Adhyaya 107

Verse 1

ऋषय ऊचुः । अष्टषष्टिरियं प्रोक्ता या त्वया सूतनन्दन । क्षेत्राणां देवदेवस्य कथं सा तत्र संस्थिता । एतत्सर्वं समाचक्ष्व परं कौतूहलं हि नः

Los sabios dijeron: «Oh hijo de Sūta, has hablado de estos “sesenta y seis”, los campos sagrados del Dios de los dioses. ¿Cómo quedaron establecidos allí? Cuéntanos todo, pues grande es nuestra curiosidad».

Verse 2

सूत उवाच । प्रश्नभारो महानेष यो भवद्भिः प्रकीर्तितः । तथापि कीर्तयिष्यामि नमस्कृत्वा पिनाकिनम्

Dijo Sūta: «Grande, en verdad, es el peso de las preguntas que habéis planteado. Aun así, lo relataré—tras inclinarme en reverencia ante Pinākin (Śiva), el portador del arco».

Verse 3

चमत्कारपुरेऽवासीत्पूर्वं ब्राह्मणसत्तमः । वत्सस्यान्वयसंभूतश्चित्रशर्मा महायशाः

Antaño, en la ciudad llamada Cāmatkāra vivía un brāhmaṇa excelso. Era el ilustre Citraśarman, nacido en el linaje de Vatsa.

Verse 4

तस्य बुद्धिरियं जाता पाताले हाटकेश्वरम् । अत्रानीय ततो भक्त्या पूजयामि दिवानिशम्

Entonces nació en él esta resolución: «Trayendo a Hāṭakeśvara desde Pātāla (el mundo subterráneo) a este lugar, lo adoraré con devoción día y noche».

Verse 5

एवं स निश्चयं कृत्वा तपश्चके ततः परम् । नियतो नियताहारः परां निष्ठां समाश्रितः

Habiendo tomado así su firme determinación, emprendió luego austeridades. Disciplinado y moderado en el alimento, se acogió a la más alta constancia.

Verse 6

तस्यापि भगवाञ्छंभुः कालेन महता ततः । संतुष्टो ब्राह्मण श्रेष्ठास्ततः प्रोवाच सादरम्

Tras mucho tiempo, Bhagavān Śambhu también quedó complacido con él. Entonces, dirigiéndose a aquel mejor de los brāhmaṇas, le habló con benévola consideración.

Verse 7

वरं प्रार्थय विप्रेन्द्र यत्ते मनसि वर्तते । अपि त्रैलोक्यराज्यं ते तुष्टो दास्याम्यसंशयम्

Pide un don, oh el mejor de los bráhmanas, aquello que mora en tu mente. Si lo deseas, te otorgaré sin duda la soberanía sobre los tres mundos, pues estoy complacido.

Verse 8

तस्मात्प्रार्थय ते नित्यं यत्र चित्ते व्यवस्थितम् । दुर्लभं सर्वदेवानां मनुष्याणां विशेषतः

Por eso, pide siempre aquello que está firmemente asentado en tu corazón: algo raro incluso entre todos los dioses, y más aún entre los hombres.

Verse 9

चित्रशर्मोवाच । यदि तुष्टोसि मे देव वरं चेन्मे प्रयच्छसि । तदत्रागच्छ पातालाल्लिंगरूपी सुरेश्वर

Dijo Citraśarman: «Si estás complacido conmigo, oh Señor, y si has de concederme un don, entonces ven aquí desde Pātāla en forma de liṅga, oh Soberano de los dioses».

Verse 10

यत्पाताले स्थितं लिंगं ब्रह्मणा संप्रतिष्ठितम् । हाटकेश्वरसंज्ञं तु तदिहायातु सत्व रम्

Que el liṅga que está en Pātāla—consagrado por Brahmā y llamado Hāṭakeśvara—venga aquí con presteza.

Verse 11

श्रीभगवानुवाच । अचलं सर्वलिंगं स्यात्सर्वत्रापि द्विजोत्तम । कि पुनः प्रथमं यच्च ब्रह्मणा निर्मितं स्वयम्

Dijo el Bienaventurado Señor: «Todo liṅga es inmóvil en todas partes, oh el mejor de los bráhmanas. ¡Cuánto más aquel primordial, forjado por el propio Brahmā!»

