Adhyaya 205: Description of the Proclamation of Auspicious and Inauspicious Karmic Results

Verse 1

अथ शुभाशुभफलानुकीर्तनवर्णनम् ॥ ऋषिपुत्र उवाच ॥ इदमन्यत्पुरा विप्राः श्रूयतां तस्य भाषितम् ॥ यमस्य चित्रगुप्तस्य यच्च तत्र मया श्रुतम् ॥

Darauf folgt die Darstellung, welche die Verkündigung der heilsamen und unheilsamen Folgen beschreibt. Der Sohn eines Ṛṣi sprach: „O Brāhmaṇas, hört noch eine weitere alte Begebenheit: was er sagte und was ich dort über Yama und Citragupta vernahm.“

Verse 2

अयं तु भवतां यातु यातु स्वर्गं महीक्षिताम् ॥ अयं वृक्षस्त्वयं तिर्यगयं मोक्षं व्रजेन्नरः ॥

„Dieser soll gehen — gemäß dem ihm zugewiesenen Lauf; er gehe in den Himmel unter die Herrscher der Erde. Dieser wird zum Baum; dieser geht als Tier; dieser Mensch schreitet zur Befreiung (mokṣa).“

Verse 3

अयं नागो भवेत्शीघ्रमयं तु परमां गतिम् ॥ स्वपूर्वकान्पश्यतेऽयमात्मनस्तु पितामहान् ॥

„Dieser wird schnell zu einem Nāga (Schlangenwesen); jener aber erlangt das höchste Ziel. Dieser erblickt seine Vorfahren, ja, die Großväter seiner Linie.“

Verse 4

क्लिश्यतो रुदतश्चैव वदतश्च पुनःपुनः ॥ स्वेन दोषेण सर्वे वा अक्षयं नरकंगताः ॥

„Leidend, weinend und immer wieder sprechend: durch ihre eigene Schuld sind sie alle in eine unvergängliche Hölle gelangt.“

Verse 5

दारत्यागी त्वधर्मिष्ठः पुत्रपौत्रविवर्जितः ॥ क्षिप्तं वै रौरवे ह्येनं क्षपयन्तु महौजसः ॥

Wer die Gattin verlässt—höchst unrecht—ohne Söhne und Enkel: in Raurava geworfen, mögen die Mächtigen ihn dort die erschöpfende Strafe erleiden lassen.

Verse 6

मुच्यतां त इमे सर्वे ह्यतीतानागतास्तथा ॥ मुच्यन्तामाशु मुच्यन्तां त एते पापवर्जिताः ॥

Mögen all diese befreit werden—die Vergangenen und ebenso die Zukünftigen. Mögen sie rasch befreit werden; mögen diese, frei von Sünde, befreit sein.

Verse 7

आगमे च विपत्तौ च सर्वधर्मानुपालकाः ॥ ते तु कल्पान्बहून्स्वर्ग उषित्वा ह्यनसूयकाः ॥

Die alle Pflichten sowohl im Glück als auch im Unglück wahren—ohne Missgunst—verweilen im Himmel viele Kalpas lang.

Verse 8

बहुसुन्दरनार्यङ्के ह्याद्ये परमधार्मिकम् ॥ कलौ मानुषतां यातु धर्मस्येह निदर्शनम् ॥

Im ersten Fall, auf dem Schoß einer überaus schönen Frau, ist er höchst rechtschaffen. Im Kali-Zeitalter möge dies zum menschlichen Vorbild werden—hier, als Darstellung des Dharma.

Verse 9

त्रिविष्टपे परिक्लेशो वासो ह्यस्याक्षयो भवेत् ॥ अयमायोधने शत्रुं हत्वा तु निधनंगतः ॥

In Triviṣṭapa (dem Himmel) gibt es Mühsal, doch seine Wohnstatt wäre unvergänglich. Dieser Mann hat, nachdem er im Kampf einen Feind erschlagen hat, wahrlich den Tod gefunden.

Verse 10

तत्र वैमानिको भूत्वा कल्पमेकं निवत्स्यति ॥ तथैवायं महाभागो धर्मात्मा धर्मवत्सलः ॥

Dort, als himmlisches Wesen, das sich in einem göttlichen Vimāna bewegt, wird er einen Kalpa lang verweilen. Ebenso ist dieser glückselige Mann—von rechtschaffener Natur und dem Dharma zugetan—zu ehren.

