Adhyaya 15

Verse 1

स्कंद उवाच । ज्येष्ठेश्वरस्य परितो यानि लिंगानि कुंभज । तानि पंचसहस्राणि मुनीनां सिद्धिदान्यलम्

Skanda dijo: Oh Kumbhaja (Agastya), los liṅgas situados en torno a Jyeṣṭheśvara son cinco mil en número, plenamente capaces de otorgar siddhis a los sabios.

Verse 2

पराशरेश्वरं लिंगं ज्येष्ठेशादुत्तरे महत् । तस्य दर्शनमात्रेण निर्मलं ज्ञानमाप्यते

Al norte de Jyeṣṭheśvara se alza el gran liṅga llamado Parāśareśvara; con su sola darśana (visión sagrada) se alcanza un conocimiento puro e inmaculado.

Verse 3

तत्रैव सिद्धिदं लिंगं मांडव्येश्वरसंज्ञितम् । न तस्य दर्शनाज्जातु दुर्बुद्धिं प्राप्नुयान्नरः

Allí mismo está el liṅga que otorga siddhis, conocido como Māṇḍavyeśvara; al contemplarlo, el ser humano jamás cae en mala comprensión ni en intelecto perverso.

Verse 4

लिंगं च शंकरेशाख्यं तत्रैव शुभदं सदा । भृगुनारायणस्तत्र भक्तानां सर्वसिद्धिदः

Allí también está el liṅga llamado Śaṅkareśa, que siempre concede auspiciosidad. Allí mismo, Bhṛgunārāyaṇa otorga a los devotos toda clase de siddhis.

Verse 5

जाबालीश्वर संज्ञं च लिंगं तत्रातिसिद्धिदम् । तस्य संदर्शनाज्जातु न जंतुर्दुर्गतिं व्रजेत्

Allí está también el liṅga llamado Jābālīśvara, sumamente poderoso para otorgar la realización; con sólo contemplarlo, ningún ser va jamás a un destino funesto.

Verse 6

सुमंतु मुनिना श्रेष्ठस्तत्रादित्यः प्रतिष्ठितः । तस्य संदर्शनादेव कुष्ठव्याधिः प्रशाम्यति

Allí el excelso sabio Sumaṃtu estableció a Āditya (el Sol). Con sólo contemplarlo, la enfermedad de la lepra se apacigua y se desvanece.

Verse 7

भैरेवी भीषणा नाम तत्र भीषणरूपिणी । क्षेत्रस्य भीषणं सर्वं नाशयेद्भावतोर्चिता

Allí está la Diosa Bhairevī, llamada Bhīṣaṇā, de forma temible. Cuando es adorada con devoción sincera, destruye todo terror y espanto ligados al sagrado kṣetra de Kāśī.

Verse 8

तत्रोपजंघने लिंगं कर्मबंधविमोक्षणम् । नृभिः संसेवितं भक्त्या षण्मासात्सिद्धिदं परम्

Allí, en Upajaṃghana, hay un Liṅga que libera de las ataduras del karma. Cuando los hombres lo sirven con devoción, concede la suprema realización en seis meses.

Verse 9

भारद्वाजेश्वरं लिंगं लिंगं माद्रीश्वरं वरम् । एकत्र संस्थिते द्वे तु द्रष्टव्ये सुकृतात्मना

El Liṅga de Bhāradvājeśvara y el excelente Liṅga de Mādrīśvara: estos dos se hallan juntos en un mismo lugar y deben ser contemplados por quien tiene el alma colmada de mérito.

Verse 10

अरुणि स्थापितं लिंगं तत्रैव कलशोद्भव । तस्य लिंगस्य सेवातः सर्वामृद्धिमवाप्नुयात्

Oh Kalaśodbhava (Agastya), allí mismo hay un Liṅga establecido por Aruṇi. Sirviendo a ese Liṅga, se alcanza toda prosperidad y plenitud.

