Adhyaya 16
Shukla YajurvedaAdhyaya 1666 Mantras

Adhyaya 16

Satarudriya -- the famous Rudra hymn (Namakam).

← Adhyaya 15Adhyaya 17

Mantras

Mantra 1

नम॑स्ते रुद्र म॒न्यव॑ उ॒तो त॒ इष॑वे॒ नम॑: । बा॒हुभ्या॑मु॒त ते॒ नम॑:

হে ৰুদ্ৰ, তোমাক নমস্কাৰ—তোমাৰ মন্যু (ক্ৰোধ)লৈও নমস্কাৰ; আৰু তোমাৰ ইষু (বাণ)লৈ নমস্কাৰ। তোমাৰ বাহুদ্বয়লৈও নমস্কাৰ।

Mantra 2

या ते॑ रुद्र शि॒वा त॒नूरघो॒राऽपा॑पकाशिनी । तया॑ नस्त॒न्वा शन्त॑मया॒ गिरि॑शन्ता॒भि चा॑कशीहि

হে ৰুদ্ৰ, তোমাৰ যি শিৱ তনু—অঘোৰা, পাপ নাশকাৰিণী—সেই তনুৰে, অতি শান্তময় দেহে, হে গিৰিশন্ত, আমাৰ ওপৰত দৃষ্টি দিয়া।

Mantra 3

यामिषुं॑ गिरिशन्त॒ हस्ते॑ बि॒भर्ष्यस्त॑वे । शि॒वां गि॑रित्र॒ तां कु॑रु॒ मा हि॑ᳪसी॒: पुरु॑षं॒ जग॑त्

হে গিৰিশন্ত (পৰ্বত-নিবাসী), যি তীৰ তুমি নিক্ষেপৰ বাবে নিজৰ হাতে ধৰি আছা—হে গিৰিত্র (পৰ্বত-চৰ), সেই তীৰখন কল্যাণময় কৰি দিয়া; মানুহক আৰু চলমান জগতক হিংসা নকৰিবা।

Mantra 4

शि॒वेन॒ वच॑सा त्वा गिरि॒शाच्छा॑ वदामसि । यथा॑ न॒: सर्व॒मिज्जग॑दय॒क्ष्मᳪ सु॒मना॒ अस॑त्

শিৱময় বাক্যৰে, হে গিৰিশ (পৰ্বতৰ অধিপতি), আমি তোমাক সন্মুখে সম্বোধন কৰোঁ; যেন আমাৰ বাবে এই সমগ্ৰ জগত্‌ নিশ্চয়েই যক্ষ্মা-ৰোগৰ পৰা মুক্ত হয় আৰু সু-মনা (সদ্ভাৱসম্পন্ন) হয়।

Mantra 5

अध्य॑वोचदधिव॒क्ता प्र॑थ॒मो दैव्यो॑ भि॒षक् । अहीँ॑श्च॒ सर्वा॑ञ्ज॒म्भय॒न्त्सर्वा॑श्च यातुधा॒न्यो॒ऽध॒राची॒: परा॑ सुव

অধিবক্তা—প্ৰথম দেৱ্য ভিষক্‌ (দিব্য চিকিৎসক)—উচ্চাৰণ কৰিলে। সকলো সৰ্পক চূর্ণ কৰি, আৰু সকলো যাতুধানী (মায়াবাদী/অপকাৰী) বংশকো দমন কৰি—তেওঁলোকক তলমুখী কৰি দূৰলৈ হঁকাই দে।

Mantra 6

असौ॒ यस्ता॒म्रो अ॑रु॒ण उ॒त ब॒भ्रुः सु॑म॒ङ्गल॑: । ये चै॑नᳪ रु॒द्रा अ॒भितो॑ दि॒क्षु श्रि॒ताः स॑हस्र॒शोऽवै॑षा॒ᳪ हेड॑ ईमहे

সেই ৰুদ্ৰ—যি তাম্ৰবৰ্ণ, অৰুণ, আৰু বাব্ৰু (পীত-খৈৰীয়া), অতি সুমঙ্গলময়; আৰু যিসকল ৰুদ্ৰ দিশসমূহত চাৰিওফালে সহস্ৰে সহস্ৰে স্থিত—আমি তেওঁলোকৰ ক্ৰোধ (হেড) আমাৰ পৰা অপসাৰিত হওক বুলি প্ৰাৰ্থনা কৰোঁ।

Mantra 7

असौ॒ यो॑ऽव॒सर्प॑ति॒ नील॑ग्रीवो॒ विलो॑हितः । उ॒तैनं॑ गो॒पा अ॑दृश्र॒न्नदृ॑श्रन्नुदहा॒र्यः स दृ॒ष्टो मृ॑डयाति नः

সেই ৰুদ্ৰ—যি সৰ্পণ কৰি আগবাঢ়ে, নীলগ্ৰীৱ আৰু বহুবৰ্ণ লোহিত; তেওঁক গোপসকলে দেখিলে—হাঁ, দেখিলে—উদাহাৰ্য (উন্মোচনীয়/প্ৰকাশযোগ্য) সেইজনক; দেখা দিলে তেওঁ আমাৰ প্ৰতি কৃপা কৰে, আমাক মৃড কৰে।

Mantra 8

नमो॑ऽस्तु॒ नील॑ग्रीवाय सहस्रा॒क्षाय॑ मी॒ढुषे॑ । अथो॒ ये अ॑स्य॒ सत्वा॑नो॒ऽहं तेभ्यो॑ऽकरं॒ नम॑:

নীলগ্ৰীৱ, সহস্ৰাক্ষ, মীঢুষ (বৰ্ষক/দানশীল) জনলৈ নমস্কাৰ হওক। আৰু তেওঁৰ যিসকল সত্বান (সত্ত্ব/অনুচৰ-সত্তা) আছে, তেওঁলোকলৈও মই নমস্কাৰ কৰিলোঁ।

Mantra 9

प्रमु॑ञ्च॒ धन्व॑न॒स्त्वमु॒भयो॒रार्त्न्यो॒र्ज्याम् । याश्च॑ ते॒ हस्त॒ इष॑व॒: परा॒ ता भ॑गवो वप

হে ভগৱান, তুমি ধনুৰ পৰা জ্যা খুলি দিয়া—দুয়োটা মূৰৰ পৰা জ্যা ঢিলা কৰি মুক্ত কৰা। আৰু তোমাৰ হাতত থকা যি ইষৱ (বাণ) আছে, সিহঁত দূৰলৈ নিক্ষেপ কৰা।

Mantra 10

विज्यं॒ धनु॑: कप॒र्दिनो॒ विश॑ल्यो॒ वाण॑वाँ२ उ॒त । अने॑शन्नस्य॒ या इष॑व आ॒भुर॑स्य निषङ्ग॒धिः

কপৰ্দিন (জটা-ধাৰী) জনাৰ ধনু বিজ্য হওক—জ্যা-বিহীন হওক; শল্য-বিহীন (কাঁটা-বিহীন) হওক, তথাপি বাণ-ধাৰী হওক। তাৰ ইষৱসমূহ অনেশন্ন (অহিংসক) হওক; তাৰ নিষঙ্গ (তূণীৰ) আৰু তাৰ আধাৰো অহিংসক হওক।

