Adhyaya 86: Dhumralocana’s Mission and His Ashing by the Goddess; Shumbha Sends Chanda and Munda

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणेऽथ सावर्णिके मन्वन्तरे देविमाहात्म्ये पञ्चाशोत्तमोध्यायः । षडशीतितमोऽध्यायः- ८६ । ऋषिरुवाच इत्याकर्ण्य वचो देव्याः स दूतोऽमर्षपूरितः । समाचष्ट समागम्य दैत्यराजाय विस्तरात् ॥

（転換。）聖仙（リシ）は語った。「女神の言葉を聞き終えると、その使者は憤りに満ち、ダイティヤの王に事の次第を詳しく報告しに行った。」

Verse 2

तस्य दूतस्य तद्वाक्यमाकर्ण्यासुरराट् ततः । सक्रोधः प्राह दैत्यानामधिपं धूम्रलोचनम् ॥

使者の言葉を聞くや、阿修羅王は激怒し、ダイティヤの首領の一人であるドゥームラローチャナに向かって言った。

Verse 3

हे धूम्रलोचनाशु त्वं स्वसैन्यपरिवारितः । तामानय बलाद् दुष्टां केशाकर्षणविह्वलाम् ॥

「ドゥームラローチャナよ、急げ—自軍に取り囲まれて—あの邪悪な女を力ずくで連行せよ。髪をつかんで引きずり、苦しめて連れて来い。」

Verse 4

तत्परित्राणदः कश्चिद्यदि वोत्तिष्ठतेऽपरः । स हन्तव्योऽमरो वापि यक्षो गन्धर्व एव वा ॥

もし他の者が彼女を守ろうとして立ち上がるなら、その者は殺されるべきである—神であれ、ヤクシャであれ、ガンダルヴァであれ。

Verse 5

ऋषिरुवाच तेनाज्ञप्तस्ततः शीघ्रं स दैत्यो धूम्रलोचनः । वृतः पष्ट्या सहस्राणामसुराणां द्रुतं ययौ ॥

聖仙は言った。「彼の命を受けて、ダーナヴァのドゥームラローチャナはただちに出立し、幾千ものアスラの隊に囲まれて疾く進んだ。」

Verse 7

स दृष्ट्वा तां ततो देवीं तुहिनाचलसंस्थिताम् । जगादोच्चैः प्रयाहिति मूलं शुम्भनिशुम्भयोः ॥ न चेत्प्रीत्याद्य भवती मद्भर्तारमुपैष्यति । ततो बलान्नयाम्येष केशाकर्षणविह्वलाम् ॥

ヒマーラヤに鎮座する女神を見て、彼は大声で叫んだ。「シュンバとニシュンバの御前へ行け。もし今日、我が主のもとへ自ら進んで行かぬなら、力ずくでお前を捕らえ、髪を引きずって苦しめつつ引き立てて行くぞ。」

Verse 8

श्रीदेव्युवाच दैत्येश्वरेण प्रहितो बलवान् बलसंवृतः । बलान्नयासि मामेवं ततः किं ते करोम्यहम् ॥

福徳の女神は言った。「ダイティヤの主に遣わされ、お前は強く、また強き者どもに囲まれている。もしそのように力ずくで私を連れ去ろうというのなら——私はお前に何をしてやろうか。」

Verse 9

ऋषिरुवाच इत्युक्तः सोऽभ्यधावत्तामसुरो धूम्रलोचनः । हुंकारेणैव तं भस्म सा चकाराम्बिका ततः ॥

聖仙は言った。こう告げられるや、アスラのドゥームラローチャナは彼女に突進した。するとアンビカーは、ただ一声のフーンカーラ（huṃkāra）によって彼を灰と化した。

Verse 10

अथ क्रुद्धं महासैन्यमसुराणां तथाम्बिका । ववर्ष सायकैस्तीक्ष्णैस्तथा शक्तिपरश्वधैः ॥

そのときアンビカーは、憤怒するアスラの大軍に鋭い矢の雨を降らせ、さらに槍と戦斧をもって打ち倒した。

Verse 11

ततो धुतसटः कोपात्कृत्वा नादं सुभैरवम् । पपातासुरसेनायां सिंहः देव्याः स्ववाहनः ॥

ついで、女神デーヴィーの乗り物たる獅子は、怒りにたてがみを震わせ、きわめて恐ろしい咆哮を発して、アスラの軍勢へ躍りかかった。

Verse 12

कांश्चित् करप्रहारेण दैत्यानास्येन चापरान् । आक्रम्य चाधरेणान्यान् स जग्हान महासुरान् ॥

あるダイティヤは前足の一撃で打ち倒し、ある者は口で噛み裂き、またある者は踏みつけ、下顎で噛み砕いて殺した。

Verse 13

केषाञ्चित् पाटयामास नखैः कोष्ठानि केशरी । तथा तलप्रिहारेण शिरांसि कृतवान् पृथक् ॥

獅子は爪である者の胸を引き裂き、また前足の打撃で別の者の首を胴から切り離した。

Verse 14

विच्छिन्नबाहुशिरसः सृतास्तेन तथापरे । पपौ च रुधिरं कोष्ठादन्येषां धुतकेसरः ॥

また、腕と首を断たれた者どもは彼から逃げ去り、たてがみを震わせる獅子は、なお他の者の胸から血を飲み干した。

Verse 15

क्षणेन तद्बलं सर्वं क्षयं नीतं महात्मना । तेन केसरिणा देव्याः वाहनेंनातिकोपिना ॥

ただ一瞬のうちに、その全軍は、激しい憤怒に燃える大心の獅子――女神の乗り物――によって滅ぼし尽くされた。

Verse 16

श्रुत्वा तमसुरं देव्याः निहतं धूम्रलोचनम् । बलं च क्षयितं कृत्स्नं देवीकेसरिणा ततः ॥

アスラのドゥームラローチャナが女神によって討たれ、さらに全軍が女神の獅子によって滅ぼされたと聞き、そこで――

Verse 17

चुकोप दैत्याधिपतिः शुम्भः प्रस्फुरिताधरः । आज्ञापयामास च तौ चण्डमुण्डौ महासुरौ ॥

ダイティヤの主シュンバは激怒し――唇を震わせながら――二大アスラ、チャンダとムンダに命じた。

Verse 18

हे चण्ड हे मुण्ड बलैर्बहुभिः परिवारितौ । तत्र गच्छत गत्वा च सा समानीयतां लघु ॥

「おおチャンダよ！ おおムンダよ！ 多くの軍勢に囲まれてそこへ行け。行ったなら、彼女をここへ速やかに連れて来い。」

Verse 19

केशेष्वाकृष्य बद्ध्वा वा यदि वः संशयो युधि । तदाशेषायुधैः सर्वैरसुरैर्विनिहन्यताम् ॥

「戦いに少しでも疑いがあるなら、髪をつかんで引きずり、縛り上げよ。しかる後、あらゆる武器をもって、すべてのアスラに彼女を殺させよ。」

Verse 20

तस्यां हतायां दुष्टायां सिंहें च विनिपातिते । शीघ्रमागम्यतां बद्ध्वा गृहीत्वा तामथाम्बिकाम् ॥

「あの邪悪な女が討たれ、獅子が倒されたなら、ただちに戻れ――そのアンビカー（Ambikā）を縛り、捕らえて来い。」