Verse 11

लिंगं वाजसनेयाख्यं तत्रास्त्यतिमनोहृरम् । तस्य संदर्शनात्पुंसां वाजपेयफलं भवेत्

Allí hay un Liṅga sumamente encantador llamado Vājasaneya. Con solo su darśana, las personas obtienen el fruto del sacrificio Vājapeya.

Verse 12

कण्वेश्वरं शुभं लिंगं लिंगं कात्यायनेश्वरम् । वामदेवेश्वरं लिंगमौतथ्येश्वरमेव च

Allí están el auspicioso Liṅga Kaṇveśvara; el Liṅga Kātyāyaneśvara; el Liṅga Vāmadeveśvara; y también el Liṅga Autathyeśvara.

Verse 13

हारीतेश्वरसंज्ञं च लिंगं वै गालवेश्वरम् । कुंभेर्लिंगं महापुण्यं तथा वै कौसुमेश्वरम्

También están el Liṅga llamado Hārīteśvara y el Liṅga Gālaveśvara; el muy meritorio Liṅga de Kuṃbha; y asimismo el Liṅga Kausumeśvara.

Verse 14

अग्निवर्णेश्वरं चैव नैध्रुवेश्वरमेव च । वत्सेश्वरं महालिंगं पर्णादेश्वरमेव च

Y también están Agnivarṇeśvara y Naidhruveśvara; el gran Liṅga llamado Vatseśvara; y asimismo Parṇādeśvara.

Verse 15

सक्तुप्रस्थेश्वरं लिंगं कणादेशं तथैव च । अन्यत्तत्र महालिंगं मांडूकाय निरूपितम्

Allí se halla el liṅga Saktuprastheśvara, y asimismo Kaṇādeśa; y hay otro gran liṅga en ese lugar, señalado para Māṃḍūka.

Verse 16

वाभ्रवेयेश्वरं लिंगं शिलावृत्तीश्वरं तथा । च्यवनेश्वर लिंगं च शालंकायनकेश्वरम्

En esa región sagrada están los liṅgas llamados Vābhraveyeśvara, Śilāvṛttīśvara, Cyavaneśvara y Śālaṃkāyanakeśvara.

Verse 17

कलिंदमेश्वरं लिंगं लिंगमक्रोधनेश्वरम् । लिंगं कपोतवृत्तीशं कंकेशं कुंतलेश्वरम

Allí también están los liṅgas llamados Kaliṃdameśvara, Akrodhaneśvara, Kapotavṛttīśvara, Kaṅkeśa y Kuṃtaleśvara.

Verse 18

कंठेश्वरं कहोलेशं लिंगं तुंबुरुपूजितम् । मतगेशं मरुत्तेशं मगधेयेश्वरं तथा

También están presentes Kaṃṭheśvara, Kaholeśa, el liṅga venerado por Tuṃburu, y los liṅgas llamados Matageśa, Marutteśa y Magadheyeśvara.

Verse 19

जातूकर्णेश्वरं लिंगं जंबूकेश्वरमेव च । जारुधीशं जलेशं च जाल्मेशं जालकेश्वरम्

Allí están los liṅgas conocidos como Jātūkarṇeśvara y Jaṃbūkeśvara; y también Jārudhīśa, Jaleśa, Jālmeśa y Jālakeśvara.

Verse 20

एवमादीनि लिंगानि अयुतार्धानि कुंभज । स्मरणाद्दर्शनात्स्पर्शादर्चनान्नमनात्स्तुतेः

«Oh Kuṃbhaja (Agastya)», así y de muchas otras maneras hay incontables liṅgas; al recordarlos, verlos, tocarlos, adorarlos, postrarse ante ellos y alabarlos, se obtiene mérito auspicioso.

Verse 21

न जातु जायते जंतोः कलुषस्य समुद्भवः । एतेषां शुभलिंगानां ज्येष्ठस्थानेति पावने

Jamás surge impureza en una persona; pues estos liṅgas auspiciosos están en el lugar supremamente purificador llamado Jyeṣṭhasthāna.

