Adhyaya 22

Verse 1

अगस्त्य उवाच । पार्वतीहृदयानंद स्कंद सर्वज्ञनंदन । काः कास्तु शक्तयस्ता वै तासां नामानि मे वद

Agastya dijo: «Oh Skanda, gozo del corazón de Pārvatī, deleite del Hijo del Omnisciente: ¿cuáles son en verdad esas Śaktis? Dime sus nombres».

Verse 2

स्कंद उवाच । तासां परमशक्तीनामुमावयवसंभुवाम् । आख्याम्याख्यां शृणु मुने कुंभसंभव तत्त्वतः

Skanda dijo: «De esas Śaktis supremas—nacidas de los mismos miembros de Umā—declararé sus apelativos. Escucha, oh sabio Kumbha-sambhava, conforme a la verdad».

Verse 3

त्रैलोक्यविजया तारा क्षमा त्रैलोक्यसुंदरी । त्रिपुरा त्रिजगन्माता भीमा त्रिपुरभैरवी

«Trailokyavijayā, Tārā, Kṣamā, Trailokyasundarī; Tripurā, Madre de los tres mundos, Bhīmā y Tripurabhairavī».

Verse 4

कामाख्या कमलाक्षी च धृतिस्त्रिपुरतापनी । जया जयंती विजया जलेशी चापराजिता

«Kāmākhyā, Kamalākṣī, Dhṛti, Tripuratāpanī; Jayā, Jayaṃtī, Vijayā, Jaleśī y Aparājitā».

Verse 5

शंखिनी गजवक्त्रा च महिषघ्नी रणप्रिया । शुभानंदा कोटराक्षी विद्युज्जिह्वा शिवारवा

«Śaṃkhinī, Gajavaktrā, Mahiṣaghnī, Raṇapriyā; Śubhānandā, Koṭarākṣī, Vidyujjihvā y Śivāravā.»

Verse 6

त्रिनेत्रा च त्रिवक्त्रा च त्रिपदा सर्वमंगला । हुंकारहेतिस्तालेशी सर्पास्या सर्वसुंदरी

«Trinetrā, Trivaktrā, Tripadā, Sarvamaṅgalā; Huṃkārahetis, Tāleśī, Sarpāsyā y Sarvasundarī.»

Verse 7

सिद्धिर्बुद्धिः स्वधा स्वाहा महानिद्रा शराशना । पाशपाणिः खरमुखी वज्रतारा षडानना

«Siddhi, Buddhi, Svadhā, Svāhā, Mahānidrā, Śarāśanā; Pāśapāṇi, Kharamukhī, Vajratārā y Ṣaḍānanā.»

Verse 8

मयूरवदना काकी शुकी भासी गरुत्मती । पद्मावती पद्मकेशी पद्मास्या पद्मवासिनी

«Mayūravadanā, Kākī, Śukī, Bhāsī, Garutmatī; Padmāvatī, Padmakeśī, Padmāsyā y Padmavāsinī.»

Verse 9

अक्षरा त्र्यक्षरा तंतुः प्रणवेशी स्वरात्मिका । त्रिवर्गा गर्वरहिता अजपा जपहारिणी

«Akṣarā, Tryakṣarā, Taṃtu, Praṇaveśī, Svarātmikā; Trivargā, Garvarahitā, Ajapā y Japahāriṇī.»

Verse 10

जपसिद्धिस्तपःसिद्धिर्योगसिद्धिः परामृता । मैत्रीकृन्मित्रनेत्रा च रक्षोघ्नी दैत्यतापनी

«Japasiddhi, Tapahsiddhi, Yogasiddhi, Parāmṛtā; Maitrīkṛt, Mitranetrā, Rakṣoghnī y Daityatāpanī.»

Verse 11

स्तंभनी मोहनीमाया बहुमाया बलोत्कटा । उच्चाटनी महोल्कास्या दनुजेंद्रक्षयंकरी

Ella es el Poder que inmoviliza; la Māyā que hechiza; la que empuña ilusiones innumerables; fiera en su fuerza. Ella es la fuerza que expulsa y desarraiga; la de gran rostro de llama, que causa la ruina de los señores de las huestes Dānava.

Verse 12

क्षेमकरी सिद्धिकरी छिन्नमस्ता शुभानना । शाकंभरी मोक्षलक्ष्मीस्त्रिवर्गफलदायिनी

Ella otorga bienestar; concede los siddhis; es Chinnamastā, de rostro auspicioso. Ella es Śākambharī; ella es la Lakṣmī de la liberación (mokṣa), que concede los frutos de los tres fines de la vida.

Verse 13

वार्ताली जंभली क्लिन्ना अश्वारूढा सुरेश्वरी । ज्वालामुखी प्रभृतयो नवकोट्यौ महाबलाः

Vārtālī, Jaṃbhalī, Klinnā, Aśvārūḍhā, Sureśvarī, Jvālāmukhī y otras—nueve crores en número—se manifestaron, todas ellas de fuerza inmensa.

