The Greatness of Viṣṇu (Uttaṅka’s Hymn, Hari’s Manifestation, and the Boon of Bhakti)

Verse 1

नारद उवाच । किं तत्स्तोत्रं महाभाग कथं तुष्टो जनार्दनः । उत्तङ्कः पुण्यपुरुषः कीदृशं लब्धवान्वरम् 1. ॥ १ ॥

ナーラダは言った。「大いなる幸運の人よ、その讃歌はいかなるものか。いかにしてジャナールダナ（ヴィシュヌ）は満悦されたのか。功徳あるウッタンカは、どのような恩寵（ヴァラ）を得たのか。」

Verse 2

सनक उवाच । उत्तङ्कस्तु तदा विप्रो हरिध्यानपरायणः । पादोदकस्य माहात्म्यं दृष्ट्वा तुष्टाव भक्तितः ॥ २ ॥

サナカは言った。「その時、ハリへの瞑想にひたすら帰依する婆羅門ウッタンカは、主の御足を洗った水（パードーダカ）の大いなる功徳を目の当たりにし、信愛（バクティ）をもって讃嘆した。」

Verse 3

उत्तङ्क उवाच । नतोऽस्मि नारायणमादिदेवं जगन्निवासं जगदेकबन्धुम् । चक्राब्जशार्ङ्गासिधरं महान्तं स्मृतार्तिनिघ्नं शरणं प्रपद्ये ॥ ३ ॥

ウッタンカは言った。「我は原初の主ナーラーヤナに礼拝する。宇宙の住処、諸世界のただ一人の縁者。円盤と蓮華とシャールンガ弓と剣を執る偉大なる御方。憶念する者の苦悩を滅するその御方に、我は帰依し奉る。」

Verse 4

यन्नाभिजाब्जप्रभवो विधाता सृजत्यमुं लोकसमुच्चयं च । यत्क्रोधतो हन्ति जगच्च रुद्र स्तमादिदेवं प्रणतोऽस्मि विष्णुम् ॥ ४ ॥

我はその原初の神ヴィシュヌに礼拝する。御臍より生じた蓮華から生まれた創造主ブラフマーが、この諸世界の総体を創り出し、また御怒りよりルドラが宇宙を滅するのである。

Verse 5

पद्मापतिं पद्मदलायताक्षं विचित्रवीर्यं निखिलैकहेतुम् । वेदान्तवेद्यं पुरुषं पुराणं तेजोनिधिं विष्णुमहं प्रपन्नः ॥ ५ ॥

我はヴィシュヌに帰依する。パドマー（ラクシュミー）の主、蓮弁のごとき眼を持ち、妙なる威力を備え、万有の唯一の因。ヴェーダーンタにより知られる古のプルシャ、神光の宝蔵なる御方に。

Verse 6

आत्माक्षरः सर्वगतोऽच्युताख्यो ज्ञानात्मको ज्ञानविदां शरण्यः । ज्ञानैकवेद्यो भगवाननादिः प्रसीदतां व्यष्टिसमष्टिरूपः ॥ ६ ॥

アチュタと称される主—不壊の自己にして遍在し、その本性は清浄なる智、知者の帰依処。真の智によってのみ知られ、無始にして、個と全体（宇宙総体）の両相として顕れる御方—どうか我らに慈悲を垂れ給え。

Verse 7

अनन्तवीर्यो गुणजातिहीनो गुणात्मको ज्ञानविदां वरिष्ठः । नित्यः प्रपन्नार्तिहरः परात्मा दयाम्बुधिर्मे वरदस्तु भूयात् ॥ ७ ॥

無量の威力を具え、徳と生類のいかなる区分をも超えながら、しかも諸徳の精髄そのものであり、真智を知る者の中の最勝、常住にして、帰依する者の苦を除く、慈悲の大海たる至上のアートマンよ――常に我に恩寵を授け給え。

