বায়ু in the Atharvaveda

হে বায়ু, তোমাৰ যি তপঃ-শক্তি, সেই তপসেৰে যি আমাক দ্বেষ কৰে, আৰু যাক আমি দ্বেষ কৰোঁ, তাক পাল্টাই তপাই দগ্ধ কৰা।

হে বায়ু, তোমাৰ যি হরঃ—আঘাতকাৰী শক্তি—সেই শক্তিৰে যি আমাক দ্বেষ কৰে, আৰু যাক আমি দ্বেষ কৰোঁ, তাক পাল্টাই আঘাত কৰা।

হে বায়ু, তোমাৰ সেই অর্চিস্‌ (জ্যোতি)-দ্বাৰা—যি আমাক ঘৃণা কৰে, আৰু যাক আমি ঘৃণা কৰোঁ—তাকেই প্ৰতিউজ্জ্বল কৰি দিয়া।

হে বায়ু, তোমাৰ সেই শোচিস্‌ (জ্বালা)-দ্বাৰা—যি আমাক ঘৃণা কৰে, আৰু যাক আমি ঘৃণা কৰোঁ—তাকেই প্ৰতিশোধস্বৰূপে দগ্ধ কৰ।

হে বায়ু, তোমাৰ যি তেজ, সেই তেজেৰে আমাৰক যি দ্বেষ কৰে—আৰু যাক আমি দ্বেষ কৰোঁ—তাক তেজহীন কৰি দিয়া।

যি গাঁৱৰ পশুধন—বিশ্বৰূপ, বিৰূপ, বহুধা হৈও এক ৰূপত একত্ৰ—তাক আগফালে বায়ু-দেৱে মুক্ত কৰি আগবঢ়াওক; আৰু প্ৰজাপতি, প্ৰজাৰ বৃদ্ধি ৰক্ষা কৰি, প্ৰজাৰ দ্বাৰা সিহঁতক সমৃদ্ধ কৰক।

ৰাষ্ট্ৰ-ধাৰণ। ঋতুবোৰৰ সৈতে নিজকে সজাই মিত্ৰ ইয়ালৈ আহক; উষ্ৰিয়া—ৰুদ্ৰিমা পোহৰেৰে পৃথিৱীক বসতি-যোগ্য কৰি স্থিৰ কৰোক। তাৰ পাছত আমাৰ বাবে বৰুণ, বায়ু আৰু অগ্নিয়ে এক মহান ৰাষ্ট্ৰ—বসবাসৰ বাবে সু-সংবেশ্য ৰাষ্ট্ৰ—স্থাপন কৰক।

ধাতা, ৰাতি (দান/বাউণ্টি) আৰু সবিতাই এইটোত সন্তুষ্ট হওক; ইন্দ্ৰ আৰু ত্বষ্টাই মোৰ বাক্য অনুমোদন কৰক। মই বীৰ-কন্যা দেবী অদিতিক আহ্বান কৰোঁ—যাতে সহজাত সহপাঠীসকলৰ মাজত মই মধ্যস্থানে, অগ্ৰগণ্য হৈ থাকোঁ।

নমস্কাৰেৰে মই সোমক, সবিতাক, আৰু সকলো আদিত্যক—উত্তৰত্বৰ (শ্ৰেষ্ঠতা) বাবে—আহ্বান কৰোঁ। এই অগ্নি দীঘল সময় ধৰি নিশ্চয় দীপ্ত হ’ব—সহজাতসকলৰ মাজত প্ৰজ্বলিত, আৰু কাকো প্ৰতিবাদ কৰিবলৈ নেদেখা।

ইয়াতেই, একেবাৰে ইয়াতেই থাকক; ইয়াৰ পৰা দূৰলৈ নাযাবা। প্ৰেৰক—তথাপি গোহালিৰ ৰক্ষক, পুষ্টিৰ অধিপতি—তোমালোকৰ ওচৰলৈ আহিছে। এই মানুহজনৰ বাবে, কাম্য উদ্দেশ্যৰ বাবে, কামিনীসকল (ইচ্ছিত শক্তিসকল) ওচৰ চাপক; তোমালোকৰ সকলো দেৱতা একমত হৈ ঘনিষ্ঠভাৱে…

তোমালোকৰ মন এক হওক, তোমালোকৰ ব্ৰত এক হওক, তোমালোকৰ সংকল্প-আকূতি এক হওক—এই একতা-সম্মিলনত আমি নমস্কাৰ কৰোঁ। যিসকল ব্ৰতহীন, বিশৃঙ্খল, আঁতৰি থিয় হৈ আছে—তেওঁলোককো তোমালোকৰ কল্যাণৰ বাবে আমি একতাৰ দিশে নত কৰাই দিওঁ।

