Adhyaya 27

Verse 1

नारद उवाच । ततो गच्छेत धर्मज्ञ कन्यातीर्थमनुत्तमम् । कन्यातीर्थे नरः स्नात्वा अग्निष्टोमफलं लभेत्

Nārada dijo: «Luego, oh conocedor del dharma, debe irse al incomparable tīrtha llamado Kanyā-tīrtha. Quien se bañe en Kanyā-tīrtha alcanza el mérito del sacrificio Agniṣṭoma».

Verse 2

ततो गच्छेन्नरव्याघ्र ब्रह्मणः स्थानमुत्तमम् । तत्र वर्णावरः स्नात्वा ब्राह्मण्यं लभते नरः

Luego, oh tigre entre los hombres, debe irse a la suprema morada de Brahmā. Allí, aun quien sea de orden social inferior, tras bañarse, alcanza la condición de brāhmaṇa.

Verse 3

ब्राह्मणस्तु विशुद्धात्मा गच्छेत परमां गतिम् । ततो गच्छेन्नरव्याघ्र सोमतीर्थमनुत्तमम्

Pero el brāhmaṇa de alma purificada alcanza el estado supremo. Después, oh tigre entre los hombres, debe ir al insuperable Soma-tīrtha.

Verse 4

तत्र स्नात्वा नरो राजन्सोमलोकमवाप्नुयात् । सप्तसारस्वतं तीर्थं ततो गच्छेन्नराधिप

Oh rey, al bañarse allí el hombre alcanza el mundo de Soma. Luego, oh señor de los hombres, debe dirigirse al vado sagrado llamado Saptasārasvata.

Verse 5

यत्र मंकणकः सिद्धो ब्रह्मर्षिर्लोकविश्रुतः । पुरा मंकणको राजन्कुशाग्रेणेति विश्रुतम्

Allí (moró) el consumado Maṅkaṇaka, un Brahmarṣi célebre en todos los mundos. Pues en tiempos antiguos, oh rey, Maṅkaṇaka se hizo famoso allí por el episodio de la “punta de la hierba kuśa”.

Verse 6

क्षतः किल करे राजन्तस्य शाकरसोऽस्रवत् । स वै शाकरसं दृष्ट्वा हर्षाविष्टो महातपाः

Se dice que, cuando la mano del rey fue herida, brotó un jugo azucarado. Al ver aquel dulce licor, el gran asceta quedó colmado de júbilo.

Verse 7

ननर्त किल विप्रर्षिर्विस्मयोत्फुल्ललोचनः । ततस्तस्मिन्प्रनृत्ते वै स्थावरं जंगमं च यत्

En verdad, el sabio entre los brāhmaṇas se puso a danzar, con los ojos abiertos por el asombro. Y mientras danzaba, todo cuanto había allí—lo inmóvil y lo móvil—quedó conmovido.

Verse 8

प्रनृत्तमुभयं वीर तेजसा तस्य मोहितम् । ब्रह्मादिभिस्ततो देवैरृषिभिश्च तपोधनैः

Oh héroe, ambos (lo inmóvil y lo móvil) fueron puestos en movimiento, hechizados por su resplandor. Entonces (acudieron) Brahmā y los demás dioses, y también los ṛṣis ricos en austeridad.

Verse 9

विज्ञप्तो वै ऋषेरर्थे महादेवो नराधिप । नायं नृत्येद्यथा देव तथा त्वं कर्तुमर्हसि

Oh rey, en verdad se ha suplicado a Mahādeva por causa del ṛṣi; obra de tal modo que Él no dance en ira, oh señor: tú puedes hacerlo.

Verse 10

ततो देवो मुनिं दृष्ट्वा हर्षाविष्टेन चेतसा । नृत्यंतमब्रवीच्चैनं स्थिराणां हितकाम्यया

Entonces el Deva, al ver al muni y con el corazón colmado de júbilo, le habló mientras danzaba, deseando el bien de los firmes y virtuosos.

Verse 11

अहो महर्षे धर्मज्ञ किमर्थं नृत्यते भवान् । हर्षस्थानं किमर्थं वा तवाद्य मुनिपुंगव

«¡Oh gran ṛṣi, conocedor del dharma! ¿Por qué danzas? ¿Y cuál es, en verdad, la causa de tu gozo hoy, oh el más excelso de los munis?»