Verse 22

स्कंद उवाच । एकदा तत्र यद्वृत्तं ज्येष्ठस्थाने महामुने । तदहं ते प्रवक्ष्यामि शृणुष्वाघविनाशनम्

Skanda dijo: Oh gran sabio, te relataré lo que una vez ocurrió allí, en Jyeṣṭhasthāna. Escucha: este relato destruye el pecado.

Verse 23

स्वैरं विहरतस्तत्र ज्येष्ठस्थाने महेशितुः । कौतुकेनैव चिक्रीड शिवा कंदुकलीलया

Allí, en Jyeṣṭhasthāna, mientras Maheśa vagaba libremente, Śivā, por juguetona curiosidad, comenzó a divertirse con un juego de pelota.

Verse 24

उदंच न्न्यंचदंगानां लाघवं परितन्वती । निःश्वासामोदमुदित भ्रमराकुलितेक्षणा

Alzando y bajando sus miembros, desplegó una gracia ligera; gozosa por la fragancia de su propio aliento, sus ojos se vieron rodeados por abejas revoloteantes.

Verse 25

भ्रश्यद्ध म्मिल्लसन्माल्य स्थपुटीकृत भूमिका । स्विद्यत्कपोलपत्राली स्रवदंबुकणोज्ज्वला

Se deslizaban el moño de su cabellera y la guirnalda; el suelo quedaba hundido por sus pasos que golpeaban. Los adornos, como hojas sobre sus mejillas, relucían de sudor, brillando con gotas de humedad que corrían.

Verse 26

स्फुटच्चोलांशुकपथनिर्यदंगप्रभावृता । उल्लसत्कंदुकास्फालातिशोणितकरांबुजा

Por las aberturas de su vestido se derramaba el fulgor de sus miembros. Y por el vigoroso golpeo de la pelota, sus manos, semejantes a lotos, resplandecían con un hondo brillo carmesí.

Verse 27

कंदुकानुग सदृष्टि नर्तित भ्रूचलतांचला । मृडानी किल खेलंती ददृशे जगदंबिका

Con la mirada siguiendo la pelota, las cejas danzando y los bordes de su vestido ondeando, Mṛḍānī—Jagadambikā—fue vista en verdad jugando.

Verse 28

अंतरिक्षचराभ्यां च दितिजाभ्यां मनोहरा । कटाक्षिताभ्यामिव वै समुपस्थितमृत्युना

Dos encantadores demonios nacidos de Diti, que se movían por el cielo intermedio, se acercaron; mas era como si la Muerte misma hubiese llegado, con sólo ser alcanzados por su mirada de soslayo.

Verse 29

विदलोत्पल संज्ञाभ्यां दृप्ताभ्यां वरतो विधेः । तृणीकृतत्रिजगती पुरुषाभ्यां स्वदोर्बलात्

Aquellos dos seres soberbios—llamados Vidala y Utpala—habían obtenido dones de Brahmā; y por la fuerza de sus propios brazos tenían por paja a los tres mundos.

Verse 30

देवीं परिजिहीर्षू तौ विषमेषु प्रपीडितौ । दिवोवतेरतुः क्षिप्रं मायां स्वीकृत्य शांबरीम्

Deseosos de raptar a la Diosa, aquellos dos—acosados en sus peligrosos designios—descendieron presto del cielo, asumiendo la engañosa māyā de Śambara.

Verse 31

धृत्वा पारषदीं मूर्तिमायातावंबिकांतिकम् । तावत्यंतं सुदुर्वृत्तावतिचंचलमानसा

Tomando la forma de sirvientes, se acercaron a Ambikā: aquellos dos del todo malvados, con la mente violentamente inquieta.

