Adhyaya 46

Verse 1

श्रीशुक उवाच वृष्णीनां प्रवरो मन्त्री कृष्णस्य दयित: सखा । शिष्यो बृहस्पते: साक्षादुद्धवो बुद्धिसत्तम: ॥ १ ॥

シュカデーヴァ・ゴースヴァーミーは語った。至高の知性を備えたウッダヴァは、ヴリシュニ族随一の助言者であり、主シュリー・クリシュナの愛しい友で、ブリハスパティの直弟子であった。

Verse 2

तमाह भगवान्प्रेष्ठं भक्तमेकान्तिनं क्व‍‍चित् । गृहीत्वा पाणिना पाणिं प्रपन्नार्तिहरो हरि: ॥ २ ॥

ある時、帰依する者の苦しみを取り除く至上主ハリは、ひたすら一途に仕える最愛の भक्तウッダヴァの手を取り、次のように語った。

Verse 3

गच्छोद्धव व्रजं सौम्य पित्रोर्नौ प्रीतिमावह । गोपीनां मद्वियोगाधिं मत्सन्देशैर्विमोचय ॥ ३ ॥

優しきウッダヴァよ、ヴラジャへ行き、我らの父母を喜ばせよ。さらに、我と離別して苦しむゴーピーたちを、我が संदेश（伝言）によって慰め解き放て。

Verse 4

ता मन्मनस्का मत्प्राणा मतर्थे त्यक्तदैहिका: । मामेव दयितं प्रेष्ठमात्मानं मनसा गता: । ये त्यक्तलोकधर्माश्च मदर्थे तान्बिभर्म्यहम् ॥ ४ ॥

そのゴーピーたちは心を常に我に注ぎ、命そのものを我に捧げている。我がために身に関わる一切を捨て、我のみを最愛の人、最も尊い者、そして己が真我として心に抱く。世の務めさえ我がために捨てるその भक्तたちを、我自らが支え養う。

Verse 5

मयि ता: प्रेयसां प्रेष्ठे दूरस्थे गोकुलस्‍त्रिय: । स्मरन्त्योऽङ्ग विमुह्यन्ति विरहौत्कण्ठ्यविह्वला: ॥ ५ ॥

愛しきウッダヴァよ、ゴークラの女たちにとって我は恋のうち最も愛しい存在。ゆえに遠く離れた我を想うだけで、離別の焦がれる思いに打たれ、茫然となる。

Verse 6

धारयन्त्यतिकृच्छ्रेण प्राय: प्राणान् कथञ्चन । प्रत्यागमनसन्देशैर्बल्ल‍व्यो मे मदात्मिका: ॥ ६ ॥

我と一体となった我がバッラヴィーたちは、我が帰還の知らせ（約束）だけを頼みに、ほとんど息も絶え絶えに、辛うじて命をつないでいる。

Verse 7

श्रीशुक उवाच इत्युक्त उद्धवो राजन्सन्देशं भर्तुराद‍ृत: । आदाय रथमारुह्य प्रययौ नन्दगोकुलम् ॥ ७ ॥

シュカデーヴァは語った。「王よ、かく告げられたウッダヴァは、主の伝言を恭しく受け取り、車に乗ってナンダ・ゴークラへと旅立った。」

Verse 8

प्राप्तो नन्दव्रजं श्रीमान् निम्‍लोचति विभावसौ । छन्नयान: प्रविशतां पशूनां खुररेणुभि: ॥ ८ ॥