Verse 12

ऋषिरुवाच । तपस्विनो धर्म्मपथस्थितस्य द्विजसत्तम । किं न पश्यसि मे ब्रह्मन्क्षताच्छाकरसं सृतम्

El ṛṣi dijo: «Oh el mejor de los dos veces nacidos, asceta firme en la senda del dharma. Oh brahmán, ¿no ves que de mi herida mana jugo de caña de azúcar?»

Verse 13

यं दृष्ट्वा संप्रनृत्तोऽहं हर्षेण महता वृतः । तं प्रहस्याब्रवीद्देव ऋषिं रागेण मोहितम्

Al verlo, comencé a danzar, envuelto en un gran júbilo. Entonces el Deva, sonriendo, habló a aquel ṛṣi, extraviado por la pasión.

Verse 14

अहं तु विस्मयं विप्र न गच्छामीह पश्य माम् । एवमुक्त्वा नरश्रेष्ठ महादेवेन वै तदा

«Pero yo, oh brāhmaṇa, no caigo aquí en el asombro—mírame.» Dicho esto, oh el mejor de los hombres, entonces Mahādeva (actuó/habló).

Verse 15

अंगुल्यग्रेण राजेंद्र स्वांगुष्ठस्ताडितोऽनघ । तस्य भस्मक्षताद्राजन्निःसृतं हिमसंनिभम्

Oh rey de reyes, oh sin mancha: cuando la punta de un dedo golpeó su propio pulgar, de allí brotó, oh rey, un flujo como polvo de ceniza, semejante a la nieve.

Verse 16

यं दृष्ट्वा व्रीडितो राजन्स मुनिः पादयोर्गतः । नान्यं देवादहं मन्ये रुद्रात्परतरं महत्

Oh Rey, al verlo el sabio se avergonzó y cayó a sus pies. No considero a deidad alguna mayor que Rudra: nadie lo supera en majestad.

Verse 17

सुरासुरस्य जगतो गतिस्त्वमसि शूलधृक् । त्वया सृष्टमिदं विश्वं त्रैलोक्यं सचराचरम्

Oh portador del tridente, tú eres el refugio y el destino final del mundo de dioses y asuras. Por ti ha sido creado todo este universo: los tres mundos, con lo móvil y lo inmóvil.

Verse 18

त्वामेव भगवन्सर्वे प्रविशंति युगक्षये । देवैरपि न शक्यस्त्वं परिज्ञातुं कुतो मया

Oh Señor Bienaventurado, al fin de la era todos los seres entran sólo en Ti. Ni siquiera los dioses pueden comprenderte plenamente; ¿cómo, pues, podría yo?

Verse 19

त्वयि सर्वेश दृश्यंते सुराः शक्रादयोऽनघ । सर्वस्त्वमसि लोकानां कर्ता कारयितान्वहम्

Oh Señor de todo, en Ti se contemplan todos los dioses, comenzando por Indra; oh Inmaculado, Tú solo eres todo para los mundos, el que obra y el que hace obrar a los demás.

Verse 20

त्वत्प्रसादात्सुराः सर्वे मोदंतीहाकुतोभयाः । एवं स्तुत्वा महादेवं स ऋषिः प्रणतोऽब्रवीत्

Por tu gracia, todos los dioses se regocijan aquí, libres de todo temor. Habiendo así alabado a Mahādeva, aquel sabio, postrado, habló.

Verse 21

त्वत्प्रसादान्महादेव तपो मे न क्षरेत वै । ततो देवः प्रहृष्टात्मा ब्रह्मर्षिमिदमब्रवीत्

«Por tu gracia, oh Mahādeva, mi austeridad ciertamente no menguará». Entonces el dios, con el corazón jubiloso, dijo estas palabras al Brahmarṣi.

Verse 22

तपस्ते वर्द्धतां विप्र मत्प्रसादात्सहस्रधा । आश्रमे चेह वत्स्यामि त्वया सार्द्धं महामुने

Oh brāhmaṇa, que tu austeridad crezca mil veces por mi gracia. Y aquí, en este āśrama, habitaré contigo, oh gran muni.

Verse 23

सप्तसारस्वते स्नात्वा अर्चयिष्यंति ये तु माम् । न तेषां दुर्लभं किंचिदिह लोके परत्र वा

Quienes se bañan en Saptasārasvata y luego me adoran: nada les es difícil de obtener, ni en este mundo ni en el venidero.

