Adhyaya 157: Praise of the Malayārjuna Sacred Ford and the Mathurā–Yamunā Pilgrimage Cycle

Verse 1

अथ मलयार्जुनतीर्थादिस्नानादिप्रशंसा ॥ श्रीवराह उवाच ॥ यमुनापारमुल्लङ्घ्य तत्रैव च महामुने ॥ मलयार्जुनकं तीर्थं कुण्डं तत्र च विद्यते ॥

Nun folgt das Lob des Badens und verwandter Observanzen am Malayārjuna-Tīrtha und an anderen Stätten. Śrī Varāha sprach: Nachdem du das ferne Ufer der Yamunā überschritten hast, dort eben, o großer Weiser, befindet sich das Malayārjuna-Tīrtha, und dort findet sich auch ein Teich (Kuṇḍa).

Verse 2

पर्यस्तं तत्र शकटं भिन्नभाण्डकुटीघटम् ॥ तत्र स्नानोपवासाभ्यामनन्तं फलमश्रुते ॥

Dort sieht man einen umgestürzten Wagen und zerbrochene Gefäße—Hütte und Krug. Dort, durch Baden und Fasten, heißt es, erlangt man eine endlose Frucht (unermessliches Verdienst).

Verse 3

द्वादश्यां शुक्लपक्षस्य ज्येष्ठमासे वसुन्धरे ॥ तत्र स्नानेन दानेन महापातकनाशनम् ॥

O Erde, am zwölften Mondtag der hellen Monatshälfte im Monat Jyeṣṭha—dort bewirken Baden und Geben (Spenden) die Tilgung großer Verfehlungen.

Verse 4

ज्येष्ठस्य शुक्लद्वादश्यां स्नात्वा सुनियतेंद्रियः ॥ मथुरायां हरिं दृष्ट्वा प्राप्नोति परमां गतिम् ॥

Wer am hellen zwölften Tag (Dvādaśī) des Monats Jyeṣṭha badet und die Sinne streng gezügelt hält, der erlangt, indem er Hari in Mathurā schaut, den höchsten Zustand.

Verse 5

यमुनासलिले स्नातः शुचिर्भूत्वा जितेंद्रियः ॥ समभ्यर्च्याच्युतं सम्यक् प्राप्नोति परमां गतिम् ॥

Wer im Wasser der Yamunā badet, rein wird und sich selbst beherrscht, und Acyuta in rechter Weise verehrt, der erlangt den höchsten Zustand.

Verse 6

अपि चास्मत्कुले जातः कालिन्दीसलिले प्लुतः ॥ अर्चयिष्यति गोविन्दं मथुरायामुपोषितः ॥

Ferner wird selbst einer, der in unserem Geschlecht geboren ist—im Wasser der Kāлиндī (Yamunā) untergetaucht und in Mathurā fastend—Govinda verehren.

Verse 7

इति गायन्ति पितरः परलोकगताः सदा ॥ द्वादश्यां ज्येष्ठमासे तु समभ्यर्च्य जनार्दनम् ॥

So singen die Ahnen, die in die jenseitige Welt gegangen sind, immerdar: „Wahrlich, am zwölften Tag des Monats Jyeṣṭha, nachdem man Janārdana gebührend verehrt hat …“

Verse 8

धन्योऽसौ पिण्डनिर्वापं यमुनायां करिष्यति ॥ तत्रैव तु महातीर्थे वने बहुलसंज्ञके ॥

Gesegnet ist jener, der die Piṇḍa-Darbringung in der Yamunā vollzieht—dort selbst, an jener großen Pilgerstätte, im Wald namens Bahulā.

