Adhyaya 274

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे सोमवंशवर्णनं नम त्रिसप्तत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ चतुःसप्तत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः यदुवंशवर्णनं अग्निर् उवाच यदोरासन्पञ्च पुत्रा ज्येष्ठस्तेषु सहस्रजित्

આ રીતે અગ્નિ મહાપુરાણમાં ‘સોમવંશવર્ણન’ નામનો ૨૭૪મો અધ્યાય પૂર્ણ થયો. હવે ‘યદુવંશવર્ણન’ નામનો ૨૭૫મો અધ્યાય આરંભે છે. અગ્નિ બોલ્યા—યદુના પાંચ પુત્રો હતા; તેમામાં જ્યેષ્ઠ સહસ્રજિત્ હતો.

Verse 2

धर्मनेत्रो हैहयस्य धर्मनेत्रस्य संहनः

હૈહયનો પુત્ર ધર્મનેત્ર થયો; અને ધર્મનેત્રનો પુત્ર સંહન (જન્મ્યો).

Verse 3

महिमा संहनस्यासीन्महिम्नओ भद्रसेनकः भद्रसेनाद् दुर्गमो ऽभूद्दुर्गमात्कनको ऽभवत्

મહિમા સંહનનો પુત્ર હતો. મહિમાથી ભદ્રસેનક જન્મ્યો; ભદ્રસેનકથી દુર્ગમ થયો અને દુર્ગમથી કનક ઉત્પન્ન થયો.

Verse 4

कनकात् कृतवीर्यस्तु कृताग्निः करवीरकः कृतौजाश् च चतुर्थो ऽभूत् कृतवीर्यात्तु सो ऽर्जुनः

કનકથી કૃતવીર્ય જન્મ્યો. તેના પુત્રો કૃતાગ્નિ, કરવીરક અને કૃતૌજા હતા; ચોથો પુત્ર કૃતવીર્યથી જન્મેલો અર્જુન હતો.

Verse 5

दत्तो ऽर्जुनाय तपते सप्तद्वीपमहीशताम् ददौ बाहुसहस्रञ्च अजेयत्वं रणे ऽरिणा

તપસ્વી અર્જુનને તેણે સાત દ્વીપો સહિત પૃથ્વીનું અધિપત્ય આપ્યું; તેમજ યુદ્ધમાં શત્રુઓ સામે હજાર ભુજાઓ અને અજેયતા પણ બક્ષી.

Verse 6

अधर्मे वर्तमानस्य विष्णुहस्तान्मृतिर्ध्रुवा दश यज्ञसहस्राणि सो ऽर्जुनः कृतवान्नृपाः

અધર્મમાં વર્તનાર માટે વિષ્ણુના હાથે મૃત્યુ નિશ્ચિત છે. હે રાજાઓ, તે અર્જુને દસ હજાર યજ્ઞો કર્યા હતા.

Verse 7

अनष्टद्रव्यता राष्ट्रे तस्य संस्मरणादभूत् न नूनं कार्त्तवीर्यस्य गतिं यास्यन्ति वै नृपः

તેનું સ્મરણ કરવાથી રાજ્યમાં ‘ધનનો નાશ ન થવો’ એવી સ્થિતિ ઊભી થઈ. નિશ્ચયે, તે રાજાઓ કાર્ત્તવીર્યની ગતિ (પરિણતિ)ને પ્રાપ્ત નહીં કરે.

Verse 8

यज्ञैर् दानैस्तपोभिश् च विक्रमेण श्रुतेन च कर्तवीर्यस्य च शतं पुत्राणां पञ्च वै पराः

યજ્ઞ, દાન અને તપથી, તેમજ પરાક્રમ અને શ્રુતિ-વિદ્યાથી, કાર્તવીર્યને સો પુત્રો થયા; તેમાં પાંચ તો વિશેષ પ્રધાન ગણાયા.

Verse 9

सूरसेनश् च सूरश् च धृष्टोक्तः कृष्ण एव च जयध्वजश् च नामासीदावन्त्यो नृपतिर्महान्

સૂરાસેન અને સૂર, ધૃષ્ટોક્ત તથા કૃષ્ણ; અને જયધ્વજ નામે પણ (રાજા) થયો—આ વંશમાં અવંતીનો મહાન નૃપતિ પ્રસિદ્ધ થયો.