Mantra 11

या ते॑ हे॒तिर्मी॑ढुष्टम॒ हस्ते॑ ब॒भूव॑ ते॒ धनु॑: । तया॒ऽस्मान्वि॒श्वत॒स्त्वम॑य॒क्ष्मया॒ परि॑ भुज

হে মীঢুষ্টম (অতি অনুগ্ৰহশীল), তোমাৰ যি হেতি (অস্ত্ৰ) তোমাৰ হাতত উপস্থিত হৈছে—সেই ধনু—তাৰে তুমি আমাক সকলো দিশে অয়ক্ষ্ময়া (ৰোগ-ৰহিততা) সহ পৰিবেষ্টন কৰা, আৰু চাৰিওফালে ৰক্ষা কৰা।

Mantra 12

परि॑ ते॒ धन्व॑नो हे॒तिर॒स्मान्वृ॑णक्तु वि॒श्वत॑: । अथो॒ य इ॑षु॒धिस्तवा॒रे अ॒स्मन्नि धे॑हि॒ तम्

হে (দেৱ), তোমাৰ ধনুৰ অস্ত্ৰ আমাৰ চাৰিওফালে, সকলো দিশৰ পৰা, আমাক (অপকাৰৰ পৰা) আঁতৰাই ৰাখক। আৰু হে শত্রু, তোমাৰ সেই ইষুধি (তীৰ-থলি) আমাৰ পৰা দূৰত থৈ দিয়া—ইয়াক আঁতৰাই ৰাখা।

Mantra 13

अ॒व॒तत्य॒ धनु॒ष्ट्वᳪ सह॑स्राक्ष॒ शते॑षुधे । नि॒शीर्य॑ श॒ल्यानां॒ मुखा॑ शि॒वो न॑: सु॒मना॑ भव

হে সহস্ৰাক্ষ, হে শত-ইষুধে, তোমাৰ ধনু নামাই থোৱা। শল্যসমূহৰ মুখ (অগ্ৰভাগ) উলিয়াই লোৱা; আমাৰ প্ৰতি শিৱ (মঙ্গলময়) হোৱা, সুমনা (সদ্ভাৱযুক্ত) হোৱা।

Mantra 14

नम॑स्त॒ आयु॑धा॒याना॑तताय धृ॒ष्णवे॑ । उ॒भाभ्या॑मु॒त ते॒ नमो॑ बा॒हुभ्यां॒ तव॒ धन्व॑ने

অস্ত্ৰধাৰী, অনাততায় (অতানিত/অসংযোজিত) আৰু ধৃষ্ণু (উগ্ৰ/অদম্য) তোমাক নমস্কাৰ। তোমাৰ দুটা বাহুকো নমঃ; আৰু তোমাৰ ধনুকো নমঃ।

Mantra 15

मा नो॑ म॒हान्त॑मु॒त मा नो॑ अर्भ॒कं मा न॒ उक्ष॑न्तमु॒त मा न॑ उक्षि॒तम् । मा नो॑ वधीः पि॒तरं॒ मोत मा॒तरं॒ मा न॑: प्रि॒यास्त॒न्वो॒ रुद्र रीरिषः

আমাৰ মহাজনকো নহঁতিবা, আমাৰ ক্ষুদ্ৰজনকো নহঁতিবা; আমাৰ বাঢ়ি উঠা যুৱককো নহঁতিবা, আৰু পূৰ্ণবয়স্ককো নহঁতিবা। আমাৰ পিতাকো নহঁতিবা, আমাৰ মাতাকো নহঁতিবা; হে ৰুদ্ৰ, আমাৰ প্ৰিয় দেহসমূহক ক্ষতি নকৰিবা।

Mantra 16

मा न॑स्तो॒के तन॑ये॒ मा न॒ आयु॑षि॒ मा नो॒ गोषु॒ मा नो॒ अश्वे॑षु रीरिषः । मा नो॑ वी॒रान् रु॑द्र भा॒मिनो॑ वधीर्ह॒विष्म॑न्त॒: सद॒मित् त्वा॑ हवामहे

আমাৰ সন্তান-সন্ততি আৰু আমাৰ পুত্ৰ-পুত্ৰীত, আমাৰ আয়ুষত, আমাৰ গোৱালত, আমাৰ ঘোঁৰাত—আমাক ক্ষতি নকৰিবা। হে ভয়ংকৰ ৰুদ্ৰ, আমাৰ বীৰসকলক নহঁতিবা; হৱিষ্যযুক্ত আমি সদায় তোমাক আহ্বান কৰোঁ।

Mantra 17

नमो॒ हिर॑ण्यबाहवे सेना॒न्ये॒ दि॒शां च॒ पत॑ये॒ नमो॒ नमो॑ वृ॒क्षेभ्यो॒ हरि॑केशेभ्यः पशू॒नां पत॑ये॒ नमो॒ नमो॒ वृ॒क्षेभ्यो॒ हरि॑केशेभ्यः पशू॒नां पत॑ये॒ नमो॒ नम॑: श॒ष्पिञ्ज॑राय॒ त्विषी॑मते पथी॒नां पत॑ये॒ नमो॒ नमो॒ हरि॑केशायोपवी॒तिने॑ पु॒ष्टानां॒ पत॑ये॒ नम॑:

সোনালী-বাহুযুক্তজনলৈ, সেনানায়কলৈ, দিশাসমূহৰ অধিপতিলৈ—নমঃ, নমঃ। হৰিকেশ বৃক্ষসমূহলৈ, পশুসকলৰ অধিপতিলৈ—নমঃ, নমঃ। শষ্পিঞ্জৰ (বাদামী-হলদীয়া) দীপ্তিমানজনলৈ, পথসমূহৰ অধিপতিলৈ—নমঃ, নমঃ। হৰিকেশ, উপবীতধাৰীজনলৈ, পুষ্টিসমূহৰ অধিপতিলৈ—নমঃ।

Mantra 18

नमो॑ बभ्लु॒शाय॑ व्या॒धिने ऽन्ना॑नां॒ पत॑ये॒ नमो॒ नमो॑ भ॒वस्य॑ हेत्यै॒ जग॑तां॒ पत॑ये॒ नमो॒ नमो॑ रु॒द्राया॑तता॒यिने॒ क्षेत्रा॑णां॒ पत॑ये॒ नमो॒ नम॑: सू॒तायाह॑न्त्यै॒ वना॑नां॒ पत॑ये॒ नम॑:

নমস্কাৰ বভ্লুশায়—শিকারীলৈ, অন্নসমূহৰ অধিপতিলৈ—নমঃ, নমঃ। নমস্কাৰ ভৱৰ হেত্যৈ (অস্ত্ৰ/বাণ)লৈ, চলমান সকলো জগতৰ অধিপতিলৈ—নমঃ, নমঃ। নমস্কাৰ ৰুদ্ৰায় আততায়িনে (আক্রমণকাৰী)লৈ, ক্ষেত্ৰসমূহৰ অধিপতিলৈ—নমঃ, নমঃ। নমস্কাৰ সূতায় (ৰথচালক) আহন্ত্যৈ (বধকাৰী)লৈ, বনসমূহৰ অধিপতিলৈ—নমঃ।

