অগ্নি in the Samaveda

আমি অগ্নিক দূত ৰূপে বাছি লওঁ—হোতা, বিশ্ববেদস (সৰ্বজ্ঞ), এই যজ্ঞৰ সু-কৃতু, সু-নিয়োজিত কৰ্মকাৰী।

ধন-ইচ্ছুক অগ্নিয়ে বৃত্ৰসমূহক চূর্ণ কৰিছে; স্তোত্ৰ-উপাসনাৰে সমিদ্ধ, উজ্জ্বল, আৰু আহুতিৰে পুষ্ট।

মই অগ্নিক স্তুতি কৰোঁ—তোমালোকৰ অতি প্ৰিয় অতিথি, মিত্ৰৰ দৰে স্নেহাস্পদ; যজ্ঞত ৰথৰ দৰে সন্ধানীয়, বেদ্যত আহ্বানযোগ্য।

হে অগ্নি, তোমাৰ মহাশক্তিসমূহে আমাক ৰক্ষা কৰা—সৰ্বপ্ৰকাৰ অনিষ্টৰ পৰা, আৰু মৰ্ত্যৰ দ্বেষৰ পৰাও।

আহা, নিশ্চয় আহা—হে অগ্নি, তোমাক মই এই আৰু আন আন গিৰা (আহ্বান-স্তোত্ৰ) বিধিমতে কওঁ; এই স্তুতিসমূহে আৰু সোম-ইন্দু-বিন্দুবোৰে তোমাৰ বৃদ্ধি হওক।

হে অগ্নি, তোমাক অথৰ্বনে পুষ্কৰ-জলৰ পৰা মন্থন কৰি উলিয়ালে—বিশ্বৰ মূৰ্ধ্নি (শিৰ)ৰ পৰা; আৰু সৰ্ব-অৰ্ঘ্য-অৰ্পণকাৰী বাঘতে যজ্ঞাৰ্থে প্ৰথমে তোমাক উৎপন্ন কৰিলে।

হে অগ্নি, বিবস্বতৰ দীপ্তিসহ আমাৰ মহান যজ্ঞৰ সহায়ৰ বাবে আমালৈ আন; কিয়নো তুমি দেৱ, আমাৰ দৃষ্টিগোচৰ হওঁতা।

হে অগ্নি, তোমাৰ ওজসলৈ নমস্কাৰ; হে দেৱ, কৃষ্টয়ঃ জনসমূহে নিজৰ শক্তিৰে তোমাক গায়—অমিত্ৰক মাৰ্দন কৰা।

হে অগ্নি! তোমাক দূত ৰূপে—বিশ্ববেদস, হব্যবাহ, অমৰ, যজিষ্ঠ—আমাৰ গীৰা (স্তোত্ৰ)-এ অলংকৃত কৰে।

অগ্নি, দিনে দিনে, নিশা আৰু প্ৰভাতে, ভক্তিপূৰ্ণ ধিয়াৰে আমি তোমাৰ ওচৰলৈ আহোঁ—নমস্কাৰকেই অৰ্পণ বুলিয়া বহন কৰি।

সেই মনোৰম অধ্বৰ (যজ্ঞ)-ৰ প্ৰতি, গোপীথা (ৰক্ষা)-ৰ বাবে তোমাক গম্ভীৰভাৱে আহ্বান কৰা হয়; হে অগ্নি, মৰুদগণৰ সৈতে ইয়ালৈ আহা।

যেনেকৈ সমৃদ্ধ অলংকাৰে সজ্জিত অশ্বক লোকসকলে বন্দনা কৰে, তেনেকৈ মই নমস্কাৰ-অৰ্ঘ্যৰে যজ্ঞসমূহৰ সম্ৰাট্‌ অগ্নিক বন্দনা কৰোঁ।

ঔৰ্ব আৰু ভৃগুসকলৰ দৰে, আৰু লাভ-আকাঙ্ক্ষীজনৰ দৰে, মই সমুদ্ৰবাসী শুচি অগ্নিক ইয়ালৈ আহ্বান কৰোঁ।

মৰ্ত্য জনে মনৰে অগ্নিক প্ৰজ্বালিত কৰি, ধী (ভক্তিবুদ্ধি)-ৰ সৈতে সজাগ হওক; দীপ্তিমান উপকৰণসমূহেৰে (বিৱস্বৎ-সম) অগ্নিক প্ৰজ্বালিত কৰে।

যজ্ঞসমূহত যাক তোমালোকে বৃদ্ধি কৰ, সেই অগ্নিক—অতি দানশীলতম—ইয়ালৈ আহা; সহস্ৰবল নপ্তৃ (শক্তিমান বংশধৰ)ৰ ওচৰলৈ আহা, বলসম্পন্ন জনৰ ওচৰলৈ।

অগ্নি তীক্ষ্ণ দীপ্ত শোচিষাৰে সকলো ভক্ষণকাৰী আক্রমণকাৰীক সংযত কৰক; অগ্নি আমাৰ প্ৰতি অনুগ্ৰহী হওক, ধন-সম্পদ দানৰ বাবে।

হে অগ্নি, কৃপা কৰ; তুমি মহান। আহা, ইয়ালৈ আহি দেৱ-অন্বেষী জনসমাজৰ ওচৰলৈ আগবাঢ়া; বৰ্হিস্‌ (পবিত্ৰ কুশ-তৃণ) ওপৰত আসন গ্ৰহণ কৰা।

হে অগ্নি, আমাক পাপ/অংহস্‌ৰ পৰা ৰক্ষা কৰ; হে দেৱ, ক্ষতিকাৰকৰ বিৰুদ্ধে সদা প্ৰতিহত হওঁক। অজৰ তুমি, অতি দাহক শিখাৰে আঘাতকাৰীসকলক দগ্ধ কৰ।

হে অগ্নি, জোঁত দিয়া; কিয়নো হে দেৱ, তোমাৰ অশ্বসমূহ—সাধু, শুভ আৰু তীব্ৰ—যথাযথভাৱে (হৱি) বহন কৰে।

হে বিশ্পতি, আমি তোমাক লাভ কৰোঁ; আমি তোমাক স্থাপন কৰোঁ—দ্যুমন্ত, সু-বীৰ দাতা। হে আহুত অগ্নি, আমাৰ যজ্ঞক্ৰিয়াত তুমি উপস্থিত হওক।