Verse 12

तस्मात्थापय लिंगं तद्धाटकेन द्विजोत्तम । हाटकेश्वरसंज्ञं तु लोके ख्यातं भविष्यति

Por ello, oh el mejor de los brāhmaṇas, establece ese liṅga con hāṭaka (oro). En verdad, será célebre en el mundo con el nombre de Hāṭakeśvara.

Verse 15

चित्रशर्माऽपि कृत्वाथ प्रासादं सुमनोहरम् । तत्र हेममयं लिंगं स्थापयामास भक्तितः

Entonces Citraśarman también edificó un templo sumamente encantador; y allí, con devoción, instaló un liṅga de oro.

Verse 16

शास्त्रोक्तेन विधानेन पूजां चक्रे च नित्यशः । ततस्त्रैलोक्य विख्यातं तल्लिंगं तत्र वै द्विजाः

Conforme al rito prescrito por las śāstras, realizaba la adoración cada día y servía a ese Liṅga. Por ello, oh brāhmaṇas, ese mismo Liṅga se hizo famoso en los tres mundos.

Verse 17

दूरादभ्येत्य लोकाश्च पूजयंति ततः परम् । अथ तत्र द्विजा येऽन्ये संस्थिता गुणवत्तराः

La gente acudía incluso desde lejos y lo adoraba con mayor fervor. Entonces, allí habitaban también otros brāhmaṇas, hombres de mayores méritos.

Verse 18

तेषां स्पर्धा ततो जाता दृष्ट्वा तस्य विचेष्टितम् । एकस्थानप्रसूतानां सर्वेषां गुणशालिनाम्

Al ver su proceder, surgió entonces rivalidad entre ellos: todos eran hombres virtuosos, nacidos del mismo lugar y de la misma comunidad de linaje.

Verse 19

अयं गुणविहीनोऽपि प्रख्यातो भुवनत्रये । हराराधनमासाद्य यस्मात्तस्माद्वयं हरम् । तदर्थे तोषयिष्यामः साम्यं येन प्रजायते

«Aunque carece de méritos, se ha hecho célebre en los tres mundos, porque alcanzó la adoración de Hara. Por eso, también nosotros aplacaremos a Hara con ese mismo fin, para que surja la igualdad de condición espiritual»។

Verse 20

अष्टषष्टिः स्मृता लोके क्षेत्राणां शूलपाणिनः । यत्र सान्निध्यमभ्येति त्रिकालं परमेश्वरः

«En el mundo se recuerdan sesenta y ocho campos sagrados del Portador del Tridente; lugares donde el Señor Supremo se hace cercano en presencia en los tres tiempos del día.»

Verse 22

अष्टषष्टिश्च गोत्राणामस्माकं चात्र संस्थिता । एतेन मूढमनसा सार्धं सामान्यलक्षणा

«Y aquí están establecidos también sesenta y ocho clanes (gotras) de los nuestros; junto con este hombre de mente extraviada, comparten los mismos signos externos (de la comunidad).»

Verse 23

तथा सर्वैश्च सर्वाणि क्षेत्रलिंगानि कृत्स्नशः । आनेतव्यानि चाराध्य तपःशक्त्या महेश्वरम्

«Por ello, todos ellos debían traer íntegramente todos los kṣetra-liṅgas; y, por el poder de la ascesis, adorar a Mahēśvara.»

Verse 24

एतेषां सर्वगोत्राणामानेष्यति च शंकरः । यद्गोत्रं क्षेत्रसंयुक्तं यच्चान्यद्वा भविष्यति

«Y Śaṅkara reunirá los gotras de todos éstos: cualquier gotra unido a un kṣetra, y cualquier otro que llegue a existir.»

Verse 25

ततस्ते शर्मसंयुक्ताः सर्व एव द्विजोत्तमाः । चक्रुस्तपःक्रियां सर्वे दुष्करां सर्वजन्तुभिः

Entonces, aquellos brāhmaṇas eminentes, colmados de firme resolución y de fe auspiciosa, emprendieron todos la práctica de la austeridad, una observancia ardua que a cualquier ser le es difícil realizar.