Verse 24

गच्छेत्सारस्वतं चापि लोकं नास्त्यत्र संशयः । एवमुक्त्वा महादेवस्तत्रैवांतरधीयत

«Ciertamente irá al mundo de Sārasvata; de ello no hay duda». Dicho esto, Mahādeva desapareció allí mismo.

Verse 25

ततस्त्वौशनसं गच्छेत्त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् । यत्र ब्रह्मादयो देवा ऋषयश्च तपोधनाः

Luego debe ir a Auśanasa, célebre en los tres mundos, donde están Brahmā y los demás dioses, y los ṛṣis ricos en austeridad.

Verse 26

कार्तिकेयश्च भगवांस्त्रिसंध्यां किल भारत । सान्निध्यमकरोत्तत्र भार्गवप्रियकाम्यया

Oh Bhārata, se dice que el Bienaventurado Señor Kārtikeya estuvo allí en las tres sandhyās, deseoso de complacer al venerable Bhārgava.

Verse 27

इति श्रीपाद्मेमहापुराणे स्वर्गखंडे सप्तविंशोऽध्यायः

Así concluye el vigésimo séptimo capítulo del Svarga-khaṇḍa del Śrī Padma Mahāpurāṇa.

Verse 28

अग्नितीर्थं ततो गच्छेत्स्नात्वा च भरतर्षभ । अग्निलोकमवाप्नोति कुलं चैव समुद्धरेत्

Luego, oh el mejor de los Bhāratas, debe ir a Agni-tīrtha; tras bañarse allí, alcanza el mundo de Agni y también eleva su linaje.

Verse 29

विश्वामित्रस्य तत्रैव तीर्थं भरतसत्तम । तत्र स्नात्वा महाराज ब्राह्मण्यमभिजायते

Oh el mejor de los Bharatas, allí mismo está el sagrado vado de Viśvāmitra. Oh gran rey, al bañarse allí se alcanza el estado y el mérito de la brahmanidad.

Verse 30

ब्रह्मयोनिं समासाद्य शुचिः प्रयतमानसः । तत्र स्नात्वा नरव्याघ्र ब्रह्मलोकं प्रपद्यते

Habiendo llegado a Brahmayoni, puro y con la mente disciplinada, y bañándose allí—oh tigre entre los hombres—se alcanza el mundo de Brahmā, el Brahmaloka.

Verse 31

पुनात्या सप्तमं चैव कुलं नास्त्यत्र संशयः । ततो गच्छेत राजेंद्र तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम्

Purifica incluso la séptima generación de la familia; de ello no hay duda. Luego, oh señor de reyes, debe uno dirigirse al tīrtha célebre en los tres mundos.

Verse 32

पृथूदकमिति ख्यातं कार्तिकेयस्य व्नृप । तत्राभिषेकं कुर्वीत पितृदेवार्चने रतः

Oh rey, este lugar es célebre como Pṛthūdaka, perteneciente a Kārtikeya. Allí debe uno realizar la ablución ritual, dedicado al culto de los antepasados y de los dioses.

Verse 33

अज्ञानाज्ज्ञानतो वापि स्त्रिया वा पुरुषेण वा । यत्किंचिदशुभं कर्म कृतं मानुषबुद्धिना

Ya sea por ignorancia o incluso a sabiendas—sea por una mujer o por un hombre—cualquier acto infausto que se haya cometido con entendimiento humano (limitado),

Verse 34

तत्सर्वं नश्यते तत्र स्नातमात्रस्य भारत । अश्वमेधफलं चापि लभते स्वर्गमेव च

Oh Bhārata, allí, para quien sólo se ha bañado, toda impureza se destruye; y también alcanza el mérito del Aśvamedha, y el cielo mismo.

Verse 35

पुण्यमाहुः कुरुक्षेत्रं कुरुक्षेत्रात्सरस्वतीम् । सरस्वत्याश्च तीर्थानि तीर्थेभ्यश्च पृथूदकम्

Declaran que Kurukṣetra es sumamente meritorio; más meritoria que Kurukṣetra es la Sarasvatī; más meritorios que la Sarasvatī son sus tīrthas; y más meritorio que los tīrthas es Pṛthūdaka.

Verse 36

उत्तमे सर्वतीर्थानां यस्त्यजेदात्मनस्तनुम् । पृथूदके जप्यपरो नैव संसरणं लभेत्

Quien abandona su cuerpo en este lugar supremo entre todos los tīrthas—en Pṛthūdaka—entregado al japa, no obtiene ya nueva transmigración (saṁsāra).