Verse 9

तत्र स्नातो नरो देवि रुद्रलोके महीयते ॥ द्वादश्यां चैत्रमासे तु शुक्लपक्षे वसुन्धरे ॥

O Göttin, der Mann, der dort badet, wird in Rudras Welt geehrt. Und am zwölften Tag des Monats Caitra, in der hellen Monatshälfte, o Erde, …

Verse 10

दृश्यन्तेऽहरहस्तत्र आदित्याः शुभकारिणः ॥ तत्र चार्कस्थले कुण्डे स्नानं यः कुरुते नरः ॥

Dort werden Tag für Tag die Ādityas gesehen, die Gutes wirken. Und dort, in Arkasthala, der Mann, der im Teich badet …

Verse 11

सर्वपापविनिर्मुक्तः सूर्यलोकं व्रजेनरः ॥ तत्राथ मुञ्चते प्राणान्मम लोकं स गच्छति ॥

Von aller Sünde befreit gelangt der Mensch in die Welt der Sonne. Dann, wenn er dort den Lebenshauch ablegt, geht er in meine Welt ein.

Verse 12

अर्कस्थलसमीपे तु कूपं तु विमलोदकम् ॥ सप्तसामुद्रिकं नाम देवानामपि दुर्लभम् ॥

Nahe bei Arkasthala gibt es einen Brunnen mit makellosem Wasser, Saptasāmudrika genannt, schwer zu erlangen selbst für die Götter.

Verse 13

तत्र स्नानेन वसुधे स्वच्छन्दगमनालयः ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम लोकं स गच्छति ॥

Durch das Bad dort, o Erde, wird man zu einer Stätte ungehinderten, freien Ganges. Dann, wenn man dort den Lebenshauch aufgibt, gelangt man in meine Welt.

Verse 14

यस्तत्र कुरुते स्नानमेक रात्रोषितो नरः ॥ स मत्प्रसादात्सुश्रोणि वीरलोके महीयते ॥

Wer dort eine einzige Nacht verweilt und an jenem Ort das heilige Bad vollzieht, wird durch meine Gnade, o Schönhüftige, in der Welt der Helden geehrt.

Verse 15

अथात्र मुञ्चते प्राणान्ममलोकं स गच्छति ॥ कुशस्थलं च तत्रैव पुण्यं पापहरं शुभम् ॥

Und wenn er dort seine Lebenshauche aufgibt, gelangt er in meine Welt. Und ebendort ist Kuśasthala—verdienstvoll, glückverheißend und sündenvernichtend.

Verse 16

तत्र स्नातो नरो देवि ब्रह्मलोके महीयते ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम लोकं स गच्छति ॥

Wer dort badet, o Göttin, wird in Brahmās Welt geehrt. Und wenn er dort seine Lebenshauche aufgibt, gelangt er in meine Welt.

Verse 17

तत्र वीरस्थलं नाम क्षेत्रं गुह्यं परं मम ॥ आसन्नसलिलं चैव पद्मोत्पलविभूषितम् ॥

Dort gibt es ein heiliges Gebiet namens Vīrasthala, mein verborgenes und höchstes Reich; das Wasser ist nahe, und es ist mit Lotos und Wasserlilien geschmückt.

Verse 18

तत्र पुष्पस्थलं नाम शिवक्षेत्रमनुत्तमम् ॥ तत्र स्नानेन मनुजः शिवलोके महीयते ॥

Dort gibt es einen Ort namens Puṣpasthala, das unvergleichliche Śiva-Kṣetra. Durch das Bad dort wird ein Mensch in Śivas Welt geehrt.

Verse 19

तत्र गोपीश्वरो नाम महापातकनाशनः ॥ कृष्णस्य रमणार्थं हि सहस्राणि च षोडश ॥

Dort befindet sich ein Heiligtum namens Gopīśvara, von dem man sagt, es vernichte große Verfehlungen. Zur Freude Kṛṣṇas gab es wahrlich sechzehntausend Gestalten.

Verse 20

गोप्यो रूपाणि चक्रे च तत्र क्रीडनके हरिः ॥ यदा बालेन कृष्णेन भग्नार्जुनयुगं तथा ॥

Und dort, im Spiel, nahm Hari die Gestalten der Gopīs, der Hirtenmädchen, an. Und als der Knabe Kṛṣṇa ebenso das Paar der Arjuna-Bäume zerbrach … (die Erzählung setzt sich fort).