মনেৰে মই তোমালোকৰ মনবোৰ ধৰি লওঁ; মোৰ চিন্তাৰ পিছত, তোমালোকৰ চিন্তাসমূহে সৈতে আগবাঢ়া। তোমালোকৰ হৃদয়সমূহক মই মোৰ অধীনত স্থাপন কৰোঁ; মোৰ পথত চলা—পদচিহ্ন অনুসৰি আগবাঢ়া।

এই শালাখন সৱিতা, বায়ু, ইন্দ্ৰ আৰু বৃহস্পতি—প্ৰজাজ্ঞানী—দৃঢ়কৈ নিজৰ ঠাইত স্থাপন কৰক। মৰুতসকলে ইয়াক পানীৰে, ঘৃতৰে সিঞ্চন কৰক; আৰু আমাৰ ৰাজা ভগে আমাৰ বাবে ক্ষেত্ৰৰ কৰ্ষণ আৰু বৃদ্ধি বিস্তাৰ কৰক।

ইন্দ্ৰ আৰু বায়ু—দুয়ো, ইয়াত—সহজে আহ্বানযোগ্য; ইয়াতেই আমি তোমালোকক আহ্বান কৰোঁ। যেন আমাৰ বাবে সকলো মানুহ সমবেত সভাত সু-মনস্ক হৈ বহে, আৰু আমাৰ বাবে দান-কামনাসম্পন্ন (দান কৰিবলৈ ইচ্ছুক) হয়।

গো-জয়ী (গোসনি) বাক্য মই উচ্চাৰণ কৰোঁ; তেজেৰে তুমি মোৰ ওপৰত দীপ্ত হওক। সকলো দিশৰ পৰা বায়ুয়ে মোক আৱৰি ৰক্ষা কৰক; ত্বষ্টৃয়ে মোৰ ওপৰত পোষণ স্থাপন কৰক।

পাপ-মোচনৰ বাবে: বায়ু আৰু সবিতৃৰ বিধানসমূহ আমি মনত ধৰি চিন্তা কৰোঁ—হে দুয়ো, যিসকলে আত্মবল/প্ৰাণশক্তিৰে ভিতৰলৈ প্ৰৱেশ কৰে আৰু ৰক্ষা কৰে; যিসকলে সমগ্ৰ বিশ্বৰ পৰিবূ (সৰ্বব্যাপী অধিপতি) হৈ উঠিছা—তোমালোক দুয়ো যেন আমাক অংহস আৰু পাপৰ পৰা মুক্ত…

যিসকলৰ দ্বাৰা পাৰ্থিৱ বিস্তাৰসমূহ মাপি নিৰ্ধাৰিত; যিসকলৰ দ্বাৰা অন্তৰিক্ষৰ ৰজঃ (আকাশীয় অঞ্চল) যেন মধ্যাকাশত ঠেক দি স্থিৰ কৰা; যিসকলৰ ওপৰত কোনো আক্রমণ/অগ্ৰগতি একো নাপায়—তোমালোক দুয়ো যেন আমাক অংহস আৰু পাপৰ পৰা মুক্ত কৰা।

তোমাৰ ব্ৰতত জনসমূহ প্ৰৱেশ কৰে; হে চিত্ৰভানো, তুমি উদিত হ’লে সিহঁত কৰ্মত প্ৰেৰিত হয়। হে বায়ু আৰু সবিতা, তোমালোক দুয়ো জগতসমূহ ৰক্ষা কৰা; আমাক অংহস (দুৰ্দশা/ক্লেশ)ৰ পৰা মুকলি কৰা।

হে বায়ু আৰু সবিতা, দুষ্কৃত (দুৰ্কৰ্মজাত অমঙ্গল) অপসাৰিত হওক; ৰাক্ষসসমূহ আৰু শিমিদা-গণকো দূৰ কৰি ৰোধ কৰা। কিয়নো তোমালোক দুয়ো পূৰ্ণ উৰ্জাৰে, পূৰ্ণ বলৰে প্ৰবাহিত কৰাঁ; আমাক অংহস (ক্লেশ/দুৰ্দশা)ৰ পৰা মুকলি কৰা।

মোৰ বাবে ধন-সম্পদ আৰু পোষণ সৱিতা—আৰু বায়ুও—প্ৰেৰণা কৰক; দেহলৈ স্নেহময় বল আৰু দক্ষতা আনক। ইয়াত মহৎ অযক্ষ্মতা (ক্ষয়-ৰোগৰ পৰা মুক্তি) স্থাপন কৰক; আমাক অংহস্‌ (দুৰ্দশা/পাপ-দুঃখ)ৰ পৰা মুক্ত কৰক।