Verse 14

बलानि बलिनां ताभिर्दानवानां स्वलीलया । संक्षिप्ता निजगंतीव प्रलयानलहेतेभिः

Por ellas, con juego sin esfuerzo, las fuerzas de aquellos poderosos Dānavas fueron aplastadas y recogidas, como si por las mismas causas del fuego de la disolución cósmica.

Verse 15

तावत्स दुर्गो दैत्येंद्रः पयोदांतरतो बली । चकार करकावृष्टिं वात्या वेगवतीं बहु

Entonces el poderoso rey de los Daityas, Durga, desde el seno de las nubes, desató una lluvia de granizo y muchas trombas de viento, violentas y veloces.

Verse 16

ततो भगवती देवी शोषणास्त्र प्रयोगतः । वृष्टिं निवारयामास सवर्षोपलमयी क्षणात्

Entonces la Bienaventurada Diosa, al emplear el Arma Desecante (Śoṣaṇāstra), detuvo al instante aquel aguacero, con granizo incluido.

Verse 17

योषिन्मनोरथवती षंढं प्राप्य यथाऽफला । सा दैत्यकरकावृष्टिर्देवीं प्राप्य तथाभवत्

Así como una mujer colmada de anhelo queda estéril al unirse con un hombre impotente, así también aquella granizada del Daitya, al llegar a la Diosa, se volvió inútil.

Verse 18

अथ दैतेयराजेन बाहुसंकर्षकोपतः । उत्पाट्य शैलशिखरं परिक्षिप्तं नभोंगणात्

Luego el rey de los Daityas, enfurecido por el esfuerzo de sus brazos, arrancó una cumbre montañosa y la arrojó a través de la vasta bóveda del cielo.

Verse 19

अद्रेः शृंगं सुविस्तीर्णमापतत्परिवीक्ष्य सा । शतकोटिप्रहारेण कोटिशः सकलं व्यधात्

Al ver precipitarse aquella vasta cima del monte, ella la hizo añicos por completo, despedazándola en incontables fragmentos con golpes que sumaban cientos de crores.

Verse 20

आंदोल्य मौलिमसकृत्कुंडलाभ्यां विराजितम् । गजीभूयाशु दुद्राव तां देवीं समरेऽसुरः

Sacudiendo una y otra vez la cabeza, con los pendientes fulgurantes, el Asura tomó al instante forma de elefante y arremetió contra la Diosa en la batalla.

Verse 21

शैलाकारं तमायांतं दृष्ट्वा भगवती गजम् । बद्ध्वा पाशेन जवतः खङ्गेन करमच्छिनत्

Al ver a aquel elefante, de forma montañosa, que se abalanzaba, la Bienaventurada Diosa lo ató velozmente con un lazo y con su espada le cercenó la trompa.

Verse 22

ततोत्यंतं स चीत्कृत्य देव्याकृत्तकरःकरी । अकिंचित्करतां प्राप्य माहिषं वपुराददे

Entonces, lanzando un grito de extremo dolor, aquel elefante—con la trompa cercenada por la Diosa—quedó impotente y, abandonando su forma de elefante, tomó el cuerpo de un búfalo.

Verse 23

अचलां सचलां सर्वां स चक्रे सुरघाततः । शिलोच्चयांश्च बहुशः शृंगाभ्यां सोक्षिपद्बली

Poderoso y empeñado en matar a los dioses, hizo temblar todo, lo inmóvil y lo móvil; y una y otra vez arrojó con sus cuernos montones de rocas.

Verse 25

महामहिषरूपेण तेन त्रैलोक्यमंडपः । आंदोलितोति बलिना युगांते वात्यया यथा

En aquella inmensa forma de búfalo, el poderoso sacudió el pabellón de los tres mundos, como una tempestad al fin de una era hace oscilar todas las cosas.

Verse 26

ब्रह्मांडमप्यकांडेन तद्भयेन समाकुलम् । दृष्ट्वा भगवती क्रुद्धा त्रिशूलेन जघान तम्

Al ver que incluso el huevo cósmico, el universo entero, quedaba de improviso turbado por el temor que él inspiraba, la Bienaventurada Diosa, airada, lo hirió con su tridente.

Verse 27

त्रिशूलघातविभ्रांतः पतित्वा पुनरुत्थितः । तं त्यक्त्वा माहिषं वेषमभूद्बाहुसहस्रभृत्

Aturdido por el golpe del tridente, cayó y luego se alzó de nuevo; dejando el disfraz de búfalo, se volvió portador de mil brazos.

Verse 28

स दुर्गो नितरां दुर्गो विबभौ समराजिरे । आयुधानां सहस्राणि बिभ्रत्कालांतकोपमः

En el fulgor del combate se mostró del todo temible, verdaderamente “difícil de vencer”, blandiendo miles de armas, semejante a la ira del fin de los tiempos.

Verse 29

अथ तूर्णं स दैत्येंद्रस्तां देवीं रणकोविदाम् । महाबलः प्रगृह्याशु नीतवानान्गगनांगणम्

Entonces el poderoso señor de los daityas, con presteza, asió a aquella Diosa diestra en la guerra y la llevó rápidamente al vasto espacio del cielo.