Verse 26

जपैर्होमोपवासैश्च नियमैश्च पृथग्विधैः । बलिपूजोपहारैश्च स्नानदानादिभिस्तथा

Lo realizaron mediante japa (recitación de mantras), homa (ofrenda al fuego), upavāsa (ayuno) y diversas disciplinas (niyamas); mediante bali, pūjā y upahāra (ofrendas, culto y presentes); y asimismo con ritos de baño sagrado (snāna), dádivas (dāna) y demás—así cumplieron sus observancias.

Verse 27

लिंगं संस्थाप्य देवस्य नाम्ना ख्यातं द्विजेश्वरम् । मनोहरतरे प्रोच्चे प्रासादे पर्वतोपमे

Habiendo instalado un liṅga del Señor, célebre por el nombre divino de Dvijeśvara, lo consagraron en un templo altísimo y encantador, grandioso como una montaña.

Verse 28

त्यक्त्वा गृहक्रियाः सर्वास्तथा यज्ञसमुद्भवाः । अन्याश्च लोकयात्रोत्थास्तोषयंति महेश्वरम्

Abandonando todas las labores domésticas, así como los ritos nacidos de los sacrificios, e incluso otras acciones ligadas al sustento mundano, buscaron complacer únicamente a Maheśvara.

Verse 29

एवमाराध्यमानोऽपि सन्तोषं परमेश्वरः । नाभ्यगच्छत्परां तुष्टिं कथंचिदपि स द्विजाः

Y aun siendo así adorado, Parameśvara no alcanzó plena satisfacción; de ningún modo llegó a la suprema complacencia, oh nacidos dos veces.

Verse 30

ततो वर्षसहस्रांते समाराध्य महेश्वरम् । न च किञ्चित्फलं प्राप्ता यावत्क्रुद्धास्ततोऽखिलाः

Entonces, aun después de mil años de adorar debidamente a Maheśvara, no obtuvieron fruto alguno; hasta que, por ello, todos se llenaron de ira.

Verse 31

अस्य मूर्खतमस्याऽपि त्वं शूलिंश्चित्रशर्मणः । सुस्तोकेनाऽपि कालेन सन्तोषं परमं गतः

«¡Incluso por este hombre tan necio, oh Śūlin, quedaste supremamente complacido con Citraśarman en muy poco tiempo!»

Verse 32

वयं वार्धक्यमापन्ना बाल्यात्प्रभृति शंकरम् । पूजयन्तोऽपि नो दृष्टस्तथाऽपि परमेश्वर

«Hemos llegado a la vejez, adorando a Śaṅkara desde la niñez; y aun así, oh Parameśvara, no te hemos contemplado.»

Verse 33

तस्मात्सर्वे प्रकर्तव्यं हव्यवाहप्रवेशनम् । अस्माभिर्निश्चयो ह्येष तवाग्रे सांप्रतं कृतः

«Por tanto, entremos todos en el fuego. Ésta es, en verdad, nuestra decisión, tomada ahora mismo ante ti.»

Verse 34

ततश्चाहृत्य काष्ठानि सर्वे ते द्विजसत्तमाः । ईश्वरं मनसि ध्यात्वा चिताश्चक्रुः पृथग्विधाः

Entonces aquellos mejores de los dos veces nacidos trajeron leña; meditando al Señor en su corazón, prepararon piras funerarias separadas, de diversas clases.

Verse 35

तथा सर्वं क्रियाकल्पं स्नानदानादिकं च यत् । कृत्वा ते ब्राह्मणाः सर्वे सुसमिद्धहुताशनम्

Así también, tras cumplir todo el conjunto de ritos prescritos—baño ritual, dádivas y lo demás—todos aquellos brāhmaṇas encendieron debidamente el fuego del sacrificio, con llama fulgurante.

