भार्यारतिः शुचिर्भृत्यादीनां पोषणतत्परः । श्राद्धादिकारको नित्यमिष्टापूर्त्तप्रसाधकः
bhāryāratiḥ śucirbhṛtyādīnāṃ poṣaṇatatparaḥ | śrāddhādikārako nityamiṣṭāpūrttaprasādhakaḥ
جو اپنی بیوی میں مسرت پائے، کردار میں پاکیزہ ہو، خادموں اور زیرِکفالت لوگوں کی پرورش میں مشغول رہے؛ ہمیشہ شرادھ وغیرہ کے کرم انجام دے، اور اِشٹ و پورت (یَجْن/پوجا اور عوامی بھلائی) کے کام مکمل کرے—وہی مثالی گِرہستھ ہے۔
Sūta (deduced for Nāgarakhaṇḍa māhātmya-style narration)
Scene: An ideal householder’s day: affectionate couple in a clean home, servants/dependents being fed, a śrāddha setup with piṇḍa/tilodaka nearby, and a public-benefit act (donation for a well/feeding house) suggested in the background.
Dharma in daily life is fulfilled through purity, care for family and dependents, honoring ancestors, and sustaining worship and charity.
No site is directly named; the verse teaches dharma that supports the broader tīrtha-māhātmya narrative.
Regular śrāddha and allied rites, along with iṣṭa (worship) and pūrta (charitable/public merit works).