Verse 8

यः स्थूलसूक्ष्मादिविशेषभेदैर्जगद्यथावत्स्वकृतं प्रविष्टः । त्वमेव तत्सर्वमनन्तसारं त्वत्तः परं नास्ति यतः परात्मन् ॥ ८ ॥

この宇宙を創り給うてのち、粗と微細などの差別をもって、ありのままにその内へと遍入されたのは、まさに汝である。無限の本質をもつこの一切は汝のみ。汝を超えて何ものもない、至上のアートマンよ。

Verse 9

अगोचरं यत्तव शुद्धरूपं मायाविहीनं गुणजातिहीनम् । निरञ्जनं निर्मलमप्रमेयं पश्यन्ति सन्तः परमार्थसंज्ञम् ॥ ९ ॥

賢者は、感官の及ばぬ汝の清浄なる御姿を観ずる。マーヤーを離れ、徳と種別の区分を超え、無垢にして無染、清らかで量り知れぬ――それは「最高実在」と称される。

Verse 10

एकेन हेम्नैव विभूषणानि यातानि भेदत्वमुपाधिभेदात् । तथैव सर्वेश्वर एक एव प्रदृश्यते भिन्न इवाखिलात्मा ॥ १० ॥

一つの黄金から作られた装身具が、形と付帯条件（ウパーディ）の差によって別々に見えるように、同じく一切の主は真に唯一であるのに、万有のアートマンはあたかも多様であるかのように現れる。

Verse 11

यन्मायया मोहितचेतसस्तं पश्यन्ति नात्मानमपि प्रसिद्धम् । त एव मायारहितास्तदेव पश्यन्ति सर्वात्मकमात्मरूपम् ॥ ११ ॥

マーヤーに惑わされた心の者は「それ」を見るが、よく知られた自己すら見ない。だが同じ者も、マーヤーを離れるとき、同一の実在を、一切の本質たるアートマンの姿として観ずる。

Verse 12

विभुं ज्योतिरनौपम्यं विष्णुसंज्ञं नमाम्यहम् । समस्तमेतदुद्भूतं यतो यत्र प्रतिष्ठितम् ॥ १२ ॥

遍く満ち、比類なき光明、ヴィシュヌと称される御方に、われは礼拝する。全宇宙はその御方より生じ、御方のうちに（また御方によって）確立されて住する。

Verse 13

यतश्चैतन्यमायातं यद्रू पं तस्य वै नमः । अप्रमेयमनाधारमाधाराधेयरूपकम् ॥ १३ ॥

まことに礼拝する、意識（チャイタニヤ）がそこから現れ、その意識の相がそのまま御姿である御方に。量り知れず、外なる支えを持たず、しかも支える基盤と支えられるものとの両相として顕れる。

Verse 14

परमानन्दचिन्मात्रं वासुदेवं नतोऽस्म्यहम् । हृद्गुहानिलयं देवं योगिभिः परिसेवितम् ॥ १४ ॥

われはヴァースデーヴァに礼拝する——純粋意識にして至上の歓喜。心の洞窟に住まう神にして、ヨーギーたちに敬われ、絶えず奉仕される御方に。

Verse 15

योगानामादिभूतं तं नमामि प्रणवस्थितम् । नादात्मकं नादबीजं प्रणवात्मकमव्ययम् ॥ १५ ॥

われは礼拝する、あらゆるヨーガの原初の根源、プラナヴァ（オーム）として安住する御方に。神秘の音流ナーダそのものであり、ナーダの種子であり、朽ちぬプラナヴァの本質である。

Verse 16

सद्भावं सच्चिदानन्दं तं वन्दे तिग्मचक्रिणम् । अजरं साक्षिणं त्वस्य ह्यवाङ्मनसगोचरम् ॥ १६ ॥

鋭き円盤（チャクラ）を携える主に、われは礼拝する。真実の本性はサット・チット・アーナンダ——存在・意識・至福。生まれず老いず、万有の内なる証人にして、言葉と思惟の及ばぬ御方である。