Verse 10

जयध्वजात्तालजङ्घस्तालजङ्घात्ततः सुताः हैहयानां कुलाः पञ्च भोजाश्चावन्तयस् तथा

જયધ્વજથી તાલજઙ્ઘ જન્મ્યો; અને તાલજઙ્ઘથી ક્રમે પુત્રો થયા—જેનાથી હૈહયોના પાંચ કુળો બન્યા; તેમજ ભોજ અને અવંતિ વંશ પણ ઉદ્ભવ્યા.

Verse 11

वीतिहोत्राः स्वयं जाताः शौण्डिकेयास्तथैव च वीतिहोत्रादनन्तो ऽभुदनन्ताद्दुर्जयो नृपः

વીતિહોત્રથી વીતિહોત્રો પોતે જ જન્મ્યા; તેમજ શૌણ્ડિકેયો પણ. વીતિહોત્રથી અનંત થયો, અને અનંતથી દુર્જય નામનો નૃપતિ ઉત્પન્ન થયો.

Verse 12

क्रोष्टोर्वंशं प्रवक्ष्यामि यत्र जातो हरिः स्वयम् क्रोष्टोस्तु वृजिनीवांश् च स्वाहाभूद्वृजिनीवतः

હવે હું ક્રોષ્ટુના વંશનું વર્ણન કરું છું, જેમાં સ્વયં હરિ (વિષ્ણુ) પ્રગટ થયા. ક્રોષ્ટુથી વૃજિનીવાન થયો, અને વૃજિનીવાનથી સ્વાહા જન્મી.

Verse 13

स्वाहापुत्रओ रुषद्गुश् च तस्य चित्ररथः सुतः शशविन्दुश्चित्ररथाच्चक्रवर्ती हरौ रतः

સ્વાહાનો પુત્ર ઋષદ્ગુ હતો. તેનો પુત્ર ચિત્રરથ થયો. ચિત્રરથથી શશવિંદુ જન્મ્યો—તે સર્વભૌમ ચક્રવર્તી સમ્રાટ અને હરિ (વિષ્ણુ)માં રત ભક્ત હતો.

Verse 14

शशविन्दोश् च पुत्त्राणां शतानामभवच्छतम् धीमतां चारुरूपाणां भूरिद्रविणतेजसाम्

શશવિંદુના પુત્રો સૈકડામાં હતા; છતાં એક પૂર્ણ સો વિશેષ ગણાયા—તેઓ બધા બુદ્ધિમાન, સુંદરરૂપ અને બહુ ધન તથા તેજથી સંપન્ન હતા.

Verse 15

पृथुश्रवाः प्रधानो ऽभूत्तस्य पुत्रः सुयज्ञकः सुयज्ञस्योशनाः पुत्रस्तितिक्षुरुशनःसुतः

પૃથુશ્રવા મુખ્ય (પ્રધાન) બન્યો. તેનો પુત્ર સુયજ્ઞક હતો. સુયજ્ઞનો પુત્ર ઉશના; અને ઉશનાનો પુત્ર તિતિક્ષુ હતો.

Verse 16

तितिक्षोस्तु मरुत्तो ऽभूत्तस्मात्कम्बलवर्हिषः पञ्चाशद्रुक्मकवचाद्रुक्मेषुः पृथुरुक्मकः

તિતિક્ષુથી મરુત્ત જન્મ્યો; તેમાંથી કમ્બલવર્હિષ. પંચાશદથી રુક્મકવચ; રુક્મકવચથી રુક્મેષુ; અને તેમાંથી પૃથુરુક્મક થયો.

Verse 17

विषांशुश्चेति ज हविर्ज्यामघः पापघ्नो ज्यामघः स्त्रीजितो ऽभवत् सेव्यायां ज्यामघादासीद्विदर्भस्तस्य कौशिकः

પછી વિષાંશુ, ત્યારબાદ જ, હવિ અને પાપઘ્ન જ્યામઘ થયો. તે જ્યામઘ પત્નીના વશમાં (સ્ત્રીજિત) થયો. જ્યામઘથી સેવ્યા દ્વારા વિદર્ભ જન્મ્યો; તેનો (વંશજ) કૌશિક હતો.

