अस्माकं कौतुकं जातं तापसेन व्रतेन यत् । स्वर्गमोक्षसुतस्यार्थे तपस्तपसि दुष्करम्
asmākaṃ kautukaṃ jātaṃ tāpasena vratena yat | svargamokṣasutasyārthe tapastapasi duṣkaram
ہمیں تیرے اس زاہدانہ ورت کے بارے میں تجسّس پیدا ہوا ہے؛ جنت، موکش اور بیٹے کی خاطر تو تپسیا پر تپسیا، نہایت دشوار ریاضت کرتی ہے۔
Vipras (disguised Devas, per later revelation)
Tirtha: Revā (Narmadā) tirtha-region (contextual)
Type: kshetra
Listener: Śaunaka and sages (frame typical)
Scene: Brāhmaṇas, intrigued, gesture in inquiry toward Anasūyā; the scene emphasizes questioning and the gravity of difficult austerities undertaken for multiple aims.
Purāṇic dharma recognizes multiple aims—svarga, mokṣa, and progeny—often pursued through disciplined vows and sustained austerity.
No particular tirtha is identified in this verse; it continues the Revā Khaṇḍa narrative setting.
The verse references a tāpasa-vrata (ascetic vow) and arduous tapas, without detailing a specific ritual procedure.