Verse 17

निरञ्जनमनन्ताख्यं विष्णुरूपं नतोऽस्म्यहम् । इन्द्रि याणि मनो बुद्धिः सत्त्वं तेजो बलं धृतिः ॥ १७ ॥

我は穢れなき御方、アナンタと称され、その御姿こそヴィシュヌである御方に礼拝する。諸根、心、 बुद्धि（知性）、サットヴァ（清浄性）、光輝、力、そして堅忍—これらすべては彼より出で、彼に依りて住す。

Verse 18

वासुदेवात्मकान्याहुः क्षेत्रं क्षेत्रज्ञमेव च । विद्याविद्यात्मकं प्राहुः परात्परतरं तथा ॥ १८ ॥

「クシェートラ（場）」と「クシェートラジュニャ（場を知る者）」の双方は、ヴァースデーヴァの本性であると説かれる。さらに、知と無知もまた彼より成り、彼は至上—至上をも超える御方であると言われる。

Verse 19

अनादिनिधनं शान्तं सर्वधातारमच्युतम् । ये प्रपन्ना महात्मानस्तेषां मक्तिर्हि शाश्वती ॥ १९ ॥

無始無終にして寂静、万有を支える者、堕ちぬ御方アチュタ（Acyuta）に帰依する大いなる魂にとって、ムクティ（解脱）はまことに永遠である。

Verse 20

वरं वरेण्यं वरदं पुराणं । सनातनं सर्वगतं समस्तम् । नतोऽस्मि भूयोऽपि नतोऽस्मि भूयो । नतोऽस्मि भूयोऽपि नतोऽस्मि भूयः ॥ २० ॥

我はこのプラーナに、幾度も幾度も礼拝する—最上にして選び取るに最もふさわしく、恩寵を授けるもの。永遠にして遍在し、あらゆる面で円満なるそれに。再びまた再び礼拝する、再びまた再び礼拝する。

Verse 21

यत्पादतोयं भवरोगवैद्यो । यत्पादपांसुर्विमलत्वसिद्ध्यै । यन्नाम दुष्कर्मनिवारणाय । तमप्रमेयं पुरुषं भजामि ॥ २१ ॥

我は量り知れぬ至上のプルシャを礼拝する。御足の水は輪廻の病を癒す医師であり、御足の塵は清浄成就をもたらし、御名は罪業を退ける。

Verse 22

सद्रू पं तमसद्रू पं सदसद्रू पमव्ययम् । तत्तद्विलक्षणं श्रेष्ठं श्रेष्ठाच्छ्रेष्ठतरं भजे ॥ २२ ॥

我は礼拝する、不滅の至上実在を――有の相をもち、また有を超える相をもち、有と無の相をもつが、かかる一切の規定を超えて別異なるもの。最上にして、最上をも超える御方を。

Verse 23

निरञ्जनं निराकारं पूर्णमाकाशमध्यगम् । परं च विद्याविद्याभ्यां हृदम्बुजनिवासिनम् ॥ २३ ॥

彼は垢なく無相にして円満、意識の内なる虚空に遍満する。知と無知の二つをも超えた至上者として、心蓮華に住まわれる。

Verse 24

स्वप्रकाशमनिर्देश्यं महतां च महत्तरम् । अणोरणीयांसमजं सर्वोपाधिविवर्जितम् ॥ २४ ॥

それは自ら光り、言葉に尽くせず、偉大なる者よりもなお偉大。最微よりも微細にして不生、あらゆる付帯限定（ウパーディ）を離れる――これぞ至上実在である。

Verse 25

यन्नित्यं परमानन्दं परं ब्रह्म सनातनम् । विष्णुसंज्ञं जगद्धाम तमस्मि शरणं गतः ॥ २५ ॥

我は帰依する――常住にして至上の歓喜、最高にして永遠のブラフマン。『ヴィシュヌ』の名で知られ、宇宙の住処にして支えである御方に。

Verse 26

यं भजन्ति क्रियानिष्ठा यं पश्यन्ति च योगिनः । पूज्यात्पूज्यतरं शान्तं गतोऽस्मि शरणं प्रभुम् ॥ २६ ॥

