Adhyaya 235
In diesem Adhyāya weist Īśvara Devī an, in der Prabhāsa-kṣetra eine „unübertreffliche Dreiheit von Liṅgas“ zu schauen, die jeweils einen opferbezogenen Beinamen tragen und nach den Himmelsrichtungen aufgestellt sind. Das südliche Liṅga heißt Śatamedha; es verleiht die Frucht von hundert Opfern und wird mit Kārtavīrya verbunden, der einst hundert yajñas vollzog. Seine Einsetzung soll alle Lasten von pāpa (Sünde) vernichten. Das mittlere Liṅga ist als Koṭimedha berühmt und steht in Beziehung zu Brahmā, der unzählige (koṭi) vortreffliche Opfer darbrachte und Mahādeva als „Śaṅkara, Wohltäter der Welten“ einsetzte. Das nördliche Liṅga ist Sahasrakratu (Sahasramedha), verknüpft mit Śakra/Indra, von dem gesagt wird, er habe tausend Riten vollzogen und das große Liṅga als ursprüngliche Gottheit der Götter errichtet. Weiter werden Verehrung mit gandha (Duftstoffen) und puṣpa (Blumen) sowie abhiṣeka mit pañcāmṛta und Wasser genannt; den Verehrern werden Früchte entsprechend den Liṅga-Namen zugesichert. Wer den vollen Pilgerertrag sucht, dem wird go-dāna (Kuhspende) empfohlen; abschließend heißt es, dort wohnten „zehn Millionen tīrthas“, und der dreifache Liṅga-Komplex in der Mitte sei ein universaler Sündenvernichter.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं पश्येल्लिंगत्रयमनुत्तमम् । शतमेधं सहस्रमेधं कोटिमेधमिति क्रमात्
Īśvara sprach: Dort selbst soll man die unvergleichliche Dreiheit der Liṅgas schauen, die an jenem Ort errichtet ist—der Reihe nach genannt: Śatamedha, Sahasramedha und Koṭimedha.
Verse 2
दक्षिणे शतमेधं तु शतयज्ञफलप्रदम् । कार्तवीर्य्येण तत्रैव कृतं यज्ञशतं पुरा
Im Süden befindet sich der Liṅga namens Śatamedha, der die Frucht von hundert Opfern verleiht. Dort vollzog einst Kārtavīrya wahrlich hundert Opferhandlungen.
Verse 3
प्रतिष्ठाप्य महालिंगं सर्वपातकनाशनम् । मध्यभागेऽत्र यल्लिंगं कोटिमेधेति विश्रुतम्
Nachdem der große Liṅga errichtet wurde, der alle Sünden vernichtet—ist hier der Liṅga im mittleren Bereich als Koṭimedha berühmt.
Verse 4
तत्रेष्टा ब्रह्मणा पूर्वं कोटि संख्या मखोत्तमाः । संस्थाप्य तु महादेवं शंकरं लोकशंकरम
Dort vollzog Brahmā in alter Zeit die vortrefflichsten Opfer, an Zahl ein Koṭi (ein Crore). Und er errichtete Mahādeva—Śaṅkara, den Wohltäter der Welten.
Verse 5
तस्य उत्तरभागस्थं सहस्रक्रतुसंज्ञकम् । शक्रश्च देवराजोऽपि सहस्रं यष्टवान्क्रतून्
In seinem nördlichen Teil befindet sich der (Liṅga), der Sahasrakratu genannt wird. Dort vollzog Śakra—der König der Götter—tausend Opferhandlungen.
Verse 6
प्रतिष्ठाप्य महालिंगं देवानामादिदैवतम् । गंधपुष्पादिविधिना पंचामृतरसोदकैः
Nachdem man den großen Liṅga, die uranfängliche Gottheit der Götter, geweiht und aufgerichtet hat, (soll man ihn verehren) nach dem Ritus mit Duftstoffen und Blumen sowie mit den Flüssigkeiten des Pañcāmṛta.
Verse 7
स प्राप्नुयात्फलं देवि लिंगनामोद्भवं क्रमात् । गोदानं तत्र देयं तु सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः
O Devī, man erlangt—Schritt um Schritt—die Frucht, die aus den Namen dieser Liṅgas selbst hervorgeht. Und dort sollen jene, die die volle Frucht der Pilgerfahrt begehren, gewiss die Gabe einer Kuh darbringen.
Verse 8
दशलक्षाणि तीर्थानां तत्र तिष्ठंति भामिनि । लिंगत्रयं तथा मध्ये सर्वपातकनाशनम्
O Schöne, dort verweilen zehn Millionen Tīrthas. Und in der Mitte steht die Dreiheit der Liṅgas, die gleichermaßen alle Sünden vernichtet.
Verse 235
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये दशाश्वमेधमाहात्म्ये शतमेधादि लिंगत्रयमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चत्रिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
So endet das 235. Kapitel, genannt „Beschreibung der Herrlichkeit der Dreiheit der Liṅgas, beginnend mit Śatamedha“, im Prabhāsa-Khaṇḍa, innerhalb der Prabhāsa-kṣetra-Māhātmya (im Abschnitt über die Herrlichkeit von Daśāśvamedha) des Śrī Skanda Mahāpurāṇa, das einundachtzigtausend Verse umfasst.