Verse 32

सर्वज्ञेन परिज्ञातौ चांचल्याल्लोचनोद्भवात् । कटाक्षिताथ देवेन दुर्गादुर्गारिघातिनी

Fueron al instante reconocidos por el Señor omnisciente—por la inconstancia nacida en el movimiento de sus ojos—y entonces Durgā, destructora de los enemigos de la fortaleza del Dharma, les dirigió su mirada.

Verse 33

विज्ञाय नेत्रसंज्ञां तु सर्वज्ञार्ध शरीरिणी । तेनैव कंदुकेनाथ युगपन्निजघान तौ

Comprendiendo la señal de los ojos, la Diosa—que es la mitad del Cuerpo del Omnisciente—derribó a aquellos dos a la vez con esa misma pelota.

Verse 34

महाबलौ महादेव्या कंदुकेन समाहतौ । परिभ्रम्य परिभ्रम्य तौ दुष्टौ विनिपेततुः

Aquellos dos malvados y poderosos, heridos por la Gran Diosa con la pelota, giraron y giraron, y al fin cayeron al suelo.

Verse 35

वृंतादिव फले पक्वे तालादनिललोलिते । दंभोलिना परिहते शृंगेइव महागिरेः

Cayeron como frutos maduros sacudidos de su tallo por el viento en la palmera; o como la cumbre de una gran montaña abatida por el rayo.

Verse 36

तौ निपात्य महादैत्यावकार्यकरणोद्यतौ । ततः परिणतिं यातो लिंगरूपेण कंदुकः

Tras abatir a aquellos dos poderosos demonios, dispuestos a obrar la iniquidad, Kanduka sufrió una maravillosa transformación y quedó establecido en la forma de un Śiva-liṅga.

Verse 37

कंदुकेश्वरसंज्ञं च तल्लिंगमभवत्तदा । ज्येष्ठेश्वर समीपे तु सर्वदुष्टनिवारणम्

Entonces, aquel liṅga llegó a ser conocido como «Kandukeśvara»; situado cerca de Jyeṣṭheśvara, es célebre como supremo ahuyentador de todo mal.

Verse 38

कंदुकेश समुत्पत्तिं यः श्रोष्यति मुदान्वितः । पूजयिष्यति यो भक्तस्तस्य दुःखभयं कुतः

Quien, colmado de gozo, escuche el relato de la manifestación de Kandukeśa—y quien, como devoto, lo venere—¿cómo podría conocer tristeza o temor?

Verse 39

कंदुकेश्वर भक्तानां मानवानां निरेनसाम् । योगक्षेमं सदा कुर्याद्भवानी भयनाशिनी

Para los devotos sin culpa de Kandukeśvara, Bhavānī —la destructora del temor— asegura siempre su yoga-kṣema: logro y protección de su bienestar.

Verse 40

मृडानी तस्य लिंगस्य पूजां कुर्यात्सदैव हि । तत्रैव देव्या सान्निध्यं पार्वत्या भक्तसिद्धिदम्

En verdad, Mṛḍānī (Pārvatī) realiza siempre la adoración de aquel liṅga; y allí mismo mora la presencia de la Diosa, otorgando la consumación a los devotos.

Verse 41

कंदुकेशं महालिंगं काश्यां यैर्न समर्चितम् । कथं तेषां भवनीशौ स्यातां सर्वेप्सितप्रदौ

Quienes no han venerado debidamente el gran liṅga Kandukeśa en Kāśī, ¿cómo podrían Bhavānī e Īśa llegar a ser para ellos otorgadores de todos los dones deseados?

Verse 42

द्रष्टव्यं च प्रयत्नेन तल्लिंगं कंदुकेश्वरम् । सर्वोपसर्गसंघातविघातकरणं परम्

Debe uno, con empeño sincero, contemplar ese liṅga—Kandukeśvara—pues es supremo en poder para desbaratar el cúmulo de asaltos de toda calamidad.

Verse 43

कंदुकेश्वर नामापि श्रुत्वा वृजिनसंततिः । क्षिप्रं क्षयमवाप्नोति तमः प्राप्योष्णगुं यथा

Aun con sólo oír el nombre «Kandukeśvara», la incesante cadena de pecado pronto se extingue, como la oscuridad que se disipa al llegar el calor y la luz.

