕える者に命じようなど、いかにしてできようか。

Verse 10

यस्त्वं न चूर्णितस्तैस्तु यस्त्वं बद्धो न तैर्दृढम् । तदस्माकं कृतं मानं मे तत्त्वं नावबुध्यसे ॥ १० ॥

汝はそれらの力によっても砕かれぬ者、また固く縛られ得ぬ者である。しかるに汝は、われらの行いを侮辱と見なし、わが真実を悟らぬ。

Verse 11

यो नियोगी न जानाति नृपभक्तान्वरान् क्षितौ । कृत्स्नायासेन संयुक्तः स तैर्निग्राह्यते पुनः ॥ ११ ॥

任命された役人でありながら、地上における王の優れた भक्त（信愛者）を見分けぬ者は、あらゆる労苦を背負っていても、ついにはその者たち自身によって制止され、再び罰せられる。

Verse 12

राजेष्टा न नियोक्तव्याः सापराधा नियोगिना । स्वामिप्रसादात्सिद्धास्ते विनिन्युर्व्वै नियोगिनम् ॥ १२ ॥

王に任じられた使者たちは、過ちを犯したとき、役人によってさらに奉仕を強いられるべきではない。主君の恩寵により成就を得たその使者たちは、まことに任命した役人を没落へと導いた。

Verse 13

एवं हि पापकर्तारः प्रणता ये जनार्दने । कथं संयमिता तेषां बाल्याद्भास्करनंदन ॥ १३ ॥

まことに、罪を犯しながらもジャナールダナにひれ伏した者たちに、幼き時より節制と自己統御が生じないことがあろうか。ああ、バースカラの子よ。

Verse 14

शैवैर्भास्करभक्तैर्वा मद्भक्तैर्वा दिवाकरे । करोमि तव साहाय्यं हरिभक्तैर्न भास्करे ॥ १४ ॥

おおディヴァーカラ（太陽神）よ、私はシヴァの信徒、バースカラの帰依者、あるいは我が帰依者を通して汝を助けよう。だがハリ（ヴィシュヌ）の帰依者を通しては助けぬ、ああバースカラよ。

Verse 15

सर्वेषामेव देवानामादिस्तुपुरुषोत्तमः ॥ १५ ॥

すべての神々にとって、まことにプルショーत्तマ（至上の御人格）こそが根源の起源である。

Verse 16

मधुसूदनभक्तानां निग्रहो नोपपद्यते । व्याजेनापि कृता यैस्तु द्वादशी पक्षयोर्द्वयोः ॥ १६ ॥

マドゥスーダナ（ヴィシュヌ）の帰依者に対して、抑圧や処罰は相応しくない。たとえドヴァーダシーの遵守が何らかの口実によって行われるだけであっても、両半月においてそれを行う者には、なお浄化の力が宿る。

Verse 17

तैः कृते अवमाने तु तव नाहं सहायवान् । कृते सहाये तव सूर्यसूनो भवेदनीतिर्मम देहघातिनी । विपर्ययो ब्रह्मपदात्सुपुण्यात्कृतेव मार्गे सह विष्णुभक्तैः ॥ १७ ॥

もし彼らの行いによって汝が辱められるなら、私は汝の助け手とはなれない。だがもし私が汝を助けるなら、ああスーリヤの子よ、それはアダルマとなって我が身を打ち滅ぼすであろう。さらにそれは、梵（ブラフマン）へ至る最上の功徳の境地から、またクリタの時代にヴィシュヌの帰依者と共に歩まれた道から、私を逆転して退かせることになる。

Verse 18

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणोत्तरभागे ब्रह्मवाक्यं नाम षष्ठोऽध्यायः ॥ ६ ॥

かくして、尊き『ブリハン・ナーラディーヤ・プラーナ』後分（ウッタラ・バーガ）における「ブラフマヴァーキャ（梵天の言葉）」と名づけられた第六章は終わる。