Verse 36

यावत्कृत्वा सुतैः सार्धं प्रविशंति समाहिताः । तावत्स भगवांस्तुष्टस्तेषां संदर्शनं ययौ

Y cuando—hecho ya todo—estaban a punto de entrar (en el fuego) junto con sus hijos, serenos y recogidos, en ese mismo instante el Bienaventurado Señor, complacido, se mostró ante sus ojos.

Verse 37

अब्रवीच्च विहस्योच्चैर्मेघगम्भीरया गिरा । सर्वांस्तान्ब्राह्मणश्रेष्ठान्मृतान्संजीवयन्निव

Entonces habló, riendo en voz alta, con una voz profunda como el trueno de las nubes; tan conmovedora era, que parecía devolver la vida a todos aquellos brāhmaṇas excelsos, caídos como muertos.

Verse 38

भो भो ब्राह्मणशार्दूला मा मैवं साहसं महत् । यूयं कुरुत मद्वाक्यात्संतुष्टस्य विशेषतः

«¡Oh brāhmaṇas, tigres entre los hombres!, no cometáis así una temeridad tan grande. Antes bien, haced según mi palabra—sobre todo ahora, que estoy plenamente complacido.»

Verse 39

तस्माद्वदत यच्चित्ते युष्माकं चैव संस्थितम् । येन दत्त्वा प्रगच्छामि स्वमेव भुवनं पुनः

«Por tanto, decidme lo que está asentado en vuestros corazones; concediéndolo, partiré de nuevo a mi propia morada.»

Verse 40

ब्राह्मणा ऊचुः । अस्मिन्क्षेत्रे सुरश्रेष्ठ पुरस्यास्य च संनिधौ । क्षेत्राणामष्टषष्टिर्या धन्या संकीर्त्यते जनैः

Los brāhmaṇas dijeron: «Oh, el mejor de los dioses, en este campo sagrado, junto a esta ciudad, hay sesenta y ocho recintos santos y bienaventurados que la gente celebra y recita».

Verse 41

सदाभ्यैतु समं लिंगैस्तैराद्यैः सुरसत्तम । येनामर्षप्रशांतिर्नः सर्वेषामिह जायते

«Oh, el mejor entre los dioses, que esos liṅgas primordiales permanezcan aquí siempre, reunidos, para que en este lugar se apacigüen la ira y la rivalidad de todos nosotros.»

Verse 42

एष संस्पर्धतेऽस्माभिः सर्वैर्गुणविवर्जितः । त्वल्लिंगस्य प्रभावेन तस्मादेतत्समाचर

«Este hombre, aunque carece de virtudes, compite con todos nosotros; por eso, por el poder de tu liṅga, realiza este remedio que aquiete nuestra contienda.»

Verse 43

सूत उवाच । एतस्मिन्नंतरे विप्रो ज्ञात्वा तं वरदं हरम् । उवाच स्पर्धया युक्तश्चित्रशर्मा महेश्वरम्

Sūta dijo: Entonces, el brāhmaṇa Citraśarmā—sabiendo que Hara es el otorgador de dones—se dirigió a Maheśvara, colmado de rivalidad.

Verse 44

चित्रशर्मोवाच । एतैः प्राणपरित्यागमारभ्य तदनतरम् । तुष्टिं नीतोऽसि देवश कृत्वा च सुमहत्तपः

Citraśarmā dijo: «Desde el instante en que هؤلاء comenzaron a abandonar la vida, inmediatamente después, oh Señor de los dioses, quedaste complacido por la realización de una austeridad inmensamente grande.»

Verse 46

मया स्पर्द्धमानैश्च केवलं गुणगर्वितैः । तस्मादेषो न दातव्यत्वं त्वया किंचित्सुरेश्वर

«Puesto que compiten conmigo, envanecidos tan sólo por sus propias cualidades, por eso, oh Señor de los dioses, no les concedas absolutamente nada.»

Verse 47

सूत उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा भगवाञ्छशिशेखरः । चिन्तयामास चित्तेन किमत्र सुकृतं भवेत्

Dijo Sūta: Al oír aquellas palabras, el Bienaventurado—Śaśiśekhara—reflexionó en su corazón: «¿Qué proceder aquí sería verdaderamente meritorio y justo?»