Verse 44

स्कंद उवाच । संशृणुष्व महाभाग ज्येष्ठेश्वर समीपतः । यद्वृत्तांतमभूद्विप्र परमाश्चर्यकृद्ध्रुवम्

Skanda dijo: Oh brāhmana muy afortunado, escucha atentamente el suceso maravilloso y ciertamente asombroso que ocurrió cerca de Jyeṣṭheśvara.

Verse 45

दंडखाते महातीर्थे देवर्षिपितृतृप्तिदे । तप्यमानेषु विप्रेषु निष्कामं परमं तपः

En el gran tīrtha llamado Daṇḍakhāta—que colma a los dioses, a los ṛṣis y a los antepasados—, mientras los brāhmaṇas practicaban austeridades, se realizaba la suprema penitencia, libre de deseo.

Verse 46

दैत्यो दुंदुभिनिर्ह्रादो दुष्टः प्रह्लादमातुलः । देवाः कथं सुजेयाः स्युरित्युपायमचिंतयत्

El malvado Daitya Duṃdubhinirhrāda, tío materno de Prahlāda, meditó un recurso, pensando: «¿Cómo podrían los dioses volverse fáciles de conquistar?»

Verse 47

किं बलाश्च किमाहाराः किमाधारा हि देवताः । विचार्य बहुशो दैत्यस्तत्त्वं विज्ञाय निश्चितम्

«¿Cuál es su fuerza? ¿Cuál es su sustento? ¿En qué se apoyan en verdad los dioses?»—así reflexionó una y otra vez el Daitya, y, conociendo el principio real, quedó firmemente resuelto.

Verse 48

अवश्यमग्रजन्मानो हेतवोत्र विचारतः । ब्राह्मणान्हंतुमसकृत्कृतवानुद्यमं ततः

Razonando así, concluyó que los nacidos primero, los Brāhmaṇas, son aquí las causas decisivas; por ello emprendió una y otra vez esfuerzos por matar a los Brāhmaṇas.

Verse 49

यतः क्रतुभुजो देवाः क्रतवो वेदसंभवाः । ते वेदा ब्राह्मणाधीनास्ततो देवबलं द्विजाः

Pues los dioses se alimentan de los ritos sacrificiales; los sacrificios nacen de los Vedas; y esos Vedas dependen de los Brāhmaṇas; por ello, oh dos veces nacidos, la fuerza misma de los dioses reposa en los Brāhmaṇas.

Verse 50

निश्चितं ब्राह्मणाधाराः सर्वे वेदाः सवासवाः । गीर्वाणा ब्राह्मणबला नात्र कार्या विचारणा

Es cosa cierta: todos los Vedas, junto con Indra y los dioses, se apoyan en los Brāhmaṇas. Los celestiales reciben fuerza de los Brāhmaṇas; aquí no hace falta más deliberación.

Verse 51

ब्राह्मणा यदि नष्टाः स्युर्वेदा नष्टास्ततः स्वयम् । आम्नायेषु प्रणष्टेषु विनष्टाः शततंतवः

Si los Brāhmaṇas perecieran, los Vedas perecerían por sí mismos después. Y cuando se destruyen los āmnāyas, quedan arruinadas las continuidades centuplicadas de la tradición.

Verse 52

यज्ञेषु नाशं गच्छत्सु हृताहारास्ततः सुराः । निर्बलाः सुखजेयाः स्युर्जितेषु त्रिदशेष्वथ

Cuando los yajñas caen en ruina, los Devas quedan privados de su sustento; entonces se vuelven débiles y fáciles de vencer. Y una vez vencidos los treinta dioses, se trastorna el orden del mundo.