Mantra 19

नमो॒ रोहि॑ताय स्थ॒पत॑ये वृ॒क्षाणां॒ पत॑ये॒ नमो॒ नमो॑ भुव॒न्तये॑ वारिवस्कृ॒तायौष॑धीनां॒ पत॑ये॒ नमो॒ नमो॑ म॒न्त्रिणे॑ वाणि॒जाय॒ कक्षा॑णां॒ पत॑ये॒ नमो॒ नम॑ उ॒च्चैर्घो॑षायाक्र॒न्दय॑ते पत्ती॒नां पत॑ये॒ नम॑:

নমঃ ৰোহিতায়, স্থপতয়ে, বৃক্ষাণাং পতয়ে নমঃ। নমো নমো ভুৱন্তয়ে, বাৰিৱস্কৃতায়, ঔষধীনাং পতয়ে নমঃ। নমো নমো মন্ত্রিণে, বাণিজায়, কক্ষাণাং পতয়ে নমঃ। নমো নম উচ্ছৈৰ্ঘোষায়, আক্রন্দয়তে, পত্তীনাং পতয়ে নমঃ।

Mantra 20

नम॑: कृत्स्नाय॒तया॒ धाव॑ते॒ सत्व॑नां॒ पत॑ये॒ नमो॒ नम॒: सह॑मानाय निव्या॒धिन॑ आव्या॒धिनी॑नां॒ पत॑ये॒ नमो॒ नमो॑ निष॒ङ्गिणे॑ ककु॒भाय॑ स्ते॒नानां॒ पत॑ये॒ नमो॒ नमो॑ निचे॒रवे॑ परिच॒रायार॑ण्यानां॒ पत॑ये॒ नम॑:

নমঃ কৃত্স্নায়তয়া ধাৱতে সত্বনাং পতয়ে নমঃ। নমো নমঃ সহমানায় নিব্যাধিনে, আব্যাধিনীনাং পতয়ে নমঃ। নমো নমো নিষঙ্গিণে ককুভায়, স্তেনানাং পতয়ে নমঃ। নমো নমো নিচেরবে পৰিচৰায়, অরণ্যানাং পতয়ে নমঃ।

Mantra 21

नमो॒ वञ्च॑ते परि॒वञ्च॑ते स्तायू॒नां पत॑ये॒ नमो॒ नमो॑ निष॒ङ्गिण॑ इषुधि॒मते॒ तस्क॑राणां॒ पत॑ये॒ नमो॒ नम॑: सृका॒यिभ्यो॒ जिघा॑ᳪसद्भ्यो मुष्ण॒तां पत॑ये॒ नमो॒ नमो॑ऽसि॒मद्भ्यो॒ नक्त॒ञ्चर॑द्भ्यो विकृ॒न्तानां॒ पत॑ये॒ नम॑:

নমো বঞ্চতে পৰিবঞ্চতে, স্তায়ূনাং পতয়ে নমঃ। নমো নমো নিষঙ্গিণ ইষুধিমতে, তস্করাণাং পতয়ে নমঃ। নমঃ সৃকায়িভ্যো জিঘাংসদ্ভ্যো, মুষ্ণতাং পতয়ে নমঃ। নমো নমোऽসিমদ্ভ্যো নক্তঞ্চরদ্ভ্যো, বিকৃন্তানাং পতয়ে নমঃ।

Mantra 22

नम॑ उष्णी॒षिणे॑ गिरिच॒राय॑ कुलु॒ञ्चानां॒ पत॑ये॒ नमो॒ नम॑ इषु॒मद्भ्यो॑ धन्वा॒यिभ्य॑श्च वो॒ नमो॒ नम॑ आतन्वा॒नेभ्य॑: प्रति॒दधा॑नेभ्यश्च वो॒ नमो॒ नम॑ आ॒यच्छ॒द्भ्यो ऽस्य॑द्भ्यश्च वो॒ नम॑:

নম উষ্ণীষিণে গিরিচরায়, কুলুঞ্চানাং পতয়ে নমঃ। নমো নম ইষুমদ্ভ্যো ধন্বায়িভ্যশ্চ vo নমঃ। নমো নম আতন্বানেভ্যঃ প্রতিদধানেভ্যশ্চ vo নমঃ। নমো নম আয়চ্ছদ্ভ্যোऽস্যদ্ভ্যশ্চ vo নমঃ।

Mantra 23

नमो॑ विसृ॒जद्भ्यो॒ विध्य॑द्भ्यश्च वो॒ नमो॒ नम॑: स्व॒पद्भ्यो॒ जाग्र॑द्भ्यश्च वो॒ नमो॒ नम॒: शया॑नेभ्य॒ आसी॑नेभ्यश्च वो॒ नमो॒ नम॒स्तिष्ठ॑द्भ्यो॒ धाव॑द्भ्यश्च वो॒ नम॑:

যিসকলে বাণ নিক্ষেপ কৰে আৰু যিসকলে বিদ্ধ কৰে—তোমালোকক নমস্কাৰ; তোমালোকক পুনঃ পুনঃ নমস্কাৰ। যিসকলে শোৱে আৰু যিসকলে জাগে—তোমালোকক নমস্কাৰ; পুনঃ পুনঃ নমস্কাৰ। যিসকলে শুই থাকে আৰু যিসকলে বহে—তোমালোকক নমস্কাৰ; পুনঃ পুনঃ নমস্কাৰ। যিসকলে থিয় হয় আৰু যিসকলে দৌৰে—তোমালোকক নমস্কাৰ; পুনঃ পুনঃ নমস্কাৰ।

Mantra 24

नम॑: स॒भाभ्य॑: स॒भाप॑तिभ्यश्च वो॒ नमो॒ नमोऽश्वे॒भ्यो ऽश्व॑पतिभ्यश्च वो॒ नमो॒ नम॑ आव्या॒धिनी॑भ्यो वि॒विध्य॑न्तीभ्यश्च वो॒ नमो॒ नम॒ उग॑णाभ्यस्तृᳪह॒तीभ्य॑श्च वो॒ नम॑:

সভাসকলক নমস্কাৰ; আৰু সভাপতিসকলকো তোমালোকলৈ নমস্কাৰ। অশ্বসকলক নমস্কাৰ; আৰু অশ্বপতিসকলকো তোমালোকলৈ নমস্কাৰ। বিদ্ধ কৰা (ব্যাধিনী) সকলক নমস্কাৰ; আৰু নানাভাৱে আঘাত কৰা সকলকো তোমালোকলৈ নমস্কাৰ। উগ্ৰ গণসমূহক নমস্কাৰ; আৰু ত্ৰᳪহতী—অতিশয় প্ৰবল/অধিক্ৰমণকাৰী—সকলকো তোমালোকলৈ নমস্কাৰ।

Mantra 25

नमो॑ ग॒णेभ्यो॑ ग॒णप॑तिभ्यश्च वो॒ नमो॒ नमो॒ व्राते॑भ्यो॒ व्रात॑पतिभ्यश्च वो॒ नमो॒ नमो॒ गृत्से॑भ्यो॒ गृत्स॑पतिभ्यश्च वो॒ नमो॒ नमो॒ विरू॑पेभ्यो वि॒श्वरू॑पेभ्यश्च वो॒ नम॑:

গণসমূহক নমস্কাৰ; আৰু গণপতিসকলকো তোমালোকলৈ নমস্কাৰ। ব্ৰাতসমূহক নমস্কাৰ; আৰু ব্ৰাতপতিসকলকো তোমালোকলৈ নমস্কাৰ। গৃত্সসমূহক নমস্কাৰ; আৰু গৃত্সপতিসকলকো তোমালোকলৈ নমস্কাৰ। বিকৃত-ৰূপসকলক নমস্কাৰ; আৰু বিশ্বৰূপসকলকো তোমালোকলৈ নমস্কাৰ।

Mantra 26

नम॒: सेना॑भ्यः सेना॒निभ्य॑श्च वो॒ नमो॒ नमो॑ र॒थिभ्यो॑ अर॒तेभ्य॑श्च वो॒ नमो॒ नम॑: क्ष॒त्तृभ्य॑: संग्रही॒तृभ्य॑श्च वो॒ नमो॒ नमो॑ म॒हद्भ्यो॑ अर्भ॒केभ्य॑श्च वो॒ नम॑:

সেনাসমূহক নমস্কাৰ; আৰু সেনানিসকলকো তোমালোকলৈ নমস্কাৰ। ৰথীসকলক নমস্কাৰ; আৰু পদাতিক (অৰতি) সকলকো তোমালোকলৈ নমস্কাৰ। ক্ষত্তৃসকলক নমস্কাৰ; আৰু সংগ্রহীতৃসকলকো তোমালোকলৈ নমস্কাৰ। মহানসকলক নমস্কাৰ; আৰু অর্ভক (ক্ষুদ্ৰ) সকলকো তোমালোকলৈ নমস্কাৰ।

Mantra 27

नम॒स्तक्ष॑भ्यो रथका॒रेभ्य॑श्च वो॒ नमो॒ नम॒: कुला॑लेभ्यः कु॒र्मारे॑भ्यश्च वो॒ नमो॒ नमो॑ निषा॒देभ्य॑: पु॒ञ्जिष्टे॑भ्यश्च वो॒ नमो॒ नम॑: श्व॒निभ्यो॑ मृग॒युभ्य॑श्च वो॒ नम॑:

তক্ষসকলক নমস্কাৰ; আৰু ৰথকাৰসকলকো তোমালোকলৈ নমস্কাৰ। কুলালসকলক নমস্কাৰ; আৰু কূর্মার (লোহাৰ/কামাৰ) সকলকো তোমালোকলৈ নমস্কাৰ। নিষাদসকলক নমস্কাৰ; আৰু পুঞ্জিষ্ট (ঢিপ-সজোৱা) সকলকো তোমালোকলৈ নমস্কাৰ। শ্বনিসকলক নমস্কাৰ; আৰু মৃগযুসকলকো তোমালোকলৈ নমস্কাৰ।

Mantra 28

नम॒: श्वभ्य॒: श्वप॑तिभ्यश्च वो॒ नमो॒ नमो॑ भ॒वाय॑ च रु॒द्राय॑ च॒ नम॑: श॒र्वाय॑ च पशु॒पत॑ये च॒ नमो॒ नील॑ग्रीवाय च शिति॒कण्ठा॑य च

শ্বভ্যঃ (কুকুৰসমূহলৈ) আৰু শ্বপতিভ্যঃ (কুকুৰৰ অধিপতিসকললৈ) আপোনালোকৰ বাবে নমস্কাৰ। ভৱায় আৰু ৰুদ্রায় নমস্কাৰ। শৰ্বায় আৰু পশুপতয়ে নমস্কাৰ। নীলগ্ৰীৱায় আৰু শিতিকণ্ঠায় নমস্কাৰ।

Mantra 29

नम॑: कप॒र्दिने॑ च॒ व्यु॒प्तकेशाय च॒ नम॑: सहस्रा॒क्षाय॑ च श॒तध॑न्वने च॒ नमो॑ गिरिश॒याय॑ च शिपिवि॒ष्टाय॑ च॒ नमो॑ मी॒ढुष्ट॑माय॒ चेषु॑मते च

কপৰ্দিনক নমস্কাৰ, আৰু ব্যুপ্তকেশকো নমস্কাৰ; সহস্ৰাক্ষক নমস্কাৰ, আৰু শতধন্বনেকো নমস্কাৰ; গিৰিশয়ক নমস্কাৰ, আৰু শিপিৱিষ্টকো নমস্কাৰ; মীঢুষ্টমক নমস্কাৰ, আৰু ইষুমতেকো নমস্কাৰ।

Mantra 30

नमो॑ ह्र॒स्वाय॑ च वाम॒नाय॑ च॒ नमो॑ बृह॒ते च॒ वर्षी॑यसे च॒ नमो॑ वृ॒द्धाय॑ च स॒वृधे॑ च॒ नमोऽग्र्या॑य च प्रथ॒माय॑ च

হ্ৰস্বলৈ আৰু বামনলৈ নমস্কাৰ; বৃহৎলৈ আৰু অধিক বৰ্ষীয়সলৈ নমস্কাৰ; বৃদ্ধলৈ আৰু সহ-বৃদ্ধ (যি একেলগে বৃদ্ধি পায়)লৈ নমস্কাৰ; অগ্ৰ্যলৈ আৰু প্ৰথমলৈ নমস্কাৰ।

Mantra 31

नम॑ आ॒शवे॑ चाजि॒राय॑ च॒ नम॒: शीघ्र्या॑य च॒ शीभ्या॑य च॒ नम॒ ऊर्म्या॑य चावस्व॒न्या॒य च॒ नमो॑ नादे॒याय॑ च॒ द्वीप्या॑य च

আশৱ (দ্ৰুত)লৈ আৰু অজিৰ (ফুৰ্তিল)লৈ নমস্কাৰ; শীঘ্ৰ্যলৈ আৰু শীভ্য (উদ্দাম)লৈ নমস্কাৰ; ঊৰ্ম্য (তৰংগসদৃশ)লৈ আৰু অৱস্বন্য (নিম্ন-ধ্বনিযুক্ত)লৈ নমস্কাৰ; নাদেয়লৈ আৰু দ্বীপ্য (নদীৰ দ্বীপসমূহত অৱস্থিত)লৈ নমস্কাৰ।

Mantra 32

नमो॑ ज्ये॒ष्ठाय॑ च कनि॒ष्ठाय॑ च॒ नम॑: पूर्व॒जाय॑ चापर॒जाय॑ च॒ नमो॑ मध्य॒माय॑ चापग॒ल्भाय॑ च॒ नमो॑ जघ॒न्या॒य च बु॒ध्न्या॒य च

জ্যেষ্ঠলৈ আৰু কনিষ্ঠলৈ নমস্কাৰ; পূৰ্বজলৈ আৰু অপরজলৈ নমস্কাৰ; মধ্যমলৈ আৰু অপগল্ভ (সংযত/সংকুচিত)লৈ নমস্কাৰ; জঘন্যলৈ আৰু বুধ্ন্য (ভিত্তিস্থ/মূলতলৰ)লৈ নমস্কাৰ।