Verse 18

लोमपादः क्रथः श्रेष्ठात् कृतिः स्याल्लोमपदतः कौशिकस्य चिदिः पुत्रस्तस्माच्चैद्या नृपाः स्मृताः

શ્રેષ્ઠથી ક્રથ ઉત્પન્ન થયો; ક્રથથી લોમપાદ; લોમપાદથી કૃતિ. કૌશિકનો પુત્ર ચિદી હતો; તેના પરથી ‘ચૈદ્ય’ નામના રાજાઓની વંશપરંપરા સ્મરાય છે.

Verse 19

क्रथाद्विदर्भपुत्राश् च कुन्तिः कुन्तेस्तु धृष्टकः धृष्टस्य निधृतिस्तस्य उदर्काख्यो विदूरथः

ક્રથથી વિદર્ભના પુત્રો જન્મ્યા; તેમાં કુંતી પણ હતી. કુંતીથી ધૃષ્ટક; ધૃષ્ટકથી નિધૃતિ; અને તેની સંતાન વિદૂરથ, જે ‘ઉદર્ક’ નામે પણ ઓળખાતો હતો.

Verse 20

दशार्हपुत्रो व्योमस्तु व्योमाज्जीमूत उच्यते जीमूतपुत्रो विकलस्तस्य भीमरथः सुतः

દશાર્હનો પુત્ર વ્યોમ હતો; વ્યોમથી જીમૂત નામે પુત્ર થયો. જીમૂતનો પુત્ર વિકલ; અને તેનો પુત્ર ભીમરથ હતો.

Verse 21

भीमरथान्नवरथस्ततो दृढरथो ऽभवत् शकुन्तिश् च दृढरथात् शकुन्तेश् च करम्भकः

ભીમરથથી નવરથ જન્મ્યો; ત્યારબાદ દૃઢરથ થયો. દૃઢરથથી શકુંતિ; અને શકુંતિથી કરંભક જન્મ્યો.

Verse 22

करम्भाद्देवलातो ऽभूत् देवक्षेत्रश् च तत्सुतः देवक्षेत्रान्मधुर्नाम मधोर्द्रवरसो ऽभवत्

કરંભથી દેવલાત થયો; તેનો પુત્ર દેવક્ષેત્ર હતો. દેવક્ષેત્રથી ‘મધુ’ નામે પુત્ર થયો; અને મધુથી દ્રવરસ જન્મ્યો.

Verse 23

द्रवरसात् पुरुहूतो ऽभूज्जन्तुरासीत्तु तत्सुतः गुणी तु यादवो राजा जन्तुपुत्रस्तु सात्त्वतः

દ્રવરાસમાંથી પુરુહૂત જન્મ્યો. તેનો પુત્ર જન્તુ હતો. જન્તુમાંથી ગુણવાન યાદવ રાજા સાત્ત્વત ઉત્પન્ન થયો.

Verse 24

सात्त्वताद्भजमानस्तु वृष्णिरन्धक एव च देवावृधश् च चत्वारस्तेषां वंशास्तु विश्रुताः

સાત્ત્વતમાંથી ભજમાન ઉત્પન્ન થયો; તેમજ વૃષ્ણિ, અંધક અને દેવાવૃધ—આ ચાર. તેમના વંશો લોકમાં વિશ્રુત છે.

Verse 25

भजमानस्य वाह्यो ऽभूद्वृष्टिः कृमिर्निमिस् तथा देवावृधाद्वभ्रुरासीत्तस्य श्लोको ऽत्र गीयते

ભજમાન (ભક્તિપૂર્વક યજન કરનાર) માટે વ્યાધિ બહાર થઈ; પછી વરસાદ જેવી શાંતિ આવી; કૃમિ અને ‘નિમિ’ પણ નાશ પામ્યા. દેવાવૃધના કર્મથી વભ્રુ (ભૂરું ચિહ્ન/વર્ણ) ઉત્પન્ન થયું; તેનો શ્લોક અહીં ગવાય છે.

Verse 26

यथैव शृणुमो दूरात् गुणांस्तद्वत्समन्तिकात् वभ्रुः श्रेष्ठो मनुष्याणां देवैर् देवावृधःसमः

જેમ આપણે દૂરથી તેના ગુણો સાંભળીએ છીએ, તેમ નજીકથી પણ (સાંભળીએ છીએ). વભ્રુ મનુષ્યોમાં શ્રેષ્ઠ છે; દેવોની દૃષ્ટિએ તે દેવાવૃધ સમાન છે.

