Sarga 9

Verse 1

एतच्छ्रुत्वा रहस्सूतो राजानमिदमब्रवीत् ।ऋत्विग्भिरुपदिष्टोऽयं पुरावृत्तो मया श्रुतः ॥१॥

এই কথা শুনি সূতে ৰজাক গোপনে ক’লে: “এই একে উপায় আগতে ঋত্বিজসকলে উপদেশ দিছিল; পুৰাতন এক দৃষ্টান্ত হিচাপে মই শুনিছোঁ।”

Verse 2

सनत्कुमारो भगवान्पूर्वं कथितवान्कथाम् ।ऋषीणां सन्निधौ राजन् तव पुत्रागमं प्रति ॥२॥

হে ৰাজন, ভগৱান সনৎকুমাৰে পূৰ্বতে ঋষিসকলৰ সন্নিধিত তোমাৰ পুত্ৰাগমন সম্পৰ্কে এক কাহিনী বৰ্ণনা কৰিছিল।

Verse 3

काश्यपस्यतु पुत्रोऽस्ति विभण्डक इति श्रुतः ।ऋष्यशृङ्ग इति ख्यातस्तस्य पुत्रो भविष्यति ॥३॥

কাশ্যপৰ বিভাণ্ডক নামে এক পুত্ৰ আছে বুলি শ্ৰুত; আৰু তেওঁৰ ঘৰত ঋষ্যশৃংগ নামে খ্যাত পুত্ৰ জন্মিব বুলি ভৱিষ্যৎ কোৱা হৈছিল।

Verse 4

स वने नित्यसंवृद्धो मुनिर्वनचरस्सदा ।नान्यं जानाति विप्रेन्द्रो नित्यं पित्रनुवर्तनात् ॥४॥

সেইজন বনতে নিত্য বৃদ্ধি পাই, সদায় বনচৰ মুনি আছিল; পিতৃৰ নিত্য অনুবর্তনৰ বাবে সেই ব্ৰাহ্মণশ্ৰেষ্ঠে আন কাকো নাজানিছিল।

Verse 5

द्वैविध्यं ब्रह्मचर्यस्य भविष्यति महात्मनः ।लोकेषु प्रथितं राजन्विप्रैश्च कथितं सदा ॥५॥

হে ৰাজন, সেই মহাত্মাৰ বাবে ব্ৰহ্মচৰ্যৰ দ্বিবিধ আচৰণ হ’ব; ই লোকসমূহত প্ৰথিত আৰু বিদ্বান ব্ৰাহ্মণসকলে সদায় বৰ্ণনা কৰে।

Verse 6

तस्यैवं वर्तमानस्य कालस्समभिवर्तत ।अग्निं शुश्रूषमाणस्य पितरं च यशस्विनम् ॥६॥

সি এইদৰে ধৰ্মময়ভাৱে বৰ্তমান থাকোঁতে কাল অতিবাহিত হ’ল—পবিত্ৰ অগ্নিৰ শুশ্ৰূষা কৰি আৰু যশস্বী পিতৃকো ভক্তিভাৱে সেৱা কৰি থাকিল।

Verse 7

एतस्मिन्नेव काले तु रोमपादः प्रतापवान् ।अङ्गेषु प्रथितो राजा भविष्यति महाबलः ॥७॥

সেই সময়তেই অঙ্গদেশত প্ৰথিত, প্ৰতাপৱান আৰু মহাবলী ৰজা ৰোমপাদে তাত ৰাজ্য শাসন কৰি আছিল।

Verse 8

तस्य व्यतिक्रमाद्राज्ञो भविष्यति सुदारुणा ।अनावृष्टिस्सुघोरा वै सर्वभूतभयावहा ॥८॥

সেই ৰজাই যদি মৰ্যাদা-ধৰ্ম অতিক্ৰম কৰে, তেন্তে অতি ভয়ংকৰ অনাবৃষ্টি ঘটিব—যি সৰ্বজীৱৰ বাবে ভয়াবহ হ’ব।

Verse 9

अनावृष्ट्यां तु वृत्तायां राजा दुःखसमन्वितः ।ब्राह्मणान्श्रुतवृद्धांश्च समानीय प्रवक्ष्यति ॥९॥

অনাবৃষ্টি হ’লে ৰজা দুখেৰে ব্যাকুল হৈ, ব্ৰাহ্মণসকলক আৰু শ্ৰুতি-বিদ্যাৰে বন্দনীয় হোৱা বৃদ্ধসকলক মাতি আনিলে আৰু উপদেশৰ বাবে তেওঁলোকক সম্বোধন কৰিলে।

Verse 10

भवन्तश्श्रुतधर्माणो लोकचारित्रवेदिनः ।समादिशन्तु नियमं प्रायश्चित्तं यथा भवेत् ॥१०॥