Verse 30

ततो नभोंगणाद्दूरात्क्षिप्त्वा स जगदंबिकाम् । क्षणात्कलंबजालेन च्छादयामास वेगवान्

Luego, arrojando desde lejos en el firmamento a Jagadambikā, el veloz, en un instante, la cubrió con una red de kalamba, en densos racimos.

Verse 31

अथांतरिक्षगा देवी तस्य मार्गणमध्यगा । विद्युन्मालेव विबभौ महाभ्रपटलीधृता

Entonces la Diosa, moviéndose por el aire y permaneciendo en medio de sus proyectiles, resplandeció como una guirnalda de relámpagos posada sobre una inmensa masa de nubes.

Verse 32

तं विधूय शरत्रातं निजेषु निकरैरलम् । महेषुणाथ विव्याध सा तं दैत्यजनेश्वरम्

Sacudiendo aquella lluvia de flechas con sus propias huestes en plena medida, ella hirió luego al señor del ejército de los daityas con un poderoso proyectil.

Verse 33

हृदि विद्धस्तया देव्या स च तेन महेषुणा । व्याघूर्णमाननयनः क्षितिमापाति विह्वलः

Herido en el corazón por aquella Diosa con ese gran proyectil, él—con los ojos girando en desconcierto—cayó impotente a la tierra.

Verse 34

महारुधिरधाराभिः स्रवंतीं च प्रवर्तयन् । तस्मिन्निपतिते दुर्गे महादुर्गपराक्रमे

Y mientras corrientes de abundante sangre se derramaban, cuando aquel poderoso enemigo cayó—vencido por el gran y temible valor de Durgā—

Verse 35

देवदुंदुभयो नेदुः प्रहृष्टानि जगंति च । सूर्याचंद्रमसौ साग्नी तेजो निजमवापतुः

Resonaron los tambores divinos, y los mundos se regocijaron; el Sol y la Luna, junto con el Fuego, recobraron su propio resplandor.

Verse 36

पुष्पवृष्टिं प्रकुर्वंतः प्राप्ता देवा महर्षिभिः । तुष्टुवुश्च महादेवीं महास्तुतिभिरादरात्

Haciendo llover flores, llegaron los Devas junto con los grandes rishis; y con reverencia alabaron a la Gran Diosa con himnos sublimes.

Verse 37

देवा ऊचुः । नमो देवि जगद्धात्रि जगत्रयमहारणे । महेश्वर महाशक्ते दैत्यद्रुमकुठारके

Los Devas dijeron: ¡Salve, oh Devi, sustentadora del mundo, gran campo de batalla de los tres mundos! Oh gran Shakti de Maheśvara, hacha que derriba los árboles de los daityas.

Verse 38

त्रैलोक्यव्यापिनि शिवे शंखचक्रगदाधरि । स्वशार्ङ्गव्यग्रहस्ताग्रे नमो विष्णुस्वरूपिणि

Oh Śivā que lo impregnas todo en los tres mundos, portadora de caracola, disco y maza, cuya mano está pronta sobre el arco Śārṅga: salutación a Ti, cuya forma es Viṣṇu.

Verse 39

हंसयाने नमस्तुभ्यं सर्वसृष्टिविधायिनि । प्राचां वाचां जन्मभूमे चतुराननरूपिणि

Salve a Ti, que cabalgas el cisne, ordenadora de toda la creación; cuna de los antiguos Vedas y de la palabra sagrada; Tú cuya forma es el de Cuatro Rostros (Brahmā).

Verse 40

त्वमैंद्री त्वं च कौबेरी वायवी त्वं त्वमंबुपा । त्वं यामी नैरृती त्वं च त्वमैशी त्वं च पावकी

Tú eres Aindrī y Tú eres Kauberī; Tú eres Vāyavī y Tú eres Ambupā; Tú eres Yāmī, Tú eres Nairṛtī; Tú eres Aiśī y Tú eres Pāvakī.

Verse 41

शशांककौमुदी त्वं च सौरी शक्तिस्त्वमेव च । सर्वदेवमयी शक्तिस्त्वमेव परमेश्वरी

Tú eres el fresco resplandor de la luna, y sólo Tú eres el poder del Sol; sólo Tú eres la śakti que contiene a todos los dioses: en verdad, Tú eres la Diosa Suprema.

Verse 42

त्वं गौरी त्वं च सावित्री त्वं गायत्री सरस्वती । प्रकृतिस्त्वं मतिस्त्वं च त्वमहंकृतिरूपिणी

Tú eres Gaurī; Tú eres Sāvitrī; Tú eres Gāyatrī y Sarasvatī. Tú eres Prakṛti, Tú eres Buddhi, y Tú eres Ahaṅkāra, tomando precisamente estas formas.

Verse 43

चेतः स्वरूपिणी त्वं वै त्वं सर्वेंद्रियरूपिणी । पंचतन्मात्ररूपा त्वं महाभूतात्मिकेंबिके

Tú eres, en verdad, la forma misma de la conciencia (cetas), y Tú eres la forma de todos los sentidos. Tú eres los cinco tanmātras, oh Madre, y también la esencia de los grandes elementos (mahābhūtas).

