Sukta 15

Mantra 1

इममू षु वो अतिथिमुषर्बुधं विश्वासां विशां पतिमृञ्जसे गिरा । वेतीद्दिवो जनुषा कच्चिदा शुचिर्ज्योक्चिदत्ति गर्भो यदच्युतम् ॥

Diesen euren Gast, vom Morgenrot erweckt, den Herrn aller Sippen, schmückt ihr mit dem Wort, dem Lied. Er weiß es durch seine Geburt aus dem Himmel; rein kommt er auch jetzt herbei: der verborgene Keim verzehrt, was unerschüttert ist.

Mantra 2

मित्रं न यं सुधितं भृगवो दधुर्वनस्पतावीड्यमूर्ध्वशोचिषम् । स त्वं सुप्रीतो वीतहव्ये अद्भुत प्रशस्तिभिर्महयसे दिवेदिवे ॥

Wie einen Freund, den die Bhṛgus fest eingesetzt haben — verehrungswürdig am Herrn des Waldes, mit Flammen, die aufwärts lodern — so wirst auch du, wunderbarer Agni, im Opfer wohlgefällig, Tag um Tag durch unsere Lobpreisungen erhöht.

Mantra 3

स त्वं दक्षस्यावृको वृधो भूरर्यः परस्यान्तरस्य तरुषः । रायः सूनो सहसो मर्त्येष्वा छर्दिर्यच्छ वीतहव्याय सप्रथो भरद्वाजाय सप्रथः ॥

Du bist der unverminderte Hüter der Geschicklichkeit, der Mehrer; eine edle Kraft, die das Jenseitige wie das Innere überwindet. O Sohn der Stärke, breite unter den Sterblichen den Schutz der Fülle aus – für Vītahavya, den Weitwirkenden, für Bharadvāja, den Weitwirkenden.

Mantra 4

द्युतानं वो अतिथिं स्वर्णरमग्निं होतारं मनुषः स्वध्वरम् । विप्रं न द्युक्षवचसं सुवृक्तिभिर्हव्यवाहमरतिं देवमृञ्जसे ॥

Mit leuchtenden Hymnen gestaltet ihr Agni, den strahlenden Gast, den hellen Führer des Weges, den menschlichen Hotar des rechten Opfers; wie einen inspirierten Seher, dessen Rede lichtvoll ist – ihn, den Träger der Opfergabe, den Unermüdeten, die göttliche Macht – schmückt ihr.

Mantra 5

पावकया यश्चितयन्त्या कृपा क्षामन्रुरुच उषसो न भानुना । तूर्वन्न यामन्नेतशस्य नू रण आ यो घृणे न ततृषाणो अजरः ॥

Mit läuternder Flamme, die das Erkennen weckt, leuchtet er durch die Nächte wie der Glanz der Morgenröte; vorandrängend auf dem Weg wie das schnelle Ross Etaśa, tritt er nun in den Kampf ein – wie glühender Schein, nie gesättigt, unalternd.

Mantra 6

अग्निमग्निं वः समिधा दुवस्यत प्रियम्प्रियं वो अतिथिं गृणीषणि । उप वो गीर्भिरमृतं विवासत देवो देवेषु वनते हि वार्यं देवो देवेषु वनते हि नो दुवः ॥

Agni um Agni dient ihr mit dem Brennholz der Entzündung; besingt den geliebten Gast, euch stets lieb. Mit euren Liedern tretet heran, bereitet dem Unsterblichen Raum: der Gott erringt unter den Göttern die begehrten Gaben; der Gott erringt unter den Göttern unseren Dienst — und seine Erfüllung.

Mantra 7

समिद्धमग्निं समिधा गिरा गृणे शुचिं पावकं पुरो अध्वरे ध्रुवम् । विप्रं होतारं पुरुवारमद्रुहं कविं सुम्नैरीमहे जातवेदसम् ॥

Den entfachten Agni preise ich mit Brennholz und mit dem Wort: den Reinen, den Läuternden, vorn im Opfer fest aufgestellt, den Standhaften. Den inspirierten Hotar, reich an vielfacher Gabe, ohne Trug und ohne Schaden, den Seher-Dichter; mit Gnaden suchen wir Jātavedas.

Mantra 8

त्वां दूतमग्ने अमृतं युगेयुगे हव्यवाहं दधिरे पायुमीड्यम् । देवासश्च मर्तासश्च जागृविं विभुं विश्पतिं नमसा नि षेदिरे ॥

Dich, o Agni, den unsterblichen Boten von Zeitalter zu Zeitalter, den Opferträger, den schützenden, preiswürdigen—dich haben Götter wie Sterbliche in Ehrfurcht niedergesetzt: den Wachsamen, den Allumfassenden, den Herrn des Volkes.

Mantra 9

विभूषन्नग्न उभयाँ अनु व्रता दूतो देवानां रजसी समीयसे । यत्ते धीतिं सुमतिमावृणीमहेऽध स्मा नस्त्रिवरूथः शिवो भव ॥

O Agni, schön geschmückt schreitend, beiden Ordnungen folgend, der Götter Bote, durchmisst du die beiden Welten. Da wir uns deine inspirierte Einsicht und rechte Gesinnung erwählen, so werde uns dreifacher Schutz — heilvoll und gnädig.