我はその主に帰依する――祭式の行に堅く住する者が礼拝し、ヨーギーたちが観ずる御方。寂静にして、あらゆる礼拝対象よりもなお礼拝に値する प्रभुである。

Verse 27

यं न पश्यन्ति विद्वांसो य एतद्व्याप्य तिष्ठति । सर्वस्मादधिकं नित्यं नतोऽस्मि विभुमव्ययम् ॥ २७ ॥

学識ある者すら見得ぬとも、全宇宙を遍く満たして立ち現れる、遍在にして不滅の主に、われは常に万有を超えるその御方へ礼拝し奉る。

Verse 28

अन्तःकरणसंयोगाज्जीव इत्युच्यते च यः । अविद्याकार्यरहितः परमात्मेति गीयते ॥ २८ ॥

同一の自己も、内なる器官（アンタḥカラナ）との結びつきにより「ジーヴァ（個我）」と呼ばれる。だが無明（アヴィディヤー）の作用を離れるとき、「パラマートマン（至上我）」として讃えられる。

Verse 29

सर्वात्मकं सर्वहेतुं सर्वकर्मफलप्रदम् । वरं वरेण्यमजनं प्रणतोऽस्मि परात्परम् ॥ २९ ॥

万有の自己にして万因の因、あらゆる業の果を授け給う、最上にして最も礼拝に値する不生の御方—その「彼岸をも超える至上者」に、われは伏して礼拝し奉る。

Verse 30

सर्वज्ञं सर्वगं शान्तं सर्वान्तर्यामिणं हरिम् । ज्ञानात्मकं ज्ञाननिधिं ज्ञानसंस्थं विभुं भजे ॥ ३० ॥

われはハリを礼拝する。全知にして遍在、寂静なる御方、万物の内に住まう内なる統御者（アンタリヤーミン）。その本質は智、智の宝蔵にして智に安住し、自在なる大主である。

Verse 31

नमाम्यहं वेदनिधिं मुरारिं । वेदान्तविज्ञानसुनिश्चितार्थम् । सूर्येन्दुवत् प्रोज्ज्वलनेत्रमिन्द्रं । खगस्वरूपं वपतिस्वरूपम् ॥ ३१ ॥

われはムラーリに礼拝し奉る。ヴェーダの宝蔵にして、ヴェーダーンタの体得智によりその義が確乎と定まる御方。日と月のごとく眼光赫々たる主宰に礼拝し奉る。鳥の姿を現し、しかも自らが衆生の主である御方に。

Verse 32

सर्वेश्वरं सर्वगतं महान्तं वेदात्मकं । वेदविदां वरिष्ठम् । तं वाङ्मनोऽचिन्त्यमनन्तशक्तिं । ज्ञानैकवेद्यं पुरुषं भजामि ॥ ३२ ॥

私は、万有の主にして遍在し、大いなる者（マハーン）であり、その本性がヴェーダであってヴェーダ知者の中の最勝者、言葉と心により思惟し得ず、無限の力を具え、真の智によってのみ知られる至上のプルシャを礼拝する。

Verse 33

इन्द्रा ग्निकालासुरपाशिवायुसोमेशमार्त्तण्डपुरन्दराद्यैः । यः पाति लोकान् परिपूर्णभावस्तमप्रमेयं शरणं प्रपद्ये ॥ ३३ ॥

私は、量り知れぬ至上者に帰依する—その本性は完全なる充満であり、インドラ、アグニ、カーラ、アスラ、パーシ（ヴァルナ）、ヴァーユ、ソーマ、イーシャ、マールタンダ（太陽）、プランダラ等を通して諸世界を護り給う御方に。

Verse 34

सहस्रशीर्षं च सहस्रपादं सहस्राबाहुं च सहस्रनेत्रम् । समस्तयज्ञैः परिजुष्टमाद्यं नतोस्मि तुष्टिप्रदमुग्रवीर्यम् ॥ ३४ ॥