Verse 44

शब्दादि रूपिणी त्वं वै करणानुग्रहा त्वमु । ब्रह्मांडकर्त्री त्वं देवि ब्रह्मांडांतस्त्वमेव हि

Tú eres, en verdad, la forma del sonido y de lo demás (los objetos de los sentidos), y Tú eres el benévolo sostén de los instrumentos de percepción y acción. Tú eres la creadora del huevo cósmico, oh Diosa, y sólo Tú moras en su interior como su realidad más íntima.

Verse 45

त्वं परासि महादेवि त्वं च देवि परापरा । परापराणां परमा परमात्मस्वरूपिणी

Tú eres la Suprema (Parā), oh gran Diosa; y Tú eres también Parāparā, más allá de lo alto y de lo bajo. Entre todo lo ‘supremo y no supremo’, Tú eres la más alta, la forma misma del Ser Supremo.

Verse 46

सर्वरूपा त्वमीशानि त्वमरूपासि सर्वगे । त्वं चिच्छक्तिर्महामाये त्वं स्वाहा त्वं स्वधामृते

Oh Īśānī, asumes todas las formas y, sin embargo, eres sin forma, oh Omnipresente. Oh gran Māyā, eres el poder de la conciencia pura; eres Svāhā y eres Svadhā, oh esencia inmortal.

Verse 47

वषड्वौषट्स्वरूपासि त्वमेव प्रणवात्मिका । सर्वमंत्रमयी त्वं वै ब्रह्माद्यास्त्वत्समुद्भवाः

Tú eres la forma misma de las aclamaciones vaṣaṭ y vauṣaṭ; tú sola estás encarnada como el Praṇava, el Oṃ. En verdad, estás hecha de todos los mantras, y de ti nacen Brahmā y los demás dioses.

Verse 48

चतुर्वर्गात्मिका त्वं वै चतुर्वर्गफलोदये । त्वत्तः सर्वमिदं विश्वं त्वयि सर्वं जगन्निधे

Tú encarnas en verdad los cuatro fines de la vida, y eres la dadora en quien brotan sus frutos. De ti procede este universo entero; en ti reposa todo, oh tesoro del mundo.

Verse 49

यद्दृश्यं यददृश्यं च स्थूलसूक्ष्मस्वरूपतः । तत्र त्वं शक्तिरूपेण किंचिन्न त्वदृते क्वचित्

Todo lo que se ve y todo lo que no se ve, ya sea en forma burda o sutil: allí estás tú como Poder, como Śakti. En ningún lugar ni en ningún tiempo existe cosa alguna aparte de ti.

Verse 50

मातस्त्वयाद्य विनिहत्य महासुरेंद्रं दुर्गं निसर्गविबुधार्पितदैत्यसैन्यम् । त्राताः स्म देवि सततं नमतां शरण्ये त्वत्तोऽपरः क इह यं शरणं व्रजामः

Oh Madre, hoy, tras abatir al gran señor de los Asuras y su fortaleza, y al ejército de los Daityas, difícil de vencer, como si el destino lo hubiera puesto contra los dioses, nos has salvado. Oh Devī, refugio de quienes se inclinan, ¿quién más hay en este mundo aparte de ti a quien podamos acudir en busca de amparo?

Verse 51

लोके त एव धनधान्यसमृद्धिभाजस्ते पुत्रपौत्रसुकलत्र सुमित्रवंतः । तेषां यशः प्रसरचंद्रकरावदातं विश्वं भवेद्भवसि येषु सुदृक्त्वमीशे

En este mundo, sólo ellos participan de riquezas, granos y prosperidad; están bendecidos con hijos y nietos, buenos cónyuges y nobles amigos. Su fama—blanca y extendida como rayos de luna—colma el universo: aquellos sobre quienes posas tu mirada benigna, oh Señora soberana.

Verse 52

त्वद्भक्तिचेतसि जनेन विपत्तिलेशः क्लेशः क्व वानुभवती नतिकृत्सु पुंसु । त्वन्नामसंसृतिजुषां सकलायुषां क्व भूयः पुनर्जनिरिह त्रिपुरारिपत्नि

Oh consorte del Destructor de Tripura, para quien tiene la mente asentada en la devoción a Ti, ¿cómo podría experimentarse siquiera un rastro de calamidad—o tormento alguno—salvo en medida ínfima? Y para quienes viven sostenidos por la corriente salvadora de Tu Nombre durante toda su vida, ¿dónde podría haber aquí un nuevo nacimiento—más aún en la sagrada Kāśī?

Verse 53

चित्रं यदत्र समरे स हि दुर्गदैत्यस्त्वद्दृष्टिपातमधिगम्य सुधानिधानम् । मृत्योर्वशत्वमगमद्विदितं भवानि दुष्टोपि ते दृशिगतः कुगतिं न याति

¡Qué prodigio es esto, oh Bhavānī!: en esta misma batalla, aquel demonio de Durgā—al recibir la caída de Tu mirada, tesoro de inmortalidad—quedó sujeto a la muerte. Y, sin embargo, es bien sabido, oh Diosa, que aun un ser malvado que entra en Tu vista no va a un destino funesto.