Verse 37

गीतं सनत्कुमारेण व्यासेन च महात्मना । वेदे च नियतं राजन्नभिगच्छेत्पृथूदकम्

Oh Rey, esto fue cantado por Sanatkumāra y también por el magnánimo Vyāsa; y está establecido en el Veda: por ello debe uno ir a Pṛthūdaka.

Verse 38

पृथूदकात्पुण्यतमं नान्यत्तीर्थं नरोत्तम । एतन्मेध्यं पवित्रं च पावनं च न संशयः

Oh mejor de los hombres, no hay otro tīrtha más meritorio que Pṛthūdaka. Este lugar es apto para los ritos sagrados, puro y purificador; de ello no hay duda.

Verse 39

तत्र स्नात्वा दिवं यांति अपि पापकृतो जनाः । पृथूदके नरश्रेष्ठमाहुरेवं मनीषिणः

Habiéndose bañado allí, aun quienes han cometido pecados alcanzan el cielo. Así declaran los sabios que Pṛthūdaka es el más excelso de los lugares sagrados, oh el mejor de los hombres.

Verse 40

मधुस्रवं च तत्रैव तीर्थं भरतसत्तम । तत्र स्नात्वा नरो राजन्गोसहस्रफलं लभेत्

Y allí mismo está el tīrtha llamado Madhusrava, oh el mejor de los Bhāratas. Bañándose allí, oh rey, un hombre obtiene el mérito equivalente al don de mil vacas.

Verse 41

ततो गच्छेन्नरश्रेष्ठ तीर्थं देव्या यथाक्रमम् । सरस्वत्यारुणायाश्च संगमं लोकविश्रुतम्

Luego, oh el mejor de los hombres, debe uno avanzar en el debido orden hacia el tīrtha de la Diosa: la confluencia, célebre en el mundo, del Sarasvatī y del Aruṇā.

Verse 42

त्रिरात्रोपोषितः स्नात्वा मुच्यते ब्रह्महत्यया । अग्निष्टोमातिरात्राभ्यां फलं चैव समश्नुते

Habiendo ayunado tres noches y luego bañado, uno queda libre del pecado de matar a un brāhmaṇa; y participa también del mérito equivalente a los sacrificios Agniṣṭoma y Atirātra.

Verse 43

पुनात्यासप्तमं चैव कुलं नास्त्यत्र संशयः । अवकीर्णं च तत्रैव तीर्थं कुरुकुलोद्वह

Purifica incluso hasta la séptima generación de la familia; de ello no hay duda. Y ese mismo lugar se vuelve un tīrtha plenamente santificado, oh el mejor del linaje Kuru.

Verse 44

विप्राणामनुकंपार्थं दर्भिणा निर्मितं पुरा । व्रतोपनयनाभ्यां चाप्युपवासेन वा द्विजः

Antaño, por compasión hacia los brāhmaṇas, fue hecho con hierba darbha. Un dvija puede también alcanzarlo mediante un voto, por el rito del upanayana o por el ayuno.

Verse 45

क्रियामंत्रैश्च संयुक्तो ब्राह्मणः स्यान्न संशयः । क्रियामंत्रविहीनोऽपि तत्र स्नात्वा नरर्षभ

El brāhmaṇa unido a los mantras de los ritos es verdaderamente brāhmaṇa, sin duda. Y aun quien carece de mantras rituales, oh el mejor de los hombres, queda purificado al bañarse allí.

Verse 46

चीर्णव्रतो भवेद्विप्रो दृष्टमेतत्पुरातनम् । समुद्राश्चापि चत्वारः समानीताश्च दर्भिणा

El vipra llega a ser quien ha cumplido debidamente su voto: ésta es una verdad antigua y consagrada. Incluso los cuatro océanos, se dice, fueron reunidos por quien llevaba un penacho de hierba sagrada kuśa (darbha).

Verse 47

तत्र स्नात्वा नरव्याघ्र न दुर्गतिमवाप्नुयात् । फलानि गोसहस्राणां चतुर्णां विंदते च सः

Habiéndose bañado allí, oh tigre entre los hombres, no cae en la desgracia ni en un destino funesto; y obtiene el mérito equivalente al don de cuatro mil vacas.

Verse 48

ततो गच्छेत राजेन्द्र तीर्थं शतसहस्रकम् । साहस्रकं च तत्रैव द्वे तीर्थे लोकविश्रुते

Luego, oh rey, debe ir al tīrtha llamado Śata-sahasraka; y allí mismo está también Sāhasraka: dos lugares sagrados célebres en todo el mundo.