Mantra 33

नम॒: सोभ्या॑य च प्रतिस॒र्या॒य च॒ नमो॒ याम्या॑य च॒ क्षेम्या॑य च॒ नम॒: श्लोक्या॑य चावसा॒न्या॒य च॒ नम॑ उर्व॒र्या॒य च॒ खल्या॑य च

নমঃ সোভ্যায় চ প্ৰতিসর্যায় চ; নমো যাম্যায় চ ক্ষেম্যায় চ; নমঃ শ্লোক্যায় চ অৱসান্যায় চ; নম উৰ্বর্যায় চ খল্যায় চ।

Mantra 34

नमो॒ वन्या॑य च॒ कक्ष्या॑य च॒ नम॑ः श्र॒वाय॑ च प्रतिश्र॒वाय॑ च॒ नम॑ आ॒शुषे॑णाय चा॒शुर॑थाय च॒ नम॒ः शूरा॑य चावभे॒दिने॑ च

বন্যজনলৈ আৰু কক্ষ্যাৰ অধিপতিলৈ নমস্কাৰ; শ্রৱ (খ্যাতি)লৈ আৰু প্ৰতিশ্ৰৱ (প্ৰতিধ্বনি)লৈ নমস্কাৰ; আশুষেণ (দ্ৰুত সেনা)-ধাৰীক আৰু আশুৰথ (দ্ৰুত ৰথ)-ধাৰীক নমস্কাৰ; শূৰ (বীৰ)লৈ আৰু অৱভেদিন (ভেদি-পাৰ হোৱা)লৈ নমস্কাৰ।

Mantra 35

नमो॑ बि॒ल्मिने॑ च कव॒चिने॑ च॒ नमो॑ व॒र्मिणे॑ च वरू॒थिने॑ च॒ नम॑ः श्रु॒ताय॑ च श्रुतसे॒नाय॑ च॒ नमो॑ दुन्दु॒भ्या॒य चाहन॒न्या॒य च

বিল্মিন (শিৰস্ত্ৰাণধাৰী)লৈ আৰু কবচিন (কবচধাৰী)লৈ নমস্কাৰ; বৰ্মিন (বর্ম/জিৰাহধাৰী)লৈ আৰু বরূথিন (ৰক্ষা-কবচ/আশ্ৰয়ধাৰী)লৈ নমস্কাৰ; শ্রুত (খ্যাত)লৈ আৰু শ্রুতসেন (খ্যাত সেনা)-ধাৰীক নমস্কাৰ; দুন্দুভি (যুদ্ধ-ঢোল)লৈ আৰু আহনন্য (অজেয়)লৈ নমস্কাৰ।

Mantra 36

नमो॑ धृ॒ष्णवे॑ च प्रमृ॒शाय॑ च॒ नमो॑ निष॒ङ्गिणे॑ चेषुधि॒मते॑ च॒ नम॑स्ती॒क्ष्णेष॑वे चायु॒धिने॑ च॒ नम॑: स्वायु॒धाय॑ च सु॒धन्व॑ने च

ধৃষ্ণু (সাহসী)লৈ আৰু প্ৰমৃশ (আক্রমণকাৰী)লৈ নমস্কাৰ; নিষঙ্গিন (তৰোৱালধাৰী)লৈ আৰু ইষুধিমত (তূণীৰধাৰী)লৈ নমস্কাৰ; তীক্ষ্ণেষু (তীক্ষ্ণ বাণ)-ধাৰীক আৰু আয়ুধিন (অস্ত্ৰধাৰী)লৈ নমস্কাৰ; স্বায়ুধ (নিজ অস্ত্ৰে সজ্জিত)লৈ আৰু সুধন্বন (সু-ধনু/উত্তম ধনুৰ্ধাৰী)লৈ নমস্কাৰ।

Mantra 37

नम॒: स्रुत्या॑य च॒ पथ्या॑य च॒ नम॒: काट्या॑य च॒ नीप्या॑य च॒ नम॒: कुल्या॑य च सर॒स्या॒य च॒ नमो॑ नादे॒याय॑ च वैश॒न्ताय॑ च

স্ৰুত্যা (পদচিহ্নিত পথ) আৰু পথ্যা (ৰাজপথ)-লৈ নমস্কাৰ; কাট্যা (কাটা-ৰাস্তা) আৰু নীপ্যা (নীচু ভূমি)-লৈ নমস্কাৰ; কুল্যা (খাল/নালা) আৰু সরস্যা (সৰোবৰ/হ্ৰদ)-লৈ নমস্কাৰ; নাদেয়া (নদী-সংলগ্ন) আৰু বৈশন্তা (বসতি-অভিমুখ পথ/উপসৰ্গ)-লৈ নমো নমঃ।

Mantra 38

नम॒: कूप्या॑य चाव॒ट्या॑य च॒ नमो॒ वीध्र्या॑य चात॒प्या॒य च॒ नमो॒ मेघ्या॑य च च विद्यु॒त्या॒य च॒ नमो॒ वर्ष्या॑य चाव॒र्ष्याय॑ च

কূপ্যা (কুঁৱা) আৰু অৱট্যা (গাঁত/খাদ)-লৈ নমস্কাৰ; বীধ্ৰ্যা (ফাটল-নালা/চিৰা-নিষ্কাশন) আৰু আতপ্যা (তাপ/ৰৌদ্ৰ)-লৈ নমস্কাৰ; মেঘ্যা (মেঘ) আৰু বিদ্যুত্যা (বিজুলী)-লৈ নমস্কাৰ; বৰ্ষ্যা (বৰষুণ) আৰু অৱর্ষ্যা (অবৰষা/বৰষুণ-নোহোৱা অৱস্থা)-লৈ নমস্কাৰ।

Mantra 39

नमो॒ वात्या॑य च॒ रेष्म्या॑य च॒ नमो॑ वास्त॒व्या॒य च वास्तु॒पाय॑ च॒ नम॒: सोमा॑य च रु॒द्राय॑ च॒ नम॑स्ता॒म्राय॑ चारु॒णाय॑ च

বাত্যা (ঝড়-বায়ু) আৰু ৰেষ্ম্য (ৰশ্মিধাৰী/ৰশ্মিসংযুক্ত)লৈ নমস্কাৰ। বাস্তব্য (গৃহান্তঃস্থিত) আৰু বাস্তুপ (গৃহৰ ৰক্ষক)লৈ নমস্কাৰ। সোম আৰু ৰুদ্রলৈ নমস্কাৰ। তাম্ৰ (তাম্ৰবৰ্ণ) আৰু অৰুণ (ৰুদ্ৰবৰ্ণ)লৈ নমস্কাৰ।

Mantra 40

नम॑: श॒ङ्गवे॑ च पशु॒पत॑ये च॒ नम॑ उ॒ग्राय॑ च भी॒माय॑ च॒ नमो॑ऽग्रेव॒धाय॑ च दूरेव॒धाय॑ च॒ नमो॑ ह॒न्त्रे च॒ हनी॑यसे च॒ नमो॑ वृ॒क्षेभ्यो॒ हरि॑केशेभ्यो॒ नम॑स्ता॒राय॑