Verse 11

बहुदानरतो नित्यं सर्वभूतानुकम्पकः ॥ एनं गन्धैश्च माल्यैश्च शीघ्रमेव प्रपूजय ॥

Stets der reichen Gabe zugetan und allen Wesen mit Mitgefühl begeg­nend—verehr ihn sogleich mit Düften und Blumengirlanden.

Verse 12

अस्मै पूजा भवेद्देया मयादिष्टा महात्मने ॥ वीज्यतां चामरैरेष रथमस्मै प्रदीयताम् ॥

Diesem großherzigen soll Verehrung dargebracht werden, wie ich es geboten habe. Man fächle ihn mit Cāmara-Fächern (Yakschwanz) und gebe ihm einen Wagen.

Verse 13

प्रेतवासं समुत्सृज्य हीतो यातु त्रिविष्टपम् ॥ इन्द्रस्यार्द्धं भवेच्चैव देवदेवस्य धीमतः ॥

Nachdem er den Zustand eines Preta abgelegt hat, möge er—geehrt—nach Triviṣṭapa (den Himmel) gelangen. Auch wird er einen Anteil erlangen, der der Hälfte Indras gleichkommt, unter dem weisen Herrn der Götter.

Verse 14

शङ्खतूर्यनिनादेन तत्र वै विजयेन च ॥ तत्र वै पूजयित्वा च प्रायशो लभतां सुखम् ॥

Dort, beim Dröhnen von Muschelhörnern und Trompeten, und auch im Zeichen des Sieges; und nachdem man dort verehrt hat, erlangt man zumeist Glückseligkeit.

Verse 15

अयं गच्छतु भद्रं चापीन्द्रदेशं दुरासदम् ॥ अनेन वै कीर्तिमता लोकः सर्वो ह्यलङ्कृतः ॥

Dieser Mann möge gehen — möge es heilvoll sein — in Indras Bereich, schwer zu erlangen. Durch ihn, der ruhmreich ist, wird die ganze Welt wahrlich geschmückt und veredelt.

Verse 16

गुणैश्च शतसङ्ख्याकैः शक्र एनं प्रतीक्षते ॥ तावत्स्थास्यति धर्मात्मा यावच्छक्रस्त्रिविष्टपे ॥

Mit Tugenden, die sich nach Hunderten zählen, erwartet ihn Śakra (Indra). Der rechtschaffene wird dort verweilen, solange Śakra in Triviṣṭapa weilt.

Verse 17

तावत्स मोदते स्वर्गे यावद्धर्मोऽनुमीयते ॥ ततश्च्युतश्च कालेन मानुष्ये सुखमश्नुते ॥

So lange freut er sich im Himmel, wie sein Verdienst (Dharma) bemessen und aufgebraucht wird. Dann, zur rechten Zeit aus jenem Zustand herabgefallen, genießt er Glück in der Menschenwelt.

Verse 18

रत्नवेणुप्रदश्चैव सर्वधर्मैरलङ्कृतः ॥ अश्विनोर्नय लोकं तु सर्वसौख्यसमन्वितम् ॥

Und als Spender von mit Edelsteinen geschmückten Flöten (oder Bambusinstrumenten), geziert mit allen Arten von Verdienst, führe ihn in die Welt der Aśvins, erfüllt von allem Glück.

Verse 19

सर्वशक्त्या समेतॆन द्विजेभ्य उपपादिताः ॥ शुचीनां ब्राह्मणानाम् बह्वन्नदानं विशेषतः ॥

Den Dvijas (den Zweimalgeborenen) mit ganzer Kraft und nach Vermögen dargebracht; besonders wird die Gabe reichlicher Speise an reine, disziplinierte Brāhmaṇas eigens gepriesen.

Verse 20

तेन कल्पं वसिष्यन्ति रुद्रकल्पा मनोरमाः ॥ तत्र कल्पं वसेद्गत्वा रुद्रलोकं न संशयः ॥

Durch jene verdienstvolle Tat werden sie eine Kalpa lang in lieblichen, Rudra-gleichen Sphären weilen; und dorthin gelangt und eine Kalpa verweilend, erlangt man Rudras Welt — daran besteht kein Zweifel.