Verse 49

उभयोर्हि नरः स्नात्वा गोसहस्रफलं लभेत् । दानं वाप्युपवासो वा सहस्रगुणितो भवेत्

En verdad, quien se baña en ambos lugares sagrados obtiene el mérito equivalente al don de mil vacas; y toda limosna ofrecida —o incluso un ayuno— se multiplica por mil.

Verse 50

ततो गच्छेत राजेंद्र रेणुकातीर्थमुत्तमम् । तत्राभिषेकं कुर्वीत पितृदेवार्चने रतः

Luego, oh rey de reyes, debe irse al excelso vado sagrado llamado Reṇukā-tīrtha. Allí, entregado al culto de los antepasados y de los dioses, debe realizar el baño ritual (abhiṣeka).

Verse 51

सर्वपापविशुद्धात्मा अग्निष्टोमफलं लभेत् । विमोचन उपस्पृश्य जितमन्युर्जितेंद्रियः

Purificado en su propio ser de todo pecado, alcanza el fruto del sacrificio Agniṣṭoma; y, tras realizar el toque purificador en Vimocana, se vuelve vencedor de la ira y dueño de los sentidos.

Verse 52

प्रतिग्रहकृतैः पापैः सर्वैः संपरिमुच्यते । ततः पंचवटं गत्वा ब्रह्मचारी जितेंद्रियः

Queda completamente liberado de todos los pecados nacidos de aceptar dádivas. Luego, tras ir a Pañcavaṭa, el brahmacārin, autocontrolado y dueño de los sentidos, prosigue.

Verse 53

पुण्येन महता युक्तः स्वर्गलोके महीयते । यत्र योगीश्वरः स्थाणुः स्वयमेव वृषध्वजः

Dotado de gran mérito, es honrado en el mundo celestial; allí donde mora el Señor de los yoguis, Sthāṇu (Śiva) mismo, el de la enseña del Toro.

Verse 54

तमर्चयित्वा देवेशं गमनादेव सिध्यति । तैजसं वारुणं तीर्थं दीप्यते स्वेन तेजसा

Habiendo adorado al Señor de los dioses, se alcanza el logro con solo acudir a aquel lugar sagrado. El resplandeciente tīrtha de Varuṇa brilla por su propio fulgor.

Verse 55

यत्र ब्रह्मादिभिर्देवैरृषिभिश्च तपोधनैः । सैनापत्ये च देवानामभिषिक्तो गुहस्तदा

Allí—por Brahmā y los demás dioses, y por los ṛṣis ascetas ricos en tapas—Guha fue entonces ungido y consagrado como general del ejército de los dioses.

Verse 56

तैजसस्य तु पूर्वेण कुरुतीर्थं कुरूद्वह । कुरुतीर्थे नरः स्नात्वा ब्रह्मचारी जितेंद्रियः

Al oriente de Taijasa está Kuru-tīrtha, oh toro entre los Kurus. Tras bañarse en Kuru-tīrtha, el hombre se vuelve brahmacārin, con los sentidos dominados.

Verse 57

सर्वपापविशुद्धात्मा रुद्रलोकं प्रपद्यते । स्वर्गद्वारं ततो गच्छेन्नियतो नियताशनः

Con el ser interior purificado de todo pecado, alcanza el mundo de Rudra; y luego, disciplinado y con dieta regulada, avanza hacia la puerta del cielo.

Verse 58

अग्निष्टोममवाप्नोति ब्रह्मलोकं च गच्छति । ततो गच्छेदनरकं तीर्थसेवी नराधिप

Obtiene el mérito del sacrificio Agniṣṭoma y va a Brahmaloka; después, oh rey, el devoto que sirve a los tīrthas avanza al estado libre del infierno.

Verse 59

तत्र स्नात्वा नरो राजन्न दुर्गतिमवाप्नुयात् । तत्र ब्रह्मा स्वयं नित्यं देवैस्सह महीयते

Oh rey, el hombre que se baña allí no cae en desdicha ni en destino funesto. Allí mismo Brahmā, eternamente, es venerado junto con los dioses.