শঙ্গৱ (কল্যাণকাৰী) আৰু পশুপতি (পশুৰ অধিপতি)লৈ নমস্কাৰ। উগ্ৰ আৰু ভীমলৈ নমস্কাৰ। অগ্ৰেৱধ (নিকটবধকাৰী) আৰু দূৰেৱধ (দূৰবধকাৰী)লৈ নমস্কাৰ। হন্ত্ৰ (আঘাতকাৰী) আৰু অধিক হনীযস (অতি বিধ্বংসী)লৈ নমস্কাৰ। হৰিকেশ (সোনালী-কেশ) বৃক্ষসমূহলৈ নমস্কাৰ; তাৰা (তারা)লৈ নমস্কাৰ।

Mantra 41

नम॑: शम्भ॒वाय॑ च मयोभ॒वाय॑ च॒ नम॑: शङ्क॒राय॑ च मयस्क॒राय॑ च॒ नम॑: शि॒वाय॑ च शि॒वत॑राय च

নমঃ শম্ভৱায় চ ময়োভৱায় চ; নমঃ শঙ্কৰায় চ ময়স্কৰায় চ; নমঃ শিৱায় চ শিৱতৰায় চ।

Mantra 42

नम॒: पार्या॑य चावा॒र्या॒य च॒ नम॑: प्र॒तर॑णाय चो॒त्तर॑णाय च॒ नम॒स्तीर्थ्या॑य च॒ कूल्या॑य च॒ नम॒: शष्प्या॑य च॒ फेन्या॑य च

নমঃ পাৰ্যায় চ অৱাৰ্যায় চ; নমঃ প্ৰতৰণায় চ উত্তৰণায় চ; নমস্তীৰ্থ্যায় চ কূল্যায় চ; নমঃ শষ্প্যায় চ ফেন্যায় চ।

Mantra 43

नम॑: सिक॒त्या॒य च प्रवा॒ह्या॒य च॒ नम॑: किᳪशि॒लाय॑ च क्षय॒णाय॑ च॒ नम॑: कप॒र्दिने॑ च पुल॒स्तये॑ च॒ नम॑ इरि॒ण्या॒य च प्रप॒थ्या॒य च

নমঃ সিকত্যায় চ প্ৰৱাহ্যায় চ; নমঃ কিঁশিলায় চ ক্ষয়ণায় চ; নমঃ কপৰ্দিনে চ পুলস্তয়ে চ; নমঃ ইৰিণ্যায় চ প্ৰপথ্যায় চ।

Mantra 44

नमो॒ व्रज्या॑य च॒ गोष्ठ्या॑य च॒ नम॒स्तल्प्या॑य च॒ गेह्या॑य च॒ नमो॑ हृद॒य्या॒य च निवे॒ष्प्या॒य च॒ नम॒: काट्या॑य च गह्वरे॒ष्ठाय॑ च

নমো ব্ৰজ্যায় চ গোষ্ঠ্যায় চ; নমস্তল্প্যায় চ গেহ্যায় চ; নমো হৃদয়্যায় চ নিবেষ্প্যায় চ; নমঃ কাট্যায় চ গহ্বরেষ্ঠায় চ।

Mantra 45

नम॒: शुष्क्या॑य च हरि॒त्या॒य च॒ नम॑: पाᳪस॒व्या॒य च रज॒स्या॒य च॒ नमो॒ लोप्या॑य चोल॒प्या॒य च॒ नम॒ ऊर्व्या॑य च॒ सूर्व्या॑य च

নমঃ শুষ্ক্যায় চ হরিত্যায় চ; নমঃ পাᳪসব্যায় চ রজস্যায় চ; নমো লোপ্যায় চোলপ্যায় চ; নম ঊর্ব্যায় চ সূর্ব্যায় চ।

Mantra 46

नम॑: प॒र्णाय॑ च पर्णश॒दाय॑ च॒ नम॑ उद्गु॒रमा॑णाय चाभिघ्न॒ते च॒ नम॑ आखिद॒ते च॑ प्रखिद॒ते च॒ नम॑ इषु॒कृद्भ्यो॑ धनु॒ष्कृद्भ्य॑श्च वो॒ नमो॒ नमो॑ वः किरि॒केभ्यो॑ दे॒वाना॒ᳪ हृद॑येभ्यो॒ नमो॑ विचिन्व॒त्केभ्यो॒ नमो॑ विक्षिण॒त्केभ्यो॒ नम॑ आनिर्ह॒तेभ्य॑:

পত্ৰলৈ নমস্কাৰ, আৰু পত্ৰত উপবিষ্ট জনলৈও নমস্কাৰ। উঠি-উঠা জনলৈ আৰু আঘাত কৰা জনলৈ নমস্কাৰ। বিদ্ধ কৰা জনলৈ আৰু তীব্ৰভাৱে বিদ্ধ কৰা জনলৈ নমস্কাৰ। হে ইষু-কৰ্মীসকল (বাণ-স্ৰষ্টা) আৰু ধনুষ-কৰ্মীসকল (ধনু-স্ৰষ্টা), তোমালোকলৈ নমো নমঃ। হে কিৰিকাসকল, দেৱতাসকলৰ হৃদয়ত অৱস্থিত তোমালোকলৈ নমো নমঃ। বিচাৰি-চিন্তা কৰা সকললৈ নমঃ, ছিন্ন-বিচ্ছিন্ন কৰা সকললৈ নমঃ, আৰু অনিৰ্হত (অদম্য/অবাধ) সকললৈ নমঃ।

Mantra 47

द्रापे॒ अन्ध॑सस्पते॒ दरि॑द्र॒ नील॑लोहित । आ॒सां प्र॒जाना॑मे॒षां प॑शू॒नां मा भे॒र्मा रो॒ङ्मो च॑ न॒: किंच॒नाम॑मत्

হে দ্ৰাপা, ৰসৰ অধিপতি, হে ঘূৰি-ফুৰা জন, নীলা-লাল বৰ্ণ! আমাৰ এই প্ৰজাসকলৰ, এই পশুধনৰ—কোনোয়ে যেন ভয় নকৰে, কোনোয়ে যেন চিঞৰি নুঠে; আৰু কোনো বস্তুৱেই যেন আমাক ক্ষতি নকৰে।

Mantra 48

इ॒मा रु॒द्राय॑ त॒वसे॑ कप॒र्दिने॑ क्ष॒यद्वी॑राय॒ प्र भ॑रामहे म॒तीः । यथा॒ शमस॑द् द्वि॒पदे॒ चतु॑ष्पदे॒ विश्वं॑ पु॒ष्टं ग्रामे॑ अ॒स्मिन्न॑नातु॒रम्

আমি আমাৰ ভক্তিপূৰ্ণ মনোভাৱসমূহ ৰুদ্ৰলৈ আগবঢ়াইছোঁ—তেজস্বী, কপৰ্দী (জটা-ধাৰী), ক্ষয়দ্বীৰ (বীৰ-আবাসৰ অধিপতি) ৰুদ্ৰলৈ। যেন দুপদ আৰু চতুষ্পদত কল্যাণ স্থাপিত হয়, আৰু এই গাঁৱত সকলো পুষ্টি-সমৃদ্ধি নিৰ্বিঘ্ন, অনাতুৰ হৈ থাকে।