Verse 27

चत्वारश् च सुता वभ्रोर्वासुदेवपरा नृपाः धृतिरिति ञ देवरातो ऽभुदिति ख , ग , घ , ज , ञ , ट , च विस्तृता इति क , छ , च कुहुरो भजमानस्तु शिनिः कम्बलवर्हिषः

વભ્રુના ચાર પુત્ર હતા—વાસુદેવપરાયણ રાજાઓ. કેટલાક પાઠોમાં નામ ‘ધૃતિ’, અન્યમાં ‘દેવરાત’, અને ક્યાંક ‘વિસ્તૃતા’ વાંચાય છે. ત્યારબાદ કુહુર, ભજમાન, શિનિ અને કમ્બલવર્હિષનો ઉલ્લેખ થાય છે.

Verse 28

कुहुरस्य सुतो धृष्णुधृष्णोस्तु तनयो धृतिः धृतेः कपोतरोमाभूत्तस्य पुत्रस्तु तित्तिरिः

કુહુરનો પુત્ર ધૃષ્ણુ હતો. ધૃષ્ણુનો પુત્ર ધૃતિ થયો. ધૃતિથી કપોતરોમા જન્મ્યો અને તેનો પુત્ર તિત્તિરિ હતો.

Verse 29

तित्तिरेस्तु नरः पुत्रस्तस्य चन्दनदुन्दुभिः पुनर्वसुस्तस्य पुत्र आहुकश्चाहुकीसुतः

તિત્તિરિનો પુત્ર નર હતો. નરનો પુત્ર ચંદન-દુન્દુભિ થયો. ચંદન-દુન્દુભિનો પુત્ર પુનર્વસુ અને પુનર્વસુનો પુત્ર આહુક, જે આહુકીથી જન્મ્યો.

Verse 30

आहुकाद्देवको जज्ञे उग्रसेनस्ततो ऽभवत् देववानुपदेवश् च देवकस्य सुताः स्मृताः

આહુકથી દેવક જન્મ્યો અને તેમાંથી ઉગ્રસેન થયો. દેવકના પુત્રો તરીકે દેવવાન અને ઉપદેવ સ્મરાય છે.

Verse 31

तेषां स्वसारः सप्तासन् वसुदेवाय ता ददौ देवकी श्रुतदेवी च मित्रदेवी यथोधरा

તેમની સાત બહેનો હતી; તેમને વસુદેવને વિવાહમાં અપાઈ—દેવકી, શ્રુતદેવી, મિત્રદેવી તથા યથોધરા.

Verse 32

श्रीदेवी सत्यदेवी च सुरापी चेति सप्तमी नवोग्रसेनस्य सुताः कंसस्तेषाञ्च पूर्वजः

શ્રીદેવી, સત્યદેવી અને સુરાપી—આ નામો સાતમાં (અન્ય) તરીકે કહેવાય છે. તેઓ નવોગ્રસેનની પુત્રીઓ છે અને કংস તેમનો જ્યેષ્ઠ છે.

Verse 33

न्यग्रोधश् च सुनामा च कङ्कः शङ्कुश् च भूमिपः सुतनूराष्ट्रपालश् च युद्धमुष्टिः सुमुष्टिकः

ત્યાં ન્યગ્રોધ, સુનામા, કંક અને શંકુ હતા; તેમજ ભૂમિપ નામનો રાજા, અને સુતનૂ તથા રાષ્ટ્રપાલ; તથા યુદ્ધમુષ્ટિ અને સુમુષ્ટિક પણ હતા।

Verse 34

भजमानस्य पुत्रो ऽथ रथमुख्यो विदूरथः राजाधिदेवः शूरश् च विदूरथसुतो ऽभवत्

પછી ભજમાનનો પુત્ર વિદૂરથ થયો, જે રથયોધાઓમાં અગ્રગણ્ય હતો. અને વિદૂરથનો પુત્ર શૂર થયો, જે રાજાધિદેવ નામે પણ પ્રસિદ્ધ હતો।

Verse 35

राजाधिदेवपुत्रौ द्वौ शोणाश् चः श्वेतवाहनः शोणाश्वस्य सुताः पञ्च शमी शत्रुजिदादयः

રાજાધિદેવને બે પુત્ર—શોણાશ્ચ અને શ્વેતવાહન. શોણાશ્વને પાંચ પુત્ર થયા; જેમાં શમી અને શત્રુજિત વગેરે મુખ્ય હતા।