吉祥なるウッダヴァは、太陽が沈みゆく頃にナンダ・マハーラージャの牧場へ到着した。帰ってくる牛や獣の蹄が巻き上げる塵に戦車が隠れ、誰にも気づかれずに入っていった。

Verse 9

वासितार्थेऽभियुध्यद्भ‍िर्नादितं शुश्मिभिर्वृषै: । धावन्तीभिश्च वास्राभिरुधोभारै: स्ववत्सकान् ॥ ९ ॥ इतस्ततो विलङ्घद्भ‍िर्गोवत्सैर्मण्डितं सितै: । गोदोहशब्दाभिरवं वेणूनां नि:स्वनेन च ॥ १० ॥ गायन्तीभिश्च कर्माणि शुभानि बलकृष्णयो: । स्वलङ्कृताभिर्गोपीभिर्गोपैश्च सुविराजितम् ॥ ११ ॥ अग्‍न्यर्कातिथिगोविप्रपितृदेवार्चनान्वितै: । धूपदीपैश्च माल्यैश्च गोपावासैर्मनोरमम् ॥ १२ ॥ सर्वत: पुष्पितवनं द्विजालिकुलनादितम् । हंसकारण्डवाकीर्णै: पद्मषण्डैश्च मण्डितम् ॥ १३ ॥

ゴークラは四方から響きわたっていた。発情した牡牛が実り多き雌牛を求めて争う轟き、乳房の重みを抱えた雌牛が子牛を追って鳴く声、乳搾りの音と白い子牛があちこち跳ね回る気配、笛の大きなこだま、そして華やかに装ったゴーパとゴーピーがバララーマとシュリー・クリシュナの吉祥なる御業を歌い、村をいよいよ輝かせていた。牧人の家々は、祭火・太陽・不意の客・聖牛・ブラーフマナ・祖霊・諸天への礼拝のための香・灯明・花輪などの供え物に満ち、実に美しかった。周囲には花咲く森が広がり、鳥の群れと蜂の羽音がこだまし、白鳥やカーランダヴァ鴨で満ちた湖と蓮の茂みが彩りを添えていた。

Verse 10

वासितार्थेऽभियुध्यद्भ‍िर्नादितं शुश्मिभिर्वृषै: । धावन्तीभिश्च वास्राभिरुधोभारै: स्ववत्सकान् ॥ ९ ॥ इतस्ततो विलङ्घद्भ‍िर्गोवत्सैर्मण्डितं सितै: । गोदोहशब्दाभिरवं वेणूनां नि:स्वनेन च ॥ १० ॥ गायन्तीभिश्च कर्माणि शुभानि बलकृष्णयो: । स्वलङ्कृताभिर्गोपीभिर्गोपैश्च सुविराजितम् ॥ ११ ॥ अग्‍न्यर्कातिथिगोविप्रपितृदेवार्चनान्वितै: । धूपदीपैश्च माल्यैश्च गोपावासैर्मनोरमम् ॥ १२ ॥ सर्वत: पुष्पितवनं द्विजालिकुलनादितम् । हंसकारण्डवाकीर्णै: पद्मषण्डैश्च मण्डितम् ॥ १३ ॥

ゴークラは四方から響いていた。発情した牡牛が実り多き雌牛を求めて争う轟き、乳房の重い雌牛が子牛を追って鳴く声、乳搾りの音と白い子牛の跳ね回る気配、笛のこだま、そして飾り立てたゴーパとゴーピーがバララーマとシュリー・クリシュナの吉祥なる御業を歌う声である。

Verse 11

वासितार्थेऽभियुध्यद्भ‍िर्नादितं शुश्मिभिर्वृषै: । धावन्तीभिश्च वास्राभिरुधोभारै: स्ववत्सकान् ॥ ९ ॥ इतस्ततो विलङ्घद्भ‍िर्गोवत्सैर्मण्डितं सितै: । गोदोहशब्दाभिरवं वेणूनां नि:स्वनेन च ॥ १० ॥ गायन्तीभिश्च कर्माणि शुभानि बलकृष्णयो: । स्वलङ्कृताभिर्गोपीभिर्गोपैश्च सुविराजितम् ॥ ११ ॥ अग्‍न्यर्कातिथिगोविप्रपितृदेवार्चनान्वितै: । धूपदीपैश्च माल्यैश्च गोपावासैर्मनोरमम् ॥ १२ ॥ सर्वत: पुष्पितवनं द्विजालिकुलनादितम् । हंसकारण्डवाकीर्णै: पद्मषण्डैश्च मण्डितम् ॥ १३ ॥