Verse 53

अहमेव भविष्यामि मान्यस्त्रिजगतीपतिः । आहरिष्यामि देवानामक्षयाः सर्वसंपदः

«Yo solo llegaré a ser el venerado señor de los tres mundos. Arrebataré a los dioses todas sus riquezas y prosperidades inagotables.»

Verse 54

निर्वेक्ष्यामि सुखान्येव राज्ये निहतकंटके । इति निश्चित्य दुर्बुद्धिः पुनश्चिंतितवान्मुने

«Gozaré solo de placeres en un reino al que se le han cortado las espinas, los obstáculos.» Así decidido, aquel de mente perversa volvió a reflexionar, oh sabio.

Verse 55

द्विजाः क्व संति भूयांसो ब्रह्मतेजोतिबृंहिताः । श्रुत्यध्ययन संपन्नास्तपोबल समन्विताः

¿Dónde están los muchos “dos veces nacidos”, acrecentados en el resplandor del Brahman, consumados en el estudio de la Śruti y dotados de la fuerza de la austeridad?

Verse 56

भूयसां ब्राह्मणानां तु स्थानं वाराणसी भवेत् । तानादावुपसंहृत्य यामि तीर्थांतरं ततः

Vārāṇasī es, en verdad, la morada principal de muchos brāhmaṇas. Primero los aniquilaré allí, y después avanzaré hacia otros tīrthas sagrados.

Verse 57

यत्रयत्र हि तीर्थेषु यत्रयत्राश्रमेषु च । संति सर्वेऽग्रजन्मानस्ते मयाद्याः समंततः

Dondequiera que haya tīrthas sagrados, dondequiera que haya āśramas: allí moran los mayores dos veces nacidos; por todas partes han de ser abatidos por mí.

Verse 58

इति दुंदुभिनिर्ह्रादो मतिं कृत्वा कुलोचिताम् । प्राप्यापि काशीं दुर्वृत्तो मायावी न्यवधीद्द्विजान्

Así, Duṃdubhi-nirhrāda, habiendo forjado un propósito propio de su linaje (demoníaco), llegó a Kāśī; y aquel malvado y engañoso dio muerte a los dos veces nacidos.

Verse 60

यथा कोपि न वेत्त्येव तथाच्छन्नोऽभवत्पुनः । वने वनेचरो भूत्वा यादोरूपी जलाशये

Para que nadie lo conociera en absoluto, volvió a ocultarse: vagó como morador del bosque entre las arboledas y tomó la forma de una criatura acuática en los estanques.

Verse 61

अदृश्यरूपी मायावी देवानामप्यगोचरः । दिवाध्यानपरस्तिष्ठेन्मुनिवन्मुनिमध्यगः

Ilusionista de forma invisible, inaccesible aun a la percepción de los devas, de día permanecía absorto en la meditación—como un muni, moviéndose entre los munis.

Verse 62

प्रवेशमुटजानां च निर्गमं च विलोकयन् । यामिन्यां व्याघ्ररूपेण ब्राह्मणान्भक्षयेद्बहून्

Observando la entrada en las chozas de hojas y la salida de ellas, por la noche, en forma de tigre, devoraba a muchos brāhmaṇas.

Verse 63

निःशब्दमेव नयति नत्यजेदपि कीकसम् । इत्थं निपातिता विप्रास्तेन दुष्टेन भूरिशः

Se los llevaba en absoluto silencio, sin dejar siquiera un cadáver. Así, muchísimos brāhmaṇas fueron abatidos por aquel malvado.

Verse 64

एकदा शिवरात्रौ तु भक्तस्त्वेको निजोटजे । सपर्यां देवदेवस्य कृत्वा ध्यानस्थितोभवत्

Una vez, en Śivarātri, cierto devoto, solo en su propia choza, tras rendir culto al Deva de los devas, entró en firme meditación.

Verse 65

स च दुंदुभिनिर्ह्राद दैत्येंद्रो बलदर्पितः । व्याघ्र रूपं समास्थाय तमादातुं मतिं दधे

Entonces Duṃdubhi-nirhrāda, señor de los daityas, envanecido por su fuerza, asumió forma de tigre y resolvió apresarlo (al devoto).