Verse 21

तेन दत्तं द्विजातिभ्यो मधुखण्डपुरःसरम् ॥ रसैश्च विविधैर्युक्तं सर्वगन्धमनोहरम् ॥

Von ihm wurde den Zweimalgeborenen (dvija) Honig, Kandiszucker und dergleichen gegeben, versehen mit vielfältigen Geschmäcken und anmutig durch jeden Duft.

Verse 22

तरुणी क्षीरसम्पन्ना गौः सुवर्णयुता शुभा ॥ सवत्सा हेमवासाश्च दत्ताऽनेन महात्मना ॥

Von diesem großherzigen Mann wurde eine junge Kuh, reich an Milch, glückverheißend und mit Gold versehen, samt ihrem Kalb und goldenen Gewändern dargegeben.

Verse 23

अस्य लेख्यं मया दृष्टं तिस्रः कोट्यस्त्रिविष्टपे ॥ स्वर्गात्परिच्युतश्चापि ऋषीणां जायते कुले ॥

Ich habe den Eintrag über ihn gesehen: drei Krore (an Verdienst) in Triviṣṭapa, dem Himmel. Und selbst wenn er vom Himmel herabfällt, wird er im Geschlecht der ṛṣi geboren.

Verse 24

सुवर्णस्य प्रदाता च त्रिदशेभ्यो निवेद्यताम् ॥ त्रिदशानभ्यनुज्ञाप्य यातु देवमुमापतिम् ॥

Und der Spender von Gold soll den Dreißig (Göttern) gemeldet werden. Nachdem er die Zustimmung der Götter erlangt hat, gehe er zum göttlichen Herrn, Umāpati.

Verse 25

तत्रैष वै महातेजा यथेष्टं काममाप्नुयात् ॥ तत्रैवायमपि प्रेतगणभक्तो महातपाः ॥

Dort erlangt dieser von großer Strahlkraft wahrlich die Wünsche, wie es ihm beliebt. Dort ist auch der große Asket, ergeben der Schar der Geister der Verstorbenen.

Verse 26

प्रयातु पितृभिः सार्द्धं तर्पिता येन पूर्वजाः ॥ दानव्रता दिवं यान्तु नानालोकनमस्कृताः ॥

Möge er zusammen mit den Ahnen aufbrechen, deren Vorfahren durch seine Darbringungen gesättigt wurden. Mögen die dem Geben Gelobten zum Himmel gehen, geehrt durch die Verneigungen vieler Welten.

Verse 27

अयं भद्रो महाकामं सर्वभूतहिते रतः ॥ सर्वकामैरयं पूज्यः सर्वकामप्रदो नरः ॥

Dieser gute Mann, dem Wohl aller Wesen zugetan, ist großer Wünsche würdig. Mit allen begehrten Gaben ist er zu ehren; dieser Mann ist der Gewährer aller Wünsche.

Verse 28

विविधैः कामभोगैस्तु सेव्यमानो नरोत्तमः ॥ अक्षयं चाजरं स्थानं पूज्यमानो महर्षिभिः ॥

Von vielfältigen Wunschgenüssen bedient, erlangt der Beste der Menschen—von großen Rishis verehrt—eine unvergängliche und alterslose Stätte.

Verse 29

ब्राह्मणार्थे गवार्थे वा राष्ट्रार्थे निधनङ्गतः ॥ शक्रस्य ह्यमरावत्यां निवेदयत मा चिरम् ॥

Wenn jemand um der Brahmanen willen, oder um der Kühe willen, oder um des Reiches willen den Tod findet, so meldet ihn wahrlich Śakra in Amarāvatī ohne Verzug.

Verse 30

अयं यातु महाभागो देवदेवं सनातनम् ॥ अतिसृष्टः पुरा येन यथोक्ताः सुखदोहनाḥ ॥

Möge dieser glückselige Mann zum ewigen Gott der Götter gehen, zu dem, der einst, wie es verkündet wurde, die klar verkündeten und Glück spendenden Satzungen festsetzte.

Verse 31

क्षितिप्रदो द्विजातिभ्यो ह्ययं यातु त्रिविष्टपम् ॥ तत्रैव तिष्ठताद्वीरो ब्रह्मलोके सहानुगः ॥

Da er den Zweimalgeborenen Land geschenkt hat, möge er nach Triviṣṭapa (in den Himmel) gehen. Möge jener Held dort selbst verweilen, in Brahmaloka, zusammen mit seinen Gefährten und Anhängern.