華やかに飾ったゴーピーとゴーパたちは、バララーマとシュリー・クリシュナの吉祥なる御業を歌っていた。その歌声によってゴークラはいよいよ輝き、四方に響きわたった。

Verse 12

वासितार्थेऽभियुध्यद्भ‍िर्नादितं शुश्मिभिर्वृषै: । धावन्तीभिश्च वास्राभिरुधोभारै: स्ववत्सकान् ॥ ९ ॥ इतस्ततो विलङ्घद्भ‍िर्गोवत्सैर्मण्डितं सितै: । गोदोहशब्दाभिरवं वेणूनां नि:स्वनेन च ॥ १० ॥ गायन्तीभिश्च कर्माणि शुभानि बलकृष्णयो: । स्वलङ्कृताभिर्गोपीभिर्गोपैश्च सुविराजितम् ॥ ११ ॥ अग्‍न्यर्कातिथिगोविप्रपितृदेवार्चनान्वितै: । धूपदीपैश्च माल्यैश्च गोपावासैर्मनोरमम् ॥ १२ ॥ सर्वत: पुष्पितवनं द्विजालिकुलनादितम् । हंसकारण्डवाकीर्णै: पद्मषण्डैश्च मण्डितम् ॥ १३ ॥

ゴークラの牧人の家々は実に美しく、祭火・太陽・不意の客・聖牛・ブラーフマナ・祖霊・諸天への礼拝の供具に満ち、香・灯明・花輪で荘厳されていた。

Verse 13

वासितार्थेऽभियुध्यद्भ‍िर्नादितं शुश्मिभिर्वृषै: । धावन्तीभिश्च वास्राभिरुधोभारै: स्ववत्सकान् ॥ ९ ॥ इतस्ततो विलङ्घद्भ‍िर्गोवत्सैर्मण्डितं सितै: । गोदोहशब्दाभिरवं वेणूनां नि:स्वनेन च ॥ १० ॥ गायन्तीभिश्च कर्माणि शुभानि बलकृष्णयो: । स्वलङ्कृताभिर्गोपीभिर्गोपैश्च सुविराजितम् ॥ ११ ॥ अग्‍न्यर्कातिथिगोविप्रपितृदेवार्चनान्वितै: । धूपदीपैश्च माल्यैश्च गोपावासैर्मनोरमम् ॥ १२ ॥ सर्वत: पुष्पितवनं द्विजालिकुलनादितम् । हंसकारण्डवाकीर्णै: पद्मषण्डैश्च मण्डितम् ॥ १३ ॥

ゴークラは、戦う雄牛の声、子牛を追う雌牛の鳴き声、乳搾りの音、そして笛の響きで四方八方から満たされていました。牧人たちはクリシュナとバララーマの吉祥な行いを歌い、彼らの家は聖なる火、太陽、客、牛、バラモン、半神たちを礼拝するための道具で美しく飾られていました。周囲には花咲く森が広がり、白鳥や蓮の花で満たされた湖がその美しさを際立たせていました。

Verse 14

तमागतं समागम्य कृष्णस्यानुचरं प्रियम् । नन्द: प्रीत: परिष्वज्य वासुदेवधियार्चयत् ॥ १४ ॥

ウッダヴァがナンダ・マハーラージャの家に到着するとすぐに、ナンダは彼を出迎えるために進み出ました。牧牛王は大きな喜びをもって彼を抱きしめ、主ヴァスデーヴァと異ならない存在として彼を崇拝しました。

Verse 15

भोजितं परमान्नेन संविष्टं कशिपौ सुखम् । गतश्रमं पर्यपृच्छत् पादसंवाहनादिभि: ॥ १५ ॥