Verse 48

एते ब्राह्मणशार्दूला विनाशं यांति मत्कृते । एषोऽपि सर्वसंसिद्धो गणतुल्यो द्विजोत्तमः

«Estos brāhmaṇas, cual tigres, van a la ruina por mi causa. Y este brāhmaṇa excelso también—plenamente consumado—ha llegado a ser comparable a un gaṇa de Śiva.»

Verse 49

तस्माद्द्वाभ्यां मया कार्यं क्षेत्रे सौख्यं यथा भवेत् । ब्राह्मणानां विशेषेण तथा चात्र निवासिनाम्

«Por ello, por medio de vosotros dos, debo hacer que el bienestar prevalezca en este campo sagrado—en especial para los brāhmaṇas, y también para quienes aquí habitan.»

Verse 50

ममापि सर्वदा चित्ते कृत्यमेतद्धि वर्तते । एक स्थाने करोम्येव सर्वक्षेत्राणि यानि मे

«Esta misma tarea está siempre presente en mi mente: ciertamente reuniré en un solo lugar todos los campos sagrados que me pertenecen.»

Verse 51

भविष्यति तथा कालो रौद्रः कलिसमुद्भवः । तत्र क्षेत्राणि तीर्थानि नाशं यास्यंति भूतले

Surgirá un tiempo feroz, nacido de la era de Kali; entonces, sobre la tierra, los kṣetra sagrados y los tīrtha, vados santos, decaerán y serán destruidos.

Verse 52

सत्तीर्थैस्तद्भयात्सर्वैः क्षेत्रमेतत्समाश्रितम् । आनयिष्याम्यहमपि स्वानि क्षेत्राणि कृत्स्नशः

Por ello, todos los tīrtha verdaderos, temiendo ese peligro nacido de Kali, se han refugiado en este kṣetra. Yo también traeré aquí, por completo, mis propios campos sagrados.

Verse 53

ततस्तं चित्रशर्माणं प्राह चेदं महेश्वरः । शृणु मद्वचनं कृत्स्नं कुरुष्व तदनंतरम्

Entonces Maheśvara habló a Citraśarman: «Escucha por completo mi instrucción y, acto seguido, cúmplela sin demora».

Verse 54

अत्र क्षेत्राणि सर्वाणि मदीयानि द्विजोत्तम । समागच्छंतु विप्राश्च प्रभवंतु प्रहर्षिताः

«Oh, el mejor de los dos veces nacidos, que todos mis kṣetra sagrados se reúnan aquí; y que los brāhmaṇas también se congreguen y prosperen con júbilo».

Verse 55

तवापि योग्यतां श्रेष्ठां करिष्यामि महामते । यदि मे वर्तसे वाक्ये मुक्त्वा स्पर्द्धां द्विजोद्भवाम्

«Oh, magnánimo, también te concederé la más alta idoneidad y autoridad, si permaneces en mi palabra, abandonando la rivalidad nacida del orgullo brāhmánico».

Verse 56

तुरीयमपि ते गोत्रं वेदोक्तेन क्रमेण च । आद्यतां चापि ते सर्वे कीर्तयिष्यंति ते द्विजाः

Aun un cuarto gotra será establecido para ti conforme al orden prescrito por los Vedas; y todos esos brāhmaṇas proclamarán también tu primacía.

Verse 57

तथान्यदपि सन्मानं तव यच्छामि च द्विज । आचन्द्रार्कमसंदिग्धं पुत्रपौत्रादिकं च यत्

Y, oh brāhmaṇa, te concedo también un honor mayor—infalible mientras perduren la luna y el sol—junto con bendiciones seguras de descendencia, comenzando por hijos y nietos.

Verse 58

त्वदन्वये भविष्यंति पुत्रपौत्रास्तथा परे । कृत्ये श्राद्धे तर्पणे वा क्रियमाणे विधानतः

En tu linaje habrá ciertamente hijos, nietos y más descendientes. Cuando se realicen conforme a la norma los ritos prescritos—sea el śrāddha o el tarpaṇa—se llevarán a cabo debidamente y en forma completa.