Mantra 10

तं सुप्रतीकं सुदृशं स्वञ्चमविद्वांसो विदुष्टरं सपेम । स यक्षद्विश्वा वयुनानि विद्वान्प्र हव्यमग्निरमृतेषु वोचत् ॥

Ihn, den Schönantlitzigen, den Gutsehenden, den Geradegehenden — wir, Unwissende, wollen dem Mehrwissenden folgen. Er, der Wissende, vollbringe alle Werke der Unterscheidung; Agni verkünde die Opfergabe voran unter den Unsterblichen.

Mantra 11

तमग्ने पास्युत तं पिपर्षि यस्त आनट् कवये शूर धीतिम् । यज्ञस्य वा निशितिं वोदितिं वा तमित्पृणक्षि शवसोत राया ॥

Den, o Agni, behütest du, und den führst du hinüber — der dich mit inspirierter Einsicht erreicht hat, o heldischer Kavi. Sei es die Schärfe des Opfers oder sein erhobenes Aufsteigen: ihn füllst du wahrlich mit Kraft und mit innerem Reichtum.

Mantra 12

त्वमग्ने वनुष्यतो नि पाहि त्वमु नः सहसावन्नवद्यात् । सं त्वा ध्वस्मन्वदभ्येतु पाथः सं रयिः स्पृहयाय्यः सहस्री ॥

Du, o Agni, schütze den, der im Dienst sich müht; du, o Gewaltiger, bewahre uns vor Fehl. Zu dir komme der Pfad mit seiner überwindenden Kraft; zu uns sammle sich der tausendfache rayi, der der Seele begehrenswert ist.

Mantra 13

अग्निर्होता गृहपतिः स राजा विश्वा वेद जनिमा जातवेदाः । देवानामुत यो मर्त्यानां यजिष्ठः स प्र यजतामृतावा ॥

Agni ist der Hotar, der Herr des Hauses, er ist der König; Jātavedas kennt alle Geburten und alles Werden. Er, der für Götter wie für Sterbliche der opferkundigste ist — möge dieser Träger des ṛta das Opfer voranführen.

Mantra 14

अग्ने यदद्य विशो अध्वरस्य होतः पावकशोचे वेष्ट्वं हि यज्वा । ऋता यजासि महिना वि यद्भूर्हव्या वह यविष्ठ या ते अद्य ॥

O Agni, wenn du heute, o Hotar des Opferzuges, o Flamme reinen Glanzes, die Stämme umschließt — denn du bist wahrlich der Opfernde; nach dem ṛta opferst du, und durch deine Größe wirst du weit und vielfach. So trage, o Jüngster, die Opfergaben, die heute die deinen sind.

Mantra 15

अभि प्रयांसि सुधितानि हि ख्यो नि त्वा दधीत रोदसी यजध्यै । अवा नो मघवन्वाजसातावग्ने विश्वानि दुरिता तरेम ता तरेम तवावसा तरेम ॥

Zu dir wenden sich die wohlgefügten, vorandrängenden Regungen, denn du bist offenbar; Himmel und Erde setzen dich hier ein zum Vollzug der Opfergabe. O Agni, freigebig im Gewinnen der Fülle (vāja), gewähre uns deinen Schutz, damit wir über alle Übel und Unheilszustände hinübergelangen — ja, hinübergelangen, hinübergelangen durch deine Hilfe, hinübergelangen durch deinen Beistand.

Mantra 16

अग्ने विश्वेभिः स्वनीक देवैरूर्णावन्तं प्रथमः सीद योनिम् । कुलायिनं घृतवन्तं सवित्रे यज्ञं नय यजमानाय साधु ॥

O Agni, mit allen Göttern von einem strahlenden Antlitz, setze dich als Erster in den Schoß-Sitz, warm umhüllt. Du Nestbereiter, reich an geklärtem Glanz (ghṛta): führe das Opfer zu Savitṛ — für den Opfernden — recht, auf gutem und geradem Weg.

Mantra 17

इममु त्यमथर्ववदग्निं मन्थन्ति वेधसः । यमङ्कूयन्तमानयन्नमूरं श्याव्याभ्यः ॥

Diesen ebenen Agni, wie einst Atharvan, rühren die Kundigen durch Reiben hervor; ihn, wenn er im Reiben anwächst, führen sie hervor — unverwirrt — aus den dunklen Hüllen.

Mantra 18

जनिष्वा देववीतये सर्वताता स्वस्तये । आ देवान्वक्ष्यमृताँ ऋतावृधो यज्ञं देवेषु पिस्पृशः ॥

Werde geboren zum Kommen der Götter, zur allumfassenden Vollendung, zu unserem Heil. Führe die unsterblichen Götter herbei, o Mehrer des ṛta; lass das Opfer die Götter berühren und in ihre Mitte eintreten.

Mantra 19

वयमु त्वा गृहपते जनानामग्ने अकर्म समिधा बृहन्तम् । अस्थूरि नो गार्हपत्यानि सन्तु तिग्मेन नस्तेजसा सं शिशाधि ॥

Wir, o Agni, Hausherr der Menschen, haben dich durch das Entzünden groß gemacht. Fest gegründet seien uns die gārhapatya-Herde; mit deiner scharfen Glut, mit deiner Kraft an Leuchten, richte und schärfe unsere Energie zur rechten Stärke.