Verse 21

शकटं च तदा भिन्नं घटभाण्डकुटीरकम् ॥ ताभिस्तत्रैव गोविन्दं क्रीडन्तं च यदृच्छया ॥

Und dann wurde der Wagen zerbrochen, und die Hütte mit ihren Töpfen und Gefäßen wurde beschädigt. Eben dort fanden sie zufällig Govinda beim Spielen.

Verse 22

परिष्वज्य हि धर्मेण व्याजेन च सुगोपितम् ॥ मातलिस्तत्र चागत्य देवैरुक्तं यथोदितम् ॥

Wahrlich, nachdem man (ihn) der Sitte gemäß umarmt und die Sache zudem unter einem Vorwand verborgen hatte, kam Mātali dorthin; wie es von den Göttern gesagt worden war, so wie es verkündet wurde.

Verse 23

गोपीमण्डलपातेन स्नापितो हेमकुण्डलः ॥ गोप्यो गायन्ति नृत्यन्ति कृष्ण कृष्ण इति ब्रुवन् ॥

Durch den herabströmenden Reigen der Gopīs um ihn wurde der Goldohrring-Tragende gebadet. Die Gopīs singen und tanzen und sprechen: „Kṛṣṇa, Kṛṣṇa“.

Verse 24

तत्र गोपीश्वरं देवं मातलिः स्थाप्य पूजितम् ॥ कूपं च स्थापयामास माङ्गल्यैः कलशैः शुभैः ॥

Dort ließ Mātali die Gottheit Gopīśvara aufstellen und verehrte sie; zudem ließ er einen Brunnen anlegen, begleitet von glückverheißenden, segenspendenden Wasserkrügen.

Verse 25

सप्तसामुद्रिकं नाम कूपं तु विमलोदकम् ॥ देवस्याग्रे तु वसुधे गोपा यस्य महात्मनः ॥

Ein Brunnen namens «Saptasāmudrika», mit makellarem Wasser, stand vor der Gottheit—o Vasudhā—jenes großherzigen Wesens, dessen Erscheinung die eines Kuhhirten ist.

Verse 26

गोपीवेषधरं देवं अभिषेकं चकार ह ॥ आनीय सप्त कलशान् रत्नौषधिपरिप्लुतान् ॥

Er vollzog das Abhiṣeka, das weihevolle Übergießen, an der Gottheit im Gewand eines Kuhhirten, indem er sieben Wasserkrüge herbeibrachte, durchtränkt von Edelsteinen und Heilkräutern.

Verse 27

पितरश्चापि नन्दन्ति पानीयं पिण्डमेव च ॥ सप्तसामुद्रिके कूपे यः श्राद्धं सम्प्रदास्यति ॥

Auch die Ahnen freuen sich—durch Wasseropfer und wahrlich durch den Piṇḍa—wenn jemand am Brunnen namens Saptasāmudrika das Śrāddha vollzieht.

Verse 28

पितरस्तस्य तृप्यन्ति कोटिवर्षशतान्यलम् ॥ गोविन्दस्य च देवस्य तथा गोपीश्वरस्य च ॥

Seine Ahnen werden für Hunderte von Millionen Jahren vollkommen gesättigt; so heißt es in Bezug auf den Gott Govinda und ebenso auf den Gott Gopīśvara.

Verse 29

मध्ये तु मरणं यस्य शक्रस्यैति सलोकताम् ॥ तथा बहुलरुद्रस्य गोविन्दस्यैव मध्यतः ॥

Wer in der Mitte (dieses heiligen Gebietes) stirbt, gelangt in dieselbe Welt wie Śakra; ebenso erlangt, wer im innersten Zentrum Govindas stirbt, die Welt des Bahula-Rudra.