“আপোনালোক শ্ৰুতধৰ্মত নিপুণ আৰু লোকাচাৰ-বিদ। প্ৰায়শ্চিত্ত সিদ্ধ হ’বলৈ কোন নিয়ম পালন কৰিব লাগে—দয়া কৰি মোক আদেশ দিয়ক।”

Verse 11

वक्ष्यन्ति ते महीपालं ब्राह्मणा वेदपारगाः ।विभण्डकसुतं राजन्सर्वोपायैरिहानय ॥११॥

তেতিয়া বেদপাৰঙ্গত ব্ৰাহ্মণসকলে ৰজাক ক’লে: “হে মহীপাল! বিভাণ্ডকৰ পুত্ৰ ঋষ্যশৃঙ্গক সকলো উপায়েৰে ইয়ালৈ আনক।”

Verse 12

आनाय्य च महीपाल ऋश्यशृङ्गं सुसत्कृतम् ।प्रयच्छ कन्यां शान्तां वै विधिना सुसमाहितः ॥१२॥

হে মহীপাল! ঋশ্যশৃংগক আনি, উত্তম সৎকাৰৰে সন্মান কৰি, সম্পূৰ্ণ শ্ৰদ্ধা আৰু সমাহিতচিত্তে বিধিপূৰ্বক নিজৰ কন্যা শান্তাক তেওঁৰ সৈতে বিবাহত অৰ্পণ কৰা।

Verse 13

तेषां तु वचनं श्रुत्वा राजा चिन्तां प्रपत्स्यते ।केनोपायेन वै शक्य इहानेतुं स वीर्यवान् ॥१३॥

তেওঁলোকৰ বাক্য শুনি ৰজা চিন্তাত পৰিল: “কোন উপায়ে সেই বীৰ্যবান ঋষিক ইয়ালৈ আনিব পাৰি?”

Verse 14

ततो राजा विनिश्चित्य सह मन्त्रिभिरात्मवान् ।पुरोहितममात्यांश्च ततः प्रेष्यति सत्कृतान् ॥१४॥

তাৰ পাছত আত্মসংযমী বিবেকী ৰজাই মন্ত্ৰীসকলৰ সৈতে পৰামৰ্শ কৰি সিদ্ধান্ত ল’লে আৰু যথোচিত সৎকাৰ কৰি পুৰোহিত আৰু অমাত্যসকলক সেই কাৰ্যলৈ প্ৰেৰণ কৰিলে।

Verse 15

ते तु राज्ञो वचश्श्रुशृत्वा व्यथिता विनताननाः ।न गच्छेम ऋषेर्भीता अनुनेष्यन्ति तं नृपम् ॥१५॥

কিন্তু ৰজাৰ আদেশ শুনি তেওঁলোক ব্যথিত হ’ল, মুখ নত কৰিলে। ঋষিৰ ভয়ত তেওঁলোকে ৰজাক অনুনয় কৰিলে: “আমি নাযাওঁ।”

Verse 16

वक्ष्यन्ति चिन्तयित्वा ते तस्योपायांश्च तत्क्षमान् ।आनेष्यामो वयं विप्रं न च दोषो भविष्यति ॥१६॥

তাৰ পাছত চিন্তা কৰি তেওঁলোকে ক’লে: “এই কাৰ্যৰ বাবে উপযুক্ত উপায় আমি প্ৰস্তাৱ কৰিম; আমি সেই বিপ্ৰ ঋষিক আনি দিম, আৰু আমাৰ ওপৰত কোনো দোষ নপৰে।”

Verse 17

एवमङ्गाधिपेनैव गणिकाभिः ऋषेस्सुतः ।आनीतोऽवर्षयद्देवश्शान्ता चास्मै प्रदीयते ॥१७॥

এইদৰে অঙ্গদেশৰ অধিপতিয়ে গণিকাসকলক উপায় কৰি ঋষিৰ পুত্ৰক আনিলে; তাৰ পাছত দেৱতাই বৰষুণ বৰষালে আৰু শান্তাক তেওঁলৈ বিবাহাৰ্থে প্ৰদান কৰা হ’ল।

Verse 18

ऋश्यशृङ्गस्तु जामाता पुत्रांस्तव विधास्यति ।सनत्कुमारकथितमेतावद्व्याहृतं मया ॥१८॥

ঋশ্যশৃঙ্গ তোমাৰ জামাতা হৈ তোমাক পুত্ৰসন্তান প্ৰদান কৰিব। সনৎকুমাৰে কোৱা কথাৰ পৰা ইমানখিনিহে মই উচ্চাৰণ কৰিলোঁ।

Verse 19

अथ हृष्टो दशरथस्सुमन्त्रं प्रत्यभाषत ।यथर्श्यशृङ्गस्त्वानीतो विस्तरेण त्वयोच्यताम् ॥१९॥

তাৰ পাছত হৃষ্ট দশৰথে সুমন্ত্ৰক ক’লে: “ঋশ্যশৃঙ্গক কেনেকৈ আনা হৈছিল—সেই কথা তুমি মোক বিস্তাৰে কোৱা।”