私は、千の頭、千の足、千の腕、千の眼を具える太初の御方に礼拝する。あらゆる供犠（ヤジュニャ）によって満悦され、満足を授け、猛々しくも偉大な力を有する御方に。

Verse 35

कालात्मकं कालविभागहेतुं गुणत्रयातीतमहं गुणज्ञम् । गुणप्रियं कामदमस्तसङ्गमतीन्द्रि यं विश्वभुजं वितृष्णम् ॥ ३५ ॥

私は、時そのものの本質であり時の区分の因となる御方を観想する。三グナを超えつつグナを悉く知り、徳を愛して正しき願いを授け、あらゆる執着を離れ、感官を超え、宇宙を支えつつ享受しながらも一切の渇愛なき御方を。

Verse 36

निरीहमग्र्यं मनसाप्यगम्यं मनोमयं चान्नमयं निरूढम् । विज्ञानभेदप्रतिपन्नकल्पं न वाङ्मयं प्राणमयं भजामि ॥ ३६ ॥

私は、無為にして最上、心によってさえ到達し得ぬ至高の実在を礼拝する。マノーマヤ（心の鞘）とアンナマヤ（食に成る身の鞘）を超えて確立し、高次の識智（ヴィジュニャーナ）の分別によって知られ、言葉にもプラーナマヤ（生命息の鞘）にも拘束されぬ御方を。

Verse 37

न यस्य रूपं न बलप्रभावे न यस्य कर्माणि न यत्प्रमाणम् । जानन्ति देवाः कमलोद्भवाद्याः स्तोष्याम्यहं तं कथमात्मरूपम् ॥ ३७ ॥

彼には形がなく、量り得る力も顕れた威力もない。御業は捉え難く、証し立てる尺度も存在しない。蓮華より生まれし梵天をはじめとする神々でさえ、真に彼を知らない。されば、自性そのものが真我であるその御方を、いかにして我は讃えるべきか。

Verse 38

संसारसिन्धौ पतितं कदर्यं मोहाकुलं कामशतेन बद्धम् । अकीर्तिभाजं पिशुनं कृतघ्नं सदाशुचिं पापरतं प्रमन्युम् । दयाम्बुधे पाहि भयाकुलं मां पुनः पुनस्त्वां शरणं प्रपद्ये ॥ ३८ ॥

我は輪廻の海に堕ち、卑しく哀れで、迷妄に乱され、百の欲に縛られております。悪名を負い、讒言し、恩を忘れ、常に不浄、罪に耽り、慢心に膨れ上がる者です。ああ慈悲の大海よ、恐れに囚われた我をお護りください。幾度も幾度も、あなたに帰依いたします。

Verse 39

इति प्रसादितस्तेन दयालुः कमलापतिः । प्रत्यक्षतामगात्तस्य भगवांस्तेजसां निधिः ॥ ३९ ॥

かくして彼により歓喜せしめられた慈悲深きラクシュミーの主は、彼の前に直に顕現した——神々しい光輝の宝蔵たるバガヴァーンである。

Verse 40

अतसीपुष्पसङ्काशं फुल्लपङ्कजलोचनम् । किरीटिनं कुण्डलिनं हारकेयूरभूषितम् ॥ ४० ॥

その御姿は青きアタシーの花のごとく輝き、御眼は満開の蓮華のようであった。宝冠を戴き、耳飾りを垂れ、首飾りと臂輪にて荘厳されていた。

Verse 41

श्रीवत्सकौस्तुभधरं हेमयज्ञोपवीतिनम् । नासाविन्यस्तमुक्ताभवर्धमानतनुच्छविम् ॥ ४१ ॥

我は、シュリーヴァツァの印とカウストゥバ宝珠を戴き、黄金の聖紐（ヤジュニョーパヴィータ）を身にまとう主を観想する。御鼻に置かれた真珠の飾りにより、御身の光輝はいよいよ増すかのようである。