Verse 54

निःश्वासवातनिहताः पेतुरुर्व्यां महाद्रुमाः । उद्वेलिताः समभवन्सप्तापि जलराशयः

Heridos por el viento que se alzó como un aliento poderoso, los grandes árboles cayeron a la tierra; y las siete masas de agua se agitaron, se encresparon y desbordaron.

Verse 55

प्राच्यां मृडानि परिपाहि सदा नतान्नो याम्यामव प्रतिपदं विपदो भवानि । प्रत्यग्दिशि त्रिपुरतापन पत्नि रक्ष त्वं पाह्युदीचि निजभक्तजनान्महेशि

Oh Diosa benigna, en el oriente protégenos siempre, a nosotros que nos postramos ante Ti. Oh Bhavānī, en el sur sálvanos a cada paso de las calamidades. En el occidente, oh consorte de Tripurātāpana, guárdanos. Y también en el norte, oh Maheśī, protege a Tus propios devotos.

Verse 56

ब्रह्माणि रक्ष सततं नतमौलिदेशं त्वं वैष्णवि प्रतिकुलं परिपालयाधः । रुद्राग्नि नैरृति सदागति दिक्षु पांतु मृत्युंजया त्रिनयना त्रिपुरा त्रिशक्त्यः

Oh Brahmāṇī, protege siempre esta región sagrada donde abundan las cabezas inclinadas de los devotos. Oh Vaiṣṇavī, guarda desde abajo contra fuerzas hostiles y adversas. Que Rudrā, Agnī y Nairṛtī—guardianas que se mueven por las direcciones—protejan por todos los lados; y que Mṛtyuṃjayā, la Diosa de Tres Ojos, Tripurā y las Tres Śaktis otorguen amparo infalible.

Verse 57

पातु त्रिशूलममले तव मौलिजान्नो भालस्थलं शशिकला मृदुमाभ्रुवौ च । नेत्रे त्रिलोचनवधूर्गिरिजा च नासामोष्ठं जया च विजयात्वधरप्रदेशम्

Oh Inmaculada, que tu tridente proteja tu corona; que la luna creciente guarde tu frente y tus suaves cejas. Que Girijā—amada del Señor de Tres Ojos—proteja tus ojos; y que Jayā y Vijayā resguarden tu nariz, tus labios y la región inferior de tu rostro.

Verse 58

श्रोत्रद्वयं श्रुतिरवा दशनावलिं श्रीश्चंडी कपोलयुगलं रसनां च वाणी । पायात्सदैव चिबुकं जयमंगला नः कात्यायनी वदनमंडलमेव सर्वम्

Que Jayamaṅgalā Kātyāyanī—cuyo rostro entero es el círculo pleno de lo auspicioso—nos proteja siempre: sus dos oídos y la sagrada audición; su hilera de dientes y su esplendor; como Caṇḍī, su par de mejillas; su lengua y su palabra; y que guarde también su mentón por siempre.

Verse 59

कंठप्रदेशमवतादिह नीलकंठी भूदारशक्तिरनिशं च कृकाटिकायाम् । कौर्म्यं सदेशमनिशं भुजदंडमैंद्री पद्मा च पाणिफलकं नतिकारिणां नः

Que Nīlakaṇṭhī proteja aquí nuestra región de la garganta; y que Bhūdārā-Śakti guarde sin cesar la nuca. Que Kaurmī proteja continuamente este lugar; que Aindrī resguarde el brazo; y que Padmā proteja las palmas de quienes nos inclinamos con reverencia.

Verse 60

हस्तांगुलीः कमलजा विरजानखांश्च कक्षांतरं तरणिमंडलगा तमोघ्नी । वक्षःस्थलं स्थलचरी हृदयं धरित्री कुशिद्वयं त्ववतु नः क्षणदाचरघ्नी

Que esa Devī nacida del loto—de uñas inmaculadas, que mora en el orbe solar y disipa la oscuridad, que se mueve sobre la tierra sagrada—nos proteja: nuestros dedos y manos, nuestras axilas, nuestro pecho, nuestro corazón y nuestro par de órganos vitales; ella que destruye las fuerzas del mal que vagan en la noche.

Verse 61

अव्यात्सदा दरदरीं जगदीश्वरी नो नाभिं नभोगतिरजात्वथ पृष्ठदेशम् । पायात्कटिं च विकटा परमास्फिचौ नो गुह्यं गुहारणिरपानमपाय हंत्री

Que Jagadīśvarī nos proteja siempre: como Daradarī, nuestro ombligo; como Nabho-gatirajā, nuestra espalda. Que la Diosa Vikaṭā guarde nuestra cintura y nuestras elevadas caderas; y que Guhāraṇi, destructora de toda desgracia, proteja nuestras partes secretas y el apāna, la fuerza vital descendente.