Verse 60

अध्यास्ते पुरुषव्याघ्र नारायणपरागमैः । सान्निध्यं चैव राजेंद्र रुद्रवेद्यां कुरुद्वह

Oh tigre entre los hombres, él mora con los devotos de Nārāyaṇa. Y tú también, oh señor de reyes, oh el mejor de los Kurus, busca su presencia en el sagrado altar de Rudra.

Verse 61

अभिगम्य तु तां देवीं न दुर्गतिमवाप्नुयात् । तत्रैव च महाराज विश्वेश्वरमुमापतिम्

Al acercarse a esa Diosa, uno no cae en desdicha. Y allí mismo, oh gran rey, está Viśveśvara, el Señor de Umā.

Verse 62

अभिगम्य महादेवं मुच्यते सर्वकिल्बिषैः । नारायणं चाभिगम्य पद्मनाभमरिंदम

Al acercarse a Mahādeva, uno queda libre de toda culpa; y al acercarse a Nārāyaṇa, el Padmanābha de ombligo de loto, oh domador de enemigos, se alcanza el sumo bien.

Verse 63

शोभमानो महाराज विष्णुलोकं प्रपद्यते । तीर्थेषु सर्वदेवानां स्नातमात्रो नराधिप

Oh gran rey, parte resplandeciente y alcanza el mundo de Viṣṇu. Oh soberano de los hombres, con solo bañarse en los tīrthas de todos los dioses se obtiene tal mérito.

Verse 64

सर्वदुःखपरित्यक्तो द्योतते शिववत्सदा । ततस्त्वस्थिपुरं गच्छेत्तीर्थसेवी नराधिप

Libre de toda pena, resplandece siempre con buen augurio, como Śiva. Después de ello, oh rey, el peregrino devoto de los tīrthas debe ir a Asthipura.

Verse 65

पावनं तीर्थमासाद्य तर्पयेत्पितृदेवताः । अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलमाप्नोति भारत

Oh Bhārata, al llegar a un tīrtha purificador, debe ofrecer tarpaṇa, libaciones, a las deidades ancestrales; así obtiene el mérito del sacrificio Agniṣṭoma.

Verse 66

गंगाह्रदश्च तत्रैव कूपश्च भरतर्षभ । तिस्रः कोट्यस्तु तीर्थानां तस्मिन्कूपे महीयते

Oh el mejor de los Bhāratas, allí mismo hay también un estanque de la Gaṅgā y un pozo. En ese pozo se venera la presencia de tres crores de tīrthas.

Verse 67

तत्र स्नात्वा नरो राजन्ब्रह्मलोके प्रपद्यते । आपगायां नरः स्नात्वा अर्चयित्वा महेश्वरम्

Oh rey, al bañarse allí un hombre alcanza el mundo de Brahmā. Y al bañarse en el río y adorar a Maheśvara,

Verse 68

गतिं परामवाप्नोति कुलं चैव समुद्धरेत् । ततः स्थाणुवटं गछेत्त्रिषुलोकेषु विश्रुतम्

alcanza el estado supremo y también eleva a su linaje. Después de ello, debe ir a Sthāṇuvaṭa, célebre en los tres mundos.

Verse 69

तत्र स्नात्वा स्थितो रात्रिं रुद्रलोकमवाप्नुयात् । बदरीणां वनं गच्छेद्वसिष्ठस्याश्रमं ततः

Habiéndose bañado allí y permaneciendo la noche, uno alcanza el mundo de Rudra. Luego debe ir al bosque de Badarī y después al āśrama de Vasiṣṭha.

Verse 70

बदरी भक्ष्यते यत्र त्रिरात्रोपोषितो नरः । सम्यग्द्वादशवर्षाणि बदरीं भक्षयेत्तु यः

Aquel lugar donde un hombre, tras ayunar tres noches, come el fruto de badarī; y quien, de modo correcto, come badarī durante doce años (alcanza el mérito sagrado declarado).

Verse 71

त्रिरात्रोपोषितश्चैव भवेत्तुल्यो नराधिप । इंद्रमार्गं समासाद्य तीर्थसेवी नराधिप

Oh rey, quien ha ayunado tres noches llega a ser comparable en mérito; y el servidor de los tīrthas, al alcanzar el camino de Indra, llega a él, oh gobernante de los hombres.

Verse 72

अहोरात्रोपवासेन स्वर्गलोके महीयते । एकरात्रं समासाद्य एकरात्रोषितो नरः

Por ayunar un día y una noche completos, una persona es honrada en el mundo del cielo. Habiendo emprendido una observancia de una sola noche, ese hombre es tenido por quien ha morado (en mérito) esa noche.