Mantra 49

या ते॑ रुद्र शि॒वा त॒नूः शि॒वा वि॒श्वाहा॑ भेष॒जी । शि॒वा रु॒तस्य॑ भेष॒जी तया॑ नो मृड जी॒वसे॑

হে ৰুদ্ৰ, তোমাৰ যি শিৱ তনু—শিৱ, সদা ভেষজ (চিকিৎসা-দায়িনী)—ঋতৰ শিৱ ভেষজ; সেইদ্বাৰা আমাৰ প্ৰতি মৃড (কৃপা) কৰা, আমাৰ জীৱনৰ বাবে।

Mantra 50

परि॑ नो रु॒द्रस्य॑ हे॒तिर्वृ॑णक्तु॒ परि॑ त्वे॒षस्य॑ दुर्म॒तिर॑घा॒योः । अव॑ स्थि॒रा म॒घव॑द्भ्यस्तनुष्व॒ मीढ्व॑स्तो॒काय॒ तन॑याय मृड

ৰুদ্ৰৰ হেতি (বাণ) আমাৰ চাৰিওফালে পাৰ হৈ যাওক; তীব্ৰ আৰু অঘকাৰী জনৰ দুষ্ট-মনোভাবো আমাৰ পৰা আঁতৰি চাৰিওফালে পাৰ হৈ যাওক। হে মীঢ্বস্ত (উদাৰ দাতা), মঘৱদ্ভ্যঃ (দানশীলসকল) প্ৰতি দৃঢ় হৈ শান্ত হওক; দয়া কৰি নিজকে প্ৰসাৰিত কৰা—আমাৰ শিশুৰ বাবে আৰু আমাৰ সন্তান-সন্ততিৰ বাবে মৃড (অনুকম্পা) কৰা।

Mantra 51

मीढु॑ष्टम॒ शिव॑तम शि॒वो न॑: सु॒मना॑ भव । प॒र॒मे वृ॒क्ष आयु॑धं नि॒धाय॒ कृत्तिं॒ वसा॑न॒ आ च॑र॒ पिना॑कं॒ बिभ्र॒दा ग॑हि

হে মীঢুষ্টম (অতি উদাৰ), হে শিৱতম (অতি মঙ্গলময়), আমাৰ প্ৰতি শিৱ (কল্যাণকাৰী) হওক; সু-মনা (সদ্ভাৱসম্পন্ন) হওক। পৰম বৃক্ষত তোমাৰ আয়ুধ থৈ, কৃত্তি (চামড়া) পৰিধান কৰি, পিনাক ধৰি আমাৰ ওচৰলৈ আগবাঢ়ি আহা—ইয়ালৈ আহা।

Mantra 52

विकि॑रिद्र॒ विलो॑हित॒ नम॑स्ते अस्तु भगवः । यास्ते॑ स॒हस्र॑ᳪ हे॒तयो॒ऽन्यम॒स्मन्नि व॑पन्तु॒ ताः

হে বিকিৰিদ্ৰ (বিক্ষেপকাৰী), হে বিলোহিত (ৰক্তবৰ্ণ), হে ভগৱন্, তোমাক নমস্কাৰ হওক। তোমাৰ যি সহস্ৰ হেতি (বাণ) আছে, সেয়া আমাৰ পৰা আঁতৰি অন্য ঠাইত নিক্ষেপ হওক।

Mantra 53

स॒हस्रा॑णि सहस्र॒शो बा॒ह्वोस्तव॑ हे॒तय॑: । तासा॒मीशा॑नो भगवः परा॒चीना॒ मुखा॑ कृधि

সহস্ৰে সহস্ৰে তোমাৰ বাহুত হেতয়ঃ—অস্ত্ৰসমূহ। হে ভাগৱ, হে ঈশান, সেইবোৰৰ মুখ আমাৰ পৰা পৰাচীন—বিমুখ কৰি দিয়া।

Mantra 54

असं॑ख्याता स॒हस्रा॑णि॒ ये रु॒द्रा अधि॒ भूम्या॑म् । तेषा॑ᳪ सहस्रयोज॒नेऽव॒ धन्वा॑नि तन्मसि

অসংখ্য সহস্ৰ ৰুদ্ৰ যিসকল ভূমিত অধিষ্ঠিত। তেওঁলোকৰ ধনুসমূহ ইয়াৰ পৰা সহস্ৰ যোজন দূৰত অৱ নিক্ষেপ কৰাঁ।

Mantra 55

अ॒स्मिन् म॑ह॒त्य॒र्ण॒वे ऽन्तरि॑क्षे भ॒वा अधि॑ । तेषा॑ᳪ सहस्रयोज॒नेऽव॒ धन्वा॑नि तन्मसि

এই মহান অৰ্ণৱত, অন্তৰিক্ষত, ভৱাসকল অধিষ্ঠিত। তেওঁলোকৰ ধনুসমূহ ইয়াৰ পৰা সহস্ৰ যোজন দূৰত অৱ নিক্ষেপ কৰাঁ।

Mantra 56

नील॑ग्रीवाः शिति॒कण्ठा॒ दिव॑ᳪ रु॒द्रा उप॑श्रिताः । तेषा॑ᳪ सहस्रयोज॒नेऽव॒ धन्वा॑नि तन्मसि

নীলগ্ৰীৱা, শিতিকণ্ঠা ৰুদ্ৰাসকল দিৱলৈ আশ্ৰয় লয়। তেওঁলোকৰ ধনুসমূহ ইয়াৰ পৰা সহস্ৰ যোজন দূৰত অৱ নিক্ষেপ কৰাঁ।

Mantra 57

नील॑ग्रीवाः शिति॒कण्ठा॑: श॒र्वा अ॒धः क्ष॑माच॒राः । तेषा॑ᳪ सहस्रयोज॒नेऽव॒ धन्वा॑नि तन्मसि

নীলগ্ৰীৱা, শ্বেতকণ্ঠ শৰ্বসকল যিসকলে পৃথিৱীৰ তলত বিচৰণ কৰে; ইথানৰ পৰা সহস্ৰ যোজন দূৰত তেওঁলোকৰ ধনুসমূহ তুমি তললৈ থৈ দিয়া।

Mantra 58

ये वृ॒क्षेषु॑ श॒ष्पिञ्ज॑रा॒ नील॑ग्रीवा॒ विलो॑हिताः । तेषा॑ᳪ सहस्रयोज॒नेऽव॒ धन्वा॑नि तन्मसि

যিসকলে গছত আছে—শষ্পিঞ্জৰ (তাম্ৰবৰ্ণ), নীলগ্ৰীৱা, ৰক্তাভ—ইথানৰ পৰা সহস্ৰ যোজন দূৰত তেওঁলোকৰ ধনুসমূহ তুমি তললৈ থৈ দিয়া।

Mantra 59

ये भू॒ताना॒मधि॑पतयो विशि॒खास॑: कप॒र्दिन॑: । तेषा॑ᳪ सहस्रयोज॒नेऽव॒ धन्वा॑नि तन्मसि

হে ভূতসমূহৰ অধিপতি সকল, হে বিশেষ শিখা-ধাৰী, হে কপৰ্দিন (জটা-বাঁধা) সকল—তেওঁলোকৰ ধনুসমূহ তুমি সহস্ৰ যোজন দূৰত স্থাপন কৰি দিয়া (নমাই থোৱা)।

