किंचिद्विश्वस्य धैर्याच्च सखे किं न श्रुतं त्वया । यथा यथा विवर्णांगो जायते तीर्थयात्रया
kiṃcidviśvasya dhairyācca sakhe kiṃ na śrutaṃ tvayā | yathā yathā vivarṇāṃgo jāyate tīrthayātrayā
اے دوست، کیا تُو نے دنیا میں درکار ثابت قدمی کی بات ذرا بھی نہیں سنی؟ کیونکہ جب کوئی تیرتھ یاترا کرتا ہے تو بدن بار بار زرد اور ناتواں ہو جاتا ہے۔
Prāleya (addressing Ūrjayanta)
Type: tirtha
Scene: Prāleya, recovering, admonishes Ūrjayanta with calm firmness: pilgrimage demands steadfastness; the body may grow pale and worn repeatedly.
Pilgrimage is a form of tapas: bodily discomfort is expected, and steadfastness is part of dharma.
Tīrtha-yātrā in general is praised here, within the narrative moving toward Prabhāsa.
No specific ritual; the verse teaches the mindset of endurance required for tīrtha-yātrā.