Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 45
तस्मान्नार्हसि शप्तुं त्वं प्रतिशापेन सन्मुनिम् । निषिद्धः स तथा भूपस्ततस्तत्सलिलं करात् । पादयोः कृत्स्नमुपरि प्रमुमोच ततः परम्
tasmānnārhasi śaptuṃ tvaṃ pratiśāpena sanmunim | niṣiddhaḥ sa tathā bhūpastatastatsalilaṃ karāt | pādayoḥ kṛtsnamupari pramumoca tataḥ param
اس لیے تمہیں مناسب نہیں کہ تم نیک مُنی کو جوابی بددعا (پرتِشاپ) دے کر لعنت کرو۔ یوں روکے جانے پر بادشاہ نے اپنے ہاتھ کا وہ پانی چھوڑ دیا اور اسے پورا کا پورا اپنے ہی پاؤں پر انڈیل دیا۔
Nārada
Scene: The king, halted mid-ritual of cursing, turns the water away from the intended target and pours it upon his own feet; the sage stands nearby, tension easing but fate already set in motion.
FAQs
Self-restraint and reverence toward sages avert greater sin; redirected anger often rebounds upon oneself.
Not specified in this verse; the emphasis is on dharmic conduct within the chapter’s sacred narrative.
It implicitly warns against pratiśāpa (counter-cursing a sage) and depicts the ritual water used in acts of śāpa.