बहवो मे हताः पुत्राः सहस्राक्षेण पुत्रक । तेषआमपचितिं कर्तुमिच्छे शक्रवधादहम्
bahavo me hatāḥ putrāḥ sahasrākṣeṇa putraka | teṣaāmapacitiṃ kartumicche śakravadhādaham
اے میرے بچے! سہسرآکش (اِندر) نے میرے بہت سے بیٹے قتل کیے ہیں۔ اُن کا بدلہ لینے کے لیے میں شکر کو قتل کرنا چاہتی ہوں۔
Diti
Scene: दिति शोकाकुल-क्रुद्ध, पुत्रों के वध का स्मरण; सामने वज्राङ्ग; पृष्ठभूमि में युद्ध के ध्वज/अस्त्र; दिति का हाथ निर्देश करता—‘शक्रवध’।
The verse illustrates how grief can harden into vengeance, a recurring Purāṇic warning about passions (krodha/śoka) driving adharma.
No specific tīrtha is mentioned; the focus is on the Deva–Asura narrative.
None; the verse expresses an intention (icchā) for retaliation, not a ritual instruction.