Verse 36

शमीपुत्रः प्रतिक्षेत्रः प्रतिक्षेत्रस्य भोजकः भोजस्य हृदिकः पुत्रो ह्य् अदिकस्य दशात्मजाः

શમીનો પુત્ર પ્રતિક્ષેત્ર; પ્રતિક્ષેત્રનો ભોજક; ભોજકનો હૃદિક; અને હૃદિકનો પુત્ર અદિક, જેને દસ પુત્રો હતા।

Verse 37

कृतवर्मा शतधन्वा देवार्हो भीषणादयः कुकुरो भजमानस्त्विति क सुन्दरो भजमानस्त्विति ज कुकुरस्येति क शक्रजिदादय इति ख देवार्हात् कम्बलवर्हिरसमौजास्ततो ऽभवत्

તે વંશમાં કૃતવર્મા, શતધન્વા, દેવાર્હ, ભીષણ વગેરે થયા. કુકુરમાંથી ભજમાન થયો—એવો પાઠ કેટલાક સ્થાનોમાં છે; અન્ય પાઠમાં ‘સુંદર જ ભજમાન’ એમ કહેવાયું છે. ક્યાંક ‘કુકુરસ્ય’ અને ક્યાંક ‘શક્રજિત વગેરે’ એવો પાઠભેદ પણ મળે છે. દેવાર્હમાંથી કમ્બલ, વર્હિ અને અસમૌજ જન્મ્યા।

Verse 38

सुदंष्ट्रश् च सुवासश् च धृष्टो ऽभूदसमौजसः गान्धारी चैव माद्री च धृष्टभार्ये बभूवतुः

સુદંષ્ટ્ર અને સુવાસ હતા; અસંમૌજસથી ધૃષ્ટ જન્મ્યો. ધૃષ્ટની બે પત્નીઓ—ગાન્ધારી અને માદ્રી—થઈ.

Verse 39

सुमित्रो ऽभूच्च गान्धार्यां माद्री जज्ञे युधाजितम् अनमित्रः शिनिर्धृष्टात्ततो वै देवमीढुषः

ગાન્ધારીમાંથી સુમિત્ર થયો; માદ્રીમાંથી યુધાજિત જન્મ્યો. અનમિત્રમાંથી શિનિ થયો; અને ધૃષ્ટમાંથી દેવમીઢુષ ઉત્પન્ન થયો.

Verse 40

अनमित्रसुतो निघ्नो निघ्नस्यापि प्रसेनकः सत्राजितः प्रसेनो ऽथ मणिं सूर्यात्स्यमन्तकम्

અનમિત્રનો પુત્ર નિઘ્ન હતો; નિઘ્નનો પુત્ર પ્રસેનક થયો. ત્યારબાદ સત્રાજિત અને પ્રસેન થયા; અને પ્રસેને સૂર્યદેવ પાસેથી સ્યમંતક નામનો મણિ મેળવ્યો.

Verse 41

प्राप्यारण्ये चरन्तन्तु सिंहो हत्वाग्रहीन्मणिं हतो जाम्बवता सिंहो जाम्बवान् हरिणा जितः

અરણ્યમાં પહોંચી ત્યાં ફરતા એક સિંહે (ધારકને) મારી મણિ છીનવી લીધી. તે સિંહને જાંબવાને માર્યો; અને જાંબવાનને હરિએ જીત્યો.

Verse 42

तस्मान्मणिं जाम्बवतीं प्राप्यागाद्दारकां पुरीम् सत्राजिताय प्रददौ शतधन्वा जघान तम्

અતએવ મણિ તથા જાંબવતીને મેળવી તે દ્વારકા નગરીમાં ગયો. તેણે સત્રાજિતને તે મણિ અર્પણ કરી; પછી શતધન્વાએ તેને મારી નાખ્યો.