Verse 73

नियतः सत्यवादी च ब्रह्मलोके महीयते । तथा गछेच्च राजेंद्र तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम्

Quien es disciplinado y veraz es honrado en el mundo de Brahmā. Por ello, oh rey de reyes, debes ir a ese tīrtha célebre en los tres mundos.

Verse 74

आदित्यस्याश्रमो यत्र तेजोराशेर्महात्मनः । तस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा पूजयित्वा विभावसुम्

Donde está el āśrama de Āditya, ese magnánimo cúmulo de resplandor—en ese tīrtha, el hombre, tras bañarse y adorar a Vibhāvasu, el Radiante,

Verse 75

आदित्यलोकं व्रजति कुलं चैव समुद्धरेत् । सोमतीर्थे नरः स्नात्वा तीर्थसेवी कुरूद्वह

Oh el mejor de los Kurus, quien se baña en Soma-tīrtha y sirve a los tīrthas alcanza el mundo de Āditya y también eleva su linaje.

Verse 76

सोमलोकमवाप्नोति नरो नास्त्यत्र संशयः । ततो गच्छेत धर्मज्ञ दधीचस्य नराधिप

El hombre alcanza el mundo de Soma; de ello no hay duda. Luego, oh conocedor del dharma, oh rey, que vaya al (lugar sagrado de) Dadhīca.

Verse 77

तीर्थं पुण्यतमं राजन्पावनं लोकविश्रुतम् । यत्र सारस्वतो यातः सिद्धिं स तपसोनिधिः

Oh rey, éste es el tīrtha más meritorio: purificador y célebre en el mundo, donde Sārasvata, tesoro de austeridades, alcanzó la siddhi.

Verse 78

तस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा वाजपेयफलं लभेत् । सारस्वतीं मतिं चैव लभते नात्र संशयः

Habiéndose bañado en ese tīrtha, el hombre obtiene el fruto del sacrificio Vājapeya; y también alcanza una inteligencia como la de Sarasvatī, sin duda alguna.

Verse 79

ततः कन्याश्रमं गत्वा नियतो ब्रह्मचर्यया । त्रिरात्रमुषितो राजन्नुपवासपरायणः

Luego, habiendo ido a Kanyāśrama, permaneció allí tres noches, observando estrictamente el brahmacarya; y, oh Rey, se mantuvo entregado al ayuno.

Verse 80

लभेत्कन्याशतं दिव्यं बह्मलोकं च गच्छति । ततो गच्छेत धर्मज्ञ तीर्थं संनिहितीमपि

Obtiene cien doncellas divinas y va a Brahmaloka. Después, oh conocedor del dharma, debe dirigirse también al vado sagrado llamado Saṃnihitī.

Verse 81

यत्र ब्रह्मादयो देवा ऋषयश्च तपोधनाः । मासि मासि समेष्यंति पुण्येन महतान्विताः

Allí se reúnen mes tras mes Brahmā y los demás dioses, y también los ṛṣis ricos en austeridad, dotados de gran mérito.

Verse 82

सन्निहित्यामुपस्पृश्य राहुग्रस्ते दिवाकरे । अश्वमेधशतं तेन इष्टं भवति शाश्वतम्

Al bañarse ritualmente en Saṃnihitī cuando el sol es apresado por Rāhu (durante un eclipse), se obtiene el mérito eterno de haber realizado cien sacrificios Aśvamedha.

Verse 83

पृथिव्यां यानि तीर्थानि अंतरिक्षचराणि च । उदपानाश्च विप्राश्च पुण्यान्यायतनानि च

Todos los tīrthas que existen en la tierra, y los que se mueven por el espacio intermedio, así como los pozos, los brāhmaṇas y las moradas sagradas: todo ello debe tenerse por asiento de mérito.

Verse 84

निःसंशयममावास्यां समेष्यंति नराधिप । मासिमासि नरव्याघ्र सन्निहित्यां जनेश्वर

Sin duda, oh rey, se reunirán en el día de amāvasyā, la luna nueva. Mes tras mes, oh tigre entre los hombres, estarán allí presentes, oh señor del pueblo.

Verse 85

तीर्थसन्नयनादेव सन्निहिती भुवि विश्रुता । तत्र स्नात्वा च पीत्वा च स्वर्गलोके महीयते

Por el mismo congregarse de los sagrados tīrthas, Sannihitī es célebre en la tierra. Quien se baña allí y bebe de sus aguas es honrado en el mundo celestial.