Verse 30

तद्वद्ब्रह्माणमाशास्य गोपीशस्यैव मध्यतः ॥ एतेषु स्नानदानेन पिण्डपातेन भामिनि ॥

Ebenso wird dies in Bezug auf Brahmā aus dem innersten Zentrum von Gopīśa verkündet; durch Baden und Spenden (von Gaben) an diesen Orten und durch das Darbringen von Piṇḍas, o Schöne,—

Verse 31

नरस्तारयते पुंसां दश पूर्वान्दशापरान् ॥ एषु स्नातो नरो देवि देवैश्च सह मोदते ॥

Ein Mensch erlöst zehn Generationen vor ihm und zehn nach ihm. Nachdem er an diesen Orten gebadet hat, o Göttin, freut er sich zusammen mit den Göttern.

Verse 32

तत्राथ मुञ्चते प्राणान्मम लोकं स गच्छति ॥ वसुपत्रं महातीर्थं पुण्यं परममुत्तमम् ॥

Wenn er dann dort die Lebenshauche aufgibt, gelangt er in meine Welt. (Der Ort namens) Vasupatra ist ein großes Tīrtha—verdienstvoll, höchst erhaben und vortrefflich.

Verse 33

मथुरादक्षिणे पार्श्वे क्षेत्रं फाल्गुनकं तथा ॥ तत्र स्नात्वा च पीत्वा च परलोके महीयते ॥

An der Südseite von Mathurā befindet sich auch das heilige Gebiet namens Phālgunaka. Wer dort badet und (von seinem Wasser) trinkt, wird in der jenseitigen Welt geehrt.

Verse 34

तत्र फाल्गुनके चैव तीर्थे परमदुर्लभे ॥ वृषभाञ्जनकं नाम क्षेत्रं मे दुर्लभं महत्

Dort, an dem überaus seltenen heiligen Übergang (tīrtha) namens Phālgunaka, befindet sich ein großes, Mir gehörendes heiliges Gebiet namens Vṛṣabhāñjanaka—schwer zu erlangen.

Verse 35

तत्राभिषेकं यः कुर्यात्स देवैः सह मोदते ॥ तत्र यो मुञ्चते प्राणान्मम लोकं स गच्छति

Wer dort die Abhiṣeka (rituelle Weihe) vollzieht, erfreut sich in Gemeinschaft der Götter; und wer dort den Lebenshauch aufgibt, gelangt in Meine Welt.

Verse 36

अस्ति तालवनं नाम धेनुकासुररक्षितम् ॥ मथुरापश्चिमे भागे अदूरादर्धयोजनम्

Es gibt einen Wald namens Tālavana, bewacht vom Asura Dhenuka; er liegt westlich von Mathurā, nicht weit entfernt, etwa eine halbe Yojana.

Verse 37

अस्ति संपिठकं नाम अस्मिन् क्षेत्रे परं मम ॥ तत्र कुण्डं विशालाक्षि प्रसन्नसलिलं शुभम्

In diesem Mir gehörenden heiligen Gebiet gibt es einen erhabenen Ort namens Saṃpīṭhaka. Dort befindet sich auch, o Weitblickende, ein glückverheißender Teich (kuṇḍa) mit klarem, ruhigem Wasser.

Verse 38

तत्र स्नानं च ये कुर्युरेकरात्रोषिता नराः ॥ अग्निष्टोमफलं चैव लभन्ते नात्र संशयः

Die Menschen, die dort baden und eine einzige Nacht verweilen, erlangen die Frucht des Agniṣṭoma-Ritus; daran besteht kein Zweifel.

Verse 39

अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम लोकं स गच्छति ॥ देवकीगर्भसंभूतो वसुदेवगृहे शुभे

Ferner: Wer hier den Lebenshauch aufgibt, gelangt in Meine Welt. (Hier beginnt die Erzählung:) aus Devakīs Schoß geboren, im glückverheißenden Haus des Vasudeva…

Verse 40

तत्र पुण्येन हि मया रविराराधितः शुभः ॥ लब्धः प्राज्ञो मया पुत्रो रूपवांश्च गुणान्वितः

Dort habe ich wahrlich durch Verdienst (puṇya) die glückverheißende Sonne, Ravi, verehrt. Dadurch erlangte ich einen Sohn: weise, schön von Gestalt und mit Tugenden ausgestattet.