Verse 66

तं भक्तं ध्यानमापन्नं दृढचित्तं शिवेक्षणे । कृतास्त्रमंत्रविन्यासं तं क्रांतुमशकन्न सः

Pero aquel devoto—absorto en la meditación, firme en la visión de Śiva y fortalecido por la disposición de mantras sagrados y ritos protectores—no pudo ser sometido por él.

Verse 67

अथ सर्वगतः शंभुर्ज्ञात्वा तस्याशयं हरः । दैत्यस्य दुष्टरूपस्य वधाय विदधे धियम्

Entonces Śambhu, Hara que todo lo penetra, al conocer su intención, dispuso su pensamiento para dar muerte a aquel Daitya de forma perversa, a fin de salvaguardar el santo dominio.

Verse 68

यावदादित्सति व्याघ्रस्तावदाविरभूद्धरः । जगद्रक्षामणिस्त्र्यक्षो भक्तरक्षण दक्षधीः

Cuando el tigre estaba por asestar el golpe, al instante se manifestó el Portador (Śiva): de tres ojos, joya de la protección del mundo, cuya firme decisión es diestra en amparar a Sus devotos.

Verse 69

रुद्रमायांतमालोक्य तद्भक्तार्चित लिंगतः । दैत्यस्तेनैव रूपेण ववृधे भूधरोपमः

Al ver al Rudra que se acercaba desde el liṅga venerado por el devoto, el Daitya creció en esa misma forma, haciéndose inmenso como una montaña, por orgullo hostil.

Verse 70

सावज्ञमथसर्वज्ञं यावत्पश्यति दानवः । तावदायांतमादाय कक्षायंत्रे न्यपीडयत्

Entonces el demonio, mirando con desdén al Señor Omnisciente, lo agarró cuando se acercaba y lo oprimió en un abrazo constrictor, como un torno que aprieta la cintura.

Verse 71

पंचास्यस्त्वथ पंचास्यं मुष्ट्या मूर्धन्यताडयत् । स च तेनैव रूपेण कक्षानिष्पेषणेन च

Entonces el de Cinco Rostros golpeó con el puño la coronilla del enemigo de cinco rostros; y con esa misma forma—y también con el aplastante ceñimiento del costado—contuvo el asalto del demonio.

Verse 72

अत्यार्तमरटद्व्याघ्रो रोदसी परिपूरयन् । तेन नादेन सहसा सं प्रवेपितमानसाः

El tigre, en extremo dolor, rugió, colmando cielo y tierra con su estruendo; y por aquel bramido repentino, las mentes quedaron al instante estremecidas de temor.

Verse 73

तपोधनाः समाजग्मुर्निशि शब्दानुसारतः । तत्रेश्वरं समालोक्य कक्षीकृत मृगेश्वरम्

Los ricos en austeridad llegaron allí de noche, siguiendo el sonido; y allí vieron al Señor, llevando al rey de las bestias ceñido a su costado.

Verse 74

तुष्टुवुः प्रणता सर्वे शर्वं जयजयाक्षरैः । परित्राता जगत्त्रातः प्रत्यूहाद्दारुणादितः

Todos, postrados, alabaron a Śarva con clamores de «¡Victoria, victoria!»; pues Él es el salvador, el protector del mundo, que libra de terribles obstáculos.

Verse 75

अनुग्रहं कुरुध्वेश तिष्ठात्रैव जगद्गुरो । अनेनैव हि रूपेण व्याघ्रेश इति नामतः

Concede tu gracia, oh Señor; permanece aquí mismo, oh Guru del mundo—en esta misma forma, y con el nombre de «Vyāghreśa», Señor del Tigre.