Verse 86

अमावास्यां तथा चैव राहुग्रस्ते दिवाकरे । यः श्राद्धं कुरुते मर्त्यस्तस्य पुण्यफलं शृणु

En el día de amāvasyā, y también cuando el sol es eclipsado por Rāhu, escucha el fruto meritorio del śrāddha que realiza un mortal.

Verse 87

अश्वमेधसहस्रस्य सम्यगिष्टस्य यत्फलम् । स्नात एव तदाप्नोति श्राद्धं कृत्वा च मानवः

El mérito que proviene de mil Aśvamedhas debidamente realizados, ese mismo fruto lo alcanza el hombre con solo bañarse y realizar el Śrāddha.

Verse 88

यत्किंचिद्दुष्कृतं कर्म्म स्त्रिया वा पुरुषस्य वा । स्नातमात्रस्य तत्सर्वं नश्यते नात्र संशयः

Cualquier acción pecaminosa cometida, sea por mujer o por hombre, con solo bañarse se destruye por completo; de ello no hay duda.

Verse 89

पद्मवर्णेन यानेन ब्रह्मलोकं स गच्छति । अभिवाद्य ततो नाम्ना द्वारपालं मचक्रुकम्

En un carro celestial de tono de loto, él se dirige a Brahmaloka. Luego, pronunciando el nombre del guardián de la puerta, Macakrukam, le ofrece reverentes salutaciones.

Verse 90

गंगाह्रदश्च तत्रैव तीर्थं भरतसत्तम । तत्र स्नायीत धर्मज्ञ ब्रह्मचारी समाहितः

Y allí mismo está el tīrtha sagrado llamado Gaṅgā-hrada, oh el mejor de los Bharatas. Allí debe bañarse el conocedor del dharma, autocontrolado, brahmacārī, con la mente recogida.

Verse 91

राजसूयाश्वमेधाभ्यां फलं विंदति मानवः । पृथिव्यां नैमिषं पुण्यमंतरिक्षे च पुष्करम्

El ser humano obtiene el fruto de los sacrificios Rājasūya y Aśvamedha: en la tierra, mediante el sagrado Naimiṣa; y en la región intermedia, mediante Puṣkara.

Verse 92

त्रयाणामपि लोकानां कुरुक्षेत्रं विशिष्यते । पांसवोऽपि कुरुक्षेत्रे वायुनाति समीरिताः

Entre los tres mundos, Kurukṣetra sobresale; incluso el polvo mismo de Kurukṣetra, cuando el viento lo levanta y lo lleva, santifica en extremo.

Verse 93

अपि दुष्कृतकर्म्माणं नयंति परमां गतिम् । दक्षिणेन सरस्वत्यामुत्तरेण सरस्वतीम्

Incluso quienes han cometido malas acciones son conducidos al estado supremo: por la región sagrada al sur del Sarasvatī y por la región sagrada al norte del Sarasvatī.

Verse 94

ये वसंति कुरुक्षेत्रे ते वसंति त्रिविष्टपे । कुरुक्षेत्रं गमिष्यामि कुरुक्षेत्रे वसाम्यहम्

Quienes moran en Kurukṣetra moran en Triviṣṭapa, el cielo. Iré a Kurukṣetra; yo mismo resido en Kurukṣetra.

Verse 95

अप्येकां वाचमुत्मृज्य स्वर्गलोके महीयते । ब्रह्मवेद्यां कुरुक्षेत्रं पुण्यं ब्रह्मर्षिसेवितम्

Aun pronunciando una sola palabra en su alabanza, uno es honrado en el mundo del cielo. Kurukṣetra es un campo supremamente sagrado, conocido por Brahman y servido por los Brahmarṣis.

Verse 96

तस्मिन्वसंति ये राजन्न ते शोच्याः कथंचन । तरंडकारंडकयोर्यदंतरं रामह्रदानां च मचक्रुकस्य च । एतत्कुरुक्षेत्र समंतपंचकं पितामहस्योत्तर वेदिरुच्यते

Oh Rey, quienes moran allí no son de lamentar en modo alguno. La franja entre Taraṇḍa y Kāraṇḍaka, y entre los Rāma-hradas y Macakruka: eso es Kurukṣetra, el Samanta-pañcaka, llamado el altar septentrional de Pitāmaha (Brahmā).