দশাৱতাৰ

পুনৰ তেওঁ ঋষি, দেৱতা, পিতৃ, লোক, ধৰ্ম আৰু বৰ্ণসমূহ স্থান মতে বিন্যাস্ত কৰে; চক্ৰধাৰী দেৱ বিষ্ণুৰ দশ অৱতাৰ পুনৰ ঘটে।

“হে দেৱ, তেতিয়া ব্ৰহ্মাই যি কৈছিল সেয়া তুমি কেনেকৈ নাজানা—যে তোমাৰ দশ অৱতাৰ, মৎস্য-কূৰ্ম আদি, পূৰ্বতে দিৱ্য লীলাৰ বাবে প্ৰকাশ পাইছিল?”

নৱ ৰূপে তেওঁ নৱব্যূহ, যি সকলো দান কৰে আৰু দেৱতাসকলৰ বাবেও দুৰ্লভ। দশ ৰূপে তেওঁ দশাৱতাৰ; দশম চিহ্নে ৰাজ্য-প্ৰদান কৰে—ইয়াত সন্দেহ নাই।

অৱতাৰ অসংখ্য—অতীত, অনাগত আদি। যি নৰে বিষ্ণুৰ দশাৱতাৰ-আখ্যানে পাঠ কৰে বা শ্ৰৱণ কৰে…

উত্তৰ দিশত মৎস্যাদি দশ অৱতাৰক স্থাপন কৰিব; আগ্নেয় (দক্ষিণ-পূৰ্ব) দিশত চণ্ডিকাক প্ৰতিষ্ঠা কৰিব; নৈঋত্য (দক্ষিণ-পশ্চিম) দিশত অম্বিকাক স্থাপন কৰি, বায়ব্য (উত্তৰ-পশ্চিম) দিশত সৰস্বতীক বিন্যাস কৰিব।

তেওঁ পুৰুষোত্তম, অষ্টচক্ৰ (আঠ বিধ চক্ৰ-ৰূপ)ধাৰী; তেওঁ নব ব্যূহত বিন্যস্ত আৰু নব চিহ্নে অঙ্কিত। তেওঁ দশ অৱতাৰৰ অধীশ্বৰ; দশ আৰু এক (দশৰ অতীত) ৰূপে তেওঁ অনিরুদ্ধ। তেওঁ দ্বাদশাত্মা; আৰু দ্বাদশৰ ঊৰ্ধ্বে তেওঁ অনন্ত।

অসংখ্য চন্দ্ৰৰ দৰে দীপ্তিমান, লক্ষ্মীৰ মুখলৈ স্নেহভৰা দৃষ্টি যাঁৰ, আৰু দশাৱতাৰসহ নৃহৰি আমাক সুখ দান কৰক॥

তাৰ পিছত, হে দ্বিজশ্ৰেষ্ঠ, নভস্য (ভাদ্ৰপদ) মাহৰ শুক্লপক্ষৰ দশমীত ‘দশাৱতাৰ-ব্ৰত’ গ্ৰহণ কৰি, সেই অৱসৰত জলাশয়ত স্নান কৰিব।

ধৰ্ম ৰক্ষাৰ অনুকূলতাৰ বাবেই সৰ্বশক্তিমান প্ৰভবিষ্ণু ভগৱান বিষ্ণুৱে দশাৱতাৰ গ্ৰহণ কৰিলে; আৰু সেই অৱতাৰধাৰণত তেওঁ নানাবিধ দুখো ভোগ কৰিলে।

হে ৰাজন, পাপ বিনাশকাৰী হৰিৰ দহটা অৱতাৰৰ কথা মই তোমাক ক'লোঁ। নৃসিংহৰ যি ভক্তই সদায় এই কথা শুনে, তেওঁ বিষ্ণুৰ ওচৰলৈ যায়।