Verse 62

ऊरुद्वयं च विपुला ललिता च जानू जंघे जवाऽवतु कठोरतरात्र गुल्फौ । पादौ रसातलचरांगुलिदेशमुग्रा चांद्री नखान्त्पदतलं तलवासिनी च

Que Vipulā proteja mis dos muslos; que Lalitā proteja mis rodillas. Que Javā resguarde mis pantorrillas; y que la muy firme proteja mis tobillos. Que Mugrā, que somete incluso a los seres del inframundo, proteja mis pies y dedos; que Cāndrī proteja mis uñas y plantas; y que Talavāsinī guarde la parte inferior de mis pies.

Verse 63

गृहं रक्षतु नो लक्ष्मीः क्षेत्रं क्षेमकरी सदा । पातु पुत्रान्प्रियकरी पायादायुः सनातनी

Que Lakṣmī proteja nuestro hogar; que la siempre auspiciosa salvaguarde nuestras tierras. Que la amada bienhechora proteja a nuestros hijos; y que la Diosa Eterna preserve nuestra vida.

Verse 64

यशः पातु महादेवी धर्मं पातु धनुर्धरी । कुलदेवी कुलं पातु सद्गतिं सद्गतिप्रदा

Que la Mahādevī proteja mi fama y honor; que la Diosa portadora del arco proteja mi dharma. Que la deidad del linaje proteja nuestra estirpe; y que la otorgadora del supremo sendero proteja mi destino bienaventurado.

Verse 65

रणे राजकुले द्यूते संग्रामे शत्रुसंकटे । गृहे वने जलादौ च शर्वाणी सर्वतोऽवतु

En batalla, en la corte real, en el juego de azar, en la guerra y en el peligro de los enemigos; en casa, en el bosque y en las aguas y demás: que Śarvāṇī nos proteja por todos los lados.

Verse 66

इति स्तुत्वा जगद्धात्रीं प्रणेमुश्च पुनःपुनः । सर्वे सवासवा देवाः सर्षिगंधर्वचारणाः

Así, tras alabar a la Sustentadora del mundo, se postraron una y otra vez: todos los dioses con Indra, junto con los ṛṣis, los gandharvas y los cāraṇas.

Verse 67

ततस्तुष्टा जगन्माता तानाह सुरसत्तमान् । स्वाधिकारान्सुराः सर्वे शासतु प्राग्यथायथा

Entonces la Madre del mundo, complacida, habló a los mejores entre los dioses: «Que todos vosotros, oh dioses, gobernéis vuestros propios dominios, tal como antes».

Verse 68

तुष्टाहमनया स्तुत्या नितरां तु यथार्थया । वरमन्यं प्रदास्यामि तच्छृणुध्वं सुरोत्तमाः

«Estoy sumamente complacida con esta alabanza, pues ha sido pronunciada con verdad. Concederé otro don; escuchadlo, oh los mejores de los dioses».

Verse 69

दुर्गोवाच । यः स्तोष्यति तु मां भक्त्या नरः स्तुत्यानया शुचिः । तस्याहं नाशयिष्यामि विपदं च पदे पदे

Durgā dijo: «Cualquier persona de corazón puro que me alabe con devoción mediante este himno—yo destruiré su calamidad, una y otra vez, a cada paso».

Verse 70

एतत्स्तोत्रस्य कवचं परिधास्यति यो नरः । तस्य क्वचिद्भयं नास्ति वज्रपंजरगस्य हि

Quien se revista de este himno como una armadura protectora—no tendrá temor en parte alguna, pues queda como encerrado en una jaula de rayo (vajra).

Verse 71

अद्यप्रभृति मे नाम दुर्गेति ख्यातिमेष्यति । दुर्गदैत्यस्य समरे पातनादति दुर्गमात्

Desde hoy, mi nombre será célebre como “Durgā”, pues en la batalla hice caer al demonio Durga desde aquella fortaleza inexpugnable.

Verse 72

ये मां दुर्गां शरणगा न तेषां दुर्गतिः क्वचित् । दुर्गास्तुतिरियं पुण्या वज्रपंजरसंज्ञिका

Quienes se refugian en mí, Durgā, jamás caen en la desgracia. Este himno santo de alabanza a Durgā se conoce como “Vajrapañjara”, la Jaula Adamantina.

Verse 73

अनया कवचं कृत्वा मा बिभेतु यमादपि । भूतप्रेतपिशाचाश्च शाकिनीडाकिनी गणाः

Habiendo hecho de este himno un kavaca, una armadura protectora, no se tema ni siquiera a Yama. También se mantienen lejos fantasmas, espíritus de los muertos, piśācas y las huestes de śākinīs y ḍākinīs.

Verse 74

झोटिंगा राक्षसाः क्रूरा विष सर्पाग्नि दस्यवः । वेतालाश्चापि कंकाल ग्रहा बालग्रहा अपि

Jhoṭiṃgas, rākṣasas crueles, veneno, serpientes, fuego y ladrones; y también vetālas, kaṅkālas, aflicciones planetarias (grahas) e incluso grahas que arrebatan a los niños: todo ello es rechazado por esta protección.