Verse 59

आद्यस्य वत्ससंज्ञस्य नाम उच्चार्य गोत्रजम् । ततो नामानि चाप्येवं कीर्तयिष्यंति भक्तितः

Primero pronunciarán el nombre del ancestro más antiguo—designado como “Vatsa”—junto con el nombre del gotra. Después, del mismo modo, recitarán también los demás nombres con devoción.

Verse 60

ततः संतर्पयिष्यंति पितॄनथ पितामहान् । तथान्यानपि बंधूंश्च सुहृत्संबंधिबांधवान्

Luego ofrecerán tarpaṇa a los padres y a los abuelos; y del mismo modo a otros parientes también—amigos, allegados y familiares.

Verse 61

त्वदन्वये विना नाम्ना त्वदीयेन विमोहिताः । ये पितॄंस्तर्पयिष्यंति तेषां व्यर्थं भविष्यति

Pero aquellos de tu linaje que, engañados, realizan el tarpaṇa a los antepasados sin pronunciar tu Nombre—tal tarpaṇa será estéril para ellos.

Verse 62

श्राद्धं वा यदि वा दानं तर्पणं वा त्वदुद्भवम् । तस्मादहंकृतिं मुक्त्वा मामाराधय केवलम्

Sea śrāddha, o caridad, o tarpaṇa—cuanto nazca por ti—por eso abandona el ego y adórame a Mí solamente.

Verse 63

येन सिद्धोऽपि संसिद्धिं परामाप्नोषि शाश्वतीम् । एवं संबोध्य तं विप्रं कृत्वाद्यमपि पश्चिमम्

Por esto, aun estando ya realizado, alcanzas la perfección suprema y eterna. Habiendo así instruido a aquel brāhmaṇa, hizo que lo primero fuese también lo último, es decir, dio término al asunto.

Verse 64

ततस्तान्ब्राह्मणानाह प्रासादः क्रियतामिति । गोत्रंगोत्रं पुरस्कृत्य स्थाप्यं लिंगमनुत्तमम् । येन संक्रमणं तेषु मम संजायतेद्विजाः

Entonces dijo a aquellos brāhmaṇas: «Constrúyase un templo». Honrando a cada gotra según su debido orden, debe instalarse un liṅga insuperable—para que, oh nacidos dos veces, surja entre ellos mi salvadora “transición”, mi vínculo de gracia.

Verse 65

अथ ते ब्राह्मणास्तत्र भूमिभागान्मनोहरान् । दृष्ट्वादृष्ट्वा प्रचक्रुश्च प्रासादान्हर्षसंयुताः

Entonces aquellos brāhmaṇas, al contemplar una y otra vez las hermosas porciones de tierra de aquel lugar, llenos de júbilo se pusieron a construir los templos.

Verse 66

अष्टषष्टिमितान्दिव्यान्कैलासशिखरोपमान् । तेषु संस्थापयामासु लिङ्गानि विविधानि च । क्षेत्रेक्षत्रे च यन्नाम तत्तत्संज्ञां प्रचक्रिरे

Levantaron sesenta y ocho templos divinos, semejantes a las cumbres del Kailāsa. En ellos instalaron diversos liṅgas; y en cada campo sagrado y localidad, el nombre que allí prevalecía, ese mismo otorgaron como designación del liṅga/santuario.

Verse 67

अथ तेषां पुनर्दृष्टिं गत्वा देवस्त्रिलोचनः । प्रोवाच मधुरं वाक्यं कस्मिंश्चित्कालपर्यये । आराधितस्तपःशक्त्या लिंगसंस्थापनादनु

Luego, pasado cierto tiempo, el Señor de los tres ojos volvió a aparecer ante ellos y pronunció dulces palabras, complacido por la fuerza de su austeridad, después de la instalación de los liṅgas.

Verse 68

श्रीभगवानुवाच । परितुष्टोऽस्मि विप्रेंद्रा युष्माकमहमद्य वै । एतन्मम कृतं कृत्यं भवद्भिरखिलं ततः

El Bienaventurado Señor dijo: “Oh los mejores de los brāhmaṇas, hoy estoy plenamente complacido con vosotros. Por medio de vosotros, todo lo que debía ser realizado por Mí ha quedado enteramente cumplido.”

