Mohinī-Saṃmohana (The Enchantment of Mohinī)

Verse 1

वसिष्ठ उवाच । उत्थापयित्वा राजानं मोहिनी वाक्यमब्रवीत् । मा शंकां कुरु राजेंद्र कुमारीं विद्ध्यकल्मषाम् ॥ १ ॥

ヴァシシュタは言った。妖艶なる女は王を起こしてこう告げた。「王の中の最勝よ、疑いを抱くな。この乙女は一切の汚れなき清浄なる者と知れ。」

Verse 2

उद्वहस्व महीपाल गृह्योक्तविधिना हि माम् । अनूढा कन्यका राजन् यदि गर्भं बिभर्ति हि ॥ २ ॥

「大地を護る王よ、グリヒヤ・スートラに説かれた作法に従い、我を娶れ。王よ、未婚の乙女が身ごもれば、それは世間と儀礼の上で重大な過失となる。」

Verse 3

प्रसूयति दिवाकीर्तिं सर्ववर्णविगर्हितम् । चांडालयोनयस्तिस्रः पुराणे कवयो विदुः ॥ ३ ॥

彼女はディヴァーキールティを産むが、その者はあらゆるヴァルナにより非難される。賢仙たちはプラーナにより、チャンダーラの出生と見なされる系統が三つあると知っている。

Verse 4

कुमारीसंभवात्वेका सगोत्रापि द्वितीयका । ब्राह्मण्यां शूद्रजनिता तृतीया नृपपुंगव ॥ ४ ॥

王の中の最勝よ。第一は未婚の乙女から生まれるもの。第二は同一ゴートラの内においてさえ生まれる子。第三はブラーフマナの女にシュードラの父より生まれるものだ。

Verse 5

एतस्मात्कारणाद्राजन् कुमारीं मां समुद्वह । ततस्तां चपलापांगीं नृपो रुक्माङ्गदो गिरौ ॥ ५ ॥

「ゆえにこそ、王よ、我がなお乙女であるうちに我を娶れ。」その後、ルクマーングダ王は山において、落ち着きなく眼差し鋭いその乙女を娶った。

Verse 6

उद्वाह्य विधिना युक्तस्तस्थौ राजा हसन्निव । राजोवाच । न तथा त्रिदिवप्राप्तिः प्रीणयेन्मां वरानने ॥ ६ ॥

正しい作法に従って婚礼を成し遂げると、王は微笑むかのように立っていた。王は言った。「おお、美しき面影の君よ。たとえ天界を得ることさえ、そなたほどには我が心を喜ばせぬ。」

Verse 7

तवप्राप्तिर्यथा देवि मन्दरेऽस्मिन्सुखाय वै । मन्ये पुरंदराद्देवि ह्यात्मानमधिकं क्षितौ ॥ ७ ॥

おおデーヴィーよ。このマンダラ山にて、我が歓びのためにそなたを得たゆえに、我はこの地上において、プランダラ（インドラ）にも勝る者と自ら思う、デーヴィーよ。

Verse 8

त्रैलोक्यसुन्दरीं प्राप्य भार्यां त्वां चारुलोचने । तस्माद्यदनुकूलं ते तत्करोमि प्रशाधि माम् ॥ ८ ॥

おお麗しき眼の君、三界の美そのものよ。そなたを妻として得たゆえに、そなたに喜ばしく相応しいことはすべて我が成そう。どうか慈しみをもって、我を導き、命じたまえ。

Verse 9

इहैव रमसे बाले अथवा मंदिरे मम । मलये मेरुशिखरे वने वा नन्दने वद ॥ ९ ॥

愛しき少女よ、告げよ。ここにて楽しむか、あるいは我が मंदिर（神殿）にてか。マラヤ山にてか、メール（須弥）峰の頂にてか、森にてか、またはインドラの天園ナンダナにてか——言うがよい。

Verse 10

तच्छ्रुत्वा नृपतेर्वाक्यं मोहिनी मधुरं नृप । उवाचानुशयं राजन्वचनं प्रीतिवर्द्धनम् ॥ १० ॥

王の言葉を聞くと、モーヒニーは——甘美に語りつつ、王よ——再び王に向かい、君主よ、情を和らげ愛を増す宥めの言葉を述べた。

Verse 11

सपत्नीनां कटाक्षाणां क्षतानि नगरे मम । भविष्यंति महीपाल कथं गच्छामि ते पुरम् ॥ ११ ॥

「わが都において、王よ、共に夫を持つ妻たちの横目の視線が、私を傷つけましょう。されば、どうしてあなたの都へ参れましょうか。」

Verse 12

मास्म सीमंतिनी काचिद्भवेद्धि क्षितिमण्डले । यस्याः सपत्नीप्रभवं दुःखमामरणं भवेत् ॥ १२ ॥

この地上に、共妻ゆえの悲しみが死に至るまで続くような、いかなる既婚の女もあってはならぬ。

Verse 13

साहं लब्धा महीपाल मनसा वशगा तव । ज्ञात्वा सपत्नीप्रभवं दुःखं भर्ता कृतो मया ॥ १३ ॥