ウッダヴァが最高級の食事をとり、ベッドに心地よく座り、足のマッサージなどで疲れを癒した後、ナンダは彼に次のように尋ねました。

Verse 16

कच्चिदङ्ग महाभाग सखा न: शूरनन्दन: । आस्ते कुशल्यपत्याद्यैर्युक्तो मुक्त: सुहृद्‍व्रत: ॥ १६ ॥

[ナンダ・マハーラージャは言った] 幸運な方よ、シューラの息子（ヴァスデーヴァ）は解放され、子供たちや親戚と再会し、元気にしていますか？

Verse 17

दिष्‍ट्या कंसो हत: पाप: सानुग: स्वेन पाप्मना । साधूनां धर्मशीलानां यदूनां द्वेष्टि य: सदा ॥ १७ ॥

幸いなことに、罪深いカンサは自らの罪のために、すべての兄弟と共に殺されました。彼は常に聖なる正義のヤドゥ族を憎んでいました。

Verse 18

अपि स्मरति न: कृष्णो मातरं सुहृद: सखीन् । गोपान् व्रजं चात्मनाथं गावो वृन्दावनं गिरिम् ॥ १८ ॥

クリシュナは私たちを覚えておられるだろうか。母上や友、善き人々を覚えておられるだろうか。ご自身が主であるヴラジャ、牛飼いたち、牛の群れ、ヴリンダーヴァナの森、そしてゴーヴァルダナの山を覚えておられるだろうか。

Verse 19

अप्यायास्यति गोविन्द: स्वजनान्सकृदीक्षितुम् । तर्हि द्रक्ष्याम तद्वक्त्रं सुनसं सुस्मितेक्षणम् ॥ १९ ॥

ゴーヴィンダは、身内を一度でも見に戻って来られるだろうか。もし来られるなら、私たちはその美しい御顔—麗しい鼻、眼差し、そして甘い微笑—を拝することができる。

Verse 20

दावाग्नेर्वातवर्षाच्च वृषसर्पाच्च रक्षिता: । दुरत्ययेभ्यो मृत्युभ्य: कृष्णेन सुमहात्मना ॥ २० ॥

森の火、風雨、そして牡牛や蛇の魔—越え難い死の危難から—私たちは大いなる魂、クリシュナによって守り救われた。

Verse 21

स्मरतां कृष्णवीर्याणि लीलापाङ्गनिरीक्षितम् । हसितं भाषितं चाङ्ग सर्वा न: शिथिला: क्रिया: ॥ २१ ॥

ウッダヴァよ、クリシュナの武勇、戯れの横目、微笑みと言葉を思い起こすと、私たちのあらゆる世俗の営みは力を失い、消えてしまう。

Verse 22

सरिच्छैलवनोद्देशान् मुकुन्दपदभूषितान् । आक्रीडानीक्ष्यमाणानां मनो याति तदात्मताम् ॥ २२ ॥

ムクンダが戯れを楽しまれた場所—御足の跡で飾られた川、丘、森—を目にすると、私たちの心はすべて彼に吸い込まれ、彼と一つになる。

Verse 23

मन्ये कृष्णं च रामं च प्राप्ताविह सुरोत्तमौ । सुराणां महदर्थाय गर्गस्य वचनं यथा ॥ २३ ॥

私の思うに、クリシュナとラーマは二柱の至高の神々であり、天界の大いなる使命のためにこの世に来られたのだ。これはガルガ仙の予言のとおりである。

Verse 24

कंसं नागायुतप्राणं मल्लौ गजपतिं यथा । अवधिष्टां लीलयैव पशूनिव मृगाधिप: ॥ २४ ॥

クリシュナとバララーマは、万象の力に等しいカンサをはじめ、チャーヌーラとムシュティカの力士、そして象クヴァラヤーピーダをも、戯れのごとく討ち果たした。獅子が小獣を片づけるように。

Verse 25

तालत्रयं महासारं धनुर्यष्टिमिवेभराट् । बभञ्जैकेन हस्तेन सप्ताहमदधाद् गिरिम् ॥ २५ ॥