Verse 75

वातपित्तादि जनितास्तथा च विषमज्वराः । दूरादेव पलायंते श्रुत्वा स्तुतिमिमां शुभाम्

Las dolencias nacidas de vāta, pitta y demás, e incluso las fiebres irregulares o violentas, al oír este himno auspicioso huyen desde lejos.

Verse 76

वज्रपंजर नामैतत्स्तोत्रं दुर्गाप्रशंसनम् । एतत्स्तोत्रकृतत्राणे वज्रादपि भयं नहि

Este himno, alabanza a Durgā, se llama “Vajrapaṃjara”. Para quien está protegido por este stotra, no hay temor, ni siquiera al rayo como vajra.

Verse 77

अष्टजप्तेन चानेन योभिमंत्र्य जलं पिबेत् । तस्योदरगतापीडा क्वापि नो संभविष्यति

Quien lo recite ocho veces y con ello consagre el agua, y luego beba esa agua, no padecerá en parte alguna dolor de vientre ni aflicción interna.

Verse 78

गर्भपीडा तु नो जातु भविष्यत्यभिमंत्रणात् । बालानां परमा शांतिरेतत्स्तोत्रांबुपानतः

Por esta consagración (abhimantraṇa) jamás sobrevendrá el dolor del embarazo. Y para los niños, la paz suprema nace de beber el agua santificada por este stotra.

Verse 79

यत्र सान्निध्यमेतस्य स्तवस्येह भविष्यति । एतास्तु शक्तयः सर्वा सर्वत्र सहिता मया

Dondequiera que en este mundo se manifieste la presencia de este himno, allí estarán todos estos poderes, en todo lugar, unidos conmigo.

Verse 80

रक्षां परिकरिष्यंति मद्भक्तानां ममाज्ञया । इति दत्त्वा वरान्देवी देवेभ्यो तर्हि ता तदा

«Por mi mandato, ellos realizarán la protección de mis devotos». Habiendo así concedido esos dones, la Diosa habló entonces a los dioses en aquel momento.

Verse 81

तेपि स्वर्गौकसः सर्वे स्वंस्वं स्वर्गं ययुर्मुदा । स्कंद उवाच । इत्थं दुर्गाभवन्नाम तया देव्या महामुने । काश्यां सेव्या यथा सा च तच्छृणुष्व वदामि ते

También todos los moradores del cielo regresaron gozosos, cada cual a su propio cielo. Dijo Skanda: «Así fue conocida esa Diosa como Durgā, oh gran sabio. Ahora escucha de mí cómo debe ser venerada en Kāśī; te lo declararé».

Verse 82

अष्टम्यां च चतुर्दश्यां भौमवारे विशेषतः । संपूज्या सततं काश्यां दुर्गा दुर्गतिनाशिनी

En la octava y en la decimocuarta tithi —y de modo especial los martes— debe ser siempre adorada en Kāśī Durgā, la que destruye la mala fortuna.

Verse 83

नवरात्रं प्रयत्नेन प्रत्यहं सा समर्चिता । नाशयिष्यति विघ्नौघान्सुमतिं च प्रदास्यति

Si durante todo el Navarātra se la adora cada día con esmerado empeño, ella destruirá torrentes de obstáculos y concederá noble discernimiento.

Verse 84

महापूजोपहारैश्च महाबलिनिवेदनैः । दास्यत्यभीष्टदा सिद्धिं दुर्गा काश्यां न संशयः

Con magníficas ofrendas de culto y con abundantes oblaciones, Durgā en Kāśī otorgará la realización que concede los siddhi deseados; de ello no hay duda.

Verse 85

प्रतिसंवत्सरं तस्याः कार्या यात्रा प्रयत्नतः । शारदं नवरात्रं च सकुटुंबैः शुभार्थिभिः

Cada año debe emprenderse con esmero su observancia de peregrinación —especialmente en el Navarātra otoñal— por quienes buscan lo auspicioso, junto con sus familias.

Verse 86

यो न सांवत्सरीं यात्रां दुर्गायाः कुरुते कुधीः । काश्यां विघ्न सहस्राणि तस्य स्युश्च पदेपदे

El necio que no cumple la peregrinación anual de Durgā, en Kāśī hallará miles de obstáculos a cada paso.

Verse 87

दुर्गाकुंडे नरः स्नात्वा सर्वदुर्गार्तिहारिणीम् । दुर्गां संपूज्य विधिवन्नवजन्माघमुत्सृजेत्

Tras bañarse en Durgākuṇḍa y adorar a Durgā según el rito—la que disipa toda aflicción y dificultad—el hombre desecha el pecado de un nuevo nacimiento.

Verse 88

सा दुर्गाशक्तिभिः सार्धं काशीं रक्षति सर्वतः । ताः प्रयत्नेन संपूज्या कालरात्रिमुखा नरैः

Esa Durgā, junto con sus Śaktis, protege a Kāśī por todos los lados; por ello los hombres deben venerar con empeño a esas Śaktis, comenzando por Kālarātri.

