विनाशकारणं मुख्यं परदारप्रधर्षणम् । सकर्णः श्रुतिहीनोऽसौ पश्यन्नंधो वदञ्जडः
vināśakāraṇaṃ mukhyaṃ paradārapradharṣaṇam | sakarṇaḥ śrutihīno'sau paśyannaṃdho vadañjaḍaḥ
ہلاکت کا سب سے بڑا سبب دوسرے کی بیوی کی بے حرمتی ہے۔ کان ہوتے ہوئے بھی وہ گویا بہرا، دیکھتے ہوئے بھی اندھا، اور بولتے ہوئے بھی جاہل و کند ذہن ہو جاتا ہے۔
Unspecified narrator (within Māheśvarakhaṇḍa discourse, likely Sūta/Lomaharṣaṇa)
Listener: Bhūpāla (king)
Scene: A didactic court-scene: a sage admonishes a king; behind them, allegorical figures show a man with ears yet not hearing, eyes yet blind, mouth speaking yet foolish—symbolizing dharma-loss through lust.
Sexual misconduct toward another’s spouse is declared a principal doorway to ruin, clouding judgment and conscience.
No sacred geography appears here; it is a general dharma teaching.
None; it functions as a strong ethical injunction to avoid paradāra.