王象が小枝を折るほどの容易さで、クリシュナは三ターラの長さをもつ強大な大弓を片手で折り、さらに片手で七日間山を掲げ支えた。

Verse 26

प्रलम्बो धेनुकोऽरिष्टस्तृणावर्तो बकादय: । दैत्या: सुरासुरजितो हता येनेह लीलया ॥ २६ ॥

ここヴリンダーヴァナで、クリシュナとバララーマは、プラランバ、デーヌカ、アリシュタ、トリナーヴァルタ、バカなど、天神とアスラの双方に勝っていた魔をも、ただ戯れのリーラーとして容易く滅ぼされた。

Verse 27

श्रीशुक उवाच इति संस्मृत्य संस्मृत्य नन्द: कृष्णानुरक्तधी: । अत्युत्कण्ठोऽभवत्तूष्णीं प्रेमप्रसरविह्वल: ॥ २७ ॥

シュカデーヴァは語った。こうしてクリシュナを幾度も幾度も思い起こし、心が主にすっかり結ばれていたナンダ・マハーラージャは、激しい焦がれに満たされ、愛の奔流に圧倒されて沈黙した。

Verse 28

यशोदा वर्ण्यमानानि पुत्रस्य चरितानि च । श‍ृण्वन्त्यश्रूण्यवास्राक्षीत् स्‍नेहस्‍नुतपयोधरा ॥ २८ ॥

母ヤショーダーは、わが子の御業と遊戯が語られるのを聞くと、愛に胸を満たされて涙を流し、乳房からは乳があふれ出た。

Verse 29

तयोरित्थं भगवति कृष्णे नन्दयशोदयो: । वीक्ष्यानुरागं परमं नन्दमाहोद्धवो मुदा ॥ २९ ॥

至上人格神クリシュナへのナンダとヤショーダーの至高の愛着をはっきり見て、ウッダヴァは喜びをもってナンダ・マハーラージャに語りかけた。

Verse 30

श्रीउद्धव उवाच युवां श्लाघ्यतमौ नूनं देहिनामिह मानद । नारायणेऽखिलगुरौ यत्कृता मतिरीद‍ृशी ॥ ३० ॥

シュリー・ウッダヴァは言った。「敬うべきナンダよ、あなたがた二人は、あらゆる生きとし生けるものの中で最も称賛に値します。万有の霊的師であるナーラーヤナへの、このような愛の心を育まれたからです。」

Verse 31

एतौ हि विश्वस्य च बीजयोनी रामो मुकुन्द: पुरुष: प्रधानम् । अन्वीय भूतेषु विलक्षणस्य ज्ञानस्य चेशात इमौ पुराणौ ॥ ३१ ॥

この二柱の主、ムクンダとバララーマは、宇宙の種子であり胎である。すなわちプルシャとプラダーナ、創造主と創造の力である。彼らは衆生の心に入り、束縛された意識を統御する。彼らこそ原初の至上である。

Verse 32

यस्मिन् जन: प्राणवियोगकाले क्षणं समावेश्य मनोऽविशुद्धम् । निर्हृत्य कर्माशयमाशु याति परां गतिं ब्रह्ममयोऽर्कवर्ण: ॥ ३२ ॥ तस्मिन् भवन्तावखिलात्महेतौ नारायणे कारणमर्त्यमूर्तौ । भावं विधत्तां नितरां महात्मन् किं वावशिष्टं युवयो: सुकृत्यम् ॥ ३३ ॥

死の時、たとえ心が清らかでなくとも、ほんの一瞬でも彼に心を没入させる者は、業の残滓を焼き尽くし、太陽のように輝く清浄な霊的姿で直ちに至高の境地に至る。あなたがた二人は、万有の超霊であり万因の因、根源でありながら人の姿を現す大聖ナーラーヤナに、比類なき愛の奉仕を捧げた。もはやあなたがたに、どんな功徳がなお必要であろうか。