Verse 89

रक्षंति क्षेत्रमेतद्वै तथान्या नवशक्तयः । उपसर्गसहस्रेभ्यस्ता वैदिग्देवताक्रमात्

En verdad, este campo sagrado es protegido también por esas otras nueve Śaktis; según el orden de las deidades de las direcciones, lo guardan de miles de calamidades.

Verse 90

शतनेत्रा सहस्रास्या तथायुतभुजापरा । अश्वारूढा गजास्या च त्वरिता शववाहिनी

Una tiene cien ojos; otra, mil rostros; otra, incontables brazos. Una cabalga un caballo; otra es de rostro elefántico; una es Tvaritā; y otra es Śavavāhinī, la que monta un cadáver.

Verse 91

विश्वा सौभाग्यगौरी च सृष्टाः प्राच्यादिमध्यतः । एता यत्नेन संपूज्याः क्षेत्ररक्षणदेवताः

Viśvā y Saubhāgyagaurī se manifestaron desde la región central, comenzando por el oriente. Estas deidades, guardianas del sagrado kṣetra, deben ser veneradas con esmerado empeño.

Verse 92

तथैव भैरवाश्चाष्टौ दिक्ष्वष्टासु प्रतिष्ठिताः । रक्षंति सततं काशीं निर्वाणश्रीनिकेतनम्

Asimismo, ocho Bhairavas están establecidos en las ocho direcciones. Protegen sin cesar a Kāśī, morada del esplendor del nirvāṇa.

Verse 93

रुरुश्चंडोसितांगश्च कपाली क्रोधनस्तथा । उन्मत्तभैरवस्तद्वत्क्रमात्संहारभीषणौ

Ellos son Ruru, Caṇḍa, Sitāṅga, Kapālī y Krodhana; asimismo Unmatta-bhairava; y, en su debido orden, los dos terribles en la destrucción.

Verse 94

चतुःषष्टिस्तु वेताला महाभीषणमूर्तयः । रुंडमुंडस्रजः सर्वे कर्त्रीखर्परपाणयः

Y hay sesenta y cuatro Vetālas de forma sumamente aterradora. Todos llevan guirnaldas de cabezas cercenadas y sostienen cuchillos y cuencos de cráneo en sus manos.

Verse 95

श्ववाहना रक्तमुखा महादंष्ट्रा महाभुजाः । नग्ना विमुक्तकेशाश्च प्रमत्ता रुधिरासवैः

Montan perros, tienen el rostro rojo, grandes colmillos y poderosos brazos; van desnudos, con el cabello suelto, embriagados de sangre y licor.

Verse 96

नानारूपधराः सर्वे नानाशस्त्रास्त्र पाणयः । तदाकारैश्च तद्भृत्यैः कोटिशः परिवारिताः

Todos asumen múltiples formas y empuñan diversas armas; y están rodeados por millones de servidores de igual aspecto y servicio.

Verse 97

विद्युज्जिह्वो ललज्जिह्वः क्रूरास्यः क्रूरलोचनः । उग्रो विकटदंष्ट्रश्च वक्रास्यो वक्रनासिकः

Uno tiene la lengua como relámpago; otro la lengua colgante; uno un rostro cruel y ojos feroces; otro es terrible con colmillos monstruosos; uno tiene la cara torcida y la nariz encorvada.

Verse 98

जंभको जृंभणमुखो ज्वालानेत्रो वृकोदरः । गर्तनेत्रो महानेत्रस्तुच्छनेत्रोंऽत्रमण्डनः

Uno es Jaṃbhaka; uno tiene la boca abierta de par en par; uno posee ojos llameantes; uno es de vientre de lobo; uno tiene ojos hundidos; uno ojos enormes; uno ojos diminutos; y uno está adornado con entrañas.

Verse 99

ज्वलत्केशः कंबुशिराः खर्वग्रीवो महाहनुः । महानासो लंबकर्णः कर्णप्रावरणोनसः

Uno tiene el cabello en llamas; uno una cabeza como concha; uno un cuello corto; uno una mandíbula enorme; uno una gran nariz; uno orejas largas; y uno cuyas orejas cubren su nariz.

Verse 100

इत्यादयो मुने क्षेत्रं दुर्वृत्तरुधिरप्रियाः । त्रासयंतो दुराचारान्रक्षंति परितः सदा

Tales seres, oh sabio—de conducta perversa y amantes de la sangre—protegen siempre por todos lados el santo kṣetra, aterrando a los de mala conducta.

Verse 110

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन काशीभक्तिपरैर्नरैः । श्रोतव्यमिदमाख्यानं महाविघ्ननिवारणम्

Por ello, con todo empeño, los hombres entregados a Kāśī deben escuchar este relato sagrado, pues disipa los grandes obstáculos.

Verse 112

काश्यां यस्यास्ति वै प्रेम तेन कृत्वाऽदरं गुरुम् । श्रोतव्यमिदमाख्यानं वज्रपंजरसन्निभम्

Quien de veras guarde amor por Kāśī—habiendo primero honrado al Gurú con reverencia—debe escuchar este relato sagrado, firme y protector como una jaula de rayo adamantino.