Sukta 142

Mantra 1

अन्नसमृद्धिः। उच्छ्र॑यस्व ब॒हुर्भ॑व॒ स्वेन॒ मह॑सा यव । मृ॒णी॒हि विश्वा॒ पात्रा॑णि॒ मा त्वा॑ दि॒व्याशनि॑र्वधीत्

Álzate en lo alto; sé sobremanera abundante, oh Cebada, por tu propia gran fuerza. Aplasta todos los recipientes (de carencia y de daño); que el rayo celestial no te hiera.

Mantra 2

आ॒शृ॒ण्वन्तं॒ यवं॑ दे॒वं यत्र॑ त्वाच्छा॒वदा॑मसि । तदुच्छ्र॑यस्व॒ द्यौरि॑व समु॒द्र इ॑वै॒ध्यक्षि॑तः

La Cebada, semejante a un dios, que escucha—adonde te hablamos—allí álzate: sé alta como el cielo; crece como el océano, inagotable.

Mantra 3

अक्षि॑तास्त उप॒सदोऽक्षि॑ताः सन्तु रा॒शयः॑ । पृ॒णन्तो॒ अक्षि॑ताः सन्त्व॒त्तारः॑ स॒न्त्वक्षि॑ताः

Inagotables sean tus visitantes; inagotables sean los montones. Inagotables sean los que llenan; inagotables sean los que comen.