Verse 33

यस्मिन् जन: प्राणवियोगकाले क्षणं समावेश्य मनोऽविशुद्धम् । निर्हृत्य कर्माशयमाशु याति परां गतिं ब्रह्ममयोऽर्कवर्ण: ॥ ३२ ॥ तस्मिन् भवन्तावखिलात्महेतौ नारायणे कारणमर्त्यमूर्तौ । भावं विधत्तां नितरां महात्मन् किं वावशिष्टं युवयो: सुकृत्यम् ॥ ३३ ॥

死の瞬間に、たとえ刹那でも、太陽のごとく輝くブラフマンそのものの主に心を結びつける者は、不浄の状態であっても業の残滓を焼き尽くし、ただちに清浄な霊的姿で至上の境地に至る。万有の原因にして人の姿を現すナーラーヤナへ、あなたがた二人は比類なき愛の奉仕を捧げたのだ；もはやどんな功徳が必要であろうか。

Verse 34

आगमिष्यत्यदीर्घेण कालेन व्रजमच्युत: । प्रियं विधास्यते पित्रोर्भगवान् सात्वतां पति: ॥ ३४ ॥

不落の主アチュタ、信徒の主は、ほどなくヴラジャに戻り、両親を喜ばせるであろう。

Verse 35

हत्वा कंसं रङ्गमध्ये प्रतीपं सर्वसात्वताम् । यदाह व: समागत्य कृष्ण: सत्यं करोति तत् ॥ ३५ ॥

闘技場のただ中で、すべてのヤドゥ族の敵カンサを討ったのち、クリシュナは必ず戻って来て、あなたがたへの約束を真実として成し遂げる。

Verse 36

मा खिद्यतं महाभागौ द्रक्ष्यथ: कृष्णमन्तिके । अन्तर्हृदि स भूतानामास्ते ज्योतिरिवैधसि ॥ ३६ ॥

幸いなる者たちよ、嘆くな。まもなくあなたがたはクリシュナを間近に見る。彼はすべての生きものの心に、薪の中に潜む火のように宿っている。

Verse 37

न ह्यस्यास्ति प्रिय: कश्चिन्नाप्रियो वास्त्यमानिन: । नोत्तमो नाधमो वापि समानस्यासमोऽपि वा ॥ ३७ ॥

彼にとって、特別に愛しい者も憎むべき者もなく、優劣もなく、また彼に等しい者もいない。しかも彼は誰にも無関心ではない——尊敬を求めずして、すべての者に敬意を与える。

Verse 38

न माता न पिता तस्य न भार्या न सुतादय: । नात्मीयो न परश्चापि न देहो जन्म एव च ॥ ३८ ॥

彼には母も父もなく、妻も子らも親族もない。誰も彼の身内ではないが、誰一人として彼にとって他人でもない。彼には物質の身体も生誕もない。

Verse 39

न चास्य कर्म वा लोके सदसन्मिश्रयोनिषु । क्रीडार्थं सोऽपि साधूनां परित्राणाय कल्पते ॥ ३९ ॥

この世で彼には、清浄・不浄・混合の生類に生まれねばならぬような業はない。それでも自らのリーラーを楽しまれ、聖なる帰依者を救うために、彼は顕現される。

Verse 40

सत्त्वं रजस्तम इति भजते निर्गुणो गुणान् । क्रीडन्नतीतोऽपि गुणै: सृजत्यवति हन्त्यज: ॥ ४० ॥

物質自然の三様相—善・激・暗—を超えたニルグナの主でありながら、彼は戯れとしてそれらのグナと結びつかれる。かくして不生の至上主は、グナを用いて創造し、維持し、滅ぼされる。

Verse 41

यथा भ्रमरिकाद‍ृष्‍ट्या भ्राम्यतीव महीयते । चित्ते कर्तरि तत्रात्मा कर्तेवाहंधिया स्मृत: ॥ ४१ ॥