Verse 42

पीताम्बरधरं देवं वनमालाविभूषितम् । तुलसीकोमलदलैरर्चिताङिघ्रं महाद्युतिम् ॥ ४२ ॥

私は、黄衣をまとい、森の花鬘に飾られ、柔らかなトゥラシーの葉で御足を礼拝され、偉大な光輝を放つ神なる主を観想する。

Verse 43

किङ्किणीनूपुराद्यैश्च शोभितं गरुडध्वजम् । दृष्ट्वा ननाम विप्रेन्द्रो दण्डवत्क्षितिमण्डले ॥ ४३ ॥

ガルダを旗印とし、足輪や鈴などのちりんと鳴る飾りで荘厳された主を見て、最勝のバラモンは大地に、杖のごとく身を伸ばして五体投地した。

Verse 44

अभ्यषिञ्चद्धरेः पादावुत्तङ्को हर्षवारिभिः । मुरारे रक्ष रक्षेति व्याहरन्नान्यधीस्तदा ॥ ४४ ॥

そのときウッタンカは歓喜の涙でハリの御足を洗い、「おおムラーリよ、守り給え—守り給え」と繰り返し唱え、他のことは何一つ思わなかった。

Verse 45

तमुत्थाप्य महाविष्णुरालिलिङ्ग दयापरः । वरं वृणीष्व वत्सेति प्रोवाच मुनिपुङ्गवम् ॥ ४५ ॥

慈悲に満ちたマハーヴィシュヌは彼を起こし、最勝の聖仙を抱きしめて言われた。「愛し子よ、望む恩寵を選びなさい。」

Verse 46

असाध्यं नास्ति किञ्चित्ते प्रसन्ने मयि सत्तम । इतीरितं समाकर्ण्य ह्युत्तङ्कश्चक्रपाणिना । पुनः प्रणम्य तं प्राह देवदेवं जनार्दनम् ॥ ४६ ॥

「わたしが汝に満足するなら、最勝の者よ、何ひとつ不可能はない。」円盤（チャクラ）を持つ主のこの言葉を聞き、ウッタンカは再び礼拝し、神々の神ジャナールダナに申し上げた。

Verse 47

किं मां मोहयसीश त्वं किमन्यैर्देव मे वरैः । त्वयि भक्तिर्दृढा मेऽस्तु जन्मजन्मान्तरेष्वपि ॥ ४७ ॥

主よ、なぜ私を惑わせ給うのですか。神よ、他の恩寵が私に何の益となりましょう。生まれ変わりを重ねても、あなたへのバクティが堅固でありますように。

Verse 48

कीटेषु पक्षिषु मृगेषु सरीसृपेषु रक्षःपिशाचमनुजेष्वपि यत्र तत्र । जातस्य मे भवतु केशव ते प्रसादात्त्वय्येव भक्तिरचलाव्यभिचारिणी च ॥ ४८ ॥

たとえ虫、鳥、獣、爬虫のうちに生まれようとも、あるいは羅刹やピシャーチャ、人間として生まれようとも—どこでどの姿であれ—御恩寵により、ケーシャヴァよ、ただあなたへのバクティのみが、揺るがず、決して逸れぬものとなりますように。

Verse 49

एवमस्त्विति लोकेशः शङ्खप्रान्तेन संस्पृशन् । दिव्यज्ञानं ददौ तस्मै योगिनामपि दुर्लभम् ॥ ४९ ॥

「そのとおりに。」と世の主は告げ、法螺貝の先で彼に触れて、成就したヨーギーでさえ得難い天なる智慧を授けた。

Verse 50

पुनः स्तुवन्तं विप्रेन्द्रं देवदेवो जनार्दनः । इदमाह स्मितमुखो हस्तं तच्छिरसि न्यसन् ॥ ५० ॥