Verse 43

हत्वा शतधनुं कृष्णो मणिमादाय कीर्तिभाक् बलयादवमुख्याग्रे अक्रूरान्मणिमर्पयेत्

શતધન્વાનો વધ કરીને કીર્તિમાન કૃષ્ણે મણિ ઉઠાવી અને બલરામ તથા યાદવ મુખ્યાઓની હાજરીમાં અક્રૂરને તે મણિ અર્પણ કરી।

Verse 44

मिथ्याभिशस्तिं कृष्णस्य त्यक्त्वा स्वर्गी च सम्पठन् सत्राजितो भङ्गकारः सत्यभामा हरेः प्रिया

કૃષ્ણ પરની ખોટી નિંદા ત્યજીને જે આનું પાઠ કરે તે સ્વર્ગગામી થાય છે. સત્રાજિત સોનાના ખંડો બનાવનાર હતો અને સત્યભામા હરિની પ્રિયા હતી।

Verse 45

अनमित्राच्छिनिर्जज्ञे सत्यकस्तु शिनेः सुतः सत्यकात्सात्यकिर्जज्ञे युयुधानाद्धुनिर्ह्यभूत्

અનમિત્રમાંથી શિની જન્મ્યો અને શિનીનો પુત્ર સત્યક હતો. સત્યકમાંથી સાત્યકી જન્મ્યો અને યુયુધાનમાંથી ધુની જન્મ્યો।

Verse 46

धुनेर्युगन्धरः पुत्रः स्वाह्यो ऽभुत् स युधाजितः ऋषभक्षेत्रकौ तस्य ह्य् ऋषभाच्च स्वफल्ककः

ધુનીનો પુત્ર યુગંધર હતો. તેનો પુત્ર સ્વાહ્ય હતો, જે યુધાજિત તરીકે પ્રસિદ્ધ થયો. તેનીમાંથી ઋષભ અને ક્ષેત્રક જન્મ્યા, અને ઋષભમાંથી સ્વફલ્કક જન્મ્યો।

Verse 47

स्वफल्कपुत्रो ह्य् अक्रूरो अकूराच्च सुधन्वकः शूरात्तु वसुदेवाद्याः पृथा पाण्डोः प्रियाभवत्

સ્વફલ્કનો પુત્ર અક્રૂર હતો અને અક્રૂરમાંથી સుధન્વક જન્મ્યો. શૂરમાંથી વસુદેવ વગેરે જન્મ્યા અને પૃથા પાંડુની પ્રિય પત્ની બની।

Verse 48

सुधाजितमिति ख , छ च स्वान्धोभूदिति ख , छ च साक्षो ऽभूदिति ज धर्माद्युधिष्ठिरः पाण्डोर्वायोः कुन्त्यां वृकोदरः इन्द्राद्धनञ्जयो माद्र्यां नकुलः सहदेवकः

‘સુધાજિત’—ખ અને છ હસ્તપ્રતોનો પાઠ; ‘સ્વાન્ધોભૂ’—ખ અને છનો પાઠ; ‘સાક્ષઃ’—જ હસ્તપ્રતનો પાઠ. ધર્મથી યુધિષ્ઠિર, વાયુથી કુંતીમાં વૃકોદર (ભીમ), ઇન્દ્રથી ધનંજય (અર્જુન), અને માદ્રીમાં નકુલ તથા સહદેવ જન્મ્યા.

Verse 49

वसुदेवाच्च रोहिण्यां रामः सारणदुर्गमौ वसुदेवाच्च देवक्यामादौ जातः सुसेनकः

વસુદેવ અને રોહિણીથી રામ જન્મ્યો; તેમજ સારણ અને દુર્ગમ પણ. અને વસુદેવ તથા દેવકીથી સૌ પ્રથમ સુસેનક જન્મ્યો.

Verse 50

कीर्तिमान् भद्रसेनश् च जारुख्यो विष्णुदासकः भद्रदेहः कंश एतान् षड्गर्भान्निजघान ह

કીર્તિમાન, ભદ્રસેન, જારુખ્ય, વિષ્ણુદાસક અને ભદ્રદેહ—આ છ ગર્ભોને કંસે નિશ્ચયે સંહાર્યા.

Verse 51

ततो बलस्ततः कृष्णः सुभद्रा भद्रभाषिणी चारुदेष्णश् च शाम्बाद्याः कृष्णाज्जाम्बवतीसुताः

ત્યારબાદ બલ (બલરામ), ત્યારબાદ કૃષ્ણ. (પછી) શુભ વાણી બોલનારી સુભદ્રા અને ચારુદેષ્ણ; તેમજ શામ્બ વગેરે—કૃષ્ણથી જાંબવતીના પુત્રો થયા.