Mantra 60

ये प॒थां प॑थि॒रक्ष॑य ऐलबृ॒दा आ॑यु॒र्युध॑: । तेषा॑ᳪ सहस्रयोज॒नेऽव॒ धन्वा॑नि तन्मसि

হে পথসমূহৰ পথি-ৰক্ষকসকল, হে ঐলবৃদাসকল, হে আয়ুৰ-বিৰোধী যোদ্ধাসকল,—সহস্ৰ যোজন দূৰত তোমালোকৰ ধনুসমূহ নত কৰি থোৱা হওক।

Mantra 61

ये ती॒र्थानि॑ प्र॒चर॑न्ति सृ॒काह॑स्ता निष॒ङ्गिण॑: । तेषा॑ᳪ सहस्रयोज॒नेऽव॒ धन्वा॑नि तन्मसि

হে তীৰ্থসমূহত বিচৰণ কৰা সকল, হে শূল-হস্তসকল, হে নিষঙ্গধাৰীসকল,—সহস্ৰ যোজন দূৰত তোমালোকৰ ধনুসমূহ নত কৰি থোৱা হওক।

Mantra 62

येऽन्ने॑षु वि॒विध्य॑न्ति॒ पात्रे॑षु॒ पिब॑तो॒ जना॑न् । तेषा॑ᳪ सहस्रयोज॒नेऽव॒ धन्वा॑नि तन्मसि

হে যিসকলে অন্নত, পাত্ৰত, পান কৰোঁতা লোকসকলক বিদ্ধ কৰে,—সহস্ৰ যোজন দূৰত তোমালোকৰ ধনুসমূহ নত কৰি থোৱা হওক।

Mantra 63

य ए॒ताव॑न्तश्च॒ भूया॑ᳪसश्च॒ दिशो॑ रु॒द्रा वि॑तस्थि॒रे । तेषा॑ᳪ सहस्रयोज॒नेऽव॒ धन्वा॑नि तन्मसि

যে ৰুদ্ৰাসকল ইমানসংখ্যক আৰু তাতকৈও অধিক, দিশসমূহত বিস্তাৰিত হৈ স্থিত আছে,—তেওঁলোকৰ ধনুবোৰ সহস্ৰ যোজন দূৰত তুমি নিক্ষেপ কৰি থোৱা।

Mantra 64

नमो॑ऽस्तु रु॒द्रेभ्यो॒ ये दि॒वि येषां॑ व॒र्षमिष॑वः । तेभ्यो॒ दश॒ प्राची॒र्दश॑ दक्षि॒णा दश॑ प्र॒तीची॒र्दशोदी॑ची॒र्दशो॒र्ध्वाः । तेभ्यो॒ नमो॑ अस्तु॒ ते नो॑ऽवन्तु॒ ते नो॑ मृडयन्तु॒ ते यं द्वि॒ष्मो यश्च॑ नो॒ द्वेष्टि॒ तमे॑षां॒ जम्भे॑ दध्मः

দিব্যলোকত থকা ৰুদ্ৰসকলক নমস্কাৰ; যিসকলৰ শৰ (ইষৱ) বৰষুণ। তেওঁলোকৰ বাবে পূৰ্বত দহ, দক্ষিণত দহ, পশ্চিমত দহ, উত্তৰত দহ, আৰু ঊৰ্ধ্বত দহ—তেওঁলোকক নমস্কাৰ। তেওঁলোকে আমাক ৰক্ষা কৰক, আমালৈ কৃপা কৰক। যাক আমি দ্বেষ কৰোঁ আৰু যি আমাক দ্বেষ কৰে, তাক আমি তেওঁলোকৰ জম্ভত অৰ্পণ কৰোঁ।

Mantra 65

नमो॑ऽस्तु रु॒द्रेभ्यो॒ येऽन्तरि॑क्षे॒ येषां॒ वात॒ इष॑वः । तेभ्यो॒ दश॒ प्राची॒र्दश॑ दक्षि॒णा दश॑ प्र॒तीची॒र्दशोदी॑ची॒र्दशो॒र्ध्वाः । तेभ्यो॒ नमो॑ अस्तु॒ ते नो॑ऽवन्तु॒ ते नो॑ मृडयन्तु॒ ते यं द्वि॒ष्मो यश्च॑ नो॒ द्वेष्टि॒ तमे॑षां॒ जम्भे॑ दध्मः

অন্তৰীক্ষত থকা ৰুদ্ৰসকলক নমস্কাৰ; যিসকলৰ শৰ (ইষৱ) বতাহ। তেওঁলোকৰ বাবে পূৰ্বত দহ, দক্ষিণত দহ, পশ্চিমত দহ, উত্তৰত দহ, আৰু ঊৰ্ধ্বত দহ—তেওঁলোকক নমস্কাৰ। তেওঁলোকে আমাক ৰক্ষা কৰক, আমালৈ কৃপা কৰক। যাক আমি দ্বেষ কৰোঁ আৰু যি আমাক দ্বেষ কৰে, তাক আমি তেওঁলোকৰ জম্ভত অৰ্পণ কৰোঁ।

Mantra 66

नमो॑ऽस्तु रु॒द्रेभ्यो॒ ये पृ॑थि॒व्यां येषा॒मन्न॒मिष॑वः । तेभ्यो॒ दश॒ प्राची॒र्दश॑ दक्षि॒णा दश॑ प्र॒तीची॒र्दशोदी॑ची॒र्दशो॒र्ध्वाः । तेभ्यो॒ नमो॑ अस्तु॒ ते नो॑ऽवन्तु॒ ते नो॑ मृडयन्तु॒ ते यं द्वि॒ष्मो यश्च॑ नो॒ द्वेष्टि॒ तमे॑षां॒ जम्भे॑ दध्मः

পৃথিৱীত থকা ৰুদ্ৰসকলক নমস্কাৰ; যিসকলৰ শৰ (ইষৱ) অন্ন। তেওঁলোকৰ বাবে পূৰ্বত দহ, দক্ষিণত দহ, পশ্চিমত দহ, উত্তৰত দহ, আৰু ঊৰ্ধ্বত দহ—তেওঁলোকক নমস্কাৰ। তেওঁলোকে আমাক ৰক্ষা কৰক, আমালৈ কৃপা কৰক। যাক আমি দ্বেষ কৰোঁ আৰু যি আমাক দ্বেষ কৰে, তাক আমি তেওঁলোকৰ জম্ভত অৰ্পণ কৰোঁ।

Frequently Asked Questions

The mantras function as a ritual speech-act of śānti: Rudra’s feared weapon-power is acknowledged and then redirected—made harmless to the sacrificer and turned into protective guardianship of the rite and community.

It holds them together: the same Lord who wounds is also mīḍhuṣṭama (“most gracious”). By salutation and surrender, the text seeks Rudra’s śivā tanū—his auspicious body—so that terror resolves into protection.

Agni stabilizes and seals the sacrificial work. After the intense Rudra-śānti, Agni-oriented formulas re-establish auspicious order and ensure the rite’s completion and safeguarding.