महादेवि महाप्राज्ञे लीलावति गुणप्रिये । यथाशंसि तथा विप्रस्ततोपि गुणवत्तरः
mahādevi mahāprājñe līlāvati guṇapriye | yathāśaṃsi tathā viprastatopi guṇavattaraḥ
اے مہادیوی، اے نہایت دانا لیلاوتی، اے فضیلت کی دلدادہ! جیسا تم اس کی تعریف کرتی ہو وہ برہمن ویسا ہی ہے؛ بلکہ وہ تو اس سے بھی زیادہ اوصاف سے آراستہ ہے۔
Divodāsa (as reported within Skanda’s narration)
Tirtha: काशी-क्षेत्र (सत्सङ्ग-भूमिः)
Type: kshetra
Listener: श्रवणसमाजः
Scene: दिवोदासः लीलावतीं ‘महादेवि’ इति सम्बोध्य ब्राह्मणस्य गुणाधिक्यं प्रतिपादयति; रानी शान्त-प्रसन्ना, करयोरञ्जलिः/श्रवणमुद्रा
Reverence for virtue and the virtuous is central to righteous kingship and household dharma.
Kāśī is the implied sacred milieu; the verse focuses on character rather than a named tīrtha.
None directly; it reinforces the value of honoring and esteeming the learned.