Verse 41

तत्रैवं तु ततो दृष्टः पद्महस्तो दिवाकरः ॥ मासि भाद्रपदे देवी तिग्मतेजा विभावसुः

Dann wurde dort auf solche Weise Divākara, die Sonne, gesehen, einen Lotos in der Hand. Im Monat Bhādrapada, o Göttin, erschien Vibhāvasu, der Glühende von scharfem Strahlenkranz.

Verse 42

सप्तम्यां कृष्णपक्षस्य रविस्तिष्ठति सर्वदा ॥ तस्मिन्नहनि यः स्नानं कुर्यात्कुण्डे समाहितः

Am siebten Tithi der dunklen Monatshälfte (kṛṣṇa-pakṣa) ist die Sonnen-Observanz stets fest begründet. An jenem Tag, wer im Teich badet, mit gesammeltetem Geist…

Verse 43

न तस्य दुर्लभं लोके सर्वदाता दिवाकरः ॥ आदित्येऽहनि संप्राप्ते सप्तम्यां तु वसुन्धरे

Für ihn ist in der Welt nichts schwer zu erlangen, denn die Sonne, Divākara, ist die Spenderin von allem. Wenn der Tag der Sonne eintritt—am siebten Tithi, o Erde…

Verse 44

नरो वाप्यथवा नारी प्राप्नोत्यविकलं फलम् ॥ तत्रैव तु तपस्तप्तं राज्ञा शन्तनुना पुरा ॥

Ob Mann oder Frau: man erlangt eine unverminderte Frucht; und eben an diesem Ort vollzog einst König Śantanu Tapas (Askese).

Verse 45

आदित्यं तु पुरः स्थाप्य प्राप्तो भीष्मो महाबलः ॥ शन्तनुः प्राप्य तं पुत्रं गतोऽसौ हस्तिनापुरम् ॥

Nachdem er Āditya (die Sonne) vorne als Gegenstand der Verehrung aufgestellt hatte, wurde der überaus kraftvolle Bhīṣma erlangt; und Śantanu zog, nachdem er diesen Sohn erhalten hatte, nach Hastināpura.

Verse 46

तत्र स्नातो नरो याति मम लोकं न संशयः ॥ अस्ति भाण्डह्रदं नाम परपारेषु दुर्लभम् ॥

Wer dort badet, gelangt in meine Welt — daran besteht kein Zweifel. Dort gibt es einen See namens Bhāṇḍahrada, schwer zu finden am jenseitigen Ufer.

Verse 47

ख्याता एते पञ्च देशा महापापविनाशनाः ॥ तेषु स्नानेषु वसुधे ब्रह्मणा सह मोदते ॥

Diese fünf Gegenden sind berühmt als Vernichter großer Sünden. O Vasudhā (Erde), wer dort badet, freut sich zusammen mit Brahmā.

Verse 48

पितरस्तारितास्तेन कुलानां सप्तसप्ततिः ॥ सोमवारे त्वमायां वै पिण्डदानं करोति यः ॥

Dadurch werden die Ahnen hinübergeführt (gerettet), und siebenundsiebzig Geschlechter werden begünstigt. Wer am Montag, am Neumondtag, die Piṇḍa-Gabe darbringt, erlangt wahrlich dieses Verdienst.

Verse 49

तत्र कुण्डं स्वच्छजलṃ नीलोत्पलविभूषितम् ॥ तत्र स्नानेन दानेन वाञ्छितं फलमाप्नुयात् ॥

Dort ist ein Teich mit klarem Wasser, geschmückt mit blauen Lotosblüten. Durch rituelles Baden dort und durch dāna (Almosengabe) erlangt man die gewünschte Frucht.

Verse 50

तत्र स्नानेन दानेन वाञ्छितं फलमाप्नुयात् ॥

Durch rituelles Baden dort und durch dāna (Almosengabe) erlangt man die gewünschte Frucht.