王よ、あなたを得て、わが心はあなたに従うものとなりました。共妻より生ずる苦しみを知るがゆえに、私はあなたを夫として選びました。

Verse 14

वत्स्यामि पर्वतश्रेष्ठे बह्वाश्चर्यसमन्विते । न त्वं वससि राजेंद्र संध्यावल्या विना क्वचित् ॥ १४ ॥

「私は多くの奇瑞を備えた、最上の山に住みましょう。けれどもあなたは、王の中の王よ、サンディヤーヴァリーなくしては、いずこにも留まられません。」

Verse 15

तस्यास्त्वं विरहे दुःखी सपुत्राया भविष्यसि । दुःखेन भवतो राजन्भूरि दुःखं भवेन्मम ॥ १५ ॥

彼女と離れれば、あなたもまた悲しみに沈むでしょう――彼女も、その子も同じです。王よ、あなたの嘆きによって、私にも大いなる嘆きが起こるのです。

Verse 16

यत्रैव भवतः सौख्यं तत्राहमपि संस्थिता । यत्र त्वं रंस्यसे राजंस्तत्र मे मंदरो गिरिः ॥ १६ ॥

あなたの安楽のあるところ、そこに私もまた住まいます。王よ、あなたが喜び遊ばれるところ、それこそ私にとって曼荼羅山そのものです。

Verse 17

भर्तृस्थाने हि वस्तव्यमृद्धिहीनेऽपि भार्यया । स मेरुः कांचनमयः सन्निधाने प्रचक्षते ॥ १७ ॥

妻は、たとえ夫に繁栄がなくとも、夫の住まうところに住むべきである。夫の御前にあっては、夫は黄金の須弥山（メール）と見なされる。

Verse 18

मनोरथो नाम मेरुर्यत्र त्वं रमसे विभो । भर्तृस्थानं परित्यज्य स्वपितुर्वापि वर्जितम् ॥ १८ ॥

遍満の主よ、「マノーラタ」と名づけられた須弥山があり、そこにおいてあなたは歓喜される。されど、夫の正しい居所を捨て、さらには自らの父をも退けることは、不当な行いとして退けられる。

Verse 19

पितृस्थानाश्रयरता नारी तमसि मज्जति । सर्वधर्मविहीनापि नारी भवति सूकरी ॥ १९ ॥

祖霊の領域に依り頼むことに執着する女は、闇（タマス）に沈む。たとえ一切のダルマを失っていても、後の生において雌豚となる。

Verse 20

एवं जानाम्यहं दोषं कथं वत्स्यामि मंदरे । गमिष्यामि त्वया सार्द्धमीशस्त्वं सुखदुःखयोः ॥ २० ॥

「このように、私は自らの過ちを悟りました——どうしてこの住まいに留まれましょう。あなたと共に参ります。あなたこそ、安楽と苦悩の両方を司る主であられるのです。」

Verse 21

मोहिन्यास्तद्वचः श्रुत्वा राजा संहृष्टमानसः । परिष्वज्य वरारोहामिदं वचनमब्रवीत् ॥ २१ ॥

モーヒニーの言葉を聞いて、王の心は歓喜に満ちた。高貴なるその女を抱きしめ、王は次のように語った。

Verse 22

भार्याणां मम सर्वासामुपरिष्टाद्भविष्यसि । मा शंकां कुरु वामोरु यतो दुःखं भविष्यति ॥ २२ ॥

わがすべての妃の中で、汝は最上の位に置かれよう。疑うな、美しき腿の者よ——疑いは悲しみを生む。

Verse 23

जीवितादधिका सुभ्रु भविष्यसि गृहे मम । एहि गच्छाव तन्वंगि सुखाय नगरं प्रति ॥ २३ ॥

美しき眉の者よ、わが家において汝は我が命にも勝って愛しき存在となろう。来たれ、しなやかな肢体の者よ——我らの安楽のため都へ向かおう。

Verse 24

भुंक्ष्व भोगान्मया सार्द्धं तत्रस्था स्वेच्छया प्रिये ॥ २४ ॥

愛しき者よ、そこに望むまま留まり、我と共に諸々の歓楽を味わうがよい。

Verse 25

सा त्वेवमुक्ता शशिगौरवक्त्रा रुक्मांगदेनात्मविनाशनाय । संप्रस्थिता नूपुरघोषयुक्ता विकर्षयन्ती गिरिजातशोभाम् ॥ २५ ॥

ルクマーングダにそのように告げられると、月のごとく白き顔の彼女は、自らの滅びを招かんとの思いを抱いて旅立った。歩むたび足鈴が鳴りひびき、まるで山の娘ギリジャー（パールヴァティー）より生まれた輝きをも引き連れてゆくかのようであった。

Verse 26

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणोत्तरभागे मोहिनीसंमोहनं नाम त्रयोदशोऽध्यायः ॥ १३ ॥

かくして、『シュリー・ブリハンナーラディーヤ・プラーナ』後篇（ウッタラ・バーガ）における「モーヒニー・サンモーハナ（モーヒニーの惑わし）」と名づけられた第十三章は終わる。