最上のバラモンがなお讃嘆を続けると、神々の神ジャナールダナは穏やかに微笑み、その聖者の頭に手を置いて、次の言葉を語った。

Verse 51

श्री भगवानुवाच । आराधय क्रियायोगैर्मां सदा द्विजसत्तम । नरनारायणस्थानं व्रज मोक्षं गमिष्यसि ॥ ५१ ॥

至福なる主は仰せになった。「おお、最勝の二度生まれよ。クリヤー・ヨーガの修行によって、常に我を礼拝せよ。ナラ＝ナーラーヤナの聖なる住処へ赴け。汝はモークシャ（解脱）に至るであろう。」

Verse 52

त्वया कृतमिदं स्तोत्रं यः पठेत्सततं नरः । सर्वान्कामानवाप्यान्ते मोक्षभागी भवेत्ततः ॥ ५२ ॥

汝が作したこの讃歌を絶えず誦する者は、望むすべての目的を成就し、ついには解脱（モークシャ）を受ける者となる。

Verse 53

इत्युक्त्वा माधवो विप्रं तत्रैवान्तर्दधे मुने । नरनारायणस्थानमुत्तङ्कोऽपि ततो ययौ ॥ ५३ ॥

かく語り終えるや、マーダヴァはその場にて姿を隠した、ああ聖仙よ。ついでウッタンカもまた、ナラとナーラーヤナの聖なる住処へと旅立った。

Verse 54

तस्माद्भक्तिः सदा कार्या देवदेवस्य चक्रिणः । हरिभक्तिः परा प्रोक्ता सर्वकामफलप्रदा ॥ ५४ ॥

ゆえに、円盤（チャクラ）を執る देवदेव（神々の神）に対して、常にバクティを修すべし。ハリへの帰依は最上と説かれ、あらゆる正しき願いの果を授ける。

Verse 55

उत्तङ्को भक्तिभावेन क्रियायोगपरो मुने । पूजयन्माधवं नित्यं नरनारायणाश्रमे ॥ ५५ ॥

ああ聖仙よ、ウッタンカはバクティの情に満ち、クリヤーヨーガ（カルマ・ヨーガ）に専心して、ナラとナーラーヤナの庵において日々マーダヴァを礼拝した。

Verse 56

ज्ञानविज्ञानसम्पन्नः सञ्च्छिन्नद्वैतसंशयः । अवाप दुरवापं वै तद्विष्णोः परमं पदम् ॥ ५६ ॥

智と証悟とを具え、二元より生じるあらゆる疑いを断ち切って、彼はまことに得難きヴィシュヌの至上の境地に到達した。

Verse 57

पूजितो नमितो वापि संस्मृतो वापि मोक्षदः । नारायणो जगन्नाथो भक्तानां मानवर्द्धनः ॥ ५७ ॥

礼拝されようと、合掌して礼を捧げようと、ただ想念されるだけであっても、宇宙の主ナーラーヤナは解脱を授け、帰依者（バクタ）の霊的功徳を増大させ給う。

Verse 58

तस्मान्नारायणं देवमनन्तमपराजितम् । इहामुत्र सुखप्रेप्सुः पूजयेद्भक्तिसंयुतः ॥ ५८ ॥

ゆえに、この世と来世の安楽を求める者は、バクティを具えて、神にして無限・不敗の主ナーラーヤナを礼拝すべきである。

Verse 59

यः पठेदिदमाख्यानं शृणुयाद्वा समाहितः । सोऽपि सर्वाघनिर्मुक्तः प्रयाति भवनं हरेः ॥ ५९ ॥

心を一つにしてこの聖なる物語を誦する者、あるいは聴聞する者もまた、あらゆる罪より解き放たれ、ハリの御住処へと至る。

Verse 60

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे प्रथमपादे विष्णुमाहात्म्यंनामाष्टत्रिंशोऽध्यायः ॥ ३८ ॥

ここに、『シュリー・ブリハンナーラディーヤ・プラーナ』前分第一パーダにおける「ヴィシュヌの偉大さ」と題する第三十八章は終わる。