Verse 76

कुरु रक्षां महादेव ज्येष्ठस्थानस्य सर्वदा । अन्येभ्योप्युपसर्गेभ्यो रक्ष नस्तीर्थवासिनः

Concede protección, oh Mahādeva, a este antiquísimo asiento sagrado en todo tiempo; y protege también a nosotros, moradores de este tīrtha, de otras aflicciones.

Verse 77

इति श्रुत्वा वचस्तेषां देवश्चंद्रविभूषणः । तथेत्युक्त्वा पुनः प्राह शृणुध्वं द्विजपुंगवाः

Al oír sus palabras, el Señor, adornado con la luna, dijo: «Así sea». Luego, hablando de nuevo, les dijo: «Escuchad, oh los mejores de los dos veces nacidos».

Verse 78

यो मामनेन रूपेण द्रक्ष्यति श्रद्धयात्र वै । तस्योपसर्गसंघातं घातयिष्याम्यसंशयम्

Quienquiera que aquí me contemple en esta misma forma con fe, a él le abatiré sin duda la multitud de aflicciones.

Verse 79

एतल्लिंगं समभ्यर्च्य यो याति पथि मानवः । चौरव्याघ्रादिसंभूत भयं तस्य कुतो भवेत्

Cualquier persona que adore debidamente este Liṅga y luego emprenda el camino: ¿cómo podría sobrevenirle el temor nacido de ladrones, tigres y semejantes?

Verse 80

मच्चरित्रमिदं श्रुत्वा स्मृत्वा लिंगमिदं हृदि । संग्रामे प्रविशन्मर्त्यो जयमाप्नोति नान्यथा

Habiendo oído este relato acerca de mí, y recordando en el corazón este Liṅga, el mortal que entra en batalla alcanza la victoria; en verdad, de ningún otro modo.

Verse 81

इत्युक्त्वा देवदेवशस्तस्मिंल्लिंगे लयं ययौ । सविस्मयास्ततो विप्राः प्रातर्याता यथागतम्

Dicho esto, el Dios de los dioses se disolvió en aquel mismo Liṅga. Luego los brāhmanes, llenos de asombro, partieron al alba, regresando tal como habían venido.

Verse 82

स्कन्द उवाच । तदा प्रभृति कुंभोत्थ लिंगं व्याघ्रेश्वराभिधम् । ज्येष्ठेशादुत्तरेभागे दृष्टं स्पृष्टं भयापहम्

Skanda dijo: Desde entonces, oh Agastya nacido del cántaro, ese Liṅga es conocido como Vyāghreśvara. Al norte de Jyeṣṭheśa, con solo verlo—o tocarlo—se disipa el temor.

Verse 83

व्याघ्रेश्वरस्य ये भक्तास्तेभ्यो बिभ्यति किंकराः । यामा अपि महाक्रूरा जयजीवेति वादिनः

A quienes son devotos de Vyāghreśvara, ante ellos tiemblan incluso los servidores de Yama; aun los agentes de la Muerte, crueles en extremo, claman: «¡Victoria! ¡Vive!»

Verse 84

पराशरेश्वरादीनां लिंगानामिह संभवम् । श्रुत्वा नरो न लिप्येत महापातककर्दमैः

Al oír acerca de la manifestación aquí de Liṅgas como Parāśareśvara y otros, el hombre no queda manchado por el fango de los grandes pecados.

Verse 85

कंदुकेश समुत्पत्तिं व्याघ्रे शाविर्भवं तथा । समाकर्ण्य नरो जातु नोपसर्गैः प्रदूयते

Al escuchar el origen de Kaṇḍukeśa y asimismo la manifestación en el tigre, el hombre jamás es afligido por calamidades.

Verse 86

उटजेश्वर लिंगं तु व्याघ्रेशात्पश्चिमे स्थितम् । भक्तरक्षार्थमुद्भूतं स्यात्समभ्यर्च्य निर्भयः

El Liṅga llamado Uṭajeśvara se alza al occidente de Vyāghreśvara. Surgió para la protección de los devotos; quien lo venera se vuelve intrépido.