Verse 69

अस्मदीयानि लिंगानि क्षेत्राणि च कलेर्भयात् । ततो मान्याश्च मे यूयं नान्यैरेतद्भविष्यति

“Por temor a Kali, Mis liṅgas y Mis lugares sagrados dependerán de vosotros. Por eso seréis honrados por Mí; tal dignidad no os la concederán otros.”

Verse 70

तस्माच्चित्तस्थितं शीघ्रं प्रार्थयंतु द्विजोत्तमाः । संप्रयच्छामि येनाशु यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्

“Por tanto, oh los mejores de los nacidos dos veces, pedid pronto lo que guardáis en el corazón. Os lo concederé al instante, aunque sea algo sumamente difícil de obtener.”

Verse 71

ब्राह्मणा ऊचुः । यदि देव प्रसन्नस्त्वमस्माकं च सुरेश्वर । पश्चिमश्चित्रशर्मा च यथाद्यो भवता कृतः

Los bráhmanas dijeron: «Oh Deva, si estás complacido con nosotros, oh Señor de los dioses, haz que también nosotros seamos como el anterior, tal como por ti fue hecho Citraśarman».

Verse 72

अस्मदीयं सदा नाम कीर्तनीयमसंशयम् । श्राद्धकृत्येषु सर्वेषु यथा तेन समा वयम् । भवामस्त्वत्प्रसादेन सांप्रतं चित्रशर्मणा

«Que también nuestro nombre sea siempre recitado, sin duda. Y en todos los ritos de śrāddha, por tu gracia, que ahora seamos iguales a Citraśarman».

Verse 73

श्रीभगवानुवाच । युष्माकमपि ये केचिद्वशं यास्यंति मानवाः । युवानः शास्त्रसंयुक्ता वेदविद्याविशारदाः

El Bienaventurado Señor dijo: «También entre vosotros, aquellos hombres que entren bajo vuestra disciplina—jóvenes, formados en los śāstras y muy diestros en el saber védico—».

Verse 74

आनयिष्यथ तान्यूयमामुष्यायणसंज्ञितान् । नित्यं स्थिताश्च ते क्षेत्रे श्राद्धस्याक्षय्यकारकाः

«Vosotros los traeréis—conocidos por la designación “Āmuṣyāyaṇa”. Morando siempre en ese campo sagrado, harán inagotables los frutos del śrāddha».

Verse 75

एवमुक्त्वाथ देवेशस्ततश्चादर्शनं गतः । तेऽपि विप्राः सुसंतुष्टास्तत्र स्थाने व्यवस्थिताः

Habiendo dicho esto, el Señor de los dioses desapareció de la vista. Aquellos bráhmanas, muy complacidos, permanecieron establecidos en ese mismo lugar.

Verse 76

एवं तत्र समस्तानि क्षेत्राण्यायतनानि च । कलिभीतानि विप्रेंद्रा निवसंति सदैव हि

Así, allí todos los lugares sagrados y santuarios—temerosos del Kali—moran en verdad siempre, oh el mejor de los brāhmaṇas.

Verse 77

एवं ते ब्राह्मणाः प्राप्य सिद्धिं चेश्वरपूजनात् । ख्याताः सर्वत्र भुवने श्राद्धस्याक्षय्यकारकाः

Así, aquellos brāhmaṇas, tras alcanzar la siddhi por el culto al Señor, fueron célebres en todo el mundo como quienes hacen inagotables los frutos del śrāddha.

Verse 107

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्र माहात्म्ये ब्राह्मणचित्रशर्मलिंगस्थापनवृत्तांतवर्णनंनाम सप्तोत्तरशततमोऽध्यायः

Así concluye el capítulo ciento siete del Śrī Skanda Mahāpurāṇa, en la Ekāśītisāhasrī Saṃhitā, dentro de la sexta sección llamada Nāgara Khaṇḍa—en el Tīrtha-māhātmya que canta la gloria del kṣetra sagrado de Hāṭakeśvara—titulado: «Relato del establecimiento (sthāpana) de un Śiva-liṅga por el brāhmaṇa Citraśarmā».