回転している者が地面が回っていると感じるように、偽我に覆われた者は、実際には心だけが働いているのに、自分が行為者だと思い込む。

Verse 42

युवयोरेव नैवायमात्मजो भगवान् हरि: । सर्वेषामात्मजो ह्यात्मा पिता माता स ईश्वर: ॥ ४२ ॥

至上主ハリは、決してあなたがた二人だけの子ではない。主である彼は、すべての者の子であり、すべての者のアートマンであり、またすべての者の父であり母でもある。

Verse 43

द‍ृष्टं श्रुतं भूतभवद् भविष्यत् स्थास्‍नुश्चरिष्णुर्महदल्पकं च । विनाच्युताद् वस्तु तरां न वाच्यं स एव सर्वं परमात्मभूत: ॥ ४३ ॥

不落の主アチュタを離れて、独立に存在すると言えるものは何一つない。見聞きしたもの、過去・現在・未来、動くものと動かぬもの、大と小のすべてがそうである。彼こそ万有、至上我パラマートマンである。

Verse 44

एवं निशा सा ब्रुवतोर्व्यतीता नन्दस्य कृष्णानुचरस्य राजन् । गोप्य: समुत्थाय निरूप्य दीपान् वास्तून् समभ्यर्च्य दधीन्यमन्थन् ॥ ४४ ॥

王よ、クリシュナの使者がナンダと語り合ううちに夜は明けた。ヴラジャの女たちは起き上がり、灯火をともして家の神々を礼拝し、それから凝乳をかき回してバターを作り始めた。

Verse 45

ता दीपदीप्तैर्मणिभिर्विरेजू रज्जूर्विकर्षद्भ‍ुजकङ्कणस्रज: । चलन्नितम्बस्तनहारकुण्डल- त्विषत्कपोलारुणकुङ्कुमानना: ॥ ४५ ॥

かき混ぜ縄を引くと、腕輪で飾られた彼女たちの腕が躍り、灯火を受けた宝石がヴラジャの女たちを輝かせた。腰や胸、首飾りや耳飾りが揺れ、赤みのクンクマを塗った顔は、頬に映る耳飾りの光沢でいっそう照り映えた。

Verse 46

उद्गायतीनामरविन्दलोचनं व्रजाङ्गनानां दिवमस्पृशद् ध्वनि: । दध्नश्च निर्मन्थनशब्दमिश्रितो निरस्यते येन दिशाममङ्गलम् ॥ ४६ ॥

ヴラジャの女たちは、蓮華の眼をもつクリシュナの栄光を声高く歌った。凝乳をかき混ぜる音と溶け合ったその歌声は天に届き、四方の不吉をことごとく払い去った。

Verse 47

भगवत्युदिते सूर्ये नन्दद्वारि व्रजौकस: । द‍ृष्ट्वा रथं शातकौम्भं कस्यायमिति चाब्रुवन् ॥ ४७ ॥

神なる太陽が昇ると、ヴラジャの人々はナンダ・マハーラージャの門前に黄金の車を見て、「これは誰のものだ？」と尋ねた。

Verse 48

अक्रूर आगत: किं वा य: कंसस्यार्थसाधक: । येन नीतो मधुपुरीं कृष्ण: कमललोचन: ॥ ४८ ॥

もしかしてアクルーラが戻ったのか――カンサの望みを果たし、蓮華の眼をもつシュリー・クリシュナをマドゥプリー（マトゥラー）へ連れて行った者が。

Verse 49

किं साधयिष्यत्यस्माभिर्भर्तु: प्रीतस्य निष्कृतिम् । तत: स्‍त्रीणां वदन्तीनामुद्धवोऽगात् कृताह्निक: ॥ ४९ ॥

彼は私たちで何をしようというの？ 主君への奉仕に満足して、私たちの肉でその主のためにシュラーダのピンダと奠水を供えるつもりなの？ そう女たちが語っていると、朝の務めを終えたウッダヴァが現れた。